Guns Akimbo (2019)

Deze net gezien in de Sneak. Mijn god wat een film. Als je The running man(1987), The Hunger games, Death Race en bijvoorbeeld Saw op 1 hoop gooit krijg je dit. Maar dan ook nog eens met veel humor. De film neemt zichzelf nergens serieus en dat geeft hem nou net dat beetje extra. Kan je niet tegen bloed of geweld maar heb je genoten van een film als Deadpool ga hem kijken. Ik heb genoten.

Grappige film, mooie kleurtjes en vrolijke muziekdeuntjes. Alleen maakt die rondvliegende camera je snel zeeziek. Daniel Radcliffe is bijna onherkenbaar met baard, het lijkt wel een magere Zach Galifianakis. Natasha Liu Bordizzo als Nova ziet er leuk uit met haar kleurige haartjes. Samara Weaving is stoer als Nix, en ze vormt met Miles (Radcliffe) een goed duo. Ik vraag mij wel af waarom ze bij haar de guns niet aan haar handen hebben vastgeschroefd?


"Everything looks so... HD!"

Oké, het concept is misschien verre van origineel, we kennen al voorgangers als; The Running Man, Battle Royale, Series 7, Gamer, Death Race en meer. En ondertussen doet het soms ook nog aan Crank denken. Maar hé, deze film doet best lekker als energieke shoot-em-up. Een non-stop actiefilm die perfect is voor een dikke anderhalf uur plezier. Waarbij de invloed van videogames niet uit de luchht kom vallen. Het geweld is fijn bloederig, soms sadistisch en humoristisch maar valt misschien ietwat in herhaling. Daarnaast zijn er de muziekvideo-achtige sequenties op basis van iets te overbekende liedjes. Ach, het zijn kleine minpuntjes. Radcliffe is weer geweldig en omarmt zijn rol volledig. En ook Samara Weaving is te gek als fijne grofgebekte badass chick. De film is campy, dom, hyperactief en gewelddadig. Het is zeker een nichefilm, maar het valt niet te ontkennen hoe leuk dit is voor fans van genrefilms.

Wat een geweldig filmpje!! Ik verwachtte helemaal niks toen ik deze film opzette, maar wat een rit was dit!!

Echt van genoten, aanrader voor mensen die van het genre houden!

Deed me wat denken aan The Condemned maar dan minder bruut geweld en veel komischer.

Qua verhaal eigenlijk een zoveelste Battle Royale, The Condemned, Belko Experiment en ga zo maar door.

Ik vond het zeker niet slecht maar nu ook niet bepaald een meesterwerk. Samara Weaving is wel een beetje de rijzende ster in het slasherlandschap. Maar een horror kun je dit nu niet noemen. De focus ligt hem voornamelijk op de actie met de nodige humor. Door deze luchtigheid krijgen we een gebrek aan geloofwaardigheid. Ik denk dat het voor mij daarom niet echt werkte.

De soundtrack op zich is geweldig met erg bekende meezingers. Dat vind ik fijn zolang het past. Op zich snap ik de keuzes hier wel maar toch werkte het voor mij meestal niet. Ook in bv. Suicide Squad vond ik dat er een overdaad was aan bekende nummers. Daniel Radcliffe doet het zoals gewoonlijk uitstekend en Samara Weaving speelde hier erg marginaal waardoor ze toch weer laat zien verscheidene persoonlijkheden te kunnen neerzetten. Al bij al een leuk tussendoortje.

Daniel Radcliffe gaat er volledig voor in deze van-dik-hout-zaagt-men-planken aktiekomedie. Het is zijn zoveelste fysiek inspannende rol, na bijvoorbeeld Swiss Army Man (als lijk) en Jungle (als bijna lijk). In deze dik aangezette variant op Crank krijgt hij pistolen aan beide handen gemonteerd en moet hij zijn ex-vriendin zien te bevrijden. Het is allemaal onderhoudend en energiek in elkaar gezet, maar het ontbreekt de film aan echte visie en te vaak wordt er voor de gemakkelijke weg gekozen. 'Zolang het maar beweegt en er een hoop mensen kapot worden geschoten', zie je regisseur Jason Lei Howden haast denken.

