F1 (2025)

Heineken 0.0: The Movie

Formule 1 is een sport waarbij 3 hardgekookte eieren bij het ontbijt al kunnen resulteren in een gridstraf, want een scheet in de auto zou wel eens kunnen zorgen voor een onreglementaire voortstuwing. Het is dan wel grappig dat in een film over deze door eindeloze regeltjes vermorzelde sport, hoofdpersoon Pitt pas op het allerlaatst te maken krijgt met een "race indicent" dat vervolgens "under review" komt, nadat hij ruim twee uur weg kwam met de meest gekke strapatsen, tot en met het bewust eraf tikken van bumpers aan toe.

Maar wie zich daar aan ergert heeft de duidelijke waarschuwing gemist die de makers in het begin al afgeven: Brad Pitt, die uiteraard single is, uiteraard roekeloos, uiteraard in een oude camper slaapt en vanzelfsprekend met duffelbag, leren jas, zonnebril en versleten jeans tegen een ondergaande zon grijnzend de paddock op komt slenteren. Dit is zo'n film, ja. Old school Hollywood. Niet alleen zijn personage heeft een winterslaap van 30 jaar gehad, maar ook het plot van deze film zou zo uit de jaren 90 kunnen komen.

Dat gezegd hebbende: wat een spektakel. Regisseur Kosinski had natuurlijk een prachtig CV met het fenomenale Top Gun Maverick. Brad Pitt trekt altijd publiek en niemand minder dan Hans Zimmer mocht er een pakkende soundtrack aan toevoegen. De F1 verleende zoveel mogelijk medewerking, nadat eerdere pogingen strandden. Zo zou Driven van Stallone eigenlijk over F1 gaan, maar hij raakte gefrustreerd door het gesloten karakter van de teams en zocht zijn heil bij Indycar. Het nieuwe (Amerikaanse) F1 management zag blijkbaar wel een kans om nog meer geld uit deze tot op moleculair niveau vercommercialiseerde sport te persen, dus kwam er nu wel medewerking, tot en met het officiële F1 logo aan toe. Deze film mocht niet mislukken.

Het resultaat is groots, meeslepend, knap gefilmd. Niks op aan te merken. Zelfs het voorspelbare plot zie ik door de vingers, alsook het race commentaar dat zo absurd uitleggerig is dat iemand die het verschil niet weet tussen een raceauto en een balzak nog snapt wat er op het scherm gebeurt. Ook de Deense acteur Kim Bodnia die in steenkolenduits met zijn vrouw en kinderen spreekt, neem ik voor lief, evenals de wel erg opvallende Heineken 0.0 product placement.

Het doel van de film is tamelijk onrealistisch: om het team te redden, moeten ze minimaal één race winnen. Je zou zeggen dat je als investeerder liever een stabiele middenmoter hebt, maar goed. Dit doel is tegelijkertijd wel goed gekozen. Het zou raar zijn dat Pitt halverwege het seizoen zou instappen om kampioen te worden. Die ene winst als doel is dus beperkt, maar genoeg voor de film en de personages.

Wat personages betreft: in F1 The Movie racen de twee hoofdpersonen vooral tegen elkaar en tegen hun eigen demonen. De rest van het veld fungeert louter als figurant. Max Verstappen bijvoorbeeld, zou bang zijn geweest als 'bad guy' te worden neergezet en komt slechts drie keer terloops in beeld en laat zich éénmaal "thats cheeky" ontvallen als hij wordt gepasseerd. Zelfs co-producer Lewis Hamilton komt amper in de film voor, al zou je hem nog de minst betekenisloze figurant kunnen noemen. Het is ergens wel jammer, maar we mogen allang blij zijn met wat we hebben: echte coureurs en geen gefingeerde namen. Ook houdt dit de focus van de film wel heel goed bij de twee hoofdpersonen.

Humor: toen Toto Wolff ten tonele verscheen leidde dit hoorbaar tot hoon in de bioscoopzaal

Ook leuk om de slipstream weer eens als aap uit de mouw terug te zien, net als in Days of Thunder.

