Old (2021)

Om te beginnen ik heb de film al gezien kwam vandaag uit in Belgie. Van de voorstelling genoten in kinepolis Antwerpen om 13:15

Om te beginnen de artikels van langverwachte horrorfilm kloppen niet.

Het is geen horror maar een solide psychologische thriller.

Het mysterie element is hier zeer goed aanwezig en de plottwist zie je niet aankomen zoals altijd bij Shyamalan.

Nu naar de nadelen sommige CGI was spuug spuug lellijk

In het midden kakt de film wat in waardoor het langdradig word maar dat word op het eind wel goedgemaakt.

Laat ons zeggen dat het niet zijn beste maar ook niet de slechtse van Shyamalan is.

Daarom zeker een voldoende

3.0

"Er zit zeker een verrassend interessant en goed doordacht verhalend concept achter, met zowel een creatief psychologisch element als een onverwachte emotionele ondertoon. Het is daarom des te ongelukkiger dat met 'Old', M. Night Shyamalan opnieuw er niet in slaagt om de kracht van dit concept effectief te vertalen naar een meeslepende en immersieve visuele reis, waar het wel het potentie voor bleek te hebben. Het tempo miste focus, alle visuele elementen waren zwaar gemiddeld en het acteerwerk was gewoon teleurstellend. Uiteindelijk is het toch niet geheel verschrikkelijk, maar ook niet bijster goed."

Een jammerlijke 5,7/10. Het verhaal was er, alleen de uitvoering sloeg echt de plank mis.

BELANGRIJKE DISCLAIMER: Probeer alle informatie over de plot van deze film te vermijden!!! Tijdens het kijken realiseerde ik me meteen dat zowel het plot als alle trailers het enige constante verrassingselement weggaven dat deze film te bieden had. Lees daarom niet waar de film over gaat als je hem ooit wilt zien en je verrast wilt voelen door zijn mysterie.

Redelijke Night, niet van zijn allerhoogste niveau, maar binnen zijn oeuvre een subtopper. Is natuurlijk een maf verhaal, maar als je bereid bent om mee te gaan in die gekkigheid dan heb je een geslaagde kijkbeurt. Deze film had in handen van een minder getalenteerde regisseur een behoorlijke flop kunnen zijn, maar dankzij de typische, zelfverzekerde stijl van Shyamalan lijkt het beter dan het potentieel rechtvaardigt. Strak tempo dit keer, geen nodeloze mooi filmerij, en gelukkig voelt de maker aan dat hij het bij zijn films vaak aanwezige tenenkrommend sentiment achterwege moet laten. Net als bij eerder werk als Glass, The Village en Signs word het naar het einde toe(zonder verassende twist dit keer) wat al te uitleggerig: alsof Night wil laten zien hoe slim bedacht dit allemaal wel niet is(wat objectief bezien bijna hilarisch is want het is in beginsel een dwaas verhaal). Redelijke acteurs die allemaal zichtbaar hun best doen om het weirdo materiaal geloofwaardig te maken. Echte sterren zitten er ditmaal niet tussen of het moet de tegenwoordig vaak gevraagde Alex Wolff zijn, maar uitgerekend die gaat enigszins voor schut omdat deze zichtbaar 23jarige een ventje van 15 moet spelen. Night zelf heeft ook weer een bijrolletje, tamelijk groot dit keer, en hij weet warempel te camoufleren dat hij eigenlijk niet kan acteren en deze ijdeltuiterij derhalve beter achterwege kan laten. Wat vooral jammer is dat de meeste mensen die deze film gaan zien al voorkennis zullen hebben, Old had beter gewerkt als je deze prent totaal onvoorbereid over je heen had kunnen laten komen.

Wat een ontzettend vette film was dit!

Ik heb gemengde, en niet al te veel ervaringen met films van M. Night Shyamalan. The Sixth Sense vond ik erg goed, maar de "trilogie" Unbreakable/Split/Glass vond ik minder. Deze film ging ik dus niet met al te hoge verwachtingen in. De plotbeschrijving sprak me wel erg aan en ik had expres geen trailers gekeken. En wat werd ik positief verrast.

De film begon rustig met hier en daar wat vreemde/awkward scènes. Toen dacht ik nog: dit kon nog weleens een lange zit worden. Eenmaal op het strand aangekomen begon het allemaal nog vreemder te worden, maar dan op een goede manier: de film weet echt onder je huid te kruipen en op een unieke manier spanning op te bouwen. De sfeer is echt onheilspellend te noemen.

Op een gegeven moment komt ook het ouder worden erin en volgen de rare gebeurtenissen zich in een hoog tempo op. Iedereen wordt hysterisch en wanhopig. Verwoede pogingen om te ontsnappen mislukken allemaal. Er vallen doden. Iedereen begint steeds raarder te doen. Ga zo maar door. Een achtbaanrit die steeds doldwazer wordt.

Het camerawerk was geweldig. Mooie, unieke en gedurfde shots en bewegingen, dingen die half of geheel buiten beeld gebeuren enzovoort. Ook het geluid werd optimaal benut, wat eigenlijk alleen in de bioscoop of met een goede surroundset tot z'n recht komt. Dialoog en geluid dat zich om je heen beweegt, angstaanjagend omgevingsgeluid, compleet stille scènes enzovoort. Allemaal droeg het bij aan deze lekkere gestoorde trip.

