You Should Have Left (2020)

Doorsnee

Koepp is weer terug waar hij als regisseur een beetje begon. Ik had hier best wel zin in ook. Prima cast, kundige regisseur en een hit en miss productie maatschappij.

Helaas lijkt niemand echt zijn beste beentje voort te willen zetten bij deze productie. De aanloop is wat lang en verraad ook net iets te snel waar het bij deze film om draait. Eenmaal in het huis aangekomen wil je als kijker heel graag meegaan in het mysterie maar Koepp weet je nooit visueel en storywise mee te trekken in het verhaal. De film zit te vol met wakker worden uit nachtmerries en continues loop cliches. Dat het huis meer modern is, is nog wel een aardige verandering tov oud kasteel cliche, maar het weet nooit echt wat te doen met de locatie. Verder dan wat deuren die je leiden naar een kelder of naar nog meer deuren komt het ook niet. Drama is ook allemaal wat slap. De relatie die opeens uit gaat. Het voelt als vluchtige plotpoint om Bacon alleen in het huis te laten met zijn dochter. Ook van die dorpsgekkies die dan bij je auto staan en vage dingen tegen je vertellen waar onze hoofdrolspeler totaal niet op in gaat. Het is net iets teveel aan genrecliches en Koepp weet niet met dingen te komen om het de film te vergeven.

De conclusie ziet te enigszins getrainde kijker wel aankomen, maar het was niet zo erg geweest als de film met iets meer stijl en ballen was verfilmd. Koepp en cast maken zich er te makkelijk van af.

2 sterren.

Zeker geen slechte film.

Het is meer een soort bovennatuurlijke thriller met wat horror elementen.

Keek lekker weg moet ik zeggen.

Effectief subtiel horrorwerkje met een uitstekende rol van Kevin Bacon. Meer mysterieuze thriller dan echte horrorfilm, maar de film kent in ieder geval genoeg enge momenten en het sfeertje is lekker creepy. Stir Of Echoes was een betere samenwerking tussen regisseur David Koepp en Bacon, maar toch vond ik dit een aangename verrassing.

Mogen wij met deze plaatsing jouw verhaal ondertekenen? Helemaal mee eens, er gebeurt niet veel maar het is wel steeds intrigerend genoeg om verder om "het hoekje" te kijken. Prima film die een enigszins onderhuidse spanning kent en het verhaal is eerder (sommige reacties) gezien? Dat geldt in feite voor vele verhalen, het gaat erom of het de kijker nog boeit of niet. Door de aanwezigheid van de allerhoogste in de zwarte kunsten valt deze film wel onder horror, maar slachtpartijen hoef je niet te verwachten, het is eigenlijk nog een veel erger einde voor onze hoofdrolspeler!!!

Een ruime 7.

Inderdaad wel mystery maar geen horror. Voor de doorwinterde filmkijker is natuurlijk heel gemakkelijk te voorspellen wat er aan de hand is (en wie de mysterieuze man in het huis is). Bacon en Seyfried zien er leuk uit en acteren naar behoren, en het kindje speelt ook niet slecht.

Aardige mix van thriller en mysterie met een vleugje horror. Het verhaal is wel wat magertjes en is enigszins voorspelbaar. De twist komt ook niet als een verrassing. Toch weet Koepp er nog een beetje film van te maken. Zeker het eerste deel is redelijk okay. De mysterie werkt dan op zijn best. Het tweede deel is een stuk minder, maar toch wil je blijven kijken. Zoals gezegd is het einde wat makkelijk en voorspelbaar. De sfeer en settings zijn verder dik in orde. Ook het acteerwerk is prima. Er had meer in kunnen zitten, maar zeker geen vervelende film. 3.0/3.5

In het begin best spannende opbouw. Maar hoe verder het verhaal vordert, hoe irritanter en vervelender de film wordt. Kevin Bacon is een goede acteur, maar doet ook bijna altijd hetzelfde trucje.

Verfrissend is het huis. Eindelijk een keer een modern huis en met veel licht. Waardoor het gegeven net wat anders overkomt.

Uiteindelijk vind ik de conclusie of het einde niet echt helder en duidelijk. Maar goed. Als tussendoortje is het een film die net te doen is, maar als je iets anders op de planning hebt, zou ik deze film pas kijken, als je echt, niks anders meer kunt verzinnen.

Jammer voor de aangename cast, maar met deze film kon ik niks mee. Geen spanning, geen sfeer, een vaag verhaal met weinig of geen inhoud....alleen het huis had nog iets. 2/10

Matige film waarin een man samen met zijn vrouw en dochter naar een afgelegen huis trekt om aan hun huwelijk te werken. Op zich een prima en mysterieuze opbouw, maar hier wordt tijdens het laatste gedeelte te weinig mee gedaan. Ditzelfde geldt ook voor de personages (goed opgebouwd, maar slecht afgeserveerd). Niet vervelend, maar 3.0 sterren zou net te veel zijn.

