De Slag om de Schelde (2020)

Een verwarrend begin en een klein slotgevecht. Waarom dan zo'n enorm hoog cijfer?

Niet alleen de titel is vreemd gekozen, ook de volledige PR en de trailer. Alles moest erop wijzen dat dit een groots oorlogsepos zou worden met een verpletterende slag om de Schelde. In de werkelijkheid zagen we wat tientallen soldaten in het donker schieten op een dam en werd de rest van de slag in tekstvorm benoemd. Ik vind dat erg misleidend en kwalijk. Nog buiten dat ik het inhoudelijk geen hele sterke film vind.

Het is niet heel moeilijk om te zien dat deze film een enorm budget had, maar tevergeefs in mijn ogen en dat is zonde.

Ik vond het soms wat onsamenhangend , en ook trager dan ik had verwacht .

Dat komt mede door de dappere besluit om het drietalig te maken , vermoed ik .

De verwachtingen waren torenhoog , door vergelijkingen met Saving Private Ryan en met name Dunkirk .Moeten we niet willen , is veel te hoog gegrepen . Komt niet in de buurt .

De titel is de slag om de schelde , dus het is een opbouw naar die des betreffende slag . En daar keek ik naar uit , en viel erg tegen . De vliegtuig scene''s zijn wel indrukwekkend .

Maar het verhaal rond het personage van Susan Radder kon mij ook weinig bekoren .

De soundtrack was behoorlijk irritant maar ja we hebben helaas geen Hans Zimmer in zeeland .

Misschien een tweede keer beter ,al kijk ik daar niet naar uit .

Beter dan verwacht. Zelfs 1 van de betere Nederlandse oorlogsfilms.

Gelukkig geen bekende sterren maar prima geregisseerd en geacteerd.

Matige tot redelijke oorlogsfilm. Wat ik jammer vind omdat een filmproductie van deze omvang niet zo vaak gemaakt worden in ons kleine kikkerlandje. Ik ben blij hem niet in de bios gezien te hebben, want de Nederlanders waren slecht te verstaan, praatten te binnenmonds en de Zeeuwse accenten klonken niet overtuigend. Gelukkig had ik complete Nederlandse ondertitels, dus ook dat vage gemompel kon ik volgen.

Een aantal minder overtuigende scenes zoals de ontsnapping van die jongen of (met name) die van het meisje (dat bootje 1 duw geven en dan al over de halve Schelde heengedobberd zijn, jaja) vond ik niet heel erg. Maar de opbouw is gewoon niet zo sterk. Je volgt verschillende karakters wiens lot slechts marginaal van doen heeft met elkaar. Er wordt emotie in geperst maar het blijft ietwat bloedeloos. Het camerawerk is best goed maar echt schitterende grootse scenes zijn er ook niet.

Dit lees ik heel veel als kritiek.

Is het zo dat de doven en slechthorenden massaal kaartjes gekregen hebben voor deze film? Of draait deze film nu al zo idioot lang dat zelfs doven en slechthorenden wel eens een kansje willen wagen op een lege bioscoopzaal (waarom dan ook??).

Anyway: het is toch allemaal goed te verstaan in deze film? Wel door mij in elk geval, en ik ben dan nog niet eens Koning Goedoor.

De oorlog is zinloos en wreed. (Aida, de brief van Radames).

Ja, ik houd zo niet van oorlog(sfilms). Ik vergelijk het sinds wanneer, zonder uitzondering, met levend stratego spelen, maar dan met echte wapens en dergelijke. Een flinke dosis eelt en pijn op, door en in m'n ziel, dankzij de Koreaanse films Snowy Road en I Can speak (ja, genoemd met de Engelse titel, ja) en de Joegoslavische/Bosnische As If I am not there. Dat raakt en raakte me veel meer dan deze prent al heb ik dat natuurlijk al meer dan eens geschreven..

Het doet Amerikaans aan, met grootse, meeslepende gebaren. Het decor en de setting is/zijn dan heus wel meer dan het bekijken waard (en een paar zenuwslopende, angstige momenten gegarandeerd).

