The Batman (2022)

De film pasgeleden nog gezien, op zich geen slechte film.

De film is op sommige momenten te langdradig,

Deze geeft me de indruk van geen WOW , ergens jammer

Reeves maakt er een sombere, donkere misdaadfilm van. Neo-noir klinkt misschien beter. Er is veel goed aan deze lange film, de sfeer, fotografie en mis-en-scene zijn prima. Een uitstekende villain met een meesterlijke rol van Paul Dano. Jammer is wel dat Reeves veel ideeen steelt van David Fincher zijn films. De verwijzingen naar Se7en en Zodiac zijn talrijk. De rol van Zoë Kravitz, een prima actrice overigens, was niet opzienbarend. Relativerende humor ontbrak totaal, en dat was dan weer een zegen binnen dit genre. Met een wat korter en strakker script had de film tot een meesterwerk kunnen uitgroeien, maar het zijn de diverse kleine minpunten die blijven wringen. Daardoor blijft er uiteindelijk een uitstekende, maar weinig opzienbarende misdaadfilm over.

Viel me allemaal niet tegen.

Het begon zelfs heel sterk, maar tegen dat de film in zijn derde uur was, was het niveau wel afgezakt. En dan gaat de aandacht ook wat verslappen, want het duurt allemaal toch wel heel lang.

En ik begrijp dat die vleermuis vooral in het donker opereert, maar drie uur naar donkere beelden kijken is toch ook wel vermoeiend. Een paar scenes met Bruce Wayne bij daglicht hadden wat lucht gegeven.

Maar ik heb er verder dus wel van genoten.

Was je ook opgevallen dat die verpleegster in het ziekenhuis een vrouw met een kleurtje was?

Of is dat niet opvallend genoeg omdat vrouwen met kleurtjes best rollen in films mogen hebben, als het personage dat ze spelen maar niet al te hoog op de maatschappelijke ladder staat?

Deze film lijkt niet alleen maar op Zodiac (2007) / Se7en (1995) . Matt Reeves noemt in zijn interviews vaak Manhunter (1986) , maar vooral ook de jaren ‘70 Hollywoodklassiekers als Taxi Driver (1976) , The French Connection (1971) , The Godfather (1972) en de Amerikaanse ' conspiracy theory films ' als All the President's Men (1976) . Zo moet Oz ( The Penguin ) Fredo uit The Godfather voorstellen .

Ik heb deze film maar 1 keer gezien en het was voor mij meteen raak . Indien ik deze film de tweede keer net zo goed ga vinden als de eerste keer , dan zal deze film uitgroeien tot een van mijn lievelingsfilms ooit !

Ik heb er een volle week op moeten wachten, maar zat vanavond dan eindelijk in de bioscoop voor deze film. Als fan van Batman keek ik er best naar uit, maar aan de andere kant voelden de trailers ook weer als afwijkend dus het was afwachten wat het zou gaan worden.

Ik ging weer met gemengde gevoelens de zaal uit. The Batman is een meer dan sfeervolle, duistere en best wel grauwe misdaadfilm die met een detectiveverhaal rondom Batman wel een ander pad in is geslagen dan eerdere films, maar aan de andere kant staat deze film ook wel verder van me af dan klassieke Batmanfilms zoals de Burton titels en de Nolan-trilogie. Met drie uur speeltijd is de film aan de veel te lange kant, want er hadden genoeg scènes van mij wel ingekort of weggelaten mogen worden. De film mist tempo en ook al is alles heel vakkundig gemaakt, het duurde gewoon te lang. Een minuut of 130 was denk ik zat geweest, want inhoudelijk is de film ook weer niet heel bijzonder. Er zijn meer mindgames en Batman moet puzzelen, maar aan de andere kant weet Batman zo snel de antwoorden dat er voor de kijker nauwelijks spanning over blijft. De scène met het gezichtsmasker was er zo eentje. Veelbelovend, maar doordat Batman schijnbaar op alles na een seconde al het antwoord wist was het een beetje flauw. The Riddler is een geinige tegenstander, maar er is nooit een directe confrontatie en zeker als hij fysiek in beeld komt vond ik het niet zo pakkend meer. De actie was spaarzaam, maar wel weer fraai in beeld gebracht. Zeker met de Batmobile zit er wel een tof stuk in, maar het was wel weinig. Ik had wat meer bruut beukwerk willen zien, deze film was ook ideaal geweest voor een r-rating, maar helaas. Alsnog zitten er goede stukken in, maar wel wat weinig gezien de hele lange speelduur.

