Aladdin (2019)

Vanmiddag gezien en ik vond het echt een hele vermakelijke film(jeugdsentiment). Ik verliet vrolijk de bioscoop en daar gaat het om. Acteerwerk kon van sommige iets beter maar onze marwan als jafar deed het goed.

Zou m zo weer kunnen kijken!

Ik was positief verrast door de film. Had de slechte recensies vooraf niet gezien, maar het is duidelijk een publieksfilm want bij mij in de zaal werd erg enthousiast gereageerd (het klappen achteraf is dan wat overbodig). De film heeft genoeg aanmerkingen en achteraf denk ik dat er meer in had gezeten als Ritchie niet aan het roer stond. Want het is net als bij King Arthur soms het camerawerk dat het verpest. Maar de humor en flow maken veel goed. Leuk om Kanzari te zien in zo'n rol. Snap de kritiek wel, hij is natuurlijk een veel knappere man dan Jafar in de tekenfilm. Speelt verder prima, maar zijn rol had wel wat meer diepgang mogen krijgen. Muziek is prima, alleen het nieuwe nummer was een beetje misplaatst (vooral hoe het is gefilmd). Naomi Scott is beeldschoon en heeft een prachtige stem. Will Smith is gewoon erg goed en moet je ook niet gaan vergelijken met Robin Williams. Alleen Aladdin zelf is wel charmant, maar wordt gewoon op elk vlak weggeblazen door zijn tegenspelers.

Klinkt allemaal wat negatief, maar heb me echt goed vermaakt in de bios.

3.5*

You really don't know who I am? Genie, wishes, lamp, none of that ringing a bell?

Leuk! Ik ging een beetje huiverig naar de film toe, omdat de reviews nou niet denderend waren, maar gelukkig kan ik prima een eigen mening vormen. Er valt voldoende op de film aan te merken, maar bovenal overheerst dat het gewoon een ontzettend vermakelijke rit van twee uur was.

Aladdin is sowieso een van de betere Disney-tekenfilms, waardoor de verwachtingen natuurlijk hoog liggen. Maar tegelijkertijd biedt deze tekenfilm ook meteen een hele interessante wereld aan. Een enorme stad, tovenarij, een geest, romantiek en veel humor. Dit hebben ze gelukkig goed over weten te brengen naar een film als deze. Agrabah leeft, het is diezelfde drukke stad die ik nog herken uit de tekenfilm. Idem voor de personages. Er was een hoop commotie over Will Smith als de Geest, maar die ophef is volledig onterecht. Ja, hij is geen Robin Williams met zijn ADHD gedrag, maar Smith geeft er op zijn eigen manier een fijne draai aan waarbij de humor en drukte zeker niet is vergeten. Ook Aladdin zelf is prima gecast, sympathiek en charismatisch. Ik vond alleen Jafar vrij dramatisch gekozen. Deze Jafar is jong, knap en oogt bijna zelfs vriendelijk. In niets te vergelijken met die boze, oude en gevaarlijke man uit de tekenfilm. Zijn rol is niet slecht, maar je kan je toch niet voorstellen dat Disney nou echt heel blij met dit resultaat is. En ik vond Jasmine weer zo'n typische power-woman die we tegenwoordig een beetje door de strot geduwd krijgen. Dat vreselijke liedje dat ze zingt als ze gevangen werd genomen, zucht. Maar als ik dat even weg weet te denken deed ze het best leuk. En ze zag er ook nog eens prima uit.

Maar gelukkig kijkt het gewoon heel lekker weg. Het tempo ligt hoog en de twee uur speeltijd gaat vrij vlot voorbij, al had de film van mij best iets kort gemogen. De klik tussen Aladdin en Jasmine is hier gelukkig nog steeds sterk. De film weet goed te doseren tussen avontuur, romantiek en humor. De CGI kent hier en daar wel een kleine misser, maar over het algemeen is het gewoon ruim voldoende. Zeker het ritje op het vliegend tapijt oogde weer mooi. En het blijft fijn om A whole new world weer eens te horen, net als een aantal andere bekende hits uit de tekenfilm. Al hadden ze wel een paar liedjes mogen schrappen, want soms was het net een musical. Maar nogmaals, dit was gewoon prima vermaak.

3,5*

Oef, dit was niet best.

Ik had qua liedjes en muziek gehoopt dat men voor de Jungle Book aanpak zou gaan en één of twee van de bekendste liedjes uit de tekenfilm even langs lieten komen. Maar nee, deze Aladdin was tot mijn schrik een musical waarbij om de zoveel tijd moet worden gezongen. En dan hebben we het niet over mooi zingen. Op een gegeven moment krijgt Jasmine zelfs een eigen popliedje, waar de hele film even stopt om in een videoclip te veranderen. Disney doet z'n best om een nieuwe Let It Go te krijgen, schijnbaar. Ik had er verder geen moeite mee dat de Genie af en toe wat van zich laat horen op muzikaal vlak - hoewel ik Will Smith veel beter heb gezien en gehoord - maar telkens als een personage zich even klote voelt hoeft ie van mij niet de ogen te sluiten, vuisten te ballen en te zingen over het leven.

Gelukkig gaat ons titelpersonage tussen de liedjes door de grot in, zodat hij Will Smith als hyperactieve blauwe geest en het vliegende kleedje kan ontmoeten. Het is ongetwijfeld het hoogtepunt van de film, maar dat heeft er ook mee te maken dat er daarna niet heel veel spannends meer gebeurd. Na een beetje avontuur is het tijd om terug te keren naar het paleis voor een hoop drama over identiteit, liefde en verraad. Uiteraard wordt hier ook over gezongen. Ergens verrassend dat Jafar niet een liedje kreeg, had ik zo zien gebeuren. Dat had hem wellicht ook iets leuker gemaakt, want hij is nu een ongelofelijk saaie schurk. Zijn papegaai heeft de stem van Alan Tudyk, wat ook een verspilling is van talent, want Iago is even nietszeggend als zijn baas. Will Smith probeert er wat van te maken en eerlijk gezegd zijn Massoud en Scott als de twee hoofdrolspelers ook niet eens zo beroerd, maar alle personages zijn - net als het zoutloze script - gewoon oer- en oersaai. Het wil wat zeggen dat alle figuren in deze film van het scherm worden gespeeld door een tapijt, veruit het beste personage uit de film.

