Barbie (2023)

Wrong.

"En" is een voegwoord en verbindt twee zinsdelen die wel degelijk met elkaar te maken hebben.

Lees voor de laatste keer nog eens goed wat ik schrijf en ga er gewoon vanuit dat dit mijn mening is. Je hoeft het er niet mee eens te zijn.

Ik vind het een beetje sneu als mensen uit rancune 0.5 uitdelen EN (voegwoord) mensen oproepen dat ook te doen om het gemiddelde onder de 3 te krijgen.

Daarmee zeg ik dus niet dat alle mensen die 0.5 stemmen rancuneus zijn, of dat ze dat niet zouden mogen doen. De reden boeit me niet. Ik ga er vanuit dat je de film erg slecht vindt en dat is prima. Als je 5 sterren geeft is dat ook prima. Als je mensen oproept te stemmen om het gemiddelde te manipuleren moet je dat ook zelf weten, maar ik vind dat wel een beetje sneu.

Dat is het. Leuker en duidelijker kan ik het niet maken.

Nu weer over de film?

Je insinueert dat mensen uit rancune barbie omlaag stemmen en je insinueerde dat er daarvan op moviemeter meer zouden zijn dan op imbd. Daar ga je gewoon nat.

Mijn laatste bericht was volgens mij duidelijk genoeg. Als je hierna nog steeds beter denkt te weten wat ik nota bene met mijn eigen bericht bedoeld heb zijn we gewoon klaar. Je kunt ook teveel doordraven.

Mijn conclusie is mijn conclusie. Het is afdoende onderbouwd. Ik kan daar aan toevoegen dat je insinueert dat er oproepen worden gedaan om het gemiddelde te manipuleren; een volgende claim die geen grond vindt.

Sorry, maar je tekst was duidelijk genoeg. Je sneerde naar iedereen die het waagde om dit meesterwerk een 0,5 ster te geven. Dan ben je rancuneus en ongetwijfeld in jouw mening een dinosaurus. Nu begin je op detailniveau te zoeken naar het ontkrachten van je verhaal.

Je had ook kunnen zeggen dat je Splinters bedoelde, maar met

bedoel je er gewoon meer.

En nu ben ik er ook wel over uitgepraat ja. Maar jij staat steeds vooraan om met een wijzend vingertje mensen hier terecht te wijzen.

Wat een gedoetjes hieronder. Het is zondag mensen, chill.

Tsja, ik heb deze film toch maar een 3 gegeven. Maar dat is eigenlijk puur vanwege het eerste deel, in Barbiewereld. Super zoet, roze maar hilarisch verfilmd. Zelfs manlief zat de heletijd te lachen. Helaas ging het na de pauze snel achteruit. Van een komedie film ging het over naar een musical/drama. Not my cup of tea....

Er had veel meer in kunnen zitten. Nu leek het alsof alle humor in de eerste 30 a 45 min zat en alle drama is bewaard voor het eind.

Margot Robbie heeft deze film gered. Als zij niet was gecast was het zeker weten een flop geworden.

Vanaf het moment dat bekend werd dat de weinig voor de hand liggende Gerwig de regie op zich zou nemen was ik toch wel razend benieuwd, al helemaal toen de film ook nog zo goed ontvangen werd. En ja, het is een behoorlijk leuke film met een fantastische aankleding, een stuk intelligenter ook dan een film van dit soort had kunnen zijn. De satirische inslag vond ik ondanks een gebrek aan subtiliteit goed werken. Vooral dankzij een indrukwekkende Robbie weet de film ook vaak vrij makkelijk van humor naar meer serieuze momenten te schakelen.

Het verhaal had overigens wel echt wat korter gekund. Zelfs tijdens de introductie in Barbieland had ik al het gevoel dat het allemaal net wat te lang doorging. Al die metagrappen zijn vrij repetitief, en wat de film ook een beetje mist is een echte connectie met de personages, met name dan met die moeder en dochter. Ik vond het gedeelte in de echte wereld ook leuker dan Barbieland eigenlijk. Al is Ferrell is een tikkeltje overbodig en zelfs enigszins irritant.

