Escape Room (2019)

Best tof.

Van de drie Escape Room films is dit veruit de beste. Het is ook de enige die iets meer probeert te zijn dan eenvoudige B-filler, waardoor het toch allemaal net wat meer beklijft. Het is nog steeds een redelijk klassiek genre filmpje, maar Robitel heeft er toch dat beetje extra werk ingestoken.

Het is een film met een paar duidelijk knikken richting eerder horror werk, vooral Saw en Cube dan, maar dan met een escape room thema. De opzet is ondertussen wel bekend, heel verrassend is het verloop dan ook niet, zelfs het einde laat zich al redelijk snel raden. Maar de kamers zijn wel tof uitgewerkt en ondanks dat het wat ongeloofwaardig oogt, is het wel filmische fun.

De extra finale is een beetje vreemd, het is duidelijk dat ze niet gewacht hebben op de reactie van het publiek om een vervolg te plannen. Eigenlijk krijg je op het einde al de eerste scenes van de sequel te zien. Geen idee of een vervolg hiervan echt leuk is, maar financieel zal het wel steek houden.

Robitel levert een leuk filmpje af. Niet geweldig origineel, wel strak uitgevoerd.

3.5*

"Talk about immersive."

De voorgaande gelijknamige titels heb ik niet gezien, maar dit zag er nog best interessant uit. Daarbij is het een opsteker dat Adam Robitel zich revancheert na het povere 'Insidious: The Last Key'.

Sowieso heb ik een zwak voor films waar mensen in een kamer worden opgesloten en moeten zien te ontsnappen. In 'Escape Room' is dat niet veel anders; zes vreemden moeten puzzels oplossen om door te gaan naar de volgende kamer. Het doet mij denken aan een 'Saw' meets 'Cube'.

Elke kamer heeft zo zijn eigen unieke design die prima naar voren komt. In het begin oogt elke ruimte nog vrij normaal, maar al gauw komt men erachter dat de situatie levensbedreigend is. Op deze wijze wordt er gespeeld met verscheidene elementen. Hoewel het merendeel ongeloofwaardig overkomt, blijft de intrige overeind.

De spanning zit er op momenten dan ook goed in, vooral omdat je langzamerhand meer te weten komt over de achtergrond van de personages. Het helpt zeker dat de cast aangenaam is, zoals een Deborah Ann Woll. Verrassend genoeg heb ik de gore niet gemist, gezien Robitel slim gebruikmaakt van perceptie. Het is alleen jammer dat het einde iets te lang gerekt wordt.

Al met al een vermakelijke horror die precies doet wat het moet doen. Wat mij betreft mag hier gerust een vervolg op komen.

Dikke 3,0 sterren.

Na een waardeloze en een goede film met deze titel, is er nu ook ééntje die 'gewoon' heel matig is. Een willekeurige verzameling even stereotiepe als bordkartonnen karakters komt bij elkaar in de wachtkamer van een Escape Room waarvoor ze allemaal persoonlijk zijn uitgenodigd. Het feit dat 'de eerste die uit de kamer ontsnapt' een geldprijs van $10.000 wint had toch al een hint moeten zijn dat het niet de bedoeling is dat iedereen het einde haalt, maar ja, zo is de logica van menig horrorfilm, helaas. Uiteraard valt er zo regelmatig een dode in de zichzelf steeds herhalende - en bijzonder saaie - zoektocht naar een sleutel of een code. Vage flashbacks gaan door voor karakterisering en het verhaal is grotendeels volstrekt voorspelbaar. Er is één verrassende wending in het laatste half uur die genoeg reden geeft om deze film in ieder geval niet de laagst mogelijke score te geven. Het open einde had voor mij niet gehoeven...

