Scream (2022)

Ik vond dit een zeer goeie film!

Zeker de eerste Scream film bekijken om toch wat mee te zijn met deze film

Goed verhaal, bloederig & toch wel brute scenes.

Goeie start van dit nieuwe film jaar

Wauw dit had ik niet zien aankomen

Ik dacht op het eene na het andere cliché te lopen maar nee de eene verassing op de andere. Een prima film en een goede ode aan Wes Craven en dik verdiende 4,0

Ik was dit weekend een dagje in België (niet perse voor de bioscoop) en ook maar even deze Scream meegepakt nu dit in ons eigen land helaas nog niet kan door de lockdown. En het was een hele aangename zit, ook zonder de inbreng van Wes Craven die helaas niet meer leeft. Zijn eerste Scream blijft een horrormijlpaal door de originele insteek, de scherpe humor en uiteraard ook door het iconische Ghostface-masker. De vervolgen waren een stuk minder, maar ik vond deel 4 tien jaar geleden nog wel tof. En nu is er een vijfde, die ook gewoon de juiste snaar raakt. De intro is classic, hilarisch en erg tof en als eenmaal het hoofdverhaal begint zit je er lekker in en kent de film een hoop prima momenten, inclusief de zelfbewuste humor richting het horrorgenre.

Het voelde gewoon echt als een Wes Craven Scream. De beste man krijgt overigens een mooi eerbetoon in de film, zoals het hoort voor zo'n grootheid. De terugkeer van de oude cast is ook wel leuk, zeker David Arquette's rol van Dewey was leuk. Zijn dood was ook nog wel met wat horrorhumor gedaan, aangezien hij zich er van bewust was dat je in horrorfilms zeker moet weten dat de killer dood is. Neve Campbell en Courtney Cox zijn er ook weer, maar meer dan wat powerwoman momenten hadden ze niet, maar het voldeed wel. Prima slot ook, al boeit het me nooit zo heel veel wie er nu de killer is. Maar alsnog aardig gedaan. Op deze manier mag er van mij wel een zesde deel komen.

3,5*

Scream was origineel al een knipoog naar het horrorgenre, later zelf geparodieerd in Scary Movie. De sequels gingen er verder mee aan de slag, maar op één of andere manier verviel het precies wat in herhaling omdat zowat elke keer werd teruggevallen op dat eerste deel. Liefhebbers van het genre zullen er wel van genieten met de vele knipogen. Dit 5e deel zet een geheel nieuwe cast centraal en een hoop jongere verwijzingen. Mag ook wel, want de eerste Scream dateert al van 1996! Het resultaat is een mix van zelfrelativering en fandom pleasing. Want ik kan me niet echt voorstellen dat iemand die met dit 5e deel pas instapt al die verwijzingen mee heeft, en bijgevolg dus een groot deel mist.

De sfeer zit wel goed en de nieuwe cast val wel mee, maar het blijft wat oppervlakkig. We krijgen een hoop knipogen naar eerdere knipogen en fans zullen hier wel van smullen. Wie niet houdt van de vorige films of ze nog niet gezien heeft, kan beter een andere film opzoeken.

Scream 5

Scream 4 was ’the cliché-ste film’ die ik ooit heb gezien en viel ook niet goed dat ik m slecht vond daardoor. Dus met gemengde gevoelens naar deel 5 gegaan keek er toch wel naar uit want hoe kun je 4 overtreffen?

Hoewel het weer vol met cliche’s zat was het lang niet zo erg eigenlijk, eindelijk eens een enge ‘parody’ film waar de personages de meeste dingen juist doen. Maar ook doordat er scenes doorzitten vol met nostalgische emoties creert het toch een fijn sfeertje. Ook al zit er een pep talk in met de 4e muur doorbreken van wie en hoe het in elkaar zit, dit is tenminste een betere film dan ‘the matrix 4’ En het is nog eens heel knap dat ik goed geraden heb wie de daders waren ook.

Ik heb me prima vermaakt met de film, maar ik mis toch net dat vleugje extra waardoor het echt een indruk weet achter te laten.

Scream 5 weet erg goed om te gaan met alle clichés die dit genre en vooral de eerdere Scream/Stab films kennen. Nergens irriteerde dit en de personages zijn allemaal onderhoudend genoeg geschreven om er wel om te geven. Al vind ik hoe ze verder in het plot gebruikt worden weer niet zo sterk. De achtergrondverhalen worden een aantal keren benoemd, maar het voelt te bedacht en gekunsteld aan om het einde aan elkaar vast te knopen. Een groot geheim is blijkbaar geen groot geheim omdat moekes in een kroeg alles rond heeft lopen bazuinen, maar toevallig heeft alleen 1 dader dit gehoord. Waar is mijn O'rly meme plaatje?

Het enige dat me echt stoorde is ook hetgeen wat ik hierboven ook vermeld bij de quote op A&L zijn recensie. De film is soms zo ontzettend slim en de personages lijken elke keer op het oog erg dom bezig, maar maken dan aan het eind van hun "moment" toch de slimme keuze met de regels van een slasher in hun achterhoofd. Erg verfrissend en fuckt goed met de verwachting van de kijker. Hoe irritant is het dan dat diezelfde personages later wel enorm dom de fout in gaan (Dewey en Chad).

