The Martian (2015)

Tegenvaller. Het concept met een verloren astronaut op Mars leek in de eerste helft best aardig uit te pakken, maar bleek gaandeweg toch een vrij simpele, zielloze onderneming. Eigenlijk werd geen enkel personage echt goed ingeleid en vertolken de meeste acteurs een vrij droge rol zonder echt die intensiteit en de emotie die je zou verwachten. Goed, het draait dan allemaal wel om Matt Damon, maar als alle betrokkenen zo saai en berekent reageren verlies ik wel een gedeelte van mijn aandacht. De massa mensen op Time Square en in Azië die naar de schermen staat te kijken in afwachting wat er gebeurd, weerspiegelt dan ook een onzekerheid vanuit de regisseur die op deze manier de kijker probeert vast te pakken. Mooi te zien hoe astronaut Watney zich in deze situatie manoeuvreert, maar Ridley Scott heeft me eigenlijk helemaal niet kunnen aangrijpen en er was zelfs sprake van een anti-climax.

Zojuist de film gezien, ik had er meer van verwacht. 1e helft van de film is prima, 2e helft niet.

De personages zijn erg saai en gevoelloos. Al heb ik meer het idee dat het gewoon niet zo goed geschreven is.

Visueel ziet het er prachtig en geloofwaardig uit. Gewoon een film waarbij je niet te veel moet nadenken maar gewoon moet kijken.

Naar mijn mening zou de film beter uit de verf gekomen zijn als het op de manier van Cast Away gebracht zou worden.

Fijne film die op zijn sterkst is als Matt Damon - een uitstekende rol- in zijn eentje zich moet redden. Gewoon een man, alleen op een planeet, en dan maar de camera erop. Soms gebruikt Scott wat kunstige ingrepen om duidelijk te maken wat Damon nu precies doet, maar omdat dit middels een videodagboek gaat stoort het niet (in tegenstelling tot bijvoorbeeld een voice over). Damon is prima in zijn rol en weet toch knap een man neer te zetten met een enorme drive die soms ook gewoon de zaken tegen heeft. Het was mooi geweest als Scott overigens had aangedurfd alleen maar Damon te filmen, maar het is wel dat met de beelden op Aarde erbij er wel een goed tempo inzit en nooit saai wordt.

De film is echter niet perfect. 140 minuten voelen redelijk zwaar en zeker dat actiegedeelte aan het eind had van mij niet gehoeven. Daar werd het ook allemaal te melodramatisch. Dat Damon een traan laat als hij voor het eerst in weken weer menselijk contact heeft - gewoon via de mail- is een mooi klein moment, al die mensen die juichen op Times Square? Nee, dat ging me er net te ver over. Maar ook de actie zelf voelt een beetje verloren. Uiteraard gaat niet alles perfect en op een paar honderd kilometer hoogte gaan ze maar rare toeren uithalen en uiteraard lukt alles.

Film ziet er mooi uit, vooral de shots op mars en vooral in het begin in die zandstorm (waar 3D nog wel iets toevoegt). De muziek is leuke toevoeging. Dat dat Waterloo van Abba er nu zoveel mee te maken heeft, maar het maken wel leuke scènes.

In wezen is dit ook een heel hoopvolle film. De grote mannen binnen NASA maken steeds weloverwogen goed doordachte beslissingen, de Chinezen willen ook wel helpen en alles is één grote hosanna op Aarde. Daarnaast is dit een film over de kracht van de mens, waartoe zij in staat is en geeft eens een vrolijk toekomstbeeld. Best fijn, zo nu en dan. 3,5*

"I'm gonna have to science the shit out of this."

Op het eerste gezicht lijkt dit net een spin-off van 'Interstellar', maar deze film is meer 'Cast Away' meets 'Apollo 13'.

Als kijker hoef je niet lang te wachten voor de protagonist voor dood achtergelaten wordt op Mars. Vanaf dat punt is het enkel en alleen overleven voor Mark Watney. Hoewel dit gebeuren op momenten wel enigszins de langdradige kant opgaat. Gelukkig brengt deze onfortuinlijke situatie een hoop uitdagingen met zich mee en heeft Ridley Scott in Matt Damon een perfecte hoofdrolspeler gevonden.

