Tenet (2020)

Is er hier al iemand die de film 100% zeker snapt?

Wordt voor mij een 3de keer kijken, maar is echt een goeie film ookal versta je het niet 100%

Meer een uitgewerkt conceptueel scenario dat op zoek is naar een film dan een wervelende filmervaring met een strak scenario als ruggensteun. Natuurlijk is Tenet luid en bombastisch en spat het budget ervan af, maar echt leven gaat de film nooit. Daarvoor is de expositie te opzichtig verpakt, de humor te geforceerd en de montage te sterk gefocust op het idee dat de film nergens stil mag staan. Bij de tweede kijkbeurt valt overigens pas op wat een miscast Kenneth Branagh (Inter-Féér) eigenlijk is.

Wat ik tenslotte miste is de Nolan die in films als Memento, The Prestige en Inception doelgericht de werking van cinema als medium en de relatie tussen scherm en kijker onderzoekt. Nolan kan beter dan het deconstrueren van het begrip 'Protagonist' en het vlechten van een vertelling die zichzelf al middels de titel in de staart bijt.

Herzien op 70MM in EYE.

Er staan leuke theorieën online, die de meeste zaken wel redelijk verduidelijken, maar het blijft een extreme bak aan informatie die in sneltreinvaart op je wordt afgevuurd. Dikwijls onbegrijpelijk, maar zeker niet onvermakelijk.

Want, dit was (eindelijk weer) een geweldige bioscoopervaring. De vrijwel geheel synthetische score was fenomenaal. Ik heb Zimmer niet eens gemist, ondanks het gebrek aan orchestraal geweld onwennig aanvoelde in een Nolan film. Dikke oppompende bassen omringt met geweldig sound design.

Cast ben ik minder positief over. The protagonist weet de film lastig te dragen. Denzel jr. is geen Di Caprio, dat is wel duidelijk. Vooral het eerste uur is hij continue aan het woord en geeft de term monotoom een nieuwe lading. Pattinson vind ik ook redelijk mèh en Caine is een gimmick. Branagh vond ik wel sterk.

Gelukkig wordt er in het laatste uur minder geluld en barst Tenet uit in één van de meest vette actiescenes van de laatste jaren. Kudos ook voor Hoytema die het geniaal in beeld weet te brengen.

Heerlijke film weer van mijn favoriete regisseur en ga ‘m snel nog eens herzien met de theorieën in het achterhoofd.

4.0*

Ik lees te veel reacties op deze film waar ik het niet mee eens ben, ja ik denk dat het de minste film van nolan is, geef de acteurs vooral niet de schuld van het mindere verhaal ik vind dat ze passend spelen. Nolan heeft naar mijn mening prachtige films gemaakt, zeker ook met passende soundtrack. Muziek was overigens ook weer vet in deze film. Het blijft toch een vette film die de liefhebber van het bizarre genre moet kijken. Ookal is het niet te volgen. Ik vraag me van de andere kant ook af hoe hij hier funding voor gekregen heeft. Hij zoekt de grenzen op.

Gaandeweg de film begin je je af te vragen of het echt zo erg is dat de wereld vergaat. Als dat de bedoeling was van Nolan dan zeg ik: hoed af, want in dat geval had hij geen betere film kunnen maken. Tenet bevat een toxische combinatie van onzin en clichés, wat in eindeloze dialogen over de kijker wordt uitgestort, ondersteund door pompende bastonen. Het resultaat is een soort Mission Impossible 8 maar dan met pretentie, wat het niet langer gewoon slecht maar compleet onverdraaglijk maakt. Omgekeerde entropie moet het allemaal bij elkaar houden, nou vergeet het maar. Ik snap inmiddels wel dat Nolan dit persé wilde uitbrengen nu, want in normale tijden gaat er geen hond naar dit wanproduct kijken. Het enige positieve dat ik kan verzinnen is dat men geen overbekende acteurs heeft gecast, maar helaas is dit niet voldoende om er punten aan toe te kennen.

Deze is wel leuk. Branagh is zo'n beetje de vleesgeworden betekenis van het begrip gimmick.

Kon er wel van genieten. De enige die een beetje emotie in z’n spel toonde. De rest staat volledig op de automatische piloot te draaien.

Het einde van Christopher Nolans 'Tenet' uitgelegd | Filmtotaal filmnieuws

'Tenet' terug in de tijd: extra lang in de bioscoop! | Filmtotaal filmnieuws

Wat een onzin. Deze film was vorig jaar al een van de grootste films voor dit jaar genoemd. Al maakt Nolan een homevideo van zijn kinderen die spelen in een speeltuin, dan nog wil de halve wereld het zien.

