The Invisible Man (2020)

Goede en spannende film.

In 2014 verscheen de film Dracula Untold, wat het begin zou zijn van reboot van de beroemde Universal Classic Monsters met figuren als Dracula, The Mummy, Frankenstein, The Wolf Man, The Creature from the Blue Lagoon en The Invisible Man. (en nog wat aanverwanten). Ook al is Dracula Untold wat vergeten, was het toch een klein succes zodat men verder ging met een Cinematic Universe. Op zich niet nieuw, want eigenlijk waren de originele monsterfilms ook een soort Cinematic Universe. Na Dracula kregen we The Mummy wat een pak minder was en The Invisible Man moet het dan weer recht trekken. Er zit weinig lijn in de reeks, dus veel 'universe' zit er precies toch niet in.

De meeste monsterfilms van die tijd zijn gebaseerd op een boek. Bij de reboot heeft men eigenlijk het concept behouden en het verhaal verwijderd. Ver weg van de originele films en hun gothic sfeertje. Ook bij The Invisible Man blijft er niets meer over van het origineel. Dan moet je zelf met iets komen dat je in de plaats kan zetten. Bij The Mummy is dat niet gelukt, bij The Invisible Man grotendeels wel. De donkere aanpak werkt wel met de nodige spanning en sfeer.

De film bestaat uit twee delen met een paranoia eerste gedeelte dat soms doet denken aan Paranormal Activity en later wordt meer gespeeld met het idee van een onzichtbare man. Het einde is toch wat een domper. Wat ontbreekt in het verhaal wordt deels goedgemaakt door de illusie van de onzichtbare man en de paranoia, maar vooral door Elizabeth Moss. Verder is het niet veel bijzonder, visueel had ik er toch wat meer van verwacht. Maar op zich wel van genoten en iets beter dan gehoopt. Maar als je het per se een reboot wil noemen, moet er meer van het origineel in zitten. En zonder verhaal of zelfs maar een liefde voor die oude films, heb je alleen maar een lege kapstok.

Prima film en goede actrice. Heb me wel vermaakt.

“He said that wherever I went, he would find me, walk right up to me, and I wouldn't be able to see him.”

Uitstekende horrorfilm van Leigh Whannell. The Invisible Man is een moderne en originele versie van het oorspronkelijke verhaal van H.G. Wells, en Elisabeth Moss is briljant als de getraumatiseerde Cecilia. Whannell kiest voor een combinatie van sci-fi en horror, en de onheilspellende sfeer en schrikmomenten zorgen voor een ongemakkelijke filmbelevenis. Precies zoals dit soort films zouden moeten zijn. Het laatste gedeelte heeft net een twist te veel en je moet wel een beetje ‘suspension of disbelief’ hebben, maar dan is het ook twee uur lang genieten geblazen.

Spannende film, overtuigend geacteerd door Elisabeth Moss.

Erg jammer dat ik deze film nu niet in de bioscoop heb kunnen zien... Ik vond hem heeeeel erg goed. Het verhaal van Wells is sowieso een sterke fundering voor een topfilm, maar de uitvoering is in dit geval heerlijk geweest. Je wordt helemaal meegesleept en het plot maakt je helemaal gek. Kwam er pas recent achter dat voor het huren van zo'n film de Pathé Thuis kosten heel laag zijn dus dat was dikke prima. Zeker, helemaal zeker, het kijkplezier waard. Met andere woorden: het verhaal is dus sowieso waanzinnig, maar de uitvoering door de acteurs is al helemaal top. Vooral Mrs. Moss.

‘Heel laag’?

€17,99 om de film 48 uur te huren? Dat vind ik belachelijk hoog.

Edit: Overigens, ondanks dat achterlijk hoge bedrag en jouw unverschämte plug voor Pathé, ben ik het met je eens dat dit zeker geen onaardige film was.

Het is #metoo in hyperbole allegoriemodus. De hyperrijke predators beschermd door een kwallenleger aan juridische bloedbroeders. Slachtoffers zijn golddiggers met spijt of good old hysterica’s. Het is van dik hout zaagt men planken, maar hier kwam er toch een alleraardigst meubelstukje uit. Pretty, pretty, pretty good.

Boring, na n half uur verveling heb ik het maar afgezet.

Heel raar dat je dan wel een beoordeling geeft, je hebt de film niet eens gezien.

Ik heb n half uur gezien, daarvoor een royale 2 sterren gegeven.

Geïnspireerd door de commerciële successen van de verfilmingen van de comics van Marvel en DC en de creatie van een bijbehorend universum voor superhelden, wilde Universal een reeks horrorklassiekers uit de eigen school onder de naam Dark Universe in een nieuw jasje steken. Met The Mummy (2017) als eerste film werd groots uitgepakt. De film werd echter slecht ontvangen en leverde (in de VS) weinig geldelijk gewin op. De eerste film in het beoogde filmmultiversum van Universal Monsters werd meteen de laatste.

