John Wick: Chapter 4 (2023)

Knallende actie & Keanu Reeves op zijn best!!

De beste van de 4, maar ook wel de beste actie film in jaren

Actie scenes die langer dan 10 min duren, heerlijk camera werk!!!

Acteurs die top acteren, waar Keanu Reeves het beste van zichzelf heeft.

Verhaal zat ook goed in elkaar, geen saaie momenten (ook al is er een lang speelduur).

Voor mij zeker en vast 1 van de beste films in jaren, heel erg genoten van deze film!!!

Zeker nog een 2de keer gaan kijken. Dikke 4,5 sterren!!!!

Gezien op Belgian special screening

Blij dat ik deze film nu al heb kunnen zien

& wat voor een film!!

Knallende actie, mooie beelden, sterk acteerwerk & goed verhaal.

Ik ben al altijd fan geweest van de John Wick films, maar deze is zonder twijfel de beste.

Speelduur van bijna 3 uur, was zeker geen probleem. (dit was de enige twijfel voor mij).

Zal niet veel vertellen over deze film, ga hem gewoon zien & beleven zou ik zeggen

Heb deze gezien in IMAX, nu wachten op de spin off: Ballerina

Persoonlijke TOP 4:

1. John Wick 4

2. John Wick

3. John Wick 2

4. John Wick 3

John Wick blijft een sterke franchise. Vooral door de continuïteit van een groot deel van de cast en crew. Het 4e deel is bijna 3 uur lang, toch wel stevig voor dit genre. Ideaal voor de bioscoop!

Wick is back (yeah!, he's back!) en dat zullen we geweten hebben. De man blijft cool. De opbouw, sfeer en ontzag bij de tegenstanders van John Wick uit het eerste deel zijn helaas wat vervaagd. In de plaats krijgen we meer van deel 2 en 3 met vooral indrukwekkende, lange en harde actiescènes waarbij alles en iedereen er aan moet. Deel 4 is dus zeker niet het beste deel, maar het is opnieuw mooi gedaan. En als je houdt van de eerste films, ga je hier ook van genieten. Het is vooral meer van hetzelfde, wat niet per se slecht is. Vraag is wel hoe lang de franchise op deze manier denkt er zo mee door te gaan.

Redelijk.

Mijn scores zijn wel niet bepaald in stijgende lijn gegaan (4 - 3,5 - 3,5 - 3), maar slecht vind ik dit vierde en afsluitende deel geenszins. Zelfs niet door de lange speelduur. Eerlijk gezegd valt die niet echt op. Ja, de actie is quasi non-stop, en oké, enkele choreo's lijken terug te komen, maar men slaagt erin genoeg afwisseling te creëren. Ik denk dan bijvoorbeeld aan die cartooneske tussendoor met die dikzak in Berlijn.

John Wick zelf komt behalve zijn actiescènes weinig aan bod. Het zijn de bijrolletjes à la Ian McShane en Bill Skarsgård met kwalijk Frans accent die er wat van mogen maken. Keanu Reeves moet vooral z'n mond houden en knokken.

Inhoudelijk lijkt de hoeveelheid bondgenoten voor Wick nog verrassend goed mee te vallen. Maar er zitten wel meer slordigheden in - zo verdwijnt die Japanse dochter zonder haar wraak uit de film. Ik had verwacht ze ergens in de finale in Parijs terug te zien. Maar oké. Puur als actiespektakel nog best geslaagd. Het is niet elk vierde deel gegeven om nog enigszins in de buurt te komen z'n voorgangers. Laat het nu maar tijd zijn om weer een andere acteur in een andere wraakreeks te bombarderen tot actieheld.

3

"Just have fun out there."

Toen ik in 2014 het eerste deel zag, had ik nooit verwacht dat men dit zou kunnen uitbouwen tot een enorme franchise. Nu zijn we inmiddels aanbeland bij het vierde - en vooralsnog laatste - deel, spin-off 'Ballerina' en tv-serie 'The Continental' zijn nog onderweg. En ik kan niets anders dan er met volle teugen van te genieten.

Dit vierde deel gaat verder waar 'Parabellum' ons achterliet. John Wick is bezig om zijn wonden te likken en zint op wraak. Zijn doel is om The High Table te verslaan, opdat hij weer zijn vrijheid terugkrijgt. Uiteraard gaat dit niet zonder slag of stoot en krijgt hij te maken met de nodige tegenstand.

Het simpele plot is een goed excuus om Wick over de hele wereld te laten reizen. Daarvoor vormen Osaka, Berlijn en Parijs de perfecte locaties om lekker los te kunnen gaan; wat een grootse decors zeg. De kleurrijke karakters die hij steeds ontmoet zijn bovendien een leuke aanvulling. Met name Donnie Yen als de blinde Caine is een meesterlijke aanwinst te noemen.

De actie zelf is grootser dan ooit tevoren. Als kijker kun je niets anders dan genieten van de kundig in elkaar gezette gun fu choreografie. Het is duidelijk te merken dat deze scènes langer en uitgebreider in beeld worden gebracht. Dit levert zonder meer een aantal toffe sequenties op, zoals de overhead actie à la 'Hotline Miami' en de hectiek rondom de rotonde bij de Arc de Triomphe. Dat Wick zowat alles lijkt te overleven, neem ik graag voor lief aan.

Al met al is 'Chapter 4' een prima afsluiter van deze reeks. Door de degelijke pacing heb ik niet eens iets gemerkt van de lange speelduur. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

Dikke 3,5 sterren.

Deze gisteren als teambuilding kunnen bekijken en was aangenaam verrast. Vond deze een erg goed vervolg.

