Thanksgiving (2023)

Sinds de release van de fake trailer voor Grindhouse al op gewacht en daar is hij dan eindelijk: Thanksgiving. Absoluut genoten van het hak en slachtwerk, maar tegelijkertijd ook een klein beetje teleurgesteld. Niet omdat het niet vermakelijk is, maar omdat dit in mijn ogen (gebasseerd op de fake trailer uit 2007) Roth's meesterwerk had kunnen en moeten zijn. En dat is het helaas niet.

Toch eventjes de mindere puntjes afwerken. Allereerst de 'grootschaligheid' van het eerste pakweg kwartier. Als genrefan (en wetende dat Roth eveneens een genrefan is) hoop je op een 80's throwback style slasher. De gigantisch grootschalige opening met die mensenmassa op Black Friday en het eindeloze getier en gevloek zijn dan in mijn ogen niet direct de juiste aanpak (al kon ik wel lachen om de uiteindelijke climax van de scène).

2e minpuntje is dat het Roth wederom niet lukt om vermakelijke characters te introduceren. Dat was in zijn The Green Inferno (2013) al een issue, en dat is het hier wederom. Ze zijn gewoon stuk voor stuk onuitstaanbaar en niet leuk. Een enkeling acteert nog als een natte krant ook (de serveerster uit de diner). Roth moet nu toch eens gaan inzien dat een film als deze enorm veel baat heeft bij een vermakelijk groepje slachtvee. En als zijn characters in zijn ogen dat wel zijn verschillen we echt van mening.

Nu het negatieve stuk uit de weg is mogen we uiteraard ook het positieve benoemen. Want don't get me wrong, in zn totaliteit is dit absoluut heel erg leuk slasher vermaak. John Carver heeft een simpele maar über coole killer design, en wat gaat hij op momenten bruut te werk zeg!!! Roth focust zich volledig op de kills en gore en dit slaagt dan ook absoluut. Er wordt gehakt, geslacht, gesneden, gewurgd en gekookt. Heerlijk (wel jammer dat de trampoline scène hier een stuk minder is uitgevoerd dan in de 2007 trailer!!). Vaak is er ook ruimte voor wat macabere humor.

Uiteindelijk heeeel leuk horror voer hoor, en goed om te zien dat de film het zo goed doet. Maar ergens bekruipt je als fan het gevoel dat Roth hier nog meer uit had kunnen halen en dit echt de staple film van zn filmography had kunnen maken.

Sequel is on its way!

"They're turning it into a sick holiday game."

Het is best grappig hoe de meeste van de neppe trailers uit 'Grindhouse' het uiteindelijk tot een feature film hebben geschopt.

Eli Roth presenteert hier eindelijk een film rondom Thanksgiving en neemt voor het gemak meteen de massahysterie omtrent Black Friday mee. Nadat laatstgenoemde verkeerd uitpakt, worden alle betrokkenen geteisterd door een gemaskerde killer die geïnspireerd is op de feestdag. Het wordt in ieder geval een feestdag om nooit meer te vergeten.

De film begint gelijk al veelbelovend met de bloederige chaos in het zoveelste megawarenhuis dat een uitverkoop houdt. Alle waanzin wordt uitstekend gevangen en gaat gepaard met wat leuke zwarte humor. Het is een goede opmaat naar de vele innovatieve en gory kills die later nog gaan volgen. En de killer heeft ook zeker wat.

Het is alleen jammer dat het qua narratief niet al te bijzonder is te noemen; het is eerder een aanknopingspunt naar de verscheidene kills. Hetzelfde geldt eveneens voor de nietszeggende personages dat als slachtvee dient. Als daar iets meer moeite in was gestoken, dan zat ik er helemaal in. Nu was het als kijker meer wachten op de volgende kill.

Al met al is 'Thanksgiving' ondanks een aantal mindere punten zowaar een welkome verrassing, vooral gezien het feit dat Roth de laatste jaren nou niet echt iets wezenlijks van dit niveau heeft gemaakt. Na de eindcredits komt er trouwens nog een grappige blooper. Laat het vervolg maar komen.

