Ku Bei (2021)

Te nihilistisch en te naargeestig voor mij persoonlijk, zelfs voor horror begrippen (of iig wat ik daar onder versta). Maar wel absoluut respect voor het vakwerk van deze debuterende schrijver/regisseur, zoekt direct het randje op en dat waarschijnlijk op budget (waar het maximale uitgeperst van wordt).

Weinig nieuws onder de zon, maar dit taiwanese horrorwerkje is beslist een aanwinst binnen het inmiddels behoorlijk uitgekauwde zombie/ pandemie-genre. Bepaalde aspecten van de plot zijn overigens voor mij wel nieuw; zo is de seksuele drijfveer van de geïnfecteerden behoorlijk origineel (en weerzinwekkend), net als het feit dat men na infectie nog volledig bij kennis is. De mannelijke hoofdrolspeler is een beetje suf, maar zijn vriendin (gespeeld door ene Regina) is wel een heel leuke verschijning. De meeste indruk maken echter bepaalde geïnfecteerden, vooral die beleefde man in de metro die uiteindelijk verandert in een nachtmerrie-achtige verschijning. Goed gemaakt en heel erg bloederig, maar wel wat onevenwichtig qua toon en tempo.

Gore.

De gorehounds moeten dit zeker kijken. Want deze Canadese filmmaker die kennelijk in Taiwan terecht is gekomen heeft een paar lekker maffe scenes in petto. Toch wil Jabbaz er toch iets meer uithalen en daar komt de film niet uit de verf en is die eigenlijk best saai. Denk dat probleem grotendeels ligt aan het alles zelf willen doen. Regie/Scenario/Editing. Denk dat hij het laatste los had moeten laten.

Neemt niet weg dat de metro scene en de ziekenhuis scenes wel lekker maf zijn. Had wel beetje het gevoel dat de maker wel heel erg zijn inner 16 jarige heeft aangesproken.

3 sterren. Hoewel paar individuele scenes wel op stevige 4 sterren zitten.

Eén van de weinige horrors samen met X en Terrifier 2 die op mijn lijst staan voor dit jaar.
Redelijk gestoorde splatter horror over een virus dat mensen in moordzuchtige psychopaten en verkrachters verandert. Gaat behoorlijk ver.. de stevige maag is echt wel nodig... maar een scheut humor wordt niet vergeten ... De president die op het TV-scherm vermoord wordt met een granaat vond ik best grappig. Bij horrorfans zal dit waarschijnlijk hoog aangeschreven staan, en eerlijk is eerlijk, ik was niet ontgoocheld over de SFX al ontbreekt het her en der wel aan realisme. Scène met het brandblusapparaat is 100% gejat uit Irréversible. Ik mis persoonlijk een iets sterkere inhoud (plot) maar ik weet dat dit voor de meesten die dit zullen bekijken worst zal wezen ... Toch amusant hoor... 3*

Maakt z'n hype wel waar.

Ik hou niet echt van het zombie/infected genre, zeker de afgelopen jaren is het een treurnis geworden, waar de zombie eigenlijk een bijrol heeft gekregen, en "de mens het echte monster is". Het is vaak een perfecte setup voor gebrekkige en saaie horror.

Maar hier niet. Na een korte intro gaat het los, en dan gaat het ook echt los. Met beperkt budget maar goeie effecten wordt het een lekkere rollercoast, met enkele instant classic scenes (zoals het metrostel, of de bestorming van het ziekenhuis). Lekker goor, lekker hard, lekker vlot.

Wang (als de doorgedraaide zakenman) is geniaal en hét gezicht van deze film. Enige minpunt is dat de verhoopte finale explosie er niet echt uitkomt. De film houdt wat in, gooit er iets teveel drama bij en hoewel het wel werkt, had ik toch op iets anders gehoopt. Maar een klein minpuntje in één van de beste zombiefilms van de laatste jaren. Zeg maar decennia.

4.0* en een uitgebreide review

Geinige en zeer amusante horrorfilm uit Taiwan, met de nodige guts and gore.

