Rocketman (2019)

Heerlijk film met de goede songs van Elton John die ik tijdens mijn jeugd veel beluisterd heb.

Meer van dit soort films graag!

Mooie film over Elton John die in zijn leven de nodige ups en downs heeft gekend, maar dat geldt voor heel veel mensen en met name in de muzikale wereld. Een extravagant en extravert persoon die Elton John, maar gelukkig is het uiteindelijk allemaal goed gekomen met de goede man. Egerton speelt zijn rol met volle overgave en is een genot om te zien. De vergelijking met Bohemian Rhapsody gaat niet echt op, want dat is een totaal andere film. Ook ik was in het begin een beetje bang dat het een musical zou gaan worden, maar dat viel gelukkig reuze mee. Geweldige film over een geweldig en groot muzikaal talent.

Ik heb geen artiesten waar ik fan van ben. Maar net als alle lof voor Remi Malik voor zijn vertolking van Freddie Mercury in Bohemian Rhapsody, geldt dat ook voor Taron Egerton voor zijn uitstekende vertolking van Elton John. Ondanks dat ik Bohemian Rhapsody veel beter vond, heb zeker wel genoten van de Rocketman, die zeer zeker regelmatig de musicalkant opging. Op zich niets mis mee. Sommige nummers waren mij onbekend. Verder waren er aantal scenes, waarvan ik denk of dat wel meerwaarde had, zoals dat huwelijk met Renate, dat hij bij hertrouwde vader en 2 stief broertjes op bezoek ging en in dat restaurant waar zijn moeder hem vertelde dat ze een huis had gevonden om daar te gaan wonen, waarop Elton zei een cheque te zullen uitschrijven en hij haar vroeg waarom ze zover weg ging wonen en zij vervolgens finaal de mantel uitveegde. Met deze scenes werd werd vervolgens niets meer gedaan. Ook de dramatische zijde van Elton werd redelijk uitgelicht. Ik vond Rocketman een prima film, maar komt niet in de buurt qua stem van Bohemian Rhapsody ( 4.5 ). Rocketman krijgt van mij een 3.5

Waar Bohemian Rhapsody een film was is dit meer een musical brrrrrrrrr

Fascinerende, zeer geslaagde film. Nooit gedacht dat de sympathieke maar wat vermoeid ogende man van wie ik twee jaar geleden in Berlijn een concert heb bezocht, zo een enerverend leven achter de rug had. En dat wispelturig leven is voor regisseur Fletcher een dankbaar handvat een mooi kunstig, soms zelfs een beetje surrealistisch, maar bovenal menselijk portret af te leveren over deze hoe dan ook unieke artiest. Sommige scènes zijn ware filmkunst, moet je gezien hebben om later over mee te praten, duidelijk een project waarover door de makers goed is nagedacht. Waar bij Bohemian Rhapsody meer op safe wordt gespeelt, durft men bij Rocketman de veiligheidszone te verlaten en een eigen gedurfde visie toe te voegen en die gok pakt voor iedereen goed uit. Egerton doet het heel behoorlijk als Elton, heeft als nadeel dat hij qua uiterlijk onvoldoende lijkt op het fenomeen(maar wie niet?), maar slaagt er in tussen de fraaie muziek door een echt mens neer te zetten. De nog immer onderschatte Bell speelt een mooie bijrol als Eltons steun en toeverlaat, en zelfs de merkwaardig gecaste Howard is niet zo irritant als normaal.

Wat mij betreft toch een tegenvaller ondanks de heerlijke Elton John muziek.

Ik heb niet zoveel met rock en al helemaal niet met hardrock, toch wisten twee andere biografieën

("Bohemian Rhapsody" en "The Dirt") mij vele malen meer mee te slepen en te raken dan deze "Rocketman". Wat mij enorm deed afleiden was het musical aspect in de film. Ik ben wel degelijk een musical lief hebber maar dan wel in het theater. In deze film vond ik het vooral storend. Er zitten een aantal behoorlijk heftige situaties in de film betreffende Elton's relatie met zijn ouders, de liefde en de eenzaamheid hierdoor. Als dan tijdens een van de vernederende scenes met zijn moeder in een restaurant een pijnlijke situatie ontstaat wordt dit vervolgens door de cast met een liedje verzacht waardoor het dramatische effect verdwijnt als sneeuw voor de zon. Dit gebeurt met meerdere scenes.