3,5 Sterren.

Thanksgiving is een heerlijk klassieke slasher die niks meer pretendeert te zijn dan pure fun. Vooral het eerste half uur is pure slasherfun met de chaotische Black Friday sale en er volgen een paar hilarische kills. De "final girl" is ook erg charismatisch en goed gecast en ik kan de klassieke opzet ook waarderen waar er gaandeweg een aantal personages in beeld komen die zich verdacht gedragen en natuurlijk de verdachtmakingen op zich vestigen.

Toch wordt dit leuke niveau niet vastgehouden tot het einde. De tweede helft van de film sleept een beetje, de bijrollen (vrienden in het groepje) zijn onuitstaanbaar en je merkt toch vooral dat veel personages weinig nut dienen behalve dan dat het goed uitkomt voor het plot. Vriendje Ryan zit er puur in voor een verdachtmaking, maar er gebeurt weinig mee. En die nieuwe agent kreeg nog een rare blik van die recherchecheur alsof daar een hele geschiedenis achter zat. Maar er wordt nooit op teruggekomen. Hierdoor werkt niet alles goed en zit er ook wel zo'n tien minuten aan overbodig vet dat uit de film geknipt had kunnen worden.
Ook was de creativiteit betreft de kills op een gegeven moment wel op, al vind ik het nog wel leuker dan bij de gemiddelde Slasher.

Al met al was dit een leuke ervaring en zal elke slasher fan zich hiermee vermaken. De creativiteit had alleen wat meer terug mogen komen en die fun uit de eerste 30 minuten begon ik wel meer te missen richting het einde.

Voor het warenhuis van Thomas Wright [Rick Hoffman], loopt Black Friday om verschillende redenen verschrikkelijk uit de hand. Zijn dochter Jessica [Nell Verlaque] smokkelt haar irritante vrienden via een zijdeur naar binnen en veroorzaakt daardoor een stormloop op de winkel waarbij meerdere doden vallen. Een jaar later is er schijnbaar niemand vervolgd en is Thomas ondanks alles van opnieuw van plan zijn winkel te openen. Maar oeps, in de aanloop naar Thanksgiving worden twee van de mensen die verantwoordelijk waren voor het bloedbad op gruwelijke wijze vermoord. Geen reden tot paniek. Sheriff Eric Newlon [Patrick Dempsey] zal het allemaal wel even oplossen, dus niemand maakt zich zorgen om de jaarlijkse Thanksgiving Parade of om Black Friday. Ook niet wanneer de moordenaar via sociale media duidelijk maakt welke slachtoffers hij op zijn menu heeft staan. Jeff Rendell had duidelijk een zwarte komedie voor ogen, maar Eli Roth weet zich totaal geen raad met het materiaal. De opening maakt duidelijk dat hij van komedie geen kaas heeft gegeten en de voor hem zo typische gruwelijke moorden zijn eerder vreemd dan gruwelijk. Zit vol verwijzingen naar slasherklassieker, maar bevat minstens zoveel bordkartonnen karakters die geen enkele sympathie opwekken. Je kunt ze herkennen aan het F-woord. De oplettende kijker kan bovendien binnen een paar minuten de identiteit van de dader raden.

Matig en a-origineel slashertje. De hele film ademt dat de makers gedacht hebben: hoe maken we een soort Scream-ripoff maar dan anno 2023? Oplossing: door de personages voortdurend met hun smartphone bezig te laten zijn, wat termen als 'stream' en 'viral' erin te gooien. En hup, een eigentijdse slasher!

Zeldzaam is het aantal irritante personages. Die heb je altijd wel in die tienerslashertjes, maar hier is echt bijna iedereen vervelend. Veel overacting, louter onsympathieke types.

Paar scènes zijn de moeite waard. Met name die in de winkel in het begin en de optocht tegen het einde. Daarnaast enkele vermakelijke en creatieve kills.