Ik ben al sinds jaren fan van de comicreeks “crossed”

In deze comic worden geïnfecteerde mensen die genieten van het martelen, vermoorden en verkrachten van niet geïnfecteerde.. ze werken samen terwijl ze het leven van de hoofdrolspelers zuur maken!

Niks in de comics wordt gespaard geen dieren, geen ouderen, geen kinderen..

Deze film komt erg dicht bij crossed en ik begreep dat de film erop geïnspireerd is! Ik heb me zeer zeker vermaakt!

Het is allemaal niet heel origineel, het verhaal is standaard! Maar hou je van lekkere brute gore.. met goede special effects en spanning dan is dit zeker een film voor jou

Krankzinnige infectie.

Hier en daar had ik al wat stukjes gelezen over deze film, maar niets kon mij voorbereiden op zo een bloederige ervaring.

Taiwan wordt geteisterd door een nieuw virus, waardoor geïnfecteerde mensen volledig doordraaien en ingeven op hun meest duistere impulsen. Hierdoor raakt het land helemaal ontregeld. Te midden van de hevige chaos probeert een stel hun weg weer naar elkaar te vinden.

Als kijker denk je het allemaal al eerder gezien te hebben in dit subgenre, maar dan slaat Rob Jabbaz je om de oren met 'The Sadness'. Hij presenteert een extreem bloederig en bovenal verontrustende film. Zo wreed heb ik het in tijden niet meer gezien. Dit zorgt voor een hoop gory taferelen die je nog wel even zullen bijblijven.

Het tempo zit er goed in, terwijl de ene na de andere gestoorde situatie elkaar opvolgt. Op een gegeven moment weet je echt niet meer waar je het moet zoeken. Het is alleen jammer dat het gedeelte met Jim enigszins tegenvalt, waar de gebeurtenissen rondom Kat intenser zijn; de doorgedraaide zakenman is een leuke vondst. De finale had weliswaar iets beter gekund, maar met zo een zieke rit achter de rug valt er weinig te klagen.

Al met al een lekker intense horror die zeker niet is weggelegd voor mensen met een zwakke maag. Ik ben enorm blij dat zulke films nog gemaakt worden. Graag meer van dit.

3,5 Sterren.

Jim en zijn vriendin Kat worden wakker en krijgen woorden. Op de achtergrond horen we een discussie over een nieuw virus en dat ze het afdoen als niets meer dan griep of een politieke truc voor de verkiezingen. Klinkt bekend? Maar het Alvin-virus is geen hoax. De mensen die besmet zijn met het virus kunnen zich niet beheersen en gaan allerlei gekke dingen doen met een glimlach op hun gezicht en een twinkeling in hun gitzwarte ogen. Het duurt ook niet lang voordat je brute en bloederige werd. Centraal in dit alles staat het ​​jonge stel dat aan weerszijden van de stad probeert elkaar te vinden. Ja met dit regiedebuut levert de Canadese regisseur Rob Jabbaz uitstekend werk! Hij gaat niet zo ver met de gore dat het (plat) komisch wordt en gaat nooit zo ver dat veel kijkers afhaken door walging! De verontrustende marteling en seksueel geweld worden (slim genoeg) niet in je gezicht geduwd maar je kan nog steeds horen wat er aan de hand is. De meest goede zombie- (medische gezien zijn ze dat niet!) films bezitten ook een vorm van sociale commentaar en die laat zich hier natuurlijk niet moeilijk raden! (de COVID-ontkenners) Deze visuele goed verzorgde productie, (ontwikkeld in maar net een jaar tijd), met een concept wat toch net iets anders deed met de geïnfecteerde en de bereid was om net iets verder te gaan dan wat normaal acceptabel is, is helemaal zo gek nog niet!