Zijn er dan geen negatieve punten? Jawel, hoor. Tegen het einde aan ontspoort het net iets té gek, met een misplaatste 'gore'-scène met het meisje dat zich in tientallen nare botbreuken wurmt. Dat deed een beetje af tegen het verdere psychologische-thriller-karakter van de film. Ook het einde was me iets te 'happy end'. Ik ben meer van de niet-happy-endings, dus ik had het leuker gevonden als ze niet ontdekt waren. Of dan ten minste dat niemand de overlevenden had geloofd. Dat ging nu wel erg makkelijk.

Al met al een zeer geslaagde filmavond. Het was al weer een tijd geleden dat ik vol verbazing en 'WTF?' denkend naar een film had zitten kijken. Je zou denken dat alle trucjes in films nu wel bekend zijn, dus dan doet het me deugd dat er nog steeds films kunnen uitkomen die me op een originele manier weten te boeien.

Het verbaast me eigenlijk dat hij zo laag scoort, hier en op IMDb. Ik lees in negatieve recensies over de houterige dialogen. Ik vond dat juist bijdragen aan de onheilspellende sfeer. 'Wat is er met deze mensen aan de hand? Wat is er gaande op dit strand?'. Ik denk dat veel mensen deze film gewoon veel te serieus nemen. Laat je gewoon lekker meevoeren.

Dan ten slotte nog het traditionele zegje over de ondertiteling. Vaak een ondergeschoven kindje, maar iets dat wel degelijk bijdraagt aan een positieve of (al heel gauw, al dan niet onbewust) negatieve kijkervaring.
Op technisch vlak kon het hier en daar beter (die vervloekte templates), maar de vertaling zelf was uitmuntend. Prachtig creatief en natuurlijk vertaald. Bart heeft zichzelf weer overtroffen.

9/10

M. Night Shyamalan doet met Old waarhij goed als vanouds goed in is. Hij maakt een mysterieuze film zonder al te veel opsmuk. De gesloten setting is spannend en het langzaam ontrafelende mysterie weet de gehele speelduur te boeien. De grote vraag is of het einde de premisse eer aan doet en hoewel hij niet erg uit de bocht vliegt en de uitleg eigenlijk ook prima te behappen valt, mis ik toch een wow factor. Wat dat betreft had ik misschien toch liever een gewaagd einde gehad die misschien de helft van de bioscoopbezoekers niet trekt, dat kenmerkt zijn klassefilms zoals the Village. Het enige dat de film eigenlijk dwars zit zijn de acteurs. Het is allemaal niet erg overtuigend, vooral omdat er met heel veel accenten Engels wordt gepraat. Ik heb dan liever dat er voluit voor bepaalde nationaliteiten wordt gekozen. Ook komt niet ieder karakter even goed uit de verf.

Dan laat Old je toch een beetje met gemixte gevoelens achter. De film is degelijk geschoten en visueel ook erg fraai, maar de wow factor ontbreekt. Dit omdat de casting toch beter had gekund en dat de personages iets meer spek op de botten hebben.

3,0*

Ik heb quasi altijd hetzelfde probleem met M. Night Shyamalan. Steeds weer weet hij mij te lokken met een (schijnbaar) uitgekookt scenario en verleidelijke trailer om vervolgens de film volledig of gedeeltelijk te verprutsen. Zo heb ik al zijn films gezien, maar is het gemiddelde daarvan ca. 2,5*.

Deze film leek weer helemaal dezelfde richting uit te gaan. Camerastandpunten waarvan je je echt gaat afvragen: "waarom toch?"; een script dat véél beter kon (om het eufemistisch uit te drukken); onnatuurlijk acterende personages waarvoor het onmogelijk is om enige sympathie te krijgen...Kortom: de zo kenmerkende prutserstempel van Shyamalan hing overal aan. Oops, he did it again.

De film is ook duidelijk KT want alle gruwel gebeurt buiten beeld. Het had veel meer weg van een mysterieus drama dan van een thriller. Voor het merendeel van de film lopen een aantal families heen en weer over het strand tot je er duizelig van wordt. Het einde maakt heel wat goed. Ik had de ontknoping niet zien aankomen en vond het uitgangspunt wel origineel gevonden, vandaar werd de 2* toch nog een 3*. Hoe langer ik erover nadenk, hoe meer plotgaten ik ontdek, maar misschien moet ik gewoon stoppen met hierover nog te piekeren:

1)Volstrekt onduidelijk hoe die koraal fungeert als een portaal naar een strand dat kilometers verder ligt.
2)Niemand heeft zich ooit vragen gesteld bij het feit dat alle gasten van het resort nooit terugkeren naar huis?
3) De trials die dit farmaceutisch bedrijf uitvoert in versnelde vorm, zijn waardeloos want kunnen (wegens hun illegaliteit) niet gedocumenteerd worden en dus nooit gebruikt worden om FDA-approval te krijgen.

De meeste mysterieuze en horrorachtige films van regisseur M. Night Shyamalan bevallen me wel (zoals o.a. "The Happening (2008)" en "The Visit (2015)") en daarom wilde ik deze film van hem ook in de bioscoop zien (gisteravond), nadat ik er bij mijn vorige bezoek in juni al een trailer van gezien had.

