Sonic the Hedgehog (2020)

De aanloop naar deze Sonic-film is wel een rare geweest, met de enorme kritieken online op het design van Sonic, waarna de makers de boel een restyle gaven. Dat komt toch ook zelden voor zeg. Je kan het een gebrek aan vertrouwen in eigen werk noemen, maar het is achteraf gewoon een uitstekende keuze geweest om naar de achterban te luisteren. Want ik had vanavond een paar uurtjes over en dus maar Sonic meegepakt in de bioscoop.

En dan blijkt de film designtechnisch gewoon prima te zijn. Sonic lijkt op zijn digitale versie en zeker als hij aan het sprinten is komt dat Sonic-gevoel wel degelijk boven drijven. Ik heb in de vroege jaren 90 echt wel geregeld Sonic games gespeeld op de Sega Mega Drive. De console kende genoeg leuke games, maar Sonic was toch wel bijzonder met de hoge snelheden en de kleurrijke levels vol gouden ringen. Maar toch waren het geen games die eeuwig speelbaar waren zoals de Super Mario games. Van Mario werd ik fan en die games gingen dan ook op een logische wijze met hun tijd mee, richting het 3D tijdperk. Die games werden elke keer beter, terwijl Sonic games slechter en nietszeggender werden, totdat we nu op een punt zijn dat er niet eens een nieuwe Sega console meer bestaat en Sonic nog hoogstens een bijrolletje speelt in Mario games.

De film doet het best leuk met best acceptabele CGI, een vermakelijke Sonic en een prettig brallende Jim Carrey als Dr. Robotnik. Die laatste had van mij nog wel absurder gemogen, maar hij voldoet. Zoveel leuke films heeft Jim Carrey vorig decennium ook niet meer gemaakt, dus dit is best een redelijke comeback. Waar de makers wel luisterden naar de achterban over het design, hebben ze alleen niet echt begrepen waar Sonic om draait. Zo'n verhaal over eenzaamheid en vriendschap is echt zo afgezaagd. Er zitten wel een aantal toffe spektakelstukken in waarin hij flink snelheid maakt, maar het had echt beter gekund. Van mij had het ook niet perse Sonic in de moderne, realistische wereld hoeven te zijn. Al kan ik me moeilijk een Sonic wereld verzinnen met een leuk verhaal. Wat dat betreft heeft Mario gewoon een veel beter uitgewerkte achtergrond met Bowser, Luigi, Yoshi, Peach en het Mushroom Kingdom. Blijf trouwens wel even zitten voor de aftercredits, daar komen we wel een oude bekende van Sonic tegen en lijkt me de boodschap duidelijk dat Sonic 2 er best zal komen. Het is geen geweldige film geworden, wel een redelijke gameverfilming.

3*

Een film met feest van herkenning, maar vooral gericht op de hele familie en wie bekend is met Sonic. Dus alles is erg toned down en happy, maar dat is op zich geen ramp. Het verhaaltje heeft er vooral onder te lijden en soms gedragen de personages zich ook meer als personages (en dus niet als echte mensen). Al is dit iets wat ik bij een over de top rol als die van Carrey wel kan waarderen. Het zal ongetwijfeld een hate it or love it gevalletje worden. Sonic zelf heeft een goede restyling gekregen na de bakken met kritiek en voelt herkenbaar en vertrouwd aan.

Hoogtepunten van de film zijn de slowmo's (al deden die een beetje aan X-men denken).

Ach, geen hoogvlieger. Echt goed vermaak voor de hele familie. Wanneer je deze insteek hebt kan je het simpele karakter van de film wel vergeven.

3,0*

Jim Carrey speelt zijn schurkenrol met de voet lichtjes op het rempedaal, waardoor de kleurrijke - maar vooral megalomane - Ivo Robotnik de held van dit verhaal nooit overschaduwd en regelmatig de lachers op zijn hand krijgt. Aangezien San Francisco deels in puin wordt gelegd onderstreept het slot weliswaar van een gebrek aan logica die echter te vergeven is in deze pretentieloze, maar onderhoudende SF-komedie met een charismatische stemvertolking van Ben Schwartz als Sonic en een scenario dat de juiste balans houdt tussen actie, komedie en boodschappen over het belang van vriendschap en familie. Verwacht niet al teveel diepgang, maar dit is prima vermaak voor het hele gezin.