Taiwan kampt met een plaag waardoor mensen veranderen in bloeddorstige moordenaars met een sadistische inslag. Horror is een beproefd middel om maatschappelijke wantoestanden aan te kaarten, maar deze klap in het gezicht van China is bepaald niet subtiel te noemen. De pogingen van het jonge stel Jim [Berant Zhu] en Kat [Regina Lei] en de gewonde Molly [Ying-Ru Chen] tegen een besmette zakenman [Tzu-Chiang Wang] getuigen ook niet van een grote mate van inhoudelijk originaliteit. Maar wie houdt van expliciet, sadistisch bloedvergieten met overtuigende special effects (en welke doorgewinterde horrorfan doet dat niet?) komt hier behoorlijk aan zijn trekken.

De prijs voor goorste film van het jaar, kan ongetwijfeld naar deze Taiwanese horrorprent gaan. Wat een boeltje! Heerlijke take on het zombiegenre, met veel splatter en gore. Leukste pandemiefilm ook (covid zorgde duidelijk voor de nodige inspiratie). Na een korte intro is het non stop actie en bij momenten wordt het ook behoorlijk spannend. Uitstekend dus, deze eerste langspeelfilm van de Canadees met Taiwanese roots Jabbaz.

The Sadness

Horrorfans die van zombiesfilm houden, vinden deze vast prachtig. Al zijn de geïnfecteerde mensen uit deze film veel bruter, intelligenter en gemener. Ze vermoorden je niet alleen, nee ze verkrachten je of martelen je en daarna maken ze je pas dood. Er zaten een paar nasty scenes in deze film die je niet snel in een hollywood film zal aantreffen. Qua verhaal is het niet veel, maar dat maakt bij dit soort films niet zo veel uit. De film blonk uit in de effects.

3,5 sterren.

Zeer geslaagde variant op een Zombie film, die zijn vooruit gesnelde reputatie prima weet waar te maken. Vooral op het onderdeel gore, bloederigheid en buitensporige bruutheid verdient the Sadness - Ku Bei (2021) een plek in de buitencategorie. Iets wat ook voor de daar bijbehorende special effecten en make up resultaten geldt. Vaak zien we dan dat het verhaal in dit genre van secundair belang is. Zo ook bij deze Taiwanese rolprent van de debuterende, Canadese Regisseur Rob Jabbaz. Een jong koppel gaat op een morgen ( zoals elke doordeweekse dag ) op pad, Jim zet Kat af bij het station waarna hij zijn eigen weg vervolgt. Tijdens de rit hangt er al een onheilspellende sfeer in de straten van de stad. Als aansluitend een virus dat er rond waart steeds meer mensen verandert in extreem gewelddadige, moordlustige monsters (die daar ook nog genoegen in scheppen) probeert het koppel weer bij elkaar te komen voordat het te laat is. Beide komen vervolgens van de ene in de andere slachtpartij terecht terwijl de kans om het er levend vanaf te brengen met de minuut slinkt.

Daaropvolgend krijgen we wat scenes in the Sadeness die toch voorzien zijn van het betere hak werk inclusief bloedspetters, die zeer overtuigend in beeld gebracht worden. Dat was wat minder van toepassing op het acteer gedeelte, en dan zeker van de beide hoofdrolspelers die nauwelijks boven de middelmaat uitkwamen. Op dit vlak was het de acteur Tzu-Chiang Wang, die als wat oudere, geïnfecteerde kantoor/zakenman de show steelt.

Zal zeker niet ieders smaak zijn deze film maar voor de genre liefhebber die wel tegen een stootje kan is the Sadness absoluut niet te missen. Erg goed.

" You're just like me... Violent and Depraved...”

Dit is de eerste film die ik vanuit een tip kijk door middel van de horror challenge die nu gaande is op het forum en het is echt een film voor mij. Ik denk dat de mensen die mij een beetje volgen dat ook wel weten. Dit is overigens niet direct een zombiefilm, het heeft er wel veel van weg maar het zijn geen ondoden (hoe ik zombies zie), dit zijn wel de geïnfecteerde maar ze waren nog redelijk bij kennis. Het was meer hondsdolheid waar ze last van hadden, en het was echt heel gaaf. Overigens de tweede film met geïnfecteerde mensen uit Azië die me héél erg bevalt. Hoewel deze film qua verhaal eigenlijk weinig tot niks te zeggen heeft, is de film erg goed verzorgd, is er constant actie en weet de film eigenlijk ook constant te vermaken.