"Old" begint zoals veel Horror films. Het ogenschijnlijk gelukkige gezin Cappa, bestaande uit vader Guy (Gael García Bernal), moeder Prisca (Vicky Krieps), de 11-jarige dochter Maddox (Alexa Swinton, Thomasin McKenzie en Embeth Davidtz) en hun 6-jarige zoontje Trent (Nolan River, Alex Wolff en Emun Elliott) gaan op vakantie naar een luxe hotel op een exotische locatie. Op aanraden van de hotelmanager (Gustaf Hammarsten) bezoeken de familie en wat andere hotelgasten een adembenemend strand achter een grote rotsformatie. Ze ontdekken echter al gauw dat de tijd daar veel sneller gaat, een half uur op het strand staat gelijk aan een paar jaar elders. Terugkeren naar het hotel blijkt bovendien onmogelijk.

Het concept van "Old" staat als een huis en maakt "Old" ook interessant om naar te kijken. Maar desondanks valt het eindresultaat toch wat tegen en dat mede door de cast, de slechte en rommelige dialogen en ook door het bizarre verhaal en einde waar je ongeduldig wacht op de plottwist waar M. Night Shyamalan bekend om staat. Die plottwist komt er ook, maar het is er niet eentje die bepaald verrassend is. M. Night Shyamalan heeft overigens zelf ook een kleine rol als manusje-van-alles (brengt o.a. de hotelgasten naar het strand) in deze Thriller / Mystery film. Het gegeven in "Old" is in ieder geval intrigerend en fascinerend en weet ook te boeien (is soms zelfs een beetje eng en dat o.a. door wat er met Chrystal gebeurt) en Je vermaakt je uiteraard ook met het interessante uitgangspunt en verder zit je ook de hele tijd af te vragen waardoor het gebeurt en hoe het zal aflopen.

Om de verwarring van de personages op het strand (in totaal twaalf personages, waarbij twee gezinnen en twee stellen) te verbeelden, wordt in "Old" veelvuldig gebruikt gemaakt van panoramashots vanuit vogelvluchtperspectief, ronddraaiende onscherpe beelden en "cutaway shots" (het knippen naar een shot ter verduidelijking van het onderwerp en dan weer terug naar het begin shot). Omdat bij dat laatste ook even het beeld op zwart staat en je ook niets meer hoort, zeiden sommige bezoekers in de bioscoop "Nu al pauze ?" bij het zien van het eerste "cutaway shots" Cinematografisch pakt Old goed uit. Maar misschien zijn al deze camerastandpunten ook een strategie om dynamiek te brengen in die ene locatie, namelijk het strand.

Het ouder worden van de personen op het strand werd ook best aardig in beeld gebracht. Hoe ouder je begint te worden, des te meer gebreken er opduiken en dan niet alleen qua schoonheid (daar had vooral Chrystal moeite mee) zoals rimpels en verandering van de lichaamsbouw, maar lichamelijke en neurologische aandoeningen. Het verliezen van je scherpe zicht, gehoor of dementie krijgen kan op dit strand zomaar gebeuren. Je wordt als het ware geconfronteerd met je eigen sterfelijkheid, wat bij de meeste personen ook gebeurt. Al dan niet op een natuurlijke manier, want personen die proberen te ontkomen op het strand (via de zee of de grote rotsformatie) vallen flauw (door een soort van magnetisch veld) en sterven (verdrinken of vallen te pletter) en sommigen worden ook gedood door anderen. Verder zijn er zijn sfeervolle momenten van spanning te zien, terwijl andere situaties eerder onbedoeld lachwekkend overkomen.

Het schijnt dat M. Night Shyamalan de clue van het verhaal in het beginstadium al weggeeft en dat de oplettende kijker al in de eerste vijf minuten doorheeft hoe de vork in de steel zit. Ik behoor in ieder geval niet tot de oplettende kijker en ik bleef tot het einde in verwarring. De onthulling en het "waarom" (daarbij legt M. Night Shyamalan ook alles tot in de details uit), waarbij het draait om een experiment met medicijnen die nu in een paar dagen getest kunnen worden i.p.v. vele jaren, vond ik best interessant en gewaagd, maar vond ik aan de andere kant ook ietwat teleurstellend. Na de onthulling gaat "Old" nog eventjes door, waarbij het daadwerkelijke einde vrij tam en standaard is voor een regisseur die bekendstaat om zijn plotwendingen.

Het acteerwerk van de politieke correcte cast (i.v.m. de aanwezigheid van latino's , Aziaten, zwarte en blanke personen) is van sommige ondermaats, terwijl andere iets meer hun best lijken te doen. Zo vond ik de zwarte acteur Aaron Pierre (in de rol van een beroemde rapper die constant een bloedneus heeft en wiens mooie blanke vriendin het eerste dodelijke slachtoffer wordt op het strand als deze naakt gaat zwemmen in de zee) een aanfluiting en hetzelfde geldt eigenlijk voor Vicky Krieps (was o.a. ook te zien in de televisieserie van "Das Boot" in de rol van moeder Vicky Krieps (is curator in een museum en is naar eigen zeggen dagelijks omringd met menselijke botten), die door haar accent op een B-actrice lijkt.

