Men (2022)

Aan mij niet besteed. Het enige wat ik goed vond was de keuze voor Harper en de visuals richting het einde. Deed me denken aan 'The Thing (1982)'.

Echt geweldig, ik zat er helemaal in. Mysterieus, twists en gekkigheid kaar wel met een goed verhaal.

Sprekend als een fan van Garland vind ik hem hier toch wat te vol van zijn eigen werk. Alles ziet er schitterend uit en de score is fraai, maar een te groot gedeelte van de film bestaat uit hallucinante en vreemde scènes met toch tamelijk directe metaforen. Echt diep wil het nooit worden.

Traag dan weer wel. Ik smachtte naar wat meer "normale" scènes. Dan was het effect van de griezelige momenten ook wat groter geweest denk ik. Buckley en Kinnear zijn wel heel sterk. Het duurde zelfs even voor ik doorhad dat hij verschillende rollen voor zijn rekening neemt. Zeer indrukwekkend.

Alex Garland had met Annihilation best wel een vreemde vage film gemaakt, maar ik vond het toch een goeie film. Met Men doet ie er nog een schepje bovenop wat vaag betreft. Toch sprak de film me wel aan. Maar dit is weer typisch zo'n film die je minimaal 2 keer moet kijken wil je het goed begrijpen. Want het is best wel een vreemde film. In ieder geval geen doorsnee horrorfilmpje.

Niks voor mij, sry.

Wtf heb ik naar zitten kijken. Gewoon echt een walgelijke film en dus ook niet aan mij besteed

Wat vond je er walgelijk aan?

Deze film is niet eng, deze is gewoon raar. Het begint nog best aardig, sfeervol ook wel en ergens wel binnen het geloofwaardige. Maar de derde akte gaat helemaal los en zal vast op symbolisch niveau vanalles betekenen maar ik kon daar niets mee. Het werd uiteindelijk een lange zit. Visueel soms wel prima, maar ook daar zat meestentijds weinig bijzonders bij. 2,5*

Garland is back.

Begon ongeveer 8 jaar geleden top aan zijn loopbaan als filmregisseur, maar heeft zich daarna op iets minder niveau bevonden. Niet dat zijn films er niet in slagen wat interessants neer te zetten overigens. In tegendeel, zijn films bevatten altijd wel genoeg elementen die ervoor zorgen dat wat je te zien krijgt best creatief is.

Dit keer bevinden we ons op Engels platteland dat eigenlijk zelf al een aparte sfeer met zich meebrengt, die dankzij de nogal groene cinematografie versterkt wordt. Het is een aparte omgeving die knap naar voren wordt gecommuniceerd. Dat is ook nodig, want als het op interactie tussen personages aankomt verzwakt de film toch aardig snel.

Dat heeft er alles mee te maken dat Buckley vervelend is en Kinnear in zijn nogal ambitieuze rol niet in elke vorm kan overtuigen. Het einde is lekker fantasierijk en bizar, dat ik zeker mocht, maar verder ontbreekt het de film wat aan lef en spanning. Een echt overweldigende indruk maakt het niet, na afloop heb je vooral het gevoel iets bijzonders, maar vergeetbaars te hebben gezien.

Voor een nieuwe horrorfilm is het best een verademing tussen de crap die we dit jaar voorgeschoteld hebben gekregen, maar toch kan het nergens een serieus hoog niveau bereiken. Voor Garland zijn doen zeker had ik ook net wat meer verwacht. Wie weet komt er nog een echt toppertje uit, ik zie het zo gebeuren. Moet hij alleen wel op een aantal stukjes wat sterker aan de touwtjes trekken.

Meesterlijke horror van de bovenste plank

Ik denk wel een beetje geïnspireerd door de thing, je zag ergens in de film een poster van The Thing .

Rare opmerking idd. Het maakte de sfeer. Vooral hoe die dat echospel verder in de score werd verwerkt. Erg uniek. Geen idee wat er verder met zeperig bedoeld wordt, erg schoon en zonder bacillen? Zal wel iets Belgisch zijn.

hmmm, moeilijk te beoordelen...
Het begin is erg sterk, maar naarmate de film vordert wordt het allemaal een beetje te vreemd.
Leuk einde wel, met onvervalste body horror
Het verhaal op zich begreep ik wel schuld en boete , maar toch was het geheel onbevredigend.