Het scenario heeft veel weg van een update van de satirische SF-thriller The Running Man (1987). en komt met een aantal rake observaties die betrekking hebben op de relatie tussen mens en Internet, maar helaas verdrinken die observaties in hyperkinetische cameraregie, een lawaaiige geluidstrack en een wilde vertolking van Daniel Radcliffe.

Radclffe speelt de rol van Miles, een kleurloze, anoniem levende programmeur die zich grotendeels bezig houdt met het uitlokken en vervolgens blokkeren van trolls op het netwerk van een game die tot doel heeft de gebruikers zoveel mogelijk geld af te troggelen. Miles blijkt een effectieve "troll's troll", maar wanneer hij zijn pijlen richt op het netwerk van Skizm, een spel waarin mensen elkaar In Real Life bestrijden tot de dood erop volgt, krijgt hij al snel bezoek van ongure types die hem verminken en hem dwingen deel te nemen aan het spel. Bijkomend probleem (alsof hij dat nog nodig heeft): zijn tegenstander is de meest succesvolle en meest populaire moordenaar Nix [Samara Weaving].

Wie goed luistert hoort een paar sterke grappen en dialogen, maar regisseur/scenarist Lei Howden ls meer bezig met het verheerlijken van het stripachtige geweld in een stijl waar gamers gewend aan zijn. Het probleem is dat het resultaat door die stijlkeuze hoofdpijnopwekkend, maar vooral oppervlakkig is.

Een hyper-ongeloofwaardig en ultra-gewelddadig bewegend comicbook.

Het toch al niet erg veel omvattende scenario zit ook nog eens vol gaten, en terwijl Nix een absolute topschutter is kan ze net even voor geen meter mikken als ze Miles neer wil maaien.

Een film waar je dus absoluut niet over na moet denken en waarbij je over de vele fouten en zwaktes heen zal moeten stappen. Maar als je dat doet, dan blijft er een dolle rit over. Met een paar heerlijke cynische karakters en een vermakelijk psychopathische badguy. Gemixt met enkele knap geschoten, flitsende actie shots, droge en sarcastische humor en een passend opgefokte soundtrack, blijft er voor mij nog wel een voldoende over.

Best ziek, maar stiekem toch vermakelijk.

"You sit on your computers. Liking pictures of smiling babies. Sharing inspirational quotes. But what you really wanna see is death."

Daniel Radcliffe neemt in deze film weer een extreme rol aan om van zijn verleden af te komen.

Radcliffe speelt hier een programmeur voor mobiele games, die in zijn vrije tijd bezig is met het online trollen van mensen. Na het sollen met de verkeerde mensen wordt hij wakker met twee pistolen vastgeschroefd aan beide handen en blijkt hij in een dodelijke game mee te spelen. Het slaat eigenlijk nergens op, maar het levert wel een krankzinnige rit op.

Met knipogen naar verscheidene films in hetzelfde straatje tracht Jason Lei Howden zijn eigen mengelmoes van een actiefilm te maken. Weliswaar is de gestileerde, visuele stijl lekker in your face, maar de echt originele ideeën ontbreken voor mijn gevoel. De veelgebruikte soundtrack benadrukt dit nogmaals.

Zolang je maar niet te veel op dergelijke zaken let en het verhaaltje vergeet, blijft er gelukkig nog veel over om van te genieten. 'Guns Akimbo' is namelijk tot de nok toe gevuld met over-the-top actie; in een razend tempo krijg je allerlei vuurgevechten en achtervolgingen voorgeschoteld. De humor maakt dit bloederig gebeuren helemaal af.

Al met al best een vermakelijke actiefilm voor tussendoor, maar een duidelijke visie ontbreekt helaas wel.

Kleine 3,0 sterren.

I would have shot you in the dick,

if the target wasn’t so small

“Guns Akimbo” is gewoonweg te absurd voor woorden. Het is absolute nonsens en niet te serieus te nemen. Het is gewoonweg “over the top” pulp en lijkt wel gebaseerd te zijn op één of andere Aziatisch stripverhaal. Maar geloof me vrij. Deze film is gewoon entertainment van de bovenste plank. Een achtbaan die langzaamaan een uiterste steile aanloop neemt en dan met een rotvaart de diepte in dendert en met een vreselijke snelheid je heen en weer schudt. En deze doldrieste, hyperkinetische rit duurt tot en met de ontknoping. De actiescènes met Nix (Samara Weaving) zijn “John Wick” waardige evenbeelden. Flitsend gemonteerd. Rondspattend bloed als kogels zich in slowmotion doorheen menselijk vlees boren. En dit alles onder begeleiding van een energieke soundtrack waar je “The Ballroom Blitz” van The Sweet te horen krijgt. Kortom, ik heb anderhalf uur enorm genoten van deze film.