4,5 sterren, topvermaak. Ik kijk nu al uit naar de volgende Kosinksi.

"He’s just too good."

Deze "F1: The Movie" was ik eigenlijk niet van plan om te gaan bekijken in de bioscoop, maar toen ik werd gevraagd werd door mijn broer om deze film te gaan bekijken samen met zijn kinderen, ben ik er dus gisteravond naar toe gegaan en ik vond de film veel beter dan de vreselijke saaie F1 race van afgelopen zondag in Spa-Francorchamps in België.

Geboren racer Sonny Hayes (Brad Pitt) racete ooit tegen Ayrton Senna en Alain Prost, maar moest na verschrikkelijk ongeluk zijn F1-carrière afbreken. Ruim dertig jaar later wordt ie door ploeggenoot Ruben Cervantes (Javier Bardem) van toen en inmiddels ploegbaas gevraagd diens puntloze team "APXGP" uit het slop te halen, waar hij direct botst met zijn jonge teamgenoot Joshua Pierce (Damson Idris). Het verhaal volgt een vrij voorspelbaar pad, waarin de oude en nieuwe generatie elkaar moeten leren vertrouwen en samenwerken om kans te maken op de overwinning.

Na de sensationele vliegscènes in "Top Gun: Maverick (2022)", probeert regisseur Joseph Kosinski nu dezelfde intensiteit op de grond over te brengen met Formule 1-auto's. De film beschikt over een gigantisch budget van 300 miljoen dollar, is gemaakt met de volledige samenwerking van F1 (zodat de racebeelden er zonder meer spectaculair uitzien) en is deels tijdens echte wedstrijden in het seizoen 2023 opgenomen (zoals de F1 race in Mexico met de crash van Sergio Pérez vlak na de start).

Daardoor verschijnen ook bekende F1 gezichten in beeld, zoals o.a. Max Verstappen, Lewis Hamilton (die de film mede heeft geproduceerd), Charles Leclerc, George Russell, Fernando Alonso, Toto Wolff, Fred Vasseur, Zak Brown en Günther Steiner. Dit draagt bij aan de geloofwaardigheid en versterkt het realisme. Max Verstappen kreeg ook wat regels dialoog aangeboden, maar weigerde die. Wel hoor je één keer Max over de boordradio zeggen "Thats cheeky". En verder krijgt Max Verstappen nog een opvallende veer in de reet, namelijk als Brad Pitts personage Sonny (die er principieel op tegen is om zich te laten inhalen) ingehaald wordt door Max en hij dan mijn openingszin zegt.

Ook zijn er wat medium interessante zijlijntjes m.b.t. Sonny, zoals een romance met de eerste vrouwelijke race-ingenieur, te weten Kate McKenna, gespeeld door de mooie Kerry Condon en natuurlijk de moeizame samenwerking met zijn getalenteerde maar zelfingenomen ploeggenoot Joshua Pierce. Maar onder de streep is F1 een traditionele sportfilm en dus vanaf begin tot eind voorspelbaar. En de film bevat ook de nodige clichés, maar de raceactie en het spektakel maken dit grotendeels goed.

Je leeft mee met Sonny Hayes (die goed gespeeld werd door Brad Pitt) en in mindere mate met Joshua Pearce, omdat hun team "APXGP" als underdog wordt gepresenteerd. Alles is voldoende uitgewerkt om je net genoeg mee te trekken in het verhaal, maar de film gaat niet de diepte in met de hoofdrolspelers, waardoor de emotionele betrokkenheid beperkt blijft.

Ondanks dat het verhaal ondergeschikt is aan het spektakel, zijn de race-scènes op de verschillende circuits opnieuw adembenemend in beeld gebracht. Zo waren de creatieve camerastandpunten aan boord van de APXGP-bolides zeer fraai en ze geven je ook het gevoel alsof je zelf in de cockpit zit en dankzij het krachtige geluidssysteem in de bioscoop voel je letterlijk de snelheid van de wagens.