Verder is dit gewoon wel knap gemaakt qua beeld en geluid, maar de film voelt afstandelijk en kil aan. De personages zijn ook geen mensen waar ik iets voor voelde. Ik vond Selina Kyle heel matig gecast (en ik word ook wel moe van die vrouwen met van die korte mannenkapsels...), Riddler is vlakjes en Commissaris Gordon heeft ook weinig inhoud. En dan is er nog de relatie tussen Bruce en Alfred, maar meer dan een behoorlijke scène in het ziekenhuis aan het bed zat er ook niet in. Robert Pattinson heeft zo zijn momenten als Batman, maar heeft niet echt iets waarin hij echt uit weet te blinken. Ik vind het prima een gekwelde Batman te zien, maar deze depressieve en humeurige Batman is niet dé Batman waar ik naar op zoek was. Ik vond Nolan zijn interpretatie wel duister genoeg, het mag ook wel gewoon een superheld blijven. Het laatste deel van de film kent de nodige symboliek met de redding uit het water, met Batman als de teruggekeerde redder van Gotham. Dat zijn weer de momenten dat de film wat meer lading kreeg. Ik vind de film gewoon een tikje onbevredigend. Niet slecht, maar ik liep ook niet juichend naar buiten. Wel ben ik benieuwd naar de onvermijdelijke opvolger, zeker met de grote hint die je op het einde kreeg in Arkham.

3,5*

Wat een lange tenen... sjongejonge. Hij zegt helemaal NIETS verkeerds.

Over de film;

Ik was bang dat het nu echt een puinhoop ging worden. Weer een nieuwe Batman met een nieuwe regisseur en nieuwe spelers. Klopt het verhaal nog? Etc... Nou, ik had me voorgenomen om alle voorgaande Batmans ''te vergeten'' en deze met een frisse blik te bekijken. En ik was echt positief verrast. Heerlijk duistere film! Pattinson is een prima Batman en The Riddler is een goede bad-guy. De speelduur van de film is voor mij juist een pluspunt. Zeker de moeite waard wat mij betreft. Op naar de volgende!

Nogal een flinke zit, die vooral heel gaaf begon. Eerste 10 minuten zijn wellicht het beste uit het Batman universum. (tot pak m beet na de toffe Nirvana-track)

Edoch, daarna komt het plot wat meer aan de gang en blijkt het toch (begrijpelijk) een wat klassieke filmnoir waarin toevallig een man met een vleermuispak rondloopt.

Moest er ook wel een beetje wennen dat daar verder niks over wordt uitgelegd en iedereen dat vrij normaal schijnt te vinden. Wat dat betreft is het niet echt een reboot lijkt me.

Maar goed ik ken de comics verder niet en geen idee hoe dicht deze versie staat bij dat bronmateriaal.

Blijft over een vermakelijke film met af en toe leuke (ook visuele) vondsten maar het blijft 175 minuten pulp natuurlijk.

Zou toch wel grappig zijn als Joaquin Phoenix in het volgende deel zit. Er is vast wel een leuke rol voor hem.

Precies mijn gedachte toen ik de bios uit liep. Dat zou echt de ultieme mix zijn. Heb je ook een veel interessante bad guy dan deze Riddler.

Goede en spannende film!

Wat een gedrocht van een film. Tergend traag, totaal geen binding met de personages, en een verhaal dat nergens over gaat.

Al met al een enorm lange zit, alleen bij een tarantino zat ik gevoelsmatig langer nodeloos in de bioscoop.