De film zat weer propvol actiescènes, maar er zaten ook wel wat rustiger en af en toe ook grappige momenten in die ook wel een aangename afwisseling was. Vond de cast ook goed en het (weinige) verhaal kon me ook wel boeien. Ook de sfeer in de film zat goed. Het einde vond ik ook passend en mooi.

Verder zag de film er weer erg goed uit met toffe locaties (discotheek).

Het was een mooie afsluiter van de reeks en misschien ook wel de beste.

De beste actieserie die er is?

Johnathan vecht zich opnieuw een weg door verre oorden met talloze badguys. Dit vierde deel is ook met afstand het langste deel en hoewel het iedere minuut vermaakt is zo’n speelduur natuurlijk wat overdreven. Gelukkig is juist de tweede helft van de film de betere. De actie in Berlijn en Parijs zijn van waanzinnig niveau zoals we die kennen van de franchise. Snoeihard, strak gemonteerd en vooral heel veel. Daartegenover staat de akte in Osaka die weinig vernieuwend is. Ook de geheimzinnige High Table is in Chapter 4 niet heel vernieuwend meer. Ondanks de toevoeging van de toffe Skarsgard die een fijne badguy neerzet.

Al met al kun je concluderen dat Stahelski opnieuw een toffe film heeft neergezet, maar dat de serie niet onuitputtelijk is.

3,5*

Dansfilm. Ik schreef al zoiets bij de derde film en is eigenlijk ook nu weer van toepassing. Deze film gaat veel meer om het in beeld zetten van actie en de choreografie dan dat de actie daadwerkelijk reëel of zelfs maar een beetje geloofwaardig moet zijn. Als je de film zo bekijkt is dit ding best genietbaar. Want die actie zit goed in elkaar op dat vlak en is afwisselend genoeg en gedoseerd genoeg waardoor de lange scènes (er zitten in feite 3 grote lange actiescènes in) niet vervelen en blijven boeien. Visueel prachtig soms en af en toe leuke ideeën (dat shot van boven in. Alleen die luchten in de laatste scène bij de Sacre Coeur (en waar was de schemer?) zien er graflelijk uit.

Enfin, film 4 alweer. Ooit begon de reeks vrij simpel met een man die wraak wilde voor de dood van de hond, maar ondanks een verwijzing daarnaar zijn we daar heel ver vanaf inmiddels. Er is een hele wereld omheen gebouwd (en een fanschare waarvan ik me afvraag hoeveel fans de verwijzing naar de montage uit Lawrence of Arabia herkennen) maar die wereld wordt gebracht met een sérieux alsof een nieuw evangelie verkondigd wordt. En dat beeld vloekt wel een beetje met het geweld dat verre van serieus te nemen is. En vaak genoeg valt de film ook wat stil en gaat eigenlijk nergens over. Ook schurk Skarsgard lijkt eerder uit een Bond-film weggelopen te zijn dan echt bij deze film te horen (met dat suiker en die koffie in het begin al).

Enfin, echt spannend wordt de film niet. Opwindend ook nauwelijks. En er had makkelijk 30 minuten uit gekund (die Mr. Nobody had niemand gemist). Reeves kan nog steeds niet acteren maar gelukkig zijn de bijrollen wel prima bezet en maken eigenlijk allen een veel betere indruk. Donnie Yen is een fijne toevoeging. 3,0*.

Those who cling to death; live. Those who cling to life; die.

Dit nieuwste deel is allang niet meer fris of origineel meer, het verhaal kan mij gestolen worden en het realisme is ver te zoeken, maar omdat de actie van het allerhoogste niveau blijft heb ik wederom genoten van dit vierde hoofdstuk. Met name een scène die van bovenaf geschoten was maakte een diepe indruk op mij en vond ik hoogst indrukwekkend. Hoewel ik de finale wat matig vond omdat ik na alles wat John Wick meegemaakt heeft hij op deze manier aan zijn einde komt behoorlijk ongeloofwaardig vond, is het verhaal wel de laatste reden waarom je naar deze franchise kijkt.

Met een speelduur van bijna 3 uur ontkom je er soms niet aan dat de actie toch wat herhalend en eentonig word, en de regisseur maakt een aantal keer de fout door soms een grens over te gaan met schade die John Wick op loopt. De film wordt hierdoor soms een parodie op zichzelf en ik had het geloofwaardiger gevonden wanneer John voor dit vierde deel als een soort Robocop was teruggekeerd. Als je dan toch over de top aan het gaan bent kan dat er ook nog wel bij.

Hier is niet voor gekozen en de stijl is hetzelfde als in de voorgaande drie delen. Iets wat mij beter bevallen is dan ik dacht aangezien ik de actie na het zien van deel drie aardig eentonig begon te vinden. Ook hier is dit soms het geval, waardoor ik denk dat het goed is wanneer de reeks de komende jaren met rust gelaten word. Gelukkig lijkt dit gezien de finale, de komende jaren ook te gebeuren, maar mochten ze ooit nog een vervolg maken, laat meneer Wick dan ook maar herrijzen uit zijn graf. Zonder Keanu Reeves zal de reeks wellicht toch minder goed te behappen zijn.

3,5*

Die actiescènes zijn echt wel heerlijk om naar te kijken

Lange speelduur vond ik totaal niet erg.

Keanu Reeves is een TOP acteur & heeft dit nogmaals bewezen

(Alle acteurs waren trouwens goed).

Verhaal zat er niet zoveel in (toch niet moeilijk om te volgen).

Gezien dat de regisseur (Chad Stahelski) zich nu zal bezig houden met: Ghost of Tsushima!!!