2 sterren.

Er loeren nogal wat gevaren op de weg als je een Disney-klassieker in een nieuw jasje gaat steken. Aladdin (1992) herinneren we ons nu vooral vanwege superschurk Jafar, de briljante stemvertolking van Robin Williams als 'The Genie' en natuurlijk de opzwepende muziek, met het Oscarwinnende 'A Whole New World' als dramatische hoogtepunt. De keuze om dat liedje hier in een nieuw jasje te steken pakt niet al te best uit en het regelmatig terugkerende liedje 'One Jump Ahead' valt ook tegen. Maar de film opent met een indrukwekkende versie van 'Arabian Nights', verrassend goed gezongen door Will Smith die de rol van 'The Genie' uitstekend heeft opgepakt. 'Friend Like Me' is een perfect huwelijk tussen inhoud en muziek, maar de absolute showstopper is 'Speechless', voortreffelijk gezongen door Naomi Scott (als Princess Jasmine) en een eerbetoon aan vrouwen die zich niet langer het zwijgen op laten leggen. Smith en Scott zijn uitblinkers in een prima cast, maar regisseur Guy Ritchie overspeelt zijn hand in de bombastische actiescènes die behoorlijk over-the-top zijn. Kijk nog wel even naar de reprise van 'Friend Like Me' aan het einde van de film. Zie ik daar niet een amusante verwijzing naar een (zeer) vroege hit van Will 'The Fresh Prince' Smith?

Super sterk begin, maar daarna valt het in de onvermijdelijke clichés en wordt het gaandeweg een stuk minder. Dat is jammer, maar omdat het begin voor mij zo sterk is geweest blijft het een goede live action film. Ritchie heeft altijd een eigen manier van filmen. Je houdt ervan of wellicht niet. Omdat dit verhaal ook zo bekend is heeft iedereen wel een eigen versie of verwachting in zijn hoofd hoe het moet zijn. Dus dergelijke films kunnen imo het nooit goed doen en zullen bijna altijd tegenvallen. Een goede en leuke vertolking door Will Smith van de genie. Ook een prima prestatie van Arwan uit eigen bodem.

Heel leuk!

Complete verrassing, Disney weet dan eindelijk eens een echt geweldige film neer te zetten. Deze overtreft ook gelijk mijn eerdere favoriet, Tomorrowland. Sowieso was dit in de bioscoop echt een hele leuke avond, met veel magie en veel plezier die overduidelijk in de film straalt.

Aladdin opent geweldig. 'Arabian Nights' komt lekker binnen en geeft je al gelijk een beeld met de sfeer die je in de film kan verwachtten. Daarbij een geweldig overzicht van het stadje. Soundtrack blijft natuurlijk daarbuiten ook magisch en helpt de film absoluut omhoog. Heel avontuurlijk, dat bijdraagt aan het genre.

Sfeer heerst, de Disney sfeer ook. Een warme, Arabische sfeer gecombineerd met een kinderlijk en speels Disney sfeertje. En het pakt verrassend heerlijk uit. Acteerwerk is bovengemiddeld, vooral Smith is een koning hier in zijn rol en straalt zoveel vrolijkheid en plezier uit.

Daarbuiten doen Massoud en onze eigen Kenzari het ook niet verkeerd. Scott zijn rol was hier en daar te theatraal en neigt naar een serieus theater optreden. Daarbuiten maakt Ritchie zijn film af en toe veel te zoet en cliché en dat is wat de film niet voluit een volle mep kunnen bezorgen.

Ritchie mag dan af en toe ook even zijn eigen trukendoos erbij halen, met wat cameratrucjes en visuele hoogstandjes. Vooral de eerste ontmoeting en lied van Smith en Massoud is hier een voorbeeld van. Film voelt niet gehaast aan en heeft een goed tempo.

Vond het een erg plezierige ervaring weer. Vermaak ten top, absoluut niet verwacht. Bioscoop en 3D heeft toch wel een meerwaarde.

Gisteren wilde ik, na een bewogen week, een "verstand-op-nul-film" bekijken. It didn't disappoint.

Deze Aladdin kan nog niet aan de hielen likken van het origineel, maar volgens mij wisten de makers dit zélf ook wel en probeerden ze er gewoon een zo goed mogelijk resultaat van te maken. Hoewel een aantal overbodige (en bij momenten echt veel te lange) scènes, heb ik mij bij momenten nog wel geamuseerd. Aladdin is prima gecast en ook Smith weet best een geloofwaardige en amusante Genie neer te zetten. Het is goed dat hij geen Williams copycat was, maar gewoon zichzelf bleef.

Ook de muziek is, in tegenstelling tot de live-action Beauty and the Beast, niet vals gezongen.

Maar zoals eerder gezegd: de film had gerust een half uur ingekort mogen worden. De tweede helft sleept enorm aan, en vaak kreeg ik momenten van "ja, ik weet het nu wel, get on with it". Het mocht allemaal wat korter en strakker.

Een "goede" film zou ik het niet durven te noemen, maar zeker een vermakelijk tussendoortje. Had mijn moeder getrakteerd op deze film en haar 2u zien glimlachen is ook altijd een mooi cadeau.

