The Martian (2015)

Hoge verwachtingen door het verhaal en de trailer, maar toch een tegenvaller.

Redelijk saai verloop met de te verwachten tegenslag(en), en idd een heel hoog McGyver-gehalte

waardoor het erg ongeloofwaardig werd. 2.5 ster voor de mooie beelden.

Ik heb geen moment gehad, dat ik er van overtuigd was dat dit zich afspeelde op een buitenaardse planeet!. En de speciale effecten waren meestal ook niet overtuigend.

En het verhaal was zo rommelig.. dat ik me geen moment echt kon inleven in het persoon die achter bleef. Of hij het nou rede of niet..

En die Amerkaanse saus was te dik om hier ook maar een beetje van te kunnen genieten.

3 sterren nog voor de moeite

De film begint erg goed. Het ziet er schitterend uit, de scènes op Mars zijn magnifiek. Matt Damon is in zijn element. Zijn inventieve handelingen en overlevingsstrategie zijn erg boeiend en zijn droge commentaar is leuk. Een soort van Cast Away op Mars.
Jammer alleen dat het hele gebeuren in het controlecentrum van de NASA op de aarde te weinig boeit, met een grote cast aan inwisselbare personages. Een langdradig middenstuk volgt en de scènes met Damon worden een zijlijntje, waarin Damon steeds meliger wordt en Waterloo van ABBA klinkt.
De hele reddingsoperatie wilde maar niet spannend worden voor mij. De voorspelbaarheid is te groot en zelfs de climax was precies volgens het boekje. Ik verwachtte ook al min of meer een happy ending, die er dus ook kwam.
Jessica Chastain, Kristen Wiig en Jeff Daniels zijn acteurs die doorgaans goed en vol overtuiging spelen, maar hier is het allemaal wat kleurloos wat ze laten zien. Dat had ook wel met een minder bekende cast gekund.
De film doet denken aan zowel Gravity als Moon. Twee films die ik allebei afwisselender en beter vond. Toch wel de moeite waard om eens gezien te hebben, maar ik vond het al met al wat teleurstellend. Ik had hier meer van verwacht.

Onverwacht spannend. Hoewel de afloop eigenlijk al vanaf minuut één vast staat, verrast Ridley Scott je voortdurend met een mix van inventiviteit, humor en sentiment. Met dat laatste is het nogal gemakkelijk scoren, net als met de onderkoelde humor die Damon op het lijf geschreven lijkt. Toch werkt de film, vermoedelijk omdat de touwtjes nu eenmaal in handen worden gehouden door een vakman. Qua ritme, dramatische opbouw, soundtrack, cameravoering: alles zit goed. En hoewel er één en ander op af te dingen valt voor wat betreft originaliteit, tearjerkergehalte en voorspelbaarheid, is dit het soort film dat je opzuigt. Kortom: meer dan gewoon van genoten. Soms moet het ook niet meer zijn, toch?

(Bovendien: mooie ode aan wat de mens vermag – de mens voor zichzelf, de mens voor de ander, de mens dankzij de natie. Slaapwel, Houston!)

3,25*

Twee sterren voor de moeite . Het kan niet boeien . Zo ongeloofwaardig.

Scott in space. Of het nu op Mars of in de ruimte is, hij maakt er toch iets moois van. Vooral als hij over de rode planeet gaat zweven en dergelijke, ziet het er adembenemend uit. Ik was vooraf wat huiverig voor het verhaaltje. Meer dan twee uur koekeloeren naar de moeilijke bekken van Damon bij weer een tegenslag samen met een waarschijnlijk niet al te verrassende reddingsmissie; niet iets om naar uit te kijken. Maar de film blijkt, net als Watney, opvallend speels en monter tussen het malheur.

En dat werkt ontwapenend. Wat dat betreft een soort balansoefening tussen drama, humor en enkele meer enerverende ontwikkelingen waar zowel Scott als Damon zich met verve doorheen slaan. Netjes gedoseerd, net als het schakelen tussen Mars en aarde. Hier en daar dat het iets te plakkerig wordt en ik zit ook niet echt op het puntje van m'n stoel als ze hem binnen proberen te hengelen, maar erg vervelend wordt het nergens. Een aangenaam filmpje dat er bovendien fantastisch uitziet.