En op een persoonlijke noot: de SEGA-promo bracht herinneringen terug aan gouden gamemomenten voor deze veertiger!

Niet helemaal gelukt, dit volstrekt pretentieloze filmpje. Vooral het eerste halfuur moet de film echt op gang komen en is dit te duidelijk op kinderen gericht, qua sfeer, toon, acteren. Maar eenmaal onderweg (letterlijk) wordt de film leuker. Het duo Sonic en Marsden is best oké en er zitten enkele aardige losse scènes in, zoals in de meeste road movies wel. Carrey kon ik dan weer een stuk minder hebben, die gaat er te ver over, zelfs in zo'n film. Grappig is hij niet, storend soms wel. 2,5*.

Met de kinderen geweest. Zij hadden wél een leuke tijd.

Ik was vooral verveeld, Gelukkige relaties waar het glazuur van je tanden af springt. Een Jim Carrey zonder rem. Wel een lichte voldoening dat hij inmiddels gereduceerd is tot slechterik in een b-film. Kinderachtige, maar vooral braaave humor. Eigenlijk is dit gewoon een Herbie film uit 2020.

Zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb.

Beetje zoetsappig en voorspelbaar. Maar het is dan natuurlijk ook een familiefilm. Zelf wel eens Sonic gespeeld, maar kan nou niet zeggen dat ik veel nostalgische gevoelens erbij heb. Leuke cast en vooral fijn om Jim Carrey weer eens als malloot te zien.

3*

"Never stop running!"

Het initiële design van Sonic was niet om aan te gluren. Na veel online geklaag hebben de makers besloten om terug te gaan naar de tekentafel en de snelle, blauwe egel te voorzien van een compleet redesign. Gelukkig voor ons heeft dat besluit goed uitgepakt.

In deze adaptatie zie je hoe Sonic op aarde belandt en door omstandigheden in de kruisharen van Dr. Robotnik komt. Met behulp van de plaatselijke sheriff volgt er een road trip om maar uit handen te blijven van deze maniak. Veel stelt het allemaal niet voor, maar het is prima vermaak voor de fans.

Je moet er enigszins rekening mee houden dat 'Sonic the Hedgehog' een familiefilm is. Qua verloop is dan ook alles simpel gehouden en uiteraard mogen de obligate levenslessen niet vergeten worden. Het gaat zelfs zo ver dat bepaalde plotpunten volledig overboord worden gegooid, toch deert het niet. De road trip levert namelijk voldoende afleiding en humor.

Met een dergelijk titelkarakter draait alles natuurlijk om snelheid. Wat dat betreft kom je als kijker niets tekort. Er zitten genoeg toffe actiescènes in die de krachten van Sonic goed tentoonstellen, hoewel het wel overduidelijk is dat men hun inspiratie heeft gehaald uit 'Days of Future Past'. Daarbovenop is het heerlijk om Jim Carrey weer eens in zo een gestoorde rol te zien waarin hij helemaal los mag gaan; een uitstekende keus om hem de vrije hand te geven.

Al met al een vermakelijke familiefilm tegen alle verwachtingen in. Na dit succes kan het gewoon niet anders dat er een vervolg komt.

3,0 Sterren.

Ik heb weleens een Sonic spelletje gespeeld, namelijk Sonic Unleashed op de PS2 en Sonic Mania op de PS4. Toen ik vernam dat ze hier een film over gingen maken vroeg ik mij meteen af, hoe maak je daar nu een interessante film over? Een blauwe egel die heel snel loopt en gouden hoepels pakt.
En nu ik de film heb gezien, wordt eigenlijk bevestigd dat je hier inderdaad geen leuke film over kunt maken. Het verhaaltje is erg mager en simpel gehouden, en er zitten weinig goede grappen in. Voor de kleinsten zal het wellicht nog wel genieten zijn, hoewel die vast liever een Sonic spelletje zouden spelen.
Jim Carrey, toch al sinds jaren een van de bekendste komische acteurs, speelt zijn rol als dr. Ivo Robotnik wel leuk maar inderdaad nogal ingehouden. Hij lijkt bovendien helemaal niet op het karakter uit de Sonic spellen.
Na de eindcredits zien we ook nog even Tails, het vriendje van Sonic, verwacht je dus maar aan een vervolg...