Gelukkig haalt dit niet mijn algehele gevoel van de film naar beneden en is de film, zoals andere films in deze reeks, erg zelfbewust en speelt het enorm met de verwachtingen en clichés die erbij horen. Vooral wanneer meneer 13 Reasons Why door zijn huis gaat en hierbij een keer of 5 een deurtje opent om vervolgens bij het sluiten van het deurtje bepaalde spanningen te scheppen. Natuurlijk weet elke horrorfan dat dit echt te tenenkrommend is als een film dit doet om zgn eng proberen te zijn. Maar doordat ze het niet 1x doen, maar meerdere malen in een scène komt de komische ondertoon echt goed naar boven. Ik moest flink glimlachen.

Het plot an sich is aardig geschreven, maar het is toch jammer dat er dan een compleet nutteloze kill in zit zoals die bully. Dit is gewoon verspilling van de speelduur en voegt weinig toe. Soms voelt de inspiratie een beetje op. Zoals de dood van Dewey dus. Dat hele ziekenhuis gebeuren vond ik dan weer erg slap en inspiratieloos. Een ding weet ik wel, je kan maar beter niet gewond zijn en in een Amerikaans ziekenhuis liggen. Er ligt namelijk niemand anders behalve jij op de afdeling en er lopen ook geen medewerkers rond. Vooral in een hedendaags ziekenhuis kan de stroom op een afdeling ook niet zomaar eraf gaan. Ziekenhuizen hebben altijd noodaggregaten. Daarnaast heb ik altijd het idee dat Amerikaanse ziekenhuizen niet groter zijn dan een flatgebouwtje. Ik raak enorm verdwaald wanneer ik in het UMCG kom. No way dat je zomaar de juiste persoon kan vinden. Dit kon ik in de jaren 80 nog hebben. Maar anno 2022 trek ik het gewoon niet. En dit kwam niet echt als zelfbewuste humor over. Ik vind het dan ook jammer dat ze hier niet met wat meer humor alles verwerkt hebben. Net zoals die personages die dom dood gaan. Soms voelt het allemaal slim en gevat aan om vervolgens andere zaken enorm clichématig af te werken.

Het klinkt misschien een beetje mierenneuken. Maar het illustreert wel hoe de film voor mij is. De personages boeiden en de humor en zelfbewustheid klopten ook. De legacy characters voegen ook wat toe en krijgen genoeg te doen. Voldoende allemaal. Maar aan de andere kant is de creativiteit soms ook ver te zoeken en blijkt het toch een lastig vraagstuk over hoe je het publiek 2 uur lang geboeid kan houden binnen dit genre. Dan gebeuren er weer allerlei dingen die haaks staan op juist die eerdere "aah, wat verfrissend" momentjes. Dat kan soms erg frustrerend werken, maar het had gelukkig niet de overhand gekregen. Daarom kan ik deze film alsnog aanbevelen voor eenieder die van slasherfilms houdt en is dit een mooie aanvulling op de Scream reeks die nergens de bodem bereikt.

3,0*

"What's your favourite scary movie?"

Van het eerste deel kan ik mij niet zoveel meer herinneren, maar dat is gelukkig niet zo belangrijk voor dit vervolg.

Ghostface keert in deze soft reboot of 'requel' - zoals één van de personages uitlegt - na 25 jaar weer terug. De oudgedienden maken plaats voor een nieuwe vriendengroep waarvan Sam en haar zus Tara de hoofdmoot vormen. Om de befaamde moordenaar te stoppen, hebben zij toch de hulp nodig van dezelfde oudgedienden.

Op deze wijze wordt het eerste deel nog eens dunnetjes overgedaan, alleen al de klassieke intro brengt je gelijk in de juiste sfeer. Er wordt nagenoeg een soort van droste-effect gecreëerd. En zo gaat de rest van de film nog wel even door. Middels de nodige knipogen en referenties is het geheel lekker zelfbewust. Het spelen met de genreclichés vond ik met name leuk.

Matt Bettinelli-Olpin en Tyler Gillett zorgen ervoor dat de vaart er goed in zit, waardoor je als kijker niet te veel op het vlakke verhaaltje let. Wel is het jammer dat het nergens echt eng wordt, ondanks een hoop bloederige kills; ik had het eerlijk gezegd niet zo grafisch verwacht. Daarbij is de humor ook in orde. Het komt allemaal mooi samen in de derde akte.

Al met al is 'Scream' een vermakelijk vervolg te noemen. Als men deze lijn kan blijven vasthouden, zie ik graag een nieuw deel tegemoet.

3,5 Sterren.

Daar is hij dan de nieuwe Scream. Dit keer zonder horror icoon Wes Craven. R.I.P Wes. Zijn films worden gezien als Satirische horror (met een goed dosis komedie) die knipoog geeft naar het slasher-genre Deel één was jaren 80/90 horror slashers. Deel twee sequels, deel drie trilogies, deel vier remakes en dan de nieuwste deel deel Scream oftewel scream vijf draait om requels.Oja metafiction is bij deel vijf zwaarder dan ooit aanwezig met Stab acht die gewoon niet zoals de vorige delen zijn en al helemaal niet zoals het origineel. "don't f.ck with the original!"

Maar wat Zijn requels? "a hybrid of sequels and reboots. She specifically references films like the recent Halloween series and even the Star Wars sequel trilogy. They advance the franchise narrative without losing the original spirit of the series"

Gelijk maar met minpunten beginnen, de film mist het tempo van de eerste vier films en suspense is ook minder aanwezig dan de Craven films. Als je al kijkt naar zijn film Red Eye met zo'n korte speelduur weet hij een perfecte tempo en suspense van te maken met geweldige acteurs.

