Gojira -1.0 (2023)

Wat een vreselijk gave trailer zeg.

Dit ga ik absoluut in de bios bekijken.

Kan wel eens veel leuker zijn dan de westerse Godzilla films.

Vanaf 1 december 2023 in de bioscoop (Piece of Magic)

Geweldige film. Ik ga niet op de details in voor spoilers.

De film met mijn zoon gezien in Japan. Godzilla is de 'backdrop' van de film. Zijn 'presence' is altijd daar. In de muziek, in de blikken van de mensen. Maar het acteerwerk, zeker van de hoofdrolspeler is indrukwekkend, en de 'driving force behind the movie'. Ik ben wat als over-acteren gezien kan worden hier gewend. Maar als je het over je heen laat komen, en je brein niet uitzet (maar niet aant het nitpicken ben) dan is het een geweldige ervaring. Ik zat in een klein theater, maar ik hoor dat er in andere theaters, veel mensen een traantje hebben moesten wegpinken, waaronder ik.

Het is een cathartic moment voor de mensen in Japan, Tokyo en heel Japan ligt in rumble. En dan Godzilla er nog een overheen. Groots, Tragisch, Pijnlijk. Maar ook zo mooi, en breekbaar. "It is the struggle against all the horrors of the war, and trying to find a way into the future." En hoe ze dat doen, heeft heel veel te maken met de jongste in cast, in mijn optiek voor iedere ouder hartverscheurend.

Godzilla is nog nooit zo slecht geweest, mijn zoon een van de grootste Godzilla fans, wilde zelfs dat er een einde aan Godzilla zou komen.

Nogmaals ga de film zien. Niet zeuren over het menselijke drama (dat is het essentiële onderdeel van de film). Godzilla heeft zijn plaatst in de film, hij is de horror. Als je jezelf ervoor openstelt, dan wordt je meegenomen door de hoofdrolspeler (Ryunosuke Kamiki) die op de drempel van gekte aanzit, naar de hel en verwoesting en naar mogelijk een ommekeer.

Wil je hetzelfde als Godzilla: King of the Monster, blijf dan weg, wat dat is het niet.

Het is aan jou. Veel plezier.

Deze komt op de lijst. CGI ziet er allemaal wel minder uit dan de recente Hollywood-versies maar dit monster hoort in Japan natuurlijk. En gewoon in de bioscoop.

Eerste recensies 'Godzilla Minus One': 100% op Rotten Tomatoes | FilmTotaal filmnieuws

Scoort 100 procent voorlopig op RT.

De verwachtingen zijn hooggespannen.

Eerste clip 'Godzilla Minus One' toont verbluffende VFX | FilmTotaal filmnieuws

Ziet er visueel prima uit. Goed zelfs.

Vage Japanse naam weer.

Bizar, tot een tijdje geleden wist ik niet eens dat deze film eraan zat te komen en nu blijkt het gewoon mijn nummer 1 film van het jaar 2023 te zijn.

Wat een genot was het om dit te bekijken in de bioscoop zeg. Dit is een Godzilla-film zoals ik 'm heel graag wil zien. Een heel tof verhaal, karakters die me zelfs wat boeien en met de meest agressieve, bad ass Godzilla uit misschien wel de hele reeks. Je merkt overduidelijk dat dit een werk uit Japan is, waar ze Godzilla vereren en waar het bronmateriaal vandaan komt. Het verhaal dat linkt met WO II en de nasleep met de wederopbouw en ook de schaamte van de oorlog is hier ontzettend goed verwerkt in een verhaal dat zowel de personages als Godzilla zelf alle kansen geeft om uit te blinken. Dat irriteert me dus altijd in de Amerikaanse versies over Godzilla, het is altijd bekeken vanuit het perspectief van een gezin waar meestal ruzie is tussen pa en zijn kinderen of vanuit de wetenschap die wat ontdekken. Deze Minus One pakt het perspectief dat ik veel boeiender vind, de gewone mens. We volgen een kamikazepiloot die toch geen kamikaze heeft durven plegen in de oorlog en ook nog eens zijn collega's niet heeft geholpen bij een eerste aanval van Godzilla. Hier zit hij erg mee en tot overmaat van ramp moet hij ook nog eens een meisje en een baby helpen. Knap dat dit verhaal me best wist te boeien, omdat ze allemaal gewoon realistische dingen doen en niet de hele film lopen te janken of te zeiken zoals in Amerikaanse titels.