Deze film zal men waarschijnlijk nog het meest blijven vanwege het feit dat de egel na slechte reacties op de trailer volledig werd aangepast. Ondanks dat ik niet hoop dat dit veel vaker gaat gebeuren - dat het publiek mag schieten op een film voor ze 'm gezien hebben én nog gelijk krijgen - hebben ze hier denk ik wel een punt. Het design is in ieder geval wel beter. En ook best belangrijk, want het grootste deel van de film leunt op Sonic. Een beetje zoals Detective Pikachu vooral leunt op dat CGI hoofdpersonage. Die twee films hebben dan ook veel met elkaar gemeen; allebei zijn het onschuldige familiefilms met een kleurrijk en soms hyperactief CGI figuur en wat minder memorabele menselijke personages erbij om een vrij cliché verhaal te vertellen. En tja, voor een niet-memorabel figuur kom je al snel uit op James Marsden. Die zich nergens voor schaamt, hij zat immers een paar jaar eerder met CGI konijnen in Hop. Jim Carrey geeft ondertussen een 'Jim Carrey greatest hits uit de jaren 90' optreden.

Sonic the Hedgehog is eigenlijk wat je er van kunt verwachten. Script is een rommel en men is vooral bezig om te zorgen dat de film niet slechts vijf minuten duurt. Wat prima had gekund. Je hebt namelijk 's-werelds snelste wezen en een duidelijke tikkende klok in je verhaal en je laat 'm reizen met de auto en maakt gezellig allemaal tussenstops. De film zit wat dat betreft vol dommigheid. Neem alleen al het idee dat robots achter onze helden aanzitten en de almachtige, krachtige en supersnelle egel de auto moet sturen zodat James Marsden met de robot kan vechten ... met een stok. Efficiëntie is de hele film in ieder geval ver te zoeken. Maar alsnog is Sonic hier en daar een best sympathieke film. Met het stekelige hoofdpersonage is weinig mis en de onderonsjes tussen hem en Marsden zijn best aardig. En toegegeven, soms heeft de film een paar sterke grappen. Moest vooral enorm lachen om het einde, waarin de helden voor het redden van de wereld als dank een giftcard van 50 dollar voor Olive Garden krijgen. Een goede grap of hilarisch domme product placement, ik weet het niet; maar erg geestig was het wel.

2,5 sterren.

Ik had het niet verwacht maar dit was toch wel een leuke verfilming van een computerheld/game.

Ik heb me hier prima mee vermaakt en zou een tweede film niet eens erg vinden.

Jim Carrey is eindelijk weer eens goed op zijn plek in een film en dat is zwaar genietbaar.

Visueel is de film ook erg tof.....

Geinig filmpje, leuk voor jong en oud, zeggen ze dan meestal. Die egel is niet bijzonder goed of slecht, zal weinig kinderharten voor zich winnen, maar het verhaal, hoewel dat inhoudelijk weinig voorstelt, wordt snel en pittig verteld en kent weinig momenten dat het inzakt. Marsden in de hoofdrol is ok, niet zo goed als in Seks Drive, maar we kunnen empathie voor hem voelen. De film wordt echter gemaakt door Carrey's hilarische schurkenrol, die qua niveau dicht in de buurt komt van zijn lekker over the top Riddler bijdrage in Batman Forever. Grappig dus deze Sonic, beter dan verwacht, maar het waarschijnlijk onvermijdelijke vervolg hoef ik dan toch weer niet te zien.