Ik heb oneindig veel respect voor de acteur Daniel Radcliffe. Deze kerel had nog heel zijn leven kunnen profiteren van het “Harry Potter” stempel dat ze op zijn voorhoofd hebben getatoeëerd. Men had zonder problemen en zonder schroom nog wel enkele vervolgen kunnen verzinnen die misbruik maken van de succesformule die de boekenreeks en verfilmingen hadden. Hij had ook nog kunnen eisen om deel uit te maken van de “Fantastic Beasts and where to find them” franchise. Maar neen. In plaats daarvan koos Radcliffe voor niet zo voor de hand liggende projecten zoals “Kill your Darlings”, “Horns” en “Swiss army Man”. Een homoseksueel-getinte film vol literair gezwets enerzijds. En anderzijds een film over een vriendschap tussen een schipbreukeling en een lijk. Je kan moeilijk zeggen dat dit commercieel veilige films zijn die goed liggen bij het fantasieminnende publiek die Harry Potter op handen dragen. En om misverstanden te vermijden, ik werd ook betoverd door de Potter-films (althans de eerste vier toch).

Dus geen toverformules, mythologische wezens en een Radcliffe met een tovenaarshoed op zijn knikker die een jongensachtige, verlegen glimlach toont. Nope, hier is het een nobody, met een uitzichtloze job, die thuis voor zijn Tv-scherm het ene bierflesje na het andere ledigt terwijl hij gewelddadige videospelletjes speelt. En als notoire online trollenjager kan Miles (Daniel Radcliffe) niet weerstaan om op de website van Skizm denigrerende commentaren te plaatsen en aanhangers van dit obscuur platform te provoceren. Skizm is een illegale website die in real-life duels organiseer waar bij de tegenstanders elkaar trachten te elimineren. En dit wordt op het internet gesmeten en door honderdduizenden fanatieke fans gevolgd. Nogal wiedes dat ik als eerste aan “Death match” dacht. De organisator van dit alles is de getatoeëerde lelijkerd Riktor (Ned Dennehy) die overduidelijk niet goed snik is en zich laat begeleiden door een bende malloten waar de spiermassa merkelijk hoger ligt dan het gewicht van hun hersenen. En Riktor kan niet bepaald lachen met de gespierde taal die Miles op zijn forum plaatst. En voor dat deze laatste het beseft, ligt hij in bed met twee automatische geweren vastgeklonken aan zijn beide handpalmen en is hij zelf kandidaat voor een duel tussen hem en Nix.

Met deze film verlaat Radcliffe voor de zoveelste keer zijn comfortzone en tracht hij weer te tonen dat hij meer aankan dan Harry Potter te spelen. Een ruige baard, constant onder het bloed zittend en zich bedienen van een portie zelfspot en humor, zorgen daar dan ook voor. Om maar te zwijgen over de kledij : een geruite ochtendjas, een boxershort en pluizige reuzenpantoffels in de vorm van tijgerklauwen. Voor Samara Weaving is dit een kleine beetje een verlengstuk van haar rol in “Ready or Not”. Dezelfde bloederige en over-the-top toestanden. Maar hier heeft ze dan wel meer de attitude van Harley Quinn meegekregen. Een gestoord, niets vrezend persoon die uiterst effectief tegenstanders weet uit te schakelen. Dat haar krankzinnig gedrag veroorzaakt werd door een incident in haar jeugd, wordt er wel eventjes bijgehaald maar heeft feitelijk geen enkele impact of betekenis. Deze hersenloze actiefilm heeft maar één doel voor ogen en dat is chaotische en grenzeloze actie te tonen. En dit alles overgoten met een sausje humor à la Deadpool. Er zitten aardig wat hilarische momenten in deze film. Het probleem van de aan de handen gemonteerde pistolen waardoor handelingen uitvoeren een enorm probleem vormen voor Miles. Een deur openen, iemand bellen of zelfs een plasje doen zijn levensgevaarlijk. De Australisch klinkende dakloze (Rhys Darby) was gewoonweg schitterend met zijn advies over zelfmoordtechnieken en zijn Cypres Hill imitatie. Hoe hij die jas aangekregen heeft, blijft voor mij echter een raadsel.

