menu

Free Solo (2018)

mijn stem
3,71 (346)
346 stemmen

Verenigde Staten
Documentaire / Sport
100 minuten

geregisseerd door Jimmy Chin en Elizabeth Chai Vasarhelyi
met Alex Honnold

Op 30-jarige leeftijd stond Alex Honnold bekend als een van de meest talentvolle bergbeklimmers van zijn generatie. Hij was te zien in avonturenmagazines en schreef de memoires 'Alone on the Wall'. Maar hij blijft geobsedeerd door een uitdaging die nog nooit door een klimmer is bereikt: het beklimmen van de klif van El Capitan in het Californische Yosemite National Park, zonder veiligheidskabels.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=7UbtIRTLUxc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
4,0
Een intrigerende maar vooral zenuwslopende documentaire over Alex Honnold, die in 2017 als eerste 'free solo' de klif 'El Capitan' in het Yosemite National Park heeft beklommen. Uiteraard worden fragmenten van de betreffende klim in een adembenemend lange scene vertoond, maar voordat het zover is, wordt er ruimschoots tijd ingeruimd voor de persoon van Alex. En meer nog dan de duizelingwekkende capriolen van deze bijzondere man, is vooral dat bijzonder interessant. Wat drijft hem en wat maakt dat hij het nodig heeft om zulke extreem spannende situaties op te zoeken waarmee hij zijn eigen leven keer op keer in de waagschaal stelt? En wat gebeurt er in dat brein van hem? Hoe kan het dat hij angsten zodanig kan controleren dat hij deze bijna bovenmenselijke prestaties kan leveren? En zo is Free Solo ook het portret van een innemende maar ook egocentrische man, die niet anders kan dan doen wat hij doet en voor wie het klimmen op nummer 1 staat en pas daarna de mensen in zijn omgeving, hoe dicht die ook bij hem staan of hoe dierbaar die hem ook zijn.
Uiteindelijk is daar dan de beklimming van El Cap, zonder veiligheidskabels (of hoe dat dan ook mag heten). Hoe heftig moet dat geweest zijn voor de mensen die al die tijd betrokken zijn geweest bij de voorbereidingen en die een nauwe band met Alex hebben opgebouwd? Die deze zenuwslopende gebeurtenis van nabij meemaakten en ook filmden, met het risico dat zij hun maat honderden meters naar beneden hadden zien vallen. Maar eveneens voor de vriendin van Alex, die ook een rol heeft in de documentaire. De kleinste fout was zeer waarschijnlijk al fataal geweest. Dat besef en de adembenemende beelden erbij maakten dat ik letterlijk met koud zweet in mijn handen deze fascinerende maar tegelijk gestoorde onderneming gadesloeg. Bijzondere documentaire die ik beslist aanraad, tenzij je last hebt van hoogtevrees of een zwak hart.

avatar van Ajax&Litmanen1
4,0
Zo, dit was erg goed. Als je al niet onder de indruk raakt van de vlotte, frisse en humoristische wijze waarop dit verhaal in beeld is gebracht, dan toch zeker wel van de huiveringwekkende beelden van de beklimmingen van Alex. Dit is gewoon voor mij menselijk gezien eigenlijk niet mogelijk, maar toch heeft hij het ultieme geflikt. Niet te bevatten dit dit gewoon gelukt is. Wát een klim, wat fantastisch. Maar je bent voor mij ook wel een idioot als je zo met je leven zit te stunten. Ik heb de El Capitan zelf jaren terug van een afstandje gezien tijdens een vakantie daar en de berg is (net als dat prachtige park) in het echt minstens zo adembenemend als hier in de docu. Ook met de gedachte dat het hem ging lukken, zat ik geregeld met zweet in de handen te kijken naar zijn geklauter. En anders was het gewoon genieten van de fantastische beelden van de enorme bergen, rotsen en andere Amerikaanse natuur. Het camerawerk was sowieso van grote klasse.