Aladdin is een sensatie voor je ogen met o.a. de angstaanjagende maar indrukwekkende Cave of Wonders (met de stem van Frank Welker, die in de originele versie ook de stem van deze katvormige grot verzorgd.) Deze Live Action versie komt ook met een aantal splinternieuwe liedjes waaronder ‘Speechless’ gezongen door Jasmine, de prinses van Agrabah. Het lijkt misschien alsof ze alles heeft wat haar hartje begeert zoals jurken van de fijnste zijden stoffen, mooie sieraden & een tijger als huisdier! Bang voor dieven hoeft ze dus in ieder geval niet te zijn, die blijven wel buiten de deur (op één na dan natuurlijk!) Maar hetgeen wat haar het gelukkigst zou maken, heeft ze totaal niet: vrijheid. Ze mag zich buiten niet eens laten zien, laat staan laten horen! En natuurlijk wordt dat door de sluwe Jafar nog eens extra in haar vaders oren gefluisterd! ‘Speechless’ is samen met het bekende ‘A Whole New World’ misschien wel een van de sterkste liedjes uit de film. Het heeft bij mij in ieder geval heel wat indruk achtergelaten! Naomi Scott zet met haar gouden stem een ijzersterk karakter neer en bewijst dat Jasmine veel meer dan slechts een prinses is!

In de media kwam ik in de periode dat Disney de trailer dropte, al van allerlei uitspraken tegen over de Genie, dat lijkt op een vreemde blauwe CGI versie van zijn vertolker Will Smith. Zo hadden sommigen graag Jim Carrey gezien als de Genie. (Dat zou misschien werken in een animatie versie, maar niet in deze Live Action versie.) Weer andere mensen hadden twijfels of Smith wel de aangewezen acteur was om deze rol op zich te nemen en het blijkt dat hij die twijfels zelf ook heeft gehad. Want laten we eerlijk wezen: Robin Williams is moeilijk te evenaren en dat moet je ook niet willen. Dit is de Live Action versie en natuurlijk is dat een uitdaging. Maar Will Smith is nou niet iemand die zich snel uit het veld laat slaan. Met zijn grenzeloze energie en enthousiasme slaagt hij erin zijn eigen versie van de Genie neer te zetten. Deze Genie, blauw of niet, zorgt voor heel wat humor in zijn missie om de iets wat onervaren Aladdin (Mena Massoud) om te toveren in een echte prins!

Bij veel Disney films blijf ik natuurlijk altijd een beetje nieuwsgierig naar de grote villain. In Aladdin is dat natuurlijk Jafar: De schurk met het enge smalle hoofd, zijn serpent staff en zijn trouwe papegaai Iago op zijn schouder. In deze Live Action versie wordt Jafar vertolkt wordt door de Nederlandse Marwan Kenzari, wie in 2017 te zien was in ‘The Mummy’. Ik ben wel altijd van de weetjes en een interessante vind ik dat Oded Fehr, acteur uit de eerdere 'The Mummy'-films van Universal, Jafar in de welbekende sprookjes serie ‘Once Upon a Time’ speelde. Hoewel de geanimeerde Jafar me toch wat meer rillingen bezorgde, komt Kenzari zeer overtuigend over als Jafar en geeft hij de schurk ook nog wat extra’s qua knapheid!

Disney heeft wederom een van zijn klassiekers omgetoverd tot een spectaculair magisch Live Action avontuur! Wist je dat het in een aantal landen een traditie in de bioscoop is om na het einde van een film te klappen? Voor mij was de verleiding groot! Of je houdt van sprookjes, jeugdherinneringen op wilt halen of weg wilt dromen in deze fantasiewereld, Aladdin is een film voor jong en oud!

“You really don't know who I am? Genie, wishes, lamp, none of that ringing a bell?”

Leuk. Aladdin uit 1992 is één van mijn favoriete Disney films, en deze live-action remake weet de juiste sfeer te creëren vol met grootschalige en kleurrijke sets (Agrabah ziet er schitterend uit), fijne muziek, sterk acteerwerk en weelderige en uitbundige kostuums. De special effects zien er ook uitstekend uit, en Genie, Iago, Abu, Radja de tijger en het vliegende tapijt zien er allemaal (gelukkig) geloofwaardig uit. Alleen een bepaalde scene op het laatst rond Jafar ziet er niet al te best uit, en Ritchie had er goed aan gedaan om voor een ander einde kiezen dan die uit de originele film.

Massoud en Naomi Scott (prachtige actrice die een krachtige en zelfverzekerde Jasmine neerzet die ervan droomt om zelf Sultan te worden) hebben een fijne chemie, en qua zang doen ze het goed. Vooral het speciaal voor Scott geschreven nummer ‘Speechless’ mag er zijn. Rond Will Smith waren er wat bedenkingen, maar hij is zelfs de grootste kracht van de film als Genie. Grappig, ontroerend en vol charisma. Rond de scene met het nummer ‘Prince Ali’ komt alles wat Smith zo goed maakt als Genie samen. Hij heeft ook een prima chemie met actrice Nasim Pedrad (gezien het einde wel belangrijk), en Kenzari doet het ook goed als Jafar. Ritchie kleurt misschien iets te veel tussen de lijntjes, en het van mij soms wel wat eigenzinniger en scherper gemogen. Maar voor de rest is dit een kleurrijke en zeer vermakelijke remake.

Deze gisteren in Antwerpen gaan zien.

Door alle negatieve verhalen en de matige trailer verwachtte ik er niet veel van en zie daar: wat kun je je soms danig vergissen in een film, want wat was dit gewoon heel erg leuk!!!

Ik had er zoals gewoonlijk bij Disney (ik leer het nooit!) geen rekening mee gehouden, dat het vol zou zitten met liedjes, maar wanneer je heel eerlijk bent moet je toegeven dat de originele tekenfilms ook altijd verkapte musicals zijn.

