In a Violent Nature (2024)

Als je van slasherfilms houdt, en weet wat de conventies van het subgenre zijn, dan is dit een onwaarschijnlijk goed en opvallend pareltje! Ik zie hier tenminste wel de humor van in! Een vaak gehoorde opmerking bij slashers, is dat horrormonsters als Jason Voorhees of Michael Myers altijd zomaar overal en nergens opduiken Zo de killer ''Johnny' in deze film tjokt van slachtoffer naar slachtoffer. Je krijg dus een slasherfilm die een wandelde moordenaar volgt en niet de slachtoffers!

Tja de film is misschien langzaam doordat er veel gewandeld wordt door moordenaar' Johnny' maar dat vond ik eigenlijk helemaal niet erg, omdat het geluid van zijn langzame stappen op de bladeren en de grond griezelig en zelfs angstaanjagend klonken. Dat is precies wat je toch wil van een horrorfilm? De eenvoudige POV-beelden, waarbij het publiek vaak een stap achter de moordenaar staat en naar zijn achterhoofd staart terwijl hij langzaam door het bos slentert, zijn dan ook zeer effectief.

Daarnaast denk ik, dat de maker ook een satirische sneergeef aan de kijkers, die hun neus ophalen voor slasherfilms (of horrorfilms in het algemeen) maar die veel van die "zogenaamde horror" (de laatste jaren, A24 maar ook andere consorten) de hemel in prijzen. Met een minimalistische ,observerende stijl, de stilistische trend van de 4:3 beeldverhouding en weinig tot geen verhaallijn had het zo maar Slow cinema oftewel (denigrerende term) “elevated horror.” kunnen zijn.

Echter trakteert het de kijker op schandalig heerlijke bloederige moorden. Er zijn een paar off-screen sterfgevallen maar er zijn meerdere moordscènes die kijkers rechtop zullen laten zitten en op hun stoel zullen laten wiebelen van geluk! Ja ze zijn creatief bruut (oef wauw...die de "Yoga Kill") en al het wandelen/stalken dat er gebeurt meer dan waard! Oh en verwacht ook niet traditionele "Final Girl" einde!

Dit is de debuutfilm van schrijver/regisseur Chris Nash. Geen onbekende in het genre, hij was ook verantwoordelijk voor al eveneens heerlijke Z is for Zygote-segment van The ABCs of Death 2, en heeft effecten en make-up credits opgebouwd met films als Psycho Goreman (2020) en Lifechanger (2018) en speelde hij een van de wezens in The Void (2016). Het bijna meditatieve tempo, het slimme gebruik van geluid, de grandioze momenten van bloederige speciale effecten (zover ik kon zien geen duidelijke CGI) Kortom een bewonderenswaardige goede en gewelddadige slasher-inspanning

Saaie, vaak ronduit vervelende slasher-film waarin vooral veel wordt gelopen. De hoofdpersoon, een tot leven gebracht lijk dat zonder pardon begint te moorden, maakt flink wat meters. Helaas moet de kijker dat allemaal aanzien, met minutenlange shots waarin verder niets gebeurt. Wat de film redt van de ondergang zijn de bijzonder gruwelijke, expliciet in beeld gebrachte moordpartijen, die zeldzaam grafisch en bloederig zijn. Die verdienen een betere film.

Ik heb zo een idee dat dit de broer of neef van Jason is. Hou je van bloederige slashers met B acteurs dan ga je een leuke avond tegemoet. De setting is ook prima

Vanwege het gedetailleerde en zeer grafische geweld vormt deze film van regisseur Chris Nash een opvallende deelnemer binnen het horrorgenre, maar dat neemt niet weg dat het geheel erg lang wordt uitgesponnen. Inhoudelijk heeft In a Violent Nature weinig te melden en biedt 't enkel een origineel perspectief op het slashergenre, maar daar waren zeker geen 94 minuten voor nodig. De moordenaar die je volgt, is bovendien niet intimiderend of interessant genoeg om zo'n perspectief tot de volste kracht te rechtvaardigen. Gelukkig staat daartegenover een camera die weet waar er sfeer te halen valt, praktische effecten die uiterst gedetailleerd zijn vormgegeven en montagewerk dat strak genoeg is om de boel niet te laten verzanden in saaiheid. Het is uniek genoeg om voor mij doorlopend boeiend te blijven, maar ik kan goed begrijpen dat dit niet een film vormt die iedereen aan de buis gekluisterd houdt.