Voor iedereen die is opgegroeid met Barbie zullen al verschillende outfits en producten waarschijnlijk een feest van herkenning zijn. Wat ik overigens wel een groot nadeel vind van het gigantische succes van deze film is dat die rare relatief nieuwe Hollywoodtrend van films over producten en grote bedrijven nu nog wel even door zal gaan.

Een bijna 2 uur durende reclamespot van Mattel, met tussendoor nog allemaal preken over hoe de (ideale) wereld in elkaar moet zitten.

Jammer maar helaas. Verloren tijd. Nergens grappig. Daar moeten vrouwen aan het roer hebben gestaan, dat kan niet anders.

En zo scoort één van de leukere films van het jaar ineens onder de 3*. Heel jammer dat de gemiddeldes de laatste tijd hier zo laag liggen in vergelijking met de internationale ontvangst. Neem ook een Everything Everywhere bijv.

Heel erg vermakelijk. Voor sommigen zal de onderliggende boodschap irritant zijn, dan voel je je toch een beetje aangesproken lijkt mij.

Zeker geen meesterwerk, als de marketing niet zo waanzinnig was geweest had dit wellicht een cult classic kunnen worden maar nu is het dus een blockbuster waar de meeste mensen niet veel van snappen omdat ze iets makkelijkers hadden verwacht.

Barbie wordt gehaat door het Kremlin, maar de cinema’s in Moskou zitten vol - Het Parool

Deze film zou ik niet aanraden. Ik bekeek de film met een pauzemoment erin. Het valt me op dat het eerste deel van de film nog best goed en leuk is. Al vallen ook dan de opmerkingen en grappen over de positie van vrouwen dan erg in de herhaling. Het tweede deel is waardeloos. Ik snap dat de film een komedie is. Maar dit kon zoveel beter.


De scenes waarin Barbie Birckenstocks voorgesteld krijgt, de lunchende tieners/jongvolwassenen zeggen niks met Barbies te hebben en de directie van Mattel op kantoor uitspraken doet zoals dat zij een vrouwelijk familielid hebben zijn wel leuk.

De 4K Blu-ray is gearriveerd, tijd voor een rewatch

Oei, wat een tegenvaller. Hollywood laat zich weer eens zijn domste en leegste kant zien. De film weet niet welke kant hij op moet met Barbie en gevolg. Echt plezier en echte pijn zijn afwezig, zoals het een poppenleven betaamt, maar tegelijkertijd worstelt de film intern met menselijke zaken die het probeert te verenigen met Barbie. Aan deze tegenstrijdigheid komt maar geen einde en maakt de film na 15 minuten al geheel oninteressant. De cliché statements, over wat een vrouw of een man derhalve behoort te zijn, vliegen je almaar sneller om de oren. Wanneer Rhea Perlman tegen het einde verschijnt wordt het echt een draak. Alles moet nog even uit de doeken gedaan worden door haar, want het publiek is immers nog dommer dan Hollywood. Evenwel valt er dus niks uit de doeken te doen.

Één lichtpuntje, Margot Robbie is een geweldige actrice. Ze lacht en huilt op commando, het is fijn kijken naar haar. Ryan Gosling echter had zich beter op zijn acteren kunnen focussen dan op zijn sixpack. Hij wordt overspeeld door de supporting cast, vooral door Kingsley Ben-Adir. Soms lijkt Gosling er zelfs helemaal niet bij te zijn met zijn gedachten. Ik heb hem nooit sterk gevonden, en nu bewijst hij definitief dat hij echt een Ken is.

Het begon allemaal best leuk. Maar tegen het einde word het toch weer zon typische Hollywood film. Alles moet er lekker dik bovenop gesmeerd worden. We krijgen een geforceerd en nogal dom eind. Je voelt je gewoon best wel bekocht want dit zou zogenaamde een slimme film moeten zijn.

Ja slimme marketing van Mattel dat is het. Niet dat het slecht is hoor ik heb best gelachen en het ziet er mooi uit (kan niet anders als je meer dan 100 miljoen voor een film uitgeeft dus dat zie ik niet als verdienste) .