Buiten dat is het ook een vlotte docu om te bekijken. Alex is een beetje wereldvreemd op gebied van emoties tonen, wat tijdens zijn verhaal ook een paar keer duidelijk wordt. Het levert ieder geval diverse vermakelijke uitspraken van hem op, zeker als zijn vriendin met hem de dialoog aan wil gaan, wat soms awkward verloopt. Erg leuke en betrokken meid overigens. Ze voegde ook wel een menselijk tintje aan het verhaal toe, al was het subplotje rondom hun gekochte woning en het koelkast-shoppen vrij overbodig. Verder was het ook interessant om de gedachten van Alex te volgen, die nogal nonchalant over de gevaren doet. Tijdens zijn beklimmingen speelde dat eigenlijk niet mee in zijn hoofd. Ook tof vond ik de reacties van de crew die deze onderneming gingen ondersteunen en filmen. Zeker die kerel die tijdens de grote klim nauwelijks durfde te kijken was een prettig persoon. Het maakt alles bij elkaar van Free Solo een beste aanrader, ook voor in de bioscoop.

4*

avatar van mrklm
4,0
Alex Honnold voldoet niet aan het stereotiepe beeld van de adrenalinejunkies die zich bezighouden met levensgevaarlijke sporten. Alex heeft door de jaren heen gezien hoe andere bergbeklimmers records vestigden, maar weet eveneens dat veel van de pioniers zijn omgekomen bij ongelukken tijdens zo'n klim. Hij droomt al tien jaar van het 'free solo' (alleen, zonder veiligheidskabels) beklimmen van 'El Capitan', een rots die hij door en door kent maar die een aantal zeer gevaarlijke punten heeft. In een wereldje waarin het hebben van een relatie een last kan zijn, is het de vraag wat voor invloed zijn vriendin Sandi zal hebben op zijn mentale weerbaarheid. En zal hij zich kunnen blijven concentreren terwijl camera's en een drone hem filmen?
Honnold gesloten persoonlijkheid maakt het aanvankelijk wat lastig om je te laten meeslepen in het verhaal, maar de fotografie van zijn klimpartijen is werkelijk verbluffend en uiteraard weet niemand op het moment van filmen hoe het af zal lopen. Met de effectieve score van niemand minder dan Marco Beltrami is het niet zo gek dat je net zoveel peentjes zweet als Honnolds vrienden en collega's die onderaan El Capo hulpeloos toekijken. Alex zelf maakt zich duidelijk minder druk, maar dat is juist zijn charme. Zeer meeslepend en een must voor (aspirant-)bergbeklimmers.

3,0
Bergbeklimming is niet iets wat mij boeit of aanspreekt. Sterker nog, ik heb hoogtevrees en ik ben sowieso een schijtluis (aan mij heb je niks in een oorlog). Ik kan al niet naar al die filmpjes op youtube kijken van waaghalzen die hoog in de bergen idioot hard op smalle richels fietsen of rijden of zelfs naar de trapezeartisten in het circus. Dus ik wilde niet naar deze documentaire over weer zo’n maffe waaghals, maar de critici waarderen ‘m hoog en hier staat ie zelfs op nr. 1 in de Recente Top 250 dus ben ik toch maar wezen kijken met m’n Cinevillepas…

De documentaire is precies wat ik had verwacht en dus inderdaad niet echt boeiend. Natuurlijk zit je met zweethandjes te kijken of ie toch niet valt en de documentairemakers laten natuurlijk heel veel valpartijen zien – en z’n vriend zit duizenden redenen te geven waarom dit onmogelijk goed kan aflopen – om zo op een wat goedkope manier de spanning nog wat op te voeren zoals circusartiesten dat ook doen. Interessanter is de psyche van zo’n waaghals. Kent hij misschien geen angst? Sowieso zijn de mensen zonder angst natuurlijk degenen die zich meteen al doodvallen, maar ironisch genoeg schetst Alex zichzelf zelfs als een van nature heel bang mannetje die zelfs geen contact durft te maken met mensen en die lijdt aan dwangneuroses (net als z’n vader lijkt hij wat autistisch te zijn) en met z’n hersenen blijkt niets mis. Ook zou hij niet echt een thrill-seeker zijn – al kickt hij wel op het overwinnen van het gevaar dat ‘m pas echt het gevoel geeft te leven – maar zou hij vooral gedreven worden door prestatie- en perfectiedwang (als een soort dwangneurose): alleen door geen enkele fout te maken kan hij het overleven – hij ziet zichzelf als een soort samoerai – en die noodzaak tot perfectie maakt ‘m gelukkig want een bijzonder mens die grootse dingen bewerkstelligt.

