Dolittle (2020)

Ja, dat fluisteren vond ik ook niet fijn.

Maar vanmiddag hebben wij gekeken naar deze film en.....tja soms leuk en soms een tikkie minder.

Wij gaan deze film zeker nog een keertje zien.

Mja, ik ben het wat ontgroeid denk ik. Het is nimmer hetzelfde gevoel die ik heb zoals met die 1ste film. Mss door de acteurs ofzo en door het ouder worden mss ook een stukje.

Het deed me niet echt veel.

En meneer iron man vond ik maar niks, njah, het pakte niet vind ik. Vond zijn rol en acteren niet goed.

Op zich wel een geinige film maar denk ik wel meer voor alleen kinderen bedoeld.

Prachtige film, voor de liefhebber.

Robert Downey jr. blijkt weer een man, met vele talenten.

Gezellige familie film voor jong en oud.

Met prachtige animaties en locaties.

En wederom een prachtige titel song van de beroemde en fantastische zangeres Sia.

Well done deze film !

Dolittle is een film die qua sfeer enorm sterk begint. Toen de reis eenmaal in volle gang was vond ik het geheel wat inzakken. Om die reden niet meer dan een gemiddelde film met zo'n idee van, er had meer ingezeten.

Onze kinderen, zes en tien, vonden de film heel erg leuk. Vooral de jongste heeft genoten en had de grootste lol.

Zelf vond ik het mooi om naar te kijken. Maar ook rommelig.

Bleekjes.

Het is inderdaad niet die vreselijke film die de critici er van maakte. Het mist zoals gebruikelijk bij blockbusters wat ziel die je toch nodig hebt. De cast is te veilig gekozen. Downey is niet geweldig maar ook de dierenstemmen zijn te bekend en een allegaartje van mensen. En dan weer zo een bleek kindje dat de naast Downey mag staan. Het is jammer dat de discussie over meer diversiteit altijd blijft hangen in kleur of aandoening of geaardheid. Wanneer het meer ligt in wat voor acteur, je moet veel meer zoeken naar kinderen die niet van de toneelschool komen, een kindje dat nog een beetje ruwe randjes heeft. Ik zag laatst de trailer van de nieuwe Witches verfilming, en dan is het weliswaar woke gekozen een donker jongetje, maar weer zo een kledingmodel zonder enig karakter.

Verhaaltje is nog best te doen, gaat allemaal best vlot en de speelduur is niet belachelijk lang. Het is allemaal ook niet te kinderachtig. Meeste grapjes werken niet echt maar ik vond het zeker niet zo belachelijk slecht allemaal.

Enige echte nadeel is dat het te veilig is om een bepaalde magie op te wekken,

2 sterren.

De dieren waren leuk....verhaal niets bijzonders.

Zaten leuke grappen in

Aan de ene kant zeer vermakelijk met humor en goeie mooie beelden, maar aan de andere kant is het verhaal en Dolittle nietszeggend en leeg.

Leuke film voor kinderen, die zullen dit vast wel leuker vinden.

ah voor een keer wel leuk! De versie met Eddie Murphy vond ik zelf leuker.

Geen verwachtingen bij deze film, maar het was een leuke avonturenfilm. De originele films heb ik niet gezien, dus kan ik niet vergelijken. Heel wat bekende stemmen in deze film en natuurlijk ook Robert Downey Jr. Af en toe deed hij me wat aan een soort Jack Sparrow denken, maar naar het einde toe beterde dit wel. De dieren waren mooi geanimeerd en af en toe was er ook ruimte voor een grapje.

Viel beter mee dan verwacht.

Die beestjes zijn zo ontzettend lief; daarom 4 sterren

Vooral saai. Ook echt duidelijk op kinderen gericht met een wat -zoals ik het maar noem- naïeve manier van acteren die geen moment geloofwaardig is. Daarmee vervalt voor mij veel plezier en kan ik de film niet serieus nemen en verveel ik me al snel. Downey Jr. lijkt er sowieso niet helemaal bij met de aandacht. Visueel oerdegelijk (er zit echt geen een boeiend shot in) en saai ook en de cgi kan op momenten ook wel wat beter. 1,0*.

Een ogenschijnlijk vreemde film om te maken voor een regisseur als Stephen Gaghan en het eindresultaat voelt dan ook niet heel nauwkeurig aan. Het is hoe dan ook vragen om problemen als je een heel verhaal rondom het bekende personage van Robert Downey Jr. hoopt te vertellen in enkel 101 minuten, verrassend is het dan ook niet dat hij amper als het hoofdpersonage aanvoelt in zijn eigen film. Niettemin staat de kijker (mits je lagere verwachtingen hebt) garant voor een degelijke portie aan vermaak, met een hoop tempo en genoeg actievolle sequenties tussendoor om ervoor te zorgen dat de verveling niet toeslaat. Op het visuele vlak oogt de film erg geanimeerd en daardoor niet altijd even overtuigend, maar voor de toonzetting maakt het weinig verschil. De wat grotere scenes zien er goed uit en de achtergronddecors worden knap opgebouwd, het inhoudelijke verhaal is echter een rommeltje. Het accent van Downey Jr. komt nooit uit de verf, het verloop zit vol met plotgaten en veel stemacteurs lijken amper bekend te zijn met hun werkwijze. Gaghan beseft de potentie ook niet van bepaalde, grotere namen. John Cena, Marion Cotillard en Rami Malek leveren op die manier behoorlijk onopvallend werk af en dat is specifiek voor de liefhebber van komedie best jammerlijk. De humor moet je verder als kijker kunnen pruimen want het is nogal aan de simplistische kant, maar wellicht dat het voor kinderen amper een zorg zal zijn.