Maar gelukkig krijgt de koning van de film Godzilla meer dan zat aandacht. Wat ik hier zo goed vind is dat er echt een paar keer een hele goede spanningsopbouw aanwezig is en dat Godzilla nog zelden zo indrukwekkend in beeld kwam (zijn blauw blinkende schubben bij zijn Atomic Breath, weergaloos!). En dat terwijl de film maar een budget heeft van 15 miljoen Dollar (!!!!!). Dit is echt niet normaal, want de film oogt echt ongelofelijk mooi en de actie komt weergaloos in beeld. Neem de fantastische scène op zee, maar ook zeker de aanval op de stad die grote indruk maken. En er vallen flink wat doden, er zit zoveel meer lef in deze film dan in de recente Amerikaanse Godzilla's. Plus, ik vind het plan van de Japanners om Godzilla te verslaan ook erg creatief en boeiend uitgewerkt.

Valt er iets te zeuren nog? Nou ja, dat Noriko op het einde nog blijkt te leven voelde niet als een grote verrassing, maar was wel een beetje lame. Zo'n happy end heeft de film niet eens echt nodig gehad. Mooier was het sowieso geweest als zijn kamikazeactie op Godzilla gewoon dodelijk was afgelopen. Nu voelt de film heel Japans, maar het einde toch best wel Hollywoods. En uiteraard is het probleem nog niet helemaal afgehandeld, dus kom maar op met een vervolg. Ik heb er nu al zin in.

4,5*

Genoten van de film zie ik, mjk87?

Tof ook dat bijna iedereen hier hoge cijfers aan geeft, heel verdiend.

Zeker The Oceanic Six. Ik kan me ook heel behoorlijk vinden in je stuk, enkel geef ik net een iets lagere score. Maar deze film hoort zeker bij het beste dat dit jaar is uitgekomen.

Het einde is iets te melodramatisch en te veel Hollywood. Dat van de schietstoel zag je al van verre aankomen (waarom wordt een deel van een gesprek anders ineens van veraf getoond zodat je het niet hoort? Waarom zegt men net in een speech dat in de oorlog schietstoelen niet werden ingepast omdat mensenlevens toen niet veel telden?). Dat Noriko nog leeft niet per se maar voelt echt onnodig.

Maar och wat zitten hier verder veel kwaliteiten in. Allereerst de setting in het kapotgebombardeerde Japan van net na de oorlog. Japan met een trauma, ook vanwege de twee atoombommen. Maar ook vol schuldgevoelens van een kamikazepiloot die niet durfde (echt nog de oude cultuur, leef kort en hevig en val snel zoals de Sakura elk jaar doet) en verdriet. Hier hoort Godzilla thuis, hier is die immers uit ontstaan.

En ja, blijkbaar kostte de film een schijntje maar het ziet er echt heel goed uit. Zeker, de Amerikaanse versies zien er net iets beter uit maar deze film doet weinig daarvoor onder en als Godzilla een halve stad opblaast met zijn atomic breath dan zat ik wel vol bewondering te kijken. Vaak ook vol suspense en met op momenten indrukwekkende actie. In ieder geval is de angst goed voelbaar.

Verder helpt mee dat de personages ook goed geschreven zijn. De personages zijn onderdeel van die tijd, van die periode en dus meer dan een zoveelste gezinnetje dat aan een ramp ontsnapt. Dit zijn mensen die it een drama komen, willen opbouwen en opnieuw in en drama komen. Het gaat hier ergens over en je gaat echt om ze geven. Ondanks het Hollywood-einde voelde ik hem wel. Enige echte kleine minpuntjes zijn het bij tijden iets te theatrale acteerwerk en soms loopt de film net iets te stroperig. 4,0*.

We hebben dus dezelfde ergernis. Ik deel je verhaal volledig. Wat ik al zei, dat vleugde Hollywood hadden ze weg mogen laten.

Los van dat was dit zeer machtig. Deze ga ik ook op fysieke schijf kopen.

Deze film is idd wereldwijd een beetje onverwachts de bioscopen in gekomen en de hype is terecht. Godzilla is een angstaanjagend monster dat geen genade kent en ook niet echt een geweten kijkt te hebben. Gewoon een oermonster dat op een pad van vernietiging gaat. Wellicht dat de dierlijke instincten wat beter uitgelegd konden worden, want wat doet zo'n monster nou precies op land en waarom specifiek richting Tokio?
Maar dit is maar een klein minpuntje op een verder goed weergegevens monster. Qua screentime valt Godzilla eigenlijk best mee, maar wanneer het in beeld komt is het geen natte scheet en is het full-on vernietiging en brute doden. En als Godzilla met die atomic blast uit zijn lichaam schiet. Fenomenaal in beeld gebracht.

