Dora and the Lost City of Gold (2019)

"Can you say delicioso?"

Het is hoogst opmerkelijk om een live action film te maken van de gelijknamige tekenfilm, maar dit pakt nog best aardig uit.

Met de tekenfilm ben ik op zich bekend en deze film brengt de sfeer daarvan prima over, al blijft het wel opvallend dat Dora nu een tiener is. In deze vorm gaat ze samen met haar neef en wat klasgenoten op zoek naar haar ouders. En daarbovenop komt ze op het spoor van de verloren Incastad Parapata. Op deze wijze ontvouwt zich een avontuur à la 'Indiana Jones'.

'Dora and the Lost City of Gold' valt en staat met de portrettering van Isabela Moner als Dora. Zij weet duidelijk het enthousiasme van Dora te vangen. Het is erg knap te noemen hoe ze - ogenschijnlijk - moeiteloos het geheel draagt; van het zingen tot aan haar ongebreidelde naïviteit. Het scheelt ook dat de rest van de cast het naar behoren doet.

Als kijker krijg je een onderhoudend avontuur voorgeschoteld. Dit wordt logischerwijs nergens al te ingewikkeld, maar hier en daar zijn er wat vermakelijke verrassingen te bespeuren. Bovendien valt er altijd wel wat te lachen, hoewel de humor net iets te vaak teruggrijpt naar onderbroekenlol. De knipogen naar de tekenfilm zijn een leuke touch.

Al met al een vrolijke avonturenfilm. Blijf vooral zitten bij de eindcredits voor een toegift.

3,0 Sterren.

Ik ben totaal niet bekend met de tekenfilm, al weet ik er het één en ander van zoals de namen Dora en Diëgo en dat het is bedoeld om te leren voor kleine kinderen. Maar daar houdt het wel op. Dat maakt echter niet uit, want deze film is duidelijk genoeg.

Vermakelijk filmpje is het geworden, een soort Indiana Jones voor kinderen die ook voor mij best genietbaar was, vooral door de uitstekende rol van Moner die volstrekt geloofwaardig een veel te blije puber neerzet met een energie die haast naturel aanvoelt. De hele speurtocht is verder niet spannend en alle gebeurtenissen overleven de personages vrij gemakkelijk, maar dat is er ook de film niet naar. Personages zijn leuk genoeg (niet altijd even goed geacteerd, maar vooruit) en film duurt niet langer dan noodzakelijk en ook nog eens lekkere muziek van The Cure. 3,0*.

Best wel vermakelijk, vanzelfsprekend wel erg voorspelbaar en niks nieuws onder de zon maar tegelijkertijd ook zeker niet vervelend. Isabela Moner is een erg leuke hoofdrolspeelster die haar personage erg veel enthousiasme meegeeft, de "nerd" in dit verhaal was wel heel erg stereotype, maar daar mag je een film als dit misschien niet te hard op afstraffen? ?

Vermakelijk genoeg.

2,5*

Duidelijk gericht op kinderen, waar je vooral in het begin echt met handen voor je ogen zit te kijken omdat het zo awkward is. Maar eenmaal aan het avontuur begonnen heeft de film zo zijn charmes. Alles is vrolijk aan de film en ik denk dat als ik jong zou zijn dat ik hier veel sentiment aan zou beleven. Als volwassene zitten er toch een paar pijnpuntjes die ik niet goed kan hebben. Die geanimeerde aap en vos voegen niks toe aan de hele film. Het zal ongetwijfeld uit de tekenfilm komen (waar ik verder niet bekend mee ben), maar in een live action film past het niet zoals het nu gepresenteerd is.

Voor de rest kon ik me niet echt storen. Het opzwepende karakter van Isabela Merced's (https://us.hola.com/celebrities/2019101829279/isabela-moner-changes-name-isabela-merced/)

is super aanstekelijk en zij zorgt ervoor dat je toch de gehele speelduur met een glimlach zit te kijken.