Ik vind het eerste half uur uitzonderlijk sterk, maar gaande weg de film wist het mij steeds minder te pakken. Ontknoping duurde te lang en de film ook (het blijft gaan over een man in een vleermuispak). Verder had ik deze film wel eens als pg16 willen zien. Zo donker, hard en getergd maar puntje bij paaltje slaat de donkere man alleen bloedneuzen.

De eerste helft dacht ik echt naar een meesterwerk te kijken. De 2e helft... niet meer zo. Hij is te langdradig en bepaalde scenes slaan nergens op, of hadden geknipt kunnen worden.

Die hele Oz scene, met die overigens wel heel toffe car chase. Ik vond het nogal lomp, een penguin heeft vleugels dus hij is de rat? En dan die Orphan hint, moesten ze echt naar de orphanage om er achter te komen dat Bruce de target was? Like, ik zei het meteen.

Selina Kyle was ook vrij zwak.

Ik vond haar niet heel veel toevoegen, natuurlijk de verdwenen vrouw was haar vriendin maar buiten dat deed ze niet veel nuttigs. Ze liet zich 2x nogal vrij simpel overmeesteren door niet op te letten.

Voordeel; geen origin story, meteen Batman. Weinig Bruce Wayne, het gaat echt om Batman hier.

Deze film motiveert me wel om de Batman Nolan blurays weer eens uit de kast te halen. Dat waren toch films die me veel meer het echte Batman gevoel geven dan dit.

Korte samenvatting: Se7en met een superheld. De stad wordt echt geweldig in beeld gebracht qua sfeer, maar de film kakt helaas in naar het einde toe. Een kwartier minder had prima gekund. Maar als startpunt van een nieuwe reeks is het prima gedaan.

Wat een geweldige film!! Wat voor mij bij een Batman film heel belangrijk is is de sfeer. Als een Batman film bij mij niet het Batman gevoel losmaakt dan hoeft het eigenlijk al niet meer. Dat is ook de reden dat de hele Nolan trilogie me helemaal niks doet. Ik zal op een hoop zielen trappen, maar ik vind dat totaal geen Batman films. Die films gaan over een man in een Batman pak die in een doorsnee Amerikaanse stad een stel terroristen of een geesteszieke psychopaat probeert af te stoppen. Het mist voor mij compleet de magie en het mysterie van Batman. Dat gevoel die de eerste twee Burton-films bijvoorbeeld wel hebben. Gotham is in de Nolan films niet Gotham maar gewoon New York of Chicago. Dat ultra realistische is iets dat mij niet aansprak en wat ook gewoon niet werkt voor Batman.

Nu over naar The Batman. Al vanaf minuut 1 roept deze film alles op wat ik bij de ultra realistische Nolans zo gemist heb. Gotham is fantastisch, Gotham leeft, Gotham is donker, duister en comic-achtig. Je krijgt direct een stad te zien waarin het bestaan van een man in een vleermuispak die snachts over de daken raast een geloofwaardiger idee is dan het idee dat die man er niet is.

Wanneer dat signaal in de lucht schijnt en elke crimineel het Spaans benauwd krijgt en niet in de buurt van donkere steegjes of de schaduwen durven te komen dat is zo verschrikkelijk goed in beeld gebracht. Het aspect dat Batman angst inboezemt werkt in deze film zoveel beter, het voelt niet zo geforceerd als in Batman Begins waarin er tot in den treure over gesproken wordt. In The Batman wordt er niet gesproken over het inboezemen van angst, de film laat het je voelen. Het is natuurlijk. De angst van de criminelen zodra dat signaal tegen de wolken schijnt druipt van het scherm af. Deze film is cinematografisch zo verschrikkelijk goed, ze hoeven je geen dingen uit te leggen of iets te benadrukken met dialoog, Reeves doet dat met camerawerk, met sfeer, met gevoel, met kleurgebruik en ondersteunende audio. Ook de voice-over en de dialoog van die voice-over werken hierbij heel goed. Er worden precies de juiste woorden gebruikt en de sfeer wordt daarmee nog beter aangedikt. Heel verfrissend en beter dan die eeuwige flashbacks uit alle voorgaande Batman films.