Heerlijk, laat maar komen

Een natte droom van elke munitie handelaar. Zeker 20000 losse flodders zijn verspild. Ik heb ze geteld. Kunnen er paar minder of meer zijn. Laat het duidelijk zijn het is geen romco! De oorsprong ligt nog steeds bij zijn autodiefstal en dood van zijn puppy die hij had gekregen van zijn net overleden vrouw in deel 1? Door wraak werd hij slaaf van de High Table en ging zo diep dat een terugkeer naar het normale leven waar John zo naar verlangde niet meer mogelijk was. Het is eten of gegeten worden. Veel actie. Klim de de trap van 222 treden en flikker er dan 3 x vanaf. Werd een beetje eentonig. Het einde zal ik niet verklappen. Het wachten is op deel 5. 4 points

Ps om de film te begrijpen raad ik aan om de eerdere delen te zien.

Vanavond dan eindelijk kunnen zien na een klein weekje vertraging, maar het was gelukkig het wachten best waard.

John Wick 4 is puur popcornvermaak zonder enige vorm van realisme of terughoudendheid. En hoe erg ik me ook heb vermaakt, ik heb met dat gebrek aan realisme wel een probleem als het je zo extreem in het gezicht word gedrukt als hier. In de vorige films zat nog enig verhaal, maar deel 4 is gewoon een bijna drie uur durende wraakfilm waarom Wick meer slachtoffers maakt dan Rambo in zijn gehele franchise samen. En dan blijkt dat een overdaad van iets nooit goed is, zelfs niet als het stijlvol in beeld gebrachte actie is. Bij kill nummer 200 geloof je het wel, zeker omdat ze grotendeels met een pistool of mes worden gemaakt, niet al te spectaculair en dus ook weinig spannend. Gelukkig neemt de film in het laatste uur nog een extra versnelling en gaan ze helemaal los met meer gevarieerde actie waarbij ik de minutenlange shoot out vanuit boven-perspectief met de explosieve kogels echt gigantisch gaaf vond.

De actie speelt zich af in Osaka, Berlijn en Parijs en die afwisseling was wel weer aardig. Osaka toont de klassieke stijl, Berlijn de rauwe underground scene en Parijs heeft weer de wereldberoemde trekpleisters. Schijnbaar is de Parijse politie wel even op vakantie als er tientallen doden vallen bij de Arc de Triomphe om eens wat te noemen. Wat ik al zei, het gebrek aan een beetje realisme is af en toe toch wel awkward. Half Parijs is omgelegd, maar schijnbaar vind niemand het de moeite om de daders te vinden. Verder duren diverse actiescènes ook gewoon te lang, neem de shoot out in Parijs richting het einde op die hele lange trap.

Maar het blijft wel een John Wick film, dus heel spectaculair en grof. Keanu Reeves zegt weinig, maar wat is die man cool zeg. Hij trapt, slaat, steekt en schiet zich drie uur lang richting het einde toe en het is zeker niet vervelend die rit te volgen. De film had van mij zeker een half uur korter gemogen, maar het ziet en klinkt allemaal wel zo goed dat het ook weer geen straf was. Deze hele reeks is gewoon heel vermakelijk en ik ben benieuwd of er nog een vervolg komt. Ze kunnen met dit einde alle kanten op. En na de eindcredits volgt nog een momentje waar ook wel perspectief nog in zit richting een spin-off. Prima film, niet eens de beste Wick film, dat is deel 3 nog voor me.

3,5*

Dit is alweer de vierde actiefilm over John Wick welke ik afgelopen vrijdagavond in de bioscoop heb gezien (het was best druk in de zaal) en je zou denken dat de reeks zijn beste tijd heeft gehad, maar Keanu Reeves is nog steeds de actieheld van het moment. En "John Wick: Chapter 4" vind ik misschien wel de beste "Jofhn Wick" film tot nu toe (niet qua verhaal, maar qua actie), ondanks dat de film bijna drie uren duurt en dat inclusief een korte extra scène (m.b.t. tot de blinde Caine en Akira die wraak komt nemen) na de gehele aftiteling (het was wel een lange zit om op de extra scène te wachten, want de aftiteling duurde circa 10 tot 15 minuten). Normaal gesproken verlaat ik vrij snel de bioscoopzaal, maar dit keer verliet ik hem als allerlaatste.

In "John Wick: Chapter 3" (ook destijds in de bioscoop gezien) zien we hoe John Wick (Keanu Reeves) in het Continental hotel van New York toch een lid van "The High Table" vermoordde. Door deze daad werd hij vogelvrij verklaard en kreeg hij het predicaat Excommunicado. Er werd een premie van 14 miljoen dollar op zijn hoofd gezet. Zijn vriend en manager van Continental New York, te weten Winston (Ian McShane), gaf hem een uur voor dat zijn Excommunicado inging.

In "John Wick: Chapter 4" zien we hoe John Wick in Marokko nog een lid van The High Table omlegt. In New York worden hotelmanager Winston en zijn conciërge Charon (Reddick) op het matje geroepen bij een hoog lid van "The High Table", namelijk de Marquis Vincent de Gramont (Bill Skarsgård). Hij straft Winston omdat hij John een uur had gegeven. Hij ontneemt hem al zijn rechten, vernietigt het hotel en doodt zijn conciërge en vriend Charon.

De Marquis gaat terug naar zijn woonplaats Parijs, waar hij als een soort zonnegod in weelde leeft. Door chantage geeft hij de blinde Kung-Fu specialist en oude vriend van John, te weten Caine (Donnie Yen), opdracht om Wick te vermoorden. John Wick heeft zich verscholen bij zijn vriend Shimazu (Hiroyuki Sanada), de Continental manager in Osaka. Als Caine en de persoonlijke bodyguards en killers van de Marquis in Osaka arriveren weet John te ontsnappen. Daarbij krijgt hij onverwachte hulp van premiejager Tracker (Anderson), die zich Nobody noemt. John keert terug naar zijn vriend Winston in New York, die hem uitlegt welke bijna onmogelijke weg hij moet afleggen om weer als vrij man te kunnen leven.