Als je niet bestand bent tegen een chaotische verhaallijn en erger het je als de film voorspelbare pulp is dat eerder op een overdreven stripverhaal lijkt, dan raad ik je aan om deze te mijden. Ofwel neem je geen al te kritische houding aan en onderga je de film gewoonweg. Misschien kan je dan wel het bruisende tempo, de schreeuwerige beelden, de creatieve cameratechnieken en compleet geschifte ondertoon van deze film met een beperkt budget wel appreciëren. “Guns Akimbo” is zeker geen film voor iedereen vanwege het videogameachtige karakter en de grove humor. En voor wie wil weten wat de filmtitel nu feitelijk betekent : Akimbo is een vechttechniek waarbij in elke hand een wapen wordt gebruikt. Tja, ik moest het zelf ook opzoeken.

3.5*

Enerzijds is de film exact wat ik had verwacht, aan de andere kant had ik het misschien toch wat uitbundiger willen zien. Radcliffe is in vorm als eenzame trollnerd die in een levensechte deathmarch vs Weaving terecht komt. Vooral het eerste half uur is de stijl lachen en is de nieuwigheid van het hele gebeuren hetgeen je continu vermaakt. Echter is het vaatje op een gegeven moment leeggetapt en is het vooral Weaving's rol die voor de gewelddadige actie moet zorgen. Dit zorgt voor een iets moeizamer middenstuk van de film. Wat mij betreft had de film wel full on over de top kunnen gaan met allerlei gestoorde Mad Max: Fury Road achtige personages die allerlei gekke wapens tot hun beschikking hebben (of er mee samengesmolten zijn). Deze uitbundigheid mis ik een beetje. Ook met Miles als Gun Akimbo wordt op het gebied van actie net even te weinig gedaan.

Wat overblijft is een film vol ambitie, veel humor en af en toe kneiterharde actie. Alleen had het wat mij betreft nog veel meer los kunnen gaan.

3,0*

Nergens echt goed, maar wel heel vermakelijk om naar te kijken door het absurde sfeertje en de over de top gaande actie dat uitstekend in beeld komt en ondersteuning krijgt van een vlotte, fijne soundtrack. Het had van mij nog gestoorder gemogen, maar ik heb me goed vermaakt. Bijzonder om Daniel Radcliffe in deze rol te zien, aangezien de hele wereld hem tot zijn dood zal herinneren als Harry Potter. Al moet ik zeggen dat ik wel meer werk van hem al heb gezien en hij heeft echt acteerkwaliteiten. Zijn tegenspeelster doet het overigens ook prima, waardoor de chemie er is en dit gewoon heel aardig is.

3,5*

Apart en gematigde actie komedie. Het verhaal is maf maar dat is ook maar bijzaak. Howden maakt er wel een bijzonder werkje van en probeert actie en komedie te mixen. Helaas niet heel erg geslaagd. De film komt niet echt lekker op gang. Het tweede deel kijkt wat beter weg. Het lachen is ver te zoeken, het is meer actie met een dikke knipoog maar zonder humor. De actiescenes zijn vrij beperkt zonder memorabele kills, die als kijker wel verwacht bij dit genre. Het acteerwerk is aardig, hoewel Weaving wat miscast is. Mwah. 2.0/2.5

Goeie film waarin een wat sullige videogame-ontwikkelaar gedwongen wordt mee te doen aan een dodelijk spel. Een redelijk origineel gegeven (vooral met de twee vuurwapens). De film heeft een flink tempo en de actie en personages zijn lekker over de top en redelijk bruut. Daniel Radcliffe en Samara Weaving zetten hier allebei op hun eigen manier twee leuke rollen neer. Absoluut vermakelijk, maar het had zeker niet langer hoeven duren.

Goed tempo, bizar concept, redelijk uitgewerkt.

