In a Violent Nature (2024)

Eerlijk gezegd is dat jammer want zo mis je dus de griezelige effectieteit van het geluid van zijn voetstappen! Wat dus ook helaas blijkt uit deze opmerking;

Smaken verschillen uiteraard maar vragen om een slasher met een verhaal is nogal gek . Er is volgens mij geen enkele slasher film die een steek verhaal bezit. Wel bezitten de betere goede gore en volgens je recensie is die hier ook aanwezig

Daar ben ik het niet met je eens want er zijn zeker de nodige Slasher films (vooral die uit de jaren 80) die een verhaal hebben zoals o.a. de eerste "Halloween" en "Friday the 13th" film (die waren ook nog eens spannend) en zeker ook de eerste "A Nightmare on Elm Street" en "Candyman" uit 1992 (niet die waardeloze remake uit 2021). En zo zijn er nog wel wat andere.

Deze film heeft gewoon eigenlijk geen verhaal. Iemand komt na een paar minuten uit de grond en begint dan te lopen (dat was echt saai, zelfs met geluid) en begint iedereen af te slachten die hij tegenkomt zoekend naar het medaillon. En dan die laatste lange 14 minuten waar eigenlijk ook niets in gebeurt. De filmduur waarin ik de film heb bekeken, circa 70 minuten met vooruit spoelen (trouwens als ik op 1.5x en 2.0x vooruit spoel, dan hoor ik nog steeds geluid, alleen dan sneller en op 1.5x is het zelfs nog zeer goed verstaanbaar), zou naar mijn mening een betere filmduur zijn geweest. De film duurt 91 minuten (is natuurlijk niet lang), maar ik vond het al snel langdradig worden door het vele geloop in de film. In het begin is het nog even leuk, maar na een tijdje vond ik het saai worden.

Gore valt er gelukkig wel in te zien (anders zou de film een lager punt hebben gekregen van mij), maar het is niet voldoende of smerig genoeg om de film een voldoende te geven.

Ik kan er dus helaas niet meer van maken dan 2,5*. Sowieso vind ik veel horrorfilms die de laatste tijd uitkomen vaak tegenvallen (o.a. "The Watchers (2024)"). Meestal vind ik ze niet origineel (het is ook best moeilijk om tegenwoordig nog iets origineels te maken) of te braafjes. Gisteren was ik begonnen aan "MaXXXine (2024)" (daarvan moet ik nog de laatste circa 30 minuten zien), maar die valt me ook tegen. De enige horrorfilm van de laatste tijd die ik nog echt goed vond, was "Late Night with the Devil (2023)".

Dus 2,85 op MM en maar 5,7 op imbd, en dat is niet zomaar. Stephen King vond dit een goede film, dan gaan bij mij de alarmbellen al af, dan word het niets!

Zou enorm vernieuwend zijn omdat er iemand vanachter gefilmd word die bijna de ganse tijd door het bos wandelt, en af en toe een bijl in iemand zijn kop duwt?

En dan om hem vol te krijgen gaat men een tijdje lullen in een auto over een beer?

Mijn vrouw is enorme liefhebber van slachers, maar vond deze één van de zwakste die ze ooit gezien had. Ze moest zelfs lachen toen je duidelijk zag dat hij een pop voorttrok, en dat er duidelijk een niet al te best gemaakte valse arm gebruikt werd.

Mijn wandeling op de heide deze namiddag was een pak spannender en mooier dan dit....

Theunissen Alhoewel ik een heel groot slasher-fan ben, heb ik ze niet op een echt goed verhaal kunnen betrappen... Zelfs degene die het genre zo'n beetje vorm hebben gegeven...of die je noemt...

Halloween (1978); Michael Myers vermoordt zijn zusje op Halloween, wordt opgesloten in een inrichting, maar ontsnapt vijftien jaar later. Moord en verderf is het gevolg....

Friday the 13th (1980); In kamp Crystal Lake worden de begeleiders vermoordt uit wraak voor iets wat in de zomer van 1958 gebeurde...

A Nightmare on Elm Street (1984); Fred Krueger een kindermoordenaar neemt wraak vanuit de dood in tienerdromen...

Candyman (1992); Daniel Robitaille, de zoon van een slaaf die terugkeert, als je vijfmaal voor een spiegel, zijn naam noemt...

Terrifier (2016) Nieuw icoon Art the Clown heeft niet echt een reden, dan dat hij tijdens Halloween even huishoud...als je onbevoegd een terrein betreedt...

Dus in dat opzicht was het verhaal niet veel anders; In a Violent Nature (2024); Johnny komt weer tot leven wanneer tieners een medaillon/ketting die belangrijk voor hem was (in de film zie je in flashbacks, waarom) ontvreemde...