Leuke familiefilm. Het verhaal zit niet echt goed in elkaar en hangt als los zand aan elkaar. De uitwerking is echter wel van een prima niveau en redt het slappe verhaal. De film kijkt lekker vlot weg en is vermakelijk voor jong en oud. In een rap tempo volgen er leuke actiescenes afgewisseld met de nodige humor. De acteurs hebben er allemaal schik in en de chemie is prima. Visueel ziet de film er ook goed uit met uitstekende special effects. Daarnaast is het een groot feest van herkenning voor de game liefhebbers. 3.5

Ik ben fan vd kleine energieke Hedgehog. James Marsden zie ik ook wel graag bezig, Jim Carrey daarentegen is niet zo m'n ding, maar hier valt het al bij al nog mee, tis niet té storend, maar fan zal ik er nooit van worden. Film kijkt van begin tot eind lekker weg, luchtig, niet te veel nadenken en gewoon lachen en genieten.

Als Sega en Sonic fan aangenaam verrast van deze familiefilm.

Verhaal zit goed in elkaar, en mooi geanimeerde Sonic.

Jim Carrey is top als de slechterik dokter Ivo "Eggman" Robotnik.

Als gameverfilming aangenaam vermaak en van mij mag er gerust een tweede van komen.

Opnieuw een film gebaseerd op een game die niet meer dan matig is.

De onderbroekenlol is ruim aanwezig, er ontstaat natuurlijk een bromance en de badguy wordt op vermakelijke wijze verslagen.

De kijk-eens-hoe-snel-sonic-is scènes heb je al vaker gezien (the flash, x-men), maar gelukkig is het tempo van de film prima en hebben ze sonic op een goede manier aangepast na de shitstorm aan kritiek die ze over zich heen hebben gekregen.

Niet heel slecht, maar ook zeker niet de beste gameverfilming.

“Where am I? What year is it? Is the Rock president?”

Ik denk wat ‘Mario’ voor veel mensen heeft betekend, betekende ‘Sonic’ dit voor mij. Ik ben zowaar opgegroeid met dat kleine blauwe wezentje en het was terug in de tijd (gelukkig niet zover terug) een hele hype zeker als je het speelde. Geweldige tijd heb ik er mee beleefd en het is zeker één van mijn favoriete game karakters maar, dan valt deze film toch gauw in het niets. Toch wel geinig, deze films is mij vooral op het pad gekomen na de vele ‘memes’ die ik zag op het online web over de eerste variant van de getekende ‘Sonic’ die er volgens velen mensen online niet uit zagen (ook ik vond hem best lelijk) waardoor men zich genoodzaakt voelde om dit te veranderen. Slechte publiciteit is ook publiciteit en de film kreeg hier door wel veel praat.

Ik was al niet al te huiverig voor het opzetten van de film. De trailer was voor mij nietszeggend, ik kreeg er wel zin in omdat er een ‘jeugdheld’ verfilmd werd maar ik zag het al helemaal de verkeerde kant op gaan. En dan opent de film vrij leuk, met een paar introducties zien we ‘Sonic’ al gauw voorbij razen en kan de pret zogenaamd beginnen. Tot ik al de aandacht verloren was hoe hij precies bij de normale mensen terecht kwam was het eigenlijk vrij vreedzaam. Je komt leuk de tijd door met ‘Sonic’ die de mensheid observeert maar zich ook alleen voelt.

De eenzaamheid stijgt hem boven het hoofd waarna hij na een bepaalde woede-uitbarsting een elektrische golf veroorzaakt en zo een heel groot stuk plat legde van stroom. Hierdoor kreeg hij aandacht van de schurk ‘Dr. Robotnik’ die naar hem op zoek gaat. ‘Sonic’ komt bij zijn vlucht poging uit bij ‘Tom’ die hem een handje helpt en helpt met onderduiken. Hierna ontstaat er een hevige strijd tussen ‘Sonic’ en ‘Dr. Robotnik’ tijdens een kat en muis spel en moet ‘Sonic’ met zijn nieuwe vriend ‘Tom’ zien te vluchten.

Het verhaal was dus nog wel leuk om te volgen maar, dat was denk ik ook wel zo’n beetje het enigste in de hele film. De CGI is prima, daar kan ik ook niks op aanmerken maar er is simpelweg geen één scene ‘komisch’ en het ligt er allemaal heel dik op. ‘Jeff Fowler’ zorgde hierdoor dat de personages te grappig over moesten komen met erg slechte one-liners en dat verpestte nogal de sfeer in de film.

