Barbie (2023)

Ik wil niemand weren, ik wil dat de toon wijzigt. Zoals barbie niet graatmager mag zijn mag ze eveneens niet veel te zwaar zijn. En zeker mag niet worden benadrukt dat een normaal postuur stereotiep is en alles dat anders is oke. Een evt handicap - natuurlijk - uitgezonderd, niemand valt over een rolstoel, beperking oid.

Daarnaast mag wat mij betreft de fastfoodindustrie worden aangepakt zoals de tabaksindustrie wordt aangepakt: te veel mensen/ouders zijn niet in staat weerstand te bieden tegen de vele verleidingen met inderdaad doodongelukkige veel te zware kids slash jongeren tot gevolg.

Volgens mij heb je het meer over een stokpaardje dan over iets wat daadwerkelijk in deze film zit.

Mhhh ok, dus: Niet te mager, niet te zwaar. Mensen die daar niet aan voldoen zijn niet oké. Genoteerd.

Mensen die daar niet aan voldoen mogen wat mij betreft niet in beeld worden gebracht als rolmodel. Wat een wezenlijk verschil is met hetgeen jij beweert.

Je voorganger had het over stokpaardjes. Jij poneert een stokpaardje, wat zeg ik, deze hele film is een groot feministisch stokpaardje.

Maar goed, we vallen in herhaling. Ik denk dat alles wel is gezegd. Deze barbie-film is uiteindelijk slechts een puzzelstukje in een verkeerde tijdsgeest en meer niet.

Wat is jouw mening eigenlijk over het goedpraten van dikke mensen? Dat is nogal een trend tegenwoordig en zit vermoedelijk (?) ook in Barbie. Moeten we doen of dik zijn normaal en prima is, of moet je dikke mensen erop blijven wijzen dat het ongezond en fout is?

Ik heb de film niet gezien maar ik vind het alleen al heel mooi om hier die discussies te lezen

Ten eerste, er zit een dikkere vrouw in deze film die nog steeds gewoon kan dansen en absoluut geen gevaarlijke of zorgelijke omvang heeft. Splinters overdrijft hier behoorlijk. Ten tweede is mijn mening over dikke mensen helemaal niet relevant, mensen zijn er nou eenmaal in alle soorten en maten, en het zou hypocriet zijn om niet alle varianten ook in films te laten zien. Ik zie niet hoe dat "goedpraten van dikke mensen" is. Natuurlijk zijn er ook mensen die op een ongezonde manier leven, deze problematiek wordt onder andere aangekaart in "The Whale". Het is nogal betuttelend om dikke mensen er op te blijven wijzen dat ze volgens jou ongezond zijn. Soms kunnen mensen er niets aan doen vanwege problemen waar jij niet van op de hoogte bent. Er zijn ook mensen die het prima vinden om wat dikker te zijn, wie ben jij om daar een oordeel over te hebben? Wat deze film juist wil aantonen is dat niet iedere vrouw wit en slank is en lange blonde haren heeft, en dat dit jarenlang wel de standaard was bij Barbie. Kinderen vinden Barbie leuk, maar geeft ze tevens een verkeerd wereldbeeld mee dat iedereen hetzelfde is, dat is gewoon niet zo. De moraal is dat je iedereen in zijn of haar waarde moet laten, en niet te snel moet oordelen omdat mensen er anders uitzien dan de standaard, of andere keuzes maken. Hou op met vingertje wijzen omdat iemands levensstijl of uiterlijk je niet bevalt.

Waar de film overigens vooral over gaat is dat Barbie alles kan worden wie ze maar wil. Dokter, vrachtwagenchauffeur, president, leraar, wathever ze maar wil.. in tegenstelling tot de "echte wereld".

Het is vooral een feministische film, met scherpe dialogen en ook nog met wat humor gebracht. Een lastige combi. Best knap gedaan dus.

Mensen kunnen op veel manieren een rolmodel zijn (zelfverzekerdheid, moed, kracht, humor, talent, doorzettingsvermogen, innovatief, kritisch vermogen, intelligentie, loyaliteit, oprechtheid, behulpzaamheid etc. etc. etc. ) maar oh wee als ze dikker zijn dan de norm, dan krijgen ze een tik op de vingers want dan eten ze vast te veel.

Het dedain.

John Goodman is een acteur die behoorlijk stevig was, en zo zijn er wel meer acteurs in films te zien die overgewicht hebbben. Persoonlijk heb ik er geen probleem mee als er dikke mensen in films spelen. Zulke mensen kom je in het dagelijks leven toch ook overal tegen, dus waarom dan niet in films?

Dat is natuurlijk het hele punt niet. John Goodman is nooit verheerlijkt om zijn postuur.

Maar neem bv Rebel Wilson, zij is jaren gecast op rollen voor gezellige dikkerd. Omdat ze gewoon onooglijk dik was.