Nou, dat weten we dan ook weer. En een bijzonder mannetje is hij zeker. Maar deze documentaire over hem vind ik niet zo bijzonder.

avatar van Psycho-M
4,0
Wat een docu.
Prachtige beelden van yosemite en el cap.
Het geeft je ook inzicht in het brein van Alex Honnold.
Zoals in de docu ook te zien is (als zijn hersenscan wordt besproken) zijn brein is anders dan die van de gemiddelde mens.
Autist, compleet gestoord en ongemakkelijk zijn woorden die mij te binnen schoten tijdens de film. Maar ik was ook zeer onder de indruk.
Voor wie de docu nog niet heeft gezien, doen.
En voor wie nog niet naar Yosemite is geweest, doen!

avatar van SturyNijmegen
4,5
Een uitstekende documentaire en hommage in een, deze free style bergbeklimmer Alex Honnold.
Na het verlaten van de bioscoop waren mijn handen klam en natuurlijk geen krijtpoeder bij me.
Volgens een aantal mensen heeft de documentaire te weinig “diepgang”. 900 meter lijkt me toch wel ruim voldoende . Maar alle gekheid op een stokje , wat is dit een ongelofelijke prestatie , uiteraard moet je hiervoor niet alleen een topatleet zijn, maar ook nog mentaal zo hard als graniet (of niet en gewoon de berg op gaan)
De documentaire is mooi opgebouwd , goede muziek , prachtige beelden en kijkt spannend weg , als je er van houd tenminste.
Minpuntje is dat de eigenlijke beklimming wat te fragmentarisch in beeld werd gebracht , het was mooi geweest als de shots wat langer waren geweest, maar goed
Deze sympathieke Amerikaan heeft geschiedenis geschreven door zonder touwen/kabels een zeer moeilijke berg te beklimmen…….en te overleven, want hoe groot is de kans dat je valt? Als je daarover gaat nadenken… Je hoopt dat Alex nog lang blijft leven, helaas worden klimmers als hij niet zo oud, hopelijk stopt hij bijtijds.

avatar van Baboesjka
4,0
Net in het filmhuis gezien. Wat een indrukwekkende film. Ik ben bijna sprakeloos. Het feit dat er mensen zijn die dit kunnen en durven, vind ik heel bijzonder. Erg mooie beelden, zo groots dat ze het best tot hun recht komen op het grote doek. Ik vond de film nergens saai en ik heb op het eind met klamme handen zitten kijken. Zo spannend is het. Alex's rustige persoonlijkheid vind ik fijn, en Sanni vind ik een leuke meid. Dat werkt ook mee. Ruim een voldoende. 4*

avatar van TjeerdH
3,5
Free Solo, de winnende Oscar documentaire is niet voor ‘the faint at heart’ of wie hoogtevrees heeft. Maar wel een bijna angstige ode aan de wilskracht en het doorzettingsvermogen.
Waar een wil is, is een weg omhoog!

Alex Honnold is een freesolo-klimmer (dus zonder hulptouwen) en wil de ultieme klim doen op de 900 meter steilhoge El Capitan in Yosemite Park. De eerste poging kapt hij af, teveel mensen om hem heen die meekijken. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Hij start als single maar Sanni, zijn latere vriendin, sluipt de documentaire in en waar hij eerst resoluut altijd klimmen boven vrouwen stelt vindt hij haar later “toch wel handig, ze fleurt de boel op en neemt niet veel ruimte in”. Zelfs als zij hem per ongeluk laat vallen en hij met gekneusde wervels verder moet, laat hij haar niet vallen. Pas aan het eind bij de 2e poging stuurt hij haar weg, no goodbyes.
De film kan zijn dood registreren. Bijna alle free soloisten die ze kennen zijn dood door valpartijen en hebben de 40 jaar niet gehaald.