Maa goed ik ben gewoon niet zon liefhebber van die Hollywood saus dus zal wel

Het enige wat ik met Barbie heb is dat m'n zus er vroeger mee speelde, en ik speelde natuurlijk weleens mee. Maar vooral de regisseur van de leuke en originele film Lady Bird, maakte dat ik enigszins vertrouwen had in een goede film. Het begint erg leuk met de voorstelling van de Barbie wereld, de doorzichtige huizen, Barbie die uit glazen drinkt waar niks in zit toveren een voorzichtige glimlach op je gezicht. Ken die Barbie probeert te versieren, maar helaas is het altijd ladies night in Barbieworld. Tot zover een grappige en leuke opzet van de film. Vanaf het moment dat Barbie in de echte wereld komt gaat het wat mij betreft bergafwaarts. Op zich vind ik het knap hoe er van een speelpop een enigzins leuke en aantrekkelijke film is gemaakt, en het idee van de twee werelden is leuk gevonden. Maar dingen als dat Barbie op haar kont wordt geslagen op Venice Beach, alle CEO's bij Matel zijn natuurlijke witte oude mannen en Barbie is het centrum van al het kwaad wat gezorgd heeft voor het beeld wat we nu van vrouwen hebben is voor mij allemaal iets simplistisch gedacht. Prima dat je een feministische film wilt maken, maar doe het dan met wat meer diepgang of iets meer humor. Ja die humor was er, en het wordt enigszins met satire gebracht, maar dat loopt zo in elkaar over met de daadwerkelijke boodschap, dat je soms niet meer weet of het nou satire is of niet. De film maakt ook wel duidelijk naar het einde dat er wel degelijk een hele duidelijke boodschap in zit. Of je het daar mee eens bent of niet, het had allemaal wat subtieler gemogen. Verder zit de film ook vol met leuke ideeën, maar dat is het ook een beetje, dat de film veel te veel verschillende dingen probeert te doen en je op een gegeven moment niet meer weet waar je nou naar zit te kijken, voor zover er überhaupt iets van een verhaal in zat, of echt binding met de (vooral menselijke) karakters ontbreekt ook.

Margot Robbie is natuurlijk perfect gecast en brengt de film naar een hoger niveau. Ik heb een groot zwak voor Ryan Gosling, hoewel hij niet de beste acteur is, maar dit is niet zijn film en het voelt alsof dit voor hem een moetje was in plaats van een passie project. Een film waarin vrouwen de macht hebben biedt op zich bijvoorbeeld al veel potentie, zoals je in het begin zag, en dat zou bijvoorbeeld een leuke insteek zijn geweest, maar de film probeert gewoon veel te veel verder, en zo is er weer een film/serie die slachtoffer wordt van het teveel politieke boodschappen erin willen verwerken. Had de film volledig satirisch gemaakt als bijv. Don't Look Up of wat meer subtieler als The White Lotus, met wat meer focus en dit had op zich een hele goede film kunnen zijn.

Ik geef het een krappe voldoende voor de leuke ideeën en de productie is verder goed gedaan 6/10

Eigenlijk is deze film geen berichtje waard maar omdat ik het te laf vind om ‘n halve ster te geven en vervolgens hard weg te lopen, toch even een kleine toelichting. Omdat ik mijn vriendin beloofd had samen met haar hier naar toe te gaan ondanks mijn huiveringwekkend voorgevoel heb ik toch als verrassing 2 kaartjes gekocht. Toen naar 3 kwartier mijn vriendin me aanstootte en zei “Als t over 10 minuten nog niets is, ga je dan mee?” , klonk dit als engelengezang in mijn oren. 10 Minuten later heb ik voor het eerst van mijn leven vroegtijdig een bioscoop verlaten. Wat een slechte film.

Maar misschien waren wij wel 2 oudjes die tegen beter weten in een beetje jong wilden doen.

