Us (2019)

Met Us heeft Jordan Peele opnieuw een vrij aardig horrorwerkje afgeleverd, die net als Get Out meer bedoeld lijkt als maatschappelijke satire/allegorie dan als pure volbloedhorror, en waar ik ook net als Get Out me behoorlijk mee vermaakt heb zonder ook echt weggeblazen te worden. Als eerste advies voor de lezer, probeer de film te gaan kijken zonder al te veel voorkennis. Maar als je toch echt verder wilt lezen, dan mag dat uiteraard. In Us zien we het gezin van Addie, Gabe en kinderen Jason en Zora lekker op vakantie gaan, maar als ze 's avonds bij hun vakantiehuis zitten komt een groepje dubbelgangers met bruut geweld hen aanvallen. Dit slaan ze af, maar al snel blijkt dat zij niet de enigen zijn - overal zijn mensen aangevallen/vermoord door dubbelgangers. Hier komt nog een verhaaltje bij kijken over Geketenden, die een soort van gecreëerde dubbelgangers zijn maar die in plaats van een goed leven een ondergronds kloteleven hebben. En die willen wraak.

Us is een lekker vlot filmpje, dat nergens echt sleept ondanks een toch serieuze speelduur. Leuk ook om Luniz prominent voorbij horen te komen. De droge dad jokes van Gabe kan ik me ook wel mee vermaken, en zodra de dubbelgangers in beeld komen wordt het regelmatig nog best spannend, en gezien hun activiteiten en hoe ze er uit zien blijft het WTF-gehalte ook aangenaam hoog. Maar vlot wegkijken is één ding, echt indrukwekkend werd de film niet. Als horrorfilm zelf is het wat aan de tamme kant, wat op zich niet zo erg is, het is ook niet de insteek van de film om puur voor de horror te gaan. Maar nadat de eerste verrassingen wat weggeëbd vond ik het verhaal uiteindelijk ook niet geweldig; letterlijk genomen was het een leuk idee maar rammelde het behoorlijk met aardig wat deus ex machina's (of misschien begrijp ik sommige dingen gewoon niet helemaal, zou ook niet de eerste keer zijn), en als maatschappijkritiek (de armen als de Geketende versies van de rijken) is het wederom een leuk idee maar ook daar vind ik de allegorie niet zo heel scherp.

Desondanks prima mee met Us vermaakt, een dikke voldoende verdient het ook zeker, maar de topfilm waar ik heel stiekem toch wel een beetje op zat te hopen, die is het niet geworden.

leuke film, pracht soundtrack ...mooiste scene is de openings...het konijn...camera langzaam naar achteren...leek net of al die konijnen in de hokken uit de voorkant van de zaal omhoog kwamen. Mooie film , alleen snapte ik er geen biet van.

Ik kan jouw beoordeling over de film op deze track loslaten; de score is ook niet echt spannend meer en wordt vanzelf een beetje saai zelfs, ondanks ook dan weer enkele losse goede momenten.

Wellicht dat-ie wel werkt in combinatie met de beelden. Moet 'm nog zien.

Ik moest trouwens ook een beetje denken aan The Brøken (2008).

Naar mijn mening een perfecte horror film!

De wijze waarop Red en Adelaide met elkaar praten, vond ik helemaal niet kloppen met de uiteindelijke twist. De hints dat er sprake was van een verwisseling waren er natuurlijk wel. Maar ik vond uit alles wat "de echte" Adelaide zei eerder blijken dat ze er wel vanaf het begin zat.

Hadden meer mensen dit? Of vonden jullie het wel kloppen?