Waarom hij toch zo gedreven is?
Deels omdat zijn moeder hem geleerd heeft ’Almost doesn’t count’. Maar onderzoek naar zijn amygdala, het deel in de hersens dat de angst aanstuurt, verklaart de rest. Waar normaal veel angstactiviteit te zien is, is bij hem absoluut niets te zien.
“Mijn amygdala is een beetje moe” is zijn enig commentaar.
Hoe het afloopt? Kijk zelf maar. Net als in de film heeft ook niet iedere free soloklim een happy end!
Trailer
Free Solo - Trailer | National Geographic - YouTube

avatar van Beun de Haas BV
4,0
De Oscar-winnende docu Free Solo bekijk je gegarandeerd met klamme handjes. Waaghals Alex Honnold is al tien jaar gefascineerd door de 900 meter hoge bergwand El Capitan die hij zonder (ja, je leest het goed: zonder) uitrusting wil bedwingen. Iets wat een goede vriend van hem vergelijkt met goud op de Olympische Spelen winnen, maar waarbij het kleinste foutje je al met de dood moet bekopen. Een bijna bovenmenselijke daad die uiteindelijk heel zorgvuldig in beeld is gebracht.

avatar van kos
3,5
kos
Dit zag er wel echt adembenemend en fantastich uit zeg.

Dat gezegd hebbende, ik heb niet echt verstand van klimmen en zelfs een beetje hoogtevrees maar wat deze kerel allemaal uitvreet is gewoon onverantwoord volgens mij.

Dit gaat wel echt alle extreme sports voorbij. Net als die maat van hem zegt: het is alsof je aan de Olympische spelen meedoet, maar als je niet wint ben je hardstikke dood.
Ook dat ze allemaal 30 man kennen die hetzelfde doen die zijn overleden lijkt me veelzeggend. Het gaat allemaal wel een beetje te ver denk ik.
Je juicht in feite een soort death wish toe.

Evengoed wel verschrikkelijk spannend allemaal.

avatar van Macmanus
2,5
Meh.

Film kwam mij wat bekend voor helemaal toen ik Jimmy Chin zag en ook toen ik El Capitein hoorde. Meru & Valley Uprising. Misschien dat de docu daarom iets minder fris aanvoelde dan bij andere. Vooral het begin dwaalde mijn gedachtes wat af. De natuur is prachtig. Het is ook wel mooi gefilmd, maar ook wel weer usual voor dit soort docu's. Hoewel duidelijk wat meer budget, minder of misschien zelfs geen gopro's.

Naar het einde toe is het wel even spannend maar ik miste een beetje de urgentie van dit soort verhalen. Misschien moet je meer met klimmen hebben omdat te begrijpen maar ik dacht ok leuk je bent nu boven op de berg, gefeliciteerd, en wat moet ik met deze informatie?

Niet mijn soort docu. Wil liever een iets boeiender onderwerp.

2.5 sterren.

avatar van blurp194
3,0
geplaatst:
Ik weet niet zo goed wat ik er van vinden moet.

Van de film dan, bedoel ik. De persoon Honnold en hoe hij klimt was me al langer bekend, en daar weet ik wel van wat ik er van vind - het is volstrekt onbegrijpelijk maar ook erg bewonderenswaardig wat hij doet en de monomatische zorgvuldigheid waarmee hij zijn doelen zet en bereikt. Wellicht dat het voor mij een betere film was geweest als diezelfde soort monomatische aanpak ook door Chin was gevolgd - wat er nu uit komt is het allemaal net niet, als ik heel eerlijk ben. Het geeft weinig meer inhoud over Honnold dan je al wist als je de bladen en social media op dit gebied een beetje bijhoudt, het neigt een beetje teveel naar gezocht drama in de relatie met Sanni als de ongelukjes langskomen. En dat de beelden van El Cap nou zo indrukwekkend zijn, mwah - heel bijzonder is het op dat gebied nou ook weer niet. Het is meer het onderwerp dat de film bijzonder maakt dan dat de film zelf nou zo goed is wat mij betreft - en dan ook nog eens de persoon van Chin zelf, die me in Meru al stevig tegenstond, en me hier nog steeds niet als de meest sympathieke filmmaker ooit overkomt. Hou jezelf er uit, denk ik dan, het gaat niet over jou.

Aan de andere kant, ik ben wellicht niet precies de gemiddelde kijker voor dit onderwerp. Ik had het prima gevonden als we een film van een uur of vier hadden gekregen, waarin je real-time ziet hoe hij de hele klim doet. En dan liefst helemaal zonder commentaar. Heerlijk kijken, in plaats van alle achtergrond en afleiding die er nu bijgehannest wordt - wellicht is dat vooral leuk voor iemand die voor het eerst van het idee van free soloing hoort, of Honnold niet als begrip in zijn hoofd heeft. Maar is dat dan waar de film over moet gaan, maakt dat het geheel toegankelijker voor iemand die niet in de klimwereld thuis is? Ik weet het nog niet zo.