'The Martian' is namelijk een geweldige one-man show geworden die Damon als gegoten zit. Hij portretteert op een knappe wijze een astronaut die er maar het beste van moet zien te maken. Dit gaat gepaard met opvallend veel humor. Wel zouden de grappen met mate gebracht mogen worden, want hierdoor wordt het nooit echt beklemmend; het psychologische aspect van alleen zijn is vrijwel nihil. Juist dat stukje mis ik in het geheel.

Visueel ziet de film er fraai uit en bovendien is het vrij waarheidsgetrouw weergegeven m.b.t. de mogelijkheden van wetenschap. Het zegt zelfs wat dat NASA hun toestemming heeft verleend. Helaas is er sprake van - onnodige - sensatie die de voorspelbaarheid niet ten goede komt. Desondanks levert het wel een aantal spectaculaire actiescènes op die je op het puntje van je stoel laten zitten.

Al met al een heerlijke blockbuster die opvallend luchtig is, wat zo nu en dan ook wel eens fijn is. Overigens is de 3D ditmaal wel van toegevoegde waarde.

4,0 Sterren.

Goeie cast, verrassend veel humor, voelt echt aan. Net geen vijf sterren en dat heeft te maken met het feit dat hij aan het begin en einde rete spannend is, het tussenstuk voelde soms wat langdradig aan. Als ik mijn eigen zin zo terug lees klinkt het negatiever dan dat het is!

Al met al een top film. Het is net als bij Interstellar meer een ervaring als simpelweg een film.

Erg fijn om te zien dat Scott weer terug is met een meesterwerk. Het gegeven is natuurlijk geweldig en het personage Watley is ook erg fijn. In plaats van eindeloos in paniek te schieten (wat 99% zou doen) zien we een man die goed is in zijn werk en die een positieve inslag heeft met een goed gevoel voor humor. Des te sterker zijn de momenten dat hij het dreigt te verliezen met als ultiem moment het moment vlak voor hij omhoog wordt geschoten. Dat kwam echt binnen.
De rest van de cast is helemaal goed. Gelukkig niet de obligatore 'badguy' die voor spanning moet zorgen.
Ik lees ook af en toe dat er te weinig backstory zou zijn, maar ik vind dat juist zo geweldig aan deze film. Met die handvol scènes vooraf hebben de personages zich meer dan voldoende neergezet om geloofwaardige relaties te tonen.
Dan de visuals... Hebben ze deze film echt niet op Mars zelf gedraaid? Wat zag dat er perfect uit zeg!
Zelf geen fan van Abba, maar alla.. dat is dan ook het enige minpuntje.
Topvermaak!!!

"Fuck you Mars."

Een erg leuke, goede en onderhoudende film waar de hoofdrolspeler(meneer Damon) moet zien te overleven op Mars. Eigenlijk heeft het van alles een beetje. Het middenstuk is erg luchtig zodat de film helemaal geen eenzaam gevoel geeft. Het einde doet erg denken aan Gravity.

Matt Damon doet het erg goed als eenzame man op Mars. De rest van de acteer prestaties zijn van goed niveau, maar niemand blinkt uit. Karakter zijn over het algemeen wel erg vlak, maar niet als storend ervaren. Verhaal op aarde vond ik niet altijd erg interessant en vond ik sommige keuzes voor een bedrijf als NASA een beetje ongeloofwaardig. Zoals het negeren van orders en een compleet ruimtestation in gevaar brengen evenals de crew. Die blijkbaar toch niet zoveel zin hebben om terug te gaan naar familie en liever een grote kans lopen om te sterven.

Maar dat mag de pret niet drukken! Als sf fan ben ik natuurlijk wel helemaal tevreden met deze film. Op naar Star Wars!