Ook het letterlijk en figuurlijk zweven tijdens concerten komt ook al niet geloofwaardig over.

Het verhaal zelf is aangrijpend en boeiend genoeg voor een avondvullende film maar ik vond de uitwerking erg matig. En zo werd "Rocketman" wat mij betreft helaas een kleine teleurstelling.

3*

Klopt....op "Westend"of "Broadway" of zelfs als een Stage Holding Albert Verlinde produktie in de theaters zou dit zeker een succes zijn. Echter als film slaat het de plank volledig mis.

Maar wij zijn een van de weinige die dit vinden zo te lezen aan de vele lovende recensies.

Het is meer een musical dan een serieuze film, en dat vind ik erg jammer, hierdoor wordt een interessant verhaal eigenlijk een beetje teniet gedaan. Aan de cast ligt het in ieder geval niet, Egerton speelt prima, maar de opzet van de film schiet gewoon tekort.

Verrassend sterke muzikale fantasie gebaseerd op het leven en werk van Elton John. De musical-achtige aanpak werkt bijzonder goed, vooral omdat de liedjes zo autobiografisch zijn en extreem goed in het geheel verwerkt zitten. Tijdens de muzikale intermezzo's komt de boel hierdoor nu voor de verandering eens niet krakend tot stilstand. Visueel steekt de film daarnaast erg mooi in elkaar. Grootste troef is hoofdrolspeler Taron Egerton, hier perfect gecast en tevens een uitstekend zanger.

Zeer mee eens!

In alles stukken beter en origineler dan een Bohemian Rhapsody, ondanks dat ik geen musicalliefhebber en ook geen Elton fan ben. Maar je hebt in ieder geval niet het idee naar een script te kijken dat door de eerste de beste scriptstagiar uit Hollywood is geschreven. Het idee dat de muziek daadwerkelijk zijn leven en carriere belichaamt is uiterst goed gevonden.

Egerton doet het ook echt uitstekend, waar ik vooraf nogal mn bedenkingen bij had.

Muzikaal gezien ook erg fijn dat de film precies stopt alvorens de periode met meuk als Nikita en die Lion KIng rommel langskwam.

Rocketman was mijns inziens een film die alle kanten op ging waardoor ik er eigenlijk niet eens echt iets serieus over kan vertellen. Los van het musicalgehalte lijkt me het verhaal ook nog eens zeer eenzijdig uitgelicht. Hierover kunnen de halfbroers van Elton zeker over meepraten. Ik was blij toen de film klaar was en teleurgesteld dat ik naar zo'n slechte film heb zitten kijken.

Knuffelige kunstenaar.

Wat wellicht leuk is aan Rocketman, is dat je geen echte fan hoeft te zijn van de artiest. En de jeugd van tegenwoordig zal dat ook echt niet zijn, al zullen sommigen de Brit herkennen van de Snickers-reclame. Heiligschennis natuurlijk, want wie liedjes kent als Daniel, Your Song en Sorry Seems to Be the Hardest Word, weet wel beter. Zelfs in de jaren 80 beroerde de muzikale kunstenaar de wereld met het oh zo foute, maar eveneens geniale Nikita en het net iets te gladde Blue Eyes. Je zou maar zulke liedjes kunnen maken.

Taron Egerton weet al lang hoe goed Johns muziek is en gaf een visitekaartje af bij de animatiefilm Sing, waarin hij een lied van de zanger ten gehore bracht: I'm Still Standing, de grote hit uit 1983. Egerton, die vooral bekend is van de Kingsman-films, zou je desondanks niet in deze rol verwachten. Hij schijnt echter al liedjes van Elton John te zingen sinds zijn tienerjaren. En dat is in deze musical goed te horen. Hij zingt ze met gemak, al is het best jammer dat je op één liedje na de grote kleine meester zelf niet hoort.

Na Kingsman: The Golden Circle, waarin sir John een bijrolletje had, zal het ijs definitief gebroken zijn en kreeg de jonge acteur zijn zegen. Met Elton John op de producerstoel is het niet moeilijk te begrijpen dat diens levensverhaal wel erg eenzijdig wordt belicht. Iedereen deed lullig tegen hem, vanaf zijn hufterige ouders die weigerden hem te knuffelen tot aan zijn partner die eigenlijk zijn pooier bleek te zijn. Het lag nergens aan Elton zelf. Veel te kort door de bocht allemaal qua biopic, maar vermakelijk is het wel.