Bijzonder vermakelijk en ook geregeld nog best spannend. Het concept kennen we wel, het deed weer erg denken aan klassiekers als Saw of Cube, maar hier wordt wel degelijk een escape room-tintje aan de film gegeven met flink gepuzzel om verder te komen, waar bij films als Saw natuurlijk vooral pijn en gore voorop staat. De cast was ook wel aardig en voor de jonge Taylor Russell had ik wel een zwak. Ze deed het erg aardig. Ook bevielen de diverse ruimtes me wel, waar ook leuk werd gespeeld met elementen als warmte/kou of gewicht. Daar zit toch voldoende creativiteit en budget in om het een tot het einde toe interessant te houden. De enige smet van de film vind het ik het slot. Dat was weer een beetje over de top en paste ook niet zo heel goed bij de rest van de film. Al vond ik de slotminuutjes in de nasleep wel weer creatief, ook al zag ik zo'n mini-twist wel een beetje aankomen. Het laat ieder geval genoeg ruimte open voor een vervolg dat van mij niet snel genoeg kan komen.

3,5*

Gewoon wel een leuke spannende film, mijn inziens meer thriller dan horror. Alleen jammer van het einde.

Dit viel me alles mee. Gelukkig was ik vandaag niet op zoek naar iets origineels, want dan kom je bij Escape Room - uiteraard - niet echt ver. Het fenomeen is een prima gegeven voor een simpele horrorfilm in de stijl van een Cube of Saw. En het fenomeen wordt flink uitgebuit, alleen al als ik hier op MovieMeter 'Escape Room' intyp, komen opties van horrorfilms en thrillers langs van één of twee jaar oud. Deze Escape Room volgt ook netjes het principe van Cube of een deel uit de Saw reeks: Een groep vreemden bij elkaar die onder hoge druk puzzels moeten oplossen om uit een ruimte te ontsnappen. Mijn verwachtingen waren vrij laag, maar ik heb me deels opvallend goed vermaakt bij Escape Room.

Hoofdoorzaak zijn de personages. De zes figuren zijn - zeker voor dit type film - opvallend interessant, sympathiek en goed neergezet. Ook de goede casting helpt daarbij; een Tyler Labine stelt nooit teleur en de rest van de cast acteert prima, vooral de mij onbekende Taylor Russell speelt een leuke hoofdrol. Het feit dat ze allemaal ergens sympathiek zijn zorgt dat je in ieder geval graag meeleeft; in veel van dit soort films kun je bij de helft van de personages niet wachten tot ze het loodje leggen. Aan het begin van Escape Room dacht ik zelfs dat geen van hen wellicht zou sterven en dat ze allemaal er veilig uit zouden komen, maar dat was niet het geval. Op zich niet erg, alleen vind ik de keuze dat het personage van Jay Ellis toch een soort bad guy bleek geen sterke toevoeging. Maar goed, de film heeft sowieso veel problemen op het einde; het einde is zelfs regelrecht kut. Ik bedoel, altijd leuk om Yorick van Wageningen even te zien, maar vanaf dat moment ontspoort de film volledig. Inclusief een onnodig opzetje naar een vervolg. Spijtig.

Het einde zorgt voor flink wat punten aftrek, maar het eerste uur van Escape Room is erg vermakelijk, met name de scène in de kroeg ondersteboven was sterk en spannend uitgevoerd. Toch jammer dat eindes een film zo behoorlijk onderuit kunnen trappen. Alsnog klaag ik niet, ik kreeg alsnog een leukere film dan ik in eerste instantie had verwacht.

3 sterren.

Lekker snel en gemakkelijk te consumeren.

Een groep bestaande uit zes personages gaat in deze film, die met wat goede wil als een mix tussen Cube (1997) en Saw (2004) gezien kan worden, probleemoplossend tekeer in een benauwende setting. Spannend.

De setting maakt grotendeels de film en is dus belangrijk. Mooie setting. Creatief vormgegeven kamers die thematisch en visueel steeds van elkaar verschillen, waardoor elk nieuw probleem en raadsel een bepaalde frisheid garanderen.

Film met vaart. De film raast up-tempo van kamer naar kamer en verspilt daarbij weinig tijd aan rustmomenten en karakterontwikkeling, zodat de spannings- en entertainmentwaarde van hoog niveau blijven.

