The Martian (2015)

Uitstekend avontuur/drama/SF film...

Spannend verhaal....

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteurs Matt Damon, Jeff Daniels, Sean Bean, Chiwetel Ejiofor

en Michael Peña ...

Super mooi HD kwaliteit en

prachtig 3D kwaliteit...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek

(Dolby DTS 7.!)...

Heerlijk genoten...

Zucht...

Prima film, komisch, drama, beetje actie.. alles in een.

En natuurlijk het "American good feeling moment".

3.0*** Zeker ook voor de mooie beelden.

Best goede film, wetenschappelijk gezien probeert het wel de gemiddelde mens uit te dagen, maar echt moeilijk om de film te begrijpen is het niet. Uiteraard versta je niet elke term, maar dan leer je tenminste ook iets uit de film (zo leerde ik dat de sol het martiaans equivalent van een dag was, en zo kan je nog wel wat dingen opnoemen). En er is geen enkele film waar je elke actie, elke scène en elke dialoog voor de volle 100 procent zal begrijpen. En zelfs al was het dan nog zo, dan nog is het menselijk brein niet in staat om zich op ieder detail te focussen, wat zelfs goed is, gezien filmkijken anders niet leuk meer kan zijn en je dan een vervelende vorm van OCD hebt. De mentale acties kan ik ook allemaal wel begrijpen. Er zullen wel een paar fouten in de film zijn, ik zag er wel, maar echt grootschalig waren ze niet in mijn ogen (zoals bvb. in Interstellar wel het geval was). De film was verder een niet echt lange zit, wat een prestatie is gezien de hoeveelheid monologen in de film en de speelduur, alsook het tijdstip waarop ik de film keek (midden in de nacht) midden tijdens een enorme filmdip. Wel is het natuurlijk een voordeel dat de film me weer ligt. Maar ik draag dit gegeven ook deels op aan het feit dat de film me wel kon boeien.

Ridley Scott bevestigt nogmaals, en weet wel hoe hij een sci-fi film moet maken (Alien bvb. , en Blade Runner moet ik nog kijken). Heeft me tot dusver nog niet ontgoocheld. Misschien maar eens wat meer van zien.

In de eerste helft komt de film nog weg met de ongeloofwaardige zaken, maar daarna gaat het rap achteruit en zinkt de film steeds dieper weg. Vergezocht, onwaarschijnlijk, op z'n best gemiddeld acteerwerk, maar bovenal niet boeiend.

de film zou zeker meer punten van mij hebben gekregen als ze dat verschrikkelijke feelgood-doorsnee-uitgekauwde-hollywood-amerika-gedoe achterwege konden laten,

maar helaas,...

bah!

ach 3 sterren is toch ook nog best hoog,

Mijn verwachtingen zijn niet uitgekomen, en dat is positief! Ik had niet zoveel verwacht van een zoveelste ruimtefilm, maar deze is echt goed.

Ten 1e mijn complimenten aan Damon. Vind hem normaal gesproken niet bijzonder acteren, maar hier wel. Vond hem zelfs erg grappig bij vlagen, zijn fotoposes bijvoorbeeld.

Het verhaal is goed te volgen in normaal ipv wetenschappelijk Engels, waar ik me vaak aan erger bij dergelijke films, maar het verhaal is vooral leuk en spannend. Ik 'zat er in', alsof Damon een goede vriend is waarvan je echt hoopt dat hij het overleeft. Een soort inlevingsvermogen wat ik vrijwel altijd mis bij ruimtefilms.

De rest van de crew is ook een pluspunt. Vooral Johansson en Vogel zijn interessante karakters. Chastain als 'bazin' vond ik wat minder.

De beelden, en dan vooral Mars, zijn prachtig, van Ridley Scott wist ik al wat hij kon. Ook de soundtrack heeft een prima maar niet speciale bijdrage.

Beste ruimtefilm die ik zag tot nu toe. Net iets beter dan Interstellar.

Indrukwekkende poging in een toch ietwat drukbevolkte genre-hoek na bijvoorbeeld Interstellar, Gravity, Moon, Sunshine en Oblivion in het laatste decennium. Ik heb een voorliefde voor astronomie, wat de interesse in zulke films uiteraard makkelijker maakt. Maar het is onmogelijk om overlappingen en vergelijkingen te voorkomen.

