The Martian (2015)

Is het ongeloofwaardig en lachwekkend dat een astronaut naar Disco of ABBA luistert?

ja, in deze context wel, vind ik.

niks mis met Abba hoor, ik kom zelf uit het discotijdperk...:)

Leuk kijkspektakel zonder verdere diepgang, gecompenseerd door de gebruikelijke wetenschappelijke onzin.

De Blu-ray van The Martian lag al vele maanden op me te wachten en deze week heb ik de film dan toch maar eens een herziening gegeven. 2 jaar terug heb ik me er echt goed mee vermaakt in de bioscoop. Het voelt als een echte blockbuster, lekker luchtig, maar echt nog wel spannend en boeiend. Sterk acteerwerk van Damon en de beelden spreken voor zich. Vreselijk mooi gemaakt, vooral de shots van bovenaf op de planeet vond ik erg mooi. Ook de muziek versterkt het gevoel dat dit gewoon met veel plezier gemaakt is, kon er wel de humor van in zien dat je plots ABBA hoort. Destijds gaf ik er ''slechts'' een 3,5* voor, ik vermoed doordat de film op geen enkel vlak heel vernieuwend was, maar omdat het een tweede keer weer zo goed is bevallen gaat er nu wel een verhoging naar 4* in zitten.

Het filmscript moet al zowat klaar hebben gelegen, nog voor het boek een bestseller werd in 2014. Een aantal familieleden was er lyrisch over en zodoende dus het boek indertijd gelezen. Maar net als het boek, deed de film me niet zoveel.

Het ziet er allemaal gelikt uit en technisch is er echt niet zoveel mis met het verhaal (ook wel het laatste punt waar ik over zal vallen; het is maar waar je je druk om maakt). De schrijver heeft zelfs behoorlijk wat fieldresearch gedaan bij diverse ruimtevaartorganisaties. En natuurlijk hoort daar enige literaire vrijheid bij; het gaat hier tenslotte niet om een studieboek over de ruimtevaart.

Echter mis ik enige binding met de personages. Bij een goed boek of een goede film leef je echt mee met de hoofdpersonen en hoop je dat het allemaal goed afloopt. Je voelt mee met hun angsten en overwinningen. Dat had ik hier geen moment. Alles voelt koud, klinisch, afstandelijk. Geen moment kreeg ik het idee dat Matt Damon daadwerkelijk gevaar liep; niets ten nadele van zijn acteerprestatie. Met de personen op aarde was dat nog minder.

Het kijkt allemaal lekker weg, maar het kwam over als lopende bandwerk. Typische 3*** film voor mij.

Ik had me er weinig van voorgesteld en dan blijkt het toch nog mee te vallen. Een onderhoudend niemendalletje voor een avondje waar je vooral nergens over moet gaan nadenken want dan is de lol eraf. Zoals eerder al vermeld ontbreekt inderdaad zelfs maar een tikkeltje vorm van diepgang in dit patriotistisch schoolreisje , dat kan je aan Amerikanen wel overlaten, een heerlijk simplistisch volkje. Maar het ziet er goed uit en dat is ook wel eens leuk.

De maker van deze film (Ridley Scott) is wel op en top Brits.

Mijn eerste stem dit jaar.

En Ridley Scott heeft het weer gedaan. Een zeer boeiende, oogstrelende ruimtevertelling. Nee, niet met Aliens, invasies of buitenaardse kolonies... Gewoon over een man die voor dood is achtergelaten op Mars.

Deze man heet Mark Watney... en opnieuw duim ik stevig voor Matt Damon. Deze man is, zoals vermeld, voor dood achtergelaten na een mislukte missie op Mars... Maar, wanneer de crew inmiddels op aarde is teruggekeerd blijkt hij helemaal niet dood te zijn. Ja... wat doe je dan? Miljarden kilometers van jou planeet af... in een rood niemandsland?

De film weet hierbij op een sterke manier te switchen van overlevingsdrama tot de gekte die Mark probeert te onderdrukken. Hij mag van geluk spreken dat er al van te voren een kleine basis is gebouwd op de planeet.... Met een groot voedselvoorraad en een onderdak. Sterker nog, door de biogenetische kennis van Mark weet hij zelfs een tuintje te maken en groente te oogsten... Ook de manieren hoe hij aan water komt blijft een koud kunstje.