Maar het is geen Oorlogswinter. Ik heb het idee dat Matthijs nét iets te veel aan die film dacht. Het lukt hem niet om dat allemaal te evenaren, en dat is ook niet nodig. Het feit dat hij het probeert, verdient wel een pluim. Maar maakt het op zich ook een tikkie ongemakkelijk. Want ja, wat en hoe Martin Koolhoven verder ook is, er is altijd iets van baas boven baas. En wat dat betreft is hij toch (net iets) beter dan Matthijs van Heijningen. Jr.

prima film met mooie beelden. Acteurs deden het meer dan prima. Gelukkig is er niet voor gekozen voor de bekendere namen. Beelden in de lucht waren erg mooi maar ook zag de gehele setting er goed uit.

Waar ik zelf ook last van had was het gemompel. Kon het Nederlands nauwelijks verstaan. Nu kijk ik (op het moment) alleen via de tv die niet via externe boxen. Wellicht heeft het hier wat mee te maken.

In de bios staat het geluid zo keihard dat je het waarschijnlijk nog wel redelijk kunt verstaan, dat besefte ik even niet. Maar laat ik het vergelijken met een film als Karakter en hoe daarin gearticuleerd wordt. Articulatie is niet dramatisch slecht in deze Slag om de Schelde maar het is toch een duidelijk verschil.

Weinig bekende gezichten (voor mij toch) in deze Nederlandse film buiten Tom Felton en Jan Bijvoet. De film werd aangekondigd als een grootse oorlogsfilm. Ik denk er dan altijd '... voor een Nederlandse film' bij. Wat je ook voor Belgische film kan toepassen bij films van deze grootte.

De film haalt er drie verhaallijntjes bij om de slag uit WO II aan te kleden, maar het blijft wat fragmentarisch en dingen die toch wel iets te oppervlakkig blijven helaas. Het enige dat opvallend was, is een Nederlandse soldaat die mee ging vechten aan het oostfront. Belgen en Nederlanders die meewerkten met de Duitsers waren al te zien in Oorlogsfilms en -series, maar ook effectief gaan vechten aan het oostfront nog niet (bij mijn weten).

Ik kende deze slag niet. Dat weten we dan weer met deze film. Maar de impact voor de oorlog kwam niet echt uit de verf. En visueel was het gevecht aan de schelde niet slecht en de brede beelden van de Schelde waren ook mooi gedaan. Maar verder had het toch niet de allure van een grote blockbuster. Indrukwekkend voor een Nederlandse film dus...

Als historisch schouwspel zeer geslaagd, als spannende film een stuk minder. Voor Nederlandse begrippen groots opgezet en daar gaat het ook mis. Van een enorme slag waarbij volgens de aftiteling zo'n 10.000 mensen het loodje legden is weinig te zien. De film heeft veel pretenties maar kan die niet helemaal waarmaken.

Er schijnt, wederom voor Nederlandse begrippen, een enorm aantal geluidsporen te zijn gebruikt om de geluideffecten zo realistisch als mogelijk te maken. Idd vliegen de kogels je om de oren, helaas zijn de weinige dialogen amper te verstaan.

Positief is dat de film er op wat missers na best authentiek uitziet, dat er heel behoorlijk geacteerd wordt en dat we een stuk onderbelichte geschiedenis voorgeschoteld krijgen. Echter een groots meeslepend drama is het zeker niet.

Ondanks fikse kritiek om mij heen over 'The Forgotten Battle' en ik daarnaast geen fan ben van Nederlandse producties, toch de film maar eens aangezwengeld nu deze op Netflix staat.

Wellicht mede door toedoen van de lage verwachtingen, maar ik vind het echt een prima film. Hoge productionvalues en gelikte cinematografie, prima narratief vanuit de drie verschillende oogpunten en sterk acteerwerk.

Nu kan de volgende Nederlandse productie mij weer gaan tegenvallen, zoals het "hoort".

3.5*.

Ik vond er niet veel aan. Van een echte slag om de Schelde was geen sprake. Sommige scènes kwamen bij mij dom over.

Op zich een redelijke film, echter is hier echt te veel ophef over geweest. De film loopt heel erg traag.Waar ik me ook aan stoorde was dat het behoorlijk rommelig was.. Sommige beelden zijn echter wel fraai gemaakt. Het sfeertje was ook wel redelijk ok. Maar hij had het net niet voor mij.