Een van de betere horrorfilms , Ik kan het niet echt een schrikhorrorfilm noemen als je een resem aan jumpscares verwacht kom je bedrogen uit. Maar wel een hele goeie Psychologische horrorfilm.
Qua vormgeving en acteerprestaties is deze net iets beter als de voorgaande film van Peele "Get Out".
Peele werkt hier opvallend met dezelfde opbouw als "Get out" het verhaal begint met iets dat in het verleden is gebeurd. Deze keer is dat het kleine meisje dat in een soort spookhuis haar dubbelganger tegenkomt. En daarna luide opbouwende muziek met rode letters net zoals in het begin van "Get Out" maar in " Get Out " dan met blauwe letters De opbouwende beginmuziek die steeds terug komt is geniaal.De schaarse jumpscares die er zijn worden optimaal gebruikt aan de hand van een hele goeie spanningsopbouw. Peele wilt hier ook een actueel thema in gooien dat heb ik net gemist als iemand me kan vertellen wat dat thema hier is? Ik begon ook een beetje sympathie te krijgen voor de dubbelganger van Lupita. Die deze film toch o zo prachtig vertolkt alle twee de rollen zijn beestig goed neergezet. De twist van de wissel vond ik goed gevonden daarna kreeg ik echt sympathie voor de zogezegde dubbelganger. Ook de twist is goed uitgewerkt met kleine verwijzingen en mooie liedjes die ook verwijzen naar verschillende gebeurtenissen zoals bv Fuck the police van NWA met de moord scene van de blanke familie. Komedie mocht ook niet ontbreken en sommige grappen komen op een totaal verkeerde timing waardoor de spanning nog harder word opgebouwd en de scene heel ongemakkelijk word. In veel opzichten is deze beter dan " Get Out " maar sommige details hebben ze niet aan gedacht zoals bv Hoe komen de getekende ( dubbelgangers) aan perfect propere overals , En hoezo hebben ze scharen als ze al jaren zonder leiding staan? Hoe planten ze dan voort ? Deze details zorgen na de twists , want er zijn meerdere wel voor plotgaten maar dat mag de pret niet drukken bij Us. En ik vergeef het de o zo sympathieke Peele ook gewoon omdat de film perfect gecast is, Heel goed geregisseerd is en het gebruik van de muziek is fenomenaal daarom geef ik deze film echt wel een 4,5

Pfff tja, ik had hier na het kijken van de trailer, toch wel wat meer van verwacht.

Het verhaal begon goed, maar werd snel een ongeloofwaardige, komische film. Over echte horror hoef je niet te spreken, het was meer een thriller en de spanning was echt ver te zoeken. Doordat de spanning ontbrak werd het meer een lange zit in de bios en dacht ik steeds wanneer komt er een eind aan deze film.

Over de acteurs heb ik niks op aan te merken ,vooral de kinderen deden het goed.

Kortom bij vlagen, een aardige film...maar de eentonigheid, naar mate de film vorderde, had de overmacht. Ze hadden de film wel wat korter mogen maken.

3 sterren!!!!

Die rode draad (van mensen) op het einde is daar trouwens ook een goed voorbeeld van. Je begint hier met een verhaal te vertellen over een meisje dat in haar jeugd een trauma beleefd en dat nog steeds probeert te verwerken. Niet ver van dezelfde plaats van gebeuren (waarom eigenlijk) koopt datzelfde meisje daar met haar man een vakantiehuis om rust te vinden. Dat vinden ze daar blijkbaar niet, want de vrouw des huizes is haar trauma nog niet verwerkt en durft eigenlijk het huis niet uit. Eigenlijk hoeft die vrouw haar huis dan uiteindelijk nog niet buiten te komen (heeft gelukkig nog wat ontspanning gehad) want het gevaar dreigt binnenshuis. En dan slaat het verhaal plots tilt. Er wordt wat vastgezet, wat vragen gesteld, vreemde verklaringen vastgelegd, om dan enkele foute, aparte scènes in te blikken die het verhaal opnieuw moeten laten draaien. Een nieuwe spanningsboog, nevenpersonages die het verhaal moeten verderhelpen, nevenpersonages díe koudweg worden kapotgemaakt.
En dan komen onze vier helden opnieuw in beeld. Ongedeerd en wel bespreken ze dan hoe ze de vijand tegemoet zullen gaan. Dit terwijl hun beste vakantievrienden, ook met z'n vieren maar kort en ongelukkig ten val gekomen tijdens een vorige scene, dood op de grond liggen en de grappige vaderfiguur een lichaam bijna gebruikt als voetsteun. De vijand is in dit geval nooit ver weg en ondanks hun 'Home-Alone'-achtige manier van denken, is vluchten hun enige optie. Helaas, pindakaas, is vluchten een ver-van-bedshow want na een donkere nacht vluchtend wegrijden tot aan de ochtendzon blijkt hun veiligste bestemming nog steeds ... dat vakantiehuis waar ze het gevaar hebben leren ontmoeten! Daar nog niet goed opnieuw aangekomen worden hun gezinsbanden nog meer verwoest als de zoon des huizes wordt meegenomen naar de duistere krochten van het Amerikaanse ondergrondse, alwaar voor zoonlief de waarheid ter hore komt en dan komen we tot dit schrijven tot de vaststelling dat zowel zoon als dochter zijn voortgekomen vanuit de krochten van de Amerikaanse metro. Om dan nog te eindigen met een rode geleide draad die begint vanuit 'The U.S.A.' die geen einde lijkt te kennen (gewoon een ondergrondse metromuur bouwen, geraakt die shit niet onderwaterdoor!). En voor de rest valt het me ook nog wel wat op dat elke vaderfiguur in dit verhaal als onnozele clown wordt bestempeld, tijden van gelijkheid verdienen wel meer dan dat ...
Leuke film, niet te veel bij nadenken! ☺