Hoe langer de toeschouwer in dit absurde universum toeft, hoe absurder en dus leuker het wordt. Toch bevat ‘Barbie’ te veel flauwe grappen en grollen. Het is kolder op kindermaat, waarvan alleen het pleidooi voor ware vrouwelijkheid even het hart sneller doet slaan. Want inderdaad: wat wij verwachten van onze vrouwelijke wederhelft, is onheus. Wakker worden, mannen!

De plotmatige insteek, opgebouwd rondom de menswording van Barbie, laat dan weer nauwelijks empathie of identificatie toe: waarom zou het publiek zich interesseren voor de besognes van een pop die het uiteindelijk ook in haar poppenwereld naar haar zin kan hebben? Enfin, ‘Pinocchio’ gaat wat dat betreft dieper…

Wat zal blijven hangen, is de aardige snoet van Margot Robbie (hoogst politiek incorrect, jazeker, maar hé, mijn universum is gevormd door Mattel, don’t blame me!) en vooral de Kenergy en het Kenough van Ryan Gosling. Het patriarchaat zal nooit meer hetzelfde zijn, zoveel is zeker!

3*

Ook ik dacht mijn vriendin te verassen met Barbie op de buis, na een kwartiertje kwam de vraag: “Heb je niet wat anders?” Omdat ik nieuwsgierig van aard ben heb ik de film later in mijn eentje zitten kijken. Buiten de aanblik van Margot Robbie, de vleesgeworden reïncarnatie van Brigitte Bardot, is er voor een volwassen kerel geen enkele reden om deze film te gaan zien is de conclusie.

Het feminisme is wel het minste wat stoort. Het is een kinderachtige film met vreselijk flauwe grappen. Op het moment dat Will Ferrell als ceo van Mattel in beeld verschijnt krijg je het gevoel naar een kerstfilm voor het hele gezin te zitten kijken. Beter wordt het daarna niet alleen maar flauwer. Met een beetje meer pit en volwassenen als beoogde doelgroep had dit best een goede film kunnen worden. Helaas is het Greta Gerwig niet gelukt om tussen al het roze haar statement voor gelijkheid van vrouwen te maken op een luchtige manier die ook kerels aanspreekt.

Gisteren eindelijk eens gezien. En oeioei. Daar had toch echt veel meer ingezeten? Zonder Margot Robbie was dit echt compleet waardeloos. Kan iemand me uitleggen wat de bedoeling was van heel die kolder met Will Ferrell en zijn Mattel-werknemers? Had toch veel sterker geweest om Barbieland te laten contrasteren met de 'echte wereld' die veel grimmiger is, ipv nu die musical-achtige zeven dwergen vibe. Ok sommige dingen waren grappig, maar alles was heel doorzichtig. Op de 'ooit krijgen de Kens misschien evenveel macht in Barbieland als vrouwen in de echte wereld' na (die was geweldig), heeft het belachelijk weinig inhoud.

Zijn er werkelijk mensen zo kleinzielig dat ze over déze film vallen? Mannen en de positie van mannen worden een beetje te kakken gezet. Een beetje plagerig en licht satirisch. Kom op zeg, je moet wel heel sneu in elkaar zitten wil je hier aanstoot aan nemen.

Het is een kleurrijke komedie met aardige grapjes en soms leuke vondsten. Toch valt het wat dat betreft tegen. Veel van de Barbiewereld grappen gingen ook aan me voorbij, ik weet er amper wat van. Mijn vrouw vond dat dus fantastisch, dat is wmb nadrukkelijker een reden die ik zie dat deze film het bij die doelgroep beter zou doen (meer nog dan het thema).

De film gaat nogmaals logischerwijs over vrouwen, het beeld over vrouwen in de maatschappij, de verhouding tot mannen en de struggles die vrouwen hebben. Om de film aan te rekenen dat het te woke (de negatieve lading die mensen die nogal bang zijn dat ze iets te kort gaan komen er later opgeplakt hebben althans) of zo is, is absurd om een eenvoudige reden. De film is niet stiekem een agenda aan het promoten of allemaal dingen die er niet in zouden horen geforceerd toch erin stoppen. Nee Barbie gaat in zijn geheel over woke thema’s , waar op zich niet iets mis mee is volgens mij, zeker niet onder de oorspronkelijke definitie. Barbie is nu eenmaal ondubbelzinnig een maatschappelijke komedie die de draak steekt met onder meer het eeuwenoude man/vrouw thema. Je kan dus nooit als reden op zich aanvoeren dat het dat doet.