De film is toch veelal een bijna 1:1 remake van de tekenfilm en in dit geval pakt dat heel goed uit. Ik vond het heel geslaagd en eindelijk...

...eindelijk krijgen we weer eens een hele goede bijdrage van Smith! De afgelopen jaren viel hij meestal ontzettend tegen in allerlei uit één lopende producties, maar met deze film, in de rol van Genie/ Geest in de lamp, weet hij echt de show te stelen en hoewel hij niet Robin Williams kan doen laten vergeten, weet hij een zeer goede alternatieve versie neer te zetten! Klasse!

Zijn versies van "Friend like me" en "Prince Ali" waren de hoogtepunten van de film. Eigenlijk werden alle liedjes goed uitgevoerd en paste ze in de film, behalve het nummer Speechless en laat dat nu net een speciaal voor deze versie nieuw geschreven nummer zijn. Vrij overbodig en duidelijk van veel mindere kwaliteit. Zonde!

Wat de verdere acteurs betreft: Massoud als Aladdin en Scott als Jasmine zijn gewoon erg goed, hartveroverend, passen erg leuk bij elkaar en weten bovendien met hun optredens dicht hun tekenfilm voorgangers te benaderen.

De enige die helaas tegen valt is onze landgenoot Kenzari als Jafar, de grote schurk van het verhaal. Hij komt overduidelijk charisma en persoonlijkheid te kort om werkelijk indruk te maken en ook zijn zwakke, timide stem stelt teleur.

Ach ja, waren mensen als Lee, Karloff en Lugosi nog maar beschikbaar, of Veidt, die dezelfde rol in de jaren '40 versie superieur neer zette. Nee, dit was echt een sof van jewelste! Ook zijn relatieve jonge leeftijd werkte bepaald niet mee. Waar zijn Stamp en Irons, wanneer je ze nodig hebt?

Gelukkig was de film te leuk om daar geheel verpest door te worden en gaf het verder vooral heel veel feel-good en plezier. Mooie SFX en art direction en heel veel sfeer!

Kortom: aanrader!

Een dikke acht, ofwel vier sterren!

Als echte disney nerd ben ik natuurlijk al bevooroordeeld.

Maar ook ik had bedenkingen hoe Smith de rol van Genie ging neerzetten.

Maar wat had ik het mis.

Hij geeft de Genie een geheel eigen draai wat goed past bij deze nieuwe versie.

Hoogtepunt in deze film was voor mij de geweldige vertolking van Naomi Scott als Jasmine.

De rol past haar op het lijf en vondt het zeer fijn dat ze vooral haar veel meer diepgang hebben gegeven.

Voor de rest was deze film visueel heel sterk.

Er worden prachtige sets en kleuren op het scherm getoverd.

De muziek vondt ik werkelijk heel mooi omgezet met als hoogtepunt niet het geweldige a whole new world maar jasmine's eigen song speechless.

Ik zou zeggen geef hem een kans want hij verdient het, ik heb hem inmiddels al 3 keer gezien en zal hem zeker nog vaker zien.

Ik was niet geheel onbevooroordeeld. Ritchie is allicht m'n minst favoriete regisseur en de trailers deden me gruwen. Uiteindelijk viel dit redelijk mee. Dit is wel één van de betere van Ritchie. Deels door het bronmateriaal, deels ook doordat hij wat ingetogener is met op het oog bijvoorbeeld maar 1 keer een slowmotion.

De film is een update van de animatie, Disney's versie van het bekende verhaal. Het skelet blijft bestaan, maar de aankleding is wel aangepast met nieuwe scènes, personages en geinige kleine wijzigingen zoals Friday Salaam. Jammer eigenlijk dat het wel een musical blijft, dat oogt allemaal net wat minder in een real life versie. Ook voegt het weinig toe en zijn de liedjes uit de animatie gewoonweg beter uitgevoerd. Vlotter vooral. Om van dat vreselijke nieuwe nummer van Jasmine. Dat heeft Disney ook helemaal niet nodig, die hebben genoeg sterke vrouwenrollen zonder de nadruk erop te leggen.

Visueel is de film prima. De cgi is, zoals in de regel bij Disney, zeer overtuigend. Ook de kleding en het production design, een sprookjesversie van het Midden-Oosten (met Jasmine die geen 15 meer is, wat wel geloofwaardig zou zijn maar blijkbaar niet meer voor de tere zieltjes bedoeld is), is eigenlijk prima. Ergens voelt Agrabah als pretpark aan, maar toch nog net geloofwaardig. Ik vond het prima zo. Ook de actie ziet er prima uit, daar is Ritchie wel op zijn gemak. Wat dat betreft is het goed dat enkele liedjes dan afspelen waardoor zijn onkunde daarin wordt gemaskeerd. Want de intocht van Ali is wel erg statisch gefilmd zeg.

Qua casting is het weer een stuk minder. Smith is goed als hij zich menselijk gedraagt maar als genie is hij mislukt, hij wil te druk zijn en is vooral irritant. Aladdin mist enige vorm van charisma en heeft geen chemie met Jasmine (een behoorlijke rol nog van Scott trouwens) en Jafar is helemaal een lachertje. Dat stemmetje, maar ook het hele uiterlijk. Op geen enkel punt geloofwaardig. Kenzari probeert Jafar nog enige achtergrond mee te geven, maar soms hoeven schurken dat niet te hebben. Buiten dat het de plank missloeg.

Al met al een film met plussen en minnen, war de laatste overheersen. Dat wel. 2,0*.

Heerlijke film, kijkt makkelijk weg. Visueel een plaatje. Humor in juiste porties. Ik vind het een aanrader.

Laat er geen twijfel over bestaan: Aladdin (2019) is geen goede film maar is toch 100% geslaagd.

