The Trip to Greece (2020)

Toch wel weer een fijn deel uit de reeks! Het samenspel van Coogan en Brydon blijft leuk. Ook de vele typetjes die ze nadoen blijft erg geestig. Er zit een emotionele onderlaag in deze film, die met name richting het einde tot uiting komt, met het overlijden van de vader van Steve. Mooie beelden van Griekenland en van het heerlijke eten daar. Wat mij betreft maken ze nog een deel.

Aardige film waarin de twee vrienden ditmaal een reisje maken naar Griekenland. Bij dit vierde deel weet je inmiddels precies wat je kunt verwachten, en dat krijg je dan ook (en dat kun je zowel positief als negatief oppakken). Vermakelijke dialogen, leuke imitaties, heerlijke gerechten en prachtige beelden van het land. Steve Coogan en Rob Brydon zijn perfect op elkaar ingespeeld.

Na culinaire reizen door Engeland, Italië en Spanje ondernemen vrienden en collega’s Steve Coogan en Rob Brydon deze keer een rondreis langs een aantal pittoresk gelegen restaurants in Griekenland. De basisformule is ongewijzigd: de twee komieken praten met humor over het leven en proberen elkaar de loef af te steken met imitaties. Klassiekers als Roger Moore, Anthony Hopkins en Brydons onvermijdelijke “Small Man in a Box” keren terug, maar Winterbottom voorziet deze film van een subtiele dramatische ondertoon die ontbrak in de eerdere films. Het werkt en daardoor is dit gelukkig meer dan een herhaling van een (toegegeven, uiterst vermakelijke) formule. Coogan en Brydon zijn misschien wel op weg om zich definitief te manifesteren als de nieuwe versie van Bob Hope en Bing Crosby!

De jaren slaan toe bij Coogan en Brydon - of wellicht bij Winterbottom. Wat tijdens de Trip to Spain al begon zet zich in dit deel door, een langzaam sluipend drama, een volwassenheid dat zich meester maakt van het onbezorgde en onbezonnen duo. Heel menselijk en heel herkenbaar wellicht, maar de keerzijde ervan is dat ze daarmee ook met dezelfde sores bezig zijn als wij allemaal, en daar kijk ik geen film voor. Er komt een vijfde deel, ik hoop dan maar dat ze zich uit deze kuil weten te trekken. Het is daarmee nog steeds best een leuke film, zo is het niet. Maar de vonk van het eerste deel ontbreekt wel een beetje.

En de mooie beelden van de locaties voelen toch een beetje alsof je zelf op vakantie bent, in de meest luxueuze en mooiste plekken van Griekenland. Nooit geweest, misschien moet ik dat toch maar eens inhalen.