De Slag om de Schelde (2020)

Bijna niet doorheen te komen en ziet er ook niet mooi uit.

Sterke oorlogsfilm. Het verhaal zit aardig in elkaar en wordt mooi weergegeven. De opbouw is goed. De drie verhaallijnen worden vakkundig in elkaar verweven tot een mooi geheel. Spanning, actie en drama worden netjes afgewisseld. De daadwerkelijke slag is best spannend en als kijker voel je mee met de acteurs. De film kent ook wat minpunten. Sommige scènes zijn wat makkelijk gemaakt en vallen daarmee wat uit de toon. Het acteerwerk is prima en visueel ziet de film er dik in orde uit met een mooie aankleding. 3.5/4.0

De slag om de Schelde.

Wie wil weten- al is het maar in grote lijnen- wat er zich bij deze slag heeft afgespeeld, komt met deze film bedrogen uit. Oké, het is geen documentaire, maar een gewone speelfilm met de nodige drama en oorlogscenes. De film kan overal zijn opgenomen; wat ook gebeurd is. Sommige scenes zijn 400 km verderop in Friesland opgenomen. Het begint met korte info over de opmars vanuit Normandië tot Antwerpen. Dan neemt de dramatiek en het oorlogsgeweld het over. Door het water wadende militairen verwijst naar Walcheren. Inname van de Sloedam is herkenbaar. Maar verder? Van west- Zeeuwsvlaanderen wordt niet meer vermeld dan dat het al bevrijd was! Terwijl juist daar anderhalve maand voor elke meter is gevochten. Platgebombardeerde dorpen. Elke dag boerderijbranden. Veel families die geliefden verloren. Geen aandacht voor de heroische daad van een jonge zeeuw die de Braakman overzwom om de geallieerden te informeren over duitse posities. Als dit alles niet past in deze speelfilm zoek dan een andere titel maar misleidt het publiek niet door te suggereren dat deze film duidelijke info geeft over de gevechtshandelingen ter weerszijden van de Schelde. Historische betekenis heeft deze film dan ook niet.

Pieter van den Broeke

Damwoude

/

De slag om de Schelde.

Wie wil weten- al is het maar in grote lijnen- wat er zich bij deze slag heeft afgespeeld, komt met deze film bedrogen uit. Oké, het is geen documentaire, maar een gewone speelfilm met de nodige drama en oorlogscenes. De film kan overal zijn opgenomen; wat ook gebeurd is. Sommige scenes zijn 400 km verderop in Friesland opgenomen. Het begint met korte info over de opmars vanuit Normandië tot Antwerpen. Dan neemt de dramatiek en het oorlogsgeweld het over. Door het water wadende militairen verwijst naar Walcheren. Inname van de Sloedam is herkenbaar. Maar verder? Van west- Zeeuwsvlaanderen wordt niet meer vermeld dan dat het al bevrijd was! Terwijl juist daar anderhalve maand voor elke meter is gevochten. Platgebombardeerde dorpen. Elke dag boerderijbranden. Veel families die geliefden verloren. Geen aandacht voor de heroische daad van een jonge zeeuw die de Braakman overzwom om de geallieerden te informeren over duitse posities. Als dit alles niet past in deze speelfilm zoek dan een andere titel maar misleidt het publiek niet door te suggereren dat deze film duidelijke info geeft over de gevechtshandelingen ter weerszijden van de Schelde. Historische betekenis heeft deze film dan ook niet.

Pieter van den Broeke

Damwoude

Vrij matige film. Verbaas me over de hoge score. Verhaal is flinter dun met personen aan beide kanten die vechten met hun emoties. De scenes met de verplichte schietpartijen kun je skippen. Kon zelden boeien

Goede film, mooi gemaakt en met prima acteerwerk. Of het nu wel of niet in Zeeland is geschoten en of het allemaal waar is doet er voor de beoordeling ban een film geen ene mallemoer toe. Anderen klagen dat er te weinig geschoten werd, hen ontgaat dat de film laat zien dat drama en tragedie meer in het onmenselijke aspect van oorlog zit dan in een hoop zinloos geknal.