Dr. John Dolittle [Robert Downey Jr.] heeft zich na de dood van zijn vrouw teruggetrokken in zijn dierenreservaat waar hij ieder contact met mensen vermijdt. Tot hem het nieuws bereikt dat Queen Victoria [Jessie Buckley] ernstig ziek is. Haar dood zou betekenen dat hij zijn woning en zijn reservaat verliest. Dolittle concludeert dat alleen een speciale vrucht redding kan brengen. Daarvoor maakt hij samen met een aantal dieren en met jonge verstekeling Tommy [Harry Collett] een zeereis naar het eiland van koning Rassouli [Antonio Banderas]. Dieptepunt in Downey Jrs carrière waarin hij opgezadeld is met een zwak script en wordt overschaduwd door een stortvloed aan flauwe, vaak infantiele grappen

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Luchtig vermaak

Ik was mijn vriend aan het vertellen welke films op Prime Video stonden terwijl hij mij na twee titels al onderbrak. Dolittle wilde hij wel kijken, even een lekker luchtige film. Zo geschiede. Mijn verwachtingen? Inderdaad luchtig vermaak. Het was mij verder niet duidelijk wat het verband was met de Dr. Dolittle films die ik heb gezien als klein meisje (ter info: er is geen verband, op het personage na), maar dat zou vanzelf wel – of juist niet – duidelijk worden.

Dolittle

Dolittle gaat over John Dolittle, die zichzelf, na het overlijden van zijn vrouw, heeft gebombardeerd tot kluizenaar. Hij omringt zich op het grote landgoed – hem geschonken door de koningin van Engeland – enkel met zijn dieren, waaronder een gorilla, poolbeer, papegaai en eend. Maar wanneer de koningin vergiftigd lijkt te zijn moet hij zich onder de mensen begeven en op zoek naar een zeldzame vrucht op een onvindbaar eiland. Maar dit hoeft hij niet alleen te doen, hij doet dit samen met zijn nieuwe leerling.

Het sterkste punt

Op het eerste gezicht is Dolittle een fantastische film. Al binnen de kortste keren lig ik dubbel van het lachen in een scène waar een gorilla en een jongen van elkaar schrikken. Dit soort momenten zijn er meer in de film, en dat zijn de echte hoogtepunten. De momenten waarop je hardop moet lachen om een grap of leuke oneliner. Het begin is ook meteen het sterkste punt van de film.

De mindere punten

Dolittle is in zijn geheel leuk om te kijken, en de jonge kinderen zullen de plotgaten waarschijnlijk niet eens opmerken. Maar voor een volwassene hadden de makers meer kunnen doen. Er zitten duidelijke gaten in het verhaal (mist niemand het jongetje..?) en ik miste ook wat meer diepgang. Zo hadden ze bijvoorbeeld iets meer in kunnen gaan op de reden dat het jongetje bij zijn oom en tante woont. Vanaf het moment dat het avontuur begint zakt het verhaal steeds meer in, met af en toe nog een geslaagde grap tussendoor. Helaas kon dit de film niet maken tot de blockbuster die het had kunnen zijn. Ook had Downey dat gekke accent beter achterwege kunnen laten.

Conclusie

Dolittle is zoals verwacht: luchtig vermaak. Echter hadden de makers veel meer uit de film kunnen halen dan dat ze nu hebben gegeven. Dit hadden ze al kunnen doen door iets meer diepgang in het verhaal te brengen. Maar het rommelige script hadden ze zeker aan moeten pakken. De leuke dieren en de geslaagde grappen die tussendoor kwamen, maken dat de film toch leuk was om te kijken.

Voor de kinderen.

Beetje formulematige avonturenfilm, waarin Robert Downey ook niet echt geïnspireerd staat te acteren. Het is allemaal vrij clean en doorzichtig, een beetje zoutloos ook. Maar voor kinderen, wat toch heel duidelijk het doelpubliek is, lijkt me dit nog wel best geslaagd. De CGI is naar de standaarden van vandaag best oké en ook aan tempo ontbreekt het niet. Het klein beetje avontuur is welgekomen na het flauwe begin.

2,5

En weer een matig beoordeelde film (2.65 MM en 5.6 IMdB) die volgens de MM verslaggever volledig door zijn dak gaat. In mijn ogen is een 'film die compleet uit zijn dak gaat' een film die door de kijker hoog gewaardeerd wordt. Een 2.65 gemiddelde is dat zeker niet... Ik hoef deze film met deze magere score in ieder geval niet te zien...