Verantwoordelijk voor het draaiboek en de regie is David Koepp. Geen onbekende in de filmwereld. Koepp heeft een paar aardige films geregisseerd en voor andere aardige films het draaiboek geleverd. Bij het bekijken van You Should Have Left, kwamen asociaties met de door hem geregisseerde film Stir of Echoes (1999) boven. Een prima spookhuisfilm over een stel met een kind dat met vreemde gebeurtenissen wordt geconfronteerd. Met een hoofdrol voor Kevin Bacon.

You Should Have Left is eveneens een prima spookhuisfilm over een stel met een kind dat met vreemde gebeurtenissen wordt geconfronteerd. Met een hoofdrol voor Kevin Bacon. Dat zijn nogal wat overeenkomsten. Gelukkig is de film geen naadloze kopie van voornoemd werk.

Zo heeft de film veel meer aandacht voor karaktervorming en voor het analyseren van de relatie van het stel dat wordt gespeeld door Bacon en de altijd leuke Amanda Seyfried. De relatie wordt gekenmerkt door een groot verschil in leeftijd. Gedurende het eerste halve uur komen dit feit en een schimmige gebeurtenis uit het verleden van Bacon vaak ter sprake. Na dat halve uur nemen de vreemde gebeurtenissen een aanvang en blijkt dat de psychologische laag, die door de nadere analyse van de personages in het verhaal is ingebracht, goed is geweest voor het creëren van een beklemmend basisgevoel bij de kijker.

De verschijnselen zijn typisch voor een spookhuisfilm. Verontrustende schaduwen op de muren. Verlichting met een eigen wil. Schemerige gestaltes die plotseling zichtbaar worden en even plotseling weer verdwijnen. Een bescheiden jumpscare hier. Een bescheiden jumpscare daar. Ook de instabiele gemoedstoestand van de personages zorgt voor paranoia. Waan of geen waan? Het zijn de gebruikelijke ingrediënten voor het genre. En hoe uitgesleten die trucs ook zijn, ik geniet altijd weer van die fijne duistere sfeer die ze oproepen.

Een spookhuisfilm zonder huis is geen spookhuisfilm. Het huis speelt een belangrijke rol. Helaas geen Gotisch bouwwerk, maar een modernistisch bouwsel met grote vensters. Gelukkig beschikt het huis over veel trappen, gangen en deuren. De camera maakt er dankbaar gebruik van en glijdt regelmatig door de eindeloze gangen en talloze ruimtes die het huis bezit. Al doende creëert de camera een gevoel van verlorenheid, desoriëntatie en droom. Een gevoel dat overeenkomt met de staat van zijn van de personages en tevens een gevoel dat een fijne toevoeging betekent voor de beklemmende sfeer.

You Should Have Left is een film die met bekende bestanddelen heel sfeervol, zonder veel commotie en redelijk vermakelijk is te consumeren.

Matige horrorfilm, die slimmer denkt te zijn dan ie werkelijk is. Die momentjes op het einde waarin Bacon's personage zichzelf en eerdere gebeurtenissen ziet is gewoon belachelijk. Het concept is opzich vrij goed, maar de uitwerking is er helaas niet naar. Er wordt in het eerste uur ook teveel tijd besteed aan de relatieperikelen in plaats van spanning op te bouwen, iets wat niet onbelangrijk is in een horrorfilm. Wat rest zijn enkele afzonderlijke goede scènes, een locatie die vrij oké is en een goed acterende Kevin Bacon, maar daar heb je het ook wel mee gezegd.

Theo [Kevin Bacon] is een oud-bankier wiens vorige huwelijk op tragische wijze tot een einde kwam en zijn huidige echtgenote, de veel jongere Susanne [Amanda Seyfried], is een ambitieuze actrice die over een paar weken begint aan een film in Engeland. Theo [Kevin Bacon] en Susanne [Amanda Seyfried] besluiten met hun dochtertje Ella [Avery Tiiu Essex] vakantie te vieren in een afgelegen huis in Wales. Al gauw bekruipt Theo het gevoel dat er iets vreemd is aan het huis, bovendien wordt hij geplaagd door nachtmerries over zijn verleden. Lowbudget spookhuisfilm met een sterke cast en enkele onheilspellende momenten, maar echt eng wil het allemaal niet worden. Niet onaardig, maar maakt zijn belofte onvoldoende waar.

"People always stay in the house, some don’t leave. The right ones usually find the place. Or maybe it’s the other way around. The place finds them.”