Wel dat het eigenlijk niet leuk (genoeg) is. Dat laatste geldt ook wel voor mij. Wat dat betreft valt het toch een beetje tegen. Net als de hype, die ik (2 kanten op) nogal overtrokken vind. 3 sterren.

En als je je dochter naar aanleiding van deze film haarfijn gaat uitleggen dat het niet ok is dik te zijn… dan ben je echt niet goed snik.

Onbegrijpelijk dat deze film zo hoog scoort. Natuurlijk, de styling en decors zijn goed neergezet, maar daar houdt het ook wel op. De grappen zijn het eerste kwartier wel aardig, totdat het in herhaling blijft vallen. De mannen-vrouwen wereld en wat daar mis mee is, ligt er te dik bovenop. Op den duur komt het vooral over als gezever, waarbij vrouwen als slachtoffers neergezet worden van de grote boze mannenwereld. Natuurlijk, het is niet helemaal onjuist, maar ik vond dit wel heel erg oneerbiedig naar vrouwen toe. Als laatste hebben we nog de flauwe Will Ferrell die werkelijk niets toevoegt aan het verhaal. Het is vooral erg kinderachtig.

Aan het einde van de film, ondanks de lange speelduur, dacht ik van; wat is er nou daadwerkelijk gebeurd? Bar weinig. Het plot stelt niks voor. De personages zijn niet meer dan cardboard cutouts zonder enige persoonlijkheid of diepgang. Margot steelt de show als Barbie met het enige personage in deze film die nog enigszins iets van verdieping kent. Daar houdt het ook wel op.

Tegenvaller.

Wat een ongelooflijk slecht verhaal dit. Ik had hier meer van verwacht. Hier had veel meer ingezeten. Grappig was de film niet.

Gewoon slecht

Het start met een hilarische openingsscene die A Space Odyssey parodieert. En verder bevat de film nog wel wat andere leuke scènes voor wat het comedy gedeelte betreft. Het comedy gedeelte is een beetje het glijmiddel voor wat een verhaal is met feministische onder- en boventoon. De imaginaire wereld van Barbie verwordt hier tot een battle of sexes - net zoals in de echte wereld zoals de film het poneert. Tussendoor zien we dan ook nog wat dans en zang waarin Ryan Gosling zich na eerdere musical ervaring opnieuw van die kant mag tonen. En natuurlijk ziet Margot Robbie er adembenemend uit - net zoals het ideaal van Barbie - waardoor de feministische boodschap weliswaar een dubbel ironische bodem verkrijgt. Maar mij niet gelaten

Mooie productie al vind ik het finaal een verwarrende zaak als kijkstuk. De onderliggende boodschap - gelijke kansen voor mannen en vrouwen - is in feite een ernstige zaak maar in combi met alle meligheid wordt het wat veel en wat vermoeiend. En dan worden er ook nog enkele identiteitscrises tegenaan gegooid van zowel Ken als Barbie. Naar het einde toe begon het voor mij nogal te slepen.

De film is een enorm kassucces al ligt dat natuurlijk vooral aan de plaats die de pop al enkele decennia met ups en downs inneemt in onze cultuur. De sneer naar Barbie als uitwas van kapitalisme door het jonge meisje in deze film is dan ook weer een voorbeeld van een hypocriet Hollywood kantje : A zeggen en B incasseren. Shut Up zou ik zo zeggen.

Mwah,

deze werd me aangeraden door een vriend. Zelf heb ik echt helemaal niks met Margot Robbie, dat helpt ook zodat je niet afgeleid wordt.

De film is op zijn sterkst zodra de wereld omgedraaid wordt en onze wereld bekeken wordt door het perspectief van de barbie wereld. Ja, het is een patriarchy, en er is niks mis mee om dat 'objectief' te laten zien. Hoe Ken dan rond gaat door de wereld een baantje probeert te ritselen omdat hij Man is vond ik wel amusant.