De film moest het eerder van zijn momenten hebben, de drukke ‘Sonic’ weet veel te redden en ook de ouwe rot in het vak en tevens redder in de film ‘Jim Carrey’ weet er tenminste nog wat uit te trekken, in zijn terugkomst. Hopelijk zien we na deze nog wat meer titels van hem in de toekomst, zal vast wel. Blijft een leuke acteur.

Maar toch, de film kent bijna geen pit. De komische scenes zijn totaal niet komisch en dat deed soms wel pijn om te zien. Zo geforceerd grappig zijn is kunstig maar, toen ‘Sonic’ een zogeheten ‘Fortnite dansje’ deed haakte ik af. Dat kon ik gewoon niet meer verteren en dat heeft voor mij toch een heel groot gedeelte van mijn kijk plezier vervaagd.

Ik ben dus zeker niet onder de indruk van de film. Ik was aardig blij om te zien dat er een niet al te lange tijdsduur aan vast hing want langer dan dit was wel een zware zit geweest. De CGI blijft goed, en het verhaal blijft wel leuk om te volgen maar het algemene plaatje is gewoon te zwak.

1.5*

Redelijke film over een sheriff uit een klein stadje die gesolliciteerd heeft bij de politie in een grote stad. Een mager verhaaltje en het blauwe wezentje deed me ook niet zoveel (misschien ook omdat ik niet echt bekend ben met het computerspel waarop deze gebaseerd is). Hier en daar best grappig en een aantal leuke actie-scenes. Jim Carrey is op zich goed gecast, maar doet niets neuws hier. Een nipte 3.0 sterren.

De film was ok.. gelukkig weer eens een glimp meegepakken van de geniale acteur jim carrey... maar overall... vond ik het wat aan de magere kant...

Dit is natuurlijk dom en simpel vermaak, maar wel leuk en grappig gedaan. In zijn genre is er eigenlijk niks mis met deze film. Jim is weer eens erg grappig. En James doet het ook uitstekend! De special effect zijn best mooi gemaakt.

Jim Carrey heeft er duidelijk lol in en maakt de boel nog enigszins draaglijk, maar afgezien daarvan is dit erg, erg matig. De lelijk geanimeerde titelfiguur is hier voorzien van een vrij irritante stem en persoonlijkheid en weet eigenlijk op geen moment te overtuigen. De voorspelbare en erg gemakzuchtig uitgewerkte plot helpt ook niet mee. James Marsden doet zijn best in de ondankbare hoofdrol maar ook hij kan de film niet vlot trekken. Nee, dan heb ik me destijds meer vermaakt met de gelijknamige SEGA game.

Poeh dit was stukken matiger dan ik had verwacht, wat een flauwekul.

Alle punten zijn voor Jim die erg veel plezier uitstraalt, al voelt alles wel een beetje als herhaling.

Rest van cast weet de doods geschreven personages nauwelijks tot leven te brengen.

Ook The Blue Blur is vaak pijnlijk ongrappig, het lijkt totaal mijn humor niet. Misschien te kinderachtig?

Sowieso hadden de makers voor Andy Samberg moeten gaan wat Sonic betreft.

Ik was ook niet bepaald fan van het spelletje, was te druk bezig met de PlayStation denk ik.

Mooi gemaakt is het wel en als Tails en Knuckles opdagen in het vervolg wil ik het zeker overwegen.

Deze familiefilm eens bekeken en het was wel een vermakelijke film. Geen moeilijk verhaal, maar toch eens leuk om gezien te hebben. De cast deed het goed en het zag er nog goed uit. Zelf heb ik niet veel met de spelletjes, maar kon de film toch appreciëren.

Nog best geinig eigenlijk. Misschien ook omdat mijn verwachtingen van Sonic nogal laag waren. En natuurlijk is dit op geen enkele manier hoogstaande cinema of komt het daar ook maar enigszins in de buurt. Platgereden paden en vergezochte zaken, je kent het wel. Maar toch best geinig. Zeker niet in de laatste plaats door Carrey die vrij zijn ding mag doen en lekker op dreef is.

