F1 (2025)

In niks een originele film. Maar wel vakkundig gemaakt en voor het overgrote deel van de kijkers prima racevermaak. Dat er echt op en rondom de circuits is gefilmd heeft daadwerkelijk een grote meerwaarde voor de film.

Maar o mijn god wat heeft deze hele film zo compleet niks met F1 te maken. Dit is een Hollywood/VS film over racen. Meer niet. Ik heb me vanaf minuut 1 gestoord aan dat commentaar dat Amerikanen altijd over sportwedstrijden heen gooien. Voelde me echt alsof ze mij als een kleine kleuter behandelden en alles tot in de treurnis uit moeten leggen. De races zitten zo vol met ongeloofwaardige manoeuvres en situaties die echt He-le-maal nergens op slaan. Daarbij ontbreken alle elementen die Formule 1 ook formule 1 maken momenteel. Kwalificaties, sprint races, tactische plannen tijdens en rondom de races. Het enige aan tactiek dat in deze film voorbij komt is Brad Pitt die roekeloos op de baan rijdt en overal mee wegkomt en blijkbaar zijn teamgenoot met een kut auto alles en iedereen kan inhalen. Mooie regel ook dat zo'n relatief klein en nieuw team blijkbaar 1e moet worden in een race om niet verkocht te worden. Nee, doe mij maar een fictieve racefilm ipv deze Formule 1 rape. De bullshit factor lag te hoog om nog te kunnen tolereren. Daarvoor is het thema te realistisch. En wat ik nog het vervelendste vond is dat de rest van de grid echt nietszeggende namen op de achtergrond zijn. De gevechten op de baan komen daardoor nooit echt tot leven. Verder dan een schouderklopje van Alonso en een middelvinger van Max vanuit de auto komen er niet.

Ik denk toch eerder andersom. Het is gewoon een racefilm. Met F1 heeft dit echt werkelijk niets te maken. Dan kan je als gewone racefan hier meer van genieten dan als het echt formule 1 zou worden met het tactische gekonkel op en rondom de baan.

The big Brad Pitt egotrip.

F1 is zo'n beetje wat Top Gun voor de jaren 80 was, een met allerlei competitieve sentimenten opgedreven blockbuster met als doel "de beste worden" . Wel goed dat het in tegenstelling tot Top Gun, niet teveel afwijkt naar romantisch gedoe. Maar het ziet er anders wel vet uit allemaal. Voor de racescènes werd gekozen voor fris aanvoelende visuals zoals perspectieven vanuit de racewagens. Zorgt meer dan eens voor een adrenalinestoot. De meeste personages zijn lekker oppervlakkig. Enkel Sonny Hayes wordt nog wat uitgediept maar daar stopt het ook. Pearce woont nog bij zijn mama dus veel valt er niet over te vertellen en Kate is gewoon een love interest die al na een paar minuten valt voor de held. Iets boeiender is de inkijk achter de schermen : hoe technische grenzen tot de limiet gepusht worden om een fractie van een seconde voorsprong te kunnen verzilveren.

Goed, een simpele film voor een publiek dat niet meer vraagt dan de nodige kicks, dat is de definitie van een solide blockbuster en F1 mag dan wel op dat vlak geslaagd genoemd worden. Hoewel ik zeker erken dat het een geslaagde sportfilm is, zal het ook nooit een grootse klassieker worden in mijn ogen.

Eergisteren gaan bekijken in bioscoop.

Ben sportman , maar heb niks speciaal met Formule 1.

Deze film wist me wel te bekoren , van de eerste tot de laatste minuut.

Je weet op voorhand hoe het gaat uitdraaien , en toch....

Het flitst , races prachtig gefilmd.

De connectie Kate en Sonny zat ook goed , niet overdreven.

Kortom topentertainment.

Redelijke film, maar wat een verschrikkelijke muziek.

Een typische Amerikaanse baggerfilm met een teamgenoot uit de woke-doos. Het hele feest was weer compleet. Kon Sylvester Stallone niet? Niet afgekeken.

Goede vlotte film over autoracen. Niet van dat standaard gedoe met heel veel diep drama etc, maar gewoon een beetje pech, een beetje wrevel, een beetje onfatsoen, een beetje romance, en verder lekker actie. Brad Pitt speelt zoals hij wel vaker speelt, Sonny Hayes is inwisselbaar met bijvoorbeeld Cliff Booth.

In tegenstelling tot anderen van wie ik hier de opmerkingen lees, vond ik de toevoeging van de echte namen en mannen uit de Formule 1 voornamelijk lachwekkend overkomen, en het maakte het geheel er juist heel erg ongeloofwaardig op.

Maar dus wel lekker kijkvoer.

Matige film met super irritante soundtrack verder pakte de film me nergens. Nergens groots , spannend of mooi drama. De camera beelden van de races waren ok.

Hoeveel films kijk je wel niet, dat je zo emotioneel afgestompt bent dat je dit geen mooi passend einde vond? Het is een formule(haha)matige blockbuster, maar toch had ik kippenvel hoor. En wat dacht je van die crash dan? De hele zaal was muisstil toen ik dat zag.

Hoewel "F1 2025" als film misschien niet volledig wist te overtuigen, waren de strategische elementen een waardevol onderdeel van de narratief. De focus op technologie denk aan: Veranderingen aan auto's die racetactieken kunnen beïnvloeden. Teamdynamiek (de interactie tussen couruers en de teamleden), pitstops en psychologische strategieën (omgaan met druk en het nemen van risicovolle beslissingen) biedt de kijker een kijkje in de complexe wereld van de Formule 1.