De film is een aaneenschakeling van de verbaasde Nasa-leden als de observatie van Mark... die met zijn sarcastische videoverslagen afleiding probeert te zoeken, allerlei manieren verzint om aan zijn levensmiddelen te komen, irriteren aan discomuziek van een van zijn collega's... en dan het uiteindelijke contact met de aarde.

Ridley Scott weet er hier toch wel iets luchtigs van te maken. De eenzaamheid van Mark dringt niet tot diep in je ziel naar binnen, de hoop lijkt grotendeels meer op de voorgrond te treden en ook de vele mislukte pogingen om Mark te redden... Maar opgeven? Homaar...

En inderdaad... Na een fikse eenzame afmatterij verdiend de film wel een happy end. Wel een hele buitengewone wel te verstaan...

Wat ik trouwens wel een vreemde logica vond: Op dat moment dat die capsule klaarstaat op de landingscirkel... Waarom oh waarom moet Mark zo nodig de top losschroeven en eraf schoppen... en alle ramen verwijderen... Dat is toch vragen om problemen?

Maar desalniettemin heb ik weer zeer genoten van de creatie die Scott in elkaar gezet heeft.

4,0*

Schitterende film! Mars fascineert me sinds ik het boek van Joris van Casteren heb gelezen. Nu is The Martian natuurlijk wel flink aangedikt en over de geloofwaardigheid van met name het laatste kwartier zullen we het maar helemaal niet hebben, maar Scott zet hier wel een prachtige sfeer neer.

De gave omgevingen, het gevoel van eenzaamheid, het uitzichtloze, de overlevingsdrang van de mens; het komt hier allemaal erg sterk samen. En dat verpakt in een ouderwetse - in de goede zin van het woord - avonturenfilm waarin ook ruimte is voor de nodige humor.

Wat dat betreft is het een slimme zet om Matt Damon de hoofdrol te laten vertolken. Normaal gesproken is hij zeker niet mijn favoriete acteur, maar hier doet hij precies waar de film om vraagt.

Erg genoten, kortom. Binnenkort ook maar eens aan die Mars-serie op Netflix beginnen.

Prima film. Deed me bij vlagen denken aan Tom Hanks op een eiland. Maar Damon is goed op dreef

Geen hoogvlieger, maar zeker vermakelijk met Matt Damon in een goeie rol. Ik vond de special effects met name in het begin wat fake overkomen. De film wordt niet echt spannend omdat het voor de hand ligt dat hij gered wordt.

Ridly, wat is er met je gebeurd? Je was ooit een onovertroffen bekwame regisseur. Als ik de kennis van Andre Kuipers had kon ik het waarheidsgehalte van deze film wat beter inschatten. Maar goed, blijft over een film die voornamelijk gaat over techniek, de linkerhersenhelft en de typisch Amerikaanse mentaliteit van imperialisme, hoogmoed, heldendom en optimisme. Voor het mannelijk publiek hebben ze dan nog de zeer aantrekkelijke Jessica Chastain gecast. Een 6je.

Beetje een combinatie van Cast Away met Tom Hanks en Mission to Mars (waar een astronaut groente teelt). The cast was goed, verhaal ook, maar special effects ging. Zoals de meesten hier zeggen, is dat in het begin de special effects over de storm slecht was. En inderdaad. Gelukkig waren de andere special effects wel goed. Toen ik het verhaal hier las, dacht ik: het wordt toch niet een tweede Cast Away achtige film, hè? Daar heb ik geen zin in. Maar het begint al meteen goed. Heb de film helemaal uitgekeken en verveelde me ook geen minuut. Zeker de moeite waard om deze film gezien te hebben. Of ik deze film ooit voor de tweede keer ga kijken? Hmm...

Vandaag nog eens op m'n gemak bekeken. waardering een * omhoog

Langdradige en ongeloofwaardige film waarbij je aan het begin al weet dat het goed gaat aflopen. Je krijgt ook weinig feeling met de personages.

Ok.

Veel goede geluiden, maar ik vond deze film echt niet heel bijzonder in vergelijking met andere Sci-Fi films. Misschien is het verhaal wat origineler, want de planeet Mars heb ik nog niet vaak gezien in een samenvatting. Maar goed.

Visueel is de film natuurlijk helemaal top. Damon acteert best goed, en de rest is wel ok. Leuke rol van Childish Gambino ook weer. De film wil overigens nergens echt heel spannend worden, dus daarvoor hoef je het niet te doen. Het verhaal was best boeiend, maar pakte me niet altijd even goed.

Duurt ook misschien iets te lang, en de band met de personages is inderdaad vrij lastig te maken. Voor de rest een prima film. Best een aanradertje voor ScienceFiction fans.