Producent : Dus jij wil een horrorfilm maken. Maar jongen toch, er zijn al zoveel horrorfilms en ze komen allemaal op hetzelfde neer. Regisseur : Ja maar deze is heel anders hoor. Producent: Okay, vertel, waar gaat deze dan over? Regisseur : Deze gaat nergens over. Producent: Nou, vooruit dan maar.

En zie hier: Men.

Ahh Jessie Buckley, fijne actrice. Inmiddels heb ik haar al vaker gezien in films (of een serie zoals Chernobyl) dus weet ik dat het qua acteerwerk wel goed zit.

De film begon sterk, met mooie beelden van het Engelse landschap en het karakteristieke jaren '30 vakantiehuisje (dé belangrijkste eis van elk Kopen zonder Kijken stelletje) is op het eerste gezicht een prima horror setting.

Door de korte roodgetinte flashbacks krijg je al snel de indruk dat er meer speelt dan een jonge vrouw die een gezellig AirBnB-optrekje zoekt. Ze heeft een traumatische ervaring meegemaakt met een zelfmoord en zoekt nu rust in de countryside om het te kunnen verwerken. Oke, fair enough.

Maar schijn bedriegt, als blijkt dat er iets met de dorpsbewoners aan de hand lijkt te zijn. Hier begint de film creepy thrillervormen aan te nemen. Het begint met een wandeling door een spooky tunnel waarna ze wordt gezien en gestalkt door een enge naakte man maar daarna wordt het een stuk vreemder als blijkt dat alle dorpelingen (inclusief de naakte man) het gezicht van Rory Kinnear hebben. Ik kreeg er Being John Malkovich vibes van. Het cgi gezicht op het kind was overigens wel belachelijk slecht.
Hoe dan ook, something's up. Wat het precies is zullen we waarschijnlijk nooit weten, want in de 2e helft ontaardt de film in een metaforische body horror met vreemde verschijnselen rond het huis en gory scenes met bloederige bevallingen (don't ask).

Het einde liet me daardoor niet bevredigd achter. Aan de ene kant is het einde vreemd en over the top, aan de andere kant vond ik het ook teveel 'in your face'. Was dit allemaal symbolisch, dan was het ook weer te direct. Ik weet het niet.

3*

Tering dit is weer zo een slechte kut film. Weer iemand die denkt laat me tering interessant doen en een hippie film maken. Deze komt in de klasse baba dook en midsummar. Deze tijd krijg je niet weer terug. Dit is voor mensen die naar musea gaan en dan naar een wit doek kijken en dan een interessant verhaal houden en er van alles in zien

Hoogstaand stukje horror. Camerawerk en cinematografie is zo goed over nagedacht, dat er met weinig actie al een beklemmende sfeer wordt neergezet. Muziek van Salisbury en Barrow doet eigenlijk de rest en met het acteerspel is verder ook niets mis. De eindscène is gewaagd, maar had best iets minder expliciet gemogen.

Maar dan is dan misschien wel weer prettig voor mensen die niet naar musea gaan en dan naar een wit doek kijken en dan een interessant verhaal houden en er van alles in zien

Vreemd, mysterieus, visueel prachtig en een beetje goor.

Niet voor iedereen weggelegd, maar zeker wel voor mij!

Heerlijke film, beste van het jaar tot nu toe.

4,5 ster

Men is de derde speelfilm die Alex Garland regisseerde. Tevens de derde speelfilm waarvoor hij zelf het script schreef. Met zijn twee goede eerstelingen Ex Machina (2014) en Annihilation (2018) die respectievelijk handelen over kunstmatige intelligentie en buitenaards leven, betrad hij de wereld van de science fiction op een fantasievolle, surrealistische en niet-doorsnee manier. Met Men dat in het horror/fantasy genre thuis hoort, hanteert Garland dezelfde onorthodoxe aanpak.

De film begint op een klassieke manier met protagoniste Harper (een sterk spelende Jessie Buckley) die haar intrek neemt in een groot landhuis op het Engelse platteland. In plaats van ontspanning krijgt Harper te maken met vreemde gebeurtenissen die allesbehalve ontspannend werken. De film lijkt zich in haunted house- of home invasion-sferen te gaan begeven en doet dat deels ook wel, maar beweegt zich daarnaast vooral in de richting van de psychologische horror. Temeer daar Harper (zoals de kijker al in een vroeg stadium heeft vernomen) worstelt met de nasleep van een traumatische ervaring en de suggestie van psychische instabiliteit wekt.