Kan iemand me zeggen of dit weer zo een blacks only film is, waarin blanken enkel geportretteerd worden als tot op het bot rotte racisten? Want dan laat ik het liever voor wat het is. De enige reden dat zijn vorige film de bioscoop haalde, was net omdat blanken eens lekker door de mangel gehaald werden. Cinematografisch dieptreurig. Geldt dit ook voor Us of valt er hier voor iedereen wat te genieten? De lovende reacties in de media doen alvast het ergste vermoeden.

Ik zou als ik jou was niet naar deze film gaan kijken. Niets voor jou. Als je als blanke de vorige film van deze regisseur al niet kon verdragen wegens de racismekaart, dan dit gewoon lekker naast je neer leggen. Al heeft deze film niets met racisme te maken, denk ik toch dat jij je alleen maar gaat ergeren. Gewoon lekker thuis blijven, niet kijken, niet doen.

Sterke thriller met met een vleugje horror. Er wordt in de film welgeteld 1 grap over blanken gemaakt, en dat is verder prima. Verder zie ik niet in wat deze film, die het vooral van een sterk en intrigerend plot moet hebben, met politiek te maken heeft maar dat zal verder wel aan mij liggeb. ?

Zojuist in de bioscoop in Vietnam gezien en aangezien dit een communistisch land is, is er vrij veel uit de film geknipt. Blijkbaar is er een overheidsprogramma gestart en verklaard dit de klonen, maar voor mij bleven er veel vragen onbeantwoord en zorgde dit voor verwarring en uiteindelijke teleurstelling. Voor nu een 2.5, maar kans op verhoging bij de herziening.

'Us'-regisseur Jordan Peele geeft voorkeur aan zwarte hoofdrolspelers in zijn films | Filmtotaal filmnieuws

Een blanke regisseur zou eens moeten zeggen dat hij liever met blanken wil werken...

Hij had de uitleg bij de casting voor z'n hoofdrolspelers misschien beter achterwege kunnen laten idd.

Maar ik snap z'n motivatie wel. En hij heeft een punt natuurlijk.

Wat wordt ik hier op het verkeerde been gezet.

Ik vond dit zo'n waardeloze film dat ik er bijna uit was gellopen.

Maar de score is bijzonder hoog hier wat ik een compleet raadsel vind.

Onevenwichtige vreemde nooit spannende film met een zeer belachelijk einde.

Waar zijn bv alle andere mensen op het einde? Alsof zij de enigen zijn die zich kunnen verdedigen.

Waardeloos.

Het hele verhaal slaat werkelijk helemaal nergens op.

Een beetje relativerende humor maakt het nog net iets te pruimen.

Ik zag het al aan de trailer en ik had het dus toch goed gezien dat ik het niks zou vinden.

Gelukkig heb ik een moviepas en maakt het niet zoveel uit anders was het voor mij weggegooid geld.

Anderhalve ster.

Met mijn broer gisteren genoten van een vermakelijke bullshitfilm.

Toen ik na een gezellig avondje uit op de fiets zat om mijzelf een weg naar huis te trappen dwong ik mijzelf te bedenken wat ik nou eigenlijk van deze film vond.

Resultaat: 1. Een vermakelijke bullshitfilm maar wel gewoon een bullshit film

2. Een serieuze versie van Scarry movie

Het begin was wel goed, al snel zaten we flink achterover gedrukt met een paar goede momenten van spanning en een dosis schrik die ons om de oren vloog. Het leek een goed begin te zijn van een goede film. Goed, in de zin van vermakelijk want als je van horrorfilms met een goed verhaal houdt dan ben je hier niet echt aan het goede adres. Al deed het begin wel vermoeden dat het die kant op zou gaan. Helaas, op geen enkel onderdeel werd echt goed doorgepakt.

Alleen is dat wel enorm vaak het geval zonder dat het uitgesproken wordt. Peele durft het tenminste te zeggen en heeft er bovendien een goede reden voor.