Enfin het gaat niet om je cijfer ofzo, want dat snap ik wel! De filmmaker namen namelijk natuur-documentaires als uitgangspunt en die manier van filmen is zeer zeker niet voor iedereen weggelegd! Verwacht bij deze dan nog veel lagere cijfers! (Zeker van degene die niet zoals mij fulltime horror fanaat zijn)Vond het alleen humoristische dat je vraag om een verhaal al was het een dramafilm....

Natuurlijk hebben ze geen echt goed verhaal, maar ze hebben tenminste nog een beetje verhaal en de slechteriken (heten die Slashers?) in de genoemde films hebben tenminste nog een soort van introductie. Hier komt de slechterik al na vier minuten uit de grond en dat is dan het verhaal. Opzicht is dat ook niet erg, maar daarna wordt er gewoon veel te weinig mee gedaan en krijg je te veel gewandel in het bos (dat was ook nog eens heel saai bos zonder dieren ) te zien en wordt er teveel gepraat (en dan vooral op het einde).

Ik kijk graag horrorfilms, maar ik weet niet of ik een echte slasher-fan ben. Vroeger was ik wel fan van Guns N' Roses (Slash ), maar die ben ik inmiddels ontgroeid (te zacht voor mij) en misschien geldt dat ook wel voor veel slasher-films. Desalniettemin zal ik het aangekondigde vervolg van "In a Violent Nature" kijken als die uitkomt.

Ja, zeker niet slecht.

Rechttoe rechtaan slashertje met enkele heerlijk gore kills. Zeker mijn ding en ook Johnny mag er als wezen als misschien wel een nieuw horroricon.

De uitwerking is gedurfd en zeker niet ieder mans ding. Zo volg je hoofdzakelijk Johnny, meestal langs achter, op zijn zoektocht door de bossen. Mooie beelden en het heeft wel iets maar op de duur misschien toch iets te saai. Zo heb ik ook zo'n 30 minuten op mijn honger moeten zitten vooraleer echt wel een lekkere kill in beeld kwam. Voordien was het wat pover en uit beeld. Dat is uiteraard wel omdat mijn verwachtingen misschien wat te hoog gesteld waren.

Zoals gezegd, de kills zijn overheerlijk, vooral het yogamoment vond ik top, en onze killer ziet er best goed uit en is vooral lekker bruut.

Op een wat saai geleuter moment na in een voertuig over een beer, loopt het allemaal wel vlot en het open einde laat hopen op een vervolg.

3*

Moet ik zelf ook op een slasher-tour gaan om dit in Nederland op een groot doek te kunnen zien? Het is maar hopen op de herfst-editie van Imagine.

Leuke film. Dit concept is al eens eerder gedaan Behind the Mask: The Rise of Leslie Vernon (Film, 2006) maar deze keer is de moordenaar een heel ander type dan Leslie Vernon.

Het verhaal tja, heeft niet zoveel om het lijf maar dat is altijd zo met slashers. Ik vond deze wel vermakelijk en hij duurt precies lang genoeg.

In a Violent Nature

In deze film volgen we Johnny, een monsterachtige figuur die wraak neemt nadat een groep kampeerders zijn gouden medaillon heeft gestolen.

De film In a Violent Nature is vrij uniek, vooral omdat je veel vanuit het perspectief van de killer kijkt. In het begin vond ik dit wat saai, omdat Johnny vooral door het bos wandelt - en hij legt echt heel veel kilometers af. Het voelt even alsof je moet doorbijten, maar zodra de kampeerders geïntroduceerd worden, wordt het leuker. De kills zijn uitstekend in beeld gebracht, vaak gruwelijk en best schokkend. Tegen het einde, wanneer ze de focus verschuiven naar de final girl, merkte ik dat de POV van de killer begon te missen. Dit gaf een gevoel van dreiging, alsof hij elk moment kon opduiken.

De film heeft een open einde en van mij mag er best een deel twee komen.

3 sterren.

Die candyman dat je bedoeld is geen remake maar een sequel op de oroginele uit 1992, en ook nog eens geproduceert door Jordan Peele.

Is inderdaad een direct vervolg op "Candyman (1992)" en geschreven door Jordan Peele. Jammer genoeg heeft hij de film wel niet geregisseerd, want dat heeft Nia DaCosta op haar geweten.

Zinloos gedoe....zo heb ik dit ervaren.

Slecht acteerwerk en gewoon verdomd saai. De kills waren ook onnodig "extra" en voegde niets toe. Ik zal deze gauw vergeten.