***

Met dank aan Paramount Pictures voor het recensie-exemplaar.

Wie hoopt een waarheidsgetrouwe biopic te zien komt met Rocketman bedrogen uit. Maar dat maakt deze theatrale, soms licht psychedelische musical niet minder leuk. Daarnaast sluit deze uitwerking goed aan bij de showman die Elton John is geweest.

Egerton zet een solide vertolking neer. Hoewel er wel iets meer aandacht geschonken had mogen worden aan de playback scenes, speelt hij de talentvolle maar rusteloze zanger met verve.

De decors, het camerawerk, de montage, alles is prima in orde. Al vond ik persoonlijk de film voorbij het midden wat verzanden in een opeenstapeling van persoonlijke ellende. Maar er blijft genoeg over om deze film de moeite waard te maken. Niet in de laatste plaats de vele fantastische liedjes.

Bij Elton John: Becoming Rocketman:

Zalige film ... nog nooit heb ik een musical vertoning/film kunnen afkijken, zelfs niet dien met john travolta, maar deze film was echt zalig. Alles zat er gewoon in, tragedie, komedie, entertainment, elton die aan het rocken en snuiven is en oke, die nichterige scenes vond ik wel tegenvallen (2 stuks, maar ja, homo's sexen ook ...). Dit is toch een topfilm, en van den eerste keer ook elton nog meer beginnen te respecteren. Wat was me dit een film zeg, petje af voor de regisseur en de acteur.

Ik had hem in de zomer in de bios gezien, en ik dacht dat het de nieuwe van quentin tarantino was (was een beetje scheefjes toen), en ik herinner me nog dat ik het pas na een half uur doorhad omdat ik het toen opzocht (vond het verdacht dat leonardo nog niet in scherm was gebracht), maar dit was echt wel een pareltje. Aanrader

Nog steeds een beetje scheefjes...; ik denk dat je tekst bij de film, Rocketman (2019) hoort, niet bij deze documentaire...

Zalige film ... nog nooit heb ik een musical vertoning/film kunnen afkijken, zelfs niet dien met john travolta, maar deze film was echt zalig. Alles zat er gewoon in, tragedie, komedie, entertainment, elton die aan het rocken en snuiven is en oke, die nichterige scenes vond ik wel tegenvallen (2 stuks, maar ja, homo's sexen ook ...). Dit is toch een topfilm, en van den eerste keer ook elton nog meer beginnen te respecteren. Wat was me dit een film zeg, petje af voor de regisseur en de acteur.

Ik had hem in de zomer in de bios gezien, en ik dacht dat het de nieuwe van quentin tarantino was (was een beetje scheefjes toen), en ik herinner me nog dat ik het pas na een half uur doorhad omdat ik het toen opzocht (vond het verdacht dat leonardo nog niet in scherm was gebracht), maar dit was echt wel een pareltje. Aanrader

Moet elke enigszins bekende artiest nu een film?

Vond het geen leuke film, ook niet zo onder de indruk van de acteerkunsten

Jammer dit. Ik wist niet dat het om een musical ging waar ik een bloedhekel aan heb. Ik had een soort van “queenfilm” verwacht .. jammer van de avond want mijn vrouw wou de film afkijken, zucht ...

Had een leuk boek gepakt!

Deze keuze leek mij socialer en ook meer gewenst door de andere helft .. Daarnaast hoopte ik toch nog op wat minder "zang en dans" ....

max cady Excuses, ik was chagrijnig vandaar mijn wat onaardige bericht. Ik heb de laatste tijd gemerkt dat ik musicals toch minder erg vind dan ik altijd riep dus ik kon dit prima hebben...