Ik heb het een echte F1 coureur eigenlijk niet bewust zien doen, maar in "F1: The Movie" doet Sonny Hayes bewust regelmatig botsen, zodat er een safety car verschijnt of de race zelf even helemaal wordt stilgelegd. Hierdoor heeft de film zelfs een komisch tintje en Sonny's herhaalde sabotageacties worden met veel charme gebracht door Brad Pitt, en er zit zelfs een verrassend slimme strategie achter

En verder doet de cast het gewoon goed. Zo brengt Brad Pitt charisma en geloofwaardigheid in zijn rol, terwijl Damson Idris overtuigt als de ambitieuze rookie. Javier Bardem doet het goed als de eigenzinnige teambaas Ruben Cervantes en hetzelfde geldt voor Kerry Condon als technische directeur van "APXGP", die verantwoordelijk is voor het ontwerp en de ontwikkeling van de raceauto. En Tobias Menzies speelt de sluwe raadgever Peter Banning met sinistere finesse.

Uiteindelijk doet "F1: The Movie" precies wat je ervan mag verwachten. De film presenteert "Formule 1" als toegankelijk popcorn-entertainment (had ik er ook bij, namelijk een grote gemengde popcorn) dat vooral vermaakt tijdens de dynamische race-scènes. Kijk je met een technisch oog, dan wringt het hier en daar qua geloofwaardigheid. Maar binnen het filmlandschap draait het om de visuele ervaring en die is gewoon indrukwekkend.

P.S. ik ben geen fan van Lewis Hamilton, maar hier verdient hij toch als één van de producenten een van mij.

Wat een dramatisch slechte cliché-film, opgeleukt met wat aardige actiescène's.

Krankzinnig infantiel verhaallijntje, en wat mij betreft zeer matig acteerwerk.

Brad Pitt weet de film nog enigszins te dragen, anders was het helemaal een genadeloze flop geweest.

De gemiddelde F1 race is wat mij betreft boeiender dan dit broddelwerk, en dat zegt toch wel wat.

in de 60

Best leuk vermaak, maar meer ook niet. Ik moet zeggen dat ik ook meer bijzondere shots verwacht had. Voor mijn gevoel heeft Kosinski wel geluisterd naar adviseurs wat interessante momenten van de sport zijn, maar heeft te weinig ervaring om écht gave momenten te bedenken. Sommige circuits lenen zich niet voor mooie acties, maar bijvoorbeeld Silverstone had echt meer spektakel op de baan in gezeten. Je merkt het ook aan het feit dat er geen enkele kwalificatie in de film zit. Terwijl je in een film van bijna 2,5 uur toch wel 10 minuten aan kwalificatie had kunnen besteden. Dáár zit namelijk ook voldoende spanning. Én daar gebeuren soms gekke dingen, waardoor een underdog die goed scoort tenminste iets realistischer zou zijn.

Film zit vol met cliches, maar dat stoorde me nergens heel erg. Film laat zich ondanks de lengte niet teveel verleiden tot saaie zijplotjes, hoewel er een aantal totaal overbodige personages in zitten.

De interacties met de echte teams en coureurs was minimaal, maar zorgde wel vermakelijke momentjes.

Ook helaas teveel concessies gedaan om het bombastisch te maken: Teveel regels die doorbroken werden, terwijl dat onnodig was.

Tijdens het kijken zeker een ruimvoldoende, maar ik kan me, nu een week later, al heel weinig meer van de film herinneren. Terwijl ik nog talloze scene's van The Life of Chuck (Film, 2024) herinner die ik een week eerder gezien had.

Hier had ik dus veel meer van verwacht. Je weet al helemaal vanaf het begin waar dit naartoe gaat. Af en toe nog wat zielige en sentimentele momenten er tussendoor, maar.... ook wat leuke beelden op de baan, wat mooie shots van de F1 steden, een indrukwekkende soundtrack en natuurlijk Kerry Condon.

Deze film wist mij totaal niet te boeien, maar ik moet erbij zeggen dat ik geen liefhebber ben van deze sport. Vaak kon ik de ontwikkelingen niet goed volgen, waardoor ik er weinig mee had. Ik onthoud me daarom van een echt oordeel; dit is duidelijk een film die vooral de liefhebbers zal aanspreken.