Er komen terugkerende personages die niet konden uitblijven maar dit keer weinig tot geen toevoeging hadden.Met name Gale(Cox) had jet niet dan een cameo moeten doen.Dewey en met name Sid viel het mee. Wel mooi wanneer Campbells perosnage weer terug naar Stu's huis gaat uit het orgineel/

Maar het word uitstekend goed gemaakt door uitstekend acteerwerk, brute doden die meer in beeld worden gebracht dan de eerdere delen. Net als alle andere delen zit het weer vol met pass eieren- en verwijzingen naar horror films. Heerlijk om ze te zien praten/discuteren over films waar ik van houdt.

Scream vijf is een uitstekende toevoeging waar Craven trots op zou zijn. Over tien jaar deel zes?

Echt de meest slechte Scream ooit gemaakt. Vanaf begin tot einde verschrikkelijk slecht zeg. Je ziet het steeds meer bij de grote franchises. De oude personages moeten terug komen en her verhaal moet zoals de eerste film. Het was echt waardeloos

Slappe teleurstelling.

Kwalitatief is het zeker, en dat mag je ook verwachten van het duo dat echter het roer staat van deze 'requel'. Scream is altijd een reeks geweest die consistent op hetzelfde niveau bleef hangen met uitzondering van de klassieker uit 1996, die ik nog steeds boven alle sequels vind komen. Vele zeggen dat deze film een aardige stap zet in het vervolgen van die film, maar wat mij betreft komt dit niet eens in de buurt.

Ik weet niet of ik nou zo dom ben, maar van de voorgaande films van deze reeks kon ik nooit raden wat de uitkomst was waardoor ik altijd verrast werd hiermee. Deze film kan echter maar moeilijk zijn mysterie onder de controle houden. Links en rechts worden er onhandige clues gedropt die heel snel verraden hoe de film in elkaar gaat zitten. Na 15 minuten had ik mijn vinger al op de uitkomst en die bleek gedurende de finale nog uit te komen ook. Misschien dat je er plezier uithaalt als je het geraden heb, ik vind het vreselijk, dat wachten totdat je gelijk hebt.

Het valt moeilijk te ontkennen dat dit geen goedkope en gehaaste film is, want het ziet er meer dan competent uit. Mooie decors, sterke locaties en leuke filters. Veel scenes worden knap gepresenteerd en het moderne sausje gecombineerd met de gebruikelijke snaren naar het subgenre werken nog altijd. Dat zijn de momenten waar de film het van moet hebben en waarmee het zich kan onderscheiden van de gemiddelde slasherfilm.

Wat ik daarom nog altijd niet begrijp is dat een film die soms zo modern opgezet is het niet kan laten om grotendeels in ouderwetse clichés te vallen. Het moet een luchtige horrorfilm zijn die grappig en eng is, en die balans wordt wel gevonden, maar de personages zijn wederom saai. Dat was in voorgaande films ook zo, en elke keer verdwijnen ze voor een nieuwe cast. Die nieuwe cast blijkt echter ook weer saai te zijn, en dat is met deze requel niet anders. Veel sentimenteel gedoe, veel zware dialogen, geen enkel moment dat echter aanslaat.

De moorden zijn ook wat slapjes. Kan me herinneren dat de eerste film nog wel iets meer variatie kende, maar deze film herhaalt dezelfde soort moord veel te vaak. Het wordt er niet bepaald spannender mee, en het is erg zonde van de mooie opbouw die zo'n scene krijgt. Door middel van leuk gespeel met de clichés wordt zo'n scene van een moord erg leuk opgebouwd en de pay-off is vervolgens dieptriest. Het laat een nogal bitter smaakje achter. Daarnaast ook iets te tam. Veel van het gehak is off-screen en dan zie je vervolgens een grote bloedplas vallen. Als je daar genoegen mee neemt, bon, maar ik hoopte op wat brutaals en scherpers.

Acteerwerk is prima, maar de fun van zo'n film houdt voor mij snel op als de film zichzelf niet echt geheim kan houden. Er is te veel binnen deze film die naar de daders wijst, veel daarvan een beetje onhandig. Daarnaast duurt het ook best lang en zijn enkele rollen te irritant voor woorden. Overigens leuk dat de oude garde ook nog even voorbijkomt, maar die worden vooral naar de achtergrond gedrongen. Logische keuze om nieuwe personages te introduceren, maar hier voelde het toch wel ondankbaar aan. Toen Arquette doodging, werd het zelfs nauwelijks nog genoemd.

Scream is best leuk als vermakelijke horrorfilm, maar ik hoopte op een beter resultaat dat brutaler, scherper, sneller en mysterieuzer was. Las dat er een zesde deel in de maak is (hoe voorspelbaar weer), maar ik hoop dat ze dan wel investeren in slimmere regie, zodat ik de uitkomst niet te snel doorheb. En ik heb eigenlijk nooit een twist of uitkomst door, dus dat reken ik de film zelf gewoon aan.