Vrijwel alle vrouwen in de film zien er ook ietwat apart uit en ze zijn daarbij zowel sexy als creepy, zoals Abbey Lee (in de rol van Chrystal, die met bijna elk mannelijk lid van het hotelpersoneel flirt en die de veel jongere vrouw van Charles is en ook een dochtertje heeft) die eruit zag alsof ze anorexia had (haar verouderingsproces werd overigens best creepy in beeld gebracht) en Francesca Eastwood (een medewerkster in het hotel die bij aankomst in het hotel drankjes, waarin dus ook medicijnen zitten, komt brengen) zag eruit als een alien vanwege haar aparte ogen.

Degene die ook apart is, is Rufus Sewell (in de rol van de gestoorde hartchirurg Charles, die op het strand o.a. een tumor uit iemand snijdt) in een soort van Udo Kier rol die hier en daar ook wat racistisch is, maar hij zorgt wel voor de nodige dreiging op het strand en gaat soms ook lekker grof tekeer en zodoende komt hij ook aan zijn einde . Ook was het komische dat hij steeds naar een film vraagt waarin zowel Marlon Brando als Jack Nicholson in te zien zijn en waarvan hij de filmtitel niet meer weet. Dat wist ik ook niet en daarom zocht ik het in de pauze van de film even op en en het antwoord op zijn vraag is "The Missouri Breaks (1976)" van Arthur Penn.

Degene die het wel best aardig deden, waren Ken Leung (als de Aziaat Jarin die de man is psychiater Patricia die epileptische aanvallen heeft), Gael García Bernal (als vader Guy die een verzekeringsadviseur is en hij maakt risicoanalyses van specifieke situaties), Alex Wolff (als de 15-jarige Trent) en Thomasin McKenzie (als de 16-jarige Maddox) en de laatste twee weten uiteindelijk als enige te ontsnappen van het strand (via een koraalrif in de zee), waarbij ze dan inmiddels op middelbare leeftijd zijn. Alex Wolff is ook degene die een vrouw (die net zoals hij eerst nog een kind waren), te weten Kara (Mikaya Fisher en Eliza Scanlen) die de dochter is van Chrystal, op het strand zwanger maakt en dat hele gebeuren was natuurlijk ook apart en lachwekkend om te zien omdat het namelijk allemaal heel snel gebeurt en ook best bizar (o.a. de reacties van de anderen) was.

Al met al had "Old" alles in zich om een film te worden waarover je nog lang zou kunnen zitten na te denken en te praten, maar helaas is dat niet gebeurt en vooral omdat het einde ietwat teleurstellend is en zeker met de nu nog steeds heersende coronapandemie (ik had dit keer gelukkig geen last van bioscoopbezoekers die naast ons wilde zitten, hoewel er wel weer twee pannenkoeken naast ons gereserveerd hadden, maar die gingen gelukkig wel uit zichzelf ergens anders zitten) in het achterhoofd.

Shyamalan.

Het publiek was ervan overtuigd dat hij zijn comeback had gemaakt toen hij Split maakte, voor mij was het gewoon een terugkeer naar zijn roots, waar hij ook gewoon thuishoort. Al dat blockbustergedoe was niet voor hem in de wieg gelegd, maar Old bewijst helaas dat hij als regisseur zelf gewoon niet meer de oude is, en dat is toch wel jammer als je weet wat hij heeft afgeleverd.

Dat wil echter niet per definitie zeggen dat Old meteen een catastrofale film is, want dat is het niet. Deze film kan zich namelijk voor een best verfrissend lange tijd staande houden. Het is pas wanneer de slachtoffers op het eiland aankomen dat het allemaal een beetje in de soep loopt. Deze film is namelijk dan uiteindelijk gewoon een rommeltje te noemen. Alles daarvoor was nog best aardig en sfeervol opgebouwd.

Visueel ziet de film er wel in orde uit, maar je weet als kijker ook waarschijnlijk dat er een ervaren en professionele regisseur achter het roer staat. De film ziet er cinematografisch erg netjes uit. Zonnige kleurtjes en aardige, intense effecten. De film wordt voldoende versierd, maar als we naar het inhoudelijke gedeelte van de film kijken gaat er toch wel wat knagen helaas.

Wat namelijk opvalt aan de film is dat het uiteindelijk gewoon belangrijke scenes zijn die vlot achter elkaar worden gemonteerd, waardoor de film een ontzettend gehaast en rommelig gevoel geeft aan de kijker. De personages krijgen absoluut geen uitdieping, je komt in principe behalve wat kleine dingetjes niets over wat je voor je ziet te weten, waardoor de film gewoon gebrekkig te noemen is. Zeker voor een boekverfilming.

Het acteerwerk is niet briljant maar ook niet dramatisch. Grappig om te zien dat de ouders een zwaar accent dragen waar de kinderen geen enkele last van hebben. Verder heeft niet alles logica, maar het kijkt best aardig weg en het concept steekt interessant in elkaar. De twist is niet briljant verder, en Old stelt deels teleur, maar ziet er professioneel genoeg uit en kent genoeg tempo om niet compleet te zinken. Voor een keertje best prima.

Vrij matige Shyamalan, maar zoals steeds wel eentje met een zichtbaar potentieel. Ouder worden spreekt sowieso tot de verbeelding en wanneer dat proces enorm versneld wordt, is het zelfs angstaanjagend. De film bevat jammer genoeg een aantal slordigheden. Het concept is best intrigerend, maar de uitwerking kon beter.