De film is mooi van opbouw, weet de aandacht vast te houden en is ondanks de bekende afloop toch spannend tot aan het end.

Het enige minpunt van de Nederlandse versie is dat de verstaanbaarheid soms wat lastig is.

Vrij goede oorlogsfilm met een paar kleine detailfoutjes. Voor de rest maar niet opgelet. De film kijkt lekker weg over deze niet al te bekende veldslag

Speciaal even een account aangemaakt om op deze film te haten ja? Ruig man.

Een hele aardige oorlogsfilm. Al helemaal voor een film van Nederlandse / Belgische makelij. Want waar Nederlandse films toch vaak wat knulligheden aan de dag leggen, valt dat met Slag Om De Schelde nogal mee. Al zijn enkele acteurs niet geheel overtuigend. En van enige knulligheid is ook wel te spreken wat het script aan gaat. Bijvoorbeeld bij de eerste Canadese aanval op de brug. Hoe lang kan je je mannen kansloos kapot laten schieten voordat je in de gaten krijgt dat het hem niet gaat worden?
Maar verder valt er vooral veel positiefs over dit oorlogsdrama te zeggen. Het ziet er allemaal goed en geloofwaardig uit. Rauw en hard bij vlagen, zoals een verhaal over een verschrikking als de Tweede Wereldoorlog betaamd. Er zijn een aantal interessante en spannende scenes, en de 3 verhaallijntjes worden keurig naast elkaar verteld. Hoewel het begin daardoor wel wat rommelig is. Maar dat trekt al vrij snel bij.
De Slag Om De Schelde zal zich niet nestelen tussen de echte oorlogsklassiekers uit het verleden. Maar Nederland mag best trots zijn op deze groots opgezette oorlogsprent.

Langdradig slecht geacteerde film geen aanrader.

Jammer dat zo'n groots opgezette film inhoudelijk zo mager is. Het ziet er allemaal prima uit, maar de verschillende sub-plotjes stellen bijzonder weinig voor.

Deze film mist iets. Het is een goed verhaal. Echter lijkt het hart niet te raken, ondanks de beladen emotionele "schokkende" beelden. Het heeft bepaald momenten van traagheid, die niet doeltreffend zijn, vooral omdat er genoeg te vertellen valt, wat nu een beetje op de achtergrond blijft (zoals de werkzaamheden van de burgers, wanneer ben je een collaborateur of niet, de beweegredenen voor coöperatie of verraad zijn oppervlakkig). Daarnaast is de muziek onopmerkelijk. Er valt wat te zeggen voor de ingetogenheid, die het hier en daar heeft, maar een beetje meer drama om sommige scenes wat extra "punch" te geven had wonderen gedaan. Ik kan me geen motief of melodie herinneren.

Ook lukt het niet om binding te krijgen met de hoofdrolspelers. Er lijkt een soort afstandelijkheid te prevelen naar alle betrokkenen. Waarom dat is, weet ik niet. Alleen de twee vrouwelijke hoofdrollen door Susan Radder en Marthe Schneider kregen het voor elkaar om een bepaalde binding of medeleven te ontwikkelen.

Daardoor blijft het steken in een goed gemaakt, redelijk oorlogsdrama. Maar ondanks dat het een "uniek onverteld" verhaal betreft, toch wel standaard. Deze film zal ik bijvoorbeeld niet een tweede keer bekijken.

Als je tijdens een oorlogsfilm dood gaat door verveling, ben je dan ook oorlogsslachtoffer?

Ik moest in ieder geval gereanimeerd worden na het zien van dit drama.

Een mozaiek aan verhalen vormt samen een sterk oorlogsdrama.

Een mooie film. Voor zover je dat bij oorlogsfilms kan zeggen. Hier en daar wat slordige dingetjes. Maar dat maakte het niet minder goed. En moet zeggen dat het bij mij de verwachtingen toch wel heeft waargemaakt. Zeker wel 4* waard.