Leuk en origineel idee voor een horrorfilm. Waar we normaal een slasherfilm vanuit het perspectief van het potentiele slachtvoer volgen is de camera hier vrijwel alleen maar gefocust op de Jason Voorhees-achtige killer. Je zou het een gimmick kunnen noemen met de vaak lange takes en scènes zonder muziek, maar het werkt verrassend goed. Alles is ook echt mooi geschoten. Ze weten eentonigheid goed te vermijden. Als dit op een meer traditionele manier was gefilmd dan was de film in geen enkel opzichtig memorabel geweest waarschijnlijk.

De kills blijven overigens wel echt hangen, vooral die van Aurora en de parkwachter. De film komt wel een beetje over als het project van een pretentieuze filmstudent of zo, en de dialogen en het spel van de acteurs zijn amateuristisch, maar dat heeft ook wel zijn charme en is misschien ook een bewuste keuze.

Wandel-Horror? Ik waardeer het dat de regisseur eens iets anders probeert, al is het resultaat een beetje half/half. Vond het nogal saai om te volgen. Nogal vlak allemaal. Op zich wel leuk om eens te bekijken, maar iets bijzonders vond ik dit zeker niet.

Op de valreep van het jaar 2024 deze horrorfilm eindelijk gekeken. Stond een langere tijd te wachten, en had ik eigenlijk zelfs nog op de planning in oktober tijdens de horrorfilm challenge. Niet succesvol dus, en afgelopen zaterdag besloten mijn kameraad en ik toch om deze eens op te zetten, mede ook omdat joolstein deze film benoemd heeft tot zijn favoriete 2024 film. En dan moet hij goed zijn, toch? Het is even wennen, het is niet de doorsnee horrorfilm zoals we het kennen. Tuurlijk wel met een vrij mysterieuze moordenaar, en misschien iets te tamme horror. De filmstijl lag me op zich wel, vond ik een erg leuk perspectief hier.

Toch haperde de film een beetje bij ons. Mijn kameraad was al afgehaakt toen de killer die meid vermoorde door haar hoofd door haar lichaam te trekken, ik vond dat dan opzich wel weer geinig. En zo kent de film best wel leuke kills. Op het begin waren we een beetje bang dat het zo'n typische film was dat je de kills niet ging zien, alleen werd dat wel anders. Ik vond de moord op die jongen met die machine het vetste. Een bepaalde machine om dingen mee af te korten volgens mij, en de moordenaar gebruikte zijn lichaam om daar eerst zijn arm af te hakken en vervolgens te onthoofden.

Maar, ik heb er oprecht van genoten. Een leuke killer die enigszins verfrissing uitstraalt, de filmstijl heb ik dan wel weer benoemd maar ook best aardige kills. Niet héél bijzonder overigens, al wordt het best leuk in beeld gebracht en kan het best gore zijn. Had overigens voor mij toch wel een tikkeltje goorder gemogen, dat dan weer wel. En er zijn ook wel enkele scenes waar de film je eigenlijk in de koude kleren liet zitten, omdat die scenes toch niet héél veel bijzonders waren, en ook een paar kills die eigenlijk een betere uitkomst verdienden.

Maar, is het een leuke film? Dat zeker zeker! Leuke Friday the 13th kloon die eigenlijk zijn eigen twist er ook wel weer aan wist te geven. Interessant met vlagen al zat er dan ook weer niet echt een verhaal in, het was best geinig. Geen top tien materiaal voor mij, komt wel in de top 20.

In Nederland moet je steeds vaker naar de pindakaasboer (of "vinden is houden"-wegen) lopen om bepaalde films te zien. Waar vele landen nog wel eens geloven in het festival en cultpubliek heeft Nederland nog altijd die kwalijke gedachtegang dat alles draait om de hoeveelheid cijfers en bezoekers. The Void heeft hier een kleine release gehad en In A Violent Nature lijkt zo goed als vergeten als verbannen te worden binnen het Nederlandse netwerk en regioverkeer.

In A Violent Nature is weer een film die de bezoekers liet flauwvallen; aldus de headlines. Dan raak ik toch altijd wel benieuwd. Van Chris Nash herinner ik me nog de fantastische The Void en met In a Violent Nature lijkt hij het budget wat omlaag geschroefd te hebben omdat er nu niet veel anders nodig was dan een bos, een dwalende gevaarlijke zondeling en wat jonge kampeerders. Klinkt al aardig cliché.