Dat het acteren matig tot zwak was kon ik niet omheen. De emoties, laat staan de angst van de strandgangers kwam zelden goed over waardoor het me uiteindelijk ook niet veel kon schelen wat er met hen gebeurde. De talentrijke Vicky Krieps ten spijt. Wel knap was het verouderingsproces zelf of het vinden van generatie-acteurs om de kinderen te vervangen.

Dieptepunt was toch wel de scène met de tumor. Die kwam haast lachwekkend over. Verder werd het einde vrij slordig uitgevoerd. Het raadsel van het kind kon best wel een duidelijkere omschrijving hebben en de hak-op-de-tak van het koraalrif naar het hotel was nogal vreemd. Ook de beschuldigingen aan het adres van de hotelmanager ging erg snel en iedereen ging onmiddellijk mee in het verhaal, alsof het niets was. De twist met de medische experimenten had wel iets, maar in de huidige tijdsstandaard kunnen deze medicijnen heus niet zo snel geproduceerd worden, lijkt me.

Ik heb me eigenlijk wel prima vermaakt. Sfeertje is sowieso goed neergezet - vanaf seconde 1 voel je al dat er iets niet klopt. Dat is gewoon goed gedaan. Dan mag het acteerwerk af en toe te wensen overlaten (rare reacties van mensen, Krieps met dat irritant accent, eigenlijk weten als García Bernal en McKenzie wat ze met deze film aanmoeten), worden er kansen gemist (dat einde is wel prima, maar met ethische vragen had nog veel meer gedaan kunnen worden) en is het snel duidelijk wat er aan de hand is (de titel, maar ook dat McKenzie nog niet voorkwam - ergens dacht ik, zij gaat de dochter op oudere leeftijd portretteren) maar als film werkt dit ding wel. Het is vermakelijk, tempo is prima en het gaat er niet te ver over. Daarmee was dit gewoon aangenaam kijkvoer met een heel klein beetje gegriezel maar vooral mystery. Als avondje bioscoop uitstekend dus. 3,5*.

De zoveelste belabberde Shyamalan-film. Even nagekeken in mijn log, maar dit is de negende onvoldoende op rij die ik die man zijn films geef op Moviemeter. En 10 in totaal, alleen The Sixth Sence en Signs scoren goed bij me, de rest is waardeloos. Ook dit is weer een wazige, zichzelf overschattende film die vreselijk langdradig is en maar weinig goed doet. Origineel concept (like always bij die man), maar vreselijk uitgewerkt. Ik vraag me af of hij films voor zichzelf maakt of voor het publiek, want hij lijkt maar niet te snappen dat een film kijken ook gewoon een leuke of boeiende ervaring moet zijn. Alles is middelmatig. Nou, op naar zijn volgende flop. Schijnbaar geeft Hollywood die man na 20 jaar rommel maken toch nog elke keer de kans.

2*

De trailer vond ik best interessant en heeft ook de nodige verwachtingen geschept. Helaas maakt deze film er maar weinig van waar. Vooral veel slap gelul, hysterisch gedoe en voorspelbare momenten. Dit is ook niet het type film waar je voor een PG-13 rating moet gaan. Jammer, gemiste kans.

In het eerste half uur weet 'Old' je behendig mee te nemen in het mysterie en het sfeertje deed me zelfs even aan The Ruins uit 2008 denken. Helaas wil de beklemmende horror uit die film maar niet toeslaan want als het concept eenmaal duidelijk wordt, valt 'Old' ten prooi aan slecht acteren en gebrekkige regie. De karakterontwikkelingen van de personages weten, tegen het licht van de situatie waarin zij zich bevinden, niet te overtuigen. Waarom zouden kinderen met een lichaam van 30 jaar oud zandkastelen willen maken als ze praten als volwassenen? Wat dat betreft is het concept van 'Old' origineel maar de uitwerking weinig doordacht.

Wanneer de nacht valt is de film verworden tot een vage brei van plotgedreven gebeurtenissen die elkaar in hoog tempo opvolgen maar nergens echt drama veroorzaken. Het enige kwalitatieve aan 'Old' is de cameravoering. Wanneer er dramatische gebeurtenissen plaatsvinden vindt er geen decoupage plaats maar bevindt je je als toeschouwer midden in de scene. De camera gaat rond en je vangt steeds delen op van wat er gebeurd. Deze manier van filmen werkt veel realistischer en stimuleert de suggestie. De ontknoping is een gemiste kans. Zou het niet dramatischer zijn geweest als de twee overlevenden stokoud zouden zijn geweest? Al met al is 'Old' een film met een aardig idee die veel meer budget had verdiend.

Rest mij te vermelden dat dit mijn laatste review op Moviemeter is. De site is een reclamezuil geworden waar ik kilometers moet scrollen om een beetje content te vinden. Ik heb de indruk dat de adverteerders belangrijker zijn geworden dan de degenen die reviews schrijven. Geen zin an. Ik zal mijn account niet opheffen want misschien hebben anderen nog wat aan mijn bijdragen maar de lol is er voor mij af. Leuke tijd gehad hier, dank daarvoor. Ciao!