De titel is erg misleidend, de slag om de Schelde zelf is weinig tot niet in beeld gebracht. Het verhaal spitst zich teveel toe op de “baldadige” jongeren waardoor het koraal van het verhaal totaal verloren gaat. Ik kan me dan ook totaal niet vinden in de lovende kritieken over deze film. Desondanks 3 sterren, het acteerwerk was immers wel goed / geloofwaardig weggezet

Goed onderhouden film waar echter te weinig slag en te weinig Schelde in te zien is. De film speelt vooral op de emoties die de hoofdpersonages meemaken. Al is er toch te weinig diepgang in de karakters om ook op dat vlak een topfilm te zijn. (Waarom ging Marinus zich op 17-jarige leeftijd melden?).

Bij mijn weten zijn er ook geen Vlamingen ingezet op het westfront, voor evidente redenen. Zal voor de Nederlanders wel niet anders zijn.

Jammer dat waardering blijft steken op een gemiddelde 3,5 sterren en dat je als argumenten zaken aanvoert die heel duidelijk in de film uitgelegd worden. Middels een korte flashback kregen we een inkijkje in de thuissituatie van Marinus en in zijn gesprek met de rolstoeler legt hij het verder uit. Dat hij als Nederlander werd ingezet in Nederland, was allicht niet gangbaar, maar is geregeld door de rolstoeler, die na zijn wandaden toch nog iets goeds wilde doen. Een 'desk job' notabene. Lekker veilig.

Wel even opletten voortaan, hoor.

Ik vond het een mooie film met mooie scenes. Sommige karakters hadden van mij nog wel wat uitgediept mogen worden. Ik heb hem in de bios niet kunnen kijken dus heel fijn dat het op Netflix kon.

“We're not giving ourselves up. If we do that, we're as good as dead. I'd rather drown.”

Door de horrormaand die vorige maand verliep heb ik deze film niet gezien tot vandaag. Dat kwam dus puur omdat ik vorige maand alleen maar horrorfilms wou kijken, dus moest deze even wachten. Wat ik wel op de planning had was dat ik (nu dat voorbij is) de films in ga halen en ‘De slag om de Schelde’ valt daar ook onder, een film die vorige maand is toegevoegd aan ‘Netflix’ en die ik al erg graag wou zien toen deze in de bioscoop draaide. Helaas waren er veel negatieve berichten over deze film, gelukkig niet zoveel als de positieve berichten maar het waren er alsnog wel een hoop. Dit deed me toch wel wat twijfelen of dit nou wel zo’n perfecte film was waar ik op had gehoopt, zeker na het zien van de trailer.

En ook ik moet eerlijk toegeven dat de film wellicht de slag als hoofdonderwerp heeft, de film erg veel bij verhalen kent en zich maar weinig tot het hoofdonderwerp richt. Haal ‘Wikipedia’ erbij en je leest het gehele verhaal wat ik ook verwachtte bij deze film. ‘De slag om de Schelde’ staat namelijk bekend als de grootste operatie die wij als Nederland hebben gekend op ons grondgebied, een belangrijk stukje overname wat essentieel blijkt te zijn voor de rest van de oorlog, voornamelijk het aanvoeren van nieuwe materialen, voedingswaren, kledij en noem zo maar op via de haven van Antwerpen, die de doorvaart kent door de Schelde (destijds, geen idee of dat nog steeds zo is).

Ik had dus gehoopt dat ‘Matthijs van Heijningen Jr.’ ervoor zou kiezen dit veel meer in beeld te brengen. Zodat het ook overkwam als de ‘grootste’ operatie die wij hebben gekend, met een heftige veldslag en belangrijke offensieven, zoals ik mag quoten uit de Wikipedia zouden er vijf weken lang enkel van de moeilijkste gevechten van de hele oorlog hebben plaatsgevonden met amfibische landingen en aanvallen over open terrein. Wat wij te zien krijgen is alleen een aanval over een povere dijk die enigszins spectaculair was maar duidelijk niks van de boven genoemde dingen bevatte.