De film neemt vooral veel tijd voor het persoonlijke drama. Persoonlijke trauma's, schuldgevoelens, vergiffenis. Het komt allemaal aan bod in een (militair-) lamgelegd post-WOII Japan. Wat an sich al een interessante film maakt omdat er eigenlijk maar weinig films met dit specifieke thema bekend zijn in het westen. Vooral vanuit historisch oogpunt vind ik dit al een fijne invalshoek. Soms wel een beetje choppy met wat tijdsprongen en wat nieuwsberichtjes. Dat had vloeiender gekund en je moet soms die Japanse manier van emotie tonen wel aankunnen, want het kan soms over de top aanvoelen. Maar wat is dit eigenlijk een verademing ten opzichte van die gescheiden ouders of aan alcohol verslaafde ex-militair verhaaltje die de Amerikaans films altijd kennen. Het voelt veel oprechter, ondanks dat het voor mij geen tranentrekker werd. Wat dat betreft deed de film ook gewaagde dingen, maar durft het op het einde net niet die genomen risico's vol te houden. Dat Noriko nog leeft zat ik niet op te wachten omdat ik echt geschockt was en dat er een schietstoel in het vliegtuig zat voelde ik wel aankomen. Je merkt ook dat ze iets minder gelikt zijn in het Hollywoodiaanse filmen en het spannend maken van scenes. Je voelde toch minder goed die spanning toen Noriko in die trein hing en binnen een minuut had Koichi haar gevonden in de chaos op straat in een grote stad. Zulke dingen voelen te choppy aan en missen subtiliteit. Dus op het gebied van drama scoort de film een dikke plus. Maar de film zelf voelt niet lekker vloeiend aan en dan merk je toch dat er wellicht minder ervaring in de editing kamer zit of bij het schrijversteam.

Waar ik wel echt van ondersteboven ben is het budget. 15 miljoen dollar! Je leest het goed 15 miljoen! Hoe dan? Are you watching Disney? Wellicht dat er meer Godzilla was geweest met meer budget, maar zelfs dan nog is Godzilla zoveel in beeld geweest dat ik het niet kan geloven. Vooral als je het met Godzilla 2014 vergelijkt waar het alleen een paar keer met zeer donkere beelden in beeld kwam. De schaal van deze film voelt alsnog groot. Naoorlogs Tokio, veel slagschepen, veel Godzilla en verwoestingen. Het zou haast niet mogelijk moeten zijn, maar op het bioscoopscherm ziet de film er fenomenaal uit. Ik ben alleen benieuwd hoe het overeind blijft op een scherp 4K scherm met HDR.
Maar jemig... Voor mensen die van rampen houden is dit een must see. Maar tegelijkertijd bedient het ook mensen die van drama en deze historische setting houden.

Wat verhaallijn , dialogen, karakters en logica een film voor tieners.

Wat special effects betreft een film ook voor volwassen, als die tenminste het hopeloze verhaal eromheen kunnen, en willen, doorstaan. Het is steeds maar weer wachten op actie van Godzilla.

Wat bijvoorbeeld vreemd is , is dat na verwoestende acties van het super-reptielmonster uit de zee, waarbij hele steden zijn platgelegd, veranderd in oorlogsgebieden, gelijk een atoombom, elders in Japan het gewone leven onbekommerd door lijkt te zijn gegaan, en de humor en optimisme er nog volop in zitten.

Ook vreemd is dat als Godzilla weer bezig is een stad, treinstellen en hele straten aan het molesteren is, op de voorgrond onder in beeld een stuk of 10 mensen het rustig aan het gadeslaan lijken te zijn, in plaats van dat ze zo snel mogelijk maken dat ze weg komen. Nadenken moet je niet doen bij deze Godzilla-film, blijkbaar.

Voor de special effects toch maar blijven zitten, want die zijn indrukwekkend. Het verhaal eromheen had ik er voor 90% uit geknipt.

Godzilla Minus One: The Japanese film that's 2023's best action-blockbuster - BBC

Gister geweest bij Pathe Ypenburg. Ik zag de trailer en ik dacht deze moet ik zien in de bios waarbij het geluid en de actie toch meer tot zijn recht komen. Ik ben absoluut geen Godzilla fan maar hou wel van goed gemaakte actie/avonturen films. Ik twijfelde wel een beetje toen ik zag dat het vanaf 12 jaar was.. dan denk ik gelijk, hoe gruwelijk kan deze Godzilla echt zijn? En dat viel inderdaad wel tegen.. het trucje van Jurasic park werd een paar keer herhaald (de man in de wc, iedereen kent deze scene wel) en daar bleef het bij..