Het idee van deze film is niet slecht, helaas is de uitwerking dat wel. De dialogen zijn soms tenenkrommend. Op het einde wordt duidelijk waarom de proefkonijnen daar zijn. Leuk bedacht maar had meer lagen in de film gebracht, meer spanning, meer verrassing. Aardig, niet meer dan dat.

Wat een miskleun van een film. De acteerprestaties zijn ten eerste lachwekkend slecht (die accenten ook, mijn god). Het tweede slechtste punt zijn de dialogen. Shyamalan kan echt voor geen meter schrijven, dat moet ie zelf na tig films toch ook doorhebben zou je denken. Het schrijfwerk is echt van een kaliber dat doet denken aan een film als The Room. Het regisseren zelf lukt dan wel iets beter, er zitten enkele redelijke shots in, maar daar is het wel ook mee gezegd. Grotendeels vreemd gekozen camerahoeken, en een lelijke filter over het geheel, nja. Wat blijft er dan over? Tja, het concept is natuurlijk tof en interessant, en je blijft tegen beter weten in hopen dat Shyamalan er iets écht interessants of cools mee gaat doen, maar op een paar zaken en momenten na blijft dat uit. Ik begrijp dat de film gebaseerd is op een goed ontvangen graphic novel, dus dit is echt wel een jammerlijk gemiste kans. Het bronmateriaal kan zo goed of interessant zijn als het wil, maar Shyamalan verprutst het in de uitwerking.

Old is waarlijk B-film niveau, zonder de kwinkslag, de fun of de zelfreflectie. 1.5*.

Deze nieuwe Shyamalan gekeken in de hoop terug plotgewijs een geweldige uppercut te mogen incasseren zoals in " the sixth sense" of " the village" destijds maar helaas slechts een flauw afkooksel van al het voorgaande gezien.

Idee is leuk en heeft potentieel maar dan liefst niet met een B-cast.

Shyamalan wil/moet zijn eigen heruitvinden maar dat wil voorlopig niet echt lukken.

Shyamalan heeft deze keer alweer iets teleurstellends afgeleverd. In het begin was ik nog even in een euforie-mix van Fantasy Island en Jurassic Parc, maar vanaf het moment dat de gasten bij Shyamalan in het busje naar het strand stapten (ja hoor, dan maar een rolletje als taxichauffeur als je als regisseur tijd over hebt) zakte het geheel ver beneden peil. In het laatste kwartier trok het iets bij, maar dat kon deze film helaas niet meer redden. Jammer, het idee was redelijk maar de uitvoering bar slecht.

Prisca [Vicky Krieps], Guy [Gael García Bernal] en hun kinderen Trent [Nolan River] en Maddox [Alexa Swinton] kijken uit naar hun verblijf in een resort waar ze met open armen worden ontvangen. Ze besluiten in te gaan op een tip en bezoeken aan prachtig strand waar ze kennis maken met een aantal andere vakantiegangers. Al gauw blijkt dat er iets vreemd is met dit strand in deze Twilight Zone-achtige thriller gebaseerd op de graphic novel Sandcastle. Een schoolvoorbeeld van een basisidee dat prima werkt op papier maar niet in film en hoewel Shyamalan zijn best doet om met allerlei onconventionele camerabewegingen de spanning erin te houden, overtuigt dit geen moment.

Interessant uitgangspunt waar best wat van te maken valt, maar bijzonder matig uitgevoerd. Er wordt slecht geacteerd: dialogen zijn houterig en slecht geschreven en werken soms gewoon op de lachspieren. De vraag is dan een beetje wanneer het zo bedoeld is en wanneer niet (neem een personage als Mid-Sized Sedan, een rapper die de halve film een beetje glazig uit z'n ogen kijkt en over het strand zwerft, wat moet ik daar mee? Het haalde mij volledig uit de mysterieuze sfeer en dat kost gewoon 1,5 punt. En dat terwijl de ontknoping helemaal niet slecht is en best leuk is bedacht.

Zelfs al weet je van te voren dat Shyamalan het gaat verpesten, ben je toch iedere keer benieuwd hoe hij het deze keer gaat doen. Helaas is het iedere keer hetzelfde verhaal. Een interessant concept, maar Shyamalan denkt dat zijn publiek bij iedere nieuwe film dommer wordt en hij meer en meer moet uitleggen. Deze keer was het wel heel letterlijk uitgelegd allemaal. Iedere ontwikkeling wordt letterlijk uitgesproken door de personages.

En dat is dan nog het minst domme wat de personages zeggen. Shyamalan blijkt maar weer eens totaal geen idee hebben hoe mensen praten. Het is nog het meest duidelijk bij personages die niet in zijn eigen cultuur passen.

Een rapper die Mid Sized Sedan heet... Shyamalan is zelf niet blank, maar dit kan normaal alleen een blank iemand verzinnen die totaal nul verstand van de (huidige) hiphop cultuur heeft. Kinderen die praten alsof ze achterlijk zijn. Dat iemand jonger is maakt je niet meteen totaal debiel, ze praten gewoon op een andere manier Shyamalan... En zelfs dan nog zijn er genoeg plotholes...