Ik moest mijn hoop en verwachtingen bijtrekken, en kreeg een dan toch nog steeds best aardige tweede wereldoorlog film voorgeschoteld. We volgen in deze film drie personages die allen een eigenweg wandelen door de oorlog. ‘Bill’, een Engelse soldaat die uiteraard voor de geallieerden uit komt. ‘Marinus’ als een Nederlander die zich vrijwillig heeft opgegeven bij de Duitse ‘Wehrmacht’ (meende ik) en dan ‘Teuntje’, dochter van een Nederlandse dokter die voor de Duitsers werkt en zus van ‘Dirk’, die in het verzet zit waar ‘Teuntje zich later ook bij voegt. Erg leuk gedaan dat deze personen steeds stukje voor stukje naar elkaar komen en op het einde ook alle drie bij elkaar zijn, wetende wat hun achtergrond is en wat ze allemaal al hebben meegemaakt.

Met een budget van 14 miljoen weet ‘van Heijningen’ toch wel een mooi werkje neer te zetten, die op zijn duur spannend wist te worden met leuke en goede actiescènes. De cast was erg goed, en acteerden allemaal eigenlijk best goed. Voor mij staken ‘Gijs Blom’ en ‘Susan Radder’ toch wel boven de rest uit, die deden het beiden superleuk. Ook wel een geinig feitje, is dat we in de film een Oberst hebben genaamd ‘Berghof’, gespeeld door ‘Justus von Dohnányi’. Nou weet ik niet of ze het expres hebben gedaan of dat het puur toeval is maar, ‘Berghof’ is ook de naam van het huis van ‘Adolf Hitler’ geweest. ‘Berghof’ staat op de ‘Obersalzberg’. Dit was ook wel bekend als het ‘Adelaarsnest’. Een plek wat ik graag nog eens zou willen bezoeken in mijn leven. Overigens ook een erg goede rol van ‘Justus’, als een minachtende Duitse leider.

Qua actie is er ook niet al te veel te klagen, en ik vond de meeste strijden toch wel aardig in beeld gebracht en ook goed om te volgen, met mooie ogen voor details. Het klopt dat ik ook het gevoel had dat sommige actie scenes er puur tussen zijn gedrukt om het verhaal wat op te scherpen en ons kijkers wakker te houden, het waren gelukkig wel essentiële onderdelen voor de drie verhaallijnen. ’Marinus’ die vanuit het oostfront naar een kantoorbaan in Nederland wordt geleidt door een andere Duitse soldaat en ‘Bill’ die neerstort met zijn zweefvliegtuig als hij samen met zijn bemanning onderweg waren naar ‘Arnhem’.

Ik heb dan toch wel erg genoten van deze nieuwe oorlog’s film van Nederlandse bodem, overigens vaak de enigste films die ik leuk vind uit onze eigen land. Het Hollywood gehalte was aanwezig, helaas dat het budget gewoon te laag was en dat was soms helaas ook te zien want ik denk dat ‘van Heijningen’ er anders wel meer uit had gehaald. Wellicht dat mijn autistische trekjes over de geschiedenis me soms wat in de weg stond, het maakte nog geen slechte film. Prima om te gaan kijken op de zondagavond, informatief niet heel bijzonder maar kijkt zeker goed weg, nergens een inkakker.

3.5*

De Slag om de Schelde ga je natuurlijk kijken met in je achterhoofd dat het de duurste Nederlandse film aller tijden is. Uiteraard is die 15 miljoen nog steeds een schijntje en kost willekeurige Steven Seagal direct-to-DVD bagger doorgaans nog meer, maar voor ons, zuinige Hollanders, is dit een astronomisch bedrag.

Roel Reiné wist me met Michiel de Ruyter al te verbazen wat hij uit 5 miljoen kon persen, dus ik had wel hoge verwachtingen van wat Matthijs van Heijningen Jr. met het drievoudige zou kunnen. En ik zou liegen als ik zou zeggen dat het me niet een beetje tegenviel. De scènes rondom de vliegtuigen stemmen nog hoopvol ("huh, is dit echt een Nederlandse productie?") maar daarna wordt het wel wat minder.

De hoofdattractie is een intense veldslag die filmisch niet veel onderdoet voor Saving Private Ryan of Hacksaw Ridge. Het moment dat de Duitsers niemand zien, maar alleen geluid horen vanuit de kuil, is een indrukwekkend moment. Alleen het aantal figuranten is zeker een factor 20 te karig. Daar zie je dan toch wel het verschil met een Hollywoodproductie.