Het sterkste aan The Martian is iets wat je op voorhand kan verwachten: de special effects. De cinematografie is geweldig. De beelden van Mars zijn verbluffend. Er is duidelijk enorm veel aandacht besteed aan het uiterlijk en dat heeft zijn effect. Super!
Acteerwerk van Damon is ruim voldoende, alle andere karakters hebben eigenlijk een kleine rol en worden niet uitgediept. De monologen zijn slim ingepast als narratieve functie. Het verhaal is op zich prima, hoewel het gaandeweg de film technischer wordt en we maar moeten geloven of het mogelijk is qua ruimtevaart. In de eerste helft van de film wordt overigens prima voldaan aan het gevoel dat het realistisch is. Het script heeft zijn best gedaan niet alles in vloeiende lijn te laten verlopen en de logische tegenslagen toe te voegen. Uiteindelijk wordt het wel teveel een aaneenschakeling van tegenslagen en (soepele) oplossingen.

Grootste minpunt vind ik het gebrek aan diepgang. Er was -zeker met deze speelduur- voldoende ruimte voor het psychologische effect op het eenzame karakter, maar dat is helemaal achterwege gelaten. Sterker, Watney lijkt vrij laconiek door zijn toch psychisch zware periode heen te wandelen. Hij is onophoudelijk inventief, grenzeloos fysiek sterk en altijd in voor een grapje (sowieso was duidelijk gekozen voor -misplaatste- humor om het luchtig te houden, zoals de disco-score). Wellicht gedaan om een breder publiek aan te spreken, maar diepgang had de film een stuk sterker kunnen maken. En tja, je zag hem al aankomen, het über-Amerikaanse-feelgood-einde, helaas...

Kortom, weer een toffe, prachtig vormgegeven 'ruimtefilm', maar mist diepgang.

The Martian

Daar dan eindelijk weer eens een film met een beetje waarde voor mij. Na de afgrijselijke sci-fi film The 5th Wave (2016) was ik daar wel weer even aan toe. Nu staat The Martian al wel een tijdje hoog in mijn geheugen geschreven, over het algemeen ben ik verzot op Sci-Fi films dus daar had ik geen moeite mee. Gister kreeg ik een tip dat ik hem echt moest zien, en vandaag heb ik er dus direct maar voor gekozen om hem te kijken. Ik moet zeggen dat ik me mijn 144 minuten niet heb verveeld. Nee sterker nog, ik heb juist 144 minuten voluit genoten van deze mooie Sci-Fi film.

The Martian was een film wat toch wel veel uitdrukte dat het geen spannende Space Warfare zou worden waar de lazer stralen je om de oren vliegen. Daarin tegen is The Martian soms een wat rustgevende film, althans rustgevend ook niet, want verdiepend in het karakter zit je dus letterlijk in je eentje op een planeet, toch wel een stukje verder dan de aarde zelf. Al dat ik zelf deze film zou bestempelen als Sciencefiction / Actie of misschien Sciencefiction / Thriller was deze film meer dan geslaagd.

Het verhaal was prima bij een missie op mars komt er een storm die Mark Watney verwond en er voor zorgt dat hij alleen op Mars overblijft. Om te blijven leven verbouwd hij aardappelen die hij wist te planten. En deed er alles aan om de dingen zo te maken dat hij weer terug kon naar aarde. Bij de zoveelste sol dag kon hij gered worden, wat er voor zorgde dat hij weer naar huis kon en een leraar werd.

Erg leuke film die mij goed heeft vermaakt over de middag. Nu nog de films The Signal (2014), Interstellar (2014) , Oblivion (2013) en Gravity (2013) en dan heb ik de meeste weer gehad. Leuke film en zeker het kijken waard, inspirerend ook vooral. Ik ben namelijk niet iemand die het heelal niks kan boeien, ik ben er veel mee bezig en wacht zo ook op de documentaire Voyage of Time (2016) die mijn interesse erg gewekt heeft.

4,0*

De laatste twee films van Ridley Scott (hij houdt er een behoorlijke productie op na de laatste jaren) waren nu niet direct zijn beste maar met the Martian komt ie weer sterk terug.

Zijn handelsmerk,het camerawerk is ook meteen het sterkste punt van de film.De beelden op Mars zijn van een ongekende schoonheid en ook op aarde (weliswaar minder spectaculair) en in de ruimte laat ie weinig steekjes vallen.

Ik had mijn vraagtekens bij Matt Damon,zo snel alweer terug in space na Interstellar,maar hij zet een prima rol neer die the Martian volledig weet te dragen.Wel slim dat Scott de scenes mooi afwisselt tussen Mars en Aarde,zo blijft toch allemaal wat boeiender.

De bijrollen zijn goed maar zonder al te veel diepgang ingevuld maar dat stoort niet echt want het verhaal vangt dat adequaat op.Tegen het einde wordt de spanning nog wat opgevoerd met als uiteindelijk eindresultaat een mooie,aangename en zeer onderhoudende film.