En ook hilarisch hoe Shyamalan bepaalde beroepen zich voorstelt. De meest irritante cliches komen naar voren: Een therapeut die zegt ik denk dat we moeten praten over wat zojuist gebeurd is, een verpleegkundige die bijna net zoveel medische kennis heeft als een chirurg, een statisticus die de meest belachelijke cijfers naar voren haalt bij iedere ontwikkeling. En er zijn nog talloze andere voorbeelden. Sowieso de beroepen van de personages zijn zowat de meest klassieke banen die te bedenken zijn. En natuurlijk heeft ieder beroep een moment waarop ze hun waarde kunnen laten zien. Hoe geforceerd wil je het hebben.

Visueel is M Night wel beter geworden met de jaren, maar hij probeert het nu wel echt hard. Sommige shots hebben totaal geen meerwaarde en juist op andere momenten beseft hij totaal niet wat framing voor een waarde kan hebben. Als iemand een rots beklimt bijvoorbeeld, laat dan niet een close up zien, maar juist om het effect van de hoogte te benadrukken, laat die hele rots zien...

Deze film is zoals vrijwel alle M Night films een cringefest van hier tot Tokyo. Als komedie of cringe kan het werken, maar onmogelijk dat M Night het zo bedoeld heeft. En zijn cameo's zijn al helemaal om te kotsen, de beste man acteert nog slechter dan de kinderen hier.

Toch heb ik wel genoten van 1 enkele scene en ik vond het leuk om ook alweer te bedenken waar ik alle acteurs van kende. Die meid van Jojo Rabbit is goed aan het groeien geweest. De knul uit Hereditary oogt nog altijd even zenuwachtig (wat daar wel werkte). Rufus Sewell laat ironisch genoeg zien dat hij in de laatste twintig jaar niet ouder geworden is. En het modelletje laat zien dat ze gelukkig 1kg is aangekomen sinds Neon Demon.

2 Sterren omdat cringe ook zijn waarde heeft.

Tja waar moet je beginnen?

Allereerst vond ik deze film origineel en de vaart zat er goed in, waardoor de film lekker weg keek. Maar dan kom ik bij het acteerwerk en dat is toch echt een minpunt van deze film. De vader en moeder van de 2 kids konden allerminst goed acteren, maar dat lag ook deels aan de dialogen. Beide acteurs waren ook niet Amerikaans, dus dan klinkt het allemaal nog net wat ongeloofwaardiger.

Het verhaal zelf was heel origineel en soms spannend en ontroerend. Je zal het maar meemaken dat je 2 jaar ouder wordt in een half uur tijd. Toch waren er ook rare momenten. Trent die Kara even zwanger maakt onder het mom van spelen was er 1 van. Of dat die man naar een bepaalde film zat te gissen. Ik ben daar nog steeds niet echt achter hoe en wat.

Het moment dat de ouders van Trent en Maddox tegen hun dood aanzaten ontroerde mij dan wel weer een beetje. Hij werd langzaam blind en kreeg alzheimer en zij werd langzaam doof. Zij is vreemdgegaan hij was dat ondertussen alweer vergeten. De boodschap luidt dan ook, maak nooit te lang ruzie, want dat is een ''waste of time''.

En dan het einde... Ze waren dus bepaalde medicijnen aan het testen voor verschillende ziektes en gebruikte daarbij de kracht van het eiland, dat was namelijk dat je sneller ouder wordt. Zo duurt het niet eeuwen voordat je de resultaten kan inzien. Ik vind het origineel bedacht, maar de uitwerking had iets beter kunnen zijn.

Al met al krijgt deze film wel een voldoende. 3 sterren.

Rommelige, onduidelijke thriller die weliswaar beschikt over een intrigerend uitgangspunt, maar daar vervolgens weinig boeiends mee doet. Sterker nog, de film wordt gaandeweg steeds minder interessant en werkt toe naar een wat mij betreft behoorlijk bespottelijke finale. De cast presteert daarnaast ook erg matig. Tegenvaller van regisseur M. Night Shyamalan, die de laatste jaren weer op de goede weg leek te zijn. Uiteraard komt hij ook ditmaal weer eens opdraven in een volstrekt misplaatst bijrolletje.

De reclame op tv via trailer smaakte naar meer. Maar na het lezen van de recencies hier op MM stokte mijn enthousiasme al snel. De nieuwsgierigheid bleef dus toch maar begonnen aan "Old". Helaas de negatieve kritieken zijn terecht. De film begint aardig en de eerste 20 minuten zijn lekker mysterieus op het eiland. Maar na een uurtje wordt het allemaal rommelig. Het uiterst matige acteerwerk van de cast doet "Old" helemaal de das om. Het plot helpt ook niet echt mee. Teleurstellend. 2*

Redelijke mysterieuze thriller. Het verhaal zit aardig in elkaar maar mist wel het wtf effect. De uitwerking kan er net mee door. Het eerste deel is eigenlijk best goed. De opbouw is prima en als kijker ben je nieuwsgierig en geboeid. Helaas zakt de film halverwege behoorlijk weg en is nergens meer verrassend. Ook de spanning ebt weg. Richting het einde haak je bijna af want de film zakt als een pudding in elkaar terwijl je bij Shyamalan juist zit te wachten op het verrassingsmoment. Visueel ziet de film er aardig uit met redelijke special effects. Goed begin maar helaas half werk. 2.5/3.0

Heb me hier nog wel mee vermaakt, vooral het eerste uur, daarna was het wel wat minder en saaier, om dan met een çava gedeelte te eindigen.

erg vreemde en rommelige film die nergens onderhoudend en spannend word.

heb toch tot het einde gekeken (was nieuwsgierig) en pas in de allerlaatste 10 minuten kom je er achter hoe het in elkaar steekt.

amateuristisch, slecht geacteerd.

maw betreurenswaardig.

lekker laten liggen, en de moeite van het (af)kijken niet waard.