Omdat dit de eerste is met een nieuwe Bruce/Batman wil ik het op het gebied van de casting vooral over de nieuwe Batman hebben. Toen bekend werd dat Pattinson de rol kreeg waren er een hoop mensen die het niet zagen zitten. Waaronder ik. Hij staat zo ver af van de Batman die op dat moment op ieders netvlies stond vanwege de Snyderfilms, of de Batman uit de comics. Niet het juiste fysiek, niet de juiste stem, niet de juiste uitstraling en meer geschikt als Robin of Nightwing.

Wat zaten wij azijnzeikers fout! Hij zet een geweldige Batman neer. Niet zoals we hem uit eerdere films kennen, wel zoals we hem uit de comics kennen. Het is pas zijn tweede jaar als Batman, hij is nog jong, moet nog ervaring op doen, heeft nog totaal niet helder welke kant hij met zijn alter ego op wil, of het uberhaupt allemaal wel zin heeft en waar hij voor wil staan. Hij heeft nog niet alle bekende gadgets en heeft nog niet het lichaam van een superheld die al 15 jaar aan krachttraining doet. Wat hij wel heeft is woede, wanhoop, wrok en een obsessie voor het veranderen van een stad waarin hij diep van binnen alle hoop heeft opgegeven en hem stiekem als verloren beschouwt. De wil om iets te veranderen en de twijfel of er nog wat te veranderen valt. Die Batman, een Bruce Wayne die verslaafd is aan het zijn van Batman, die zichzelf verloren heeft in Batman en eigenlijk de tijd en wil niet heeft om Bruce Wayne te zijn zet hij zo verschrikkelijk goed neer. Nee, dit is inderdaad geen gladde playboy en ik snap best dat mensen daar kritiek op hebben maar je moet er ook rekening mee houden dat dit zijn tweede jaar als Batman is en hij nog heel jong is. Dit is geen miljardairszoon die in de loop der jaren een geperfectioneerd alter ego heeft ontwikkeld en die ondersteunt met een verzonnen persoonlijkheid van gladde playboy omdat dat heel ver afstaat van Batman en men zich daardoor bij hem nooit af zal vragen of hij misschien die gek in dat pak is. Van deze Bruce/Batman kan en mag je niet verwachten dat hij zich gedraagt alsof hij het al 10 jaar doet, want nogmaals, het is pas zijn tweede jaar. En omdat dit zijn tweede jaar is is hij ook nog niet over het trauma van de moord op zijn ouders heen. Het feit dat die stad zo corrupt is en zo crimineel doet hem veel en kan hij nog niet relativeren, het heeft hem nog niet afgestompt omdat je hier een jonge beginnende versie ziet. Daardoor kan hij emo of depressief overkomen maar dat is geen kwestie van een verkeerde acteur, het is juist de bedoeling en de essentie van deze beginnende Batman. Je besluit niet om dit elke nacht te gaan doen als je psychisch en emotioneel alles op orde hebt. Je moet hiervoor op een bepaalde manier een steekje los hebben en deze Batman, deze Bruce wordt door Pattinson geweldig neergezet.

Veel kritieken luiden dat je te weinig Bruce Wayne ziet. Hier ben ik het niet mee eens. Deze Bruce is verslaafd aan het zijn van Batman. Voor deze Bruce is Batman wie hij is en Bruce een dekmantel. Hij wil Batman zijn, Bruce is een noodzakelijk kwaad.

Visueel, qua sfeer, cameratechnisch, de manier waarop Pattinson een jonge getraumatiseerde Batman neerzet en het Gotham zoals je die in deze film ervaart maken deze film voor mij de beste Batman film die ik ooit gezien heb. Op technisch en cinematografisch gebied een meesterwerk zoals je hem zelden ziet. De film heeft ook minpunten. Dat stuk op het einde met the Joker hadden ze weg mogen laten en voegde niks toe. The Riddler die angstaanjagend is, zichzelf laat pakken en dan ineens gewoon een verwarde man blijkt die net zoveel angst aanjaagt als een lieveheersbeestje op een rozenblad dat had anders gemoeten. Maar die minpunten neem ik allemaal voor lief omdat ze in het niet vallen bij alles wat er wel goed is.