4*

Heel erg genoten van The Martian ondanks dat het geen meesterwerk is geworden. Natuurlijk heeft Interstellar een bepaalde verwachting gecreëerd voor deze film. Maar de films lijken verder natuurlijk niet op elkaar. Ben verder niet bekend met het boek, maar ik kan de toon van de film goed waarderen. Paste erg goed zeker in combinatie met het sterke spel van Matt Damon. En de film wordt natuurlijk behoorlijk versterkt door een absurde rits aan bijrollen zoals Jeff Daniels, Ejifor en Donald Glover (goed gecast).

Op zich had de film van mij wel wat langer mogen duren, omdat het er nu bepaalde stukken toch wat snel werden behandeld. Snap het vanuit commercieel oogpunt wel, maar hoop dat er een directors cut aankomt.

Visueel is de film echt schitterend, 3D is niet storend maar ook niet echt noodzakelijk. Vond de score wel erg goed en snap de kritiek ook niet op de muziek. Het past heel erg bij het verhaal, karakters en de toon. Ga er vanuit dat het ook zo geschreven is in het boek (de disco muziek).

4*

Overall vond ik dit zeker een sterke film. Redelijke cast, interessant verhaallijn,

en een mooie en gedegen uitwerking. Ik heb er van genoten!

Toch vond ik sommige scenes geforceerd overkomen, zowel de 'verplichte'

videologs om de kijker op informatieniveau te houden, als sommige grappen.

Daarnaast miste ik ook een zekere verdieping in de personages. Iets wat in 130 minuten

toch realiseerbaar zou moeten zijn. Zonde, want in de basis is het een heerlijke film om te zien. *3,5

Prima Hollywood popcornvermaak met een goede cast (Matt Damon scoort sowieso altijd wel een voldoende) en schitterende CGI, maar qua verhaal niets vernieuwends en vrij clichématig. 3,5*

Teleurstellende film die veelbelovend begint maar eigenlijk vanaf de reddingsactie toch de gebaande paden volgt waarin alle nobele eigenschappen als moed, opoffering en doorzettingsvermogen worden getoond.

De helaas veel vaker voorkomende eigenschappen als wanhoop, egoïsme en lafheid worden keurig buiten beeld gehouden, op een kort stukje over publiciteitsschade voor de NASA na. Matt Damon houdt de moed erin met disco muziek en plantjes, en gaat maar even aan wanhoop ten onder (door 3 x fuck roepen). De 5 overige bemanningsleden zeggen lachend en volmondig ja als hen wordt voorgesteld hun leven te wagen en een dik jaar aan hun ruimte-avontuur te plakken. Het was interessanter geweest als er wat andere meningen waren geweest.

Kortom een weinig subtiel heldenepos met altruistische Chinezen, volgepakte pleinen en een happy end. Aardig vermaak maar weinig beklijvend, had hier wel meer van verwacht.

Een bijzonder saaie film die veel en veel te lang duurt (het ene hangt met het andere samen). Het enige goede is het einde dat eindelijk wat spanning bracht, het liedje Starman van David Bowie dat in het midden van de film helemaal werd gedraaid (maar die muzikale kwaliteit is puur de verdienste van Bowie) en het optimisme van de film zoals die uiteraard sowieso ten grondslag ligt aan de ruimtevaart zelf ('overleven is een kwestie van hard aan het werk gaan om de problemen één voor één op te lossen') als je tenminste optimisme een morele plicht en/of esthetische kwaliteit acht.

technisch zit het allemaal prima in elkaar maar wat je zoals zo vaak in dit soort verhalen ziet worden de positieve karaktereigenschappen (geduld , doorzettingsvermogen enz ) te veel overdreven en de negatieve eigenschappen (wanhoop agressie ed ) bijna volledig genegeerd , dat maakt het karakter dat matt damon speelt er niet geloofwaardiger op .

Cast away met tom hanks deed het op dat vlak een stuk beter jammer dat deze film op dat vlak flink tekort schiet anders had het een topper kunnen zijn .

Leuk filmpje.

Fijn om te zien dat Scott eindelijk nog eens op de proppen komt met een goeie film, da's toch alweer 12 jaar geleden. Al wordt er natuurlijk wel mooi ingespeeld op de hernieuwde interesse in het hele space gebeuren, met Mars voorop.