3,0*

“Oh look, Dora brought a knife on the field trip everybody!”

Leuk. Dat komt vooral door het enthousiasme van Moner, en het plezier dat ze uitstraalt. Dit is een film die duidelijk bedoeld is voor een jonge doelgroep, maar ik moet zeggen dat het allemaal verrassend fijn wegkijkt. Naast Moner zijn ook Longoria en Pena als de ouders van Dora goed op dreef, en ook Madden als Sammy doet het goed. De avontuurlijke sfeer en het vlotte tempo doen de rest. Over sommige special effects zullen we het dan maar niet hebben,

Wie denkt dat It’s Only a Movie zich alleen bezighoudt met de betere blood ’n gore zal zich nu wel achter de oren krabben. Ja, ook Dora is een genrefilm, voor kinderen weliswaar, maar een genrefilm niettemin. En eentje waar ook ouderen zich prima mee kunnen vermaken!

Ben je ouder van een klein kind, dan heb je ongetwijfeld weleens een aflevering van Dora the Explorer voorbij zien komen op tv. Het is een serie met korte afleveringen die voornamelijk draaien om Dora en haar aapje Boots. Andere personages zijn o.a. Rugzak (laten we voor nu de Nederlandse namen nemen voor het gemak), Kaart, Zwieber en Diego. En ze komen allemaal voor in de film!

De makers hebben leuke manieren gevonden om typische (onverfilmbare) elementen uit de tekenfilm over te brengen naar de film. Zo zie je kleine Dora bijvoorbeeld aan de kijker vragen om een woord te spellen, iets wat de vader van Dora ook niet helemaal snapt. De knipogen naar de tekenfilm zijn erg leuk bedacht. Hoogtepunt is ongetwijfeld het moment waarin Dora en haar vrienden trippen op spoor afkomstig van reusachtige bloemen. Als 39-jarige vader zat ik hard mee te lachen met mijn 7-jarig zoontje.

De liefde voor het bronmateriaal is groot en dat maakt van Dora een erg vermakelijke film. Daarnaast doet het avontuur waarin Dora belandt meermaals denken aan Indiana Jones. Zo bevinden de protagonisten zich vaak in situaties die wel erg bekend voorkomen voor de ouderen onder ons. De film barst van losstaande momenten die telkens je aandacht erbij weten te houden. Bijzonder grappige momenten ook, net als de eerder aangehaalde tripscène, maar wat denk je van Boots die ineens de stem van Danny “Machete” Trejo krijgt? Hilarisch!

Dora and the Lost City of Gold is een bovenverwachting aangename film geworden. Dat de makers de bijna onverfilmbare tekenfilm zo goed hebben weten te vertalen is een groot compliment waard. Compliment ook naar Isabela Moner die op zeer aanstekelijke manier Dora vertolkt!

Recensie: Dora and the Lost City of Gold (James Bobin) - It's Only a MovieIt's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Dit moet één van de vreemdere 'ironische remakes' zijn van een nostalgische productie van weleer. Of hoe 'Dora and the Lost City of Gold' (2019) oudere kijkers weet te paaien (met scherpe dialogen vol seksuele toespelingen en poep- en piesgrappen) terwijl het tegelijkertijd nooit te spannend of te eng wordt voor het jongere grut. Verreweg het leukste is Dora (Isabela Moner) zelf, die met haar welhaast maniakale optimisme en archetypische doorbreken van 'de vierde wand' overlevingsstrategieën heeft gevonden om haar solitaire bestaan vorm te geven. Meer een psychische stoornis dan dat het de aanzet vormt tot een educatieve taalcursus. Op dezelfde manier krijgen antropomorfische tekenfilmfiguurtjes als Boots en Swiper een duistere invulling als het onschuldig ogende aapje dat zijn stoere mannenstem verbergt en het narcistische vosje dat erkenning zoekt. Ook zit er in één van de grappigste passages een surreële drugstrip waarin de live-action opeens overgaat in tweedimensionale animatie. Toch gaan de voorspelbaarheid en het suikerspingehalte op den duur wat tegenstaan; het blijft uiteindelijk een kinderproductie die - hoewel het soms wat ondeugende speldenprikjes uitdeelt - veilig binnen de grenzen blijft om die tere kinderziel te beschermen. Voor een filmliefhebber die gepokt en gemazeld is, is 'Dora and the Lost City of Gold' (2019) het soort avontuur dat je al tig keer hebt ervaren.