Een generieke groep jonge kampeerders op een afgelegen plek in het bos, een kampvuurverhaal over een serie onverklaarde moorden van decennia geleden en een rondwarende engerd. Alle clichés van de slasherfilms uit de vroege jaren 80 zijn aanwezig, maar Nash zet het genre op zijn kop door het verhaal te vertellen vanuit het perspectief van de moordenaar. En dus krijgen we eindelijk antwoord op die prangende vraag die genrefans al decennialang bezighoudt: wat doen die bloeddorstige, wraakzuchtige seriemoordenaars tussen het moorden door? De eerste slasherfilm waarin de slasher daadwerkelijk de hoofdrol krijgt. Johnny [Ry Barrett] houdt het midden tussen Jason Voorhees en diens collega’s uit The Burning en My Bloody Valentine en Nash verwijst volop naar andere horrorfilms. Het feit dat Johnny niets zegt en vooral op rustige, maar vastberaden wijze zoekt naar zijn volgende slachtoffer gaat vanzelfsprekend ten koste van dynamiek en tempo, maar Nash houdt het visueel interessant en beloont de geduldige liefhebbers van bloedvergieten met een serie buitengewoon gewelddadige executies waar de een van zal gruwelen, de anderen (mijzelf incluis) hartelijk om zal lachen.

"In A Violent Nature" (waarover op MovieMeter laatst in het forum stond "Veelbesproken horrorfilm die mensen liet flauwvallen en overgeven krijgt een vervolg die mensen liet flauwvallen en overgeven krijgt een vervolg" en waardoor ik nieuwsgierig werd) is min of meer wat "james_cameron" aangeeft, namelijk een saaie Slasher film waarin vooral veel wordt gelopen door de ondode Johnny (Ry Barrett), die veel weg heeft van Michael Myers en Jason Voorhees uit de vele "Halloween" en "Friday the 13th" films. Vanwege het vele saaie geloop (heb ik zonet zelf ook 42 minuten gedaan in mijn dorp, natuur en kerkhof) in een bos (waar het hele verhaal zich in afspeelt), heb ik de film regelmatig zitten vooruit te spoelen op 1.5x en 2.0x snelheid, waardoor ik de film in circa 70 minuten heb gezien i.p.v. 91 minuten.

Wanneer een oud medaillon in het bos wordt gevonden en meegenomen door een groep kamperende tieners, ontwaakt het rottende lijk van Johnny. Hij komt weer tot leven als een soort van ondode zombie, met maar een enkel doel, namelijk het medaillon koste wat kost terug te brengen naar het bos. Johnny heeft het dan ook gemunt op de groep tieners die verantwoordelijk zijn voor de diefstal. Hij plant ze één voor één af te slachten, samen met iedereen die hem in de weg komt te staan.

De film opent met een circa vier minuten durende scène van een vervallen houten chalet in het bos, waarbij de camera gefocust is op een medaillon aan een ketting. Op de achtergrond zijn de stemmen van enkele mannen te horen en dan neemt één van de mannen het sieraad mee. Dit blijkt een noodlottige beslissing die de gebeurtenissen in "In A Violent Nature" snel in gang zetten, want door deze daad wordt een gigantische en ondode man (gehuld in een masker) tot leven gewekt, die vanuit zijn graf uit de grond kruipt. Vanaf dat moment is niemand meer veilig voor zijn wraak.