Wow, een in alle opzichten goede film. Dit is de eerste keer dat ik een film kort twee maal achter elkaar heb gekeken, zoveel valt er te genieten. De verhalen zijn juist uitstekend uitgewerkt. Aan de ene kant het verhaal van een oude coureur, die zich laat overhalen nog een keer F1 te racen voor een oud-collega die met zijn renstal in zwaar weer verkeerd. Dat verhaal en de complexe motivatie die hem drijft wordt juist heel goed uitgewerkt. Heerlijk zijn ook zijn oude-vos-streken waarmee hij zijn team net wat beter laat scoren.

Die Brat Pit te oud vinden voor de rol, vergissen zich. De film is niet rond Brat Pit geschreven. Het plot draait juist om een oudere racer en daar past dus ook een oudere acteur in. Daarbij zorgt de tegenstelling met de aanstormende jonge vloggende generatie voor genoeg dynamiek. Daarnaast er ook nog wat Romantiek. Aan de andere kant is er het verhaal van een mindere renstal die het hoofd boven water moet zien te houden, waarbij op de achtergrond de nodige intriges spelen.

Actie is er ook genoeg. De races zijn daarbij schitterend in beeld gebracht met de hele aankleding die bij F1 hoort. Maar zonder de stompzinnige overload aan CGI die veel nieuwe films inhoudelijk zo leeg maakt. Waar deze film in uitblinkt is balans. Het is allemaal functioneel, past in het totale verhaal. Daardoor verveelt het geen moment. De acteurs zetten stuk voor stuk een prima rol en samenspel neer. En het geeft de technische en zakelijke aspecten ook redelijk weer. Wat mij betreft in alle opzichten sterke film. Eigenlijk heel verfrissend in de huidige tijd.

Vooropgesteld, ik heb helemaal niks met formule 1. Daarom was het knap dat deze "F1" mij toch kon bekoren en boeien. Pitt doet het met zijn eeuwige charisma prima. De auto race scenes zijn prachtig in beeld gebracht. Ook grappig is dat de personage Hayes daadwerkelijk tussen de huidige race giganten lijkt te rijden omdat de bekende namen ( Verstappen, Hamilton) af en toe in het scherm verschijnen. Laatstgenoemde blijkt ook in de produktie te zitten van de film. 3.5*/4*

Het racen is fraai in beeld gebracht met CGI en dat is het hoogte punt, verhaal staat bol van de clichés en een Hollywoodeinde dus qua verhaal is het heel mager.

Wat ik nog vergeten was. De motivatie van de hoofdpersoon deed me ergens aan denken. Diverse grote acteurs Paul Newman, Steve McQueen, James Dean waren fervente racers, de eerste twee tot hoge leeftijd.

Paul Newman nam 35 jaar actief deel autosport en won vier nationale kampioenschappen. En ook nog acht als teameigenaar. In 1979 haalde hij in de 24-uren van Le Mans de tweede plaats. En op zijn 70ste(!) wint hij met zijn team de 24-uren van Daytona en werd zo de oudste winnaar van een officiële autorace. (Ook Sonny Hayes wint op zijn oude dag Daytona, verwijzing?)

Steve McQueen wilde zijn liefde overbrengen in de film Le Manche, die helaas om allerlei reden mislukte

In de documentaire "Steve McQueen - The Man & Le Mans (2015)" vertelt hij waarom hij zo verslingerd was aan racen. Het citaat van Steve McQueen zal altijd blijven nagalmen in de wereld van de autosport: "Het leven draait om racen. Alles wat je ervoor en erna doet is slechts wachten". (Ook waarom Sonny Hayes wil blijven racen, lijkt een verwijzing hiernaar)

Steve McQueen droeg deze liefde voor racen over aan zijn zoon Chad die tegen een muur reed in Datona en drie en halve week in coma lag. Maar toch verklaart, dat hij niets zou willen veranderen en dat autosport de sterkste drugs is in de wereld, en dat ze dat in de film hadden willen weergeven.