De film begint vrij ontschuldig maar, na een klein stukje drama is de film wel direct uit op wat het wil worden; duister. Wanneer we bijvoorbeeld een oude man op een dak zien staan terwijl zijn witte gewaad onder het bloed zit. Dit komt overheen met de nieuwsberichten die Jim ziet over een virus wat zich verspreidt onder de inwoners. Eigenlijk is het wel simpel maar, veel deed je natuurlijk denken aan het COVID-virus dat in het jaar toen deze film uitkwam ontzettend actief was. Onderweg toen Jim zijn vriendin wegbracht naar het metro-station kwamen ze al vreemde gebeurtenissen tegen waar mensen duidelijk gemuteerd waren. Eenmaal op te terug weg als hij wat te eten wou halen kwam hij voor het eerst in aanraking en moest uiteindelijk vluchten voor de ‘zombies’ die hem ook wouden doden. Terwijl Kat rustig in de metro zat, en het uiteindelijk ook daar los barste en verschillende mensen doodgingen. Waar ze in aanraking komt met Businessman die het vervolgens op haar gemunt heeft en haar eigenlijk gewoon keihard wil neuken.

Persoonlijk denk ik dat ik wel de Businessman het leukste vond uit deze film. Deze personage was onwijs eng, vooral héél duister en dat was toch wel iets wat deze film echt nodig had. Een soort enge tegenspeler. Voor de rest zit de film bordenvol met gore, en voor de echte horrorliefhebbers is dat smullen geblazen. Het is eigenlijk niet te gek, en dat is juist wat we willen zien. Van de vele messteken naar het los gevreten vlees, perfect. En zelfs hier en daar nog wat naaktheid. Want de gemuteerde mensen zijn extreem seksueel en neuken er wat van af. Zo heb je ook onder andere een mega orgy in het ziekenhuis, of dat de Businessman de oogkas neukt van de vrouw waar hij eerder het oog uit heeft geprikt. Dit was trouwens wel iets voor Theunissen die laatst nog zei dat hedendaagse films minder naaktheid hebben . Hier voldoende in te vinden! En die Regina Lei is ook een prachtige vrouw om te zien!

Er was maar weinig mis met deze film, je moet hem sowieso niet kijken met al te grote verwachtingen op acteerprestaties want daar schiet de film toch wel hier en daar wat te kort. En dat de film eigenlijk niet echt een verhaallijn heeft wat je kan volgen. De film kent eerder een doel, met daarin toch een prachtige plottwist die ik wel echt kon waarderen. De film moet het vooral hebben van het bloederige, en dat maakt de film ook leuk en aantrekkelijk om te kijken. Heerlijke zit al zeg ik het zelf.

De laatste jaren vind ik veel nieuwe horrorfilms tegenvallen en zeker degene die in de bioscoop verschijnen. Bij veel nieuwe horrorfilms is tegenwoordig ook nauwelijks meer gore en bloed te zien ("Evil Dead Rise (2023)" was daarin dit jaar één van de uitzonderingen) en daarom vind ik ze vaak tegenvallen. Daarom was het ook een genot om deze nieuwe Taiwanese horrorfilm te zien en liefhebbers van gore en bloed zullen deze apocalyptische thriller, die zich afspeelt aan het begin van een zombie-achtige virusuitbraak, zeker waarderen en zullen ook genieten van de schitterende praktische en visuele effecten (hulde daarvoor aan het SFX-team, omdat de effecten echt van topklasse zijn en het bloed ziet er zo echt uit als het maar kan lijken). De film mag dan wel van Taiwanese afkomst zijn (daar maken ze best goede horrorfilms zoals bijvoorbeeld "Z-108 Qi Cheng (2012)" en "Shi Cheng (2014)")), maar de film is geregistreerd door de Canadees Rob Jabbaz, die in Taiwan werkt.

In "Ku Bei" (oftewel "The Sadness") probeert een jong stel, te weten Kat (Regina Lei) en Jim (Berant Zhu) zich te herenigen in een stad die geteisterd wordt door een plaag die de slachtoffers verandert in gestoorde, bloeddorstige en seksistische sadisten.