De makers hebben door wat de fans willen, namelijk meer vechtpartijen, meer kogels en nog meer vijanden. John Wick heeft echt iedereen kwaad gekregen en werkelijk alle huurmoordenaars zitten achter hem aan. En dat betekent overweldigend veel actie. Ondanks dat de film gevuld is met wel heel erg veel vechtscènes, zit er nul herhaling in. Regisseur Chad Stahelski weet precies hoe hij iedere vechtpartij vernieuwend moet maken. Zo zal menig actieheld jaloers zijn op de scène waarbij John Wick met scheurende banden in Frankrijk over de drukke "Arc de Triomphe" drift, schiet en vecht. Wat daar afspeelt is eigenlijk nauwelijks te bevatten en realistisch is het allemaal niet. Maar dit is een actiefilm voor de liefhebbers van het genre en "John Wick: Chapter 4" blaast kijkers drie uur lang omver.

Het bloedvergieten vindt buiten Frankrijk ook plaats in Marokko (daar vallen de minste slachtoffers), Japan (in Osaka) en Duitsland (in Berlijn). New York is natuurlijk ook weer van de partij, maar daar vindt eigenlijk geen bloedvergieten plaats (wel komt daar Charon, gespeeld door de recent gestorven Lance Reddick, aan zijn einde). De locaties zijn niet alleen visueel schitterend, de omgevingen spelen ook een rol in hoe de actie op desbetreffende plek verloopt. Het Japanse "Osaka Continental Hotel" barst van de ninja's met zwaarden en introduceert de geweldige bijrol van Donnie Yen als de blinde Caine en verder zien we ook veel grote en sterke mannen in pakken met Dr. Marten's schoenen. Terwijl de ondergrondse nachtclub in Duitsland bijvoorbeeld gebruik maakt van het flikkerende licht, een feestende menigte en gigantische waterval-muren.

Parijs is de klap op de vuurpijl en was schitterend gekozen als laatste locatie met o.a. de al eerder genoemde "Arc de Triomphe" en de erg hoge trappen naar de "Sacré-Coeur", die op het einde een geweldige en actievolle trappenscène (waarbij John Wick o.a. helemaal van de trappen afrolt) oplevert. De choreografie van de verschillende actiescènes zijn in alle glorie te aanschouwen. Je mond valt bijna open tijdens de "one take", waarin John Wick verschillende kamers afgaat (waarbij hij ook een gaaf vuurwerk schietend geweer gebruikt) terwijl de camera hem van boven onafgebroken volgt. Het lijkt haast een videogame, zo strak en bijzonder in beeld gebracht.

De drie uur durende film is ongetwijfeld wat aan de lange kant. Er zijn maar zoveel manieren hoe je iemand door zijn hoofd kan schieten voordat het eentonig wordt. In de drie voorgaande films heeft John Wick een indrukwekkend totaal van 306 mensen gedood (164 in deel drie) en in dit deel komt hij in de buurt of gaat hij er zelfs overheen. Een tiental lichamen minder en de speelduur trimmen naar tweeënhalf uur had het eindresultaat misschien kunnen verbeteren. Het is maar goed dat de actie altijd overzichtelijk blijft, want zodoende zit je nooit met ergernis te kijken.

Buiten de fraaie actie tilt ook de cast de film naar een hoog niveau en dan doel ik niet eens zo zeer op Keanu Reeves, die het wel gewoon goed deed en zoals altijd een man is die erg weinig woorden nodig heeft, maar vooral op martial arts icoon Donnie Yen. Hij steelt iedere scène als de blinde huurmoordenaar Caine en zijn personage heeft belangen, vanwege zijn dochter Mia, die groter zijn dan John Wicks wil om te leven en geeft de film een diepere laag waardoor het verhaal pakkender is dan de gemiddelde actiefilm.

Verder zien we in goede rollen Hiroyuki Sanada (als Shimazu die een oude vriend is van John Wick en die de manager is van het "Osaka Continental Hotel"), de Japans-Britse pop superstar Rina Sawayama (als Akira die de dochter is van Shimazu en in het Osaka hotel weet ze met haar vecht skills te imponeren), Ian McShane (als Winston die tot nu toe in iedere John Wick film te zien was en die natuurlijk de manager is van het hotel in New York, hij is in alle scenes de rust zelf), Shamier Anderson (als een premiejager tracker die samen met een herdershond, die ook voor wat humor zorgt en zeker als hij / zij op iemand plast, opereert onder de naam "Mr. Nobody". De reden dat hij John Wick helpt in plaats van te vermoorden is omdat hij vindt dat de premie van 14 miljoen nog niet genoeg is), Laurence Fishburne (die als koning Browery van de daklozen in New York op straat en in de metro leeft en hem zagen we ook al eerder in de "John Wick" franchise) en Scott Adkins (die onherkenbaar is opgemaakt als Killa, een vette zwetende Duitse crimineel met een paar gouden tanden en een voorliefde voor poker). Hij deed me denken aan "Fat Bastard" uit "Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (1999)".

Verder hebben Lance Reddick, Clancy Brown, Sven Marquardt (die alleen maar zegt "I am Klaus!" ), Natalia Tena en Bill Skarsgård verdienstelijk rollen en hoewel Bill Skarsgård één van de hoofdrolspelers is, kon hij me niet echt overtuigen als de sluwe, harteloze en altijd goed geklede Marquis, die wel wat weg heeft van een James Bond-achtige schurk. Zijn hoogtepunt was de scène waarbij hij een mes in de hand van "Mr. Nobody" slaat en waarbij deze moet kiezen om het mes eruit te halen met zijn andere hand of juist eruit te trekken met de hand waarin het mes zit Dit was ook de meest grove scène om te zien, waarbij de meerderheid van de zaal er ook hoorbaar van gruwelde (vooral natuurlijk de vrouwen).