Samara Weaving vond ik in ready or not al boven de rest uitsteken en doet dan in Guns Akimbo opnieuw.

Zeer vermakelijke film.

Daniel Radcliffe met pistolen aan zijn handen moet het opnemen tegen Samara Weaving in een film van de maker van Deathgasm. Dat klinkt als een hele hoop geweldige ongein en wat je ziet is hier precies wat je krijgt. Guns Akimo is een heerlijke over de top actiefilm waarbij men films als Scott Pilgrim, Deadpool en Shoot ‘Em Up in een blender heeft geflikkerd. Guns Akimo is enorm amusant in zijn puberale toon en lompheid. Radcliffe kiest duidelijk zijn rollen uit die hem zo ver mogelijk verwijderen van zijn Harry Potter imago en dat lukt hier weer goed. Tegelijkertijd bewijst Samara Weaving voor de zoveelste keer echt één van de leukste en coolste actrices van de laatste jaren te zijn. Guns Akimo is een prettig gestoorde, strakke en heerlijk domme film; ik heb me in ieder geval anderhalf uur echt uitzonderlijk goed vermaakt.

4 sterren.

Fijn ja.

Je ziet ze niet zo heel vaak dit soort filmpjes, dus is het altijd wat bang afwachten of het ook echt leuk wordt. Had vooraf misschien niet zo heel veel vertrouwen in Howden, gelukkig is deze film stukken beter dan z'n eerste poging.

Radcliffe is ondertussen lang verlosd van z'n Potter imago, Weaving heeft zich de afgelopen jaren echt wel in de kijker gespeeld. Voor dit soort rollen loopt er momenteel echt niemand beter rond. Fijn duo, aangevuld met een freaky villain en een heerlijke cameo van Darby.

Tegenwoordig hoor je vaker spreken over maximalist cinema en daar valt deze netjes onder. Alles zo in your face en uitdrukkelijk mogelijk, met tollende cameras, filtertjes, animatie, slo-mo en eender wat er verder nog in de trukkendoos zit. Ik hou er wel van, zeker als het kundig is uitgevoerd.

In de richting van films als Hardcore Henry, Crank, Scott Pilgrim en Shoot 'em Up. Meer moet je eigenlijk niet weten.

4.0* en een uitgebreide review

Lekker vlot wegkijkend filmpje met verstand op nul. De film komt beide genres tegemoet, zowel qua actie als op komisch vlak valt er genoeg te beleven. 6,5/10

Drie keer Nix

Guns Akimbo maakte mij, toen ik hier voor de eerste keer over hoorde, meteen enthousiast. Het was er tijdens de bioscoop release niet van gekomen om deze te bekijken, maar achteraf kan ik wel stellen alleen maar blij te zijn dat ik dit niet gedaan had. Naast anderhalf uur van mijn tijd (die veel langer leek te duren) was ik dan namelijk ook 10 euro voor een kaartje kwijt geweest terwijl ik hem nu gratis heb kunnen zien naar aanleiding van een corona weggeefactie van Pathé. Een geluk bij een ongeluk, want dit was niet veel soeps.

Aanvankelijk was ik nog wel enthousiast te noemen, maar mijn enthousiasme begon steeds verder weg te ebben. Ik begrijp dat het verhaal hier slechts als kapstok dient en verder totaal niet relevant is. Deze dient alleen maar als een ingang voor de makers om volledig los te gaan, en was het probleem voor mij ook niet. Nee, ik doel hiermee eerder op het grotendeels ontbreken van succesvolle humor, en actie scènes die leeg en inspiratieloos aanvoelen. Het eerste moment dat de actie losbarstte was lekker maar de makers wiste vervolgens nooit goed door te pakken, waardoor de opzet en personages hun charme verliezen en Guns Akimbo veranderd in een draak om naar te kijken.

Jammer, want Daniel Radcliffe deed het in de basis prima en ook het personage van Samara Weaving greep aanvankelijk mijn interesse. Deze werd al gauw minder toen, nadat haar personage Nix aanvankelijk nog werd weggezet als meedogenloze killer, vervolgens maar niet bij kon benen met Miles waardoor hij steeds nét van haar kon ontkomen. Personages reageren sowieso dom en onlogisch, zijn precies op het juiste moment op de juiste plek in dienst van het verhaal zonder dat het veelal ook maar enigszins plausibel aanvoelt. Daarnaast ligt de focus ook veel te sterk op het huidige internettijdperk waardoor Guns Akimbo over een paar jaar al hulpeloos verouderd zal zijn.