Dat is ook het enige wat je te zien krijgt, want een verhaal is er eigenlijk niet en boeiend en spannend wordt het eigenlijk ook nergens. Dus het is geen spannend kat-en-muisspel wat je te zien krijgt. Het enige wat je vooral te zien krijgt is een een lopende ondode Johnny die zijn slachtoffers uitzoekt (bekijkt ze meestal ook eerst vanaf afstand) en afslacht en dat afslachten wordt wel een aantal keren fraai in beeld gebracht en zeker na circa 43 minuten als Johnny komt aangelopen (dan hoor je ook een tak breken) en Aurora (Charlotte Creaghan) gaat afslachten, die yoga aan het doen is bij een klif (en waardoor ze dus niet kan vluchten).

Die scène was voor mij het hoogtepunt van de film, want het afslachten van Aurora werd zeer fraai en grof in beeld gebracht en was ook zeer uniek. Want als Johnny voor haar staat, ramt hij met zijn hand vanachter een haak aan een ketting door haar rug die dan uit haar buik steekt. Als Aurora zich dan omdraait en Johnny aankijkt, trekt hij de haak uit haar buik en slaat deze dan in haar hoofd, waarna hij haar weer omdraait. Hij trekt dan hard aan de ketting (zet ook een voet tegen haar rug) waardoor haar hoofd naar voren breekt en door het gat van haar buik gaat en waarna het dan via haar rug weer naar buiten komt. Dat werd echt fraai in beeld gebracht. Daarna verwijdert hij weer de haak en trapt hij het levenloze lichaam van Aurora van de klif af.

Verder is het ook nog grof om te zien, hoe Johnny na circa 65 minuten afrekent met een Ranger (Reece Presley) via een houdbewerkingsmachine , jammer genoeg was de Ranger al min of meer dood, want bij het afzagen van zijn arm en hoofd maakt hij helaas geen geluid. En verder mocht het in tweeën delen van het hoofd van kampeerder Ehren (Sam Roulston) via een boom (waartegen Ehren staat en naar muziek luistert via een hoofdtelefoon) er ook best wezen. Dat is ook de eerste afslachting die je expliciet in beeld te zien krijgt. Van te voren slacht Johnny nog iemand af, te weten Chuck (Timothy Paul McCarthy) die vluchtend in een berenklem trapt, na circa 13 minuten, maar dat wordt niet expliciet in beeld gebracht.

Verder verdrinkt Johnny na circa 40 minuten kampeerster Brodie (Lea Rose Sebastianis) in een meertje waar ze aan het zwemmen is, dood Johnny na circa 53 minuten kampeerder Troy (Liam Leone), die het vriendje is van Kris, met een bijl die hij naar hem gooit en verpulvert hij na circa 54 minuten het hoofd van kampeerder Evan (Alexander Oliver) door er een zware kei op te gooien (ik moet zeggen dat het hoofd heerlijk uit elkaar spatte)

En verder slaat Johnny na circa 70 minuten Colt (Cameron Love), de enige overlevende samen met Kris (Andrea Pavlovic) die het medaillon draagt, helemaal tot moes (beginnend met zijn hoofd. Kris kijkt daarbij dan geshockeerd toe, waarna ze op een gegeven moment het medaillon afdoet en achterlaat (welke Johnny uiteindelijk pakt) aan een jerrycan en vlucht in het bos in het donker. Ook zij trapt dan in een berenklem, maar kan toch strompelend verder en wordt dan na circa 77 minuten langs een bosweg geholpen door een vrouw (Lauren-Marie Taylor) in een Pick-up truck, waarna de film eigenlijk is afgelopen ondanks dat die dan nog circa 14 minuten duurt. Maar in die circa 14 minuten gebeurt gewoon helemaal niets meer en hoor je vooral de vrouw tegen Kris praten om haar gerust te stellen. Opzicht was het geen clichématig einde, maar men had het ook kunnen afhandelen in circa 4 minuten i.p.v. 14 vooral saaie minuten.