"John Wick 4" zet de gemiddelde, standaard actiefilm te kijk met oog voor detail én toewijding voor de kunst van goed gechoreografeerde actie. Ondanks dat het verhaal niet hoogstaand is, blijft het verhaal boeien omdat John Wick een onmogelijke klus moet klaren om uit dit leventje te ontsnappen, terwijl de tegenslagen zich blijven opstapelen. Alles werkt naar een zeer bevredigend eind toe dat de "John Wick" franchise op de kaart zet als moderne actieklassiekers van hoge kwaliteit.

P.S. hoewel John Wick op het einde lijkt te bezwijken aan zijn verwondingen en begraven wordt naast zijn vrouw onder toezicht van Winston en Bowery King, zal er ongetwijfeld nog wel een "Chapter 5" volgen en ook zal dan de extra scène na de aftiteling wel duidelijkheid verschaffen.

John Wick 4 is net zoals de voorgaande delen een brute actiefilm. Ondanks dat Keanu Reeves wellicht een tikkeltje oud wordt voor deze films, want zijn gevechten zagen er ondanks dat het allemaal echt ontzettend bruut was toch wel redelijk ingestudeerd uit. Althans, zo zag het eruit. Terwijl juist Donnie Yen zijn actie er veel vloeiender uitzag. Er zit een houdbaarheid op Reeves zijn fysiek en die lijkt nu bereikt te zijn.
Verder een te lange film waarbij elke actie setpiece wel minimaal een kwartier duurt. En daar kan ik over het algemeen niet zo goed tegen. Het mag wel wat kordater en straight to the point. En hier sleept het vaak maar voort. Na 10 minuten heb je het wel gezien. Het gaat maar door en door en in plaats van 1x zoals in normale actiefilms heb je dit in John Wick wel een keer of vijf. Ik moet hierbij wel zeggen dat het er allemaal adembenemend uitziet. Elk shot is om door een ringetje te halen en vooral de veelal benoemde setpiece in Parijs is echt fantastisch geschoten van bovenaf met de "Dragon Breathe" vuurwerkkogels. Dat het style over substance is wordt duidelijk wanneer het publiek domweg door blijft dansen of op een terrasje blijft zitten wanneer er om hen heen de lijken om de oren vliegen. Dit had wel een tikkeltje minder gemogen. Dit haalt mij uit de film en gaan dan net over de grens van het toelaatbare voor mij.
Verder lijkt deze film vooral gemaakt om spin-offs te maken. De man met de hond voegt eigenlijk niks toe en lijkt vooral in de film te zitten om een zijsprong te maken. Uiteraard is de set-up na de aftiteling ook duidelijk.
Ben wel benieuwd wat ze met John Wick 5 willen doen. Want er lijkt weinig ruimte voor Keanu Reeves omdat John Wick het loodje legt, tenzij we in het verleden gaan duiken. Het voelt als een afgerond verhaal.

Grappig, veel van de kritiek die ik zie terugkomen is dat het een overdaad aan actie is en maar door blijft gaan. Ten eerste denk ik dan, heb je de andere films niet gezien?!

Deel 1 in wat mindere mate, beter gebalanceerd maar 2 en zeker 3 hadden dat ook. Ik had dat ook veel meer bij deel 3 dan bij deel 4. Daarom had ik er bij het zien van de trailer niet heel veel vertrouwen in maar ik ben toch zeer aangenaam verrast.

Bijna de hele film een glimlach op mijn gezicht gehad, leuke karakters, goede actie, prachtige beelden en een voor mij niet storende speelduur.

Dus ik snap de kritiek wel een beetje maar vond dat bij 3 storender.

Als ik een paar puntjes mag aangeven dan vind ik het persoonlijk een beetje jammer dat Wick niet iets meer de dialoog aangaat, vooral in de rustigere scenes. Ik weet dat het bij zijn karakter hoort en ook dat hij een missie heeft en er verder geen woorden aan vuil wil maken maar toch....

Met name met Winston had ik gezien wat er gebeurde aan het einde van 3 iets meer dialoog verwacht.

Mijn andere punt is dat het jammer is dat er niet meer martial arts in zit met mooie vechtbewegingen zoals idd in The Raid/The Matrix. Dit is voornamelijk jiu jitsu/Judo en schieten van zeer dichtbij. Dat is wel repetetief maar wat dat betreft ook wel weer in lijn met de andere films.

Keanu kan dat namelijk wel ook al is hij niet de jongste meer.

Dit vond ik trouwens ook bij die laatste Mortal Kombat, weinig memorabele gevechten.

Voor mij is dit wel 4,5 ster.

Te lang,te rommelig,heel erg over de top

Slecht verhaal,

Nee niet als de delen 1tm 3

2 sterren

John Wick.

Deel 1 kon mij al niet erg bekoren en deel 4 heeft helaas hetzelfde probleem. De film heeft het prima voor elkaar, mooie locaties, simpel verhaaltje. Geen probleem zou je denken. Helaas is de uitwerking gewoon niet goed genoeg. De belichting is altijd top notch, maar de choreografie kan zich echt niet meten met goede actiefilms, de montage mist elke punch die het nodig heeft, we zien veel head shots maar toch had ik het gevoel naar een PG13 film te kijken. De klappen komen amper binnen, komt ook een klein beetje omdat John Wick soms een superheld is die 100x om ver kan worden gereden en weer doorloopt. Ik vind de ongeloofwaardigheid niet erg, maar het jammer is dat je hierdoor niet echt de uitputting voelt bij Wick. Waar je bij een film als The Night Comes for Us, echt het gevoel hebt op het einde dat ze er allebei doorheen zitten, mist de trappen scene dat effect omdat hij zo onverwoestbaar is. Wanneer ze daar wel willen dat je voelt dat hij erdoorheen zit. Dat effect is er eigenlijk niet, omdat we hem nooit echt "realistisch" pijn zien hebben.