Best wel een goeie film met een mooi beeld van Mars. Ook al zal er totaal niets van kloppen, maar maakt mij uit. Het is mooi om zien. Matt Damon kan een film gerust dragen en doet dat ook goed. Er is toch een vorm van spanning en het is vrij geloofwaardig, ook al zal het wetenschappelijk allemaal te weerleggen zijn. Vraag is trouwens of NASA echt zo'n dure en gevaarlijke missie zou doen om 1 astronaut terug te halen. De film kent enkele trucjes om de spanning er in te houden, dat doet elke film wel zeker, maar toch zit je hier niet met voorspelbare dingen. Ook geen vijandige figuren die als slechterik opduiken. Geen gegeven van USA saves the world!!

The Martian is eigenlijk een kruising tussen Cast Away en de recente topfilms Gravity en Interstellar. Ridley Scott speelt dan ook op veilig maar levert een mooie film af. Zal niet meteen in de allertijdenlijstjes opduiken, maar is wel vakmanschap.

Ben een fan van Ridley Scott dus verwachtte en goede film SF film. De meningen lijken precies wat verdeeld. Uiteraard betreft het een verhaal dat ongeloofwaardig is maar dat kon de pret voor mij niet drukken. Vind het best een genietbare film met mooie beelden en puik acteerwerk.

Erg leuke actie / sciencefiction film. Veel fanta momenten. Maar dat mag natuurlijk bij dit genre. Ondanks de lange film heb ik mij totaal niet verveelt. Mooie special effects. De disco muziek vind ik zelf erg goed. Ik hou van cheesy muziek.

Goede film(wel wat lang) met goed spel van Matt Damon. Mooie opnamens

Weer een tegenvallende ruimteprent, waarin het volledige budget wordt gestoken in de decors en effecten, terwijl het waarschijnlijk teveel moeite was om even iemand langs te sturen bij NASA of te overleggen met een expert. Als je het spektakel van een film die zich afspeelt in de ruimte gaat zoeken in zaken die je met een stuk plastic of rol ducttape kan oplossen, dan ben je echt de weg kwijt. Verder is het verhaal ondermaats en blijft de personage-uitwerking van de protagonist hangen in z’n afkeer van een bepaalde muziekstroming. De resem aan Hollywood-clichés die passeren doen het laatste restje vergevingsgezindheid ten opzichte van de vele ongeloofwaardigheden helemaal verdwijnen. The Martian is gewoon ondermaats. Van alle ruimtefilms de laatste jaren vind ik dit zelfs de minste. Het enige wat overeind blijft en waar dan ook al m’n sterren naartoe gaan is hoe het eruit ziet maar je mag inmiddels toch iets meer verwachten dan alleen dat.

Uitstekend avontuur/drama/SF film...

Spannend verhaal....

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteurs Matt Damon, Jeff Daniels, Sean Bean, Chiwetel Ejiofor

en Michael Peña ...

Super mooi HD kwaliteit en

prachtig 3D kwaliteit...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek

(Dolby DTS 7.!)...

Heerlijk genoten...

Indrukwekkende poging in een toch ietwat drukbevolkte genre-hoek na bijvoorbeeld Interstellar, Gravity, Moon, Sunshine en Oblivion in het laatste decennium. Ik heb een voorliefde voor astronomie, wat de interesse in zulke films uiteraard makkelijker maakt. Maar het is onmogelijk om overlappingen en vergelijkingen te voorkomen.

Het sterkste aan The Martian is iets wat je op voorhand kan verwachten: de special effects. De cinematografie is geweldig. De beelden van Mars zijn verbluffend. Er is duidelijk enorm veel aandacht besteed aan het uiterlijk en dat heeft zijn effect. Super!
Acteerwerk van Damon is ruim voldoende, alle andere karakters hebben eigenlijk een kleine rol en worden niet uitgediept. De monologen zijn slim ingepast als narratieve functie. Het verhaal is op zich prima, hoewel het gaandeweg de film technischer wordt en we maar moeten geloven of het mogelijk is qua ruimtevaart. In de eerste helft van de film wordt overigens prima voldaan aan het gevoel dat het realistisch is. Het script heeft zijn best gedaan niet alles in vloeiende lijn te laten verlopen en de logische tegenslagen toe te voegen. Uiteindelijk wordt het wel teveel een aaneenschakeling van tegenslagen en (soepele) oplossingen.