Hello Sydney

Bij het lezen van de reviews kan ik mij met name goed vinden in de review van rep_robert. Ook ik heb mij prima vermaakt maar de achtergrond verhalen voelen te bedacht en gekunsteld aan om het einde aan elkaar vast te knopen. En ja, rep_robert ik heb je zin gejat

En dat is eigenlijk hetzelfde wat er met deze film gebeurd. Er worden een aantal elementen en locaties uit de voorgaande delen geïmplementeerd, en dan denkt men automatisch een kassucces te hebben. Ruim tien jaar later een vervolg uitbrengen heeft de makers geen windeieren gelegd, maar het is voor mij wel duidelijk geworden dat een deel van het geld binnen geharkt is op basis van nostalgische factoren. Er komen weliswaar een aantal goede ideeën en sterke momenten voorbij zoals het introduceren van de requel, het lef om één van de oorspronkelijke castleden het loodje te laten leggen en het spelen met verwachte schrikmomenten, maar hier tegenover staan ook een aantal missers. Denk hierbij aan een nagenoeg leeg ziekenhuis, domme beslissingen vanuit de personages die hier een minuut eerder nog de spot mee dreven, en het ontbreken van een echt verrassende ontknoping over wie er nu achter de maskers zaten. Zelfs de dood van Dewey viel een beetje weg, omdat het te ongeloofwaardig voelde dat zowel Sydney als Gale het beiden weer wisten te overleven. Dit werd nota bene nog benoemd door een van de moordenaars ook. Ik kreeg hier een beetje het idee alsof ze het wegvallen van de originele cast over meerdere delen willen gaan verspreiden om zo niet te veel nostalgie te verliezen. Ook het toevoegen van een locatie uit het origineel klinkt goed op papier, maar vertaald naar het scherm voelt het als een lege huls omdat het niet echt iets toe weet te voegen aan het verhaal. Ik had op dit gebied meer creativiteit verwacht.

Wat gelukkig leuk bleef is het aanhalen van alle clichés binnen het genre. Enerzijds wellicht achterhaald omdat dit in het origineel ook al gebeurde, maar anderzijds nog steeds actueel omdat het nog steeds zo herkenbaar is bij een grote hoeveelheid titels die ook vandaag de dag nog uitkomen. En daarnaast hoort deze zelfbewustheid ook gewoon bij de reeks. Ook waren de vele referenties naar de eerdere delen leuk gedaan. Ik verbaasde mij hoeveel er alweer was weggezakt, en het nodigde mij in ieder geval wel uit om de oude delen weer eens te gaan herbekijken (al sla ik het derde deel liever over). Tot slot vond ik Melissa Barrera een aangename verschijning om te zien. Ik hoop dan ook dat haar personage terugkeert. Maar dan wel in een vervolg met een beter script, want op het derde deel na vind ik deeltje vijf toch echt de zwakste uit de reeks.

3,0*

Zeker geen slechte film. Eigenlijk wederom een sterke Scream film.

Alles zit erin. Humor, horror, domme acties, slimme acties, spanning en sensatie.

De moorden worden iets beter in beeld gebracht, waardoor de film wat harder en grover wordt dan de voorgangers.

Volgens mij is deze film wel wat minder eng dan de voorgangers. Alles bij elkaar gewoon een goede opvolger.

Neve Campbell ziet er supergoed uit. Ze droogt mooi op. Courtney Cox is helaas teveel bezig geweest met de botox. Wat jammer is, want ze was altijd een mooie vrouw. Nu teveel duckface type.

De laatste jaren kijk ik weinig horror en thrillers meer, maar vroeger was ik er gek op. Scream keek ik als tiener en de film is dan ook verstrengeld met mijn puberteit. Ik was benieuwd hoe deze requel (nieuw woord geleerd) me ging bevallen.

Erg goed. Scream 2022 is een heerlijke hommage aan het origineel, met allerlei verwijzingen, vrijwel identieke scenes, en veel karakters uit deel 1 komen langs om de nostalgie nog even flink aan te wakkeren. Het leuke aan de originele scream is de zelfbewustheid van de film, en dat het hiermee alle horrorcliches op de hak neemt. Dat doet deze film ook, maar dan vooral gericht op de eindeloze reboots die momenteel uitgepoept worden. Halloween, Childs Play en zelfs Star Wars worden genoemd als matige rip offs van hun originele voorgangers. De makers van Scream geven hiermee de teleurgestelde filmbezoeker een stem.
Natuurlijk begaan ze vervolgens zelf alle gebaande paden waar daarvoor op afgegeven werd, maar dat was te verwachten. Het blijft immers een slasher franchise.

Deze metahorror (hoewel, Scream was al meta, is dit dan meta-meta-horror?) werkt vaak goed, maar soms ook niet. Het gegoochel met verwachte en al dan niet uitkomende jumpscares is vaak leuk, maar soms ook flauw. Hetzelfde geldt voor de scene waarin het meisje op de bank zit terwijl de moordenaar achter haar staat. Ze kijkt naar Stab, waarin iemand op de bank zit terwijl de moordenaar achter hem staat en hij de tv vertelt dat hij achter zich moet kijken… oke, hoe lang blijft dit nog werken? Gelukkig is zij zich wel op het laatst bewust van de ironie van de scene.

Erg vermakelijke film, met enkele spannende scenes, bijzonder grof in beeld gebrachte steekpartijen (dat was in het origineel minder) en veel goede grappen. Leuk dat deze film ook The Babadook meerdere keren onder de aandacht brengt, een horrorfilm die zeker een groot publiek verdient.