Fantastische visuals, interessante technieken om te overleven, opluchtende humor ("No, I am not going to 'Turn the beat around'. I refuse to.") en sympathiek spel op Mars, en aardige politieke ontwikkelingen en ijzersterk spel op de aarde. Minpunten zijn het feit dat het toch eigenlijk nergens ècht spannend wordt (begonnen er nog kijkers aan deze film onkundig van het feit dat het titelpersonage het zou overleven?) en dat de slotscène in de ruimte met z'n redding-op-het-nippertje-vol-acrobatische-toeren eerder uit een spannend jongensboek lijkt te komen. Toch al met al een rijke en emotioneel bevredigende kijkervaring, gemaakt door een meester-ambachtsman met een zeer soepele vertelstijl en dito montage.

Mooie film om een keer gezien te hebben. Prachtige beelden. 3D effecten zijn mooi in beeld gebracht.

Echter geen film voor de top 250.

Ridley Scott heeft weer een hele mooie SF film gemaakt. Fantastische beelden en goed acteerwerk van Matt Damon.

Zoals al vaker vermeld: mooie beelden, maar voor de rest zéér ongeloofwaardig...

In de bios heb ik hem overgeslagen, dus dan maar even via de bieb gehuurd. Nou ja;

een astronaut blijft alleen achter op Mars. Hij slaat zich al grappend door tal van problemen heen met allerlei merkwaardige freubeloplossingen. Hij lijkt zich prima te vermaken ( op een enkel momentje na ) in deze bedreigende claustrofobische situatie. En dankzij zijn opmerkelijke vindingrijkheid kan hij na enige tijd ook nog communiceren met het thuisfront. Dit thuisfront , middels een NASA-setting die precies eender is aan settings in andere films, bestaat uit allemaal vlakke karakters die met control C + V uit andere movies lijken te zijn overgenomen. Steeds worden er probleempjes gecreeerd en ook weer opgelost. Wat een spanning ! De uitdaging lijkt toch onoplosbaar tot ineens de Chinezen gaan helpen; want ja, hun chef is een oom van een NASA-medewerker. En dus wordt een miljardeninvestering zomaar de ruimte ingeschoten om 1 Amerikaan ( misschien ) te redden. Volkomen logisch ! De bemanning van het ruimteschip dat Mars verlaten heeft twijfelt geen moment en gaat grijzend weer een jaartje de ruimte in, nadat ze op de normale wijze om de aarde heen worden gekatapulteerd met behulp van de zwaartekracht. Dit leidt tot een bloedstollende climax; de astronaut wordt vanaf Mars de ruimte in gelanceerd zonder bescherming van ramen ( of zoiets ) en vliegt zonder beschutting door, in de hoop in de armen van de reddende gezagvoerdster terecht te komen ( letterlijk dan ). Bijna mislukt dit nog, maar gelukkig weet de astronaut een gaatje in zijn pak te prikken en daarop vliegt hij als een eenpersoons-raket het heelal in en wonder boven wonder prikt hij PRECIES goed zodat hij EXACT de juiste richting uit gaat. Eind goed, al goed !! Het geheel wordt uiteraard op de hele aarde, via grote schermen, met gejuich door alle menigtes ontvangen . ( Control C + V ).

Het kan niet anders; deze film is een parodie. Geen overdreven vette, maar meer op zijn Ederveens. Je zou ook nog kunnen denken dat het serieus bedoeld is.

Ongeloofwaardig en niet grappig. Dat waren die punten die mij met name stoorden. Verder een OK SF film. Toch ruim voldoende.

Jammer, had iets meer van deze film verwacht. Beetje het Scott probleem van de laatste jaren voor mij: het is allemaal niet slecht maar echt goed wil het ook niet meer zijn.

Het commentaar van ongeloofwaardig is niet mijn probleem. Dat zijn dingen die ik een sci-fi films voor lief neem.

Het acteerwerk van Damon is is ook wel oke. Het euvel van de film is het gevoel. Dat mist. En de film duurt te lang voor wat die moet doen.

De scenes in de Hermes en de beelden daaromheen waren wel goed.

De film begint alleraardigst met Matt Damon moederziel alleen op Mars, met prachtige beelden van de rode woestijnplaneet. Zijn overlevingstactieken en botanische plannetjes zijn vermakelijk om te zien, maar wanneer NASA zich ermee gaan bemoeien, takelt de film snel af en wordt het niets meer dan een hoop kolderieke onzin.

