In the Heights (2021)

Lin-Manuel Miranda's Hamilton (2020) was een van mijn meest indrukwekkende ervaringen van 2020, kijkend naar mijn eigen TV. Ik was dus reuze benieuwd wat de verfilming van zijn eigen broadwaymusical, in de handen van Crazy Rich Asians regisseur Jon M. Chu zou gaan doen. Zoals je in het 2e bericht op deze pagina ziet, keek ik er al sinds eind 2019 naar uit. En met groeiende anticipatie werd dit vermoedelijk de film waar ik het meest naar uitkeek in 2021, door al die spetterende trailers. Ik identificeer me nog steeds niet als muscalfan, maar in dit soort handen wordt het lastig dat vol te houden. Maken Chu en Miranda die hooggespannen verwachtingen waar? Min of meer.

Anthony Ramos (die zijn broadway rol overdoet) en de rest van de cast doen het uitstekend, en Washington Heights blijkt een heerlijke setting om te vertoeven. Het ziet er gelikt uit, ik heb meegeleefd en de bewerking naar het grote doek (of Oled in dit geval) is uitstekend gedaan, met een swingende soundtrack en dazzling choreografie in de dansnummers.

Toch duurt de film met 2 uur en 23 minuten een tikje lang, en daarmee blijft een hogere waardering net buiten bereik. Maar een heerlijke film vond ik het alsnog.

4*

Woah. Nu ben ik allesbehalve een musical liefhebber (hoewel ik er niet zo'n hekel aan heb als de meesten hier) maar dit was toch wel een kunststukje.

Zit perfect in elkaar en ziet er prachtig uit. Mooi sfeertje oook in de latinowijk Washington Heights, beetje vergelijkbaar met East Harlem.

Voor musicalfans een must-see denk ik.

(grappig ook hoe Usnavi aan zn naam komt)

“Paciencia y Fe” (Geduld en vertrouwen)

Na zijn aardige komedie Crazy Rich Asians (2018) is deze onstuimige musical van regisseur Jon Chu over een Latino smeltkroes in het noorden van Manhattan –daar waar toeristen niet of nauwelijks komen– een geweldige verrassing. Het is een energieke, meeslepende film over teleurstelling en hoop; over mensen die met vallen en opstaan tegen de stroom in hun dromen proberen waar te maken en daarbij steun en genegenheid vinden bij elkaar. Het politieke ondertoontje (DACA), hoe bescheiden ook, is een aangenaam extraatje.

Naar mijn mening de beste musical sinds West Side Story (1961). Ik noteer ‘m alvast in mijn lijstje kanshebbers voor een award komend voorjaar.

Het relaas van een aantal leden uit de overwegend Latijns-Amerikaanse bewoners van de wijk Washington Heights in New York is gebaseerd op gelijknamige Broadwaymusical van Lin-Manuel Miranda, die verantwoordelijk was voor het enorm succesvolle (en meesterlijke) Hamilton dat vorig jaar als theatervoorstelling en theaterregistratie een enorme hit was bij publiek, kijkers en critici. Chu [Crazy Rich Asians) regisseerde deze bruisende verfilming op locatie en weet in de eerste helft nog te imponeren met een paar leuke ideeën, waaronder een groepsdans in een lokaal zwembad. Maar helaas, het verhaal is oppervlakkig en regelmatig erg sentimenteel en er is weinig variatie in de muziek, alsof je twee uur naar De Beste van Frans Bauer luistert. Op zich niet onaardig, maar na een half uur begint het wat de keel uit te hangen. Enthousiaste vertolkingen en de vindingrijke teksten van Miranda bieden soelaas, maar dit verbleekt naast het veel meer gewaagde Hamilton en duurt zeker een half uur te lang.

Uitstekende film over de eigenaar van een klein winkeltje in New York die andere dromen heeft.Een eigentijdse musical met genoeg mooie nummers. De buurt en de samenleving worden levendig neergezet hier. Een aantal groots opgezette en energieke zang- en dans-scenes (zoals de prachtige opening en de scene in het zwembad).