Hier had ik niet veel van verwacht, want hoe kan je in hemelsnaam een langspeelfilm maken van een simpele educatieve tekenfilmserie als Dora the Explorer? Het is zeker geen goede film geworden, maar het is zeker een stuk beter dan ik had verwacht.

Zelfs zonder de ook maar een hele episode uit de serie gezien te hebben, herken ik enkele knipogen naar de serie en het geanimeerde stukje in stijl van de serie wat in feite een drugsscène is is erg leuk gevonden. De 3D geanimeerde dieren, Boots en Swiper, zien er overigens wel erg matig uit.

Verder is dit een mix van een kinderfilm (met de gebruikelijke naïviteit) en een standaard avonturenfilm. Met name de hoofdpersone is overdreven naïef, maar is wel sympathiek door haar positiviteit. Toch een aardige rol voor Moner/Merced. Voor het plot was het denk ik niet nodig geweest om een tiener van haar te maken. Van mij had dat niet gehoeven, en ik vrees dat dit toch een beetje is om dezelfde reden waarom de K3 dames vaak korte jurkjes dragen: om de vaders mee te krijgen naar de voorstelling. Maar misschien ben ik te cynisch en is het meer omdat kindacteurs vaak nu eenmaal niet de beste acteurs zijn en het dus makkelijker werken is met oudere acteurs.

Qua plot is dit verder volledig voorspelbaar inclusief de rol van Derbez. Natuurlijk blijkt dat hij de antagonist Ik vind hem overigens een leuke komiek, maar ook zijn rol hier is wisselend. Soms leuk, alleen al door zijn gummigezicht waarmee hij elke gelaatsuitdrukking kan nemen op commando, maar soms ook veel te overdreven. De actrice die de nerd speelde leek overigens wel erg op een vrouwelijke versie van Obama.

Beter dan verwacht, maar uiteindelijk niet echt aan mij besteed. Ik ben natuurlijk niet de doelgroep, maar genoeg kinderfilms die ik wel fantastisch vind (bijvoorbeeld Laputa: Castle in the Sky om maar eens een andere avonturenfilm voor kinderen te noemen). 2*.

Tienerversie van Indiana Jones. Een vlotte en vrolijke avonturenfilm voor het hele gezin. Er zitten hier en daar wat schoonheids- en continuïteitsfoutjes, maar een kniesoor die zich daar aan stoort. Een vermakelijke jeugdfilm met Isabela Moner (Instant Family) als innemende protagoniste.

Deze was onlangs op tv en zonder verwachtingen eens bekeken. De film was eigenlijk toch nog tof gemaakt. Knipogen naar de animatiefilm en neemt het ook allemaal niet zo serieus. Swieber en Boots zijn ook van de partij en de rest van de cast deed het ook wel goed. Het was de gedubde versie dus dat was wel wat minder, maar goed.

Het is allemaal wel voorspelbaar, maar daar maalde de doelgroep niet om.

Het was wel een leuke avonturenfilm.

Matig.

Een nogal ongebalanceerde film die niet los wil laten van de oude Dora-serie die gericht is op zeer jeugdige kijkers maar ook graag een spannend en avontuurlijk pad op wenst te gaan. De afwisseling met spannende situaties die voor de jongsten te eng zijn en kinderachtige musicalscenes is dan ook niet al te sterk gedaan.