Van de personages kom je, naast wat karikaturale dingetjes, niet veel te weten. Geen ramp. Erg interessant zijn ze niet. Ze lossen raadsels op, begeven zich naar de volgende kamer, verliezen af en toe een groepslid en gedragen zich niet heel stompzinnig. Voor een film als deze die inzet op vermaak en niet op individueel gepsychologiseer werkt het benadrukken van de groepsdynamiek uitstekend. Het groepsdoel heiligt de middelen.

Weinig bloed en gore. In die zin is een film als Saw vele malen explicieter. Weliswaar gaan ook hier mensen dood, maar dat gebeurt vrij netjes. Er vallen natuurlijk slachtoffers, maar het heengaan wordt niet tot in detail uitgebuit. Geen foltering, zichtbaar lijden, rondvliegende lichaamsdelen en gulpend bloed. Het wegvallen van de personages heeft een terloopse verpakking. Prima. De hoofdzaken zijn de raadsels en de actie. En die zijn lekker.

De film eindigt met een cliffhanger. Een vervolg zal er dus wel komen. Van mij mag het.

Leuke variant op een bekend concept, oude wijn in nieuwe zakken zeiden we vroeger dan. Een beetje Saw, een beetje Cube...….Hoewel Escape Room het duidelijk wel aflegt tegen de eerste versies van genoemde inspiratiebronnen. Daarvoor is het te groezelig(mocht duidelijk niet veel kosten) en is het script te stompzinnig c.q. volstrekt ongeloofwaardig. Wel goed intens geacteerd door de onbekende cast(alleen Lerman heeft ooit zijn 15 minutes of fame gehad met de Percy Jackson films) en een aantal goed opgebouwde, echt lugubere scènes. Als je tevreden bent met een beetje spanning en niet veel wilt nadenken is dit je ding. Bijna aan het slot nog een cruciaal bijrolletje voor onze landgenoot Van Wageningen. Jammer ook daarna nog een aantal haastige, overbodige wendingen en toevoegingen, anders had ik deze nog een half sterretje extra gegeven.

Aardige thriller. Het verhaal is aardig bedacht maar kent wel plotgaten. De amusementswaarde is verder prima. De film begint gelijk goed en blijft tot het einde boeien. Niet zenuwslopend maar gewoon lekker vermakelijk. Verwacht geen horror of veel bloed. Deze film legt de nadruk op de spanning. Het acteerwerk kan er mee door. Visueel ziet de film er goed uit met goede special effects en mooie aankleding. Prima vermaak. 3.0/3.5

Best vermakelijke spannende thriller-horror. Met de nadruk op vermakelijk want meerdere filmmakers hebben dit al eens verwerkt tot een veel beter plot, neem Cube (1997) en Saw (2004). Ook blijft regisseur Adam Robitel keurig binnen de veilige PG-13 rating-lijntjes terwijl het in die genregenoten een stuk pittiger aan toeging. Daardoor komt Escape Room meer over als een Saw-film voor tieners. Gelukkig ligt het tempo vrij hoog en ben je verkocht wanneer het eerste raadsel om de hoek komt kijken. Die Escape Rooms zelf zijn mooi vormgegeven en het achterliggende mysterie is ondanks makkelijk te raden toch boeiend genoeg. Aan het einde van de rit moet ik concluderen dat ik mij ondanks het ontbreken van bloed, toch prima heb vermaakt!

Zo een tijdje weg geweest, erg druk met werken en sporten dus nauwelijks nog tijd om even lekker rustig een filmpje aan te zetten en er wat over te schrijven. Nu het paasweekend is aangebroken heb ik sowieso wel weer wat meer kansen om een filmpje aan te gooien dus gisteravond gelijk de kans gepakt. De keuze viel al snel op deze film want er waren een paar goeie recensies over de film te vinden dus we waren aardig benieuwd.