Uiteraard wordt het grootste deel van de tijd besteed aan het achtergrondverhaal en de drie hoofdpersonen. De drie verhaallijnen laten elk op hun eigen manier zien hoe diep de wonden zijn die zo'n oorlog achterhaat in het leven van jonge mensen. Toch kun je er niet omheen dat ze allemaal ook ietwat oppervlakkig zijn. De piloot raakt naarmate de film vordert steeds verder apathisch en afgestompt, meer kun je van zijn rol niet maken. Het meisje werkt aanvankelijk voor de NSB maar het is niet duidelijk of ze hier nou echt achter stond voordat ze het verzet gaat helpen.

Het derde personage vond ik wat "gezocht". De jongen die zich bij de SS meldde als vrijwilliger, moest blijkbaar een Nederlander zijn. Dat maakte zijn rol nodeloos ingewikkeld en als kijker had je tijd nodig om aan hem en zijn beweegredenen te wennen. Desondanks is zijn verhaal veruit het beste van de drie en is het een genot om naar Gijs Blom te kijken.

De casting is sowieso wel in orde. De vader van het meisje heeft de perfecte kop voor een huisarts in de jaren '40. De nazi-commandant is ook erg goed, ook al ligt de lat voor zo'n rol erg hoog sinds Christoph Waltz in Inglorious Basterds. Ster van de show is de Duitse officier in een rolstoel.

Ik geef deze film gewoon 5 sterren. Is hij perfect? Nee. maar dat zijn Michiel de Ruyter, Soldaat van Oranje en Zwartboek misschien ook niet. Maar ook die dikke films heb ik allemaal hoge scores gegeven.

Dat er in Nederland mensen zijn die gewoon de kloten hebben om 15 miljoen stuk te slaan op een film, dat moet je gewoon waarderen. Meer van dit, graag. Als we nou de eerstvolgende 15 romkoms met Chantal Janzen en Fedja van Huet gewoon niet maken, dan hebben we geld genoeg voor weer zo'n knaller. Doen!

Ik lees je stukjes altijd graag en ben het geregeld met je eens, maar dit is echt klinkklare onzin. De actie in Schelde is saai, minimaal, nauwelijks r-rated en maakt echt geen enkele indruk in tegenstelling tot het bizarre en in your face geweld van SPR en Hacksaw. Die twee films vind ik echt blauwdrukken voor intens, niets verhullend en zeer realistisch oorlogsgeweld.

De actie van Schelde lijkt op een film als Redbad, waar ze ook iets episch wilden tonen maar niet verder kwamen dan beelden die in iemands achtertuin lijken gemaakt qua grootsheid.

Mijn bril was misschien wat roze (zie ook het chauvinistische cijfer ) maar ik vond het wel lekker knallen. Alsof ik er tussen lag.

Indrukmakend en aangrijpend oorlogsdrama.

We vinden er de onwezenlijke waanzin van de oorlog niet alleen terug in de veldslag, waarin mensen als het ware naar dood of verminking toelopen, maar zeker ook in de verschrikkelijke gebeurtenissen in aanloop naar de slag, waarna enkele mensen hun leven lang hun wedervaren als een onuitwisbaar litteken zullen dragen,...als er voor hun nog een leven is.

Knappe en zeer zeker interessante en boeiende film uit onze contreien.

Deze film zit goed in elkaar. Verschillende verhaallijnen met drie hoofdpersonen kruipen langzaam naar elkaar. Alles wat je in een oorlogsfilm verwacht zit erin: brute beelden van het front, intense emoties, verraad, strijdvaardigheid, creativiteit, lef, etc. Op het moment dat de mensen de bevrijding al in hun agenda hadden staan, kreeg de oorlog in Zeeland nog een verlenging. Onder de streep is De Slag om de Schelde een goede oorlogsfilm geworden, maar toch niet met de allure van peperdure buitenlandse producties.

Ik had er meer van verwacht. Film op zich wel oke maar vond het acteerwerk iet wat tegenvallen.

Film is goed gemaakt en heeft een hoge productie value, maar helaas ontbreekt het aan charismatische of boeiende personages, waardoor ik het toch een beetje gelaten aanschouw.