Beelden op Mars zijn echt geweldig en veruit het hoogtepunt van de film. Dat en de vaak casual ogende beelden vanuit en rond het ruimteschip, waar de tollende achtergrondjes voor een krachtig gevoel van beweging zorgden. Het zijn dat soort dingen waarom ik graag dit soort films zie. Scott haalt het trouwens niet bij Gravity, maar doet toch ook niet heel veel onder.

Damon ook sterk, sowieso vaak wel fijn en hij draagt deze film perfect. Misschien net iets teveel komische momentjes, maar echt storend wordt het nergens. De muziek werd dat wel. Eén geillustreerd disco grapje was wel genoeg, ABBA on Mars verknoeit de sfeer een beetje. De score zelf was verder ook al aan de zwakke kant, toch jammer.

Scenes op Aarde zijn ook niet de meest spannende maar als afleiding wel nuttig. 140 minuten lang op Mars voor een blockbuster als deze was een beetje moeilijk geweest. Toch gaat Scott een aantal keer over het randje, zoals bij de verschillende bijeenkomsten waar iedereen de rescue missie live gaat toejuichen. Of het Iron Man momentje.

Maar fijn blockbustertje. Heerlijke scenes op Mars en in de ruimte en een goeie Damon.

3.5*

Matt Damon moet weer eens opgehaald worden. Met dat gegeven heb je dus een soort van Saving Private Ryan, maar dan op Mars . Anyway, weer een goede film hoor in het realistische ruimtefilm-genre. Als het boeiend met enkele artistieke vrijheden en niet zo gortdroog gebracht wordt, heb je net als Interstellar of Gravity een superspannende film. Ik houd wel van dit soort films. Alles zag er bovendien piekfijn uit!

"If we are going to have a secret project called "Elrond", then I want my code name to be "Glorfindel"."

Gister met twee vrienden spontaan bedacht om maar eens naar Ridley Scott's nieuwe film te gaan. The Martian past weer prima in het rijtje van goede moderne "Sciencefiction", waar ook Interstellar en Gravity bij horen. Wel was de film een stuk luchtiger als ik had verwacht en was de toon een beetje afwijkend van Scott's gebruikelijke werk.

Astronaut Mark Watney, een van de allereerste mensen die voet zet op Mars, word tijdens een storm door een brok steen geraakt. De rest van de expeditie moet in alle haast evacueren en laat Watney achter, ervan overtuigd dat hij dood is. Maar Watney leeft nog en moet met de beperkte middelen die zijn achtergelaten door de expeditie zien te overleven op Mars.

Matt Damon speelde een prima hoofdrol als Watney. De drama doet hij erg goed en je leeft ook mee met z'n personage. Toch hadden er wat meer emotionele momenten in gekund, ik begrijp dat Watney een goede training heeft gehad maar hij blijft wat mij betreft af en toe net iets te rustig. Sean Bean was een erg prettige verassing. Wat doet een Brit bij NASA? Ik heb geen idee. Toch vond ik zijn personage een leuke toevoeging aan de film, die de situatie op de grond een stuk interessanter maakte. Ook echt een geniaal moment toen er zowaar een verwijzing naar Lord of the Rings werd gemaakt. Jeff Daniels speelde ook wel goed. Hij speelt de directeur van Nasa en ze proberen een beetje om van hem een egoïstische "bad-guy" te maken, maar dat lukt erg slecht omdat hij als het erop aan komt toch weer steeds een hoop op het spel zet voor de astronauten (bovendien springt hij niet eens uit z'n vel als z'n orders worden genegeerd)

Een prima plot dat ondanks de drama en claustrofobische aspecten nog best luchtig word gebracht. Het is allemaal niet heel verrassend of onvoorspelbaar en vaak vraag ik me ook af hoe reëel sommige theorieën zijn (een ruimteschip/basis afdekken met en stuk zeil en tape bijvoorbeeld...). Maar het was zeker niet slecht van Scott. Er had iets meer gedaan mogen worden met hoe iemand zich gedraagt als hij vrijwel zeker z'n dood te gemoed gaat. En de situatie op aarde had wat interessanter gekund, bovendien hoefde dat hele media gebeuren van mij sowieso niet.