Vanaf de eerste scène, waarin Will Smith op een schip z'n kinderen een lesje wil leren over hebzucht, zweert niet te zingen om het vervolgens toch te doen, is het duidelijk: deze film laat alle pretentie en geloofwaardigheid varen. In tegenstelling tot het serieuze The Jungle Book en het optimistische, maar alsnog dramatisch sterke Cinderella, is deze Disney live-action puur en alleen gericht op waar het medium ooit voor bedoeld was: vermaak.

In een tijd waarin er meer beeldende media geproduceerd worden dan er ooit geconsumeerd kan worden, is het wellicht een doodzonde om een film te zien die niet heel goed geschreven, geregisseerd en geacteerd is. Er zijn letterlijk duizenden andere opties waar je je tijd beter aan had kunnen besteden. Als je intelligentie wil, raad ik aan Chernobyl te kijken. Maar als je 2 uur wil vertoeven met de film-variant van een pretparkattractie, dan moet je bij Aladdin zijn.

De liedjes zijn niet beter dan het origineel, sterker nog, ondanks dat Guy Ritchie al zijn actie-talenten inzet om toffe shots op te leveren, faalt het realisme om eer te doen aan de over-the-top bombarie van de animatiefilm. Eigenlijk alle grote veranderingen van het voortreffelijke script uit 1992 - dat geschreven is door wellicht het meest succesvolle team dat Hollywood ooit zal kennen, namelijk de schrijvers van Belle en het Beest en Pirates of the Caribbean tezamen - zijn niet echt een verbetering, maar slechts een kenmerk dat het nu gemaakt wordt door andere mensen. De van oorsprong sterke boodschap over vrijheid en eigenwaarde is verbasterd door mensen die hem niet begrepen. Het feministische plot dat Jasmine in 2019 wordt gegeven, maakt haar ironisch genoeg vlakker en minder veerkrachtig dan haar jaren '90 variant. De acteurs, met name Kenzari en Scott, doen hun best holle woorden kracht bij te zetten, maar veel baat heeft het niet. En ondanks alle pogingen om cultureel bewuster te zijn, ontkomt de film er niet aan dat het de tradities, kleding- en dansstijlen van zo'n 2 miljard mensen op één hoop gooit.

En niets daarvan boeit.

Want Mena Massoud, Naomi Scott, Will Smith en Marwan Kenzari hebben de beste chemie sinds Thor: Ragnarok. Vooral Massoud kan wellicht geen dramatische karakterontwikkeling verkopen, maar verdomd als je geen sympathie krijgt voor z'n onbegrensde blijdschap. Bekende sequenties, van een one-taker door de straten van Agrabah die de beroemde personages introduceert tot het romantische A Whole New World, melken nostalgie, romantiek en mysterie perfect uit. De CGI van onder andere Raja is adembenemend. De stunts en dansmoves sensatievol en aangrijpend. En het hele middenstuk van de film bestaat uit scènes met geen enkele andere functie dan ieder één grap flink doordrijven, alsof de film je dwingt om het cynisme af te schudden en te lachen. Het helpt daarbij dat dit de gun-factor heeft van een nostalgische kinderfilm en het optimisme van een vrijwel geheel bruine en zwarte cast die onbezorgd zingen, dansen en lief hebben in een tijd waarin dat alles behalve vanzelfsprekend is. Wellicht is dat het allersterkste aan dit 2-uur durende fel kleurige muziekfestijn; alles ademt hoop, vreugde en liefde zodat je met een blij gevoel naar huis gaat.

Idealiter was het script intelligenter, de stijl eenduidiger en de liedjes gedurfder, maar Aladdin heeft z'n enige bestaansrecht haarfijn door: het publiek betoveren met de magie van film.

Wat kan dat tapijt vliegen zeg.

Niet een film waar ik normaliter naar toe zou gaan maar het is op zich een aardige versie van het Aladdin sprookje.

Maar wat jammer toch weer van die liedjes, het musicalesque hoeft van mij nooit zo. Had ik natuurlijk kunnen weten, het is een Disney film. Afijn, ik moest er even inkomen maar toen de Genie out of the Bottle kwam was het nog best geestig. Will Smith vertollkte zijn rol met verve, de prinses was liefelijk, het aapje schattig en 'onze' Marwin Kenzari een goede slechterik.

Een vraag die me te binnen schoot na afloop: is een vrouwelijke Sultan een Sultana?

Ik vond die hoegenaamd geen slechte film, mede waarschijnlijk omdat ik de zaal inkwam onder het motto "om er vanaf te zijn". Vrij mooie remake waarbij de CGI best ok was (alleen bij de tijger zag je het soms wel wat). Een vrij lange film ook met zijn 130 minuten, maar eentje die gewoonweg voorbij vloog. Ik heb me nauwelijks geërgerd, zelfs niet aan Will Smith waarvoor ik vooraf wat bevreesd was. Even dacht ik: "oei, het gaat de verkeerde kant uit", toen ik hem aanschouwde bij zijn eerste optreden. Onnozelheden zoals het letterlijk georchestreerde aapje of dat uitpuilend oog in de vorm van een verrekijker was gelukkig slechts éénmalig. Will Smith vervulde zijn rol goed zonder meer en was zeker een waarheidsgetrouwe Geest.

Ook de anderen deden het prima en hadden een zekere chemie met elkaar. De bloedmooie prinses werd knap vertegenwoordigd Naomi Scott en ook Mena Massoud was een uitstekende Aladdin. De film is naar (oude) Disneygewoonte een halve musical, maar dat stoorde allerminst. De songs waren vrij catchy en duurden ook niet te lang. Er was geen overdaad of muziek op het verkeerde moment zodat dit de actie of de spanning niet in het gedrang bracht. Hier en daar ook wat humor, maar zeker niet te veel of in the picture. Mooie decors ook. Agrabah zag er echt geweldig uit.

