menu

Aquarela (2018)

mijn stem
3,31 (18)
18 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Duitsland / Denemarken / Verenigde Staten
Documentaire
89 minuten

geregisseerd door Viktor Kosakovskiy

Documentaire die het element water centraal stelt. Er wordt onder meer stilgestaan bij diens bewegende schoonheid en rauwe kracht. Ook wordt het aspect waartegen de mensheid niet bestand is besproken. Diverse locaties komen aan bod waar water in al zijn vormen, van het Russische Baikalmeer tot de Ángelwaterval in Venezuela, onder de loep wordt genomen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=yr1LhA53t1Q

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Vanaf 2 januari 2020 in de bioscoop (WW Entertainment)

avatar van tbouwh
4,0
Krijg nou wat, brengen ze deze ineens nog uit. Had ik niet meer verwacht inmiddels en zeker niet van WW. Benieuwd of 'ie nog wat gaat doen.

avatar van clubsport
Toe maar weer gooi er nog maar eens een doemdenkerij film tegenaan

avatar van Redlop
3,0
Prachtige shots, maar de scenes rond het Baikalmeer en het kruiend ijs op Groenland werden langdradig. Het gaat over de opwarming van de aarde en de stijging van de zeespiegel, maar wat de beelden van de Ángelwaterval daarmee te maken hebben, is mij niet duidelijk. Ook water, ja ok. Levert wel mooi beelden op.

3*

2,5
Die mooie beelden zitten er wel in maar stijgen slechts enkele keren boven zichzelf uit. Dat is dan vaakst te danken aan bijzondere beelden (onder ijsbergen bv) of bewerking (zodat water als olie lijkt), of omdat water in sommige vormen zich gewoonweg overweldigend kan gedragen.

Maar veel meer dan aanschouwend wordt het zelden. Het blijft vrijblijvend en oppervlakkig, zonder echt de diepte in te gaan of nieuwe stromen op te zoeken. De momenten dat je je in het water voelt duiken, zijn sporadisch en duren dan kort of raken net niet zo dat je je erin voelt onderduiken.

Met name de editing is (dus) te onevenwichtig. Water in statische vorm wordt langlangdurig in beeld gebracht, en statisch. Water in tumultueuze vormen wordt sneller geëdit in beeld gebracht, te kort om je er in onder te dompelen. De megagolven worden net te snel afgekapt om je volop in de whiteout te storten bijvoorbeeld.

Net zo vrijblijvend zijn de verbeelde raakvlakken van mens met water. Ok, er zeilt een mens op een beetje gammele zee, bijna zeeziek in de bios, geinig maar verder...? Uit een arctisch dorp vertrekt een bootje tussen de ijsbergen...okeeee, en dan...waarom...? De beginsequentie lijkt dan wat meer grond onder de voeten te hebben (pun intended)...an sich...maar in het hele kader van de film?

Dan wordt nog Apocalyptica er bij de haren bijgesleurd. Gedateerde beukmuziek van een gedateerde band. Gelukkig zit het maar sporadisch achter, nou ja meer "over" de beelden; het geraas van golven krijgen we helaas als achtergrond erbij. Het voegt echt niks toe. Dan werken de meer ambient geluiden elders in de film een stuk beter.

Al met al best mooie beelden an sich, en heel soms even indrukwekkend, maar te weinig. Voor een hallucinante aquarische ervaring denk ik liever terug aan de visuals van water in al haar vormen die Yob op Roadburn eens gebruikten, of zie ik Drift (2017) - MovieMeter.nl liever nog eens.

avatar van mrklm
2,5
Fraaie plaatjes maken nog geen fraaie film. Het begin van deze documentaire is veruit het sterkst: we zien hoe een groep reddingswerkers probeert een auto te bergen die door het ijs van het tegen de grens van Mongolië gelegen Russische Baikalmeer is gezakt. Regisseur Victor Kossakovskyoverspeelt echter zijn hand door hier te lang te blijven hangen en het op te volgen met minder verrassende beelden van instortende ijsbergen. Waarom hij überhaupt gebruik meende te moeten maken van een - niet al te indrukwekkende - metalsoundtrack is mij bovendien een raadsel. De tweede helft voelt als een matig aftreksel van Koyaanisqatsi (1982). Veel van hetzelfde, mijn inziens bedoeld om de gevolgen van klimaatverandering aan te tonen. Die boodschap is al heel snel duidelijk, maar hoeft er niet zo nadrukkelijk in geramd te worden. Een concept voor 15 minuten uitgerekt tot speelfilmlengte.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:53 uur

geplaatst: vandaag om 02:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.