Visueel is The Martian toch wel het sterkst. Prachtige cinematografie van Scott en zelfs de 3D was eigenlijk best aardig bij het Mars-landschap en de gewichtsloosheid (Gravity heb ik niet in 3D gezien). De ruimte en Mars zagen er echt erg sterk uit, geen herhalende computergegenereerde rode brij maar een echt realistisch beeld van hoe het eruit zou zien. Het enige wat er op aan te merken viel was dat het misschien een beetje te zanderig was. Trouwens zaten er een paar leuke kleine knipoogjes naar 2010: The Year We Make Contact in, met de beelden van het roterende ruimtestation. En de schachten van de ruimteschepen deden me denken aan die van 2001: A Space Odyssee en Alien (maar dan veel lichter en schoner natuurlijk).

De muziek van Harry Gregson-Williams vond ik erg sterk. Een sterke orkestrale score die spanning maar ook luchtigheid uitstekend weet over te brengen. Bovendien dacht ik een aantal erg mooie kleine knipoogjes naar de klassieke SF-sounds van Jerry Goldsmith en James Horner te horen. Ook erg grappig die Disco-muziek, al hadden ze beter gewoon de originele platen kunnen draaien en niet deze aangepaste versies. Vooral Starman van David Bowie paste natuurlijk stiekem wel perfect bij de film. Ikzelf hou wel van disco (voornamelijk elektronisch), maar ik snap goed dat mensen het een beetje teveel vonden.

Al met al een zeer leuke en uitermate vermakelijke blockbuster van Ridley Scott. De luchtigheid en de knipoogjes tussen door maakte het nog leuker. Alleen vond ik dat hele Iron Man-gedoe erg slecht, ten eerste heb ik niets met Iron Man (waarom niet gewoon vliegen als Superman?) en ten tweede hou je je op zo'n enorm cruciaal moment natuurlijk niet bezig met dergelijke lariekoek. Ik moest trouwens de hele tijd denken aan de film Silent Running toen ik The Martian zag.

Conclusie: The Martian moet je echt gezien hebben, niet de allerbeste film van de laatste tijd maar is het zeker waard.

Het is voor liefhebbers van ruimtevaart wel genieten de laatste jaren qua films zeg. Voor het derde jaar op rij al een echte knaller van formaat. Eerst hadden we Gravity (2013), daarna Interstellar (2014) en nu The Martian.

Ze zijn wel buiten het thema van de ruimtevaart moeilijk te vergelijken. The Martian is ieder geval in mijn ogen de meest blockbusterachtige van het stel. Het verhaal is niet zo lastig te volgen en er zitten ook geen diepere lagen in. Waarmee ik overigens niet zeg dat dit een simpele film is. Ik vond juist dat er een aantal hele goede delen in zaten qua originaliteit en uitwerking. De dingen die Matt Damon (prima rol van hem overigens!) op Mars bedacht om in leven te blijven vond ik erg tof. Ik was vooral al benieuwd naar hoe het hem toch zou lukken.

De scenes op Mars zijn sowieso de beste momenten van de film. De delen op aarde zijn leuk, maar niet briljant. Ik had het niet erg gevonden als we de gehele film vanuit perspectief van Matt Damon hadden gekregen, al stoorde dit absoluut niet. Qua verhaal speelt The Martian daarmee wel op veilig, want het loopt allemaal voorspelbaar af.

Waar The Martian ook mee verschilt ten opzichte van de 2 andere films is de luchtigheid waarmee alles wordt gebracht. Er zit de nodige humor in de film, soms wat misplaatst maar regelmatig gewoon gevat en leuk. Idem met de muziek. Wie verwacht nu ABBA muziek in een film als deze? Ik vond het sfeertje in de film wel prima. De geintjes met filmverwijzingen deden het ook goed. De luchtigheid zorgt er alleen wel voor dat de film op emotioneel vlak niet eens top is. Damon is ook te perfect in zijn rol en raakt nooit in paniek, ziet het altijd nog zitten.