Film zoals ‘Escape Room’ kan ik tot zoverre nog erg waarderen. Ik vind dat soort films altijd erg leuke concepten hebben en ook deze film kon ik wel hebben, al lijkt het soms best veel op een ‘Saw’ film, we kregen er wel het gevoel bij. Eigenlijk is het allemaal niet heel bijzonder en hoef ik er ook geen grote lap tekst voor te schrijven, het is gewoon simpel.

Er worden namelijk een paar mensen uitgenodigd om een ‘Escape Room’ te spelen, en zonder geweten stemmen ze hiermee in. Ze komen vast te zitten en het lijkt al bij de eerste kamer er op dat het niet zonder gevaar is, hier worden ze bloot gesteld aan extreme hitte. Ze komen er uit en er volgt weer een kamer dit was extreme kou. Dan heb je ook nog een kamer met hoogte en daarna ook nog één of andere operatiekamer en een woonkamer.

Het was allemaal erg leuk om te volgen, het puzzelen is geinig maar daar blijft het voor de rest ook wel bij. Qua acteerwerk was het ook prima, alleen allemaal niet héél hoogstaand. Een redelijk vermakelijk filmpje voor de zaterdag avond die in het begin aardig vlot wegkeek maar daarna nogal saai kon worden.

3.5*

Keurig.

Het was vooral de trailer die me nog even een zetje gaf om deze film nog even te bekijken. Binnenkort weg uit de bios, en voor maar 99 minuten ga ik dat echt niet laten om er nog even heen te gaan. Ik verwachtte geen geniaal meesterwerk, en het resultaat blijft binnen de verwachtingen.

Tweede Escape Room filmpje voor mij ook alweer, ze zijn opeens wel populair geworden, met ook al de achtste Saw die vorig jaar uitkwam. Deze is duidelijk de winnaar, al vond ik het nergens een meesterwerk. Echter laat Robitel wel zien dat hij het genre best onder de controle heeft.

Waar de film vooral de fout ingaat is dat het zoals verwacht een suffe laatste minuten heeft en van de karakters heeft Robitel ook niet bepaald zijn huiswerk gedaan. Acteerwerk is wel keurig, gelukkig, maar het is jammer dat iedereen zo krampachtig een "eigen smoel" moet hebben. Karakters zoals die van Russell zijn zo spuug irritant daarmee.

Kamertjes zijn leuk ingericht en het camerawerk is verfrissend en hip. Vooral de "Upside-Down bar" was briljant, de 180 graden draai (ook in de trailer!) zijn stukken die de film echt helpen. Visueel daarmee ook helemaal in orde en Robitel bewijst daarmee dat allemaal onder de controle te hebben.

Het is alleen jammer dat de film het einde wat slordig afmaakt. Erg voorspelbaar ook met een suffe simulatie om het af te ronden met een hint naar een tweede deel. Ik vind het nogal een suf einde en is het jammer dat Robitel er niet in slaagt het met impact te laten eindigen.

Voor de rest aardige wegkijker in het genre en een positieve bijdrage van de Escape Room films. Met een ander einde was het 3,5* geweest.

Be the first to escape our most immersive rooms yet

and win $10,000.

Bestaat toeval? Ik begin het stilaan te geloven. Toevallig had ik deze film nog maar net gezien, kreeg mijn vrouw voor haar verjaardag een toegangsticket voor één of andere Escape Room van haar broer. Mijn eerste reactie was dan ook “Moet ik ook meegaan?”. Dat was dan wel als grapje bedoeld, want ik denk niet dat we zo’n toestanden als in de film “Escape room” zullen meemaken. Ik heb al twee van die escape rooms meegemaakt (eentje succesvol afgesloten en eentje niet) en weet dus wel dat het niets meer is dan wat ouderwets raadsel- en puzzelwerk. Geen “Saw”-achtige toestanden als hier dus. Alhoewel het niet zo extreme toestanden oplevert als in “Saw” welteverstaan.