Maar eigenlijk doel ik op de nieuwe rage van de laatste 10 jaar die doen of dat iedereen mooi is, of je nu 200 kilo weegt of niet. Uiteraard komt die lulkoek vooral van vrouwen af. Van mij mag iedereen wegen wat ie wil, maar laten we niet doen of 150 kilo wegen mooi of gezond is. Dan moet je echt het advies krijgen er wat aan te doen ipv te horen dat je heel mooi bent en dat je er in lingerie ook heel mooi uit ziet, want dat verkopen ze dan aan je.

Maar we wijken denk ik wat af van deze film nu.

Betuttelend zou het zijn als louter autonome volwassenen worden getroffen. Dat is alleen niet het geval. Deze epidemie sijpelt door naar kids die opgroeien met een heel verkeerd voorbeeld, en met wat pech op voorhand zijn gedoemd tot een levenslang gewichtsprobleem dat is ontstaan door een verkeerd eetpatroon in de jeugd.

Verder benoem je in je comments iedere keer "die ene dikkere barbie" (die kennelijk al blij mag zijn dat ze nog in staat is om te dansen), maar vergeet je de ken met een forse buik en de talloze andere rollen waarbij mensen simpelweg niet op gewicht zijn. Het beeld dat daarbij wordt geschetst is gewoon niet goed, klaar.

Verrek, heb ik toch weer gereageerd.

Levert de film ook kritiek op het consumentisme en plastic-overschot of wordt dat helemaal genegeerd?

Ik vraag dit voor mijn vriend Ken.

Ja. Maar ga vooral kijken zou ik zeggen dan zie je het zelf.

Mm.. ik denk niet dat ik hier mijn zuurverdiende centen aan wil uitgeven. Niet mijn type feminisme, sowieso weinig op met het feminisme. Haar 2 vorige films vond ik ook maar matig eigenlijk.

Ik stream 'm wel zodra dat kan.

Lees trouwens net in het bericht van Duke Nukem dat het inderdaad ter sprake komt.

Opmerkelijk negatief opinie-artikel, met diverse reacties en zonder betaalmuur, door Siep de Haan in het AD van zaterdag 26 augustus 2023:

Barbie toont een eenzijdig wereldbeeld en schaadt de ontwikkeling van jonge meiden

Kan het artikel helaas niet lezen, want je moet een inlog hebben ofzoiets. Maar aan de reacties te zien krijg ik er een beetje een idee ervan. Het is opvallend dat het artikel door een (oudere) man is geschreven, want alle vrouwen die ik ken die Barbie hebben gezien (incl ikzelf) hebben een gevoel van 'eindelijk herkenning' en konden zich bijvoorbeeld zeer invoelen in de 'speech' halverwege de film. Het is juist een hele mooie film, en de onderwerpen waar Greta Gerwig zich op stort zijn juist onderwerpen die ik heb gemist in de filmwereld en in films, destijds als jongere meid. Dus een beetje een raar statement dat het 'schade' zou toedoen aan jonge meiden. Het is juist mooi dat hier eindelijk meer ruimte voor komt.

Bijvoorbeeld - Zo vond ik Lady Bird ook een prachtige coming of age van Greta Gerwig in de belevingswereld van een jonge vrouw, iets wat ik maar summier had gezien tot die tijd. En toen ik voor het eerst Wonder Woman met Gal Gadot zag werd ik vanbinnen ook helemaal warm, eindelijk een superheldenfilm met waarden, gedrag en gevoel in dit decennium die herkenbaar is voor vrouwen. Of om een serie aan te halen - ik was blij verrast te merken hoe in een aantal scènes van House of the Dragon onder regie van Clare Kilner de seksualiteit van het vrouwelijk hoofdpersonage ook daadwerkelijk vanuit een vrouwelijk perspectief te ervaren was. Dit was een groot contrast met, hoezeer ik ook van deze serie hou, de sterke male gaze tijdens het gros van de seks(position)scènes in Game of Thrones.

Nu dit soort films meer ten tonele verschijnen, besef ik mij steeds meer hoezeer ik dit perspectief vroeger heb gemist, met mijn persoonlijke blik als vrouw, maar ook zeker als filmwetenschapper interessant om opnieuw terug te kijken naar titels. Wij maken 50% van de wereldbevolking uit. Fijn als het ook een 50-50 relatie is, zowel voor mannen als vrouwen. Iets wat een zeer sterke en prettige boodschap is uit Barbie.

Overigens haal ik het feit dat de schrijver van het artikel man is niet aan om een tegenstelling te creëren tussen man of vrouw, maar het is opvallend dat sinds de release van Barbie veel van de (soms zeer) verontwaardigde reacties richting de film van een man afkomen. Ook hier op moviemeter of op andere plaatsen. Door de jaren heen domineerden natuurlijk in veel films het mannelijk perspectief, dus zijn wij zeer gewend om te kijken met een mannelijke blik. Barbie roept heel veel vrouwelijke gevoelens op bij vrouwen, en sommige mannen lijken zich hierbij (erg) aangedaan te voelen tijdens het kijken. Het doet zeer, het is ongemakkelijk. Hoe kunnen we dat gesprek in gezamenlijkheid voeren i.p.v. dat sommigen zich voelen alsof het tegenstellingen zijn, of aanvallen en verdedigingen oproept? Dat zou mooi zijn.

