The Goldfinch (2019)

Naar het gelijknamige boek van Donna Tartt.

Vanaf 10 oktober in de bioscoop (Warner Bros)

Deakins! Instant must watch.

‘Goldfinch’ Bombs - Variety

Plot klinkt echt volstrekt belachelijk.

Nu was ik ook niet van plan ervoor naar de bios te gaan, maar blijkbaar was ik niet de enige met dat idee.

De film is voor een gedeelte opgenomen in Amsterdam, dus ben toch van plan om hem te gaan zien.

Het boek was echt prachtig!

Beter gaan we gewoon het boek lezen

The Goldfinch plummeted - Variety

Jammer dat dit flopt. Zo'n zwakzinnige film als Rambo: Last Blood pakt de centjes wel. Die film is echt slecht.

‘The Goldfinch’ falters | Screendaily.com

Betere cijfers dan die van het 2e weekend in de USA, per theater. Al zegt dat niet veel in dit geval...

Na wat speurwerk; alleen in Pathé Amsterdam gaat deze film draaien. Vue Cinemas (staat al in archief) & Kinepolis laat ook niks zien.

Warner Bros gaat vol op Joker inzetten.

Nou, je mist er niks aan. Net gezien tijdens PAC Filmfestival, maar wat een lange zit was dat! Film is veel te lang. Voor het verhaal had er makkelijk 45 minuten uit gekund. Over het verhaal gesproken, dat gaat alle kanten op zonder enige richting, zodat ik nu nog steeds niet weet waar ik naar heb zitten kijken. De regie en editing maakt het allemaal nog wat erger. Acteerwerk is matig op zijn best, ik vond Ansel Elgort totaal niet overtuigend, de jonge versie was iets beter, maar niet veel. Nicole Kidman heeft haar gezicht helaas zo vol botox, dat er geen expressie meer op zit. Nee, ronduit saai dit.

De synopsis wordt ook nogal lomp en zonder nuances omschreven. Verder heeft het boek een Pullitzer prijs gewonnen. Dus wat dat betreft zijn er mensen die het verhaal wel prima vinden.

Ik wist van tevoren niet echt wat ik kon verwachten van de film. De synopsis en de trailer doen een soort van thriller vermoeden.
Het eerste uur van de film is compleet wat ik niet had verwacht. Het is meer een coming of age film over een jongen die zijn moeder heeft verloren, in nieuwe situaties terecht komt en hiermee om moet gaan. Erg interessant, maar soms oogt het ook wat stuurloos. Want waar wil de film nou naartoe gaan? De focus blijft op het Puttertje liggen, dus je blijft in je gedachte houden dat er iets mee gebeurt.
De eerste helft van de film zitten er ook tijdsprongen in de film waarin er overgeschakeld wordt naar de oudere versie van Theo, gespeeld door Ansel Elgort. De eerste aantal keren voelt deze tijdsprong erg onwennig en voelt het vaak erg gehaast aan. Eerst is Kitsey met Tom, even later is Kitsey gelukkig verloofd met Theo en weer later gaat ze weer vreemd met Tom. Het zijn van die plotelementen die niet lekker lopen tijdens de film en de wenkbrauwen doen fronzen. En relevant voor het plot? Meh...

Op een gegeven moment springt de film niet meer heen en weer en blijft de film bij Elgort in het heden. De film belandt in een stroomversnelling en het misdaadplot ontvouwt zich. Aan de ene kant kon de film die stroomversnelling gebruiken en knoopte het wat losse eindjes aan elkaar. Aan de andere kant vond ik het gewoon niet zo heel interessant en kwam het een beetje uit het niets allemaal.
De film had zich wat dat betreft volledig op de vriendschappen van Theo met Andy, Pippa, Boris en Hobie (ben ik de enige die dacht: Help me Hobie Wan Kenobi, you are my only hope) Kunnen focussen zonder het misdaadplot erbij. Gewoon een pure coming of age zonder geforceerde plotpunten betreft Boris zijn drugskartel.

Emotioneel vond ik de film goed, maar de film heeft zich in te veel bochten moeten wringen om te eindigen zoals hij is geëindigd.

3,0*

Dat geloof ik best. Wanneer dit een digitale release krijgt, ga ik dit alleen kijken voor het camerawerk van Roger Deakins.

Waardeloos. Hak op de tak mislukking. Hoe maak je een film, nou, zo moet het dus niet. Three thumbs down zou Roger Ebert zeggen...

In Groningen draait ie in alle 3 bioscopen, dus alleen Pathé Amsterdam is niet zo.

Hij stond bij mij voor donderdag in de planning, maar 2,5 uur voor een film met niet erg positieve besprekingen... Misschien toch eerst maar een andere film kijken.