Visueel kan The Martian trouwens goed concurreren met de 2 andere titels. Zeker de scenes op Mars en in de ruimte zien er geweldig uit. Tegenwoordig kun je ruimtevaartfilms toch een stuk serieuzer nemen dan de versies van tig jaren terug, omdat in dit geval het visuele aspect wel erg belangrijk mag zijn om realistisch over te komen. Wel weer jammer dat er nauwelijks geslaagde 3D momenten in zaten. Pleur toch eens alsjeblieft op met deze prijzige onzin. Ik blijf het vreselijk overbodig vinden.

3,5*

Sterk staaltje SF,,,,

Zowiezo de beste SF van het jaar,

Prometheus was stukken minder.ook al is die niet van dit jaar , maar zelfde regiseur.

Maar hier zaten dingen tussen ,naar wat ik begreep dicht bij zit van hoe het eventueel over tiental(len) jaren zou kunnen gaan,maar daar zijn de meningen over verdeeld .

De uitleg methode had wat " klokhuis" achtige trekjes,maar vond ik zelf niet storend,eerlijk gezegd wel prettig.het wijkt wel wat af van de regie wijze van scot,

Een paar oogverblindend plaatjes,en het einde was iets wat abrupt .als of scott dacht: eh,,,nou afronden maar.

De 3D ervaring was zo zo,paar keer wel het gevoel gehad dat Iers de zaal werd ingeslingerd .

Erg sterk.

Kan niet anders zeggen dan dat the Martian tegenviel. prachtig spacen op Mars en beyond! Dat wel

Alleen voelde ik geen enkele spanning of emotie, geen eenzaamheid, geen claustrofobie.

Er wordt bijna krampachtig een scenario gevolgd van het boek neem ik aan. Alles wordt op lagere school niveau uitgelegd en benoemd, " I am the first guy alone on a planet" so fucking what!! Ik wil het voelen ,ervaren, daar is een film voor.

Geen moment krijg je het gevoel, gaat dit wel goedkomen? Nee het is allemaal haleluja! Recht toe rechtaan naar de wonderbaarlijke Houdini ontsnapping, die ongeveer net zo verrassend komt als een plotwending in the A- team.

Alles wat er in Houston gebeurd had zo uit de film gekund wat mij betreft. Ridley Scott weet echt wel hoe je een spacefilm moet maken, lijkt erop dat hij hier teveel consessies heeft moeten doen aan de blockbustermafia.

Ik kan alleen maar meer respect hebben voor Duncan Jones en CHris Rockwell die met Moonwel alle juiste snaren weten te raken, met een fractie van het budget van de Martian.

sluit me verder aan bij Flavio

The Martian past mooi in het rijtje Interstellar, Gravity en Prometheus, waarmee er nu al een tijd lang ieder jaar wel een grote sci-fi film van een regisseur van naam in de bioscoop draait. The Martian en vooral Gravity maakten de meeste indruk, toevallig (?) de films die het avontuur in de ruimte wat dichter bij Aarde zoeken. Hoewel beide films over overleven vertellen, is de sfeer in Gravity wanhopig, maar in The Martian.juist optimistisch. Waar de ruimtepakken en zwarte leegte in Gravity voor gekmakende claustrofobie zorgen, lijkt de rode planeet in The Martian een wereld die erom vraagt verkend en overwonnen te worden. Matt Damon speelt een mooie rol als onverbeterlijke doorzetter, die zichzelf weer bij elkaar veegt waar anderen de handdoek in de ring zouden werpen. Dat zijn avontuur op Mars meer overtuigt dan (vooral de climax van) de reddingsmissie die op touw wordt gezet is eigenlijk het enige minpunt van de film. 4*

Tja er is al heel veel positiefs over deze film geschreven en ik kan alleen maar bevestigen dat het allemaal waar is ook!! Wat een schitterende film,alles klopt gewoon,mooie beelden, goede cast en regie enz...