Hoewel het verhaal van "In A Violent Nature" geen zak voorstelt, is het qua uitvoering wel vrij origineel, want de film neemt een ongebruikelijke wending door het perspectief te verleggen naar de moordenaar zelf. De camera volgt zijn verwarde tocht door het bos (waarbij de moordenaar vooral van achteren wordt gefilmd), waarbij hij op gruwelijke wijze slachtoffers maakt en zijn bloederige spoor voortzet. Helaas is dat volgen (of beter gezegd wandelen) van de moordenaar wel enorm saai, omdat het niet spannend is. Want je ziet gewoon iemand minuten lang lopen door het bos opzoek naar het medaillon en slachtoffers.

Ondanks zijn trage tempo, dat afwijkt van de gebruikelijke snelheid van een Slasher film, weet A Violent Nature toch nog enigszins te imponeren met een aantal indrukwekkende en gruwelijke scènes (die wel vaak een herhaling van zetten zijn), die subliem vastgelegd worden, zoals de eerder beschreven scène na circa 43 minuten. Maar het zijn geen scènes waarbij je zou moeten flauwvallen of overgeven. Om de slachtoffers in deze film geef je overigens geen ruk, want je krijgt er geen band mee omdat ze niet worden uitgediept en ze eigenlijk alleen fungeren als slachtvee voor Johnny, waar je eigenlijk ook maar weinig over te weten komt. Je krijgt enkel wat verhalen bij het kampvuur over hem te horen en ook krijg je wat zogenaamde flashback beelden van hem te zien. Omdat je geen band met de cast krijgt, weet ook niemand te overtuigen en het zijn ook allemaal onbekende acteurs en actrices.

Al met al is "In a Violent Nature" (regiedebuut van Chris Nash) niet bepaald een Slasher film die veel indruk weet te maken op mij. De film kenmerkt zich door rauwheid en meedogenloosheid, waarbij de cinematografie een duistere atmosfeer toevoegt. Ondanks dat er een aantal gruwelijke scènes te zien zijn, is de film toch vooral saai en langdradig.

Dus 2,85 op MM en maar 5,7 op imbd, en dat is niet zomaar. Stephen King vond dit een goede film, dan gaan bij mij de alarmbellen al af, dan word het niets!

Zou enorm vernieuwend zijn omdat er iemand vanachter gefilmd word die bijna de ganse tijd door het bos wandelt, en af en toe een bijl in iemand zijn kop duwt?

En dan om hem vol te krijgen gaat men een tijdje lullen in een auto over een beer?

Mijn vrouw is enorme liefhebber van slachers, maar vond deze één van de zwakste die ze ooit gezien had. Ze moest zelfs lachen toen je duidelijk zag dat hij een pop voorttrok, en dat er duidelijk een niet al te best gemaakte valse arm gebruikt werd.

Mijn wandeling op de heide deze namiddag was een pak spannender en mooier dan dit....

Leuke film. Dit concept is al eens eerder gedaan Behind the Mask: The Rise of Leslie Vernon (Film, 2006) maar deze keer is de moordenaar een heel ander type dan Leslie Vernon.

Het verhaal tja, heeft niet zoveel om het lijf maar dat is altijd zo met slashers. Ik vond deze wel vermakelijk en hij duurt precies lang genoeg.

In a Violent Nature

In deze film volgen we Johnny, een monsterachtige figuur die wraak neemt nadat een groep kampeerders zijn gouden medaillon heeft gestolen.

De film In a Violent Nature is vrij uniek, vooral omdat je veel vanuit het perspectief van de killer kijkt. In het begin vond ik dit wat saai, omdat Johnny vooral door het bos wandelt - en hij legt echt heel veel kilometers af. Het voelt even alsof je moet doorbijten, maar zodra de kampeerders geïntroduceerd worden, wordt het leuker. De kills zijn uitstekend in beeld gebracht, vaak gruwelijk en best schokkend. Tegen het einde, wanneer ze de focus verschuiven naar de final girl, merkte ik dat de POV van de killer begon te missen. Dit gaf een gevoel van dreiging, alsof hij elk moment kon opduiken.

De film heeft een open einde en van mij mag er best een deel twee komen.

3 sterren.