Dat is echter niet het enige probleem waar Dora and the Lost City of Gold mee kampt. Voor een avonturenfilm ziet het er visueel namelijk niet overtuigend genoeg uit. Na enige tijd gaat de film een CGI-kant op, maar de effecten weten daarin nauwelijks te overtuigen. Het is nogal houterig geanimeerd geweld die de doelgroep waarschijnlijk niet op zal merken, maar de meekijkers zoals ik wel.

Acteerwerk vond ik ook maar zozo. Merced komt er nog wel redelijk vanaf dankzij haar enthousiasme, maar de rol is gewoon te dwaas om er iets goeds mee te doen. Het is vooral een stripfiguurtje in de echte wereld neerplanten en kijken wat er gebeurt, maar de situaties worden er enkel onwerkelijker en ongemakkelijker mee. Dit kan wel voor een deel de intentie zijn, maar Dora verandert niet en uiteindelijk is de film zelf gewoon een soort stripboek. Voor kinderen geen probleem, maar ik had een beetje menselijkheid erg gewaardeerd tussendoor.

Het voelt nergens te lang aan en een redelijk speelse aanpak realiseert een aardige kijkbeurt, maar verder maakt deze film maar weinig indruk. Ik vond de scenes in de middelbare school eigenlijk een stuk interessanter dan in het bos. Een paar aardige shots van de natuur redden het geheel nog een beetje, en daarnaast zijn de personages eigenzinnig genoeg om het energieke karakter van de film bij te blijven.

Verder een redelijk matige film met ondermaatse CGI en vooral vervelende situaties. Een balans is er niet echt. Ik heb geen idee of de film wat dappere kinderen aanspreekt of gewoon de kleinsten onder ons. Beiden lijkt me onwerkelijk aangezien de doelgroepen qua interesses zo ver uit elkaar lijken te liggen. Misschien zit ik daar extra mee, maar ach. Een irritatie is een irritatie zeg ik maar.

Wat vind ik dit een draak van een film!!! Van de ene verbazing in de andere. Een over de top geacteerde awkward puber die net de verharde weg op mag… ik had gewoon plaatsvervangende schaamte.

De scene op het schoolfeest was zo idioot ongemakkelijk dat zelfs mijn zevenjarige zoontje zijn hand voor zijn en mijn ogen deed en zei ‘ik kan dit écht niet aan…’

Het meest absurde van de film waren voor mij Boots en Swiper (serieus inclusief volwassen die roepen ‘Swiper niet stelen!’) Totaal overbodig en ontzettend knullig gemaakt.

De grappigste scene vonden wij de poepscene. Vooral de verwijzing er naar in het Bollywood einde.

Samenvattend deze ongemakkelijke, verwarrende film had wat mij betreft nooit gemaakt mogen worden.

Leuke avonturenfilm die ook voor volwassenen best te doen is. Het verhaal is eenvoudig en voorspelbaar. De uitwerking is geslaagd. De film heeft een lekker tempo en kijkt goed weg. Het eerste deel van de film bevat met name (kinder) humor, waarna al snel het avontuur begint. De humor wordt dan afgewisseld met spanning en actie, met een dikke knipoog. Visueel ziet alles er goed uit met redelijke special effects. Het acteerwerk is soms wat te gemaakt, maar niet storend. Prima film voor jong en oud. 3.5

Als familie film beoordeelt is dit natuurlijk een hele leuke en sfeervolle film.

Waarin Isabela Merced als het karakter Dora bekend van de animatie filmpjes.

Het typetje heel leuk neerzet, en de tekenfilmpjes eer aan doet, ze is hiervoor natuurlijk uitstekend gecast.

Had geen actrice beter kunnen doen.

Inmiddels is zij ook uitgegroeid tot een fantastische actrice.

Verder met een leuke cast en een prima verhaal.