Dit komt vooral door een hoop irritante personages bij NASA 'ground control' die zich door crappy one-liners heen moeten worstelen. Dat het wetenschappelijk gezien met een korrel zout genomen moet worden, prima. Ik verwacht heus geen hyperrealistische documentaire. Maar waarom moeten NASA-medewerkers altijd zo irritant zijn, van het type "warhoofd met gekke maniertjes"? Het dieptepunt was een scène waarin een nerdy astrofysicus nonchalant met vroem-vroemgeluidjes iets gaat uitleggen aan de directeur van NASA alsof het een kind van 5 is. Ja, heel geestig. Armageddon en Independence Day belden, ze willen hun slechtgeschreven personages terug.
Daarnaast negeren NASA-medewerkers en astronauten protocol na protocol en wordt NASA vertegenwoordigd door een stelletje quasi-stoere meneren die spierballentaal bezigen terwijl ze ad hoc plannetjes smeden om meneer Damon te redden. Erg pijnlijk om te zien hoe talenten als Jeff Daniels, Sean Bean en Chiwetel Ejiofor hun wanstaltige teksten moeten oplepelen. Inclusief flauwe LOTR-grappen, want NASA-nerds houden natuurlijk van fantasy. Nee, het mag dan een ruimtefilm zijn, maar een hoger niveau dan dit wordt het niet.

Halverwege de film was ik er dus eigenlijk al klaar mee. Tegen de tijd dat de reddingsmissie van start gaat is de rek allang uit de film en valt er weinig meer te beleven. Het einde is dan ook verre van verrassend. Dus jammer, ik had hier wel wat meer van verwacht.

Deze eindelijk ook eens bekeken en vond dat hij een beetje een trage start had, maar naar het einde toe was hij wel goed op dreef. De cast deed het gelukkig wel goed en de opmerkelijke disco soundtrack was eens iets anders.

Visueel zat het ook wel goed.

'k vond het wel een goeie film, maar mocht misschien toch een tikkeltje korter geweest zijn, maar desondanks het bekijken waard.

Hier had ik heel wat meer van verwacht; de 7 Oscar-nominaties zaten er voor een groot stuk tussen moet ik eerlijk toegeven...maar nu ik de film gezien heb vraag ik me steeds meer af hoe en waarom ze die hebben binnengehaald. SF is een genre waar je best met een "open mind" naar kijkt, maar deze Hollywoodiaanse kolder lijkt halverwege en zeker naar het einde toe nergens meer op. Hoe sterren zoals Chastain en Damon dit verkocht moeten krijgen weet ik niet. De film gaat nochtans goed van start maar dat is helaas van korte duur. De "Marsman" lost alle problemen die op hem afkomen, fluitend en op zijn dooie eentje gemakkelijk op en als het dan eens tegenslaat, dan is er nog de one-liner om de ernst van de situatie te ontmijnen. Tenslotte nog dit; disco en Mars-landschappen, een aparte combinatie, maar wie ervan houdt zal dit wel lusten.

Lekker filmpje hoor!

The Martian ziet er fantastisch uit op 4K. Vooral de Mars wandelingen zijn adembenemend mooi om te zien. Het verhaal is goed en wordt vooral wetenschappelijk benaderd. Daar snappen we misschien niet alles van, het is mooi om te zien wat je met kennis je overlevingskansen kunt vergroten. Het thuisfront vond ik iets minder boeiend en wellicht had dat wat minder naar voren hoeven te komen. Vooral met dat ene zinnetje “Bring him home krijg ik wat kokhalsmomenten. Ook de overdreven Wall beelden in New York en Londen zijn te ver doorgevoerd. En dan hebben we natuurlijk nog een Hollywood einde, maar goed daar doorheen kijkend is The Martian een uitstekende SF en een stuk beter dan Instellar. De discomuziek is wel grappig. Film duurt wel iets te lang. 2 uur was mooi geweest, maar heb me bij deze misschien spanningloze film totaal niet verveeld!

Redelijk goede verfilming welke vooral visueel echt uitblinkt. Een van de best uitziende films die ik heb gezien. De Blu-ray is dan ook top, weergaloos beeld & geluid.

Helaas heeft de film last van dezelfde minpunten als het (sterke) boek. De hoofdpersoon is heel oppervlakkig en (logischerwijs) nog een stuk meer als in het boek komt de lijdensweg totaal niet over. Geen moment heb je het gevoel dat ‘ie daar zó lang in z’n eentje vastzit. Het boek is ook erg humoristisch dus dat zal ook niet helemaal de intentie van de schrijver zijn geweest, maar toch.