Wellicht dat die wat minder hoogdravende documentaire van een paar jaartjes geleden over zijn free solo van Half Dome stiekem eigenlijk beter is. Hoewel ik me herinner dat ik me daar af en toe ook behoorlijk aan irriteerde. Maar in ieder geval leverde dat wel een volstrekt iconisch beeld op wat bij zo ongeveer iedere klimmer wel in zijn hoofd zit. En een werkwoord - 'Honnolding'. Wellicht zegt dat eigenlijk meer dan het hele gedoe rond de free solo op El Cap - want, wie kan dan zeggen dat zijn naam een werkwoord geworden is?

avatar van scorsese
3,5
geplaatst:
Goeie film over een bergbeklimmer die van plan is een 900 meter hoge, verticale rots te beklimmen zonder touw. De film schetst een prima beeld van het leven en beweegredenen van deze man die deze levensgevaarlijke sport beoefend. De beelden blijven indrukwekkend, maar de vergelijkbare documentaire The Dawn Wall was net wat spannender. Desalniettemin is de prestatie ongekend.

avatar van Fisico
4,0
geplaatst:
Free solo is een indrukwekkende docu geworden die terecht in de prijzen is gevallen. Mooie opbouw van de docu naar het einde toe dat werkelijk een climax is. De gehele docu is enorm interessant, maar het einde waarbij Honnold touwvrij El Cap opklimt is adembenemend en beangstigend, zelfs wanneer je weet dat hij het haalde.

We krijgen een mooie inkijk op de voorbereidingen van Honnold's voornemen om El Cap te beklimmen. Er gaan enorm veel testen, besprekingen en planning aan vooraf. Dit is niet zomaar een losgeslagen gek die eventjes zijn leven wil wagen. Dit is niet zomaar een roekeloos ondoordacht idee. Honnold verwoordt het ook goed wanneer hij zei dat het gevaarlijker was om solo te klimmen, maar daarom niet risicovoller. Hij weet perfect waarmee hij bezig is. De moeilijkheid zit hem in het psychologische. Je weet dat je het foutloos kan, maar je zit met die mentale barrière dat er nu wel géén touw is. Ook voor de vrienden die machteloos toekeken moest dit de hel geweest zijn.

Uiteraard zijn de beelden adembenemend. Jammer dat ik deze ervaring niet had in de cinema. Ook veel bewondering voor zijn talent en mogelijkheden om via de kleinste oneffenheden grip te vinden om naar boven te klauteren. Die "karate kick" was dan ook eventjes de adem inhouden.

Fijn ook om het personage Alex Honnold beter te leren kennen. Zijn omgang met zijn vrienden, de moeizame relatie met zijn vriendin (of voormalige vriendinnen), zijn passie etc. In alles wat ik hoorde of zag vermoed ik trouwens de diagnose van autisme wegens zijn zwart-wit en rigide denken, zijn gebrek om zich in te leven in anderen, zijn moeilijkheden om emoties te tonen en te lezen, zijn eetstoornis in zijn jeugd, de diagnose bij zijn vader, etc ...

avatar van Lovelyboy
3,0
geplaatst:
mixmaster schreef:
(quote)


Had je dan niet gezien dat deze ''Free Solo'' een Documentaire / Sport als Genre heeft.
Misschien dat je daarom meer een film had verwacht met een acteur ?



Ik kreeg denk ik door de poster en hoe Honnold daar op te zien is wat een associatie met Franco in 127 hours en Joseph Gordon-Levitt in The walk en eigenlijk lijkt hij wel een beetje op die twee gasten/zouden ze hem kunnen spelen in een film. Onbewust heb ik daar door zelf de verwachting gecreëerd dat het een film met acteur was.

Nu hou ik ook wel van een goede sportdocu dus dat vormt verder geen enkel probleemn. Het heeft in ieder geval geen enkele invloed op mijn verder mening over de docu zelf als je daar aan denkt.

avatar van Filmkriebel
3,0
geplaatst:
Wat Honnold heeft gepresteerd is ongetwijfeld uitzonderlijk en vergt een speciale "state of mind" die voor weinigen is weggelegd; hopelijk doet niemand hem dat na. De beelden van de docu zijn duizelingwekkend mooi. De voorbereiding waarop hij iedere beweging moet instuderen is te gek voor woorden. Maar ik vind zijn hele obsessie met free solo bij hem een autistisch kantje hebben en heldhaftig kan ik het ook niet noemen. Gewoon dom eigenlijk om zoals ook Graaf Machine zegt, zo waardeloos om te gaan met je eigen leven. Om perfectie te bereiken je leven op het spel zetten? Daar ben je wat mee als je naar beneden dondert.