Het zou me niets verbazen als Kosinski inspiratie hier uitgehaald heeft en een racefilm heeft willen maken rond het gevoel waar beiden naar op zoek waren. Misschien ook als een hommage aan Paul Newman en Steve Mcqueen. Ook wat uiterlijk en jongensachtige uitstraling op latere leeftijd doet Sonny zeker aan hen denken.

Als F1 fan sinds begin jaren 90, kon ik deze film zeker waarderen. Met een uitstekende Brad Pitt.

Wel goed allemaal maar als je zelf niets met autosport hebt is het allemaal niet zo boeiend

3*

Een feest voor de zintuigen, deze spectaculaire mix van aktie en drama. Regisseur Joseph Kosinski doet er alles aan om de kijker onderdeel te laten uitmaken van de formule 1-wereld en slaagt daar bijzonder goed in. Camerawerk en montage zijn werkelijk geweldig en de vele race-scenes zijn subliem in beeld gebracht. Plot en personages worden gedelegeerd naar de achterbank, maar ook die aspecten van de film zijn aangenaam genoeg, mede door de prima cast, waarin vooral nieuwkomer Damson Idris in positieve zin opvalt. Voor fans van de Netflix-documentairereeks Formula 1: Drive To Survive biedt de film daarnaast een feest der herkenning, met veel bekende gezichten van voor en achter de schermen.

Geld koop populariteit, dat bewijst deze film wel. Een 62-jarige zet de F1 wereld op z'n kop met listige plannetjes enzo! Verhaaltje al 100 keer gezien, maar gooi er goed wat marketing tegenaan en mensen gaan toch wel kijken. Om dan de dag erna weer te zeuren dat er zo weinig origineels te zien valt. Uhuh.

Eastwood in Space Cowboys in zo'n beetje het eerste voorbeeld dat bij me opkomt. Je kan ook gewoon Cruise gaan kijken in de laatste Mission: Impossible.

Wat is er zo origineel aan origineel? Een uitgekauwd sixties concept dat er toe leidt dat men buitenissigen maakt waar een minderheid op kickt. Films zijn verhalen over het leven. Aan wat mensen denken en doen is maar weinig origineel. Als dat een bezwaar is, kan je de meeste films afschrijven. Kwaliteit draait niet om originaliteit, dat laatste komt eeder voort uit effectbejag. Vernieuwingsdrang is meer iets van mensen die steeds nieuwe kicks zoeken om niet in verveling weg te zakken.

Hoewel jij dat er misschien niet aan af kan zien, zit als je wat dieper kijkt deze film kwalitatief heel goed in elkaar. Ten minste, dat vind ik,

Da's inderdaad de kern van zo'n beetje elk meningsverschil

Gemiste kans.

De film is duidelijk opgezet voor de niet F1 kenner en waarschijnlijk wel logisch ook.

Het is een actie spektakel met als doel de niet F1 kenner warm te laten lopen voor de sport, een soort promo/reclame...

Ik kan mij bijvoorbeeld Days of Thunder herinneren met Tom Cruise, door die film werd mijn intresse in Nascar gewekt. Ik vond die film geweldig.

Waarschijnlijk moest elke Amerikaanse Nascar fan keihard lachen om die film vanwege de vele fouten en totaal onrealistische zaken die er in zaten. Datzelfde euvel geld voor F1 the movie ook.

De race scènes zijn zwaar overdreven en staan werkelijk mijlenver van de realiteit.

Doodzonde is dat Pitt echt de film draagt en nog zijn best doet ook, zijn scènes (buiten de auto) zijn dan ook de hoogtepunten van de film. Hij zet een sympathiek karakter neer met de nodige humor. Bardem is wat magertjes en speelt op de automatische piloot.

De eerste 20min van de film zijn dan ook het sterkst, daarna stort het eigenlijk al direct als een kaartenhuis in elkaar.

Schrikbarend zwak zijn alle bijrollen. Dat haalt de film ontzettend naar beneden.

Ik zag in de opening credits dat Hamilton mede producer van deze film is geweest en dat is door alle geforceerde WOKE drek die door je strot geduwd wordt duidelijk te merken.