Klopt, staan er sinds vandaag bij. Bij Kinepolis gaat hij pas in januari 2020 draaien.....

Enige wat ik kan zeggen is dat de film wel lang aanvoelt, maar toen ik achteraf las dat ie 2,5 uur had geduurd schrok ik wel even. Zo lang voelde de film ook weer niet aan. Maar het is inderdaad wel wat onevenwichtig allemaal

Draait vanaf donderdag ook in allerlei Cineville-bioscopen, in Amsterdam in ieder geval - Filmhallen, Studio K, Cinecenter, The Movies. De verhalen klinken nog niet heel bemoedigend, maar The Secret History was wel een heel tof boek, dus wie weet dat ik 'm toch nog even meepak.

Voor wat mooi camerawerk van mr. Deakins kun je denk ik beter naar 1917 gaan. Daar verwacht ik een stuk meer van.

Bij Kinepolis in Groningen draait ie vanaf donderdag al.

Nou ja, ik kan er toch gratis heen, ga hem vast wel kijken. En mischien ook maar gelijk donderdag, voordat ie wegens gebrek aan succes straks weer op voor mij minder handige tijden draait.

Lage verwachtingen dankzij de negatieve berichten, maar een hele dikke meevaller. Ik heb me erg goed vermaakt met de lotgevallen van Theo. Film heeft me de gehele speeltijd geboeid en ik kan me niet voorstellen dat ie 2,5 uur duurde.

Hoewel het nut me ontging stoorden de stappen heen en terug in de tijd me niet.

Een grotendeels slaapverwekkende film die getuige de titel om het schilderij 'Het Puttertje' van Carel Fabritius draait, maar daar valt lange tijd weinig van te merken. De 13-jarige Theo [Oakes Fegley] heeft een bomaanslag in een museum overleefd, maar zijn moeder is daarbij omgekomen. Theo heeft sindsdien zijn moeders schilderij (Het Puttertje dus) veilig bewaard en vindt onderdak bij Mrs Barbour [Nicole Kidman], tot zijn alcoholistische vader [Luke Wilson] plotseling voor de deur staat. Theo's relatie met zijn vader verloopt erg moeizaam, maar hij vindt een uitvlucht in zijn vriendschap met Boris [Finn Wolfhard]. De volwassen Theo is een antiquair die op het punt staat te trouwen, maar heimelijk gevoelens heeft voor Pippa [Ashleigh Cummings] met wie hij een unieke band heeft.

Het niet-chronologische scenario is rommelig en lijkt een samenraapsel van verschillende, losjes met elkaar verbonden verhaallijntjes met dezelfde hoofdpersoon. Pas tegen het einde is er sprake van enige focus maar dan heb je je al twee uur behoorlijk moet vervelen, ondanks het uitstekende spel van Fegley en Wolfhard. Oh ja, de film draait om een schilderij, mocht u dat vergeten zijn.

Chaotisch verhaal dat nergens boeit en personages die niet tot leven komen. Niet aangrijpend, meeslepend, interessant of spannend. Tenzij antiek meubilair je ding is misschien.

Sarah Paulson en Jeffrey Wright zetten prima hun rol neer maar kunnen de film ook niet redden.

Snel vergeten dit.

1,5 *

Erg goeie film. Ik zou haast de dikke roman maar moeten gaan lezen maar dan eerst maar de eerste roman van Tart over een geheim genootschap(?), naam kwijt. Het springt wat heen en weer maar dat stoort niet, nam me mee. Het doet aan als een modern sprookje of moderne Dickens. Personages, net niet helemaal realistisch, tegen magisch-realisme aan. Ongelooflijk om te verzinnen, een bomaanslag in een museum en een verhaal rond het puttertje van Fabritius terwijl dat in het Mauritshuis hangt en niet in NY. Mooi om NY zo Europees, zo melancholisch te maken. Verder maak ik me er gemakkelijk vanaf en verklap ik niets.

PS Qua lot en toeval raakt de film verder sterk aan het leven als raadsel. Ik wist niet waar het verder over ging, behalve dan dat het uitgangspunt me aantrok. Jongen overleeft bomaanslag in museum. Vooral dat hij in de middle of nowhere terecht komt, in de woestijn. Ongelooflijke lotswending.

Fantastische film. Inderdaad niets voor wie een snel gemakkelijk hapklaar verhaal wil zien. Wat dat betreft kan ik me sommige negatieve reacties hieronder wel voorstellen, want je moet er wel even voor gaan zitten. Maar wat krijg je dan ook een geweldige film te zien.

Geweldig uitgewerkte karakters een prachtige verhaallijn waarin soms complexe en onverwachtte verbindingen zitten. Niet alles is wat het lijkt en de definities van "Goed" en "Kwaad" komen af en toe helemaal open te liggen.