Kortom een mooie remake van die uit 1992. Zeker geslaagd en wel eens de moeite waard als je van Disney houdt. Toch dat tikkeltje beter dan Dumbo eigenlijk dat ik eerder dit jaar zag.

Nog net oké.

Absoluut geen hoogvlieger, deze versie. De nostalgie zal bij mij ook nog een beetje zijn werk doen, maar dat terzijde heeft de film gewoon een paar momentjes. Het geheel is zo vermakelijk genoeg. En zo'n Will Smith is best een leuke verrassing, zeker als de verwachtingen laag liggen.

De losse flodders zit 'm in de casting (en uitwerking) van Jafar. Het "sterke vrouwen"-plotje van Jasmine trekt ook op niet veel. En die autotune-liedjes zijn vreselijk. De originele versies worden zo echt geen eer aangedaan.

Maar bon, al bij al nog net vermakelijk genoeg. De animatieversie is evenmin mijn favoriete Disney. De Leeuwenkoning zal zowat de volgende in de rij zijn. Laat die maar een stuk beter zijn.

Kleine 3

En zo zijn we weer bij met Ritchie.

Deze 2019 versie blijft redelijk dicht tegen het origineel hangen, inclusief enkele musical nummers. Je zoekt het niet meteen achter een Ritchie film, maar zijn inbrengt is eerder beperkt. Buiten een paar visuele knipogen is dit toch vooral een klassieke Disneyfilm geworden.

Van de animatie ben ik nooit echt fan geweest, deze versie is dan ook niet echt mijn ding. Maar Ritchie brengt het er niet zo slecht vanaf. Smith vind ik leuker dan Williams, de setting is best vlot vormgegeven en er zit voldoende tempo in de film. Voor iets wat toch vlot over de 2 uur gaat vond ik het nergens echt slepen of vervelend. Da's toch redelijk uitzonderlijk bij een film als deze.

De musical nummers vond ik wel beduidend minder en van Ritchie hoop je toch altijd wel op wat extras. Dat zit er hier niet echt in. Het blijft braaf binnen de lijntjes van de Disney grenzen kleuren, ik zal er denk ik nooit echt fan van worden. Maar ik had me ingesteld op een vervelendere film. Vond het niet super, maar heb me er nog redelijk mee vermaakt.

2.0*

Ik heb mij enorm vermaakt met deze live action remake van Aladdin. Vooropgesteld ben ik totaal geen fan van het geforceerd re-maken van de Disney klassiekers en tot dusver ben ik met een grote boog om alle titels heengelopen. Voor Aladdin maakte ik een uitzondering omdat het ten eerste één van mijn favoriete Disney titels is en ten tweede omdat ik erg benieuwd was of Agrabah een beetje uit de verf zou komen in het echie. Gelukkig heeft Disney kosten noch moeite bespaard om er iets heel moois van te maken.

Het voornaamste pluspunt van deze Aladdin zijn de fantastische setpieces en de kostuums. Agrabah leeft, bruist. Je kijkt je ogen uit. Ik ben blij dat Disney groots heeft ingezet en niet te veel op CGI heeft geleund, een moderne Hollywood ziekte. Nog mooier was geweest als men het paleis van Agrabah had nagebouwd, maar ik snap de keuze voor CGI in dat geval wel. De toon wordt in het begin van de film onmiddelijk gezet met een prettige vertolking van Arabian Nights door Will Smith. De zing- en dansscenes hebben een vrij hoog Bollywood gehalte en dat is een groot compliment. Het is een feest voor de zintuigen en had op mij het effect dat ik meegetrokken werd in het enthousiasme. De oorspronkelijke liedjes zijn grotendeels weer terug te vinden en dat is natuurlijk prettig bronmateriaal om beschikking over te hebben.

De acteurs zijn grotendeels goed gecast en komen goed uit de verf. Met uitzondering van hoofdrolspeler Aladdin zelf. Mena Massoud lijkt misschien op Aladdin en heeft een mooie glimlach, maar in zijn acteerprestaties wordt hij ondergesneeuwd door tegenspeelster Scott, die het voortreffelijk doet als meer geemanipeerde Yasmine, en natuurlijk de Genie, Will Smith. Laatstgenoemde was een positieve verassing. Ik heb Smith in tijden niet meer zo'n energieke, opzwepende performance zien geven. Hij weet fijn de balans te houden tussen gek doen en cool zijn, waardoor hij een geloofwaardige Genie neerzet. Wat mij betreft zijn Scott en Smith echt degenen die deze film dragen. Verder fijn dat er gekozen is voor een cast van bijna allemaal Midden-Oosterse acteurs.

Kenzari als Jafar was niet geweldig, maar eigenlijk ook wel gewoon goed. De animatie Jafar heeft een sterk karikaturaal gezicht, dus Disney kon veel moeite steken in het vinden van iemand die daar op lijkt, of het gewoon loslaten en een wat 'normaler' uitziend acteur casten. Dat ze het laatste hebben gedaan is prettig omdat het van Jafar meer een mens maakt en minder een monster. Overigens ben ik ook blij dat de comic relief diertjes een beperkte rol hebben gekregen in deze film. Ik ben geen fan van CGI dieren die praten, dus minder Abu en Iago was wel zo prettig.

Als ik nog wat mindere punten moet noemen, dan zou ik wellicht de speelduur moeten zeggen. Hij duurde net iets te lang en een aantal scenes gingen te lang door. Ik ben niet zo'n fan van Ritchie, maar de super slo-mo shots zijn op één hand te tellen. Zijn invloed is inderdaad beperkt en dit is vooral een Disney film i.p.v. een Ritchie film. De nieuwe story arc van Yasmine vond ik een goede keuze, want gaf de personage meer diepgang en haar rol in het hele verhaal en uiteindelijk de ontknoping pakte goed uit. Toch vond ik het feminisme er iets te dik bovenop liggen, vooral met het al veelbesproken "Speechless" lied. Het is een beetje verplichte kost de laatste tijd, als je een Twitter storm wilt voorkomen, maar toch, of juist daarom, stoorde het mij. Los daarvan heeft Scott wel een dijk van een stem, wat in "Speechless" goed te horen is.