Daarbij is de film ook gewoon veeeeel te lang. Hollywood heeft dit hardnekkige probleem veel te vaak maar hier is het wederom weer niet nodig. Dit kon makkelijk binnen 120 min, en eigenlijk 90 min.

Het gevoel bekruipt mij ook wat dat men heel snel tevreden is tegenwoordig bij Hollywood films. Het is waarschijnlijk omdat men daarnaast alleen Marvel actiefilms kijkt en dan is dit al snel bruut en stoer. Maar ik durf toch wel wat geld in te leggen, dat er de afgelopen 10 jaar, minimaal 20 films bruter en betere actie hebben dan deze so-so actiefilm uit America.

Ik vond de Duitse nachtclub scene de beste scene. Die had als enige een build-up (zij het wat Tarantino-esque) en een leuk gevecht met dat dikkertje wat heel duidelijk een fat suit aan had.

Heb overigens een theorie dat deze film eigenlijk wil dat je John Wick ziet als ongelofelijke eikel die de ware bad-guy is van de film. Want eigenlijk is John Wick echt een lul.

2.5 sterren.

Je weet ondertussen dat de actie in een John Wick film geweldig is en ook dit vierde deel stelt daarin zeker niet teleur. Ook de choreografie is weer prachtig.

Bij een film als deze hoor je je ook niet te veel af te vragen hoe sterk het verhaal is of in hoeverre het allemaal realistisch is, maar gewoon te genieten van de rit.

Toch moet ik bekennen dat ik bij dit deel het realisme wel erg ver te zoeken is. Het gaat in deze film zo ver dat het echt een beetje ridicuul werd af ten toe, wat me toch een beetje uit de film haalde.

Ook de speelduur is wat lang. Het verhaal is heel erg als een soort van game opgebouwd. Doe dit, haal dit en dan krijg je dit en dit. Hierdoor heb ik het gevoel dat de film makkelijk korter had kunnen zijn.

Nu klinkt dit misschien wat negatief allemaal, dus ik wil nog een laatste keer onderschrijven dat de actie van een enorm hoog niveau is en de choreografie geweldig. Echter is er buiten de visuals niet erg veel extra's te vinden in deze film, waardoor ik hem toch wat minder sterk vind dan zijn voorgangers.

Daar waar je dacht dat het niet gekker kon, daar had je John Wick 4. Deel drie was al op het randje van krankzinnigheid, hier gaan ze er nog eens dubbel en dwars over heen.

Het gekke is, ondanks de mega lange speelduur voor een film als deze, dat ik me nu minder verveeld heb dan tijdens het zien van de eerste drie delen.

De film kent een aantal erg sterke scènes. Die op de rotonde bij de Arc de Triomphe was fenomenaal, net als de scène in het huis die van bovenaf werd gefilmd. Ook die met de dikke Duitser blijft nog wel even hangen.

Verder was het vooral heel veel vechten, knallen, steken en moorden. Overdaad schaadt is zeker van toepassing op deze film.

Toch, ondanks deze kritiekpunten, is dit wat mij betreft wel de beste John Wick film.

3.5*

De eerste JW was schitterend, de 2de ook goed. De 3de viel me ietwat tegen maar, nog steeds goed te noemen want die was wel aan ietwat vernieuwing toe, namelijk Halle Berry met haar hondjes.
Deel 4 (En het laatste deel) moet men echt met een zak zout nemen, want die gaat echt over the top.
De films horen zo te zijn.....bloederig, actie en nogmaals actie.
Donnie Yen is van de partij, en die mag ik maar al te graag zien in zijn actie/kung fu-films.
Maar, dat gezeur over 'the high table' en al dat andere 'dit mag niet, dit mag wel' gedoe kwam me een beetje de strot uit.
Voor mij duurde JW4 te lang, had na zo`n 2 uur al afgelopen moeten zijn. Maar ja, het heeft ook weer zijn voordelen. In feite moet je JW zien als een stripboek, een soort manga waar alles bijna mogelijk is. En als je daar niet van houd, laat de film dan links liggen.
Ik mag graag over dit soort films....weinig geouwehoer en veel vechtpartijen, ook al zijn ze over the top.
Een waardige 'afsluiter' van de reeks John Wick.

De gemiddeldes voor deze film vind ik echt onwerkelijk.

Normaal snap ik nog wel waarom films die mij totaal niet bekoren soms hoge stemmen krijgen, maar dit?

Zijn er echt zoveel mensen die na een stuk of 4 identieke knokpartijen van 10 minuten nog zin hebben in 2 uur van hetzelfde? af en toe onderbroken door een nietszeggend verhaaltje?

De eerste 3 John Wicks vond ik nog wel aardige knokfilms en de film ziet er mooi uit en is een hypergestyleerde (tot op het lachwekkende af, in die discotheek haha) gewledsorgie in de John Woo traditie, maar neemt zichzelf echt veel te serieus en had minimaal een uur korter gekund.

Doe dan maar iets van de Shaw Brothers of zo.

- Are you ready, John?

- Yeah!