Grootste minpunt vind ik het gebrek aan diepgang. Er was -zeker met deze speelduur- voldoende ruimte voor het psychologische effect op het eenzame karakter, maar dat is helemaal achterwege gelaten. Sterker, Watney lijkt vrij laconiek door zijn toch psychisch zware periode heen te wandelen. Hij is onophoudelijk inventief, grenzeloos fysiek sterk en altijd in voor een grapje (sowieso was duidelijk gekozen voor -misplaatste- humor om het luchtig te houden, zoals de disco-score). Wellicht gedaan om een breder publiek aan te spreken, maar diepgang had de film een stuk sterker kunnen maken. En tja, je zag hem al aankomen, het über-Amerikaanse-feelgood-einde, helaas...

Kortom, weer een toffe, prachtig vormgegeven 'ruimtefilm', maar mist diepgang.

The Martian

Daar dan eindelijk weer eens een film met een beetje waarde voor mij. Na de afgrijselijke sci-fi film The 5th Wave (2016) was ik daar wel weer even aan toe. Nu staat The Martian al wel een tijdje hoog in mijn geheugen geschreven, over het algemeen ben ik verzot op Sci-Fi films dus daar had ik geen moeite mee. Gister kreeg ik een tip dat ik hem echt moest zien, en vandaag heb ik er dus direct maar voor gekozen om hem te kijken. Ik moet zeggen dat ik me mijn 144 minuten niet heb verveeld. Nee sterker nog, ik heb juist 144 minuten voluit genoten van deze mooie Sci-Fi film.

The Martian was een film wat toch wel veel uitdrukte dat het geen spannende Space Warfare zou worden waar de lazer stralen je om de oren vliegen. Daarin tegen is The Martian soms een wat rustgevende film, althans rustgevend ook niet, want verdiepend in het karakter zit je dus letterlijk in je eentje op een planeet, toch wel een stukje verder dan de aarde zelf. Al dat ik zelf deze film zou bestempelen als Sciencefiction / Actie of misschien Sciencefiction / Thriller was deze film meer dan geslaagd.

Het verhaal was prima bij een missie op mars komt er een storm die Mark Watney verwond en er voor zorgt dat hij alleen op Mars overblijft. Om te blijven leven verbouwd hij aardappelen die hij wist te planten. En deed er alles aan om de dingen zo te maken dat hij weer terug kon naar aarde. Bij de zoveelste sol dag kon hij gered worden, wat er voor zorgde dat hij weer naar huis kon en een leraar werd.

Erg leuke film die mij goed heeft vermaakt over de middag. Nu nog de films The Signal (2014), Interstellar (2014) , Oblivion (2013) en Gravity (2013) en dan heb ik de meeste weer gehad. Leuke film en zeker het kijken waard, inspirerend ook vooral. Ik ben namelijk niet iemand die het heelal niks kan boeien, ik ben er veel mee bezig en wacht zo ook op de documentaire Voyage of Time (2016) die mijn interesse erg gewekt heeft.

4,0*

De laatste twee films van Ridley Scott (hij houdt er een behoorlijke productie op na de laatste jaren) waren nu niet direct zijn beste maar met the Martian komt ie weer sterk terug.

Zijn handelsmerk,het camerawerk is ook meteen het sterkste punt van de film.De beelden op Mars zijn van een ongekende schoonheid en ook op aarde (weliswaar minder spectaculair) en in de ruimte laat ie weinig steekjes vallen.

Ik had mijn vraagtekens bij Matt Damon,zo snel alweer terug in space na Interstellar,maar hij zet een prima rol neer die the Martian volledig weet te dragen.Wel slim dat Scott de scenes mooi afwisselt tussen Mars en Aarde,zo blijft toch allemaal wat boeiender.

De bijrollen zijn goed maar zonder al te veel diepgang ingevuld maar dat stoort niet echt want het verhaal vangt dat adequaat op.Tegen het einde wordt de spanning nog wat opgevoerd met als uiteindelijk eindresultaat een mooie,aangename en zeer onderhoudende film.