Deze film heeft al mijn verwachtingen overtroffen.

Geweldige feel good musical van begin tot eind !

Wel niet voor elke musicalfan want ja, het is niet standaard dit is gewoon een meesterwerkje in de musical wereld !

Ik heb Lin-Manuel Miranda nogal hoog zitten, met name natuurlijk door het geweldige Hamilton. Ik had hier dan ook nogal wat van verwacht, maar het viel me toch enigszins tegen. Ik denk vooral omdat ik toch te weinig heb met heel die latino-cultuur. Dan gaan tweeënhalf uur wel aardig aantikken als het zoveelste half Spaanstalige zonovergoten dansnummer begint tegen het decor van een stad in een hittegolf. Niet bepaald een scene waar ik me bij thuisvoel.

Had voor mij ook gescheeld als sommige dingen gewoon dialoog waren in plaats van gezongen. Genoeg nummers zijn prima (ook qua vormgeving gebeuren er leuke dingen), en ook de hand van Lin-Manuel Miranda is goed te herkennen aan de slimme raps en teksten, maar als geheel is het allemaal net wat too much. Zeker omdat het verhaal zelf eigenlijk best magertjes is.

Anthony Ramos is overigens wel erg goed, net als eigenlijk de hele cast.

Kleine 3,5*

Aanstekelijke musical met prachtige choreografie en zwoele beelden van New York. Verveelt zeker de eerste anderhalf uur niet. Valt daarna iets in de herhaling (het vertrek van Usnavi naar de Dominicaanse Republiek - dat er uiteindelijk nooit komt - lijkt oneindig uitgerekt). Sommige liedjes zijn ook iets te veel een verhaaltje vertellen op een beat en te weinig muzikaal (is uiteraard een kwestie van smaak en dit was bij Hamilton soms ook zo).

Deze musical eens bekeken en de film bevatte wel heel veel liedjes. Er werd haast de hele tijd gezongen (zeker in het eerste uur), dit mocht misschien toch wel wat minder geweest zijn.

Nu de film zelf zag er erg mooi en kleurrijk uit, echt een zomerse film. Dit was wel top met wel enkele leuke en originele scènes.

Ook de cast deed het prima en konden natuurlijk goed zingen.

Door de overdaad aan liedjes leken de liedjes soms wat op elkaar, misschien hadden ze de film toch beter wat korter gemaakt.

Desalniettemin toch de moeite om gezien te hebben.

Aangezien regisseur Jon M. Chu een achtergrond heeft met dans- en muziekfilms is het niet vreemd dat hij de uitverkorene werd om de ambitieuze musical van Lin-Manuel Miranda te verfilmen. Het uiteindelijke eindresultaat levert een geheel op dat voor Chu's doen wellicht zijn beste film vormt, waarin met name Anthony Ramos en Melissa Barrera opvallen. Veel van de liedjes zijn daadwerkelijke meezingers ("Blackout" ging gelijk naar één van mijn afspeellijsten), ook al hadden veel scenes wat extra energie mogen meekrijgen vanuit de regie. Visueel oogt de film verzorgd en gedecoreerd, maar er ontbreekt nog wat snelheid om een echt frisse stempel op het geheel te drukken. Toegegeven, het is moeilijk om een echt coherente stijl te vormen als het scenario zo vaak wisselt van perspectief, maar zodra een film als deze 143 minuten duurt is een iets snelle stilering broodnodig. Gelukkig loopt het geheel verder vlot, springt leuk genoeg om met de vele uitgekauwde clichés en weet vooral dankzij de sympathieke personages goed te vermaken. Jammer dat ik deze heb moeten missen op het grote doek.

Ik ben wel een musical liefhebber, maar dit vond ik over het algemeen maar matig. De zang zit wel goed en het is allemaal kleurrijk en zonnig. Maar het verhaal is weinig interessant en de choreografieën en songs zijn ook niet de beste die ik in het genre heb gehoord en gezien. De film duurt dan ook nog eens vrij lang, zodat de sleur er voor mij al snel in zit. Hier en daar valt het nog wel mee, maar ik had er helaas meer van verwacht.