Ik kon erg moeilijk wennen aan de Japanse acteurs die in mijn ogen toch net wat te overdreven en ''gespeeld'' overkomen. Dat is natuurlijk ook hun steil maar als je al 30 jaar lang naar Amerikaanse films kijkt dan ga je automatisch misschien toch vergelijken en je er aan ergeren.

En dan duurt de film ongeveer 2 uur waarvan je de meeste actie al in de trailer gezien hebt. het is veel (heeeeeel erg veel) Japans gepraat over eigenlijk heel veel onzin waardoor je totaal niet betrokken raakt bij de hoofdrolspelers. De actiescene waarbij Godzilla aan land kwam was gaaf en mooi gemaakt maar dat had van mij echt langer mogen duren en eventueel een tweede keer.

Jammer, deze film was niet voor mij weggelegd helaas, misschien toch meer voor mensen die echt fan zijn van dit genre en al vaker naar Japanse films kijken

Helemaal mee eens!!

Gekke kritiekpunten. Godzilla is geen r-rated gore, nooit geweest. Het is gewoon actie. Ik snap niet waarom je dit vergelijkt met Jurassic Park. Overigens bijt Godzilla hier wel degelijk mensen dood.

En dat je je stoort aan de Japanse taal, tsja. Dit is een raar verwijt, je gaat zelf naar een Japanse film toe. En dat je het inhoudelijk onzin noemt is al helemaal vreemd, want dit verhaal was juist heel realistisch. Neem aan dat jij ook wel iets weet over de Tweede Wereldoorlog en de nasleep in Japan. Dat je dit saai vind mag, maar dat is een raar verwijt aan de film. Ik voelde me juist heel betrokken bij de hoofdrolspelers, zo ongeveer de eerste keer in een Godzilla film dat de personages iets voor me betekenen. Normaal boeit het me geen drol en wil ik alleen Godzilla zien.

Verder zitten er meerdere lange actiestukken in, zowel op zee als aan land. Zeker als je beseft dat deze film slechts 15 miljoen Dollar heeft gekost is het heel bijzonder hoeveel actie er in zit en hoe lekker dit in beeld is gebracht.

Godzilla is dit jaar 70 jaar oud. Er zijn inmiddels 57 godzilla films. Toch had ik er nog nooit één gezien. Rond deze film is vrij plotseling een hype ontstaan, waardoor ik deze door en door Japanse blockbuster ineens gewoon met mijn zoon in Pathé kon zien. Erg van genoten, denk dat dit de perfecte godzillafilm voor mij is en ik ook gewoond bij deze ene kan houden.

Film heeft een aantal grote plussen, maar ook paar flinke minnen. Godzilla is een redelijk saai monster, wakker gemaakt door atoomproeven dwaalt hij rond en sloopt alles dat hij ziet, maar veel emotie of agenda heeft hij niet, hij is een soort natuurramp. Drama moet dus echt komen van verhaal en mensen eromheen, daar scoort deze film. Godzilla staat echt in dienst van een verhaal over het oorlogstrauma waarmee Japan worstelt na ww2. Sterk hoe dat grote trauma met veel dimensies perfect vorm krijgt in één individueel verhaal over kamikazepiloot die in oorlog zijn taak niet durfde uit te voeren en nu met schuldgevoel loopt en door maatschappij met de nek wordt aangekeken en nu via godzilla de kans krijgt dat trauma te verwerken. Mooi, geloofwaardig en interessant, leert echt iets over Japanse geschiedenis. Knap voor een actiefilm over een monster.

Dan de minnen. Er wordt gezegd dat deze film Eindelijk eens niet typisch Hollywood is, maar volgens mij is ie nog een stap erger. Zwaar melodramatisch, iedere emotie wordt je driedubbel door de strot geduwd met beeld, zwaar over de top acteren, nog eens extra uitgespeld in dialoog of nog eens benadrukt met bombastische muziek. Heldenmoed, opoffering voor vaderland, feel good einde, het is vaak veel te veel en soms regelrechte kitsch. Ik zie veel Japanse films, maar zelden een Blockbuster voor het grote publiek, maar dit is even irritant als gemiddelde Hollywood bombast. Niks wat je zelf mag invullen.

Al met al dus gewoon een van de leukere blockbusters met goed achtergrondverhaal, knap voor dit budget, maar ook niks meer, niet ineens een meesterwerk of film van het jaar.

Sterk drama verpakt als monstermovie. Erg goed gedaan hoor, enorm van genoten.