Deze film MOET je in de bioscoop 3D IMAX gaan zien dan komt hij het beste tot zijn recht!!

Ik heb er in ieder geval van genoten!!

En tja, Matt Damon zie je steeds meer groeien en groeien als acteur, wat een genot om te zien!!

Een visueel zeer aangename film van Ridley Scott, de beelden van Mars zijn uitstekend. Sterke rol ook van Matt Damon. Helaas is zijn personage wel het enige met voldoende diepgang, de overige karakters hangen er toch veelal een beetje bij. Veel bekende gezichten die relatief weinig aan bod komen. Verder een zeer onderhoudend verhaal, hoewel de scènes op aarde minder interessant zijn dan het gedeelte op Mars. De soundtrack is zeer behoorlijk en zorgt voor een luchtige sfeer.

Prachtig film, echter ik mis in dit film een 3000 km avontuur naar Ares 4 en hoe hij de naderende storm moet vermijden en daarvoor uitvoerig testen gedaan. Maar ja anders duurt de film te lang voor gemiddelde bezoekers

Ja en nee.

Op zich is het idee wel leuk. Zoals Rambo achtergelaten werd in Vietnam, zo wordt Mark Watney achtergelaten op Mars: Alleen, en zonder hoop het te halen.

De sfeer zit goed, en Matt Damon komt ook realistisch over als futuristische Robin Crusoe.

De film komt bovendien direct to-the-point. Geen oeverloos gelul, nee: Van bij minuut 1 actie. Na een uur denk je dat de film niet meer stuk kan want je bent echt benieuwd wat voor wetenschappelijk verantwoorde survival-trucs er nog allemaal uit de hoed getoverd gaan worden.

Maar dan begint de grote reddingsmissie, en begint het mis te lopen. Het survivalverhaal moet plaats maken voor een race-tegen-de-tijd ín space. Een interessant verhaal ruimt plaats voor een niet-interessant verhaal, en een boeiende acteur wordt op de achtergrond verdrongen door een hele resem B-acteurs die ook niet allemaal hun best lijken te doen en soms zelf in overacting lijken te vervallen.

Niet alleen de gedragingen van de personages zorgen voor een crash in de geloofwaardigheid. Want je moet toegeven, het gros van de personages zou je nog geen borstel toevertrouwen als het een poetsvrouw/man was, laat staan een raket. Wat een oppervlakkige figuren.

Daarnaast zijn ook bepaalde escapades tijdens de reddingsmissie zijn zeer onwaarschijnlijk. (Vliegen zoals Iron Man?:? Liever toch niet.)

En bovendien kan de flauwe humor me niet smaken. Het doet de film - die in elk opzicht een realistisch verhaal probeert neer te zetten - geen deugd.

Iets waar ik me ook enorm aan stoor aan dit soort film zijn van die ‘uitleggerig’ conversaties. Kwestie dat het plebs de film ook begrepen heeft. 2 ingenieurs met jaren ervaring in de astrofysica die mekaar heel simplistisch een bepaalde actie gaan uitleggen, alsof ze tegen een 12-jarige bezig zijn. Als ik die andere ingenieur was zou ik zeggen: “Hou je bek, trut. Ik heb hetzelfde diploma als jou. Je bent niet tegen een mentaal gehandicapte bezig.”

Toch nog een nipte 3,0*, omdat het nooit echt saai wordt. Maar hier zat toch veel meer in met een degelijker script en een lager blockbustergehalte.

Geslaagde boek verfilming. Ik heb al meerdere films gezien van mannen die alleen achtergebleven zijn in de ruimte, maar deze film was meer dan het aanzien waard. Ondanks de lange speelduur zijn er voldoende verhaalwendingen om de aandacht vast te huden. Damon draagt de film goed en wordt daarbij geholpen door special effects. Gelukkig voeren die special effects meestal niet de boventoon en vormt het landschap van Mars niet de hoofdmoot van de film. Technisch zal het niet helemaal kloppen, maar ik heb me prima vermaakt. Extra punt voor de hilarische score.