Hele fijne traditionele slasher die ik vrijdagavond nog even mee heb gepakt in de bioscoop. Geregisseerd door Eli Roth, dan weet je ieder geval dat er bloed en gore aanwezig gaat zijn en dat is hier gelukkig ook duidelijk zo.

Op zich is dit een film waarvan de formule wel bekend is, een moordenaar met een masker voor werkt een voor een een lijstje slachtoffers langs en als kijker mag je raden waarom dit gebeurt en door wie. Wat ik hier erg leuk vond is dat de film behoorlijk een kritische parodie is op de Amerikaanse cultuur en dan vooral op de social media-geile jongeren die vandaag de dag niet weg te slaan zijn van streaming, likes krijgen en communiceren via deze platformen. Het begint al met een vrij geestig begin in een megastore met Black Friday en dit gaat zo door tot de grote finale. Het maakt dat ik ook de groep jongeren goed te pruimen vond, want het is wel duidelijk dat ze allemaal in hun rol uitvergroot worden. Los van dat is het ook een hele geslaagde slasher geworden waarbij de killer ''John Carver'' behoorlijk genadeloos en bruut te werk gaat. Het levert diverse heel geslaagde moordpartijen op, waarbij geslaagde zwarte humor zeker niet ontbreekt. En ik vond de finale bijzonder origineel en sick, goed gedaan.

Zo op zijn tijd zijn dit soort films goed te doen, zeker met een Eli Roth-sausje erover gegoten.

Ik heb er net geen 4 sterren voor over, maar het scheelt weinig.

3,5*

Een film waar ik naar uitkeek en ik ben wel fan van Eli Roth maar ik denk dat hij gewoonweg niet grappig is maar hier wel probeert te zijn. Probleem van deze film is dat het niet echt grappig is, niet echt spannend is en de ontknoping is schouderophalend. De mensen zijn wel echt irritant allemaal waardoor het je echt niet uitmaakt wie er doodgaat en wie de killer is maakt uiteindelijk ook niet echt uit. Het maakt allemaal niet zoveel uit, de kills zijn wel goed in beeld gebracht. Wat mij betreft Roth's slechtste film.

Lekkere slasher, heb me prima vermaakt. Wacht met smart op het vervolg

Thanksgiving

Leuke slasher met een hele toffe openingsscene.

Snap wel dat deze film redelijk hoog scoort. Het begint al met die lekkere openingsscene tijdens Thanksgiving. De hysterie, de overdrevenheid vergezeld met zwarte humor en dan nog die brute kills tijdens de bestorming. Een perfecte opening voor deze film.

Daarna werd het een vrij standaard slasher/wraakfilm, maar wel met brute kills die goed in beeld zijn gebracht. Bovendien zag de killer er met zijn Carver masker tof uit. Vond zijn motieven wel wat te makkelijk, maar goed.

Een paar minpuntjes waren het acteren dat beter had gekund en dat sommige personages vrij overbodig waren. Denk bijvoorbeeld aan het personage Ryan, die er alleen in zat om een verdachte kunnen zijn, maar verder als vriendje van Jessica een vrij onzichtbare rol had.

Verder wel helemaal van genoten hoor. Film vloog voorbij, met hier en daar paar liter bloed, haha. Ik kijk al uit naar het 2e deel.

3,5 sterren.

Een domme slasher met stompzinnige gore dat er enorm fake uitziet en een verhaal waar de honden geen brood van lusten. De killer is een lachertje en de film heeft meer weg van een mislukte komedie dan van een spannende horror. Als dit grappig bedoeld is, ik heb hier niet om kunnen lachen. En van spanning is al helemaal geen sprake. Snel vergeten deze troep.

Ik geef TimF helemaal gelijk. Ik noem dit een vervelende tienerfilm, een genre waar ik al een hekel aan heb. De politie die een zaak bespreekt met enerverende kinderen, die trouwens barslecht acteren, b filmpje....