Vond het eveneens jammer dat de zandstorm er niet in zit, maar die keuze is wel te begrijpen aangezien de film al vrij lang is.

Goede en leuke film, maar zal me zeker niet bijblijven.

Eens.

Hier had ik me erg op verheugd, maar hij viel me nogal tegen. Ik kon niet meeleven met de hoofdpersoon, geen goed teken. Te veel clichés en voorspelbaar. Helaas.

Te veel clichés, zeer irritante NASA-control mensen. Film begint goed (eerste half uur) en zakt daarna steeds verder weg. De regisseur weet het gevoel niet over te brengen op de kijker. Zo'n desolate planeet en desolaat landschap, daar moet veel meer uit te halen zij; eenzaamheid ontbering, extreem moeilijke weersomstandigheden, depressie, wanhoop - bijna niks van dat alles. In plaats daarvan gaat Damon fluitend zijn dagen door.

Er is ook geen band/emotionele diepgang tussen de personages. De film is daardoor van bordkarton. Damon is een uitstekende acteur, maar wordt afgescheept met oppervlakkige dialogen. Alles gaat in razend tempo voorbij, nergens wordt echt bij stilgestaan.

De film was niet extreem slecht en er zijn prachtige SF beelden, maar er is veel te weinig uitgehaald. En dat feelgood-independence day einde is nu echt al uitgemolken. Dat kan echt niet meer in 2016. En dan die soundtrack. Man man man... hoe is het mogelijk.

Film staat hier natuurlijk veel te hoog genoteerd (Interstellar is bijvoorbeeld een klasse beter en spreekt veel meer tot de verbeelding).

Verder valt het botox-gebruik van de acteurs nogal op. Bij interstellar was dat bij Matthew McConaughey ook al het geval. Damon was er ook vol mee gepropt, net zoals die commandante, het was té opvallend, zeker bij close-up beelden. Is een hele goede acteur, maar de botox neemt een stuk van zijn authenticiteit weg.

Prachtige beelden van Mars, Matt Damon doet het alleraardigst, al met al een vermakelijke film.

Wat echter het meest blijft hangen - en dat is niet positief - dat is de ergerlijke soundtrack. Tjonge, heel slechte keuze! Zogenaamd grappig en luchtig. Vette sfeer killer! Wat de film ook geen goed deed, waren de oninteressante personages op Aarde. Dat had beter uitgewerkt mogen worden.

3* voor de geweldige beelden en goede rol van Matt Damon al is zijn personage een beetje vlak.

Toch meer van verwacht.

Deze film werd zo goed ontvangen, dat hij wel goed moest zijn. Met een geweldige regisseur aan boord en een goede acteur moet het goed komen. Dat is gelukkig ook zo. Acteerwerk ziet er prima uit. De beelden zijn prachtig geschoten, waardoor je bijna zou vergeten dat dit grotendeels CGI is. Het grote minpunt aan deze film, is dat hij wel heel moralistisch en simplistisch is. Ook krijg ik constant het gevoel dat ik dit al wel eens eerder heb gezien.

Conclusie: een goede en boeiende film, maar verwacht geen meesterwerk.

The Martian kijkt ondanks de 136 minuten lange speelduur makkelijk weg. Matt Damon weet z'n rol uitstekend neer te zetten en dat is knap want het is niet 1 van de makkelijkste rollen. Verder een goede aanvulling qua goede acteurs waardoor de acteerprestaties overall prima zijn.

Persoonlijk had ik iets meer humor verwacht (naar aanleiding van de trailer) en van mij had al die natuurkundige astrofysische termen niet gehoeven, want dat was toch allemaal abracadabra. Maar leuk voor de slimmerds onder ons.

3,5*

7/10 (IMDB).

Eigenlijk weet je aan het begin van deze film al wat er aan het eind gaat komen. Enfin, ik was toch wel benieuwd aangezien de film ook was genomineerd voor de Oscars in de categorie beste film. Zelf vind ik dat erg overdreven. De film is verder vakkundig gemaakt maar blijft ook niet weg van clichés. Sterker zelf ze worden vaak innig omarmt. Toch zijn er ook momenten dat er wel mooie beelden zijn. Mark Watney die aardappels poot of de onderschepping in de ruimte met het touw. Helaas zijn die momenten spaarzaam. De beelden van de landschappen van Mars waren trouwens ook zeer mooi om te zien. Nee, aan de aankleding lag het vaak niet. Bijna alle films van Ridley Scott hebben een lange tijdsduur maar kunnen het schijnbaar hebben, wat betekent dat de regisseur toch iets goed doet. Aangezien hij de volle lengte van de film mij wel weet te boeien.