Hoewel de film soms overdreven of vereenvoudigd is voor dramatische impact, is het ook herkenbaar. Denk aan het overslaan van pitstops en het negeren van bandenkeuzes. Het voelt alsof ik naar een jonge Max Verstappen kijk, die als F1-coureur nog steeds zijn beslissingen maakt.

Sonny Hayes reed opzettelijk langzaam op de 11 positie om Pearce de kans te geven zijn eerste punt te scoren in de race.
Doet me denken aan de race in Mexico, waar Perez Hamilton zijn positie fel verdedigde. Hierdoor verloren beide coureurs veel tijd, wat Verstappen de kans gaf om aan te sluiten en de race met veel geluk ook won. Op die manier hielp Perez Verstappen aan zijn wereldtitel.

Dus in beide gevallen zagen we hoe teamgeest en strategisch handelen een grote impact hebben op het resultaat.

Voor fans van de sport zijn deze elementen zeker de moeite waard om te verkennen, ondanks dat de film zelf misschien niet de diepgang of spanning biedt die verwacht werd.

Interessante kijk op de Formule 1, zeker als je deze sport niet zo volgt krijg je een goed beeld dat het niet alleen draait om racen en stuurvaardigheid. Andere elementen bepalen ook het verloop zoals uiteraard de technologie, maar ook racetactieken, weersomstandigheden, samenwerking binnen het team, de snelle handelingen tijdens de pitstops en psychologische spelletjes. Daarbij worden de racen goed in beeld gebracht wat ook wel positief werkt voor de film. Maar daar houdt het ook wel op want qua verhaal en spanningskracht weet de film evenwel niet te overtuigen. Het hele verhaal wordt zonder enige verrassingen gebracht naar een zeer voorspelbaar slot dat wat onbevredigend overkomt. Een beetje melig. Pluspuntje is wel de intro met de legendarische song van Led Zeppelin ' Whole Lotta Love ' . Blijft een prachtig nummer ! 6/10

F1? Leek meer op Cars. Botsautootjes spelen. En een rijder die nooit door een medische keuring zou komen. Ze maken de F1 compleet belachelijk met deze film. 2*

Tsja, wat zal ik er eens van zeggen.

Verhaal: onzinnig en niets met F1 te maken. Met zoveel onzin, waarom geen Ben Hur wielen.

Beelden: af en toe verbijsterend lelijk nep, en daarbuiten weinig om de film te onderscheiden van een standaard race weekeind. DTS doet het al beter.

Pitt: veel te irritant aanwezig, en veel te irritant Amerikaans terwijl de F1 toch nauwelijks een Amerikaans ding is.

Condon: leuk als verwijzing naar Claire Williams, maar jammer dat kennelijk de durf ontbrak om haar teambaas te laten spelen.

En ohja, de speelduur. Maar wéér zo'n film die zonodig episch lang moet zijn, maar vooraleerst vergeet om ook episch te zijn.

In de hele geschiedenis van films over de F1 is dit toch wel een van de meest stompzinnige. Kijk liever Rush (2013), Senna (2010), Weekend of a Champion (1972), en natuurlijk de beste F1 film ooit: Grand Prix (1966). Wat je van al die films leert overigens is wel hoe veel de F1 kwijt geraakt is, en hoe enorm uit de tijd het hele gedoe eigenlijk ondertussen is. Ga toch fietsen.

Mooie beelden maar clicheverhaal

Vermakelijke film!

Racefilms doen het goed de laatste jaren. Het is niet moeilijk om te zien waarom. Dit soort simpele sportfilms zijn een garantie voor een hoop adrenaline en de emotionele hoogte- en dieptepunten van een underdogverhaal. Ik vrees alleen niet dat ik ze allemaal uit elkaar zal kunnen houden in de toekomst. Als al iets van de film bij zal blijven. Die Oscarnominatie voor beste film is wel wat genereus. Deze film is zo doorsnee als zijn titel.

Ik zat er op een gegeven moment overigens best lekker in en de film is ook zeker geen moment saai. Dat op zichzelf is al een hele prestatie. Wel heb ik me soms best geërgerd aan het hoge popgehalte van de soundtrack en de momenten waarop alles wordt voorgekauwd. De personages zijn er alleen maar om alles uit te leggen aan de kijker op dat moment dat de commentator dit tijdens de races niet kan doen.

Wat ik op zich wel geinig vond is dat er vrij veel aandacht is voor het gebeuren rondom de races zelf. Het is duidelijk dat de echte F1-wereld nauw betrokken was bij het tot stand komen van deze film. Het voelt allemaal vaak nogal als een iets te gelikte reclamespot. Des te vreemder is het gebrek aan realisme. Zelfs ik als leek kon nog wel herkennen dat de stunts die Hayes uithaalt wel erg vergezocht zijn. Maar goed, verveeld heb ik me in elk geval niet. Het einde is nog best emotioneel.

Als je een goede film over F1 wilt zien dan kan ik Rush (2013) van harte aanbevelen. Dat gaat over een compleet ander tijdsbeeld, maar wel met spannende racescènes en goed acteerwerk. En dat is wat F1 2025 mist. Brad Pitt als F1 coureur valt moeilijk serieus te nemen. Het is natuurlijk leuk dat we de echte coureurs die we heden te dage zien rijden zoals onze Max voorbij zien komen. Helaas laat F1 weinig zien van de echte competitie.

Hans Zimmer mocht weer eens zorgen voor een stevige voortdurende dreun, het ontbreekt ook niet aan mooi beelden. Het mocht allemaal wat kosten en toch stijgt dit niet boven de gemiddelde actiefilm uit.