Eendagsvlieg?

Jordan Peele's Get out beoordeelde ik met een nette 4 sterren, dus logisch dat ik naar het tweede project van deze regisseur uitkeek. De uitgebrachte trailer vond ik fantastisch, en toen de eerste reviews ook nog eens positief bleken was ik overtuigd: dit ging de tweede klapper voor Peele worden.

In de eerste akte van de film leek het ook die kant uit te gaan. Het eerste shot creëert gelijk mysterie en het duurde dan ook niet lang voor de spanning zich gestaag op begon te bouwen. Ik was volledig in mijn nopjes totdat Red haar mond opentrok en er een stem uitkwam die eerder komisch, dan angstaanjagend was. Helaas bleek dit een teken aan de wand want naarmate Us vorderde kwamen er veel meer irritatiepunten voorbij.

Het tweede punt waar ik mij sterk aan irriteerde was het tweede gezin wat bij het verhaal betrokken werd en wat gelijk als slachtvee ingezet werd. Dit werkte totaal de verkeerde kant uit. Deze scène moest de moorddadige precisie van de dubbelgangers in beeld brengen waarbij het hele gezin in luttele seconden werd omgelegd. Dit zorgde ervoor dat het overleven van het Wilson gezin volstrekt ongeloofwaardig werd. Zeker als zij dan ook nog eens met gemak de dubbelgangers van de Tyler familie om weten te leggen. Terwijl deze klonen het gezin binnen een oogwenk killen maar een kloon Adelaide bijvoorbeeld ook vast ketend aan het bed, in plaats van dat ze haar dan ook niet gelijk om wil brengen. Voor alle mensen die de film nog niet gezien hebben en tussen de spoilertags door moeten lezen: de dreiging was dus niet consistent en gaf het Wilson gezin veel te veel mogelijkheden om aan alle horror te ontkomen. Ik gunde het dit gezin om te overleven, maar het had veel meer impact gehad als twee of drie leden van het gezin door hun klonen vermoord werden, als ze echt zo meedogenloos waren. En oké, richting het slot dood Red de echte Adelaide, en lijkt het erop dat Pluto Jason vermoord (of was het toch andersom?), maar hun dood had meer impact gehad op een veel vroeger moment tijdens de klopjacht, en de klonen dan ook meteen als een grotere dreiging neergezet. Een echte impact bleef nu volledig uit.

Helaas houdt het bij deze kritiek niet op want het compleet absurde slot zorgde voor nog meer irritatie. Dit kwam met name omdat er te weinig aandacht aan details was besteed om het plot meer sluitend en geloofwaardig te maken. Het feit dat het slot volledig over de top is vind ik positief, dit was bij Get Out ook het geval. Maar, dit betekent niet dat je als regisseur niet na hoeft te denken hoe een slot kan overkomen op je publiek. Even een greep uit de vele ongeloofwaardigheden:
- ik begrijp dat de klonen het resultaat zijn van een mislukt overheidsprogramma. Maar wat was het doel van dit programma, wat is er met de wetenschappers gebeurd, en hoe kan het zo zijn dat in al die jaren de kloon van Adelaide de enige kloon is die aan de rand van de buitenwereld komt in de jaren 80? Dan nog niet te schromen over vraagstukken zoals hoe er al deze tijd eten voor deze enorme groep klonen kan zijn, en ze beneden ook deels dezelfde attributen als beneden hebben (Red kreeg beneden hetzelfde Michael Jackson shirt als Adelaide boven)
- Dat Adelaide een revolutie kan starten begrijp ik. Maar hoe kan het zo zijn dat haar invloed zo groot is dat ze met gemak miljoenen klonen met zich meekrijgt die zich achter haar willen scharen? of hebben ze beneden ook televisies waarbij ze de andere klonen oproept om in actie te komen?
- Waarom nam Adelaide in eerste instantie niet de beslissing om de onderwereld te verlaten zodra ze van haar boeien verlost werd? Ze hoefde immers alleen een roltrap op om weer in de bewoonde wereld te komen. Waarom kiest ze ervoor +/- 30 jaar beneden te blijven terwijl ze op ieder moment had kunnen vluchten? En hoe wist zij dat haar kloon hier juist op dit moment was? Waarom gaat haar kloon überhaupt terug naar de plek waar ze niet bij in de buurt wil komen?