3,5*

''I still prefer The Babadook''

Ik ook Tara, ik ook. Leuk om na jaren weer eens een Scream film te zien. Zelfs oude bekenden kwamen terug. Helaas was het weer voorspelbaar en weet je natuurlijk hoe het gaat eindigen. De kills waren wel bruter dan de 1e reeks film, maar miste de variatie helaas. De referenties naar andere horrorfilms was leuk, maar daar kon deze niet aan tippen. Geinig hoe ze met de ''moderne'' tijd omgaan. Tara die even de antwoorden googled om zo Amber en haar zelf te redden, maar veel voegt het niet toe.

Uiteindelijk denk ik dat deze film totaal onnodig was. Anderzijds is het wel weer vermaak en remakes of reboot films maken is wel van deze tijd. Kijk bijvoorbeeld naar Wrong turn, Child's Play en The Grudge en zo zijn er nog wel meer. Persoonlijk vind ik het niet erg, als de film maar een meerwaarde heeft, dat heeft deze denk ik niet zo.

Toch een voldoende voor entertainment. 3 sterren.

Als de originele scream tot een van die nostalgische films uit je jeugd hoort, kijk je hier zot hard nr uit en dik geslaagd deze Scream 2022. Heerlijk vermaakt met deze slasher, na gisteren de nieuwe 'Texas Chainsaw Massacre' te hebben gezien, nu deze, 2 x in de roos. Fijn dat de oude karakters er ook aan te pas kwamen en zelfs grote rol opeisten. Dikke 8/10.

Het meta-gelul is weer niet van de lucht (wat is in vredesnaam een 'requel'?), maar feitelijk is dit gewoon deel 5 in de reeks, niets meer en niets minder. Met het wegvallen van Wes Craven als regisseur is er weinig gesleuteld aan de formule en ook op visueel vlak borduurt de film veilig door op de eerdere films. Het is allemaal aangenaam en spannend genoeg en het weerzien met een aantal vertrouwde gezichten is leuk, maar echt verrassend wordt het nergens en de meeste nieuwe personages maken weinig tot geen indruk. De enige echte Ghostface is in ieder geval Courteney Cox. Damn, die ziet er echt eng uit tegenwoordig.

Soms wat te 'meta' maar toch een zeer vermakelijk vervolg in de slasherreeks. Het Stabgelul mocht wel gaan stoppen na een tijdje.

De eerste Scream werd in 1996 geregisseerd door Wes Craven en werd een cult hit. Een frisse mix van komedie en horror. De film nam het subgenre op de hak en slaagde er tevens in de kijker de stuipen op het lijf te jagen. De film bracht het doodgebloede subgenre van de slasher weer tot leven. Scream werd een franchise en was aanleiding voor vele andere filmmakers om zich ook weer aan het subgenre te wagen.

Na vier vervolgfilms die al een stuk minder indruk maakten, is deze film die gewoon simpelweg Scream is gedoopt de vijfde film in de reeks. Een film die meer dan gemiddelde aandacht besteed aan zijn personages en aardige horror presenteert, maar de factor komedie danig terugschroeft. De luchtige aanpak is er trouwens wel maar die voelt door de terughoudende komische factor misplaatst. De echte schwung ontbreekt. Het oogt allemaal wat mechanisch en moeizaam. De terugkeer van enkele bekende gezichten in geforceerd leuke rollen, biedt geen heuse meerwaarde. Tegen het einde verzandt de film in herhaling, duren scènes te lang en voelen handelingen langdradig aan.

Brute kills en jump scares zijn er veel en ze zijn best aardig gedaan. Het zijn er echter teveel. Overdaad schaadt. Het verrassingseffect neemt bij elke nieuwe kill of jumpscare behoorlijk af. Scream is niet grappig. Scream is niet eng. Wat is Scream wel? Scream is tot op zekere hoogte vermakelijk maar is veel minder leuk dan de film uit 1996.

lag er watte dik op de ene na de andere wist zo wie de volgende ging zijn ook wist wie het was net als de andere films waren er weer twee ze zei dit geen jason of michael? drogen ze dan een kogelvrije vest? en ja meestal is het zo in de vervolgen dat de gene die het heeft overleeft in de eerste er in de vervolgen er ook aan gaat vond het hem toch niet erg goed was te voorspel baar vond ik maar ja hollywood en america als ze geen ze zich vervelen dan maken ze nog maar eens een nieuwe film van de zoveelste horror film uit het verleden soms met andere spelers en soms met de oude cast zoals nu is geweest. we zijn het ondertussen al gewoon want er is ook weer een nieuwe van de de zoveelste in een rij. dacht dat hij weer goed zouw zijn toen ik de trailer zag maar een mens kan zich vergissen

Matige zoveelste deel. Het verhaal is weer als vanouds, net als de uitwerking eigenlijk. Feitelijk is het een grote herhalingsoefening. Het leuke aan dit deel is dat men daar eigenlijk ook de draak mee steekt en dat de oude rotten weer ten tonele verschijnen. Verder kijkt de film lekker weg, is er voldoende spanning en blijft het een vermakelijke whodunnit. Het acteerwerk kan er verder mee door. Leuk en vermakelijk maar niet meer dan dat. 3.0

Cash-in run of the mill sequel.