Het concept “Escape room” is immens populair. Ze schieten als paddenstoelen uit de grond en zijn goed voor kortstondig amusement. Niets zo leuk als met een groepje vrienden of familie proberen om aan zo’n kamer te ontsnappen. De personages in deze film zijn dan wel niet familiaal gerelateerd maar hebben wel allen één geheim ding gemeenschappelijk. En allen krijgen ze onverwacht een geheimzinnige kubus waarin een uitnodiging voor de ultieme escaperoom verborgen zit. En voila, onze zes deelnemers Zoey (Taylor Russell), Ben (Logan Miller), Jason (Jay Ellis), Mike (Tyler Labine), Amanda (Deborah Ann Woll) en Danny (Nik Dodani) wachten in de ontvangstkamer van het bedrijf waar ze samen dingen voor de prijs van $ 10.000. Een prijs voor de winnaar die als eerste ontsnapt uit de inventief ontworpen kamers. In mijn ogen waren ze op het moment dat ze ingingen op de uitnodiging al sowieso stuk voor stuk onbenullen. Hoe kan je nu als eerste uit een escape room ontsnappen. Iedereen weet toch dat het in groepsverband gespeeld en gewonnen wordt. Was er dan geen enkele mededinger die zichzelf die vraag stelde? Van Ben de losbol kon ik dat wel begrijpen. Maar bolleboos Zoey, aandelen-goeroe Jason en “Escape Room”-expert Danny verwachtte ik toch wel meer inzicht.

Nu, zo bloederig en angstaanjagend spannend als in “Saw” wordt het hier niet. De makers van deze film hebben zich netjes gedragen en er een softere versie van gemaakt. Hadden ze evenveel inspanningen gedaan om de spanning wat meer op te drijven en de manier waarop de slachtoffers aan hun einde komen een beetje bloederiger gemaakt, dan was dit zeker een superbe film geweest. Het enige dat nu voor wat opwinding zorgt, is het ontwerp van de verschillende kamers die het groepje mededingers moet zien door te geraken. Zonder al te veel kleerscheuren vanzelfsprekend. Zo vond ik de kamer in het sneeuwlandschap en de pool-bar wel magistraal ontworpen. Niet alleen het decor is tot de puntjes verzorgd. Ook over de op te lossen puzzel is er degelijk nagedacht. Maar zoals ik al eerder zei, is dit ook het enige waar ik enthousiast over was.

Spijtig genoeg heeft men gekozen om de eindscene als intro te gebruiken. Zo is er al een groot deel van de spanning weggenomen. Ook al zorgt een kleine verrassing nog voor een alternatieve afloop (en om eerlijk te zijn is het ook wel redelijk voorspelbaar), toch is het einde niet echt overtuigend en bevredigend. En toegegeven, de uiteindelijke reden waarom deze specifieke personen uitgekozen zijn, geeft het geheel een sinistere smaak. Maar spijtig genoeg kwam het op alle vlak net iets tekort. Sterker nog, de ontknoping zag er toch wel echt ongeloofwaardig uit. Door wie werd dat elektronisch scorebord op het uiteinde gemanipuleerd? En voor de zoveelste keer eindigde de film op zulk een manier dat er weer een opportuniteit is voor een vervolgfilm. Er reikhalzend naar uitkijken zal ik niet doen. Het was vermakelijk. Dat wel. Maar dat heb je ook als je in werkelijkheid een “Escape Room” bezoekt. Ik verwachtte hier toch iets meer van.

2.5*

Visueel zit het aardig in elkaar maar geen enkele binding met de karakters die nogal stereotiep zijn.

Het einde is eerder een anticlimax.

Denk dit dit eerder een tiener film is voor mij mocht er veel meer gore in zitten.