Dat er iets scheelt met Honnold wordt hier ook niet verborgen: hij compenseert zijn emotionele leegte met extreme sportsensaties. Ok dan, dat is voor zijn rekening. Kan ook niet snappen dat zijn relatie met Sanni zo fantastisch zou zijn. Hij is voortdurend met zichzelf bezig.Hoe zou je op die manier een harmonieus bestaan kunnen opbouwen met iemand? Dan moeten beelden van het koppeltje dat een koelkast gaan kopen de schijn hoog houden.

Vond de docu maar matig eigenlijk. Er schiet enkel een knappe (roekeloze) sportprestatie over (wat een thriller die klim... zat met ingehouden adem te kijken) maar het individu zelf vond ik vreselijk. Het volgende wat ik van hem zal zien zal vermoedelijk zijn rouwbericht zijn.

avatar van otherfool
3,5
geplaatst:
Werd bij de hallucinante strapatsen van Petit in Man on Wire al de vergelijking met een uniek kunstwerk gemaakt, ook bij de doodsverachting van de eenzame klimmer in Free Solo mag die classificatie van stal worden gehaald: wat Honnold hier flikt is toch van een andere planeet lieve mensen... hoewel ik de uitkomst wel wist is dat laatste half uur van deze docu dan ook tot schreiens toe, zo schoon.

Vereenzelvigen met Honnold is er ondertussen duidelijk niet bij; de wat stuurse en wereldvreemde eenzaat lijkt enkel te leven voor zijn tak van sport, zelfs het bijzonder lieftallige vriendinnetje kreeg weinig aandacht van de maniakaal geobsedeerde sportman, en gelukkig maar, want: nobody achieves anything great because they're happy and cozy.

avatar van IH88
4,0
geplaatst:
“Anyone can be happy and cosy. Nothing good happens in the world by being happy and cosy.”

Duizelingwekkende en soms adembenemende documentaire over bergbeklimmer Alex Honnold. Zonder hulpmiddelen beklimt hij rotswand El Capitan, en het resultaat is spectaculair. Vooral tegen het einde van de documentaire zit je met zweethanden naar de capriolen van Honnold te kijken. Ook al weet je hoe het afloopt.

We zien ook wat voor persoon Honnold is, en wat voor persoon je moet zijn om dit soort levensgevaarlijke stunts uit te halen. Honnold is een vreemde vogel, maar de manier waarop hij zijn emoties en angsten de baas is, is bewonderenswaardig. Hoe hij vanuit zijn bus leeft en uiteindelijk een relatie begint met Sanni is intrigerend om te zien, vooral ook omdat we zien hoe moeilijk het is om met iemand te leven die zijn leven iedere keer in de weegschaal legt. Maar de hoogtepunten zijn uiteindelijk toch de beelden van de rotsbeklimmingen van Honnold, en documentairemaker Jimmy Chin verdient alle credits voor hoe hij het allemaal in beeld heeft gebracht.

avatar van jeroentjuhhhhh
3,0
geplaatst:
Het totaalpakketje qua stijlvorm is degelijk, maar ook weer ontzettend voorspelbaar/veilig en bevat één grote fout. De magie van het filmmaken verdwijnt omdat men (crew) regelmatig in beeld is, inclusief (co-)regisseur Jimmy. De kracht van bijvoorbeeld natuurdocumentaires is vaak het mysterie van hoe. Hoe hebben ze dit shot in godsnaam voor elkaar gekregen? Ik zou als filmmaker altijd de kijker de keuze geven om daar (achteraf) zelf achter te komen. Laat de verwondering je aanmoedigen om ondernemend te zijn; verdiep je in dit prachtige beroep. Interviews, behind the scenes... zat manieren om dit alsnog mooi te cateren voor wie er in geïnteresseerd is. Voor mij brak het de immersie van dit ongekende verhaal van Alex. Ondanks dat de uitslag al bekend is, staat het laatste half uur garant voor zweethandjes. Logische conclusie: Alex moet zijn vriendin meer aandacht geven en regisseur Jimmy Chin moet zichzelf minder aandacht geven.