Qua spectaculaire actie het beste deel uit de reeks, deze film is gewoon non stop actie. John Wick: Chapter 4 steekt warempel M.I. naar de kroon als beste actiereeks van het moment. De beste scene is die in het pakhuis met de top down cameraview, maar ook de scenes aan de Arc de Triomphe, in het hotel in Osaka en in de Duitse dancing spatten van het scherm. Dit soort films moet je wel liefst in de bioscoop op het grote scherm zien.

Je weet waar je je aan kunt verwachten met dit soort films, realisme gaat out of the window en het verhaal vult de gaatjes op tussen twee actiescènes. Ik vind het wel een minpuntje dat er na lange schiet- en vuistgevechten zo goed als geen bloedspatten op de handen, het gelaat en de kleren van Wick en de anderen te zien is. Ook als John die dikke Duitser Killa talloze keren in het gezicht slaat en hem van een trap afgooit om vervolgens zijn gouden tand uit te trekken, zie je geen spatje bloed op Killa's gezicht. Het moment waarop John Wick uit een gebouw vier hoog naar beneden valt en op een bestelwagen belandt, waarna hij even het jasje in de plooi strijkt en gewoon wegwandelt, deed mij ook wel de wenkbrauwen fronsen van ongeloof.

En net als je denkt dat Wick niet kapot kan, krijg je dat onverachte einde in de maag gesplitst. Gelukkig had ik geen spoilers gelezen, dus was het totaal onverwacht (hoewel er wel enkele hints in de film zitten). Er is sprake van spin-offs die eraan zouden komen. Jammer genoeg heb ik de extra scene na de end credits gemist, die hadden ze echt eerder moeten laten zien. Tegenwoordig ben je dus bijna verplicht om de hele eindaftiteling te blijven zitten, uit schrik om iets te missen. Ik dacht al: wat gebeurt er nu met Caine en Akira? Krijgt ze haar verdiende wraakmoment of niet? To be continued...

Persoonlijk vond ik dit ook één van de minste sequels uit de reeks. Het heeft alle schijn van een snelle cash in, eerder dan een poging om de reeks waardig te laten eindigen. De lange speelduur is echt overdreven. Heel wat scènes hadden zonder kwaliteitsverlies ingekort of weggelaten kunnen worden. Zo was het nergens voor nodig om John Wick een kwartier lang van de trap te zien stuiteren.

Scenario en script zijn meer dan ooit ketellapperswerk. Heel wat personages spelen geen enkele rol van betekenis meer. The Bowery King passeert af en toe in beeld zonder ook maar iets toe te voegen; Akira wekt in de metro de indruk nog een grote comeback te gaan maken, maar zien we nooit meer terug en die Mr Nobody heeft de domste rol die ooit in de filmgeschiedenis is geschreven. Ik begrijp dat de producenten er graag nog een malinois-scène in verwerkten (jammer dat ze dit keer voor een cgi-hond kozen), maar Mr Nobody zorgt alleen voor verwarring door de ene keer wel en dan weer niet met Wick samen te werken. Om onnozel van te worden. Soms is er ook sprake van een miscast zoals het geval bij Caine en de markies. Die baby faces vond ik toch weinig geloofwaardig in hun rol. In de hele reeks is ook geen enkele (niet 1) gevatte oneliner te bespeuren. In een gemiddelde 80's Arnie-film zijn er al dertig memorabele uitspraken te horen.

Dan is er nog de muziekkeuze die een deel van de film verpest. Zulke fenomenale actiescènes, daar hoort een uptempo technobeat bij. In de finale vonden de makers gelukkig de juiste afspeellijst, maar in bijvoorbeeld de discotheek ontbreekt toch echt de adequate track. Culturele stereotypes vliegen om de oren zoals de Japanners die met zwaarden en bogen vechten. Wie verzint dit?

Toch kom ik bij een solide 3.5* uit omdat de film, zelfs met alle hierboven opgelijste onvolkomenheden, nog steeds bijzonder goeie actie aflevert en daar draait het tenslotte om. Sommige scènes zijn weer uitmuntend te noemen zoals met die auto's onder de Arc de Triomphe of de van bovenuit geschoten vechtsequenties met dat vuurwerkgeweer. Dat is regelrechte filmgeschiedenis. Heerlijk hoe de film snel een episch allure kan geven aan karakters. Ze komen nog maar net in beeld en je hebt al het gevoel dat het eindbazen zijn, legendarische vechters met elk hun eigen skills. Zelfs die papzak in Berlijn kan nog eens een rondje vechten. Het is eraan te merken dat de reeks op een berg geld zit, want casual scènes in pakweg het Louvre, zie je niet zo vaak.

Ondanks de speelduur heb ik mij niet echt verveeld, alleen geërgerd aan de vele imperfecties.

Ik vond deze John Wick helaas weinig meer dan een herhaling van zetten. De actie is volstrekt ongeloofwaardig. Geen enkele van honderden tegenstanders kan Wick even door het hoofd schieten. Zijn kostuum van Kevlar maakt hem precies onverslaanbaar. Het ziet er soms volstrekt belachelijk uit. Het beste gevecht kwam van de Japanners. Toen zat ik nog wel op het puntje van mijn stoel. Zeker in het begin van dat gevecht. Ik hoop dat het bij dit deel blijft, meer als een cashcow en een veel te lange film is dit uiteindelijk niet. Een afstraffing van slechts 2* lijkt me dus wel op zijn plaats.

Topzware, logge en onevenwichtige aktiefilm die heen en weer zwalkt tussen belachelijke en te gekke scenes. De film kan grofweg verdeeld worden in drie delen, waarvan het laatste, in Parijs, overduidelijk het beste is. Vooral de van bovenaf gefilmde aktiescenes in dat deel zijn ongelooflijk cool. Het eerste deel, in Japan, is helaas niet zo best en het middenstuk in Berlijn had wat mij betreft compleet geschrapt kunnen worden. Reeves is even matig en houterig als altijd in de hoofdrol, maar de supporting cast weet er gelukkig nog wel iets van te maken. Vooral Donnie Yen is te gek.