Zeer, zeer matige slasher gebaseerd op de fake trailer uit Grindhouse (2007). Het idee voor de film suddert dus al enige tijd, wat het eindresultaat nog meer teleurstellend maakt. De cast bestaat voornamelijk uit irritante jongeren die op zeer irritante wijze met elkaar communiceren en de identiteit van de moordenaar laat zich direct bij aanvang raden. De ongeloofwaardige bloederige toestanden die volgen zijn vermakelijk in beeld gebracht maar de plot is om te janken zo slecht en spannend wordt het eigenlijk ook nergens.

Zeer degelijke slasher van Eli Roth. Behalve Hostel heeft die vent nog geen verkeerde films gemaakt. De warenhuisscène in het begin was niets minder dan fenomenaal. Het middenstuk valt enigszins tegen, maar de film weet zich te herpakken. Goede, gemene kills en voldoende humor om het lichtvoetig genoeg te houden. De killer overtuigt en het Pilgrim Fathers-thema zorgt voor de juiste sfeer.

Paar mensen kraken deze film wel erg af, mijn inziens. Nu goed, ik heb ook al beter gezien. Ik vond het ook spijtig dat Gina Gershon meteen stierf. Qua gore is het wel ok. De dader zag ik niet echt aankomen, dus wat dat betreft is dat wel geslaagd. Lang zal ik deze film vast niet onthouden, maar het is ok voor eens tussendoor te zien.

In de film Grindhouse (2007) van Quentin Tarantino en Robert Rodriguez waren verschillende fake trailers te zien. Een daarvan heette 'Thanksgiving', een slasher-film boordevol bloedige momenten, seks en sleaze in een lekkere goedkope exploitatie-uitstraling, deze was gemaakt door Eli Roth. Roth had ooit de belofte gemaakt om van die neptrailer een echte film te maken. Net als Jason Eisener's Hobo with a Shotgun en Rodriguez’ trailer voor de Mexicaanse pulpwraakfilm Machete. Dit is na zestien jaar het resultaat...

Het eerste wat opvalt is dat de nieuwe film er heel anders uit ziet en het voelt anders aan. De rauwe grindhouse-toon uit de fictieve trailer heeft plaatsgemaakt voor een makkelijk wegkijkend Blumhouse-uiterlijk. Toen ik deze film bekeek, kreeg ik het gevoel dat dit eigenlijk Scream/ I Know What You Did Last Summer-variant of de recente Halloween- trilogie was die zich afspeelde tijdens Thanksgiving En dat is best tegenvallend!

De film begint uiteraard met een Thanksgiving-familiediner; waar je een Walmart (omgedoopt tot RightMart) winkelmanager, zijn nieuwe vrouw, dochter en middelbare scholiere Jessica en haar vriendje gezellig samen ziet eten. Na afloop vertrekken beide tortelduifjes om een aantal andere vrienden te ontmoeten. Om vervolgens in de problemen te komen bij een Black Friday-uitverkoop. Waar de gewelddadige bestorming van een Walmart uit New York in 2008 als voorbeeld dient. Hoewel zeer overdreven satirisch is het tot op zekere hoogte grappig, maar South Park deed dit jaren geleden al veel beter en toen was nog nieuw)

Een ander probleem is dat vrijwel alle karakters behoorlijk oninteressant en onsympathiek zijn Daar mist Roth ook zijn doel mee. Natuurlijk moet je, het niet van het verhaal hebben, maar een slasher-horror wordt krachtiger als tenminste met één personage kan meeleven. En dan zijn er nog moorden, die zijn nog steeds bloederig, maar vergeleken met de trailer ook opgeschoond (De grandioze trampolinescène is duidelijk aangepast om de kans op klachten te verkleinen)

Over het geheel genomen is het allemaal overwegend lichtgewicht bloedvergieten maar het levert meer bloed op dan veel andere grote studio-horrorfilms. De originele trailer uit 2007 overtreft deze speelfilm versie niet. Daarvoor mist het gewoon de durf en absurditeit van het oorspronkelijke idee... Het te weinig om het lijf, maar was vermakelijk voor een keertje.