Geduld wordt beloond. Na 25 jaar te zijn blootgesteld aan Godzilla’s en aanverwanten die steden aan puin slaan en dom volk dat niets anders doet dan (tevergeefs) steeds zwaardere wapens in te zetten om het te bestrijden, brengt scenarist en regisseur Takashi Yamazaki eindelijk een film die zich qua insteek en niveau kan meten met Godzilla/Gojira uit 1954. De proloog speelt zich af in de laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog. Koichi Shikishima [Ryunosuka Kamiki] heeft bevel gekregen om zich als kamikazepiloot op te offeren voor het vaderland. In plaats daarvan levert hij zijn vliegtuig af ter reparatie. Er blijkt echter niets aan de hand te zijn met het vliegtuig. Koichi krijgt onverwacht de kans zijn eer te herstellen wanneer de vliegbasis wordt aangevallen door een monster en hij in de gelegenheid is om het neer te schieten. Hij krijgt het niet voor elkaar en draagt de schande voor zijn tekortkomingen met zich mee. Na de oorlog keert hij terug naar zijn woonplaats en ontdekt dat het is verwoest door brandbommen en dat zijn familie is omgekomen. Koichi krijgt opnieuw kans op eerherstel wanneer het monster, dat inmiddels flink is gegroeid, een tijdje later onderweg is om Japan opnieuw te verwoesten. Goed geschreven personages en verschillende actuele sociaal-maatschappelijke thema’s zijn knap verweven in deze aangename, maar niet geheel logische SF-actiefilm die hopelijk zal inspireren tot meer van hetzelfde.

Een van de beste films van dit jaar naar mijn mening.

Godzila Minus one houdt het relatief kleinschalig. De actie die er in zit is erg goed, en je vraagt je af wat een MCU zit te doen als zij dit klaar kunnen spelen met een budget van onder de 20 miljoen.

Deze Godzilla film is gewoon gaaf.

Woaw! jullie hebben me helemaal enthousiast gemaakt.. ik moet deze gaan zien en ik heb nog een plekje vrij op mijn top 2023 lijst hmm..

Het was gisteren mijn eerste keer dat ik een Aziatische film in de bioscoop heb gezien en ik moet zeggen dat ik me prima vermaakt heb met deze "Godzilla Minus One" film, welke een eerbetoon is aan de originele "Godzilla" film. Want is het inmiddels bijna zeventig jaar geleden dat het legendarische monster "Godzilla" in 1954 voor het eerst te zien was op het witte doek in "Gojira (1954)". Om dit te vieren brengen de makers een ode aan dit door radioactieve straling uit de kluiten gewassen dinosaurus-achtig monter in de vorm van deze spectaculaire rampenfilm, welke tevens één van de betere monsterfilms is in tijden. En omdat er parallellen worden getrokken tussen de rol van Japan in de oorlog en het gevecht tegen "Godzilla", is het ook nog eens een film met de nodige diepte en voelt het als veel meer dan een zoveelste monstergevecht.

Deze inmiddels 37e film in de "Godzilla" franchise keert terug naar de dagen waarin het fameuze radioactieve monster voor het eerst opduikt in de Japanse wateren. Het land is net weer een beetje aan het opkrabbelen na de Tweede Wereldoorlog, maar met de komst van "Godzilla" dreigt opnieuw de massavernietiging. Het is aan de voormalige jonge kamikazepiloot Koichi Shikishima (Ryunosuke Kamiki), die eerder wegdook voor zijn oorlogsplicht zodat hij zijn zelfmoordmissie niet hoeft af te maken, en aan wat gewiekste oorlogsveteranen de taak om het monster te stoppen.

Dat deze film met het nodige visuele spektakel is gemaakt, is gelijk al bij de opening te zien als we kamikazepiloot Koichi Shikishima op het einde van de Tweede Wereldoorlog met zijn vliegtuig (waaronder een bom hangt) zien landen op het Japanse eiland Odo, waar hij zogenaamd technische problemen heeft met zijn vliegtuig. Die nacht valt de dan nog bescheiden (qua formaat) "Godzilla" de basis aan, waarbij Koichi de opdracht krijgt om het monster te beschieten met de machinegeweren vanuit het vliegtuig. Als Koichi in het vliegtuig stapt verstijft hij en durft hij niet te schieten, met alle gevolgen van dien. Vrijwel iedereen op de basis sterft en Koichi raakt bewusteloos. Als hij daarna bij daglicht weer ontwaakt, ontdekt hij dat monteur Sosaku Tachibana (Munetaka Aoki) de enige andere overlevende is. Sosaku geeft Koichi de schuld van zijn nalatigheid en die wordt dus opgezadeld met een joekel van een schuldgevoel en dat inclusief de haat van Sosaku.