Aardige film waarin een gezin aankomt op een tropisch vakantie-oord. Een film met een uitstekende premisse dat wel wat weg heeft van een Stephen King verhaal. De film is dan ook best onderhoudend en er gebeuren bijzondere dingen en ook de ontknopping is goed. Echter is de groepsdynamiek een stuk minder goed uitgewerkt (hier had meer in gezeten).

Beduidend beroemd.

Dat regisseur M. Night Shyamalan de weg kwijt is, weten we eigenlijk al jaren. Na zijn magnum opus The Sixth Sense kwam het misschien zelfs wel betere Unbreakable en daarna nog twee beroemde maar beduidend minder sterke films. Vervolgens verdwenen het succes en de Hollywoodbudgetten, maar die laatste heeft een filmende fan van Hitchcock eigenlijk niet nodig. Wat die, naast talent, wél nodig heeft zijn goede acteurs. En laat dat nu juist een van de manco's zijn van Old. Een, want er zijn er helaas velen. Inclusief de man zijn handelsmerk; de plottwist.

Zo zou je een korte aflevering van The Twilight Zone of het hedendaagse Black Mirror hier misschien mee kunnen vullen, mits voorzien van betere regie en acteerprestaties, 108 minuten is echt te veel van het goede. Daarom begin je na een klein half uur al te verlangen naar een vlotter verloop dankzij alle onzin die op je wordt afgevuurd. Sciencefiction kan leuk zijn, maar als iemands lichaam in een half uur van een 6-jarige kleuter in dat van een 12-jarige puber verandert mag het niet zo zijn dat de zwembroek is meegegroeid.

Je zou het gemakkelijk op de koop toe nemen als het verhaal sterk was. Enkel het gegeven is leuk en mysterieus, maar dat wordt vakkundig om zeep geholpen door de ooit zo bewierookte regisseur, die in 2015 nog even een kleine opleving had in filmland met het spannende The Visit en in 2018 met het vermakelijke Split. Dit is toch vooral beschamend slecht, daar verandert een bijrol voor jezelf niets aan. Sterker nog, de oude échte meester-van-suspense-op-beperkte-locaties hield het doorgaans bij één enkele seconde op de achtergrond. Verschil moet er zijn.

**

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Bovennatuurlijke thriller waarin enkele toeristen een tip krijgen om naar een afgelegen strand te gaan. Daar stellen ze vast dat ze versneld verouderen. Briljant idee, en ook bij mij kwam Twilight Zone in me op. Shyamalan laat het wel zwaar afweten bij de uitwerking waardoor de film algauw punten verliest. Zo zijn de dialogen en menselijke reacties bij bepaalde situaties totaal niet realistisch. Een film met dit onderwerp vraagt ook om makeup effects wat ik amper gezien heb. Gevolg is dat de kinderen wel volwassen worden, maar dat de "oudere personages" fysiek amper lijken te verouderen. Vooral bij het koppel Bernal en Krieps is dit tenenkrommend. Een goede zet in de film is tevens dat ook de psychische aandoeningen van enkele personages zich versneld manifesteren. Het einde was voor mij bevredigend. Conclusie : een intrigerende film die me aan het scherm gekluisterd hield, al zag het er soms niet uit op heel wat vlakken.

Deze film heeft een interessant uitgangspunt, maar wordt de das omgedaan door ondermaatse acteerprestaties en onrealistische dialogen/reacties van de personages.

Een voorbeeld: de moeder denkt dat haar kleine kinderen in korte tijd tieners geworden zijn door een virus of iets dat ze gegeten hebben. De dokter snijdt de zwarte man met een mes in het gezicht omdat hij dacht dat hij hem zou aanvallen, terwijl hij gewoon staat te chillen. Later zou blijken dat hij aan een of andere psychische aandoening lijdt, maar dat vind ik toch slecht uitgewerkt. Een beetje komisch zelfs, als hij op een gegeven moment Jack uit The Shining nadoet. En met datzelfde niet ontsmette mes voert hij even later succesvol een operatie uit in de buik van de moeder om een tumor zo groot als een voetbal te verwijderen.

Het verouderingsproces verloopt ook niet bij iedereen gelijk, en gaat soms heel snel en dan weer traag. Zoals gezegd, de kinderen worden ineens tieners maar daarna verouderen ze helemaal niet meer tot ze de volgende dag ineens volwassen zijn. Ook wordt niemand grijs of kaal, en de mannen krijgen geen baard. Dat hun haren en nagels niet snel groeien, wordt dan weer verklaard doordat haar en nagelcellen niet levend zouden zijn.

De ontknoping had ik eerlijk gezegd helemaal niet voorzien. Alleen is de aanloop hier naartoe wel erg lang en moeizaam, en het boeit eigenlijk maar weinig. Deze film was waarschijnlijk beter geslaagd als een korte aflevering van de Twilight Zone of iets dergelijks.