Redelijk geslaagde slasher. Het verhaal is niet heel bijzonder maar vermakelijk genoeg en ook een aardige whodunnit. De uitwerking is prima. De opbouw is goed met een mooie openingsscène. Daarna begint het slashen. Daarbij is genoeg spanning en de kills zijn best origineel en worden ook vakkundig in beeld gebracht. Het einde is wat minder, maar mag de pret niet drukken. Het acteerwerk is verder in orde. Prima slasher. 3.5

Horrorregisseur Eli Roth keert terug naar de basics en dat levert bediscussieerbaar zijn beste werk tot nu toe op, juist omdat het zo nadrukkelijk weinig hooi op de vork neemt. Met een zeer aangenaam tempo wordt Thanksgiving tot leven gebracht waardoor het entertainmentgehalte vanaf de eerste minuut tot het maximale wordt gedreven, bijgestaan door aardig geacteerde personages waar met name Patrick Dempsey opvalt. Zoals wel vaker bij een film van Roth hoef je hier niet te rekenen op sympathieke of begripvolle personages, maar dat maakt het des te leuker om ze uiteindelijk bloederig uit elkaar gehakt te zien worden. Op dat vlak levert Thanksgiving precies waar je een slasher voor kijkt. De moordpartijen zijn lomp, gemeen, smerig en vooral erg lekker in elkaar gezet. Het is een typerende film die maar wat goed begrijpt wat voor onzin het includeert en daarom volop voor de plezierelementen gaat. Nadelig is het wat matig uitgewerkte mysterieverhaal (Ik had binnen 15 minuten door wie de moordenaar was) en de ietwat onrustige spanningsopbouw, verder een ideale horrorfilm voor een luie avond.

Eigenlijk is het niet meer dan een dertien-in-een-dozijn-filmpje over een 'slasher' in een een klein dorpje. Het sausje van Thanksgiving en Black Friday maakt dat het een tikkeltje anders oogt. En als je dan de 'gore'-momenten van regisseur Roth erover smeert, maakt dit toch wel een prima filmpje. De film is een aaneenschakeling van bloedgevloei, ook op manieren die je van tevoren niet had verwacht. Het is verre van een klassieker, en ook het 'whodunnit'-plotje vond ik niet geweldig, maar ik heb me niet verveeld.

De film is gebaseerd op een fake-trailer die in 2007 voorafgaande aan de double feature Death Proof (2007) en Planet Terror (2007) werd vertoond. Eli Roth laat de trailer uitgroeien tot een heuse speelfilm. Een ietwat ongeïnspireerde speelfilm. Een horrorfilm met overbekende ingrediënten en weinig verrassende wendingen.

Nee, geen geweldige film. Voorspelbaarheid, simpel vormgegeven personages, geen aansprekende killer. Het is allemaal zo fantasieloos. Het zou gemakkelijk zijn de hele film af te kraken, maar dat zou niet eerlijk zijn. Er zijn ook positieve dingen te benoemen. Ik kwam ook hele aardige scènes tegen. Ze zijn schaars maar ze zijn er. Dat waren de scènes met een komische inslag. Die bevielen zo goed dat ik wenste dat Roth zijn hele film met humor had bekleed. Ik denk dat Thanksgiving een hele leuke horrorkomedie had kunnen zijn.

Een ander punt dat beviel waren de kills. De film is redelijk bruut. De slachtoffers komen niet prettig aan hun einde. Filmisch zet Roth in op overdrijving. De kills zien er niet heel realistisch uit. Het is ouderwets slashwerk en enorm overtrokken, maar leuk. Met de spaarzame humor en de kills zijn de positieve punten van Thanksgiving benoemd. De film biedt verder weinig vertier.