Fantastische visuals, interessante technieken om te overleven, opluchtende humor ("No, I am not going to 'Turn the beat around'. I refuse to.") en sympathiek spel op Mars, en aardige politieke ontwikkelingen en ijzersterk spel op de aarde. Minpunten zijn het feit dat het toch eigenlijk nergens ècht spannend wordt (begonnen er nog kijkers aan deze film onkundig van het feit dat het titelpersonage het zou overleven?) en dat de slotscène in de ruimte met z'n redding-op-het-nippertje-vol-acrobatische-toeren eerder uit een spannend jongensboek lijkt te komen. Toch al met al een rijke en emotioneel bevredigende kijkervaring, gemaakt door een meester-ambachtsman met een zeer soepele vertelstijl en dito montage.

Ongeloofwaardig en niet grappig. Dat waren die punten die mij met name stoorden. Verder een OK SF film. Toch ruim voldoende.

De film begint alleraardigst met Matt Damon moederziel alleen op Mars, met prachtige beelden van de rode woestijnplaneet. Zijn overlevingstactieken en botanische plannetjes zijn vermakelijk om te zien, maar wanneer NASA zich ermee gaan bemoeien, takelt de film snel af en wordt het niets meer dan een hoop kolderieke onzin.

Dit komt vooral door een hoop irritante personages bij NASA 'ground control' die zich door crappy one-liners heen moeten worstelen. Dat het wetenschappelijk gezien met een korrel zout genomen moet worden, prima. Ik verwacht heus geen hyperrealistische documentaire. Maar waarom moeten NASA-medewerkers altijd zo irritant zijn, van het type "warhoofd met gekke maniertjes"? Het dieptepunt was een scène waarin een nerdy astrofysicus nonchalant met vroem-vroemgeluidjes iets gaat uitleggen aan de directeur van NASA alsof het een kind van 5 is. Ja, heel geestig. Armageddon en Independence Day belden, ze willen hun slechtgeschreven personages terug.
Daarnaast negeren NASA-medewerkers en astronauten protocol na protocol en wordt NASA vertegenwoordigd door een stelletje quasi-stoere meneren die spierballentaal bezigen terwijl ze ad hoc plannetjes smeden om meneer Damon te redden. Erg pijnlijk om te zien hoe talenten als Jeff Daniels, Sean Bean en Chiwetel Ejiofor hun wanstaltige teksten moeten oplepelen. Inclusief flauwe LOTR-grappen, want NASA-nerds houden natuurlijk van fantasy. Nee, het mag dan een ruimtefilm zijn, maar een hoger niveau dan dit wordt het niet.

Halverwege de film was ik er dus eigenlijk al klaar mee. Tegen de tijd dat de reddingsmissie van start gaat is de rek allang uit de film en valt er weinig meer te beleven. Het einde is dan ook verre van verrassend. Dus jammer, ik had hier wel wat meer van verwacht.

Deze eindelijk ook eens bekeken en vond dat hij een beetje een trage start had, maar naar het einde toe was hij wel goed op dreef. De cast deed het gelukkig wel goed en de opmerkelijke disco soundtrack was eens iets anders.

Visueel zat het ook wel goed.

'k vond het wel een goeie film, maar mocht misschien toch een tikkeltje korter geweest zijn, maar desondanks het bekijken waard.

Hier had ik heel wat meer van verwacht; de 7 Oscar-nominaties zaten er voor een groot stuk tussen moet ik eerlijk toegeven...maar nu ik de film gezien heb vraag ik me steeds meer af hoe en waarom ze die hebben binnengehaald. SF is een genre waar je best met een "open mind" naar kijkt, maar deze Hollywoodiaanse kolder lijkt halverwege en zeker naar het einde toe nergens meer op. Hoe sterren zoals Chastain en Damon dit verkocht moeten krijgen weet ik niet. De film gaat nochtans goed van start maar dat is helaas van korte duur. De "Marsman" lost alle problemen die op hem afkomen, fluitend en op zijn dooie eentje gemakkelijk op en als het dan eens tegenslaat, dan is er nog de one-liner om de ernst van de situatie te ontmijnen. Tenslotte nog dit; disco en Mars-landschappen, een aparte combinatie, maar wie ervan houdt zal dit wel lusten.