1,5*

Leuk, voor een kwartier. Daarna wordt alle geweld en alle bedoelde humor keer op keer herhaalt en weet de film niks nieuws en niks boeiends te brengen. De film doet veel goed met lomp geweld een een aardige visuele look wat ik normaal leuk vind, maar ik heb me hierbij toch redelijk verveeld. Ook Radcliffe blijf ik maar een matig acteur vinden. 1,5*.

Een wat bizarre film qua verhaal, maar de film heeft wel een erg strak tempo. Heel veel actie, maar ook wel humor. De cast deed het ook wel goed, zeker Samara Weaving was weer goed op dreef. Het verhaal verveelde dus zeker niet en het zag er ook wel tof uit. Ik kende de film niet, maar vond het wel een leuke film.

Ja mwah, prima.

Wilde hem na 15 min uitzetten, maar toch blijven kijken en prima vermaakt.

Je moet er niet teveel van verwachten. Dan is het te doen.

Maar ja wat wil je ook met een gast waarbij pistolen aan z’n handen zijn geschroefd. Misschien had ik toch eerst de trailer moeten bekijken, dan wist ik wat me te wachten stond.

Op deze leuke en vermakelijke Actie / Komedie film ben ik gekomen dankzij "Graaf Machine", die afgelopen zaterdag de filmposter ervan plaatste bij "Link de filmposters". Afgelopen zaterdag heb ik de film ook gekeken, maar omdat ik op zondag 1 mei (oftewel de "Dag van de Arbeid") 25 jaar in dienst was bij het bedrijf waarvoor ik werk, heb ik de afgelopen dagen weinig tijd gehad om er een recensie over te schrijven. Daarom dat ik deze nu pas schrijf.

"Guns Akimbo" deed me overigens denken aan films zoals "Shoot 'em Up (2007)" en aan beide "Crank" films en de gekheid die zich afspeelt in "Guns Akimbo" is moeilijk in woorden te omschrijven. Deze film is ook niet voor iedereen weggelegd, maar ben je een liefhebber van bloederige actie en grofgebekte en seksistisch (zoals "Hey, thrift-store-leather-daddy! Suck my clit!") humor, dan zit je met deze film goed.

In "Guns Akimbo" wordt de nerdy videogame-ontwikkelaar Miles (Daniel Radcliffe) ontvoerd door Riktor (Ned Dennehy) en diens handlangers en wordt hij onbedoeld deelnemer in een illegaal spel op leven en dood, waarbij er twee pistolen worden vastgeniet aan zijn handen. Terwijl miljoenen mensen hem via de livestream volgen, moet hij zijn gewelddadige tegenstander Nix (Samara Weaving) zien te ontlopen en moet hij zich in zijn eentje uit deze benarde positie zien te redden en ook moet hij een oplossing proberen te vinden om dit dodelijke spel te kunnen beëindigen.

"Guns Akimbo" is gefilmd als een game, waarbij we hectische, beweeglijke beelden vol felgekleurde visuele elementen zien. De camera tolt rond en zoomt in en uit op de acteurs die worden belicht met het opzichtige neon van een gamecomputer. De voice-over en intense soundtrack creëren met hun extreme galm een roes die de vele actiescènes een eigen karakter geven.

Daniel Radcliffe weet deze fysieke komedie sterk te verkopen en de gebeurtenissen die plaatsvinden zijn droog op een hilarische manier en de film maakt zich niet druk om het plot. Hiervoor geldt absoluut het gezegde: "style over substance", maar wat een heerlijke stijl is het om naar te kijken. Fout en over-the-top op alle beste manieren! De eigenzinnige actiekomedie van regisseur Jason Lei Howden begint kritisch en mondt uiteindelijk uit in een spetterend en entertainend actiespektakel zoals je het nog nooit eerder hebt gezien.