Het verhaal draait dus om de twee geliefden Kat en Jim, die we tijdens de opening samen zien ontwaken in bed in hun appartement. Ook krijgen we tijdens de opening te weten dat de inwoners en de regering (die je naderhand ook in beeld krijgt te zien via een televisie-uitzending en waarbij dan een besmette generaal de president opblaast door deze een granaat in zijn mond te stoppen) van Taiwan een pandemie grotendeels negeerden en waarbij men snel is teruggevallen in hun dagelijkse routine. Zo negeert een presentator van een talkshow luchthartig de waarschuwingen van zijn gast, een medische professional, over een nieuwe mutatie in het Alvin-virus, een mutatie die bij geïnfecteerden hondsdolle symptomen veroorzaakt. Daarna praat Jim op het balkon (waar hij een verwarde persoon ergens op een dak ziet staan) met zijn buurman Lin (Ralf Chiu), die graag tuiniert op zijn balkon, die verkoudheidsklachten heeft, waarna Jim en Kat vertrekken.

Als Jim op een gegeven moment Kat ergens afzet op zijn scooter (waarbij ze onderweg ook iets vreemds zien m.b.t. burgers, politie en een bebloede persoon op een bed van een ambulance) en hij ergens koffie gaat drinken bij een ontbijtservice in een plaatselijk restaurant, loopt daar op een gegeven moment een oude geïnfecteerde vrouw (Chi-Min Chou) naar binnen (die Jim overigens van te voren nog heeft gezien op een dak vanuit zijn appartement) en begint na circa 15 minuten het geweld, waarbij de geïnfecteerde vrouw heet frituurvet over het hoofd van de kok giet (dat de huid doet smelten) en daarna zijn gezicht aftrekt, welke gedetailleerd in beeld werd getoond.

Als Jim daarna naar zijn appartement vlucht, volgt er buiten een mededeling via megafoons en zegt een man:

"Goedemorgen iedereen. Let op het volgende bericht. Voor iedereen gelden er nieuwe regels. Alle mannen moeten zich melden bij het stadsdeelkantoor. Ik snij al je lullen eraf en voer ze aan zwerfhonden. En voor de dames... Ze worden op straat door honden geneukt. Is dat duidelijk? Dit is je nieuwe leven..."

Oftewel de toon voor de rest van de film is gezet en daarin krijg je veel moord, verkrachting en marteling te zien en Jim krijgt daarbij gelijk te maken met zijn inmiddels veranderde buurman Lin, die met een snoeischaar twee vingers (inclusief de middelvinger) van een hand van hem afknipt (eentje stopt hij ook in zijn mond) en daarna tegen hem zegt:

"Maak je geen zorgen over je meisje, Ik zal haar voor je vingeren."

Dat soort geweldige scènes en teksten zit volop in "Ku Bei" en dat maakte de film voor mij vooral zeer genietbaar. Daarna gaat Jim met zijn scooter op weg naar Kat en gedurende de hele film zul je zien hoe ze proberen contact met elkaar op te nemen, terwijl ze krankzinnige situatie tegenkomen met extreem gewelddadige en gewapende burgers die besmet zijn geraakt. Kat ondervindt dat na circa 25 minuten als ze met de trein onderweg is en een boek zit te lezen, waarbij ze lastig wordt gevallen door een oudere zakenman (Tzu-Chiang Wang) die tegen haar praat en die haar heel mooi vindt. Kat is daar niet van gediend en zegt tegen de man:

"Wil je dat ik je aanklaag voor seksuele intimidatie? Ik ga naar de politie als je je mond niet houdt."