Het zijn een paar kleine aanmerkingen maar over het geheel genomen was ik dik tevreden over deze live-action remake van Aladdin. Een feest voor de zintuigen die ik eigenlijk iedereen zou kunnen aanraden, maar vooral als je van extravagante, kleurrijke setpieces houdt met een vleugje Bollywood.

Leuke film met alles erop en eraan. Avontuur, actie, spanning, humor, romantiek, levenslessen, zingen, dansen, dieren, magie en Will Smith. Ik moet bekennen dat ik vooraf vooral geen zin had in The Fresh Prince en op het moment dat hij tevoorschijn kwam dacht ik maar 1 ding: Hij is nog verschrikkelijker dan ik vreesde. Maar oké, hij heeft 1000 jaar in een lamp gezeten, dus hij moest even zijn ei kwijt. En achteraf blijkt dat hij gewoon best wel geestig is.

De film is erg mooi gemaakt, niet alleen de CGI, maar ook de aankleding. Schitterend! Rajah en Abu zijn niet perfect, maar overtuigend genoeg. De wereld die wordt neergezet is prachtig. En het vliegende tapijt was voor mij toch wel een kleine favoriet. Leuk hoe ze het tapijt zo menselijk hebben gemaakt. Verder voor mij een vrijwel onbekende cast, wat eigenlijk ook weleens fijn is. Ze doen het goed, behalve Will Smith < grapje. En vooral de Tunesische Nederlandse acteur Marwan Kenzari als Jafar is een leuke extra. En zo is het Nederlandse aandeel in Hollywood niet slecht, want Sylvia Hoeks doet het bijvoorbeeld uitstekend in Blade Runner 2049. En natuurlijk doet tevens Michiel Huisman het verre van slecht daar aan de overkant.

Enorme nadelen heeft Aladdin niet en ik heb er meer van genoten dan van Dumbo. Hoewel de liedjes best wel goed zijn -de 1 beter dan de ander- hou ik er niet zo van. Het grootste nadeel is dat dit soort films meestal net even 10 a 15 min te lang zijn.

3,5* > een 7,5/10

Voor het eerst in tijden weer naar de bioscoop geweest: nadat ik mijn Pathé-abonnement heb opgezegd, omdat ik voor langere tijd op reis ging, is het er gewoon niet meer van gekomen. Ik mis het, zou ik vaker moeten doen!

Aladdin was nou niet persé een must-see in de bioscoop, maar dat kwam toevallig zo uit. De live-action variant stond wel al langer op mijn radar, omdat ik Aladdin wel één van de leukere Disney-films uit de jaren 90 vind. Die is vroeger vaak langsgekomen op VHS op druilerige, vrije woensdagmiddagen. Ik vind die trend van live action Disney-films erg fijn. The Jungle Book was tof en ik kijk enorm uit naar The Lion King en mijn persoonlijk favoriete Disney-film Mulan. Het is inderdaad weinig origineel, maar dat maakt me hierbij niets uit: de beelden zijn mooi en het jeugdsentiment is hoog.

Deze Aladdin is ook zeker de moeite waard: de sfeerbeelden van Agrabah zijn echt prachtig, het donkere en mysterieuze van de Cave of Wonders is heel mooi uitgewerkt en ik ben blij dat ze veel scenes hebben gebruikt uit de originele film. De tofste scenes vond ik die met de bekende liedjes: Arabian Nights, One Jump Ahead, Friend Like Me, Prince Ali en A Whole New World. Deze scenes waren visueel allemaal heel goed uitgewerkt en daar heb ik echt van genoten. Bij de stukken tussen de liedjes door stoorde ik me er te vaak aan dat het vaak wel heel erg flauw was. De grappen van Will Smith vond ik leuk, maar bij de overige acteurs landde dat echt niet goed.

Ik vond Smith sowieso erg sterk als Genie; voor mij draagt hij de film als komische noot die wél werkt en Friend Like Me en Prince Ali zijn echt feestjes om naar te kijken. Ook Mena Massoud en Naomi Scott zijn goed gecast als Aladdin en Jasmine. Marwan Kenzari werkt voor mij minder als Jafar: hij doet het absoluut niet slecht, maar voor mij voelde het niet als de creepy, evil Jafar uit de tekenfilm. Dat is niet persé slecht, maar dat vond ik gewoon jammer.

*3.5

Na het slechte Dumbo en nogal saaie The Lion King was ik benieuwd wat ze hadden gemaakt van Aladdin. Zeker als je de cast ziet wat weinig hoop geeft. En als het in de trend zat van die andere CGI-remakes, zou dat niet veel goeds beloven. Gelukkig is het anders uit gedraaid.

Aladdin heeft naast de CGI animatie ook echte acteurs rondlopen en die doen dat vrij goed. Will Smith geeft een eigen insteek aan het verhaal en de figuren zijn minder karikaturaal dan in de animatie. Vooral Yasmine komt beter uit de verf. En je ziet niet met die irritante Iago en Abu als sidekicks. Ze zijn er wel natuurlijk, maar het is minder slapstick voor kleuters. De film kent de nodige humor en avontuur. Guy Ritchie is dan wel weinig creatief hier (hij zit duidelijk aan de leiband van Disney), maar weet wel de sfeer er in te houden en ook bij de remake de nodige sfeer er bij te houden.