avatar van james_cameron
4,0
geplaatst:
Boeiende documentaire over bergbeklimmer Alex Honnold, die zonder veiligheidskabels de steile klif van El Capitan in het Californische Yosemite National Park probeert te beklimmen. Majestueuze, vaak ijzingwekkende beelden van het klimmen, maar tegelijkertijd een rake karakterstudie van een egocentrisch, autistisch persoon, die bereid is alles en iedereen om hem heen op te offeren voor zijn droom. Min of meer een soort vervolg op de eveneens prima documentaire The Dawn Wall uit 2017, met deels dezelfde thematiek en hoofdpersonen.

avatar van Ste*
3,5
Ik had de aflevering van Tom Waes waarin hij de El Capitan ging beklimmen al eens gezien, en ik verwachtte dat ik dit dan niet meer zo spannend of bijzonder ging vinden. Dat viel op zich mee, omdat klimmen zonder touw en letterlijk elke seconde dood neer kunnen vallen natuurlijk een totaal andere tak van sport is.

Maar dit is verder niet echt een documentaire over iemand die iets beklimt (alleen dan de laatste 20 minuten), maar vooral een portret van gekte; iemand die koste wat kost iets moet doen ook al is de kans vrij groot dat hij overlijdt. Zijn jeugd waarin misschien de oorsprong ligt (weinig liefde en bevestiging) wordt kort aangestipt, net als een MRI-scan waaruit blijkt dat hij significant minder amygdala-activiteit heeft dan normale mensen. Interessant, mocht wat mij betreft nog wel meer belicht worden. Je kunt natuurlijk ook niet normaal zijn en tegelijk zoiets als dit willen en doen. Die vriendin (die overigens erg mooi was, een soort jonge Rachel MacAdams) en hun hele relatie en dynamiek vond ik ook niet 100% normaal en in die zin dus ook wel awkward/interessant om te zien.

Het is natuurlijk ook maar net hoe het afloopt. Was hij zijn dood tegemoet gevallen dan was de documentaire nog veel meer dan nu een portret geweest van iemand met een ziekelijke en ongezonde drang om iets bovenmenselijks te bereiken.

Nu blijft toch vooral de uiteindelijk geslaagde prestatie hangen, die zeker tof was om te zien. Je verwacht al wel dat hij het zal halen (anders was het wel in het nieuws geweest of was de film waarschijnlijk niet eens uitgebracht), maar het zijn toch spannende minuten.

3,5*

avatar van N00dles
4,0
Indrukwekkende documentaire met prachtige beelden van de El Capitan.

Het fijne aan deze docu was dat je heel goed werd meegenomen in de uitdaging die de berg geeft; de route komt uitgebreid aan bod, de grootste struikelblokken en -vooral interessant- hoe Alex en zijn omgeving omgaan met het constant loerende gevaar van de dood. Daarin merk je toch dat Alex heel anders tegen gevaar aankijkt dan (net zo ervaren) collega-klimmers; waar zij de werkelijke gevaren meer lijken te beseffen en afwegen, doet Alex er vrij laconiek over en is zijn motto "wat gebeurt, gebeurt".
Dat is o.a. te danken aan een verminderde activiteit in de amygdala, maar ook lijkt zijn jeugd een rol te hebben gespeeld in zijn vermogen zich emotioneel te distantiëren. Zijn relatie met Sanni lijkt dat te onderstrepen.

Misschien maakt dat gegeven ook dat juist Alex (als enige?) in staat is om een soloklim als deze aan te kunnen. Is hij daardoor een bewonderingswaardige sportman die tot het uiterste kan gaan voor dat ene doel of een lichtgestoorde gek met een ziekelijke obsessie en drang naar die ene thrill? Een beetje van beide, al vind ik wel dat hij issues heeft die door zijn prestatie hem vergeven lijken te worden door zijn omgeving.

Hoe dan ook, een zeer interessante kijkervaring die uitstekend in beeld is gebracht van begin tot eind. Met name de uiteindelijke klim is bloedstollend. Aanrader.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:01 uur

geplaatst: vandaag om 08:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.