Deze film is alles wat ik zoek in een Batman film. Dit is Batman zoals Batman moet zijn. Dit is Gotham zoals Gotham moet zijn. Deze film is een meesterwerk. Ik geef hem 5 sterren. Niet omdat er niks beter kan, wel omdat het alles is waarop ik gehoopt had. Cinematografisch één van de beste films die ik ooit gezien heb. Pattinson IS Batman. Aan deze vertolking kan niemand tippen. Ook Bale en Keaton niet. Not even close. Wat een ervaring!

dit had mijn tekst kunnen zijn, volledig met alles eens wat hierboven staan, intens genoten!!! een meesterwerk en visueel spektakel, de minpuntjes zoals jij ook omschrijf neem ik ook graag voor lief, heb verders niets meer toe te voegen bedankt voor de perfecte omschrijving

Ik kan me voorstellen dat je het betere films vind, maar ik kan weinig 'echt' Batman gevoel halen uit die films.

Ik vind The Dark Knight erg overhyped, maar Batman Begins is zo'n pure, gave Batmanfilm. Dat is samen met de Tim Burton versie uit 1989 mijn favoriet.

Prima Batman film. Op voorhand wist ik niet zo goed wat ik moest verwachten van Robert Pattinson als Batman, maar het viel mij goed mee. Pattinson zet zijn rol goed neer en ook het overige acteerwerk is prima. Een sterke cast, waarbij het mij overigens wel was ontgaan dat Colin Farrell er deel van uitmaakt, want hij is onherkenbaar hier. Ik heb de film in de bioscoop gezien en tot aan de pauze vond ik het echt van hoog niveau, maar daarna wordt het wel iets minder. Overigens nergens matig of slecht hoor, maar de film duurt met bijna drie uur wellicht net iets te lang. Het plot is erg onderhoudend, maar wordt naar het einde toe wel wat minder interessant. Dano zet The Riddler zeker niet verkeerd neer, maar heel erg dreigend is hij nou ook weer niet. De film heeft een fijne sfeer, die doet denken aan de film Se7en. Het nummer van Nirvana versterkt die sfeer nog wat extra. Het is allemaal wel heel erg donker, dat zorgt op zich best voor wat extra sfeer, maar je zit wel drie uur naar donkere beelden te kijken. Goede film, maar ik zou de films van Nolan eerder nog eens opzetten dan deze.

The Dark knight stond/staat hoog in mijn lijstje en kon me haast niet voorstellen dat deze film beter zou kunnen zijn. Wat ben ik hard op de koffie gekomen, want deze film is écht een meesterwerk.

Eindelijk weer eens een keer naar de bioscoop geweest en The Batman haalt een hoog niveau, maar tikt het niveau van de Nolan-trilogie niet aan. Voor mij zijn de sfeer en Robert Pattinson de pluspunten van de film, maar het verhaal wat zich afspeelt tijdens de film stelt eerlijk gezegd niet zoveel voor.

Ik vermoed ook dat er meer aandacht moet zijn voor de sfeer en de rolvertoning, en dat het verhaal achter de eigenlijk dienend. Het is maar wat je prefereert. In de Nolan-trilogie merk je toch dat sfeer en verhaal meer in balans zijn.

Welke sfeer? Er zit in de Nolan films totaal geen sfeer. Geen Batman sfeer tenminste. En de verhalen in die films zijn ook een beetje overhyped.

Gotham is gewoon New York/Chicago. De Batcave, die er amper is, straalt niets uit en dan heb ik het nog nieteens gehad over die troosteloze ondergrondse loods die compleet wit verlicht is. Die films zijn veel te realistisch, daardoor verlies je compleet de magie en mythische van Batman.