Ze staat daarna ook op en laat een andere vrouw, te weten de mollige Molly (Ying-Ru Chen), op haar plaats zitten. Kort daarna begint iemand in de trein mensen te stekken met een mes en barst het geweld los in de trein en ontstaat daar een waar bloedbad en dat inclusief een bloedfontein. Mensen worden ook gebeten (werd ook lekker gore in beeld gebracht), in de ogen gestoken en verkracht en de zakenman raakt daarbij besmet en steekt dan met zijn paraplu in het oog van Molly. Kat en Molly vluchten dan uit de trein, waarbij de zakenman achter hen aangaat (doodt dan ook een gespierde man met een bijl, bijt ook zijn neus eraf, die Kat en Molly wilt helpen), want hij heeft nog een appeltje te schillen met Kat! Terwijl de zakenman achter Kat en Molly aangaat, roept hij tegen hen:

"Ik ben in jaren niet zo hard geweest. Jullie meiden zijn echte hete sletten!"

Kat en Molly weten echter te ontkomen en de zakenman roept dan nog tegen hen "Ik zie je later" en steekt ook op seksistische wijze zijn tong uit.

Dus zowel Jim en Kat moeten zien te voorkomen dat ze besmet raken, want anders veranderen ze ook in een bloeddorstig en krankzinnig persoon. Zo gaat Kat samen met Molly naar een ziekenhuis waar de zakenman hen volgt en Jim komt op weg op zijn scooter naar Kat een bende met honkbalknuppels tegen die een man in elkaar zijn aan het slaan op een sportveld en die tevens de man met zijn genitaliën tegen prikkeldraad rammen, welke ze aan een paal hebben bevestigd. Jim gaat de man dan helpen en jaagt de belagers weg, maar de man is inmiddels besmet geraakt en zegt tegen Jim:

"Waarom heb je ze tegengehouden? Ik stond op het punt mijn lading te schieten."

Als Kat en Molly in het ziekenhuis aankomen, wordt Molly daar behandeld aan haar oog en probeert Kat contact op te nemen met Jim via iemand, te weten de loser Kevin (Lueh-Geng Huang), anders zijn telefoon. Natuurlijk kan een uitbraak in het ziekenhuis niet voorkomen worden en zeker als de zakenman daar aankomt. Kat probeert dan te vluchten in het ziekenhuis met de telefoon, waarbij Kevin tegen haar roept:

"Jij verdomde kut, pikzuigende hoer! Geef me mijn telefoon!"

De zakenman gaat dan natuurlijk achter Kat aan en komt dan ook Molly weer tegen die in een rolstoel zit en behandeld is geworden. Hij zegt dan tegen haar:

"Ik herken jou. Waar is je mooie vriendin? Weet je wat? Ik ga veel plezier met je hebben."

De zakenman begint zich dan uit te kleden en gaat Molly in haar gewonde oog verkrachten Als hij daarna Kat tegenkomt, zegt hij tegen haar:

"Denk je dat die dikke meid ontsnapt is? Haar oogbolvocht droogt op dit moment op mijn lul. Wat vind je ervan? Tegen de tijd dat ik klaar was, smeekte ze me om door te gaan. En jij bent de volgende..."

Ze wordt in ieder geval niet het volgende slachtoffer van de zakenman, want ze slaat hem dood met een brandblusser, waarbij ze zijn hoofd helemaal tot moes slaat op de vloer. In het ziekenhuis zijn ook de nodige andere gewelddadige scènes te zien, o.a. met een gipszaag (die de besmette Molly op een slachtoffer toepast) die me deed denken aan de grasmaaier in de Horror / Komedie film "Braindead (1992)", en ook zien we dan een seksscène waarbij verschillende personen met elkaar neuken op de vloer terwijl ze onder het bloed zitten.

In het ziekenhuis wordt Kat ook gepakt door viroloog Dr. Alan Wong (Wei-Hua Lan), die haar onder schot vastbindt aan een douche, waar ze gewassen wordt met een koud chemisch desinfecterende oplossing welke stinkt. Ze moet zich ook uitkleden (daarbij is helaas geen naaktheid te zien van Regina Lei) en als ze haar vuile kleding in een wasmand gooit, treft ze daarin een besmette baby aan. Oftewel Dr. Alan Wong heeft ze niet allemaal op een rijtje. Kat krijgt daarna ook onverwacht een spuit toegediend met daarin het Alvin-virus om te testen of ze daarvoor immuun is. Ze weet dan nog telefonisch contact op te nemen met Jim, die ze een bericht stuurt waar ze is, en ook krijgt ze van Dr. Alan Wong te horen dat er zo meteen een helikopter zal landen op het dak van het ziekenhuis, die hem komt oppikken en Kat dan misschien ook mee om te worden gebruikt om een vaccin te ontwikkelen als ze immuun blijkt te zijn.