Kleine 3,5

Een uiterst knappe film, welke de kijker in staat stelt om vrijwel uit de ogen, de stress, de trauma van de de verschillende mensen mee te leven. Het duizelig gevoel als je eenheid aan stukken wordt geschoten; de waas en verwarring als je in een oorlog ziekenhuis wakker wordt; de angst als je van deur tot deur als soldaat een valkuil binnen loopt. Zeer indrukwekkend! Dank aan de makers: Hollywood heeft nog veel te leren.

De militaire operatie om de Schelde vond plaats op 2 oktober tot 8 november 1944 en had enkele van de moeilijkste gevechten uit de gehele oorlog...een vergeten slag. Tja...lettelijk en figuurlijk...maar aan de kwaliteit van de productie, lag het zeker niet! Er was aandacht voor de kostuums, het decor, en de verdere aankleding. De Engelsen, de Duitsers, de Nederlanders (met Zeeuws accent!); iedereen spreekt zijn eigen taal. Oftewel er was oog voor detail. Maar waarom dan zo'n typische Nederlands oppervlakkig scenario...?

Het belang van de strategische ligging van de Schelde komt in geen enkele scène terug.(behalve even gauw medegedeeld in de introductie) Nee zucht meer focus op weinig boeiend persoonlijk drama... je ziet Marinus van Staveren, een Nederlandse jongen die aan de kant van de Duitsers mee vecht aan het oostfront en gewond raakt. Je ziet de jonge Brit William Sinclair, een zweefvliegtuigpiloot van de RAF in England problemen met zijn vader, een hoge pief bij de RAF, hebben. En tot slot de enige die zich daadwekelijk in Zeeland bevindt Teuntje Visser, een Zeeuws meisje dat op het kantoor van de burgemeester van Vlissingen werkt. Terwijl wij hen volgen, moeten de Canadese troepen in Operatie Vitality en Infatuate felle en dodelijke gevechten hebben geleverd tegen de Duitsers.

Volgens eigen zeggen wilden de filmmakers jongeren informeren over wat oorlog met mensen doet. Dat jongeren niet veel begrijpen van oorlog is misschien al een belediging op zich. Maar omdat in een slap en cliché verhaal te laten zien, is nog erger! Oei oei oorlog is slecht, tja dat weet iedereen Gek, hè? Ach schotel ons de verzetsstrijder tegen wil en dank op, of de foute Duitsers die foei martelen, en de Engelse soldaten die zijn gestrand en proberen te overleven. Bijna alles wat verteld wordt in deze film hebben andere oorlogsdrama’s al veel beter laten zien. Waarom werden trouwens de verzetsstrijders van groep Kloosterman niet gewoon genoemd?

En werkelijk van de gevechtsscène van de Canadese bestorming in november 1944 van de Duitse bottleneck, de kilometerlange Sloedam tussen het vasteland (Zuid-Beveland) en het eiland Walcheren, de climax maken? Zoiets als het laatste eindduel tussen superheld en schurk? Oh het zag er ook best goed uit maar dit was ook domweg, een nabootsing van Sam Mendes film "1917" Met het grootse probleem dat het nu leek op een iets wat even werd gedaan! Men had een bijna onmogelijke opgave om het in handen te krijgen en vele Canadese soldaten zijn bij die slag gesneuveld!

Aan de amfibische operaties die uiteindelijk de strijd beslechten is geen aandacht besteed (oké financiële overweging maar waarom dan wel de vliegtuigen?) En als je echt de verschrikkingen van oorlog wil laten zien waarom zwijgen, over het feit dat de geallieerden voorafgaande aan de strijd het gebied grotendeels onder water is gezet met bombardementen die de nodige burgerslachtoffers veroorzaakte? Dit had aanzienlijk meer impact gehad! Tja zoals gezegd de film oogt meer dan prima en technisch is er ook niets aan op te merken maar het scenario focus zich op de verkeerde dingen waardoor het de titel 'vergeten slag' eer aan deed!

Uitstekend verwoord, joolstein. Met al je punten eens.

Alles jammer dat je van je 2,5 ster en 3 maakt