Maar het meest bloed irritante is het vreselijk geknutselde commentaar van onze "vrienden" Ted Kravitz & Martin Brundle, echt om te janken hoe slecht...

Natuurlijk moeten er zaken uitgelegd worden aan de kijkers die nog nooit een F1 race hebben gezien maar gebruik dan twee stemacteurs in plaats van twee echte commentatoren die nu proberen een film te becommentariëren.

Kosinski heeft laten zien dat ie best aardige films kan maken maar slaat hier de plank toch echt finaal mis.

Ik geef uit coulance nog 2** en dat is puur voor Pitt die echt wel een liefhebber is en hier duidelijk met plezier aan mee heeft gewerkt, de rest is pure bagger.

.

Ik vond het een geweldige film.

Natuurlijk valt er veel op aan te merken.

Als je een hekel hebt aan F1 of er helemaal niets mee hebt, kun je deze beter laten liggen. F1 speelt echt een hoofdrol en is meer dan een excuus om een film te maken. Het gáát echt over de sport, het racen etc. Enige interesse hierin helpt wel.

Als je helemaal 'into F1' bent, een echte fan, een kenner... dan kun je je gaan irriteren aan de onjuistheden. Er zijn nogal wat zaken die in het echt niet kunnen of niet zouden gebeuren. Zaken die overdreven zijn. Dat klopt. Het is een film, geen docu.

Ik beschouw mezelf daar tussenin. Ik ben een liefhebber van F1 en begreep de strategische keuzes etc. En ik ben vergevingsgezind als het gaat om het dramatiseren van dergelijke films. Ik denk dat je dan in de sweet spot zit voor deze film. Ik kan me voorstellen als je niets weet van F1 dat het soms erg snel gaat (los van de vraag of dat wel of niet hindert voor een leuke filmervaring)

Acteerwerk is prima. Ik vind Brad Pitt uitstekend gecast en ook de rest van de crew voldoende goed acteren. De sfeer die het geheel ademt komt dicht bij wat ik ervaar als ik de sport op TV volg. Bijzonder leuk en lovenswaardig is de moeite die ze hebben gedaan om zo veel mogelijk te filmen op de echte race tracks, met de echte teams, de echte coureurs en de echte teambazen. Gaaf om te zien hoe deze F1 professionals hun bijrol oppakken. Het verhaal zelf is wat voorspelbaar en niet bijzonder vernieuwend. Er wordt veel tijd besteed aan het in beeld brengen van de races wat ik mooi vond om te zien. De 2,5 uur vloog voorbij en ik had een extra half uur niet erg gevonden om het verhaal náást de baan nog wat verder uit te diepen. Ook een gave soundtrack.

Al met al vond ik het een geweldige film. Dat zeg ik als filmliefhebber én als F1 liefhebber. Daarmee geef ik de film 4,5 ster. Ik denk als je geen F1 liefhebber bent je daar gerust 1 tot 2 sterren af kunt halen. Maar ik ga deze zeker nog een keer bekijken.

Aardige blockbuster, die helaas voor regisseur Joseph Kosinski voornamelijk een herhaling van zetten vormt. Spectaculair in beeld gebrachte races voeren gelukkig de boventoon, maar het verhaal daaromheen is dermate voorspelbaar en oninteressant dat ze elkaar sterk tegenwerken. Brad Pitt en Javier Bardem hoeven bovendien niet veel meer te doen dan op de automatische piloot acteren, waardoor hun figuren snel in de vergetelheid raken. F1 is vooral erg braaf, zowel in de vormgeving als in de kern. De film leeft herhaaldelijk op wanneer we ons in de wagens bevinden (met zeer effectief cameragebruik), maar hopelijk gaat Kosinski zich vanaf nu richten op materiaal met daadwerkelijke vernieuwing, anders verzandt zijn naam snel richting voorspelbaarheid. Een speelduur van 155 minuten is trouwens echt absurd.