Als ze dan samen naar het dak lopen, wordt Dr. Alan Wong met een bijl in zijn voet geraakt door een geïnfecteerde en zegt die tegen Kat:

"Wordt je poesje nat?"

Ondertussen is Jim aangekomen in het ziekenhuis en is hij helaas ook een geïnfecteerde geworden. Hij rekent wel nog af met de slechte Dr. Alan Wong (die op Jim schiet) door hem te doden met een kapmes en hij zegt ook tegen hem:

"Ik ga je lul eraf hakken en voed het jou!"

Jim gaat daarna achter Kat aan zegt o.a. tegen haar "Ik snijd je tieten eraf" en "Ik zal je huid langzaam eraf pellen" en als laatste zegt hij tegen Kat:

"Kat... Besef je niet hoeveel ik je nodig heb? Besef je niet hoeveel ik van je hou? Hé, ik hou echt van je."

Kat begint dan te huilen en te lachen (oftewel ze is inmiddels ook verandert door de spuit) en loopt dan naar het dak, waar je een helikopter hoort landen. Je hoort daarna nog geschiet (oftewel men schiet op Kat), waarna de film is afgelopen en je nog keiharde Trash / Death Metal muziek te horen krijgt.

Hoewel de Taiwanese cast me niet bekend voorkwam, deden ze het wel verdienstelijk en vooral natuurlijk beide hoofdrolspelers Berant Zhu en Regina Lei en de laatste zag er ook best leuk uit. Verder vond ik het Tzu-Chiang Wang verdienstelijk doen als de griezelige zakenman die het voorzien heeft op Kat. Als Kat hem in de trein een uitbrander geeft en hem dreigt aan te klagen voor seksuele intimidatie, zegt hij:

"Wat is er mis met mensen tegenwoordig? Een gesprek voeren in de trein, is dit nu strafbaar? Ik probeer alleen te communiceren, sociaal te zijn en nu word ik beschuldigd van seksuele intimidatie? Ik was ook beleefd! En ik gaf complimenten! Seksuele intimidatie? Vrouwen zijn tegenwoordig allemaal hetzelfde. Denken dat ze onbeleefd kunnen zijn alleen maar omdat ze mooi zijn. Wat is er met dit land gebeurd? Ik verdien beter dan dit."

En daar had hij eigenlijk wel een punt in. Ook de rol van Ying-Ru Chen als Molly was verdienstelijk.

Ik heb me in ieder geval goed vermaakt met deze horrorfilm en dat eigenlijk van de eerste tot de laatste minuut en dat ondanks dat het verhaal niet bijster origineel is, maar dat hoort gewoon bij dit soort horrorfilms. Maar de uitvoering van het verhaal is gewoon geweldig (inclusief de visuele effecten) en vooral zeer gewelddadig en daarbij valt ook enorm veel gore, bloed en geweld te zien via moorden en martelingen en het meest wordt ook expliciet in beeld getoond. Ook zijn er een aantal verkrachtingen te zien (worden wel nooit expliciet getoond) en die hadden wat mij betreft eruit gemogen en waren ook niet echt nodig voor het verhaal, ondanks dat ze soms een komisch waren. De film heeft verder een uitstekend einde en verveelt ook nergens, want je wordt betrokken bij veel actie / horror en ook locatieveranderingen zoals een restaurant, een trein en een ziekenhuis.