"Sometimes things end up much better than you'd expect. Alright? Think of it this way, when Black Sabbath fired Ozzy in '79, you would've figured it was all fucking over. The end of an era. But then comes Ronnie James Dio, all five foot nothing of him, the evil little elf, and he brought a magic to the band they hadn't seen in years.”
"Who's Black Sabbath?”
“Get the fuck off my property.”

Ik ben het eens met wat ik hier al las, ik vind dat deze film best diep de grond in wordt getrapt maar dat is eigenlijk helemaal niet nodig. Door het weinige tijd wat ik had eind december kon ik deze helaas niet meenemen in mijn toplijst maar, hij zal zeker in mijn top 25 terecht zijn gekomen. Ik vond het best een vermakelijke horrorfilm. Verfrissend is het niet, het is gewoon een typische slasher film zoals we deze al jaren zien maar, het thema vond ik juist heel vermakelijk. Tuurlijk zie ik ook wel in dat het allemaal natuurlijk niet vernieuwend is, want de film deed mij bijvoorbeeld met enige regelmaat denken aan ‘Ready or Not’ die ik ook onwijs leuk vond destijds (dan wel met een ander concept uiteraard).

Gisteravond dan maar toch opgezet met een maatje (waarmee ik altijd horrorfilms kijk) en ik moet zeggen dat we beiden aangenaam verrast waren door deze film. We wisten eigenlijk niet wat me konden verwachten, en tegenwoordig vallen films op horrorgebied me toch wat tegen (van de nieuwste productiejaren) omdat deze vaak ontzettend veel en onnodige politiek gebrabbel bevatten waar ik totaal niks mee kon. Deze film lijkt daar vooralsnog niet echt mee te spelen, of het is me niet opgevallen. Wat me wel opviel is dat Roth de Amerikanen weer even lekker op hun plek zet, het is bijna op South Park niveau, wat ik wel echt kon bekoren.

Waar het eigenlijk volledig mee begon was het stukje van de Black Friday. Ik kan me namelijk nog wel die tijd herinneren waar dit natuurlijk vrij nieuw was en dan kon je op YouTube filmpjes vinden van de Black Friday gekte, en toen werd er inderdaad vrij vaak gewoon gevochten om een wafelijzer. Hier niets nieuws, hoewel het wat gemoderniseerd is was de gekte een leuke toevoeging en uiteindelijk ook de rode draad in deze film. Waar ook verschillende mensen overleden, eentje was de beveiliger die onder de deur terecht kwam, daarnaast een man die zijn nek open sneed aan een stuk uitstekend glas en de vrouw van de winkel manager die op de grond terecht kwam, daarna tegen haar hoofd aan werd gereden met een winkelkarretje, haar haar vervolgens terecht kwam in een wiel en daardoor een heel stuk schedel van haar hoofd werd getrokken. Dit bleek uiteindelijk ook de aanleiding omdat zijn een affaire had met de sheriff (?) die samen ook een kind verwachten, althans het was me ook niet heel duidelijk hoe of wat precies. Overigens gaat dit gepaard met een goede dosis humor, waarbij je ook zag dat de wafelijzer van de man die zijn nek open sneed aan het stuk glas, gepakt werd uit zijn handen terwijl hij aan het dood gaan was. Volgens mij is dit ook gewoon echt gebeurd, al durf ik daar niet mijn vinger aan te branden.

Daarnaast gaat de film door met het hoofdverhaal, na een kleine tien minuten zitten we ook midden in het ‘Thanksgiving’ feest maar, wel met de black friday ramp in het achterhoofd van een jaar eerder. Echter worden er nu moorden gepleegd en is het een raadsel wat er gebeurt, uiteindelijk is het duidelijk dat iedereen die iets te maken had met die dag, achtervolgt worden door een moordenaar. De eerste paar moorden zijn prima, niets bijzonders maar, het moment dat hij Kathleen in de oven drukt en haar vervolgens serveert als een Kalkoen voor Thanksgiving vond ik toch wel de beste scene die deze film bevat, en is toch zeker de smaakmaker.