Je hebt slechte films en je hebt goede films. In de categorie slechte films heb je dan ook nog hele slechte films en ontzettend slechte films. John wick 4 hoort thuis in die laatste categorie. Ondanks dat ik nog nooit ook maar 1 aflevering van Goede Tijden, Slechte Tijden heb gezien denk ik toch dat het script en het acteerwerk van zo'n aflevering de kwaliteit ver overstijgt als je het vergelijkt met John Wick 4. Ze hadden beter het budget van de nepkogels kunnen spenderen aan een betere scriptschrijver en aan betere acteurs. Keanu Reeves acteert op hetzelfde niveau als Ron Boszhart die een slechte dag heeft. Kon de film niet uitkijken, zo slecht.

Ontzettend slecht. Deel 1 was niet best. Deel 2 & 3 waren stuk beter maar deel 4 is echt van een dramatisch niveau. Totaal geen verhaal, Reeves die twee zinnen in de hele film zegt, een bad guy met 0,0 charisma, slechte actie, slechte soundtrack en de ene debiele scene na de andere. Als je een blinde superkrachten wilt geven stop 'm dan lekker in een Marvel film.

Snel stoppen met deze nonsens.

1,5*

Minder laatste deel, maar zeker niet slecht. Het verhaal wordt weer opgepakt waar deel 3 gebleven was. Heel verrassend is het verhaal echter niet en is vrij recht toe recht aan. Ook dit keer aan actie geen gebrek, maar heel vernieuwend is het allemaal niet. Sterker nog, op een gegeven moment wordt het zelfs wat storend als Wick voor de zoveelste keer met zijn jasje voor zijn hoofd om zich heen aan het schieten is. Had de film dan wat ingekort. Gelukkig is het visueel genieten met fraaie beelden. Ook cameratechnisch zitten er een aantal mooie scenes is, zoals de scene in het gebouw waar van bovenaf wordt gefilmd. Niet slecht, maar inmiddels wel uitgemolken. 3.0/3.5

"Friendship means little when it's convenient.”

Na alle commotie heb ik vorige week alle ‘John Wick’ films opnieuw gekeken, stuk voor stuk een zeer vermakelijke zit vond ik zelf. Het opnieuw leren kennen van het verhaal was leuk, al had ik altijd wel het gevoel dat de makers slecht zijn doorgegaan met het nogal simpele concept wat ze in deel één hebben bedacht. Wellicht had men nooit verwacht dat deze films zo erg zouden aanslaan? Ik weet het niet maar, dit vierde deel laat zien dat deze franchise toch wel echt leeft, en dat gaan we zien ook. De film duurt ruim twee en een half uur, en dat is wel echt te lang. Op een gegeven moment is de film te voorspelbaar, en word daardoor misschien toch wel met vlagen behoorlijk taai om erdoorheen te komen. Toch zorgt de film voor een leuke en hersenloze avond actie, met de nodige komedie maar voornamelijk een te lang uitgerekt verhaal.

De film is gekker, wilder en nog meer beleving en ik hield er wel van. We gaan dieper in de wereld van de ‘High Table’ en hierdoor leren we ook kennis maken met ‘Marquis’ gespeeld door Bill Skarsgård en ‘Caine’ gespeeld door Donnie Yen. Beiden brachten ze wel een leuke toevoeging voor deze film, voor Marquis vond ik fijn als toch wel hoofd tegenstander van Wick. Om dichter bij Marquis te komen moet Wick zich een baan schieten om dichtebij te komen. Waar hij voornamelijk in het begin nog moet vluchten voor iedereen die hem dood wil hebben dankzij zijn bounty, en daarna eigenlijk zijn vijanden weer achter zich moet krijgen om zo toch wat meer steun te krijgen.

Het verhaal is daardoor toch wel erg simpel. Maar dat was misschien ook wel heel erg te verwachten. Om het verhaal hoef je het dus ook niet te doen, dat krijg je ook niet. De film biedt natuurlijk wel constante actie, waar Wick eigenlijk zo'n beetje iedereen afslacht die op zijn weg komt.

Ik heb een vermakelijke filmavond gehad, al is het bijna een week geleden dat ik deze heb gezien en niet alles meer héél vers in mijn gedachtegang zit. Misschien is dat ook wel een teken dat deze film dus uiteindelijk ook niet veel indruk heeft gemaakt. Daardoor verlaag ik toch wel mijn stem t.o.v. wat ik eerst had bedacht.

John Wick [Keanu Reeves] vermoord iemand die hij niet had mogen vermoorden van The High Table. En aangezien de macht nu volledig in handen is van Marquis [Bill Skarsård], lijkt het slechts een kwestie van tijd voor een van die honderden premiejagers John een kopje kleiner maakt. Dat gaat uiteraard niet zomaar, bovendien ontdekt John een mogelijkheid om Marquis uit te schakelen en een einde te maken aan de klopjacht. Duurt 170 minuten, maar pakweg de eerste 120 minuten doet dit meer denken aan een circusact of een opwarmertje, al laat Reeves wel zien inmiddels aardig overweg te kennen met nunchucks. Het laatste uur is nog steeds volkomen belachelijk, maar daarin gooit iedereen er een schepje bovenop. Tel eens het aantal keer dat John Wick wordt aangereden en van hoeveel trappen hij naar beneden dondert. Zelfs voor een film die je sowieso niet serieus moet nemen gaat dit een stapje te ver. Ziet er prachtig uit, dat dan weer wel.