Kan me je kritieken overigens wel een beetje voorstellen, maar ik kan me ook weer moeilijk voorstellen dat je dit als een van de slechtste films ooit ziet (je score), omdat het een film met diepgang is die alles net eens wat anders wil doen.

Als die ook terug in de tijd gaan, ben ik benieuwd naar de finale.

Vind langere films vaak te lang duren, hier geen last van keek lekker weg.
Lekker vaag, soms niets van te bakken maar vind ik leuker dan alles maar helder is.

Laatst de serie Dark gekeken, dus zat al helemaal in het tijdreizen.
Begrijp ik nu goed dat Niel al verder in de toekomst was? Moest hij dan alles doen zodat de acties van The Protagonist uit het verleden klopte? Bijvoorbeeld op de snelweg met die brandweerwagen, in de hangar enz. Of denk ik weer te moeilijk?

See you in the beginning

Tenet, het is de naam van een film die al legendarische proporties had aangenomen vooraleer hij überhaupt was uitgekomen. De nieuwe Christopher Nolan is natuurlijk altijd wel iets om eens te checken maar de film werd bijna unaniem bekeken als de film die het rampjaar 2020 op filmvlak ging redden. Er valt wel iets voor te zeggen aangezien het de eerste grote titel is die eindelijk uitkomt en die vele (nietszeggende) teasers deden toch wel een interessant filmpje vermoeden. Maar is Tenet nu effectief die hallelujah status waard? Zoals wel vaker zijn de meningen verdeeld.

En ook ik lijk om de 5 minuten te wisselen qua score. De eerlijkheid gebiedt me sowieso al te zeggen dat ik niet meteen Nolan's grootste fan ben en met Tenet weet ik het na een nachtje slapen ook niet goed. Het feit dat ik met twee vrienden na de voorstelling op een terrasje nog meer dan een uur over de film heb zitten palaveren is al een teken dat hier veel discussiemateriaal in zit. Langs de andere kant waren we het er ook wel over eens dat de film naar het einde compleet ontspoort en dat dat eeuwig zonde is want daardoor ontbreekt de emotionele impact. De film kent zoveel grootschalige actiescènes waarmee ieder andere film content zou zijn als climax dat eenmaal Tenet effectief aan zijn climax komt, je al redelijk murw bent geslagen. In tegenstelling tot een Interstellar lijkt Nolan vooral nu ook te willen insinueren dat je je gewoon moet laten meevoeren en effectief niet teveel je best moet gaan doen om het allemaal volledig te begrijpen. Zaken zoals de grootvaderparadox zijn voor de iets meer doorwinterde tijdreisfilmfan nog behapbare kost maar zoals iemand op een bepaald moment zegt: Don't try to understand it. Feel it.

Nolan is nooit verlegen om zijn vrienden een rolletje in de film te geven en daardoor krijg je dus opnieuw Michael Caine (voor de 8e keer in 11 films als ik me niet vergis) in een kleine bijrol. Die lijkt echter een beetje verloren te zijn gelopen en ook met de keuze van Kenneth Branagh ben ik niet helemaal tevreden. Die speelt te geforceerd de klassieke Rus en het is dan maar goed dat we nog een uitstekende Robert Pattinson voorgeschoteld krijgen en dat de combinatie met John David Washington nog erg te pruimen is. Waarom dan toch nog die 4* vraag je je af? Wel, die visuele pracht. Oké, je bent compleet murw geslagen maar wat Nolan hier weer op het scherm tovert.. Ik twijfel er geen seconde aan dat ik dit een half of misschien zelfs een vol punt lager had gegeven indien ik het op mijn eigen televisie thuis had gezien. Je kunt nog zoveel pochen als je wilt over je setup thuis, dit is gewoon een film die je in de cinema moet zien. De manier waarop er gespeeld wordt met die invertie, die aanval met het vliegtuig, ... Het is een adrenalinerush en bovendien ook fijn dat Nolan eindelijk eens een andere componist dan Hans Zimmer inhuurt. Dat wekt al meteen heel wat minder ergernis op bij mij.