Universal pakte het vervolgens iets anders aan en ging voor kleinschalig. Gewoon hier en daar een herfilming van een oude horrorfilm zonder opgeblazen gedoe met supersterren en een multiuniversum. Gewoon degelijk filmwerk zonder sensationele marketing. The Invisible Man van regisseur Leigh Whannel bijt bij dit nobele streven de spits af.

Remakes zijn altijd tricky. Vooral in het horrorgenre zijn remakes niet altijd goede films. Er verschijnen veel ongeïnspireerde en fantasieloze interpretaties van oude werken. Die angst is er uiteraard ook voor The Invisible Man.

Leigh Whannel is behalve de regisseur ook verantwoordelijk voor het draaiboek en hij slaat niet door. Hij pakt wat thema’s uit het originele verhaal van H.G. Wells en bouwt daarmee zijn eigen verhaal. Een verhaal dat uiteraard draait om een onzichtbare man, maar dat niet enkel speelt met de sensatie die het fenomeen onzichtbaarheid opwekt. De film vertelt een niet bijzonder ingewikkeld verhaal over stalking en huiselijk geweld, mengt dit met een onzichtbare wetenschapper en vult het verhaal op en aan met vertrouwde horrorelementen, waaronder de angst voor het onzichtbare.

In de eerste helft van de film veel waan, angst en suspense in een verhaal dat vooral psychologische accenten heeft. Geen grootse effecten, maar subtiele veranderingen in de sfeer leveren onbehaaglijkheid en dreiging op.

Hier bouwt de film aan een beklemmende spanningsboog, waarin hoofdrol Elisabeth Moss zich gepassioneerd uitleeft als een personage dat te lijden heeft gehad onder de terreur van haar echtgenoot en in de situatie terecht komt dat juist dat verleden de reden is dat de vreemde gebeurtenissen die haar overkomen niet worden geloofd.

Prima voer voor het oproepen van spanning. Gevoelens van wanhoop en onmacht worden door Moss perfect overgebracht en hebben een groot aandeel in de overtuigende sfeer van beklemmning en paranoia die op dat moment onderdeel van de film is.

De tweede helft van de film is andere koek. De gebeurtenissen gaan nu minder gepaard met psychologische en onzichtbare dreigingen. Subtiele spanningsopbouw maakt plaats voor lawaai en beroering. Het accent komt meer te liggen op de actie. De film krijgt meer vaart. Heel logisch natuurlijk, maar de actie zorgt er ook voor dat alle subtiel opgebouwde spanning als lucht uit een leeglopende band verdwijnt. Langzaam maar gestaag.

De stilistische breuk voelt wat abrupt. De film daalt heel snel af naar een ontvankelijker niveau met standaard actiescènes en vergeet daarbij jammerlijk om de subtielere elementen uit de mooie eerste helft van de film mee te nemen.

Leuke film, die heel subtiel en ingetogen spanning opbouwt om die in de tweede helft heel gemakkelijk in te ruilen voor spanning die gerelateerd is aan actie. Van fijn naar minder fijn.

Geen onaardig filpje, best leuk gedaan en spannend met een paar sterke scenes (etentje).

Je moet er alleen niet echt veel bij nadenken want veel plotzaakjes zijn echt onmogelijk al dan niet flinterdun.

Dieptepunt was overigens de optiteling met die opspattende golven, wie verzint zoiets sufs? Is dat een verwijzing naar de oude film of zo?

Dit is een film waar ik echt van heb genoten. Spannend, mysterieus en erg goed gemaakt.

4.0*

De verhaal is anders dan de Hollow Man van Paul Verhoeven uit 2000

Dit is meer psychologische Sciencefiction thriller met de nodige spanning!

The Invisible Man is een prima sci-fi/horror met een interessant concept. De spanning bouwt zich goed op, met name de 'stille scenes' vond ik gaaf. Moss speelt ook aardig goed. De twist met die broer en zijn opsluiting was me iets te vergezocht, zo is het plot niet waterdicht, jammer. En zoals ik eerder las hier vond ik de begintitels met dat water ook een beetje suf.

Paar gemiste kansen maar over het algemeen een lekker spannende film. 3,5!

ik vond hem redelijk,had er wel iets meer van verwacht

FENOMENAAL.... deze film is echt spannend van begin tot eind.

Elisabeth Moss is ijzersterk in deze rol.

In tijden niet meer zo boeiend naar een film gekeken.

MUST SEE !!

Heerlijk spannende Thriller van het begin tot het einde.

Zelden meegemaakt dat je vanaf minuut 1 de spanning voelt.

4.0 ****

Geweldige film, super spannend! Prima soundtrack ook.