Dus bij de opening valt er gelijk spektakel te zien, maar de film overtuigt juist ook op de kleinere, meer melodramatische momenten. Die zijn o.a. te zien na de opening, als Koichi min of meer als een lafaard terugkeert naar Tokio (welke zich bevindt zich op het absolute nulpunt door de verwoestende bombardementen van de geallieerden) naar zijn ouderlijke huis (daar ontdekt hij ook dat zijn ouders zijn omgekomen bij de bombardementen op Tokio), waar hij van zijn buurvrouw Sumiko Ota (Sakura Ando) de schuld krijgt van het verliezen van de oorlog.

Geplaagd door de schuld van Sosaku Tachibana, werkt hij als mijnenveger op een krakkemikkige houten boot (die handig is tegen de gemagnetiseerde Amerikaanse mijnen) boot, waar wat nieuwe nieuwe personages worden geïntroduceerd, zoals voormalig marine-ingenieur Kenji Noda (Hidetaka Yoshioka). En ook begint hij een jonge vrouw te ondersteunen, te weten Noriko Oishi (Minami Hamabe), die hij ontmoet op een stadsmarkt (waar mensen wanhopig op zoek zijn naar eten en werk) en wiens ouders ook omkwamen bij het bombardement, en een weeskind, te weten Akiko (Sae Nagatan), die Noriko redde.

Dit levert in de film veel melodramatische momenten op, waar de tranen en snikken geregeld harder zijn dan het gebrul van "Godzilla", maar de verhouding tussen die momenten en de "Godzilla" actie (zowel op het land als op het water) is goed gedoseerd en de actie (het spektakel) mocht er zeker wezen en is visueel gezien een genot om naar te kijken (daarom moet je deze film eigenlijk ook in de bioscoop zien). Zeker als de inmiddels uit de kluiten gewassen (door de kernproeven van de Verenigde Staten in 1946 op het Bikini Atoll) "Godzilla" aan land komt en we auto's, schepen en treinen door het beeld zien vliegen, terwijl "Godzilla" door de straten stampt, waar hij beschoten wordt door tanks, en weer een gebouw met de grond gelijk maakt.

Die scène (vlak voor de pauze) was visueel fraai en indrukwekkend om te zien en natuurlijk vooral vanwege de "Godzilla" actie, want als "Godzilla" op een gegeven moment heel kwaad wordt en zich gaat opladen, schiet hij vanuit zijn mond een blauwe hittestraal (bedankt Verenigde Staten!) af welke een enorme explosie (vergelijkbaar met een kleine atoombom) veroorzaakt en dat levert dan ook weer een melodramatische moment op als Koichi daarbij Noriko (die Koichi redt door hem in een steegje te duwen) verliest.

Dat het daarna pauze was in de bioscoop kwam goed uit, want dan kan je weer even op adem komen (ik moest ook naar het toilet) en ook weer wat versnaperingen (in mijn geval alleen een latte macchiato) halen voor het laatste uur van de film. Dat laatste uur van de film is misschien ook wel het beste van de film, want daarbij krijg je ook echt een band met de personages en ook vanwege het fraaie einde, waarbij men "Godzilla" op geniale wijze, bedacht door Kenji Noda, uitschakelt op zee.

Dit doet men door "Godzilla" via schepen voorzien van Freon-tanks (waarmee men "Godzilla" omsingelt) eerst diep (circa 1.500 meter) onder water te laten zinken (door het Freon wordt namelijk het drijfvermogen van het water verlaagd), met de hoop dat "Godzilla dan verpletterd wordt door de druk (wat echter niet gebeurt), en daarna weer snel naar boven te brengen (waardoor er dus decompressie ontstaat). Zwaar gewond maar wel nog in leven is "Godzilla" dan woedend en bereidt hij zich voor om alle schepen met zijn hittestraal te vernietigen. Maar Koichi is er dan ook nog en hij vliegt dan met een speciaal militair vliegtuig met bommen, te weten een Kyushu J7W Shinden-jager, in Godzilla's mond (waarbij hij dan wel de schietstoel met paarschut gebruikt). Het vliegtuig explodeert dan, waardoor het hoofd van "Godzilla" vernietigd wordt en de energie van de hittestraal scheurt dan zijn lichaam uit elkaar, waardoor "Godzilla" in stukken in de zee zinkt. Hij krijgt daarbij wel nog een saluut van de bemanning op de schepen.