De score van Ludwig Göransson ligt er misschien ook iets te dik op soms maar het werkt een stuk beter dan hetgeen ik Zimmer al heb weten doen. Ik ben benieuwd of bij een herziening dat slotstuk beter in elkaar gaat vallen, want daar ben ik het eerlijk gezegd toch allemaal een beetje wat kwijt geraakt. Pattinson en Washington zijn de grote sterren die de film overduidelijk nog net dat beetje extra geven maar de liefde tussen mij en Nolan als regisseur is niet bepaald groter geworden. Al kun je me waarschijnlijk bij zijn volgende film evengoed weer in de cinema vinden..

Nipte 4*

In feite de eerste keer dat Nolan me een beetje teleurstelt. Langs de ene kant heb ik het gevoel dat ik voor een echt goede beoordeling de film nog eens een keer moet gaan kijken, maar langs de andere kant heb ik daar eigenlijk vrij weinig zin in, en dat zegt op zich wel genoeg.

Ik had vooral op veel momenten het gevoel dat Nolan heel veel interessante ideeën op een papiertje had geschreven en ze koste wat kost allemaal in de film wou verwerken. In theorie vind ik het verhaal van Tenet echt wel interessant, het is gewoon dat Nolan die interessante ideeën niet geheel geslaagd omzet in een daadwerkelijk interessante film. De dialogen voelen véél te geforceerd aan. Veel te vaak expositie in plaats van een natuurlijk aanvoelende spreiding van informatie. En gewoon wat van die onzin-dingetjes, zoals 'I am the protagonist' of 'Try not to think about it, try to feel it'. Zoiets vond ik net iets te pretentieus van Nolan. Nu, de commentaren dat Tenet niet te volgen is, snap ik wel niet hoor. For all intents and purposes binnen de film zelf hoef je al die fysicawetten niet te begrijpen; het plot is echt wel duidelijk hoor (dan heb ik het niet over kleinere details). Het gaat er voor mij persoonlijk dus niet over dat de film moeilijk is, maar dat het gewoon filmisch oninteressant in beeld is gebracht. Ik sluit me aan bij het kamp dat vindt dat Nolan iets te zeer over boord is gegaan hier. Er is geen natuurlijke flow, geen emotionele connectie met de personages, weinig interessante vragen waar je na afloop mee blijft zitten.. Het is zakelijk, afstandelijk, en ik heb absoluut geen idee waarom iemand iets zou moeten geven om eender welk personage hier. En dan heb je als regisseur iets fout gedaan, zo'n connectie moet er wat mij betreft wel zijn. En alle grootse actie en auto-achtervolgingen en ontploffingen kunnen zoiets niet verdoezelen.

Nu de negatieve zang achter de rug is kan ik wel zeggen dat Tenet evengoed best genietbaar is hoor. Beelden en geluid zijn schitterend (muziek atypisch voor een Nolan-film, maar geslaagd); ik zou niet weten of het visueel Nolan z'n indrukwekkendste film is (want hij heeft er genoeg), maar een geweldige bioscoopervaring is dit natuurlijk absoluut. En ook de acteerprestaties waren goed, ondanks dat elk personage van bordkarton is. Washington Jr. doet wat ie kan met zo'n inhoudelijk lege rol, Pattinson en Debicki doen dat beide nog iets beter, en vooral Branagh vond ik wel echt heel sterk. Dat de enige emotie in de film te vinden is in het personage van de bad guy zegt ook wel iets eigenlijk.

En uiteindelijk was het dus gewoon heel tof om nog eens een leuke bioscoopervaring te hebben, want het was te lang geleden. Zeer helaas was Tenet wel niet zo goed als ik gehoopt en verwacht had.

3*

Opvallend dat er nog niemand heeft lopen klagen op een soort whitewashing van een Rus door een Brit. Waar zijn alle gefrustreerde Russen? Branagh doet het overigens wel prima, genoeg uitstraling voor die rol.

Fijne blockbuster. Op momenten enorm sterk geschoten, vooral de actie in die openingsscène maar ook enkele momenten tijdens het teruggaan tegen de tijd in. Ik vraag me wel af wat eerder was: die beelden in het hoofd van Nolan, waar een verhaal bij is gemaakt. Of een verhaal, waar die beelden bij zijn gemaakt. Ik vermoed het eerste. Want het verhaal is wel de zwakte. Er zit weinig spionagewerk in. Het draait niet om de zoektocht naarzo'n meneer in India, maar wel om de beklimming van zijn woontoren. De hele tijd lijkt het verhaal vooral een kapstok te zijn voor beelden en ideeën.
Verder is het wel goed te volgen, op de laatste akte na. Die is ook gewoon rommelig geschoten en ik had soms geen idee wie welke functie nu daar had in het geheel.
Acteerwerk is wisselend. Pattinson is goed, Washington Jr (met een pa die meer charisma in zijn pink heeft dan menigeen in zijn hele lichaam) doet zijn ding maar is als geheel wat kleurloos. Zijn hele persoon was te gladjes en kon me maar weinig interesseren.
Al met al heb ik me prima ermee vermaakt, maar soms doet de film alsof hij meer is dan hij is. Visueel mooi geschoten maar ook stiekem wat leeg. 3,5*.