De film draait voornamelijk om Miles, een echte nobody die plots in het middelpunt van de belangstelling staat én kampt met het meest pure liefdesverdriet omtrent zijn ex-vriendin Nova (Natasha Liu Bordizzo). Hoewel het personage over de gehele lijn behoorlijk oppervlakkig aanvoelt, kan je niet anders dan voortdurend meegaan in zijn plezierige hersenkronkels. Daar zit ongetwijfeld het leuke acteerwerk van Daniel Radcliffe voor iets tussen. De Britse acteur schiet en springt erop los, waardoor hij zijn brave imago als "Harry Potter" definitief van zich af lijkt te smijten. Radcliffe is echter niet het enige lichtpuntje in deze prent. Ook Natasha Liu Bordizzo doet het goed en leuk als Mies ex-vriendin Nova en tot slot zie je ook Samara Weaving, die heerlijk grofgebekt en seksistisch is, Rhys Darby en Ned Dennehy in leuke rollen passeren. Leuk detail daarbij is dat echt ieder personage in deze film knettergek is.

"Guns Akimbo" is een vlotte film die bol staat van de lompe actie. De ene schietpartij is nog niet voorbij of de volgende begint alweer. Het bloed spettert alle kanten op en een body count is zinloos. We beleven dit alles met de voice-over van Miles. Die zit vol droge zelfspot, een beetje in de geest van "Deadpool". Net als in "Deadpool" rekt "Guns Akimbo" de grenzen van het genre op en is ironie nooit ver weg. Die humor maakt het cartooneske botte geweld ook meteen beter te behappen.

Het geweld in "Guns Akimbo" is bloederig en sadistisch en de film schermt met homofobie en vrouwonvriendelijke genreclichés. Maar voor je wekelijkse portie opgewekt lomp vermaak kun je prima terecht bij "Guns Akimbo".

Dolle pret!

Een wereld die eigenlijk al vrijwel niet al te veel verschilt als de huidige. Een onderdeel in deze maatschappij is een project waar deelnemers via drones van kunnen meegenieten. Dit onderdeel heeft wel veel weg van een computerspel en doden lijkt al niet meer belangrijk te zijn.

Ongewild wordt de sukkel Miles onderdeel van dit project. Nadat hij in een dronken bui een beetje een te grote mond opzette op Social Media, breken de ontvangers bij hem in en ontvoeren hem. Als Miles echter weer wakker wordt zitten er twee pistolen aan zijn handen vastgeketend. En dit is ook niet voor niks...

Hij blijkt dus wel daadwerkelijk de verkeerde mensen beledigd te hebben. Deze mensen zijn de makers van het spel waar Miles nu in zit. Hij moet het opnemen tegen de schietgrage chick Nix. Maar hoe kan deze goedgelovige kluns nou zijn koelbloedigheid tonen tegen een gedreven schutter die veel raakt, maar zelf nooit geraakt wordt?

Miles brengt zich al heel snel in de problemen. De politie zit achter hem aan, zijn reputatie zal nu wel helemaal niet meer te repareren zijn en zo op deze plotselinge dag moet hij meer kogels zien te ontwijken dan hij, op zijn zachtst gezegd, gewend is. En ook zijn ex Nova, waar hij eigenlijk nog best wel verliefd op is, kan hij nu wel op zijn buik schrijven.... Totdat Nova wordt ontvoert en de tegenstander van Miles wel dichter bij hem staat dan hij eerst dacht.

Dit alles wordt aan elkaar geregen in een adrenalinetrip. Duizelingwekkende pief paf poef-scenes, gestoorde en absurde personages, vechtscenes, achtervolgingen... en dat allemaal zonder braafheid. De remmen gaan echt los en het bloed spettert in het rond.

Dat Daniël Radcliffe zijn tijd na Harry Potter allang voorbij is is ook opnieuw duidelijk. Zijn rol is prima verkozen en Weaving doet daar nog een schepje bovenop. Ook die zwerver had een sympathieke bijrol. En ja, de oldschool vergelijkingen komen ook te boven. Het doet me denken aan een opgepoetste combo van Crank en Gamer tegelijk.

Topvermaak!

4,0*

Overcompensating much...?

Na het nodige serieuzere goede op filmvlak dit weekend, wat overigens niet altijd even goed viel, nog even iets gemakkelijks als afsluiter. En eerlijk gezegd verwachtte ik weinig van Guns Akimbo, maar verraste de film toch op vermakelijke wijze.