Op de valreep van het jaar 2024 deze horrorfilm eindelijk gekeken. Stond een langere tijd te wachten, en had ik eigenlijk zelfs nog op de planning in oktober tijdens de horrorfilm challenge. Niet succesvol dus, en afgelopen zaterdag besloten mijn kameraad en ik toch om deze eens op te zetten, mede ook omdat joolstein deze film benoemd heeft tot zijn favoriete 2024 film. En dan moet hij goed zijn, toch? Het is even wennen, het is niet de doorsnee horrorfilm zoals we het kennen. Tuurlijk wel met een vrij mysterieuze moordenaar, en misschien iets te tamme horror. De filmstijl lag me op zich wel, vond ik een erg leuk perspectief hier.

Toch haperde de film een beetje bij ons. Mijn kameraad was al afgehaakt toen de killer die meid vermoorde door haar hoofd door haar lichaam te trekken, ik vond dat dan opzich wel weer geinig. En zo kent de film best wel leuke kills. Op het begin waren we een beetje bang dat het zo'n typische film was dat je de kills niet ging zien, alleen werd dat wel anders. Ik vond de moord op die jongen met die machine het vetste. Een bepaalde machine om dingen mee af te korten volgens mij, en de moordenaar gebruikte zijn lichaam om daar eerst zijn arm af te hakken en vervolgens te onthoofden.

Maar, ik heb er oprecht van genoten. Een leuke killer die enigszins verfrissing uitstraalt, de filmstijl heb ik dan wel weer benoemd maar ook best aardige kills. Niet héél bijzonder overigens, al wordt het best leuk in beeld gebracht en kan het best gore zijn. Had overigens voor mij toch wel een tikkeltje goorder gemogen, dat dan weer wel. En er zijn ook wel enkele scenes waar de film je eigenlijk in de koude kleren liet zitten, omdat die scenes toch niet héél veel bijzonders waren, en ook een paar kills die eigenlijk een betere uitkomst verdienden.

Maar, is het een leuke film? Dat zeker zeker! Leuke Friday the 13th kloon die eigenlijk zijn eigen twist er ook wel weer aan wist te geven. Interessant met vlagen al zat er dan ook weer niet echt een verhaal in, het was best geinig. Geen top tien materiaal voor mij, komt wel in de top 20.

In Nederland moet je steeds vaker naar de pindakaasboer (of "vinden is houden"-wegen) lopen om bepaalde films te zien. Waar vele landen nog wel eens geloven in het festival en cultpubliek heeft Nederland nog altijd die kwalijke gedachtegang dat alles draait om de hoeveelheid cijfers en bezoekers. The Void heeft hier een kleine release gehad en In A Violent Nature lijkt zo goed als vergeten als verbannen te worden binnen het Nederlandse netwerk en regioverkeer.

In A Violent Nature is weer een film die de bezoekers liet flauwvallen; aldus de headlines. Dan raak ik toch altijd wel benieuwd. Van Chris Nash herinner ik me nog de fantastische The Void en met In a Violent Nature lijkt hij het budget wat omlaag geschroefd te hebben omdat er nu niet veel anders nodig was dan een bos, een dwalende gevaarlijke zondeling en wat jonge kampeerders. Klinkt al aardig cliché.

In principe is dat het ook. Een groep jongeren vindt een amulet en neemt het mee. En zo krijgen ze een type serial killer achter hem aan. Of deze killer dood, levend of überhaupt menselijk is blijft vooralsnog onduidelijk. Dat de kills wel lekker goor en pijnlijk zijn; met name dat dat hoofd van die jonge dame door het opengereten gat in de romp wordt getrokken is een feit. Het is allemaal vrij standaard; maar het fraaie camerawerk, een realistische samenloop zonder al te veel toevallen, filtergebruik, de natuurplaatjes, het acteerwerk en ook de soundtracks houden deze film in balans. En natuurlijk heeft de protagonist zo zijn achtergrondverhaal en schijnt hij al bekender te zijn in de streek dan je denkt.