Goeie films maar geen Batman films. En al helemaal geen Batman sfeer. Verander het pak en de naam en er is niets dat je aan Batman doet denken.

Alleen in de openingscene van The Batman zit al zoveel meer sfeer en magie dan in de hele Nolan trilogie bij elkaar. Die scène bijvoorbeeld dat Bruce door een Halloween vierend Gotham loopt met die voice over, om te watertanden. En dat gaat de hele film zo door.

En zo slecht is het verhaal niet. Gemaskerde man vecht tegen criminaliteit en inspireert daarmee een geesteszieke psychopaat die geheimen over de elite weet. Batman is het laatste zetje dat hem over de rand duwt en hij begint te moorden, in de veronderstelling dat ook hij een held is, tegen criminaliteit vecht en Batman helpt.

Sorry, maar dat verhaal vind ik toch een stuk beter en geloofwaardiger dan bijvoorbeeld het belachelijke verhaal in TDKR. Je leeft je hele leven in een put, je hebt totaal geen maatschappelijke en sociale ontwikkeling, je hebt geen onderwijs gehad en je weet totaal niks van de wereld buiten die put. Maar dan kom je die put uit en ben je ineens een superterrorist zoals de wereld nog nooit gezien heeft.

Goeie films hoor van Nolan, maar wel overhyped en totaal geen Batman films.

Dit breng je als een feit, maar het is ook maar jouw mening. Ik vind samen met velen dat de Nolan trilogie vol met sfeer zit. Ik krijg bij die films ook veel meer een Batman feeling, terwijl Batman in deze film nu meer een random bottenbreker is. Je had hem ook kunnen vervangen voor The Punisher en de film was dan niet veel anders geweest. Maar dit zal een kwestie van persoonlijke smaak zijn.

Wel eens dat de verhalen in de Nolan trilogie wat overgewaardeerd zijn, vooral bij The Dark Knight. Maar het plot in The Batman is ook niet veel meer dan wat jatwerk van bekende films. Juist dat raadsel-aspect is vrij middelmatig uitgewerkt.

Ben het wel heel erg met hem eens, er zit nauwelijks een Batman sfeer in de Nolan films, hoewel ik ze verder wel vermakelijk vind. Maar ze zijn redelijk inwisselbaar met andere actiefilms en helden.

Eens ook wat betreft New York als Gotham en dat het zonder dat Batman er in rondloopt gewoon een standaard actiefilmsfeer is.

Dan is deze nieuwe wel echt stukken beter getroffen.

De stijl van de soundtrack van The Batman doet mij een beetje denken aan de stijl van Clint Mansell ( de vaste componist van Aronofsky ) . Sommige stukken van Giacchino hebben ook enkele overeenkomsten met The Imperial March , wat overigens verklaarbaar is , aangezien Michael Giacchino en John Williams hebben samengewerkt in Rogue One (2016) , een Star Wars-film .

Wel geinig dat zowel de componist ( Michael Giacchino ) als de DOP ( Greig Fraser ) ook verantwoordelijk waren voor Rogue One ...

Klopt de Nolanverse heeft geen herkenbare comic invloeden. Het hoeft zeker niet zoals Schumacher, maar The Batman heeft echt dat gotische wat ik sneller associeer met dat universum. Nolanverse is in principe gewoon daylight, hedendaagse moderne setting waar we in leven. Er liep alleen een Joker in rond, en iemand met een halve face. En een gast in een Batsuit natuurlijk.

Maar alles aan The Batman doet net wat surrealistischer en grimmiger aan. Het is dat je smartphones enzo ziet, maar anders zou je ook geloven dat de film zich afspeelt in de 50's van de vorige eeuw. Zoals het opening shot, ik dacht een flashback te kijken.

En props voor de Batmobile, wat ik persoonlijk de beste versie vind.

Ik vind in mijn eentje, gewoon ik zonder velen, ook iets. Die velen heb ik daar niet bij nodig.

Lekker boeiend.