Je hebt op zich gelijk, maar het is naar mijn gevoel toch zo dat er nu méér mensen naar de bios trekken voor deze film dan wanneer er een volle programmering was geweest. Voor mijzelf geldt dat in elk geval wel en ik ken zo nog wat mensen.


Het is objectief niet één van de slechtste films ooit, maar het is wel één van mijn negatiefste filmervaringen. Tenet riep bij mij echt afkeer op. Ik heb me geen moment verbonden gevoeld met wat er op het scherm gebeurt. De hoofdpersoon, oftewel in Nolan termen THE PROTAGONIST, is een volstrekt identiteitsloos figuur, de meest generieke good-guy die je je kunt voorstellen. Uiteraard moet deze man niet alleen de wereld redden maar rekent hij ook het welbevinden van een willekeurige vrouw tot zijn verantwoordelijkheden, om onduidelijke redenen, en deze vrouw, Kate, kan de ondergang van de wereld dan weer geen sikkepit schelen als ze haar zoon maar kan zien. Sterker nog, ze brengt gerust het welslagen van de gehele operatie in gevaar om haar persoonlijke wraak te realiseren. Volstrekt belachelijk geschreven.
Dit geldt trouwens voor die hele slotsequentie. Als ik het goed begrepen heb dan is het rode team met een verkeerde opdracht het veld in gestuurd, dat gaan ze dan weer rechttrekken met een blauw team, waarmee de inbreng van beide teams dus effectief nutteloos is (en mocht het blauwe team falen, wie zegt mij dan dat er geen groen team op de proppen komt). Uiteindelijk gaat het erom dat er in een grot één persoon, uiteraard met een Oostblok uiterlijk en een Russisch accent, belet moet worden om aan een soort rode lus te trekken. Alle ontploffingen die plaatsvinden hebben het plot geen ene reet verder geholpen. Dat kan je als kijker toch niet accepteren?

Ik kan ook nog klagen over de oervervelende bas constant, bijvoorbeeld tijdens dialoogscenes om zo de suggestie te wekken dat er iets gebeurt, of het crosscutten tussen verschillende plaatsen waar dan één dialoog uit gebrouwen wordt, met precies hetzelfde doel. De hele film is een vehikel om iets uit te leggen wat nergens op slaat, namelijk omgekeerde entropie, zodat Nolan over dit principe weer z'n filmische plasje heeft gedaan. Als iemand mij zou vertellen dat Tenet een project was van filmstudenten om een parodie te maken op een Nolan-film, dan zou ik het direct geloven.

[PS. Ik daag iemand uit om iets positiefs te zeggen over de scene in de keuken van het restaurant.]

Wat een slechte film. Het verhaal zit zo slecht in elkaar en die muziek is zo bizar slecht. Bah.

eRCee bedoel je de vechtscene?

Ik denk dat de film is ontstaan doordat Nolan een briljante ingeving kreeg toen hij het klimaatprobleem waar hij veel mee bezig lijkt (want dat was al de basis van Interstellar) koppelde aan zijn trademark als filmmaker, namelijk het spelen met de tijd (zoals in Memento): het verlaten van de onbewoonbare Aarde om elders een kolonie te stichten is een oplossing in ruimte (Interstellar) maar terug gaan in de tijd om een andere afslag te nemen is een andere oplossing en een die meer in de lijn van Nolans specialiteit ligt. Daarbij is hij zoals altijd te rade gegaan bij de wetenschap en op het concept van entropie gestuit dat origineler is en er ook leuker uitziet dan het afgezaagde scifi-idee van tijdreizen. En om het nog realistischer en tevens verhaaltechnisch interessanter te maken zijn de missie en contramissie om de wereld te redden geheim zodat het een spionageverhaal wordt waarbij het al kan zijn gebeurd zonder dat wij het weten.

Ik denk dat het zo is gegaan in het hoofd van Nolan.