Het blijft armoe troef in Hollywood, met dit zoveelste overbodige deel van een serie zonder plan of verhaal. En dan van ellende maar de nieuwste mode - metagesoebat over of het nou een prequel, een sequel is. Een requel dan maar. Teveel meta, en als dat dan nog origineel zou zijn maar dat is het ook allang niet meer.

Ook behalve die beeldvulling al heeft deze film helemaal niets te brengen. Tsja, wat goed getimede kills en scares en leuk geflirt met de clichés uit het genre, maar daar kan je net zo goed een willekeurig ander deel voor gaan kijken. En de cameo van Cox is helemaal een vergissing, wat een spook is dat geworden - maar behalve dat, ik werd meteen helemaal uit het toch al zo dunne verhaal gegooid. Dan doet Neve Campbell het een stuk beter, niet verrassend misschien want dat was altijd al een veel betere actrice. Toch worden beiden eigenlijk gewoon overklast door de nieuwe generatie.

De originelen van elk van de genoemde series zijn geniaal en na zoveel jaar nog steeds fris. Maar wie gaat zich over een jaar of twintig, dertig nog een van deze vervolgen herinneren?

“Fucking hand sanitizer?”

De zoveelste franchise die ‘Hollywood’ uit zijn graf trekt om er wellicht weer een geldmachine van te maken. Leuk voor de fans, heerlijke nostalgie met ‘Ghostface’ maar, daar is het ook wel meer en deels mee gezegd. Want ook deze film is eigenlijk over het algemeen niet echt héél bijzonder te noemen, verschrikkelijke personages die belabberd worden geacteerd door de meesten, en alles is toch wel hééééééééél simpel in mijn ogen hoor. Zo simpel dat het ook wel weer komisch wist te worden, dat je met de kameraden zelf zitten te schreeuwen waarom bepaalde acties in de film ontzettend dom zijn, wat het dan ook wel weer heel leuk maakt op sommige momenten. Vooral wanneer je die dame op de bank naar de film ‘Stab’ (dacht ik) zit te kijken, en een paar keer achter elkaar ‘Turn Around’ roept, zo vaak dat ze het besef krijgt zelf eens achterom te kijken en vervolgens zelf neergestoken wordt, hahaha.

De film haalde voor mij voornamelijk zijn pluspunten in de horrorfases van de film, daar waar ‘Olpin’ en ‘Gillet’ vooral geen stap terug doen om het bloedspektakel wat rondspat, en scenes die ik eigenlijk totaal niet gewend ben in films zoals dit; kei en- keihard. Vooral de scene waar ’Wes’ tegen de deur staan en ‘Ghostface’ zijn mes dusdanig in de nek van ‘Wes’ steekt dat hij eigenlijk net achter het vel en in het vlees zat, oef pijnlijke shit. Dat was echt wel denk ik de mooiste scène in de film, zeker als je weet dat zijn moeder daarvoor ook al is afgeslacht door een aantal keren in haar buik gestoken te worden door ‘Ghostface’ en zo kent de film wel meer harde scenes. Iets wat ik niet snel had verwacht maar, erg positief wordt ontvangen natuurlijk.

Tja, voor de rest heb ik het al wel een beetje verteld. Het verhaal vond ik ook niet altijd even boeiend, wat vooral op het einde erg langdradig werd en vooral veel gelul, en het is gewoon niet meer zoals het was. De meeste personages vond ik zwaar irritant, voornamelijk de dames acteerden echt heel bagger met te veel clichés en momenten die er eigen niet toe deden. Het maakte de film saaier, en moeilijker uit te zitten. en dat komt ook meer omdat de film gewoon echt te lang duurt.

Ik hoopte eigenlijk dat ze het hierbij lieten maar, totaal ook niet verrast dat er al een volgend deel in de maak is, die waarschijnlijk nog slechter, nog meer cliché en een nog ergere marteling gaat vormen. Ik kijk er niet naar uit maar, ga hem zeer waarschijnlijk wel gewoon weer kijken, want om de films te laten liggen, dat kan ik dan toch ook weer niet, dus ergens zit er wel weer een beetje interesse in het concept.

Redelijke film waarin een nieuwe generatie te maken krijgt met de gemaskerde seriemoordenaar. Deze zelfbewuste horrorfilm is natuurlijk al lang niet origineel meer, maar het maakt het wel vermakelijk. Regisseursduo Matt Bettinelli-Olpin en Tyler Gillett nemen het stokje op een veilige manier over van Wes Craven. Hier en daar zakt het wel wat in.

Deze pas geleden ontvangen en bekeken op 4K.

Aardig, maar nergens echt bijzonder deel uit de Scream reeks. Stukken beter dan de vorige, maar dat is niet een heel erg grote prestatie, daar die erg teleurstellend was.

Deze nieuwe film is voor een groot gedeelte een feitelijke herhaling van het origineel, maar waar die film origineel en fris oogde, krijg je bij dit verse deel toch vaak het gevoel het allemaal al lang en -ergo- beter te hebben gezien.

Op de twee zusjes na is de nieuwe groep tieners ook nergens interessant, vrij saai en volledig inwisselbaar, waardoor je ook niet veel voelt wanneer ze het loodje leggen. De moorden, of pogingen daartoe, zijn ook nog eens teleurstellend doorsnee en alles behalve inventief.