Bovenstaande punten zijn slechts een greep aan vragen die het plot bij mij opriep, waardoor het slot dat Adelaide eigenlijk Red was en andersom me geen zier meer kon schelen. Ik had dan ook geen behoefte meer om precies na te gaan hoe de vork precies in de steel zat bij Jason die ook gewisseld leek te hebben met kloon Pluto.

De plot rammelde teveel aan alle kanten wat wel heel jammer was, want er zaten genoeg toffe elementen in. Dit is voor mij ook de reden om alsnog een beoordeling van 2 sterren te geven. Het gegeven an sich is namelijk erg sterk, als hier meer zorg en aandacht aan was besteed. Ook de Hands Across America-keten waarbij een kloon pas in deze positie mag gaan staan als die zijn of haar dubbelganger heeft gedood was geniaal en enorm duister tegelijk. Shahadi Wright Joseph was écht creepy als haar kloon Umbrae en Winston Duke bracht de nodige humor, al werd deze op den duur wat vervelend en misplaatst.

Ik zie nog steeds potentie genoeg in deze regisseur maar met Us is hij niet doordacht genoeg te werk gegaan. Het verhaal had namelijk alle potentie in zich om wél een topper te worden. Ook al behandeld het publiek deze film nu wel zo. Ik zie dit nu als een behoorlijke misstap van de regisseur en hoop van harte dat zijn volgende project weer net zo'n topper als Get out mag gaan worden en dat Peele geen eendagsvlieg blijkt te zijn.

2,0*

Lichte tegenvaller.

Get Out vond ik een heerlijke film en daardoor had ik hoge verwachtingen van Us, maar die werden niet helemaal waargemaakt. De film begon sterk. Er werd een creepy sfeertje neergezet en vooral het oog voor detail in Peele's films vind ik bewonderenswaardig. Je voelt gewoon dat er van begin af aan zaadjes geplant worden en dat elke randzaak een diepere betekenis heeft. Toen halverwege de echte in your face horror losbarstte begon ik echter gelijk mijn interesse te verliezen. Ik heb nou eenmaal niet zoveel met slashers en er leek geen eind aan de "actie" te komen. Waar Get Out het vooral van de onderhuidse spanning moest hebben, leunt Us eerder op oppervlakkige slasher actie. Het ontbrak wat mij betreft ook aan een goede spanningsboog. Het helpt ook niet dat de spanning constant opgeheven wordt door misplaatste one-liners.

Gelukkig waren er ook genoeg mooie dingen te aanschouwen. De soundtrack was fijn met als hoogtepunt de remix van I Got 5 On It tijdens de dansscène.. Een hilarische scène in het huis van het blanke koppel. En zoals gezegd een hoop metaforen en symboliek die uitnodigen om de film een tweede keer te bekijken. Al betwijfel ik helaas of het daar ooit van gaat komen, want al met al vond ik het een ietwat vermoeiende zit.

Daarnaast lijkt het me vrij logisch dat je als donkere schrijver eerder neigt naar donkere personages, terwijl blanke schrijvers eerder neigen naar blanke personages. Ik vond het in ieder geval wel verfrissend om een donker gezin centraal te zien staan in een horrorfilm en ergens is dat natuurlijk best een treurige zaak.

Maar op deze manier maakt hij zich juist een onderdeel van het probleem. Hij doet nu namelijk precies hetzelfde fout als wat een aantal personen in Hollywood doen en dat is een ander kleur of geslacht buiten sluiten. Hij zou ook een onderdeel van de oplossing kunnen zijn.

Een film die voor mij persoonlijk wel even nodig had om in het verhaal te komen, dit waarschijnlijk ook deels met opzet natuurlijk.

Het is een film die zich niet makkelijk in een hokje laat plaatsen, het verhaal is dan wel vooral thriller/horror maar tegelijkertijd blijft de toon over het algemeen vrij luchtig, een combinatie die zomaar verkeerd had kunnen aflopen maar Peele brengt het er gelukkig goed vanaf.

Een leuke afwisseling op de standaard horror meuk die ik iets te veel heb gezien, niet gelijk een meesterwerk(in mijn ogen) maar wel erg vermakelijk en de moeite zonder twijfel waard.

3,5*

Dat punt zou opgaan als ‘wit en zwart’ in een vergelijkbaar schuitje zouden zitten. Nu is het een (succesvolle) manier van aandacht vestigen op een maatschappelijk probleem. Zo’n spiegel is erg effectief; zo voelt dat dus.