Omdat hij ondanks die 2 punten mij enorm heeft geboeid gedurende de hele film. Daarom een 9.

Toch wel een sterke productie van Nederlandse makelij. De ambitie om na Zwartboek, Süskind en

Riphagen een overtuigende nieuwe film over de Tweede Wereldoorlog te maken, is alvast geslaagd. De aanpak is een mozaïekfilm van drie aparte verhalen die uiteindelijk wat samenkomen. Dat laatste is in vele films vaak nogal geforceerd. Dat is hier niet anders, maar viel al bij al wel mee.

Bij een dergelijke aanpak is het van belang dat onder meer montage goed zit en dat de overgangen niet te bruusk zijn en op het juiste moment gebeuren. Het feit ook dat de drie verhalen boeien is een pluspunt. Technisch verder ook een verzorgde film. De actie zag er prima uit. Eerst met de vliegtuigen, maar ook de eerste scènes met dat konvooi. Ook de raid aan aan het water werd goed in beeld gebracht.

Tenslotte ook een meer dan prima acteerwerk. Zeer van genoten!

Weer een typisch Nederlandse produktie.

Heb deze na 20 minuten afgezet.

Hoofdrol speelster heeft een uitstraling 2021.

Verder een kinderachtig begin in een zweefvliegtuig,, met een kindelijk vervolg om toch mee te mogen.

Waarom hang er altijd een groen/bruin sluier over dit soort films, moet het toch echt op oude foto lijken.

Ook in die periode scheen de zon, net als nu.

Prima film, erg van genoten! Ik vond alleen het geluid echt ruk. Ik keek 'm via Netflix en om de spraak te kunnen verstaan, moest ik 'm zo hard zetten dat de special effects drie huizen verder te horen waren. Ik heb de geluidsinstellingen van mijn set flink moeten bijstellen en dan was het nog lastig te volgen. En dat ligt niet aan mijn vermogen om Zeeuws te volgen. Sommige stukjes heb ik met ondertiteling geprobeerd, maar dan gaan ze alle geluiden benoemen, dat gaat ook nergens over.

1 Ding vond ik echter weer storend in de film....

Speelt zich af in september en deze film is duidelijk in de winter opgenomen, geen blad aan de bomen.

Met zo een budget geen rekening houden met de seizoenen... Er zijn zoveel films die daar geen rekening mee houden. Jammer maar ook hier.

Ja omdat het zo'n slechte film is staat hij wereldwijd als best bekeken Netflix film. Ik dacht dat het nog niet zo'n slechte film is, en dat vinden ze wereldwijd ook blijkt nu

Aantallen zeggen niks over de kwaliteit. Een WO II film spreekt altijd aan, wereldwijd. Helemaal als je de trailer kijkt en denkt dat je een grote veldslag krijgt te zien.

Nou ik ben toch ook wel eens WOII films tegengekomen die me totaal niet aanspraken en die ik niet eens keek. Maar het is nou eenmaal zo dat deze film het in het buitenland goed doet, en ergens ook wel begrijpelijk. Maar zo vind ik Riphagen misschien wel de beste NL film over WOII maar die is volgens mij niet zo goed ontvangen als De Slag om de Schelde, iets wat ik persoonlijk dan weer heel raar vind.

Kon mij weinig bekoren. Zwakke verhaallijnen, hoofdpersonen zonder enige diepte. Had er veel meer van verwacht.

”It’s easy for you to say, you’re going to die anyway!

Maybe, but not today.”

En daar was hij dan, de duurste Nederlandse film ooit gemaakt. Met een budget van toch een flinke 14 miljoen. Dat is ook zeker terug te zien het ziet er allemaal gelikt en kwalitatief uit.

Maar goed, dan ben je er nog niet. Want de vergelijkingen vlogen je om de oren.. Dunkirk, Saving Private Ryan etc. Alleen daar komt het echt bij lange na niet in de buurt. Moet je ook niet willen, want dan moet je toch echt nog 50 miljoen extra er tegen aan weten te smijten.

De 3 verhaallijnen/talen was een moedige keuze, maar uiteindelijk het geen wat de film de das om doet. Het verhaal van Susan Radder kon me niet boeien en dat van Gijs Blom was tè onduidelijk, vlak en niet goed uitgewerkt. Wat dat betreft was dus alleen het verhaal van de groep soldaten interessant en dat bestond ook nog eens uit een vrijwel gehele Engelse cast.. Daar kwam ook de enige memorabele scène van de film uit.