De oude garde, die ook nu weer is opgetrommeld, bakt er niet veel van. Op Arquette als Dewey na dan, hij weet als enige nog wat sympathie en emotie op te roepen, maar tegelijkertijd slim genoeg was om er voor te zorgen dat hij onmogelijk nog in een mogelijk volgend deel op hoef te komen draven.

De andere twee, Campell en Cox, ogen futloos en lijken volledig op de automatische piloot door de film heen te wandelen. Campell is in de afgelopen tien jaar plotseling wel erg verouderd, terwijl het gezicht van Cox in vergelijking met de vorige film, nog erger onder de botox lijkt te zitten. Bij een volgend deel zal er nog nauwelijks verschil waarneembaar zijn tussen haar gezicht en en dat van Ghostface.

En waarom moet de dader (of daders) in deze reeks altijd volledig hysterisch handelen en reageren in de finale? Verder best een leuke tijdpassering, maar uiteindelijk toch ietwat teleurstellend.

Kortom: redelijk vermakelijk en spannend, maar nergens bijzonder en stukken minder dan het origineel uit 1996.

Een zesje, ofwel drie sterren.

Scream, the new generation.

Matig tot slecht hoor. Meer van hetzelfde maar dan met het niet altijd geslaagde meta-gedoe erbij... als je verwijst naar de Screamfilms in een Screamfilm, dan hoef je die films niet Stab te noemen. Wat werkte dat op mijn zenuwen. Verder vielen mij die nieuwe generatie acteurs ook tegen, echte typetjes uit onze tijd.. domme wannabe's. Gelukkig was er ook een wederzien met Campbell, Arquette en Cox. Dat vond ik dan weer beter passen. Nee, ik kan niet zeggen dat ik genoten heb van deze vijfde Scream film die wat mij betreft eigenlijk niet zoveel nieuws te bieden had. Lijkt me eerder een publicitaire stunt voor de tieners van vandaag om de franchise te ontdekken.

Ik had op zich wel best hoge verwachtingen voor dit vijfde deel, maar die zijn helaas (voor mij) helemaal niet waargemaakt. De derde Scream blijft wellicht een iets groter kneusje, maar ik vind dit nieuwe deel daarna veruit de slechtste film uit de franchise. Jammer in ieder geval, want in feite valt over de regie niks in negatieve zin te zeggen. Op dat vlak laat het ontbreken van Wes Craven zich niet zo fel voelen, al kon die wel altijd wat meer sfeer in zijn films steken dan hier het geval is. Nee, het is eigenlijk onder andere het hele meta-gedoe dat hier volledig overboord gaat, totdat het niet meer leuk is. De originele Scream had en heeft de perfecte balans tussen oprechte horror en meta-commentaar, een balans die in dit vijfde deel veel te veel overslaat. Het constante refereren naar de Stab-movies, de flauwe motieven van de killers, die hele onzinnige uitleg van de requel regels, en dan de derde akte van de film die duizend-en-een parallellen heeft met het origineel; de makers lijken te denken dat ze slim zijn, maar het komt allemaal zo onsubtiel en vooral geforceerd over. Ik kwam gewoon op geen enkel moment echt in de film. Heel erg inventief of bruut zijn de kills verder ook niet; deel 4 was toch een stukje bruter naar mijn idee.

Wél grotendeels leuk is de nieuwe cast, met enkele fijne en charismatische nieuwe gezichten. Zoiets houdt de film gelukkig heel erg kijkbaar, en zorgt ervoor dat niet iedereen aanvoelt als willekeurig slachtvee. David Arquette heeft een goede en passende rol, en krijgt het meeste screentime van de big three. Campbell en Cox daarentegen zijn amper meer dan veredelde bijrollen, en erger, voelen in die laatste akte van de film totaal misplaatst aan. Alsof ze er eigenlijk niets te zoeken hadden. Dan doe je als regisseurs toch iets fout, want Sydney is en blijft één van dé beste final girls. En dat komt hier totaal niet uit de verf; de nieuwe generatie personages eist alle aandacht op. En het jammere is dat Melissa Barrera, de 'nieuwe Sydney', veruit de zwakste schakel in de nieuwe cast is, dus als zij de volgende delen moet gaan dragen, zie ik dat niet zo positief in.

2.5*.

Als je een goede scream film wilt kijken dan raad ik je aan om de oude delen op te zetten.

Ik vind dit echt een hele slechte film, een soort deel 1 zonder inhoud.

Erg jammer gezien de films van vroeger wel goed zijn, dit hadden ze veel beter kunnen doen.

Wat mij betreft een veel te hoge rating voor deze film.

Vijfde deel uit de Scream-reeks en de eerste die niet geregisseerd werd door befaamd horror-regisseur Wes Craven.

Nu had ik de meeste Scream-films al een tijdje niet meer gezien, dus voordat ik Scream 5 bekeek, heb ik eerst nog de voorgaande 4 films bekeken. Wanneer je deze films kort achter elkaar bekijkt, valt het helaas nog meer op dat ze maar bitter weinig van elkaar verschillen. Slasher-films zijn vooral eenheidsworsten. Soms zijn de moordpartijen nog wel creatief bedacht, maar verder is het niets meer dan een groep tieners die opgejaagd wordt door een seriemoordenaar. De eerste Scream was nog een soort 'parodie' op het genre, waarbij de clichés uit oudere slasher-films op de hak werden genomen. Nu 25 jaar later, lijkt Scream aan hetzelfde euvel te lijden: ze staat namelijk bol van de clichés en bewandelt de bekende paden.