Misschien grappig om nog te vermelden dat ik na je eerdere opmerking dan toch even benieuwd ben naar de top 10 van iemand. Tot mijn verbazing zie ik daar In Bruges (2008) op nr 1 staan. Wat mij herinnerde aan Brugge waar ik vorig jaar een romantisch weekend met mijn vrouw vertoefde! (Ja die van musicals houdt) En dan krijg je dan toch weer erg veel zin om eerder genoemde film weer eens te gaan herzien. Wat ik dus vanavond ook ga doen! Bedankt voor je "onaardige bericht"

Wat een film zeg... . Nochtans ben ik zeker geen fan van Elton John en heb ik geen enkel nummer van hem thuis liggen. Van het popicoon wist ik wel het één en ander: zijn vriendschap met Bernie Taupin, zijn homoseksualiteit, zijn alcohol- en drugsgebruik, zijn levensperiode waarin hij hoogst onaangenaam in de omgang was. Andere zaken geven een ruimere kijk op de man : het feit dat hij een ongewenst kind was heeft hem altijd emotioneel gekwetst en hem in de richting geduwd van het alter ego Elton John : een gevoelige jongen op zoek naar affectie. De regisseur en een fantastische Taron Egerton brengen het allemaal met veel kleurrijke fantasie en show, zoals hij in feite is. De surrealistische momentjes waarin hij begint te zweven in de Troubadour ogen wat bizar, maar drukken perfect het gevoel uit die hij op dat moment moet gehad hebben, evenals wanneer hij als een raket de lucht in schiet. Eltons topnummers werden op de goede momenten gedropt waardoor ik spontaan ging meewiebelen. Vond de kruising tussen biopic en musical hier wel geslaagd. Alles is knap getimed in deze film.

De film slaagt erin om een man te begrijpen die heel zijn leven zwaar geworsteld heeft met wie hij is. Dat Elton John en zijn levensgenoot Dave Furnish erachter staan maakt het dan nog eens extra geslaagd. Voor mij is dit tot nu toe één van 's jaars beste films.

Dus musicals zijn nooit serieus? Geen probleem als je niet van musicals houdt maar ik vind het jammer dat het vooroordeel dat musicals altijd maar vrolijk en niet serieus zijn nog steeds heerst. Het is namelijk niet waar.

Daarnaast denk ik dat de creatieve, muzikale vorm van de film juist goed past bij de persoonlijkheid van Elton John.

Ik vind van niet. Het overdreven zang en dans haalt voor mij de geloofwaardigheid naar beneden. Prima hoor als mensen hier wel van kunnen genieten, maar voor mij werkt het niet.

Ik ben niet meteen een fan van Elton John, maar na Eddie The Eagle trok de regisseur Dexter Fletcher me over de streep om toch een kijkje te wagen. Filmisch gezien is Rocketman best sterk. Ik vind het overdreven dat dit als musical wordt beschouwd. Het is beduidend meer dan gewoon wat zingen en wat show. Het is uiteraard wel een deel van de film, wat had je anders verwacht? Een film over Elton John zonder muziek?

Qua opbouw lijkt het vrij vergelijkbaar met Bohemian Rhapsody, dat qua regie hier eigenlijk niet aan kan tippen. De muziek van Queen ligt me echter wel meer dan die van Elton John. Met uitzondering van een aantal hits vind ik Elton John's muziek niet zo bijzonder. Dan is het ook moeilijk om eender welke film te maken over Elton John en mij de volle 5* te doen geven.

Qua verhaal hebben we dit allemaal natuurlijk al wel een beetje eerder gezien. Druggebruik, drankgebruik, koopverslaving, moeilijke jeugd, introvertheid, eenzaamheid, homoseksualiteit en ga zo maar door... zijn allemaal maatschappelijk relevante thema's. Misschien is het wel wat veel van het goede in deze film. Of er echt op iets specifieks had moeten gefocust worden, weet ik niet. Het blijft ten slotte een biografische film. Taron Egerton doet het erg goed. Soms had ik echt het gevoel dat ik de echte Elton John zag. Soms leek hij er dan weer helemaal niet op. 3.5*

Was heel benieuwd naar deze film maar helaas dat de halve film uit musical bestaat is gewoon een ramp, je moet er tegen kunnen

Prachtige film met een fantastische rol van Taron Egerton als Elton John.

Het verhaal wordt als een halve musical en deels als film gebracht en dat heeft me prettig verrast.

Normaal gesproken ben ik niet zo van de musical, maar deze film was toch echt genieten hoor.

Dit leek me een muziekfilm, echter is het een soort musical geworden. En ik houd gewoon niet zo van films waarin mensen ineens gaan zingen. Egerton doet het erg goed, toch vind ik het allemaal wat eenzijdig. De film wordt uit 1 perspectief geschoten.