Qua gore is de film ook heel strak! Roth is duidelijk niet vies van het gebruik van gore en de daarbij behorende bloederige scenes en daar ging mijn vermaak toch wel weer wat meer van omhoog. Hiermee wist hij echt de film te trekken naar een hoger niveau en ik vond het oprecht een leuke zit. Roth laat hiermee gewoon zien dat er nog zeker leuke horrorfilms gemaakt worden, en zet hier een prima film neer die in mijn ogen toch ietwat onterecht negatief naar beneden gehaald wordt.

Goed, duidelijk is dat er een tweede deel komt. Aangezien je de moordenaar niet dood zag gaan en ze geen lijk hebben gevonden maar, daar ben ik wel voor in, laat maar komen! Een vermakelijke slasher zoals ik ze graag wel vaker wil zien. De film is cliché maar, wel vermakelijk en daar gaat het om. Er is niet te veel gezeur, Roth laat de film door lopen en daardoor voelt het misschien nog kort aan ook, want ik kon nog wel even doorgaan op deze manier. Al denk ik dat dit gewoon de perfecte lengte was voor deze film.

Ik hou van een goede slasher en Thanksgiving is er zeker een.

Het voelde wel soms een beetje onderbakken omdat het verhaal erg standaard is en ik niet veel om de meeste personages kon geven.

De moorden zijn lekker bloederig, maar ik had graag wat meer spanning erbij gezien. De sterfscènes waren extreem snel en hadden geen tijd om in het hoofd van de kijker te blijven hangen. En waar zijn die ouderwetse achtervolgingsscènes van weleer? Niet hier, alleszins.

Eli Roth heeft wel dus weer een bovengemiddelde horrorfilm gemaakt, dus dat is iets om voor te juichen.

3,5*

Goeie film waarin een koopjesavond uitmondt in totale en fatale chaos. Voor een slasher is het verhaal best origineel te noemen. De film heeft een heerlijke opening, en alhoewel het daarna wat meer standaard wordt, blijft het vermakelijk en onderhoudend. Een fijne toon (de spanning en de humor), lekker over de top geweld en de kills zijn ook leuk.

Goede slasher waarin de humor soms heel spitsvondig en geslaagd uit de hoek komt. De kills zijn ook ranziger dan in de gemiddelde slasher. Eén jaar na een slecht aflopende koopjesavond op Thanksgiving begint een moordzuchtige maniak vermomd als John Carver een groep jongeren te bedreigen die daar toen ook aanwezig waren. In die zin is het dus ook een whodunnit, al zit die niet zo sterk in mekaar als in Scream bijvoorbeeld. Ook leuk om Dempsey terug te zien als de lokale sheriff... ik moet altijd terugdenken aan de romantische ziel uit Can't Buy Me Love als ik hem zie.

Thanksgiving is formulewerk ja, maar goed fomulewerk.

Waarom is deze film 18+ trouwens?

'Thanksgiving' (2023) heeft een overdaad aan onsympathieke personages in een warrig plot dat nauwgezet de genreclichés volgt van slasherfilms. Het lijkt wel alsof er steeds opnieuw potentieel slachtvee geïntroduceerd moet worden om aan riek of hakbijl geregen te worden. Ik had zo weinig binding met de slachtoffers dat ik soms niet eens door had wie er zojuist gruwelijk om het leven was gekomen. Laat staan dat hun gruwelijke verscheiden ook maar enig emotioneel effect opriep. Niet eens echt walging, want daar zag het te nep voor uit. Grappig genoeg geldt het gebrek aan emotionele binding óók voor de moordenaar van dienst. Ergens heeft een goede slashervillain (zoals recent Art the Clown) een eigen persoonlijkheid en iets wat hem op een sadistische manier identificeerbaar maakt. Het helpt dan ook niet dat de psychopaat van dienst in 'Thanksgiving' (2023) weinig meer karakter heeft dan dat hij hetzelfde masker draagt als de andere dorpelingen. Met als gevolg dat je vooral het gevoel krijgt dat ze een soort Halloween wilden maken voor Thanksgiving i.p.v. een sterk horroricoon neerzetten.