Toch blijf ik me er wel mee vermaken, maar de Scream-reeks is niet bepaald een hoogstaande reeks binnen dit genre. Deel 1 is nog een prima slasher-film, maar de vervolgen zijn allemaal matig tot zwak. Het acteerwerk binnen dit soort films is vaak niet hoogstaand en dat is bij Scream niet veel anders. De enige personages die ik echt interessant vind zijn de karakters gespeeld door David Arquette en Courtney Cox. Het personage Sydney Prescott heb ik nooit interessant gevonden en het wil ook niet werken dat Neve Campbell een matige actrice is (ze is zeker geen Jamie-Lee Curtis en zal dat ook nooit worden).

De ontknoping aan het einde die altijd gepaard gaat met over-the-top acteerwerk draagt ook niet bij aan een positieve kijkervaring. Ik moet dan ook erkennen dat een herziening van deze reeks bepaald geen positieve ervaring was. Deel 1 blijft leuk, maar de vervolgen zal ik niet snel nog een keer bekijken.

Als je net als ik de afgelopen dagen de eerste vier delen hebt gezien, dan valt deze 'requel' erg tegen hoor! Wat is een 'requel' anyway? Dit is natuurlijk gewoon het vijfde, volstrekt overbodige deel, en geen reboot, requel of welk fancy woord je er ook wilt voor gebruiken. En dat brengt mij bij het eerste punt van kritiek: de over de top meta self-awareness waarnaar in deze film wordt verwezen, daar heeft Scream 5 zelf enorm last van! De kijker wordt constant eraan herinnerd hoe iedereen bewust is van het feit dat hij in een 'Stab'-sequel zit en hoe de meeste sequels ass sucken! Er wordt zelfs over de drie andere vervolgdelen gekotst, terwijl die veel beter zijn dan dit vijfde deel.

Het verhaal, waarbij op kunstmatige manier ieder personage gelinkt wordt aan iemand uit de vorige delen, raakt kant noch wal. En elk personage is zo oninteressant en slecht geacteerd, dat het mij niet eens kan schelen wie wat is en wanneer zij het loodje zullen leggen. De enige drie personages die de echte Scream-fan kunnen boeien, zijn Dewey, Gale en Sydney. Maar zij hebben weinig screentime en worden er eigenlijk maar met de haren bijgesleept. Gale, het hoofdpersonage waar alle vorige films om draaien, wordt vervangen door Sam, die niet in de schaduw van haar voorgangster kan staan, en haar zusje Tara, die een oneindige reeks van messensteken moeiteloos weet te overleven. In de vorige films is het Ghostface die bijna niet dood te maken valt, maar nu zijn het dus de slachtoffers. Behalve Dewey dan, wat met hem gebeurt is echt onvergeeflijk. Voor het shockgehalte wordt hij namelijk om zeep geholpen, nota bene de enige acteur die er iets van terecht brengt in Scream 5. En ook zijn collega deputy Judy, die blijkbaar haar dienstwapen niet kan vinden, wordt zomaar opgeruimd. Dat haar zoontje Wes wordt genoemd, is een dieptepunt van alles er zo dik mogelijk bovenop leggen en een gebrek aan subtiliteit. Dat deze film trouwens wordt opgedragen aan Wes Craven, zal hem wel in zijn graf doen omdraaien.

Wat de daders betreft, wordt eigenlijk het plot van de eerste Screamfilm nog eens herhaald, het zijn nogmaals het liefje en een partner van hem die de Ghostface masker en bijhorende mantel aantrekken. Richie vond ik meteen verdacht en Amber kwam eigenlijk bijna niet voor in het verhaal, het enige dat mij aan haar opviel was haar dikke lippen en slaperige ogen. wat mij brengt bij Courteney Cox of miss Botox. Wat heeft die met haar gezicht gedaan? Ze was ooit een aantrekkelijke vrouw. Iemand in haar vriendenkring had haar moeten beschermen tegen die waanzin.

Waar in de Screamfilms altijd een gezond evenwicht is tussen spanning en humor, zit in dit deel bijzonder weinig humor. De kills zijn inspiratieloos en veel te hard voor dit soort film. De film oogt ook niet mooi, de grijze kleurenfilter past wel goed bij het gebrek aan inspiratie voor dit deel. Ik kan nog wijzen op een pak andere onlogische momenten, zoals een ziekenhuis dat 's nachts helemaal leeg is. En Billy Loomis die opeens als een geest komt opdagen in het hoofd van zijn dochter, what was that about? En hoe kan hij een kind hebben gemaakt terwijl hij als tiener stierf en met Sydney aan het daten was? Hij kan haar natuurlijk bedrogen hebben, maar opnieuw voelt dit aan als overbodige fanservice en het kunstmatig proberen linken van dit vijfde deel aan de eerste film. Maar het voornaamste punt van kritiek is dat deze film totaal overbodig en helemaal niet leuk is. De overmatige zelfrelativering en het zichzelf oh zo belangrijk vinden, de andere delen afvallen terwijl het zelf niets nieuws te bieden heeft, enz. Een dieptepunt dat voor mij niet hoort bij de Screamreeks, maar dat jammer genoeg zeker wel nog vervolgdelen zal kennen. Zoals in de film zelf wordt aangegeven, er moet altijd een goedkope cash grab komen.