Een erg entertainende film die aanvoelt als een ritje in het pretpark. Daarnaast is deze film volgestouwd met occulte symboliek die zo uit het handboek der vrijmetselaars lijkt te komen. Elke kamer die het gezelschap moet uitraken, is verbonden aan één van de vijf elementen. Achtereenvolgens zien we:
- vuur
- water (één persoon verdrinkt)
- aarde (één persoon valt te pletter op de tonen van ‘Downtown’)
- lucht (één persoon sterft in de gaskamer)
- ether/geest (één persoon sterft in een soort tv-ruimte waar de waanzin om het hoekje loert – van humor gesproken)
In de laatste kamer wordt de synthese gemaakt van de voorgaande elementen, de wereld, zie ook de wereldbol die prominent in de setting aanwezig is.
Verder bevat de film onder meer verwijzingen naar de loge (wit-zwart dambord vloerpatroon), het oud-Griekse monster Minos, de onmogelijke figuren van Escher.

Deze film is duidelijk ontsproten aan vrijmetselaarsbreinen, waaraan in Hollywood hoegenaamd geen gebrek is!

Aangename, spannende en boeiende thriller. Enkel de intro is er te veel aan, gezien het spoilergehalte. Goed geacteerd. Een aanrader! 4 sterren

Matige film waarin een aantal vreemdelingen worden uitgenodigd om mee te doen aan een escape room. Op zich wel een leuk gegeven, maar vanwege deze opzet valt de film al snel in herhaling en is het redelijk voorspelbaar. De personages zijn nogal standaard en weten niet te boeien waardoor het ook niet echt spannend wordt. De kamers zelf zijn wel leuk verzonnen.

When the horse wins the Kentucky derby, it doesn't win a prize

Net zoals escape rooms in het echte leven als paddenstoelen uit de grond schieten, probeert Hollywood ook een graantje van het succes mee te pikken. Daardoor heb je sinds 2017 namelijk al 3 films met de titel Escape Room (in 2018 probeerde er eentje het anders aan te pakken door er No Escape Room van te maken) waarvan dit hersenspinsel van regisseur Adam Robitel de meest recente in het rijtje is.

De film werd echter ingehaald door de realiteit, want de release is een paar maanden uitgesteld vanwege het escape room ongeval in Polen waarbij 5 tieners om het leven kwamen. Robitel maakt er qua design wel iets van dat ik zelf nog nooit eerder in zo'n escape room ben tegen gekomen. Realistisch is het verre van, maar het zorgt er wel voor dat je benieuwd bent naar wat de makers de volgende keer weer uit hun mouw zullen schudden. Een aantal erg leuke visuele dingetjes (ik vond persoonlijk de biljart kamer het leukste maar sowieso zijn ze eigenlijk allemaal wel de moeite) en dat is maar goed ook, want qua plot zakt dit wel als een kaartenhuisje in elkaar. Sowieso erg vreemd dat het moet beginnen met nog één overlever (waarschijnlijk om ervoor te zorgen dat de 'twist' dat Zoey nog leeft wat verrassender te maken) maar het lijkt ook alsof ze een stuk van de sequel al in deze film hebben gestoken.

Misschien om aan een meer respectabele speelduur te komen? Geen idee, maar van mij had het mogen stoppen met Ben die nieuw werk heeft gevonden. Voorspelbaarheid troef dus, maar in die voorspelbaarheid worden er wel redelijk diepgaande personages neergezet. Dat klinkt misschien tegenstrijdig en het trucje met de flashbacks brengt ook niets nieuws onder de zon, maar het zorgt wel wat voor personages die iets meer van vlees en bloed zijn dan je in dit soort films gewend bent. Met uitzondering van Nik Dodani (die is van de eerste minuut tot de laatste minuut irritant) is er ook qua cast weinig op aan te merken. Met onder andere Deborah Ann Woll heb je sowieso al wel wat degelijke namen in de running en dat merk je.

Escape Room is uiteindelijk een soort van mengeling tussen Saw en Cube en dat werkt eigenlijk wel. Geen hoe dit zich verhoudt in vergelijking met de soortgelijke films in dit specifieke subgenre, maar de film was blijkbaar wel succesvol genoeg om al een sequel te garanderen. Die staat gepland voor 17 april 2020 en eerlijk gezegd? Ik zie het nog wel zitten. Qua plot stelt dit dus allemaal niet veel voor maar het design van de rooms op zich maakt veel goed.