Vandaar dat ik overigens ook reageer. Want door een inkijk te geven als vrouw in mijn belevingswereld van films en waarom een gelijkwaardige rol voor mannen en vrouwen in films - met aandacht voor het perspectief van beiden - prettiger is of helpt, helpt dat misschien om wederzijds begrip en openheid te stimuleren.

"Wat is er allemaal zo schadelijk en rolbevestigend aan deze film? Er is slechts ruimte voor een plat en eendimensionaal vrouwbeeld, bestaande uit langbenige, slanke vrouwen, met onberispelijk gekapt haar, perfecte make-up en een fonkelend gebit en elke dag de duurste merkkleding. Wat verder vooral stoort: de vrouwen hebben in deze bijna twee uur durende film geen serieuze banen noch zinvolle bezigheden."

Heeft de schrijver (Siep de Haan) überhaupt de film gezien?

Volgens mij niet.

En heeft hij hier ook veel commentaar op gekregen.

Iedereen mag een mening hebben, maar als je over een film gaat schrijven mag ik toch verwachten dat je dan op zijn minst de film wel hebt gekeken.

Dan kan het nog steeds niet je ding zijn, maar die Siep heeft of de film niet gezien of totaal niet begrepen waar het over gaat.

Dan nog even over de film.

Ik vond hem wel ok.

De film heet Barbie, maar hadden ze beter Ken kunnen noemen. Laten we eerlijk zijn Ryan Gosling steelt de show.

Margot Robbie is verder een prima keuze voor stereotypical Barbie en er zijn ook een aantal leuke bijrollen.

De hype vind ik verder wel wat overdreven, maar ja boxoffice numbers don't lie.

Dus ergens heeft deze film de juiste snaar weten te raken bij veel bioscoopgangers.

Maar je doelt dus op body positivity ? Dat het niet uit haalt dat je te dik bent .

Heb je een goed punt ! Obesitas is niet normal en niet gezond en zal het nooit worden .

Zal wel beetje met je tijd mee gaan en het woordje blank in wit veranderen !

Het allernieuwste nieuws is dat mensen alleen wit zijn wanneer ze met koorts op bed liggen. 1 of 2 keer per jaar dus. Verder zijn we gewoon blank.

Maar dan het nieuws waarom ik dit topic opnieuw opzocht. Barbie Oppenheimer bestaat:

Just a moment... - telegraaf.nl

Ik zal je nog wel even verder inlezen wat "Body Positivity" is. Dat is niet het goedkeuren van obesitas.

Ik probeerde zijn observatie te vatten .

Maar staat inderdaad los van

Het is maar net hoe je een vrouw het liefst geportretteerd ziet worden in films. Er zijn meer dan genoeg mannelijke regisseurs (geweest) die vrouwen fenomenaal en krachtig hebben neergezet op het witte doek. Ooit de openingsscène van Basic Instinct gezien? Uma Thurman in Kill Bill, Thelma & Louise, Ellen Ripley, de mysterieuze onafhankelijke blondines van Hitchcock, de verleidelijke sekssymbolen uit het oude Hollywood (Lana Turner, Rita Hayworth), de stoere ultrasexy Bondgirls van weleer niet te vergeten...

Alsof je een vrouwenportret van Picasso gaat bekritiseren, want vanuit mannelijk perspectief en omdat er niks van klopt; de ogen zitten aan één kant, de neus staat verkeerd...

Het is bijzonder dat deze film de magische grens van 1 miljard dollar heeft bereikt, want dit had net zo goed keihard kunnen floppen ware het niet dat de propaganda machine op volle toeren heeft gedraaid. Op wat spaarzame leuke momenten na is de film enorm flauw. Production design is wel een groot pluspunt, helaas ogen de effects dan weer goedkoop.

Barbie is daarnaast als feministisch pamflet niet serieus te nemen. Zonder enige nuance gaat Gerwig gaat er met de botte bijl in. Er zijn culturen waar vrouwen het wel degelijk heel moeilijk hebben, maar blijkbaar heeft de moderne vrouw in het hedendaagse Westen, het land van melk en honing het ook nog behoorlijk zwaar.

En zo krijg je dus een nogal bekrompen visie over hoe de wereld in elkaar zit.

2*

Een entertainende film maken met wat lichtjes prikkelende emancipatoire en feministische ideetjes erin? Gewoon om een succes te scoren en zo credits te krijgen voor een vervolg van haar carrière in de filmwereld?

Boodschap? Weet je wel zeker dat ze echt een boodschap wil over brengen? Een echte harde boodschap? Waarom denk je dat dan?

Dat is toch overduidelijk of niet. Mannen die domineren in deze wereld, beeld waaraan vrouwen moeten voldoen. Er zit een hele venijnige ondertoon in de film.

Ik zie dat allemaal niet per se als boodschap, maar meer als middel om een entertainende film te maken.

Neem toch alles niet zo serieus.

Er zit een moralistische boodschap in die er veel te dik op ligt en het amusementsgehalte behoorlijk naar beneden haalt. Persoonlijk als kijker kan ik daar niet omheen zonder er wat van te vinden.