Scott heeft vermoedelijk zijn oren flink laten hangen naar de studiobazen. De film en het verhaal komt erg 'afgevlakt' over, alsof alle enigszins scherpe randjes eraf zijn gehaald. Wat overblijft is een voorspelbaar verhaal met geforceerde verrassingen (die niet verrassend zijn als je wel eens vaker films kijkt) en een flauwe climax.
De karakters hebben totaal geen diepgang, sterker nog, je weet bijna geen namen. Daarnaast zijn de karakters niet boeiend, zeker de rol van Daniels had best interessant kunnen zijn, maar zijn rol heeft niets omhanden en kent enkele erg matige scenes (zeker met die pers Q&A's, die slaan werkelijk nergens op qua dialogen).
De humor komt ook niet uit de verf of moesten we lachen om een struikelende nerd terwijl hij met dé oplossing komt?. Damon doet het best aardig, maar het ligt er iets te dik bovenop allemaal bij 'm. De muziek is daarnaast ook vrij irritant met I will Survive en Abba.

Eerder las ik hier over de film Moon; die inderdaad in alle opzichten de veel betere film is.

Geslaagde film. Het grootste minpunt vond ik dat het tempo soms wat traag lag.
Maar dit wordt deels goedgemaakt door de spannende finale van de film waarin Mark Watney moest zien te ontsnappen van Mars. Bovendien waren de scènes op Mars en de experimenten die Watney moest uitproberen om te overleven vaak zeer leuk om te zien. Matt Damon zet de rol van Mark Watney trouwens zeer geslaagd neer. Zijn grappige opmerkingen maken het hoofdpersonage en de film nog wat interessanter.

film reviews in 100 woorden: The Martian (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

ps. ik ben geen professionele schrijver of criticus, ik ben maar een movie geek met een toetsenbord.

The Martian is een enorm vermakelijke survival movie, Ridley Scott’s fenomenale sci-fi versie van Cast Away meets Apollo 13 meets Saving Private Ryan. Matt Damon wordt vergezeld door een gigantische cast en geeft een uitstekende prestatie als de sarcastische en op-mars-achtergelaten Mark Watney, maar wat deze film zo boeiend maakt zijn de prachtige landschapscènes en vooral het intelligente script. Sommige dialogen komen vaak enorm wetenschappelijk over maar uiteindelijk blijft de film toch lekker luchtig. Het verhaal had misschien toch net iets méér drama mogen bevatten, maar doordat de film niet al te serieus blijft, kijkt The Martian echt gemakkelijk weg.

4,0*

Dat wordt wel zijdelings genoemd.. PR. Lijkt me ook niet heel interessant om dat in deze film te hebben.

Ik vond het om andere redenen maar zo-zo. Het ziet er wel superfraai uit allemaal, machtige shots van Mars voornamelijk dan. Het is iets waar Scott zijn ei nog wel in kwijt kan. Verder vond ik Damon's rol goed werken, het kreeg allemaal een iets luchtiger randje dan wat je op het eerste oog zou verwachten.

Wat ik beduidend minder vond is het nogal obligate 'against-all-odds' sci-fi verhaaltje met de onvermijdelijke NASA-karakters die je langs alle kanten om de oren vliegen. Daarnaast is de film met 140 minuten nogal langdradig te noemen. Eerst de opbouw, Damon wordt zelfvoorzienend. Op een gegeven moment is het wachten op de tegenslagen, om vervolgens toch door te gaan. Eind goed al goed, en natuurlijk de hele wereld die op straat staat te juichen...

Het is gewoon allemaal te braaf, clichématig, gewoontjes om echt te boeien. Toch meestal iets wat Scott wel weet te vermijden als hij sciencefiction maakt.

krappe 3.0*

Ik vrees dat ik er iets teveel van had verwacht. Het is echt een supervette actie-film en in 3D echt genieten geblazen. Wat aan de andere kant ook prettig was, was dat het door de gehele film nog vrij luchtig is gebleven. Toch mist ik was diepgang en kon ik er buiten de fantastische productie, niet echt iets bijzonders in ontdekken.

Dikke voldoende!