Kleine 3.5*

Verrassend goed in elkaar gestoken. Overtreft soms "Cube" bij momenten. Maar het is inderdaad absoluut geen horrorfilm, wel een 12+ nagelbijter van een thriller. De ongeloofwaardigheids-meter valt nog best mee en ik stel vast dat het allemaal doordacht in mekaar is gestoken waardoor de film enkele valkuilen vakkundig vermijdt. De vriend die met mij meekeek staat meestal wel tijdens een film klaar met een waslijst vol plotholes maar hier werd hij toch in het ootje genomen.

Sommige escape rooms waren ook geweldig ontworpen. De scène met de omgekeerde poolbar vond ik geweldig. Nooit klonk "Downtown" zo misselijkmakend.

Volgt wel enkele conventies waar je je aan verwacht maar toch blijft het serieus spannend en intens. De actie blijft er voortdurend inzitten. Een sequel zal er wel komen en ik zal er zeker met ongeduld op wachten. Ruime 3,5*. Voor Robitel is dit bij mij twee op drie, want ook zijn Taking of Deborah Logan vond ik erg de moeite.

Best leuk. Origineel? Zeker niet! Maar vermakelijk was het zeker. Als.je van Saw, the Cube en Final destination houd vind je deze ook leuk.

Acteerwerk is, zoals vaak met dit soort films, niet goed, maar ook niet slecht. Je kan weinig fout doen, zeg maar.

Spanning is er zeker, maar wel dat je weet dat er iets gaat gebeuren, en dat gebeurd ook.

Gewoon een lekkere wegkijker.

En daar ben ik het helemaal mee eens!

De film haalt niet voor niets het cijfer 6,3 op IMDb; IMDb (6,3 / 50994)

Schijnbaar is een gehele kleine stad kijkers het met mij eens, een 6,3 op IMDb is een mooi cijfer om mee te pronken, regisseur Adam Robitel kan er tevreden mee zijn!

Het is een mooie film die steeds weer de kijker(s) op het puntje van de stoel brengt met steeds weer een andere soort van spanning. Dit varieert van hitte tot kou en van vergiftiging tot diepte. Er zijn vast wel situaties bij waarbij de toeschouwer zich klam gaat voelen, ik had dat tenminste bij die afgrijselijke diepte waar de groep mee werd geconfronteerd. Aan het einde wordt de mogelijkheid geboden om een vervolg aan het verhaal te geven, we wachten af.

Een prima film en daarvoor een 7,5!

Een nieuwe variant op hetzelfde. Je moet geen genie zijn om te weten wat je kan verwachten met Escape room. Een hoop kamers waaruit je moet ontsnappen, met proeven die moeilijker (en dodelijker) zijn dan de deelnemers gedacht hadden. De verrassing en de impact van de eerste Saw is al lang geleden. Escape room mikt dan ook ineens op de opdrachten en minder op 'wat gaat er nu gebeuren?'. Deborah Ann Woll is voor mij de bekendste naam vanuit enkele series (Daredevil, True Blood). Leuk om haar in een film bezig te zien, maar het is niet dat ze meteen een karakterrol speelt. Escape room past mooi in een reeks als Saw of Final Destination, maar het vergelijk gaat eerder op met de sequels dan met de respectievelijke eerste delen.

Voldoende. Beste escape room van de afgelopen jaren, met 'leuke' kamers. Goor wordt het niet en is ook helemaal niet nodig. Verder niet al te serieus nemen.

Inmiddels voor de tweede keer gezien en toch wel de leukste van de Escape Room films. Dat komt vooral door de leuke en creatieve kamers. Er zit een hoog tempo in de film waardoor deze nooit verveelt en elke nieuwe ruimte bracht weer de volgende problemen met zich mee. Niet allemaal bijster origineel en ook de personages zijn wel erg stereotyp en voorspelbaar. Gelukkig blijft de film niet in eindeloos gezever hangen en gaat het gezelschap snel van de ene naar de andere ruimte. Soms iets te groot en ongeloofwaardig, maar daarvoor zet ik onzin films als dit niet op. De variatie in kamers die zorgen voor nieuwsgierigheid geven uiteindelijk de doorslag!