Het gesprek van Barbie met wat leerlingen laat ook wat meta zelfbewustzijn zien. Maar zodra Mattel om de hoek komt kijken verandert de film in een oppervlakkig suf verhaal met wat duffe actie.

Storend is dan wel de ass shots van Margot terwijl we ergens naartoe lopen. Mannelijke editor?

Duurt wel echt te lang. Ik denk ook dat deze gewoon gehyped is door corona en omdat er toen echt nauwelijks iets anders in de bios was (en het een ruk jaar was voor film).

Het gezing sprak me ook niet aan, want de nummers beklijven totaal niet. Doe dan gewoon geen 'musical'.

Ik raad toch aan om deze over te slaan.

2/5 omdat ik wel vind dat de film een punt heeft, en dit juist door de toon en setting niet aanstootgevend gebracht wordt. Maar ergens denk ik dat er meer in had gezeten als de film niet 4 dingen tegelijk had proberen te zijn.

Maak dan gewoon een Barbie animatie film met hedendaagse karakters en houd het luchtig, of maak een fatsoenlijke musical met echt drama, of doe dat patriarchy review op een andere manier.

Tja, een controversiële film zoals je in de reviews kunt lezen, dat is het zeker. Ik ga toch voor net bovengemiddeld.

Ik begon deze film met frisse tegenzin te kijken. Ik was bang voor een kinderachtige film met roze decors, flauwe humor en een 2 uur durende Barbie commercial. Maar ik moet zeggen dat het me erg is meegevallen. De decors zijn zeker roze (vooral in het begin), maar ik kon de humor wel waarderen tot op het niveau 'geniaal, hoe verzin je het!'. En ja, het is zeker een grote Barbie commercial (met een note, zie verderop), maar daar onder wordt een lastig topic aangesneden: de verhouding tussen vrouwen en mannen. Het feminisme. Het einde vond ik zwak, maar tot nét voor het einde geeft de film weliswaar een duidelijke mening, maar (heel sterk!) geen antwoorden. Want er zijn geen simpele antwoorden op het vraagstuk.

Dit alles gaat gepaard met een vrij typische humor die je moet liggen. Ik houd niet van absurdistische films, en hoewel dit in die richting gaat, kon ik het goed hebben. Ook de zelfkritiek kon ik waarderen: in de film wordt aangegeven wat de negatieve impact van Barbie is geweest op onze samenleving en ons beeld van de man/vrouw verhouding waar de film zich tegen verzet. De film verdedigt zich enigszins ('zo is het niet bedoelt') maar lijkt haar eigen veroordeling te accepteren en met de film haar kruis te dragen. Zoals ook al eerder in andere reviews is aangegeven: het eerste deel is sterker dan het tweede deel. Ook jammer dat de twee menselijke hoofdrollen (moeder en dochter) niet beter worden uitgewerkt: ze blijven wat vlak en ik begrijp niet altijd hun motieven en ontwikkelingen.

Al met al heb ik me prima vermaakt. Dat alles zou 3 sterren opleveren. Toch geef ik er een halfje bij voor de absoluut originele manier hoe het verhaal in elkaar zit en hoe het thema feminisme kundig is uitgewerkt op een luchtige manier. Met een duidelijke mening, maar zonder eenvoudige oplossing.

Nu te zien op HBO Max

Jammergenoeg ontbreekt de link nog in het overzicht.

Het gaat niet om wat je zegt, maar hoe je iets zegt - en daar gaat het bij Barbie dan ook behoorlijk mis. De film zet in het eerste pak ‘m weg half uur prima de toon voor een krachtige feministische boodschap met een knipoog. Daarna ontspoort het geleidelijk en vervalt het in clichés, betutteling en flauwe humor. De sprekende decors en excellerende Margot Robbie ten spijt, is Barbie uiteindelijk een matig uitgewerkte satire dat vooral teert op sterke marketing. Poppetje gezien, kastje dicht.

2,0 * Overhyped