Deze matige Horror / Mystery film zag ik voorbijkomen op streamingdienst "SkyShowtime" en toen ik zag dat daarin Kevin Bacon en Amanda Seyfried de hoofdrol speelde, was ik gelijk geïnteresseerd ondanks dat ik geen hoge verwachtingen had van de film. Kevin Bacon vind ik gewoon een leuke acteur en Amanda Seyfried vind ik een mooie vrouw, met aparte ogen, om te zien.

Het verhaal volgt Theo Conroy (Kevin Bacon), een oudere succesvolle bankier, die samenwoont met zijn veel jongere vrouw Susanna (Amanda Seyfried), een succesvolle actrice die de ene interessante rol na de andere beetheeft. Hun relatie staat al onder druk door het leeftijdsverschil, de jaloezie van Theo en zijn duistere verleden. Om aan de stress van hun dagelijkse leven te ontsnappen, besluit het gezin samen met hun dochtertje Ella (Avery Tiiu Essex) een modern vakantiehuis in Wales te huren.

Op het eerste gezicht lijkt het huis ruim en luxe, maar al snel blijkt dat er iets vreemds aan de hand is. De kamers lijken groter van binnen dan van buiten, deuren verschijnen en verdwijnen en gangen veranderen van vorm. Theo merkt dat de wetten van tijd en ruimte er niet meer gelden. Wat aanvankelijk subtiel begint, groeit uit tot een sinistere confrontatie met zijn eigen demonen.

De film werkt in de eerste helft best aardig met sfeer en suggestie. Het moderne, steriele huis blijkt een beklemmende gevangenis waar de grenzen tussen realiteit en hallucinatie vervagen. Vooral de scènes waarin Theo midden in de nacht ronddwaalt door eindeloze gangen of vreemde schaduwen volgt, zorgen voor spanning en ongemak.

Toch kent de film ook duidelijke tekortkomingen. Want waar de eerste helft nog spanning en mysterie oproept, verzandt de tweede helft in herhaling en voorspelbare clichés. Het verhaal dat zich ontvouwt rond Theo’s verleden en zijn schuld is op zich interessant, maar de uitwerking blijft oppervlakkig. In plaats van een shockerende twist of diepe psychologische laag, kiest de film juist voor een einde dat meer teleurstelt dan verrast.

Visueel oogt de film verzorgd en het camerawerk benut de strakke lijnen van het huis goed om vervreemding te creëren, terwijl het kleurgebruik kil en afstandelijk blijft. Dit draagt bij aan de sfeer van isolement. De soundtrack is minimaal, maar effectief ingezet.

Net zoals de soundtrack is ook de cast minimaal en eigenlijk bestaat die alleen maar uit drie personen, namelijk het gezin Theo, Susanna en Ella, met het huis zelf als een soort vierde, symbolisch personage. Kevin Bacon (destijds 62 jaar) als oudere vader is overtuigend als een man die verteerd wordt door schuldgevoelens (over de dood van zijn eerste vrouw) en paranoia. Zijn spel maakt duidelijk dat de grootste horror niet zozeer in het huis zelf ligt, maar in zijn eigen geest.

Amanda Seyfried (destijds 34 jaar) als Theo’s veel jongere echtgenote doet wat ze kan met haar rol, maar krijgt weinig diepgang toebedeeld. Ze is ambitieus en lijkt afstandelijk, wat spanningen in hun huwelijk veroorzaakt. Ze fungeert vooral als tegengewicht voor Theo, zonder dat haar personage echt tot leven komt. En dochtertje Ella, gespeeld door Avery Essex, voegt juist een menselijk en kwetsbaar element toe. Haar onschuldige aanwezigheid benadrukt de dreiging van het huis en maakt Theo’s angst tastbaarder.

Buiten deze drie hoofdrolspelers, is er ook nog een klein, maar belangrijk rolletje weggelegd voor Colin Blumenau als de lokale Welshe winkelier waar Theo boodschappen haalt. Hij blijkt bekend te zijn met het huis waarin Theo en zijn gezin verblijven en hij waarschuwt dat het huis 'vreemd' is en niet zomaar door iedereen gevonden wordt. Vaak is het namelijk andersom, het huis vindt jou. Daarmee fungeert hij als een soort waarschuwende figuur.

"You Should Have Left" probeert thema’s als vergeving, schuld en morele verantwoordelijkheid te verkennen, maar weet dit niet volledig te integreren in het horrorgegeven. Daardoor blijft de film hangen tussen een psychologisch drama en bovennatuurlijke horror, zonder in één van beide echt uit te blinken. De film is een sfeervolle, maar onevenwichtige horrorervaring. Kevin Bacon tilt het geheel naar een hoger niveau met zijn spel, maar het scenario laat te veel kansen liggen. Wie zin heeft in een beklemmende setting en subtiele spanning zal zich niet vervelen. Maar wie hoopt op een grensverleggende of werkelijk angstaanjagende horrorfilm, zal waarschijnlijk teleurgesteld zijn.