Vette film.

Moet het vooral hebben van het visuele

aspect.Damon acteert er op los.

Het verhaal is mischien vergezocht maar

alles zit zo goed in mekaar dat het geloofwaardig overkomt.Ook nogmaals mede het spel van Damon.Ik heb genoten.4.0

Cast Away in Space!

Maar mooi in beeld gebracht. Sfeervol en vond Matt Damon niet verkeerd!

Film die weliswaar mijn aandacht had bij de release, maar waar ik nooit achteraan ben gegaan. Ridley Scott heeft in het verleden bewezen goed met het genre overweg te kunnen en de cast was ook veelbelovend. Ik denk dat twijfels over of het uitgangspunt het gehele speelduur interessant zou blijven ervoor gezorgd hebben dat ik de film een tijdje ontweken heb.

En die twijfels bleken niet geheel onterecht. The Martian begint namelijk halverwege wel wat te slepen. De reddingsactie die op aarde beraamt wordt verandert op den duur zelfs in oninteressant geneuzel. Dat is wel enigszins teleurstellend, want namen als Jeff Daniels, Sean Bean en Mackenzie Davis maakten mij vooraf wel juist extra benieuwd naar de film. Dit deel van de cast doet het nog steeds vrij goed hoor (hoewel ik de rol van Donald Glover wel vrij vervelend vond), maar hun verhaallijntjes vond ik niet zo interessant. De film is op zijn best wanneer de focus op Matt Damon ligt.

Het grapje over 'Cast Away op Mars' had ik ook al vrij gauw gemaakt. Matt Damon kiest wel voor een iets nonchalantere aanpak dan Tom Hanks in die film, hetgeen misschien niet altijd even geloofwaardig is, maar wel voor een stukje humor zorgt. Hij speelt zijn personage prima. De tegenslag die hij halverwege onverwachts te verwerken krijgt hakt er ook wel in. Tegen het einde van de film, wanneer we eindelijk bij Mark's reddingsoperatie zijn aangekomen, volgt jammer genoeg een aaneenschakeling van ongeloofwaardigheden (met het lek in het pak als dieptepunt). De aanhoudende grapjes over iemands muzieksmaak vond ik daarnaast bij vlagen nogal misplaatst en melig. Op enkele cruciale momenten deed het afbreuk aan de spanning. Het gebruik van popmuziek door de film heen vond ik dan weer niet zo'n probleem. Ik vond de Starman-montage zelfs erg leuk.

Visueel heb ik hier niets op aan te merken. Shots in de ruimte zien er fantastisch uit, waardoor het met het sciencefictiongedeelte van de film ook wel goed zit. The Martian scoort met gemak een voldoende, maar ik denk dat het inperken van al die NASA-perikelen ervoor had kunnen zorgen dat ik nog hoger geëindigd was.

3*

Het betreft ook geen spannende film want het is een sf / drama film.

Ik vind het een geweldige film met een geweldige Matt Damon met een geweldige scene

The Martian 2015 - Hot Stuff Clip - YouTube

een keer het aanzien waard is. Er zit in alle 3 films te weinig of geen actie en zijn alleen daarom al veel te lang en als je dan ook nog een film erbij hebt waar bijna alles tegen valt, zoals bij de First Man, dan ben je flink in de aap gelogeerd. The Martian is visueel een plaatjes, het verhaal is aardig bedacht en in scene gezet. de begeleidende soundtrack is ook niets op aan te merken. Je zit gewoon naar de overleving te kijken van een astronaut, die is achtergebleven van een missie op Mars en de opzet van een redding operatie uitvoering ervan. Tja en als discomuziek het enige is wat aan muziek is er achtergebleven van andere astronauten, dan zou ik er blij mee zijn, ook al zou het niet mijn genre zijn. The Martian was aangenaam om een keer te hebben gezien, maar voor mij blijft hier ook bij. 3.0 Binnenkort nog even Ad Astra met Brad Pitt kijken, die binnenkort uit komt en dan heb ik het voorlopig wel even met astronauten films gehad, denk ik.

Het verhaal krijgt nog net een voldoende. Maar ook niet hoger omdat het zo'n lange zit is en er wel iets meer tempo in had gemogen.

Degelijk, maar behalve dat niet echt mijn ding, en de vraag waarom deze film toch zo hoog scoort op IMDB.