Origineel? Nee, zeker niet. Afgejat van veel andere slashers. Maar eigenlijk is dat van elke slasher het geval. Ik vind het in dit geval geslaagd. Je moet de film niet al te serieus nemen. Overdreven geacteerd, overdreven gore. Maar wel leuk/goed gedaan. Wel erg teleurstellend wie de moordenaar is. Al vrij snel zei ik wie het was in de hoop dat er toch een switch was. Maar dat gebeurde dus niet. Dat was jammer.

Lekker wegkijkfilmpje.

3.5*

Ik zat eerst aan een 6je te denken maar nee dat is egt te hoog. Opzich het verhaal dat iemand wraak neemt na een afschuwelijke gebeurtenis kan ik helemaal inkomen. En je weet met dit soort films dat het geen toppers zijn. Maar hetgeen wat het moet doen, de moorden vielen wel een beetje tegen. Qua gore prima maar het zag er niet egt realistisch uit wat voor mij toch wel de druppel was. Anders was het wel een voldoende geweest.

Dit was nog een leuk filmpje. Het ging er natuurlijk wel wat over, maar dit is wel vaker het geval in dit soort films. Niet echt bekend volk in deze film, maar ook dit is niet uitzonderlijk.

Het masker/kostuum was wel goed gevonden en de dader was verrassend. Verder was de speelduur ook goed, niet te lang en niet te kort. Heb me er alvast goed mee vermaakt.

Meeste slashers vind ik echt saai, maar deze was wel vermakelijk. De kills waren echt creatief bedacht

Het begon zo slecht dat ik dacht dat het humor was. Extreem voorspelbaar. Na tien minuten weet je al wie de dader is. Na de eerste 45 minuten wordt het wat beter. Ik heb het ervaren als een slechte Scream kloon. Zonde want dit had in potentie best een aardige film kunnen zijn. Nu is het echter slechts 1 ster waard.

Yes, een slasher naar naar mijn hart. Goede opbouw, voldoende mysterieus en heel wat toffe gore scènes zorgen voor een goede horrorfilm. Indien je op voorhand info gaat winnen door er veel over te lezen of de trailer te bekijken, dan is de lol er al een beetje van af. Dus laat gewoon de film op je afkomen , dan zorgt deze horrorprent voor heel wat vermaak. De openingsscène is sterk en zet meteen de toon van de film. Pluspunt van de film is ook de looks van de dader en dat deze ook telkens andere moordwapens gebruikt. Tof filmpje ! 8/10

Helemaal geen slechte slasher al dacht ik in het begin dat het een horror komedie was. Dat verandert als we het eerste slachtoffer krijgen. De toon ook in de muziek verandert dan ook gelijk. Muziek is trouwens prima verzorgd met een leuke eindtune in de aftiteling. Kijk vooral ook de hele aftiteling af.

Thanksgiving is verweven met Black Friday. Daar kan ik niet veel over zeggen omdat ik anders wat spoilers weggeef. Het idee is zeker niet slecht al is zo'n zieke geest nooit ontstaan bij het overlijden van zijn vrouw Dat vond ik gewoon te ver gezocht. Neemt niet weg dat alles er lekker goor uitzag met twee 'fijne' hoogtepunten. Het avondmaal met 'kalkoen' en de oven. Heel toevallig een bericht uit Amerika gelezen over een moeder die zijn twee kinderen (in de oven heeft laten verbranden) bijzonder luguber.

Het eind is een beetje wat je ervan kunt verwachten.

Tot slot beeld subliem. Muziek top alleen spraak vond ik te studioachtig. En helaas niet Nederlands ondertiteld.

Film 3,5
Beeld (4K) 5,0
Geluid 4,5