Ook het animatie Aapje Boots die Dora haar trouwe metgezel is, is echt leuk en mooi gemaakt.

Het is nog steeds een gezellige en prima gemaakte film, grappig en avontuurlijke en een vrolijke familie film, vooral erg leuk voor kinderen.

Daarin is deze film als genre geslaagd.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Dora op blu-ray

Elk kwartaal maak ik voor Reviews & Roses een lijst met bioscoopfilms waar ik naar uitkijk. Tijdens het samenstellen van deze lijsten zie ik altijd veel titels voorbij komen. Waaronder Dora and the Lost City of Gold. Uiteindelijk heb ik de film niet in de lijst opgenomen, maar ik was wel nieuwsgierig geworden. De trailer sprak mij destijds ook genoeg aan om de film misschien ooit eens te willen bekijken. Misschien ooit kwam uiteindelijk toen de blu-ray uitkwam. Wat vond ik van de film?

Dora and the Lost City of Gold

In Dora and the Lost City of Gold gaan Dora’s ouders op zoek naar Parapata, de verloren stad vol goud. Helaas voor Dora – in de film 16 jaar -, mag zij niet mee, en gaat ze naar haar neef Diego in de stad. Voor het eerst in haar leven krijgt ze te maken met de jungle genaamd “middelbare school” (een vergelijking met Mean Girls is snel gemaakt, haha). Maar wanneer haar ouders het contact met Dora verliezen, gaan ze op onderzoek uit. Exploring!

Niet de doelgroep

Mijn vriend en ik hebben enorm gelachen bij Dora and the Lost City of Gold. Maar dat komt vooral doordat we tijdens het kijken beseften dat wij gewoon écht niet de doelgroep zijn. De film is absoluut leuk voor kinderen, en waarschijnlijk ook voor volwassenen die ermee opgegroeid zijn, als sentiment. Net als in de tekenfilmserie spreekt Dora soms af en toe rechtstreeks de camera en in en vraagt ze of je dat woord kunt uitspreken. Er is zelfs een moment dat ze écht even teruggaan naar de tv-serie; wat voor de fans erg leuk is.

Wel sterk

Wij waren misschien niet helemaal de doelgroep, en dat zie je ook in het aantal sterren dat ik Dora and the Lost City of Gold heb gegeven terug. Maar dat betekent niet dat de film niet goed was. Voor kinderen is de film namelijk erg leuk opgezet, spannend en leerzaam. Er zitten wel enkele knipogen in voor volwassenen en het geheel was leuk genoeg om de film vermakelijk te vinden. Isabela Merced is ook fantastisch gecast en is helemaal perfect en geloofwaardig als de altijd vrolijke Dora. Maar ook Michael Peña is altijd goed, zeker op het gebied van komedie. Daarnaast zit de film ook visueel goed in elkaar.

Extra’s

De blu-ray bevat vele extra’s waar je je nog tijden mee kunt vermaken. Van bloopers – altijd goed – tot scènes die uit de film zijn geknipt. Maar je hoort ook de acteurs over het spelen van hun personages, en ziet hoe ze specifieke sets hebben opgezet. Bijzonder vind ik dat ze het huis van Dora en haar ouders compleet hebben gebouwd, in plaats van dat ze gewoon een geschikt huis hebben gezocht. Ze hebben er echt veel tijd in gestoken.

Conclusie

Dora and the Lost City of Gold is een ontzettend leuke film voor kinderen, en leuk genoeg voor ouders om mee te kijken. Als iemand die vroeger nooit heeft gekeken naar Dora (ik was er denk ik al te oud voor) bleek ik niet helemaal tot de doelgroep te horen. De film is duidelijk gericht op kinderen en fans van Dora. Gelukkig is de film voor een ieder te versmaden. Lach je niet om de grap zelf, dan wel omdat je de manier waarop het weergegeven wordt hilarisch vindt.