Beeld wordt geschapen van Mark die per ongeluk achter wordt gelaten op Mars. Zijn manieren en uitvindingen om te overleven zijn interessant en boeiend, en verder valt natuurlijk het visuele gedeelte op. De beelden van Mars zelf zijn prachtig, Met de nodige tegenslag en vooral veel overleg tussen grote bonzen worden er verschillende reddingsacties opgezet. met de meest onwaarschijnlijke als iets dat uitgevoerd wordt.

Eerste punt van kritiek is de duidelijkheid qua tijdsbesef. De eerste keer dat ik de film zag ontging me hoe lang hij daar nu alleen zat, en dit keer weer. Dan is er de toon van de film die mij niet echt pakt. Het valt mij op dat op een paar momenten richting het einde Mark nergens echt bij de pakken neer gaat zitten, boos wordt, verdrietig wordt, of het zelfs opgeeft. Iets dat ik een gemiste kans vind tot wat extra lading, beleving en drama en ik overigens normaal zou vinden voor een mens in een dergelijke situatie. Dit verloopt wat mij betreft allemaal veel te gladjes. Dan zijn er een aantal quasi-komische momenten plus de discomuziek die het geheel wat luchtig maken, maar die lijn wordt ook niet voldoende doorgetrokken. Wat resulteert in een behoorlijke lange zit die mij nooit ergens pakt of spannend wordt.

The Martian is wat mij betreft dan ook een gemiste kans en wat daar nu precies aan ontbreekt laat Damon wel zien als Dokter Mann in Nolan's Interstellar, namelijk wanhoop en angst. Goed dat zal Scott niet in gedachte gehad hebben, maar mij doet het weinig ondanks de meer dan aardige acteerprestaties van Damon. The Martian is daarmee wat mij betreft een zoutloos geheel zonder iets extra's of het moet de schare appetijtelijke dames zijn in de vorm van Chastain, Wiig en vooral Davis zijn die voorbij komen. Aardig voor een keer, maar daarna een film die in het geheugen erg ver naar de achtergrond schuift.

Op zichzelf altijd leuk die space rescue missies, we zagen er inmiddels al flink wat. De astronaut die alleen op Mars achterblijft, heeft het te druk met zijn overleven om nou echt veel tijd te hebben voor diepgang, maar dan kan je wellicht ook beter Tarkovsky kiezen dan voor Ridley Scott.

Beetje te lang wellicht, maar met een fijne climax.

Prachtige film!

Hij is nooit echt een goede regisseur geweest hoor. Hij kan maar moeilijk een goed verhaal met diepgang neerzetten. Al zijn films zijn heel oppervlakkig. Hij moet het vooral hebben van het creëeren van sfeerbeelden.

Precies wat Mark Watney dacht!

Wanneer een wetenschappelijke expeditie op Mars wordt overvallen door een zware storm, besluit expeditieleider Melissa Lewis [Jessica Chastain] de planeet te verlaten in de veronderstelling dat botanist Mark Whatney [Matt Damon] de storm niet heeft overleefd. Mark blijkt echter slechts gewond te zijn en hij beseft zich dat hij slechts 30 dagen gebruik kan maken van de middelen die de expeditie heeft achtergelaten en dat hij, om technische redenen, normaal gesproken pas over vier jaar opgepikt zou kunnen worden. Overlevingsdrama is een eerbetoon aan wetenschap met een hoofdpersoon die zich met de combinatie van zijn enorme kennis en nuchtere instelling elk onoverkomelijke probleem weet op te lossen. Damons beste rol uit zijn carrière leverde hem een Oscarnominatie op, maar hij legde het af tegen Leonard DiCaprio voor The Revenant.

Gave film, Robinson Crusoe op Mars. Inderdaad over heldendom en optimisme. Iets mis mee? Wat heb ik toch de pest aan mensen die dan met 'typisch Amerikaans' komen aanzetten. 'Typisch Nederlands' is dat, alles moet altijd worden verkleind, alles moet onder de grauwsluier van een Hollandse motregen worden geschoven. Leefde erg mee met de hoofdpersoon. Ik begrijp dat hij niet wanhoopt, niet bij de pakken neer gaat zitten, want dat kan hij zich absoluut niet veroorloven. Ik begrijp ook hoe hij en anderen zich met humor op de been houden. Visueel ook prachtig. En leuk, die disco en Abba. Geeft de film iets luchtigs, wat meer SF-films kunnen gebruiken, terwijl hij toch, zeker tegen het eind, bloedspannend is.

Overigens geen meesterwerk, wel gewoon een film om door een ringetje te halen.