Leuke film. Goed gefilmd en grappig dat de totale opstelling aan F1 coureurs ook echt in de film zitten en gebruikt worden. Beelden van het racen zelf zijn erg goed.

*Grappig om te zien dat azijnzuur Nederland ook weer wakker is. Als ik die negatieve 1 ster reacties zie, dan vraag ik me af in welk vat zuur ze ondergedompeld zijn. Trieste figuren.

5*

Normaal eindig ik na mijn tekst pas met het aantal *, maar dit is een vijf ster dus maximum en geef ik niet veel, vandaar dat ik er mee begin.

Waarom 5?

Wel is voor mij een zeer emotioneel beladen film. Persoonlijk ken ik niets van F1 en nog nooit een wedstrijd gezien. Maar na het zien van deze film heb ik wel zin in het volgen van deze sport.

Visueel is deze film zeer sterk in beeld gebracht. Alsof je zelf in de F1 zit en ook alsof je in de management box zit of hoe men dit ook noemen mag.

Er heerst een leuke concurrentiestrijd tussen de racers van het team en ook een mooie relatie tussen de teamleden zelf. En dan de acteurs zelf: Brad Pitt al enige tijd niet meer gezien, maar blijft een karakteracteur en doet zijn imago in deze alle eer aan. Topacteur. De andere acteurs ken ik niet maar zijn minstens het niveau van Brad waardig. Met name Kerry Condon. Nog nooit eerder gezien maar wat een natuurlijke acteerprestatie. Talent dat naast niveau van Brad mag staan.

Is zelfde regisseur als van Top Gun 2 - Maverick. Wel kan dit begrijpen na het zien van deze film. Top Gun 2 heeft van mij ook een 5* gekregen.

Is dus een regisseur om in ‘t oog te houden. Toch wat mezelf betreft….

Dan kom je heel snel bedrogen uit, de werkelijkheid heeft namelijk niets met deze film te maken.

Vreemde en nogal arrogante reactie. Smaken verschillen nu eenmaal.

Uw reactie is bij deze juist de zuurste van allemaal maar dat ontgaat u totaal...

F1: The Movie is echt een heel knap gemaakte film. En waarom is dit zo? Puur omdat ze ontzettend goed hebben opgemerkt wat er in een race en een seizoen allemaal kan gebeuren. Het is dan ook een opeenstapeling van cliches wat ik eigenlijk best goed vond werken. Brad Pitt doet het leuk en je ziet dat hij zich prima wist te vermaken met dit project.

F1 is eigenlijk exact wat je vooraf verwacht als Jerry Bruckheimer zich met Formule 1 gaat bezighouden.

Visueel erg aantrekkelijk met prima actiescenes, maar qua verhaal en personages zeer voorspelbaar en cliché.

F1 met Brad Pitt voelt als een moderne variant op Days of Thunder. Vermakelijk genoeg om uit te zitten, maar absoluut geen hoogstandje. De hoge ratings die de film krijgt, zijn voor mij onbegrijpelijk, en bevestigen voor mij meer en meer dat zulke scores op Moviemeter, IMDB en Rotten Tomatoes gewoon niet meer serieus te nemen zijn.

Leuke cameo’s zorgen voor wat luchtigheid, maar de film leunt zwaar op clichés en voorspelbare keuzes. Prima popcornvermaak, maar verwacht geen vernieuwende of diepgaande racefilm.

Zeer vermakelijke film. Mooie actiebeelden uit de echte races, afgewisseld met de nodige CGI en gefabriceerde opnames. Met de regisseur van Top Gun: Maverick en Bruckheimer als producent had ik ook niet anders verwacht. Het verhaal daarentegen laat wat te wensen over; minimalistisch, behoorlijk cliché en voorspelbaar. Het acteerwerk is prima, waar Pitt en Bardem niet veel uit de kast hoeven te trekken, aangezien de automatische piloot zijn werk deed. Zelf geen groot fan van de F1, maar ook ik zie dat het waarheidsgehalte ondergeschikt is aan de fraaie actiebeelden.

Al met al toch een leuke prent, waarbij de flitsende races mij uiteindelijk als enige bijblijven.