En zo is de film een fraaie arthouse-horror en een iets kleinere productie van Nash. Misleidend was wel: ik kreeg geen last van de kwalen die enkele festivalbezoekers volgens de recensies zouden moeten hebben. Dat zal wel weer geen goed teken zijn.

4,0*

Aardige horrorfilm. Het verhaal is bijzaak en doet er eigenlijk niet toe. Feitelijk is het een wandeltocht van de ene kill naar de andere. De manier van filmen geeft de film wat extra. Aparte soms langdurige camerashots vanuit net een ander standpunt dan je zou verwachten. Dit geeft ook een iets meer realistische beleving. De kills zijn goed en best origineel. Het acteerwerk boeit eigenlijk niet echt maar is voldoende. Als je van een lekkere slasher houdt is dit een originele variant. 3.0/3.5

De meeste credits van de Canadese regisseur Chris Nash betreffen special effects jobs. Zo was hij de On-Set Creature Effects Supervisor bij Psycho Goreman (2020), die best een aantal deelnemers hier gezien heeft. Nash schreef en regisseerde dit verhaal over een groep kampeerders die naar een afgelegen bosgebied trekt. Op deze trip stuiten ze op een amulet, welke ze meenemen. Vervolgens wordt het een gevecht op leven en dood wanneer ze achterna gezeten worden door de ondode Johnny, de wraakgeest van een misdaad uit de seventies.

Als je de Trivia van de film op IMDb leest, dan zie je tussen de regels door dat In a Violent Nature met liefde en ambitie gemaakt is, ook al is het 'maar een slasher', Nash heeft wel degelijk een duidelijk visie gehad voor dit project, waarvan een hoop herschoten is toen de lead actor die het monster vertolkte uitviel wegens medische problemen. Ook het ontbreken van een score en leunen op het sounddesign is een gewaagde keuze. Hij omschrijft de film zelf als een geduldstest (wat een aantal kijkers niet zal bevallen), maar geeft aan dat dit juist bij horrorfilms vaak beloond wordt.

Het verhaaltje bij een slasher is vaak slechts een kapstok, en dat is hier niet anders: tieners in het bos, kampvuur, eng verhaal vertellen... En een bovenmenselijk onstopbare, lomp sterke Killer die één voor één geduldig zijn weg sjokt door het onwelwillend tienervlees. En dat is uitstekend gedaan, en voelt meer beschouwend dan cliché op de een of andere manier. Een deconstructie van het genre is het misschien niet, maar Nash doet er wel iets mee. De Gore streeft dan misschien niet naar 100% geloofwaardige uitvoering, maar is wel heel degelijk en vermakelijk uitgevoerd. Ik zat met een een verwonderde grijns te aanschouwen hoe Yoga miesje hierboven op een bijzonder lenige manier een kijkje nam door haar eigen rug. WTF. En zo'n van boven gefilmde scène met rock meets head is toch ook wel erg mooi uitgevoerd.

Ja, ik vond deze wel fraai, dit genrewerkje uit Canada!

3,6*

Raar horrorwerkje waar je als kijker vooral het eerste half uur een ware boswandeling zal beleven. Wel speciaal gefilmd want je ziet de gebeurtenissen vooral vanuit het oogpunt van de killer. Toegegeven er zijn hier en daar knappe shots en opvallende camerastandpunten die de film een meerwaarde geven. Ook sommige kills zijn erg bruut en bloederig qua opzet. Wat verhaal en spanning betreft is het minder. Het is gewoon een eentonig slasherverhaal waarbij de kijker totaal geen band krijgt met de personages die alleen maar dienen als slachtoffers. Een echt hoofdpersonage zit er ook niet in als je de killer buiten beschouwing laat. Het laatste kwartier krijg je i.p.v. een boswandeling een lange autorit die de film langzaam als een kaars laat uitdoven. Drie bloederige scènes blijven weliswaar bij zoals het yogameisje, de sheriff en het shot vanuit de lucht waarbij de killer een zware steen op iemands zijn hoofd laat vallen. 6,5/10