Ja, die vechtscene in de keuken die we al honderd keer precies zo hebben gezien in andere films.

Ik denk dat Nolan bewust 'verwijst' naar klassieke filmbeelden, zoals er ook een scene/beeld in de film was die expliciet naar de klassieke scene van Titanic leek te verwijzen. Dat is de zogeheten 'ironie' van het postmodernisme: er wordt niet meer een originele beeldtaal ontwikkeld maar de kunstenaar 'speelt' met de iconen van onze cultuur door die in een andere context te plaatsen (dat zo herkenning en vervreemding combineert) of te becommentariëren.

Bewust of onbewust. Het postmodernisme is groot speelveld.

En dan nog, moet je ervan houden, dergelijke vechtscenes.

Zeer zware film.

Je krijgt weinig tijd om te om te filosoferen met de gegeven theorie.

De beelden en actie zijn hoogwaardig zoals we van Nolan gewend zijn.

Paar minpuntjes van mijn kant waren:

Washington jr. vond ik niet zo goed.

Drukte geen stempel op zijn personage.

Had liever Leonardo DiCaprio gezien.. fuck it ik had liever de hele cast van Inception gezien voor deze film!

Het geluid stond bizar luid! En was op bepaalde momentenn over de top.

Serieus? Heeft toch niets met ethniciteit/huidskleur te maken?

Met etniciteit natuurlijk wel. Er zal een flink verschil zitten in de genenpool van een Brit en een rus. Maar goed, het is sowieso geneuzel. Het heet niet voor niets ‘acteren’, het hele idee is dat je iemand anders uitbeeld. In Amerika zijn ze oo dat vlak (en heel veel andere vlakken) volledig doorgeslagen.

De Casablanca-referentie is daar een goed voorbeeld van, maar een cliché-scene opvoeren omdat dit een referentie is, daar geloof ik niet in. Nolan wilde gewoon een actiescène om de uitlegfase wat op te fleuren maar kon niks beters verzinnen (of denkt er mee weg te komen als hij niks beters verzint).

En dan nog over die Casablanca-verwijzing: de film had veel beter kunnen zijn als ze ervoor gekozen hadden om de dynamiek van deze asymmetrisch in de tijd beleefde vriendschap naar voren te halen en over de hele speelduur te laten doorwerken. Dus de onthulling had juist wél direct moeten plaatsvinden, dit zou een interessante interactie tussen de twee kunnen voeden. Het zou ook direct het probleem oplossen van een Pattinson die eigenlijk uit de lucht komt vallen (zoals wel meer personages uit de lucht komen vallen) en direct vertrouwd wordt door THE PROTAGONIST.

Ik was wel en niet serieus. Ik vind het normaal ook gewoon gezeik. Wat dit het onderstreept omdat geen een Rus de moeite neemt om te zaniken.

Bepaalde groepen vinden altijd wel redenen om over dingen te huilen.

Net als the matrix niet te volgen.

Door alle terugdraaiende scènes en verdwijnende zaken niet te begrijpen.

Daarom 0.5 omdat ik er niets van snap en dus vind ik het ook geen goede film.

Een film als Back to the future is wel goed te volgen.

Ik kom hier niet vaak. Maar dit is wel een van de grappigste reviews die ik ooit gelezen heb. Vooral omwille van de vergelijking met 2 films die er toch maar zeer minimaal mee te maken hebben. The Matrix is dan ook nog eens vrij eenvoudig.

Tenet dan... Zeker niet van het niveau van Nolan's eerdere werk. Zit voor mij wat tussen Inception en Interstellar in qua niveau. Alleen ben ik wat tegendraads en vond ik Inception matig (beetje plot twist om de plot twist) en Interstellar heel goed. Deze vind ik wel ok, goed uitgewerkt en spectaculair maar net iets te warrig, matig geacteerd en dun qua plot om echt top te zijn.

Gisteren in Kinepolis in Groningen mochten aanschouwen. Ten eerste de muziek van de film is fantastisch, lekker bombastisch. Het verhaal is met het tijdreizen ingewikkeld om te volgen maar grotendeels weet je wel waar het om gaat. Een paar keer opnieuw kijken en je leert steeds meer over de film. De scenes zijn zoals we gewend zijn van Nolan van een erg hoog niveau en is het genieten geblazen en dat in combinatie met de soundtrack blijf je bij de les. Kan we wel voorstellen dat velen afhaken maar dat is een kwestie van smaak. 3,5*