Lange tijd uitgesteld, deze film. Ik vond Sonic altijd wel een leuk personage in de Mario & Sonic games en ook zijn tv-serie, Sonic X, heb ik in mijn jeugd geregeld met plezier gekeken. Het idee van een film, geheel volgens het uitgemolken concept van een fictief figuur die in 'onze' wereld belandt, sprak me toch wat minder aan. Bovendien kan ik me nog die bewuste trailer herinneren met het oude design van Sonic, hetgeen er vreselijk uitzag.

Toch maar de film een kans gegeven, met name omdat ik Jim Carrey graag nog eens in actie wilde zien. Laat ik positief beginnen: de opfrisbeurt in de vormgeving mag er zijn. Sonic lijkt weer op Sonic en diens snelle acties en de beelden van zijn wereld zien er ook prima uit. Daarnaast is het gelukkig genieten van Jim Carrey, waarvan ik al hoopte dat hij voor deze film zou terugkeren naar zijn roots. Tot op zekere hoogte doet hij dat ook. Ik krijg wel de indruk dat hij zich een beetje inhoudt (hij is natuurlijk ook wel weer een stukje ouder geworden), maar tegelijkertijd maakt het dat mogelijk draaglijker voor het publiek dat normaal geen fan van hem is. Bovendien heeft hij toch genoeg momenten waar hij mag schmieren en zijn uitbundige Ace Ventura trekjes mag laten zien. Leuk, want dat is veel te lang geleden.

Mijn grootste probleem is wel dat de film vrij weinig om het lijf heeft. Het verhaal is flinterdun en het is dan ook weinig verrassend dat de film soms wat 'filler' bevat. De humor van Sonic zelf lijkt vooral op een jonge doelgroep gericht; er kwamen iig meerdere scènes voorbij die overduidelijk grappig bedoeld waren maar niet leken te werken. Ook de climax is uiteindelijk een beetje flauw na een veelbelovende aanloop. Men lijkt er overduidelijk op berekend het verhaal verder te kunnen uitsmeren in een vervolg.

Sonic is uiteindelijk een waardige verfilming geworden. Een leuk tussendoortje waarin lang niet alles werkt, maar wel veel afwisseling aan bod komt en de bad-guy een groot pluspunt vormt. Van mij hoeven er niet per se tig vervolgen te komen, want daar vind ik het toch net wat te simpel voor. De eerstkomende sequel vind ik dan wél weer veelbelovend. Benieuwd wat ze verder met de terugkeer van Knuckles en Tails gaan doen.

3*

Nostalgie want ik heb als kind uren op mijn Sega het spel Sonic gespeeld. Leuke verfilming van het spel. Grafisch mooi in beeld gebracht. Alleen vond ik het een wat emotieloos verhaal. Pogingen tot sentiment raakten mij niet. Is eerder gericht op een jeugdig publiek. Wel leuk om Jim Carrey nog eens bezig te zien in zijn klassieke rol van ‘gekkebekkentrekker’ al heeft hij op dit vlak ook zijn beste tijd gehad. Aangenaam vertier maar niet van hoogste plank…

Ben Schwartz en James Marsden vormen een weinig interessant duo, maar Jim Carrey daartegenover doet het werkelijk geweldig als Dr. Robotnik. Regisseur Jeff Fowler had voor deze film enkel meegewerkt aan animatiefilms, waardoor het altijd even een raadsel blijft hoe zo'n naam opeens een project van maar het liefst 85 miljoen aan budget mag dirigeren. Toch slaagt hij erin om een aanstekelijk tempo te ontwikkelen en een meer dan redelijke finale te regisseren. De effecten laten regelmatig te wensen over, maar de designs en wereldschepping zijn meer dan bovengemiddeld. Daarnaast blijft Sonic the Hedgehog nergens teveel hangen in dramatiek en duurt met 99 minuten gelukkig niet te lang. Het gespeel met tijd en enkele komische interrupties dragen bij aan het hoge tempo, maar verder heeft een film als deze niet echt veel om indruk mee te maken. In dat opzicht is het een pure cash-in, maar wel een vermakelijke cash-in.