3,0*

Van hetzelfde laken een pak

Eerder dit jaar zag ik de 2017 variant die met gemak een van de slechtste titels is die ik dit jaar gezien heb. Ik had hier een veel positiever gevoel bij kijkende naar de trailer en de redelijk positieve beoordelingen, maar kwam er al snel achter dat er opnieuw een spelletje met mij gespeeld werd. De 2019 versie is een klein tikkeltje beter dan die uit 2017, wat met name terugkomt in het design van de kamers, maar is op de overige gebieden eveneens een draak om naar te kijken.

Waar te beginnen? Allereerst overwegend slecht acteerwerk van onder meer Taylor Russell en cliché personages zoals een ex militair en de egocentrische zak. Ook de manier waarop personages om het leven komen is veel te simpel en voorspelbaar, en het "masterplan" wat achter de escape room zit is er een die uitgekauwd aanvoelt en daarnaast pijnlijk slecht ten uitvoering wordt gebracht. De kers op de rotte taart was de laatste scène in de simulator met de onherkenbaar gemaakte dr. claw figuur als ''game master'' waarbij alleen zijn kat nog ontbrak.

Titels met een vergelijkbare naam ga ik voortaan vermijden, ik heb mijn lesje wel geleerd nu ook deze titel zich kan rekenen tot een van de slechtste die ik dit jaar gezien heb.

2,0*

Visueel wel mooi en de verschillende kamers zijn ook prima, maar na de derde kamer geloofde ik het wel een beetje. De film kent in zoverre geen vooruitgang, want elke keer begint men weer opnieuw. En dat gaat vervelen, ondanks dat de film niet slechter is dan in het eerste uur. Acteerwerk is wisselend, op momenten is het wel spannend maar echt boeien doet de film nergens. 2,5*.

Een beetje de light-versie van 'Saw' (2004) en 'Cube' (1997). Niet zo gericht op de gore, maar meer op de inventieve puzzelconstructies die de deelnemers op hun pad vinden. Zonder twijfel met de omgekeerde poolbar als grootste blikvanger. Eng is het allemaal niet, zeker omdat de deelnemers op hilarische wijze een groot deel van de film in de veronderstelling zijn dat ze een spel spelen. Maar ik moet zeggen dat ik me er prima mee heb vermaakt en eigenlijk wel benieuwd ben welke kamers ze ontwerpen voor het vervolgdeel.

Veel onbenulligheid en toeval. Weinig spanning.

De zes karakters boeien, ondanks de verwoede pogingen ze wat diepgang te geven, totaal niet.

De ruimtes zien er sfeervol uit. Blijkbaar hadden de ontwerpers ervan tijd en geld genoeg om ze hypermodern en volledig destructief te maken. Des te sneuer dat ze qua puzzels niet verder komen dan een paar vergezochte raadseltjes die leiden naar een, jawel, je gelooft het niet: sleutel of cijfercode.

Heel erg matig allemaal.

Aangename verrassing!

Het verhaal is ondanks de voorspelbare setting redelijk origineel te noemen. De acteerprestaties zijn gemiddeld tot goed, en het geheel is meeslepend te noemen. Zelfs het slot is nog een aangenaam toetje.

Niet verkeerd! *3,5

“Survival is a CHOICE!”

Redelijk. Escape Room begint goed, en bij de eerste kamers zat ik nog aandachtig te kijken naar hoe de personages zich nu weer uit de hachelijke situaties weten te bevrijden. Maar het wordt al snel repeterend, en de personages zijn ook niet al te interessant. Alleen Taylor Russell weet er nog wat van te maken, maar het houdt niet over. Als er op het laatst antwoorden worden gegeven over wie er achter de dodelijke spelletjes zit blijft er weinig van de film over, en de spanning verdwijnt als sneeuw voor de zon.