In principe is dat het ook. Een groep jongeren vindt een amulet en neemt het mee. En zo krijgen ze een type serial killer achter hem aan. Of deze killer dood, levend of überhaupt menselijk is blijft vooralsnog onduidelijk. Dat de kills wel lekker goor en pijnlijk zijn; met name dat dat hoofd van die jonge dame door het opengereten gat in de romp wordt getrokken is een feit. Het is allemaal vrij standaard; maar het fraaie camerawerk, een realistische samenloop zonder al te veel toevallen, filtergebruik, de natuurplaatjes, het acteerwerk en ook de soundtracks houden deze film in balans. En natuurlijk heeft de protagonist zo zijn achtergrondverhaal en schijnt hij al bekender te zijn in de streek dan je denkt.

En zo is de film een fraaie arthouse-horror en een iets kleinere productie van Nash. Misleidend was wel: ik kreeg geen last van de kwalen die enkele festivalbezoekers volgens de recensies zouden moeten hebben. Dat zal wel weer geen goed teken zijn.

4,0*

Aardige horrorfilm. Het verhaal is bijzaak en doet er eigenlijk niet toe. Feitelijk is het een wandeltocht van de ene kill naar de andere. De manier van filmen geeft de film wat extra. Aparte soms langdurige camerashots vanuit net een ander standpunt dan je zou verwachten. Dit geeft ook een iets meer realistische beleving. De kills zijn goed en best origineel. Het acteerwerk boeit eigenlijk niet echt maar is voldoende. Als je van een lekkere slasher houdt is dit een originele variant. 3.0/3.5

Een boswandeling is best leuk. Vooral in de herfst.

De meeste credits van de Canadese regisseur Chris Nash betreffen special effects jobs. Zo was hij de On-Set Creature Effects Supervisor bij Psycho Goreman (2020), die best een aantal deelnemers hier gezien heeft. Nash schreef en regisseerde dit verhaal over een groep kampeerders die naar een afgelegen bosgebied trekt. Op deze trip stuiten ze op een amulet, welke ze meenemen. Vervolgens wordt het een gevecht op leven en dood wanneer ze achterna gezeten worden door de ondode Johnny, de wraakgeest van een misdaad uit de seventies.

Als je de Trivia van de film op IMDb leest, dan zie je tussen de regels door dat In a Violent Nature met liefde en ambitie gemaakt is, ook al is het 'maar een slasher', Nash heeft wel degelijk een duidelijk visie gehad voor dit project, waarvan een hoop herschoten is toen de lead actor die het monster vertolkte uitviel wegens medische problemen. Ook het ontbreken van een score en leunen op het sounddesign is een gewaagde keuze. Hij omschrijft de film zelf als een geduldstest (wat een aantal kijkers niet zal bevallen), maar geeft aan dat dit juist bij horrorfilms vaak beloond wordt.

Het verhaaltje bij een slasher is vaak slechts een kapstok, en dat is hier niet anders: tieners in het bos, kampvuur, eng verhaal vertellen... En een bovenmenselijk onstopbare, lomp sterke Killer die één voor één geduldig zijn weg sjokt door het onwelwillend tienervlees. En dat is uitstekend gedaan, en voelt meer beschouwend dan cliché op de een of andere manier. Een deconstructie van het genre is het misschien niet, maar Nash doet er wel iets mee. De Gore streeft dan misschien niet naar 100% geloofwaardige uitvoering, maar is wel heel degelijk en vermakelijk uitgevoerd. Ik zat met een een verwonderde grijns te aanschouwen hoe Yoga miesje hierboven op een bijzonder lenige manier een kijkje nam door haar eigen rug. WTF. En zo'n van boven gefilmde scène met rock meets head is toch ook wel erg mooi uitgevoerd.

Ja, ik vond deze wel fraai, dit genrewerkje uit Canada!

3,6*

Raar horrorwerkje waar je als kijker vooral het eerste half uur een ware boswandeling zal beleven. Wel speciaal gefilmd want je ziet de gebeurtenissen vooral vanuit het oogpunt van de killer. Toegegeven er zijn hier en daar knappe shots en opvallende camerastandpunten die de film een meerwaarde geven. Ook sommige kills zijn erg bruut en bloederig qua opzet. Wat verhaal en spanning betreft is het minder. Het is gewoon een eentonig slasherverhaal waarbij de kijker totaal geen band krijgt met de personages die alleen maar dienen als slachtoffers. Een echt hoofdpersonage zit er ook niet in als je de killer buiten beschouwing laat. Het laatste kwartier krijg je i.p.v. een boswandeling een lange autorit die de film langzaam als een kaars laat uitdoven. Drie bloederige scènes blijven weliswaar bij zoals het yogameisje, de sheriff en het shot vanuit de lucht waarbij de killer een zware steen op iemands zijn hoofd laat vallen. 6,5/10