Kortom, ben je een liefhebber van veel gore, bloed, geweld en griezelige (vaak met een seksistische ondertoon waar ik meestal om moet lachen) dialogen in horrorfilms, dan is het absoluut de moeite waard om "Ku Bei" te kijken, want je zult dan volledig vermaakt worden. "Ku Bei" is grafische gezien vies, walgelijk en soms schokkend. Heerlijk toch

Misschien nu al een top 10 notering voor het jaar 2024 ! Dit was echt geweldig qua gore. Het geweld en het bloed blijf op je afkomen waarbij de graphics er prima uitzien. Visueel dus dik in orde ! De twee hoofdrolspelers doen het ook prima want ze spelen hun rollen heel overtuigend. Daarbij heeft de film ook een bepaalde spanningskracht die van begin tot het einde blijft. Topper in het horrorgenre ! 8/10

Na herziening toch besloten wat meer het voordeel van de twijfel te geven en mijn cijfer te verhogen. Regisseur Rob Jabbaz maakt er namelijk wel een heerlijk ongeremd werkje van met een indrukwekkende presentatie van praktische effecten. De opvallende bruutheid slaat geregeld hard toe en de personages acteren ver boven de middelmaat, het is enkel de finale zelf die een beetje inkakt. Daar kiest Jabbaz namelijk voor een kleinschaligere aanpak terwijl hij daarvoor eerder groots uitpakte. Dat vult elkaar niet helemaal lekker aan, maar dit neemt niet weg dat het een doordenderende horrorfilm blijft met genoeg spanning, talent en opvulling om niet te vervelen.

Deze zombiefilm gaat wel heel erg ver.

Zombiefilms zijn altijd wel leuk voor dom vermaak. Ik bedoel; ook echt dom vermaak. The Sadness is destijds een beetje langs me heen gegaan (deze stond toch een tijdje op de Nederlandse Netflix?) omdat ik op sommige onderwerpen ook grotendeels ben uitgekeken en het al telkenmale eerder heb gezien. Toen ik gaandeweg erachter kwam wat voor thema ze nu weer in het zombiegenre gingen verwerken, raakte ik toch wel wat meer geïnteresseerd.

Begin is heel standaard. Jong stel wordt wakker en de wegen scheiden omdat het werk roept. Dan een nieuwtje over een pandemie, dan die ene onderbuurman en uiteindelijk de zijbuurman die er vrijwel lacherig over doet.
Tot de opvallende momenten op straat tot... je weet wel hoe het voortgaat.

Maar dit virus is toch wel heel anders. In plaats van een ongeremde honger naar vlees en bloed lijkt deze besmetting het libido en het sadisme bij de mensen te verhogen en wanen we ons letterlijk in een stad vol hondsdolle seksmaniakken. En nee, het gaat niets uit de weg.

En voor je het weet word je in een zwaar geschifte en vooral ranzige perverse rollercoaster gegooid.
In de opbouw naar de totale chaos lijken alle remmen ook al losgegooid te worden. De scene in de metro vond ik echt fenomenaal, en dan moeten we nog beginnen. Die zakenman is echt een overtuigende creep en de schunnigheden die zowel hij als de besmetten uiten zijn dingen waar woke-mensen moord en brand bij zullen schreeuwen. En dan hebben we ook nog die scene op het speelveld, durven we de vingers te verbranden aan een oogkas-neukscene of die zombie-orgie... of wat te denken van die geniale televisieomroep met die president. Je zou kunnen denken dat The Sadness weinig serieus neemt en dat het cynisme en de diepe zwartgalligheid samen met het bloed er vanaf druipt. En tja, 2020/21 was op zijn zachtst gezegd nou niet echt een hoopvol scenario voor Taiwan, en dan heb ik het niet slechts over de corona.

Het is toch een concept dat zo'n survival-automatische piloot weet te redden. Met het gore erbij gerekend kan hier momenteel bijna geen enkele zombiefilm tegenop in mijn optiek die zijn grenzen zo weet te verleggen. Wel opmerkelijk dat Taiwan met zulke "symptomen" aan de proppen komt. Ik had zoiets eerder verwacht van een land als India of Zuid-Afrika.

Ja, ik zal mijn reputatie gaan schaden en een eventuele mooie date wel kunnen vergeten door te zeggen dat ik genoten heb van deze film.

4,0*