The Martian ziet er fantastisch uit op 4K. Vooral de Mars wandelingen zijn adembenemend mooi om te zien. Het verhaal is goed en wordt vooral wetenschappelijk benaderd. Daar snappen we misschien niet alles van, het is mooi om te zien wat je met kennis je overlevingskansen kunt vergroten. Het thuisfront vond ik iets minder boeiend en wellicht had dat wat minder naar voren hoeven te komen. Vooral met dat ene zinnetje “Bring him home krijg ik wat kokhalsmomenten. Ook de overdreven Wall beelden in New York en Londen zijn te ver doorgevoerd. En dan hebben we natuurlijk nog een Hollywood einde, maar goed daar doorheen kijkend is The Martian een uitstekende SF en een stuk beter dan Instellar. De discomuziek is wel grappig. Film duurt wel iets te lang. 2 uur was mooi geweest, maar heb me bij deze misschien spanningloze film totaal niet verveeld!

Redelijk goede verfilming welke vooral visueel echt uitblinkt. Een van de best uitziende films die ik heb gezien. De Blu-ray is dan ook top, weergaloos beeld & geluid.

Helaas heeft de film last van dezelfde minpunten als het (sterke) boek. De hoofdpersoon is heel oppervlakkig en (logischerwijs) nog een stuk meer als in het boek komt de lijdensweg totaal niet over. Geen moment heb je het gevoel dat ‘ie daar zó lang in z’n eentje vastzit. Het boek is ook erg humoristisch dus dat zal ook niet helemaal de intentie van de schrijver zijn geweest, maar toch.

Vond het eveneens jammer dat de zandstorm er niet in zit, maar die keuze is wel te begrijpen aangezien de film al vrij lang is.

Goede en leuke film, maar zal me zeker niet bijblijven.

Eens.

Toch meer van verwacht.

Deze film werd zo goed ontvangen, dat hij wel goed moest zijn. Met een geweldige regisseur aan boord en een goede acteur moet het goed komen. Dat is gelukkig ook zo. Acteerwerk ziet er prima uit. De beelden zijn prachtig geschoten, waardoor je bijna zou vergeten dat dit grotendeels CGI is. Het grote minpunt aan deze film, is dat hij wel heel moralistisch en simplistisch is. Ook krijg ik constant het gevoel dat ik dit al wel eens eerder heb gezien.

Conclusie: een goede en boeiende film, maar verwacht geen meesterwerk.

The Martian kijkt ondanks de 136 minuten lange speelduur makkelijk weg. Matt Damon weet z'n rol uitstekend neer te zetten en dat is knap want het is niet 1 van de makkelijkste rollen. Verder een goede aanvulling qua goede acteurs waardoor de acteerprestaties overall prima zijn.

Persoonlijk had ik iets meer humor verwacht (naar aanleiding van de trailer) en van mij had al die natuurkundige astrofysische termen niet gehoeven, want dat was toch allemaal abracadabra. Maar leuk voor de slimmerds onder ons.

3,5*

7/10 (IMDB).

Eigenlijk weet je aan het begin van deze film al wat er aan het eind gaat komen. Enfin, ik was toch wel benieuwd aangezien de film ook was genomineerd voor de Oscars in de categorie beste film. Zelf vind ik dat erg overdreven. De film is verder vakkundig gemaakt maar blijft ook niet weg van clichés. Sterker zelf ze worden vaak innig omarmt. Toch zijn er ook momenten dat er wel mooie beelden zijn. Mark Watney die aardappels poot of de onderschepping in de ruimte met het touw. Helaas zijn die momenten spaarzaam. De beelden van de landschappen van Mars waren trouwens ook zeer mooi om te zien. Nee, aan de aankleding lag het vaak niet. Bijna alle films van Ridley Scott hebben een lange tijdsduur maar kunnen het schijnbaar hebben, wat betekent dat de regisseur toch iets goed doet. Aangezien hij de volle lengte van de film mij wel weet te boeien.