De film is daarna nog niet afgelopen en heeft nog twee verrassingen in petto, waarvan één mooie en één flauwe. De mooie is namelijk dat Noriko nog in leven blijkt te zijn en in een ziekenhuis ligt, dat levert natuurlijk een zeer melodramatisch moment op als Koichi en Akiko haar daar weer zien, en de flauwe is dat "Godzilla" de vernietiging heeft overleefd (een zinkend stuk van "Godzilla" begint namelijk te regenereren in de zee). Dat laatste vond ik eigenlijk wel jammer (een smetje op de film) en was ook niet nodig geweest. Nu kan er dus alsnog een eventueel vervolg worden gemaakt.

De cast deed het ook goed en met name hoofdrolspeler Ryunosuke Kamiki als kamikazepiloot Koichi Shikishima, die van lafaard naar held verandert. En natuurlijk mocht de CGI "Godzilla" er wezen met zijn peerfiguur en ietwat harkerige loopje. De scènes met "Godzilla" zijn heel effectief in elkaar gezet (o.a. te zien tijdens het gevecht op zee met de zware kruiser Takao), met daarbij goede keuzes in camerahoeken en ook juist omdat het monster verder zonder achtergrondverhaal blijft.

Al met al heb ik goed vermaakt met deze "Godzilla Minus One" film, waarbij regisseur Takashi Yamazaki Hollywood met fluitend gemak laat zien hoe je een Kaiju-film maakt. Omdat de film een 12+ rating heeft (de helft van de zaal was ook gevuld met tieners, ondanks dat de film pas om 21:30 uur echt begon) valt er geen bloed en smerigheden te zien als "Godzilla" zich uitleeft op mensen, maar de grootschalige verwoestende scènes zijn wel een lust voor het oog en het oor. Fans van monsters en drama zullen zeker genieten van deze film, waarbij de balans tussen groot en klein drama, het ritme, de opbouw van de scènes, de actie en de decors perfect (het is twee uur en vijf minuten monsterlijke perfectie) zijn.

P.S. de "-1" uit de titel is een verwijzing naar de Japanse hoofdstad Tokio, die op het punt staat om nog verder verwoest te worden na de Tweede Wereldoorlog.

Zojuist gezien en wat hebben de makers alles uit de kast getrokken bij de kwaliteit van deze film.

Geen spoor van slechte miniatuur.

En een film met imposante aktie en spektakel in deze film.

En humor en ontroering.

En Godzilla heeft de looks van modern ontmoet klassiek.

Het kan niet anders de makers dit met eer hebben gedaan voor de oude klassieke films met het imposante wezen.

Ook de film muziek is fenomenaal.

Alsook de cast is grandioos in hun acteer spellen.

Met speciale lof voor de hoofdrol speler Ryunosuke Kamiki een werkelijk grootse acteur.

Ik hoop hij ook een kans krijgt voor bij de beroemde Amerikaanse top producenten.

Want hoe deze man kan acteren met aangrijpende emoties is zo sterk.

Wat je zeer goed ziet in twee momenten in de film.

Is op het hoogste niveau zo ongelooflijk bijzonder en sterk.

Een zeer geslaagde en block buster van de grootste orde.

Applaus voor de makers en cast en musici's een masterpiece.

Okay dan. Waar de film van 2023 al wel leek beslist (Oppenheimer), komen de Japanners op de valreep van 2023, nog even als een konijn uit de hoge hoed, met deze film.

Ik moet zeggen, ik denk dat ik voor iedereen spreek dat deze film op niemand zijn radar stond. Ineens stond mijn social media er vol mee, dat deze film een must-see was. Terwijl ik totaal niet fan ben van Godzilla. Heb namelijk nog nooit een goede film gezien. ‘98 was lachwekkend, 2014 was okay, 2019 bagger en 2021 ‘raar’.

Maar deze film, heeft mijn beeld van Godzilla veranderd. En dat, met een budget, van 15 miljoen!? Kunnen we in Nederland niet eens zo’n project gaan schieten dan? Of zijn die Japanners gewoon te talentvol op gebied van VFX?

Goed, het begin was wel écht even inkomen. Japans vind ik persoonlijk al niet echt een lekkere taal en dan komt daar ook nog bij, dat zij een compleet andere manier hebben van acteren. Waar wij (westers) vooral de filosofie leggen op zo ‘natuurlijk’ en overtuigend mogelijk, zijn de Aziaten qua emoties iets meer op Bollywood stijl. Hysterie, chaos en rust in emoties. Draait allemaal in nog geen 0,1 seconde om. Dat is wel wennen, want is niet mijn stijl van acteren. Maarrr, dat neemt niet weg, dat die Riyonosuke erg goed was.