Verder was de slag zelf niet echt spectaculair te noemen. Je ziet gewoon dat daar eigenlijk net tè weinig budget voor was helaas..

Verder was de cast wel gewoon goed. Aangename verrassing ook dat ze Tom Felton hebben weten te strikken voor deze film. Tòch best een degelijke Engelse acteur.

7.0/10

MindlessAssassin Het is niet de duurste NL film, dat is dacht ik nog steeds Zwartboek.

Slag om de arm

De Slag om de Schelde is met 14 miljoen euro de op één na duurste film uit de Nederlandse geschiedenis. Met een budget van bijna 18 miljoen, was alleen Zwartboek duurder. Nogal begrijpelijk dat men, naast de bioscoop opbrengsten, wat extra inkomsten wilde generen door Netflix erbij te betrekken. Zij zullen ongetwijfeld een aardig bedrag hebben neergeteld om het oorlogsepos wereldwijd op de streamingsdienst beschikbaar te mogen stellen.

En terecht, want dit is een oorlogsfilm met Hollywood-allure, die het verdiend om door een groot publiek bekeken te worden. Er zitten weliswaar nog genoeg haken en ogen aan de productie, waarbij ik uit mijn omgeving hoorde dat onder meer het acteerwerk van de Nederlandse acteurs van een niet al te hoog niveau bevonden werd. Persoonlijk vond ik dit meevallen (hoewel ik de internationale cast ook sterker vond), maar ergerde ik mij meer aan het dik aangezette slot met de overheersende, dramatische filmmuziek, en het stevig aangezette drama. Hierdoor begon de film ook op een negatieve manier op een Hollywood productie te lijken.

Naast deze minpunten heeft De Slag om de Schelde gelukkig ook veel te bieden, waardoor een kijkbeurt zonder meer de moeite waard is. Zo is het allereerst een verademing dat de focus hier op een onderbelicht stukje geschiedenis van de tweede wereldoorlog komt te liggen. Althans, ik had nog nooit van deze slag gehoord. Daarnaast zijn de effecten en de algehele aankleding, al helemaal voor Nederlandse begrippen, over het algemeen van een hoog niveau. Slechts enkele keren trokken de effecten of choreografie mij even kort uit het verhaal, maar deze momenten vielen te verwaarlozen. Tot slot heb ik ook genoten van een aantal oprecht spannende momenten waardoor het gelukkig ook nooit een snoozefest werd.

Onder aan de streep heeft Nederland een oorlogsfilm van wereldformaat afgeleverd. Iets waar de Nederlandse filmindustrie trots op kan zijn. En hoewel verre van perfect, vond ik dit ook een hele slag (no pun intended) beter dan het bejubelde Zwartboek.

3,5*

Dat meisje in het bootje gaat over de Sloe, het water tussen Walcheren en Zuid-Beveland. Niet over de Schelde.

Erg goede film. Zelf heb ik zelden zo geboeid naar een oorlogsfilm gekeken. In cijfers een 7.5 en hier op Moviemeter naar boven afgerond naar 4 sterren.

Ik ben niet echt een liefhebber van oorlogsfilms. Daarom en mede vanwege de uiteenlopende beoordelingen waren mijn verwachtingen over een weinig bekende slag op het einde van Tweede Wereldoorlog vooraf niet al te hoog gespannen. Maar zoals wel vaker bij films van Nederlandse bodem doen de sikkeneurige commentaren deze film geen recht.

Het is een authentiek ogend oorlogsdrama dat –en dat vind ik heel sterk– vooral oog heeft voor de menselijke drama’s die door oorlog teweeggebracht worden. Of het nou de dochter van een collaborerende dokter betreft of een weifelachtige nazi die aan de verkeerde kant vecht of een stoere Britse piloot op zoek naar heldendom en eeuwige roem.

Scenariste Paula van der Oest en regisseur Matthijs van Heijningen hebben met hun crew voortreffelijk werk afgeleverd: een film die staat als een (Zeeuwse) dijk en die daarom een breed publiek verdient. Opdat wij niet vergeten…