Dat de film genomineerd werd voor een Oscar inzake visuele effecten en design en dat Matt Damon met zijn prestatie gelauwerd werd, wil ik best aannemen en vooral daardoor is deze "The Martian" best goed om naar te kijken. En dat ge wel één en ander opsteekt van wat er allemaal meespeelt in de ruimte is best meegenomen. Zelfs het Amerikaans gevoel van nooit versagen en door het ongeluk heen toch nog wat zwarte humor hanteren, is niet echt storend en werkt zelfs goed om een eigenlijk uitzichtloze situatie op te beuren en zelfs bijwijlen grappig te doen uitvallen. Dat er wat diepgang in de karaktertekening ontbreekt is daar wel een gevolg van...

Onwillekeurig moest ik tijdens de film even aan "Saving Private Ryan" denken...

Ben geen SF-fan maar deze Ridley Scott is best als ontspanning te genieten.

Als je een beetje fantasy hebt.. of wat ruimer denkend.. een prima vermakelijke film!

The martian is een leuke film om naar te kijken. Het verhaal zit goed in elkaar en deed me wat denken aan Cast Away met Tom Hanks. Ondanks het feit dat men uiteindelijk hier wel op de hoogte is van zijn overleven op een verlaten plek, moet het hoofdpersonage de nodige creativiteit inbrengen om zijn verblijf door te komen. Hoe moet je al die tijd overleven met beperkte middelen? Hier en daar reageert hij ook cynisch op bepaalde situaties. Dit is best ok. Toch mis ik enige diepgang bij Matt Damon. Veel emotie ervaar ik niet, niet bij hem, maar ook niet bij de andere personages. Jessica Chastain is een prachtige vrouw, maar ook in deze film ervaar ik niet de ‘magie’ die ik wel bij haar heb in andere films. Ook van zijn familie op het thuisfront is amper iets te bespeuren. Het dilemma om zijn bestaan te melden aan de Hermes crew vond ik wel interessant. Het feit dat de reis ook ruim 500d langer duurt is daar het niet zo evidente gevolg van.
Visueel een erg mooie film, leuk decor, mooie sfeerschepping en montage (de Marsstorm niet te na gesproken dan). Het einde (en de redding dus van Damon) vond ik wat vreemd en minder realistisch. Voorspelbaar en een afknapper. Deze film is zeker geen meesterwerk, maar gewoon goed, niets meer, niets minder. Een 3,5* dus.

Deze wou ik eigenlijk al veel langer zien maar ik had even een kleine degout van Matt Damon. Hier speelt hij echter wel goed in. Films over de ruimtevaart vind ik altijd wel leuk om te zien omdat het me altijd hard geïnteresseerd heeft. Zeg maar wetenschap in het algemeen eigenlijk.

Wat een prachtige beelden van 'Mars'. Ik vond dat er ook een aantal mooie momenten in zaten qua humor maar ook qua drama. Het einde is wel een beetje voorspelbaar natuurlijk, het had ook anders gekund namelijk dat ze faalden om hem op te halen en dan had je pas een drama gehad.
Er komen een paar fijne liedjes voor in de film. Het is echter muziek waar je in een film als deze weinig fout mee kan doen. Een ander klein minpuntje is natuurlijk dat Matt Damon als botanist ook de Rover weet te hacken, zelf water weet te maken, zijn Rover weet te verhitten via het verval van de plutonium, etc. Het is allemaal een beetje teveel. In een normale crew ben je met 6 en heeft iedereen zijn eigen specifieke vakgebied, maar Matt Damon doet het hier even allemaal zelf.
Het blijft wel een goede film ook al is het uitgangspunt van de film erg eenvoudig, toch had ik nergens het gevoel dat de film begon te slepen. Ik zou persoonlijk de film eerder categoriseren als zijnde Drama en niet als Actie.

Uitstekende film over een astronaut die per ongeluk alleen achterblijft op Mars. Op zich een simpel plot, maar vooral realistisch en begrijpbaar uitgewerkt (de hele reddingsoperatie en het overleven op Mars). Ondanks dat het einde voorspelbaar is, blijft de film de hele lengte onderhoudend en ook redelijk spannend. Ook een flinke dosis humor (al was het alleen maar vanwege de soundtrack), die wonderwel de verder serieuze toon van de film niet ondermijnt. Met gemak 4.0 sterren.