Dikke 4 sterren

oke niet bizonder zat wel wat spanning maar hij moet het hebben van een pak om onzichtbaar te worden de twee andere films hollow man fond ik dan toch wat beter zeker de tweede hollow man. ik had er meer van verwacht meer zoiets als hollow man.

Goeie film over een vrouw die weet te ontsnappen van haar vriend die haar lichamelijk en geestelijk mishandeld. Een aantal goed uitgewerkte scenes met genoeg spanning en een paar prima schrikmomenten. Onderhoudend van begin tot eind. Hier en daar wat voorspelbaar en niet alleen vanwege de titel die eigenlijk al te veel weggeeft.

Prima actrice maar waardeloze film.

Het verhaal is totaal van de pot gerukt en eerder lachwekkend dan spannend.

Hollow Man van Paul Verhoeven overklast dit onding op alle vlakken.

De eerste bijna anderhalf uur is inderdaad erg saai, er gebeurt bijzonder weinig en de hoofdrolspeelster is onaantrekkelijk. Niet spannend en geen actie. Pas na die anderhalf uur komt de film een beetje op gang. De Special effects zijn niet beter dan in oudere films zoals Hollow Man (2000) en Memoirs of an Invisible Man (1992).

Ja een actrice moet natuurlijk wel knap/lekker zijn.

Dat hoeft niet als ze een erg goede rol neerzet of als de film boeiend is. Maar als een film, zoals deze film, niets anders te bieden heeft dan is een aantrekkelijk hoofdpersonage wel een pluspuntje.

Enigszins aantrekkelijke vrouw dan maar, krijgt het aan de stok met onzichtbare krachten ... maar niemand gelooft haar
Film probeert extra spanning te creëren door langzaam de camera te draaien naar een lege hoek in de kamer. En daar zou dan iets zijn of niet. Nare ruimten gefilmd met 'groothoeklens' met daarin banken, boekenkasten en keukenblokken. Daar ben ik altijd groot fan van geweest. Al sinds Psycho.
Soms ook schokkend wanneer een kind in elkaar wordt geslagen. Soms heel slecht bij een Terminator rip off scene waarin de hele politiekorps door onzichtbaar kung fu is uitgeschakeld.. Het vliegende pistooltje leek een shot uit de jaren 50.

Al met al toch erg vermakelijk. Leuker dan Hollow Man, een gelijksoortige film zonder mysterie.

Ook weer zo'n lekker sterke thriller die je op het verkeerde spoor zet. Er valt niks op af te dingen. Een vrouw verlaat haar maniakale en verstikkende echtgenoot en trekt in bij een vriend. Kort daarop verneemt ze dat de man zelfmoord heeft gepleegd. En dan begint de nachtmerrie ... Whannell drijft de spanning in sommige scènes behoorlijk op de spits, zoals in die zolderruimte , maar in andere scènes voel je het dan toch weer aankomen vond ik. Maar het is wel een goede remake van andere "onzichtbare man" films en ik hou wel van het psychologische aspect dat onzichtbaarheid met zich meebrengt. Geen enkele acteur hier was me bekend maar ze acteerden op hoog niveau. Zeker Elisabeth Moss is voor mij een ontdekking.

Het begon veelbelovend met een spannende openingscene maar daarna stortte het als een kaartenhuis in elkaar.

Zo blijkt dat onzichtbare pak je niet alleen onzichtbaar te maken, maar je krijgt ook superkrachten en bent onhoorbaar. Ook laat iedereen in huis de deur openstaan, want ja, anders kan je als onzichtbare man niet ongemerkt binnenkomen.

Ook kan je voor duizenden euros aan studie aan je kennis doneren, je levenlang goed omgaan met je zus, je raakt iedereen onmiddelijk kwijt door 1 klap en 1 vals emailtje.

Iedereen kan ook zomaar zijn of haar eigen zelfmoord in scene zetten. De politie heeft toch geen zin om te controleren of je ook echt dood bent.

En een psychiatrische inrichting, daar kan je in en uitlopen net als een hotel en de beveiliging weet totaal niet wat er zich binnen afspeelt. Ook hangen er nergens camera's natuurlijk, zoals ook in restautants nergens camera's hangen.

Zo'n pak past ook iedereen want ze gebruikt het 'reserve' pak, waarvan hij niet zag dat het weg was, terwijl ie volgens de film toch heel slim was, om hem te vermoordden en het als een zelfmoord te laten lijken, terwijl de politie toen al toch op de hoogte was van dit pak.

Uiteindelijk krijg je de "geniale" echtgenoot te zien aan het einde, wat meer een gespierde surfdude van 25 leek dan een nerd van 40. Wiens acteerwerk ook verschrikkelijk slecht was.

En dan heb je nog de 30 flauwe jumpscares natuurlijk die je al 3 jaar van te voren ziet aankomen...

Pffff wat een film. Zeker geen voldoende waard. Begin was wel aardig maar al snel werd het slechter en slechter.