Buiten dat, was natuurlijk de echte held ‘Gojira’ zelf. Want wat een menace was hij zeg in deze film. En die atomic breath… just perfect! Alles aan deze Godzilla is gewoon zoals ik hem altijd inbeelden.

Voor mij is Oppenheimer toch nog wel net wat beter, maar deze Japanners kwamen heel dicht in de buurt.

Mooie film. Maar waarom draait deze zo godsgruwelijk kort in de bioscoop? Althans Pathé Groningen. Vorige week draaide ie voor het eerst als ik me niet vergis, of nog week weekje terug en zo te zien draait ie deze week nog één laatste keer.

Hoe dan ook....

Zo wil ik graag een Godzilla film zien. Waar het verhaal van de mensen oprecht is, waar ik kan geven om hun struggle en dat ik hen wil zien winnen. Waarin Godzilla echt geen fuck om mensen geeft, en niet zoals in Godzilla 2014 dat ie gewoon een soort van beschermer van de mensen is. Dit is veel beter. Godzilla zelf is mooi gemaakt, weliswaar misschien qua effecten net wat minder dan de moderne US movies, maar mooi genoeg.
De vernietiging wordt goed in beeld gebracht ook. Ook de pacing is veel beter dan de US films, waar het in de 2014 Godzilla veel te lang duurt allemaal voordat we hem zien en wanneer er dan scènes met hem komen draait de camera vaak weer weg. Sowieso zijn de scenes met Godzilla overall veel beter gemaakt door Japan.

Het enige wat ik misschien wat vergezocht, of misschien cliché vond was dat de vrouw het toch heeft gered. Het leek er toch echt op dat het einde verhaal voor haar was tijdens die ene scene. Maar het stoort me niet, ik was erg blij met het feit dat de man, vrouw en kind hun leven toch konden voortzetten.

Enorm irritant ja. Dat is met meerdere kleinere films vaker het geval. Ook soms van die onmogelijke tijden, zoals vroeg in de ochtend doordeweeks of laat op de avond doordeweeks. Ja, eh dan werken mensen of gaan ze niet meer.

Maar om je vraag te beantwoorden, ik vermoed dat het antwoord Silent Night, Wonka en Aquaman 2 gaat zijn. Die films gaan nu draaien en nemen de nodige zalen in.

Zal waarschijnlijk ook te maken hebben omdat dit een Aziatische productie is en dat is meestal niet echt populair in Nederland. Ik ben er ook niet zo'n fan van en het was ook mijn eerste keer dat ik een volledig Aziatische productie in de bioscoop heb gezien.

Ik heb de film afgelopen vrijdagavond gezien (de zaal was toen voor een kwart gevuld) en als ik naar het bioscoopprogramma kijk van de bioscoop waar ik normaal gesproken naartoe ga, dan draait die hier alleen nog op zaterdag en zondag (zijn waarschijnlijk ook de laatste twee dagen). Nederlandse shit als "Alles Is Nog Steeds Zoals Het Zou Moeten Zijn (2023)" kan je wel gewoon iedere dag bekijken in de bioscoop.

Het einde van "Godzilla Minus One" was een echt Hollywood einde, waarbij iedereen het overleefd (inclusief Godzilla), dat was wel jammer. Maar ja het gaat hier wel om een 12+ rating en misschien kunnen kinderen en tieners geen ander einde aan

Trouwens dat stukje met Noriko op het eind. We zien iets zwarts in haar nek. Wat is dat dan?

Dat kon ik in eerste instantie ook niet verklaren, maar als je op het internet gaat zoeken kom je o.a. onderstaande logische verklaring tegen:

De laatste inzooming op haar huid onthult zwarte vlekken die erop wijzen dat ze aan een bepaalde mate van stralingsziekte lijdt. Dit bewijst verder hoe direct de hittestraal van Godzilla in Godzilla Minus One bedoeld is om een ​​daadwerkelijke atoomexplosie na te bootsen. Noriko vertoont tekenen van stralingsziekte, net als zoveel slachtoffers van de bombardementen op Hiroshima en Nagasaki aan het einde van de Tweede Wereldoorlog.

Een relatief klein budget, maar een monsterlijk goede Godzilla. Dit is wat je wilt zien. Dit is Godzilla. Een prachtig eerbetoon aan aan de film van zo'n 70 jaar geleden, alles klopte. Wat mij betreft veruit de beste Godzilla film, echt knap gedaan.