La Belle Époque (2019)

Gisteren deze film in de voorpremière gezien en ik was er toch niet helemaal enthousiast over. Het eerste half uur was moeilijk door te komen en dacht ik van; waar zit ik nu weer naar te kijken. Dat gedeelte in het nep La Belle Epoque was best wel aardig met dank mede ook aan Doria Tillier in de rol van Margot. Meest hilarische scène vond ik die waar Victor terecht kwam in een scène met nep Nazi's en waarbij hij de nep Hitler een flinke dreun voor zijn kop gaf. Het was ook de enige scène waarbij ik echt moest lachen en dat is toch wel erg weinig voor een komedie zoals deze. Tegen het einde aan vond ik het trouwens allemaal weer een stuk minder worden. Dus, voor mij niet helemaal geslaagd deze komedie. Ligt ook enigszins aan de hoofdrolspeler Daniel Auteuil die mij toch niet helemaal lag.

3,0*

Deze eerste film voor mij in 2020 is een verrassend goede: Franse films vind ik vaak tegenvallen, zeker ook de komische, maar dit is gewoon een heel mooie en intelligente film waarbij de humor niet zozeer grappig of hilarisch is zoals in Amerikaanse komedies maar geestig als in geestrijk zodat de film wel aldoor een blijde glimlach naar boven haalt.

De film is druk en wat verwarrend – zodat je je kop erbij moet houden – maar aldoor interessant waarbij de film commentaar geeft op zowel het eeuwige thema van de liefde als het vluchtige van de hedendaagse maatschappij met zijn gadgets en ‘belevenis’-cultuur. Het drukke en verwarrende is ook functioneel: we leiden ook een druk, jachtig leven waarin we aldoor nieuwe ervaringen of vooruitgang najagen (het leven mag vooral niet saai zijn) en de film blijkt helemaal niet een nostalgische trip zoals Midnight in Paris (2011) te zijn zoals je misschien zou verwachten (hooguit wordt Woody Allens film geparodieerd), maar meer als ‘postmoderne’ films zoals The Truman Show (1998) waarbij men verstrikt raakt in wat echt en wat niet echt is, wat spontaan en wat geregisseerd is.

De boodschap van de film is volgens mij zoiets als dat we alsmaar vernieuwing of vooruitgang willen maar in de liefde moeten koesteren wat we hebben waarbij tegelijkertijd de liefde vaak berust op nostalgie en we het geluk tevergeefs najagen in wat niet echt is. Dat is misschien een beetje cliché voor een romantische film maar zoals we leren heeft de liefde ook geen nieuwigheid nodig. Deze film is een juweel en zal hoog gaan eindigen in mijn eindlijst van 2020. 

Hele leuke Franse komedie. Fijne humor, heerlijk sfeertje en bij vlagen ook dramatisch sterk.

4*

Zojuist terug van la belle epoque. Aparte film die mij sterk laat denken aan Midnight in Paris. Totaal niet mijn genre. Onbedoeld toch traantje weggepinkt aan einde

Dankzij de steun van Victor Drumond [Daniel Auteuil] heeft Antoine [Guillaume Canet] de moed gevonden om zijn droom waar te maken en hij is nu eigenaar en directeur van een enorm en succesvol entertainmentbedrijf dat mensen de kans geeft om hun favoriete periode uit de geschiedenis te herleven. Wanneer Antoine ziet dat de relatie tussen Victor en zijn echtgenote Marianne [Fanny Ardant] stuk lijkt te lopen hoopt hij zijn terneergeslagen vriend te helpen door hem gebruik te laten maken van zijn diensten. Victor kiest voor Parijs in 1974 en wil het moment waarop hij Marianne ontmoette herbeleven. Daarvoor moet Antoine alle details weten, bovendien wil hij zijn favoriete actrice inzetten in de rol van Marianne: zijn vriendin (min of meer) Margot [Doria Tillier], die Antoines gedrag als haar baas echter behoorlijk beu is.

Een wat gekunsteld basisgegeven en het is niet zo vreemd dat het scenario wat ongemakkelijk heen en weer springt tussen heden en (gereconstrueerd) verleden, gezien de verschillende verhaallijnen. Maar Auteuil is buitengewoon sympathiek en realistisch als de man die hoopt zichzelf en de liefde voor zijn vrouw terug te vinden in een reconstructie van het verleden. Bovendien zijn er voldoende vermakelijke momenten om de tekortkomingen van het script te maskeren.

Leuke Franse jaren 70 nostalgie. Ik bespeurde zelf een laagje maatschappij kritiek in het geheel. Zegmaar het Westworld idee een beetje, maar dan in een Frans rokerig jasje of coltruitje.

Fraaie Franse komedie die ons heeft laten genieten van de humor die de Fransman eigen is.

Het eerste half uur was een beetje rommelig qua uitwerking maar voor de rest....OK!

Victor Drumond (Daniel Auteui) wordt door zijn vrouw Marianne (Fanny Ardant) hun appartement uitgezet en komt vervolgens in aanraking met een bedrijf wat de mogelijkheid biedt om een dag van zijn leven over te doen, dit door middel van acteurs en een setting die aangepast is naar de wensen van de klant.

Jammer dat Pathé de film doorschoof naar de art houses, want de film verdient een groter publiek.

Een 7,5.

Best een origineel uitgangspunt en ook aardig uitgewerkt. De film beschikt over een sfeervolle setting (met name de gedeelten in de jaren 70) en een aardige soundtrack. De film weet de aandacht goed vast te houden, maar de personages deden mij weinig en de ontknoping is weinig verrassend...