En het zijn toch opmerkelijke films en rollen die Radcliffe kiest met ondermeer Horns, Swiss Army Men en deze Guns Akimbo in gedachten. Die dat het slecht is want de films hebben hun charme, maar apart is het wel. Het voormalig kindsterretje met rollen die toch redelijk serieus zijn en dat dit soort rollen, zou zoiets breken met het keurslijf zijn of wordt hem dit nu eenmaal aangeboden? Afijn, veel maakt het niet uit want leuk is het best wel.

Opervlakkig? Ja. Veel diepgang? Nee. Toch wordt er een vermakelijke mix van actie en humor voor de dag gelegd met een vlotheid die grenst aan hyper. Grappig is de wijze waarop Miles de klos is en opgejaagd wild wordt, iets dat trouwens sterk doet denken aan Schwarzenegger's The Running Man. Hardrock metal achtige covers van klassiekers vormen de leidraad qua muziek, de flitsende montage, foute karakters en prachtige locaties, zoals die met al die grafitti, en een bij tijd en wijlen duistere sfeertje, geven het geheel rond de onwaarschijnlijke actieheld gestalte.

En daarmee is Guns Akimbo toch een meer dan vermakelijke en leuke rush te noemen waar misschien ook nog wel een lichte aanklacht in zit tegen de gemiddelde bankstel-smaryphoneterrorist die vanuit alle veiligheid achter een schuilnaam alles en iedereen tegen het haa in strijkt met zijn gestook en geetter. Haha... guess not in dit geval. Radcliffe is best oke, valt Samara Weaving op en dat geld net zo voor Ned Dennehy en zijn crew. En zo is Guns Akimbo best wel een leuke zit ook al is dit meestal mijn genre niet zo.

Guns Akimbo blijft ook bij herziening een leuk filmpje. Radcliffe laat zich op zeer overtuigende wijze meevoeren in de kleurrijke, adrenalinevolle bende die regisseur Howden van het geheel maakt. Hoe overtuigend Radcliffe zijn rol ook neer mag zetten, Weaving komt er bovenuit. Mag ook wel, aangezien ze duidelijk een stuk excentrieker is, maar ach. Geweldig energiek camerawerk, constant trucjes met de montage en een snoeiend tempo zorgen ervoor dat Guns Akimbo eigenlijk altijd vermakelijk blijft. Een leuke weergave van wat entertainment kan zijn als je minder inzet op het inhoudelijke verhaal en meer doordendert met het concept zonder dit al te diep uit te werken en volop inzet op het plezier en de fun. Guns Akimbo mist wel een echte actiesequentie die er echt groots bovenuit steekt, maar voor het gegeven maakt dat weinig uit. Erg lollig.

Wanted 2.0. Echt origineel is 'Guns Akimbo' (2019) niet, maar Daniel Radcliffe is een sympathieke 'everyman' en Samara Weaving gaat heerlijk los als knuffelbare moordmachine. Goede grappen rond Miles' onvermogen om alledaagse dingen te doen, omdat hij twee pistolen aan zijn handen heeft genageld. Een continue spanningsboog met een hyperactieve montage vol flashbacks/flashforwards á la Guy Ritchie en paarse tinten á la Nicolas Winding Refn.

"Oh, my God, I think I'm gonna do a poo-poo in my pantaloons!”

Toch best wel een vermakelijke zit. Toen deze in 2019 werd aangekondigd (of eerder) en uitkwam heb ik hem om één of andere reden toch links laten liggen, geen idee eigenlijk waarom? Wellicht leek het me destijds niet zo'n hele leuke film. Nu ben ik wel van mening dat het niet de beste film is, en dat de film best veel clichés brengt waar ik misschien toch wat meer van verwachtte. Toch weet de film best een vermakelijke actie prent neer te zetten, die met vlagen ook best leuk was om te kijken, al schuttert hij hier en daar echt wel. Ik vond de game effecten best leuk als toevoeging, al had ik misschien een wat stoerdere rol willen zien van Radcliffe, die liet me toch een beetje zitten. Leuk om eens gezien te hebben trouwens al denk ik dat een herziening nog wel even uitblijft.