Met dat gegeven in het achterhoofd doemt natuurlijk de vraag op of de bedreigende en omineuze ervaringen die zij heeft zich in de realiteit, dan wel in haar hoofd afspelen. Met het opdringen van die vraag, wordt de klassieke modus enigszins verlaten. Het audiovisuele aspect neemt in belangrijkheid toe. Surrealistisch aandoende voorstellingen en belevingen bepalen meer en meer de toon en het aanzien van de film. Betoverende beelden van de natuur stuiten op een verontrustend werkende sound design. De sfeer is onheilspellend. Duister. En als in die sfeer steeds meer vreemdsoortige ervaringen plaatsvinden, neemt het onaangename, onheilspellende en duistere gevoel alleen maar toe om uiteindelijk in een groteske finale heel aangenaam en grandioos te culmineren.

Fijne film.

Vreemde film, maar dat is niet zo nieuw bij Garland. Stond toch op mijn lijstje. Geen film voor de doorsnee filmkijker, denk ik. Een mysterieuze film waar het een uur lang vrij rustig blijft. De focus ligt dan op het trauma van Harper en de fabuleuze omgeving waarin ze zich bevindt op de countryside. De onheilspellende muziek en prachtige natuur met close-ups deden me veel plezier.

Ook Jessie Buckley is een plezier om naar te kijken. Naar het einde toe ontaardt de film wat. Body horror met wat bevallingen of reïncarnaties, wie zal het zeggen. Had het eerlijk gezegd niet door totdat James terug op de proppen kwam. Als een soort Jezus werden de verwondingen geprojecteerd op andere individuen. En Harper is gekweld door schuld en boete.

Niet dat ik alles begrepen heb en alles wordt verklaard, maar deze film hoeft niet noodzakelijk in den treure verklaard te worden. Hij zou dan aan kracht inboeten , denk ik.

Redelijke film over een vrouw die na het overlijden van haar man een huisje huurt op het platteland. Wat traag en vooral eentonig. Maar ook sfeervol en genoeg mooie beelden. Mysterieus en vaag. Rory Kinnear moet ongetwijfeld veel plezier hebben gehad met de verschillende rollen. De finale is zeker de moeite waard.

Het enige goede aan deze film was het fraaie camerawerk en de effecten , het verhaal zelf gaat over schuldgevoel
en traumaverwerking , alleen lijkt zij daar zelf weinig last van te hebben , hoe dat in de film wordt verwerkt is vrij bizar te noemen , ze ontkent ook elke verantwoordelijkheid wat wel blijkt uit haar gesprek met de priester .
De film ontspoort naar het einde toe behoorlijk met veel gore , als het de bedoeling was van de maker om een horror te maken dan bewijst deze film naar mijn mening dat je horror en dit soort psychisch arthouse achtige aanpak niet met mekaar te combineren zijn .
Laat horror lekker simpel zijn in zijn genre , dat werkt het beste .

Krijg van deze opmerking het idee dat je niet erg bekend bent met het horror genre. Het kent tal van films waarbij gore met psychologische diepgang verweven wordt. Geen veelzijdige genre dan horror xou ik zelfs durven beweren.

Laat ik het anders benaderen dan , horror hoort eng of in ieder geval spannend te zijn, dit was noch eng noch spannend en dan is het in mijn optiek niet geslaagd als horror.

Ik beschouw dit meer als een psychologisch drama met wat gore elementen erin zeker geen volbloed horror .

Prima, zelf hanteer ik een wat ruimere definitie van horror (gruwel) . Psychische horror hoort daar zeker bij Rosemary’s Baby, House of the Devil, Repulsion etc. Volbloed horrors zonder gore).

Vond m overigens wel spannend en eng.

(Overigens zijn er ook zat komische horrorfilms die helemaal niet eng zijn maar wel overstromen van de gore)

Ik weet niet waar ik naar toe heb gekeken ,maar wat een slechte film is dit .of ik begrijp er niets van of de film is echt zeer vreemd. Zonde van de tijd .

Fantastisch gedaan!

De film kwam wel wat laat op gang, maar wat ben ik een partijtje blij dat ik door ben gaan kijken.

Prachtige beelden, goed acteerwerk, een sterke soundtrack en een interessant verhaal. Toch is het het allemaal net niet. Vond het veel te vaag. Misschien dat het bij een herziening beter aanslaat.

Voor nu 3*

Gewoon een gewoon leuke film die een langzame interessante opbouw kent waarna de kijker in opperste verbazing vervalt. Dus niet gelijk in actie, deze komt vanzelf wel en dan voor de hoofdrolspeler in een onaangename mate! Wow, gewoon een prachtige film, ga kijken!

Een 7+!