Je krijgt opnieuw een spiegelbeeld van de oude animatie. Disney denkt duidelijk vooral aan de kassa bij deze remakes. Maar in dit geval is het wat opgepoetst met liefde voor het origineel. Een groot verschil met de andere remakes. Veel beter dan verwacht, terwijl net deze remake zo werd afgeschoten.

Guy Ritchie doet het opnieuw... want wat is dit weer een belabberde remake geworden. Het is van mijn kindertijd geleden dat ik Aladdin heb gezien maar hoe kinderachtig wil je het maken. Dit is een live-action parodie geworden in plaats van een remake. De liedjes komen totaal niet uit de verf. De vocale kracht van de acteurs kon echt beter. Will Smith is ook een schim van zichzelf geworden en is ronduit irritant. Zijn humor is op zowat geen enkel moment geslaagd.

Toch moet ik zeggen dat ik de eerste 20 minuten nog vond meevallen, maar eenmaal Will Smith ten tonele verschijnt is het gewoonweg niet meer om aan te zien. De effecten en decors zien er ontzettend fake en kitscherig uit en we krijgen de typische drukdoenerij van Ritchie waar eigenlijk niemand wat aan heeft.

Ik weet dat er na het uitkomen van de trailer nogal wat kritiek was en dat het leek alsof het de slechtste film ever ging worden, maar dat was wat mij betreft allemaal nogal voorbarig, want dit is helemaal geen slechte film geworden.

De grootste aanpassing zit hem vooral in de extra lengte, en dat is eigenlijk ook direct het grootste minpunt. Eigenlijk vrijwel alles dat is toegevoegd had niet zo heel erg gehoeven. Met name het middenstuk als ze het paleis in komen is behoorlijk traag en wat stroef qua awkwardness. Het wordt er, ook door de soms kleine aanpassingen in plot en volgorde, niet per se vlotter op.

Ook het extra nummer van Jasmine, dat blijkbaar moet in dit tijdperk van vrouwen-empowerment, vond ik net wat de plank misslaan. Niet eens zozeer omdat ze van Jasmine een wat krachtiger personage hebben gemaakt (dat ze Sultan wordt, oke vooruit), maar meer omdat het nummer, en dan vooral de toon van het nummer, helemaal niet past bij de rest van de liedjes en de film.

Verder doet de film eigenlijk heel veel goed, dat zit hem vooral in het behouden van wat al goed was, namelijk de scènes van de liedjes waaraan zo min mogelijk veranderd is, en in de personages die eigenlijk allemaal prima neergezet zijn. Jafar is even wennen in een wat jongere en 'normalere' uitvoering, maar vond ik (afgezien van het Nederlandse accent, maar misschien horen wij dat alleen) op deze manier ook best een aardig personage. Mena Massoud heeft geen makkelijke rol aan Aladdin en moet veel verschillende dingen laten zien maar doet dat ook echt niet slecht. Naomi Scott is oogverblindend mooi en zet ook een prima Jasmine neer.

En dan Will Smith als Genie. Ik weet dat er van tevoren veel kritiek was, maar eigenlijk vond ik alleen het effect er soms wat vreemd uitzien. Met Smiths performance en het personage dat ze er van gemaakt hebben is helemaal niets mis, zeker niet als je bedenkt welke schoenen hij moet vullen.

De originele animatie is compacter, vlotter, en zou ik (natuurlijk) sneller weer opzetten dan deze, maar met deze remake is helemaal niet zo gek veel mis.

3,5*

Leuke vermakelijke en amusante film. Het verhaal is bekend en wordt goed uitgewerkt door Ritchie. De film is vrolijk en kleurrijk en visueel erg fraai. Tussendoor wat liedjes, een beetje spanning, wat romantiek en veel humor. Smith zit fantastisch in zijn geesten rol. De rest van de acteurs zijn ook prima op elkaar ingespeeld. De special effects zijn van hoog niveau. Prima film. 3.5/4.0

Op visueel gebied valt deze verfilming van de bekende Disney klassieker zeker niet tegen. Het ziet er allemaal zeer behoorlijk uit. De rest laat te wensen over. Het acteerwerk is veelal houterig en kleurloos, daardoor komen de personages niet echt goed uit de verf. In het verhaal worden enkele accenten verlegd, maar het zijn geen verbeteringen. De liedjes zijn vreselijk. Ze voegen niets toe en worden ook niet goed gebracht. Overbodige remake.

Enthousiaste verfilming van de avonturen van Aladdin en zijn geliefde Jasmine. Naar verluidt een live action remake van een animatiefilm uit 1992. Ik ken dat origineel niet en misschien is dat een voordeel.

Ik vind dit in ieder geval een vlotte en kleurrijke sprookjesfilm met leuke liedjes en prima acteerwerk van Naomi Scott (aangename kennismaking) en Will Smith. Een vermakelijke film.

Musicals... ik kan er niets mee. Niet dat de liedjes de overhand hebben in deze vlotte remake van de gelijknamige animatie-klassieker, maar het blijft storend wanneer de boel sporadisch krakend tot stilstand komt en er geforceerd gezongen moet worden. Afgezien daarvan een leuke avonturenfilm, visueel aantrekkelijk, met eersteklas special effects en kleurrijke production design. De casting van Will Smith is en blijft een beetje dubieus, vooral in zijn blauwe vorm oogt hij niet bepaald op zijn plek, maar de rest van de cast is degelijk genoeg.

Ehhh gewoon niet meer doen Disney!!! Sommige remakes naar live action werken wel, zoals Dumbo. Maar deze gaat al mis op het feit dat een vijftig jarige will Smith nooit de zelfde energie als de 'originele' animated genie kan neer zetten en daar bij speelt dat hij in jn zijn jongere veel meer energie had kunnen geven in die rol. Wat je toch stiekem op hoopt. Nee helaas.

p.s. jasmine geanimeerd of real life prachtige vrouw