Redelijke film over een bedrijf die op maat gemaakte ervaringen aanbiedt waarin mensen terug in de tijd gaan. Een prima opzet met een aantal goed uitgewerkte ideeën. Alhoewel de verhaallijntjes goed gemonteerd zijn, is de film eigenlijk wat te vol. Hierdoor wisten de personages me ook niet helemaal goed mee te krijgen.

In het begin had ik wel iets van poeh, met die enthousiaste Fransen, maar gelukkig beterde dit, naarmate de film vorderde.

Het verhaal zelf was wel nog origineel gevonden.

De cast de deed het prima en de muziek en aankleding was mooi gemaakt.

Uiteindelijk was het wel een goeie film, maar ik moest er wel een beetje inkomen.

Prima feelgood film over een stel op leeftijd in een relatiecrisis waarbij de man een opmerkelijk initiatief neemt om de goede tijden nog eens her te beleven. In het begin gaat de film nog wat stroef maar komt later in een stroomversnelling. Film heeft een leuk en origineel concepten wat zichzelf ook niet te serieus neemt. De vaak erg grappige dialogen gaan in snel ratelend Frans waardoor je nog wel eens wat mist maar positieve gevoel overheerst na het zien van deze film. Het zal stellen die al wat langer bij elkaar zijn zeker te denken zetten. Een lach en een traan, wat wil je nog meer..

Hartverwarmende film met een innemende Auteuil als boomer en een mooie rol van Doria Tillier.

Het ingenieuze en sprookjesachtige scenario doet de rest. Leuk!

Deze aanstekelijke fantasie, waarin heden en verleden haast naadloos met elkaar verweven worden, resulteert in een aantrekkelijke goedgevoel film met schitterende dialogen en een lekkere soundtrack. De goedlachse Doria Tillier verrast. Zij steelt de show.

Origineel, fantasierijk en aanvankelijk bijwijlen moeilijk te ontwarren, deze speelse, komedie die echter naarmate hij vordert meer en meer te genieten valt. Zeker van de spitse dialogen in het grappige intrige en uiteraard van het acteren met een Auteuil, Canet, Ardant...

De Franse kijk op The Game - zonder de bovenliggende intrige of het nou wel of niet een spel is, maar in plaats daarvan vol onderhuidse spanning. In de perfectie gespeeld door Auteuil, met een cast om zich heen die hem net genoeg tegenwicht geeft, al gaat het uiteindelijk toch wel vooral om hem. Cliche op cliche, maar dan wel zo charmant gedaan dat dat eigenlijk eerder iets toevoegt dan irriteert, al moet je misschien wel echt iets met de Franse cinema hebben om er zo over te denken - maar dan is het ook wel een echt feestje.

Een film die bij mij minder aansloeg de meesten hier. Ik moest geregeld terugdenken aan de topfilm van Koreeda Wandafuru Raifu (Film, 1998) waarbij ook gespeeld werd om bepaalde herinneringen terug te brengen door ze opnieuw te verfilmen. Wat ik hier dan voornamelijk miste was de tederheid en intensiteit van de impact van deze herinneringen op het personage. Ik miste feeling en passie die ik wel ervoer bij Koreeda.

Los hiervan wel een aantal prima scènes tussen Auteuil en Tillier. De scènes in het café waren de beste. Het overige boeide me minder. Zweeft er wat tussenin wat mij betreft.

een erg voorspelbare film die verder wel sympathiek overkomt. Het kijkt wel redelijk makkelijk en lekker weg maar is soms ook wat vermoeiend. Het gevoel bekruipt dat er wat meer in had gezeten.

Mooie

Sympathieke film, maar op het einde werd het te langdradig

En waarom zijn alle personages Franse eikels ???

Had het iets sympathieker geweest was mijn beoordeling veel hoger geweest....

Hoe ouder je wordt hoe beter je was. Nou laat dat maar aan Daniel Auteuil over. Alles wat deze acteur aanraakt verandert in goud. In deze film keert hij terug naar zijn gelukkigste tijd: 1974. Een tijd waarin Oranje het voetbal transformeerde in een concept dat vandaag de dag nog steeds floreert. Maar dit terzijde. Victor, zoals zijn personage heet, zit op een dood spoor in zijn leven en dompelt zich letterlijk onder in het decor van zijn eigen en mooiste herinneringen. Uiteraard draait het om de liefde. En als zelfs de geënsceneerde werkelijkheid in de vorm van de blonde Margot, die zijn jonge vrouw speelt, die als Poolse huisvrouw en moeder een halt moet roepen tot de wat doorgedraaide Victor mislukt dan rest nog slechts een troefkaart.

Afijn, schitterende film vooral voor mensen met een romantische inborst.

Erg leuke film wat mij betreft, een soort Charlie Kaufman meets Woody Allen, maar dan op z'n Frans, compleet met veel gebabbel, geruzie en emoties die alle richtingen uitgaan. Vond het zowel grappig, aanstekelijk als ontroerend.

Het concept, waarbij mensen kunnen teruggaan in de tijd via extreem uitgewerkte filmsets en scenario's, vergt de nodige suspension of disbelief, maar levert de nodige originaliteit. Daar worden twee romantische en wat familiale verhaallijnen door geweven, die elkaar ook even aanraken. Ondanks dit toch vrij ambitieuze opzet blijft de film wonderwel overeind, mede dankzij het hoge tempo en het sterke acteerwerk (inclusief leuke nevenpersonages). De diepere lagen over o..a. geheugen, nostalgie, vastroesten in jezelf en projecteren van verlangens, worden slechts sporadisch aangeraakt maar mogen er zijn, net door die fijne combinatie van fictie en non-fictie waar de film in uitblinkt.