Ben Is Back (2018)

Een afschuwelijke titel voor een intelligent, meeslepend en goed gemaakt verslavingsdrama dat op een knappe manier het verhaal van het onverwachte bezoek van junkie Ben, [Lucas Hedges], die net een paar maanden clean is, aan zijn familie vertelt vanuit twee perspectieven: die van Ben zelf en die van zijn moeder Holly [Julia Roberts]. Beide rollen zijn erg goed geschreven door regisseur/scenarist Peter Hedges. Holly is constant verscheurd tussen haar moederlijke gevoelens en haar rationele besef dat ze haar zoon niet (of nauwelijks) kan vertrouwen. Ben worstelt met het feit dat hij weet dat hij niet te vertrouwen is ('You can never trust a junkie', zegt hij zelf!) en het gevolg daarvan, namelijk dat zijn moeder hem niet durft te vertrouwen. Het fraaie spel van Robert en Hedges maakt op treffende wijze tastbaar hoezeer verslaving de relatie tussen ouders en kinderen voorgoed verstoort, maar ook hoe moeilijk het is voor een verslaafde om de draad op te pakken. Rachel Bay Jones maakt indruk in haar twee scènes als moeder die, mede door toedoen van Ben, haar dochter verloor aan drugs. Wel jammer van het abrupte, onbevredigende einde.

Ben is Back is zeker een film die de moeite waard is geworden, het acteerniveau is gelukkig al op een hoog niveau met namen zoals Julia Roberts maar ook zeker de jongere Lucas Hedges is dat eigenlijk wel iets wat je mag verwachten.
Voor mij persoonlijk was de grootste verrassing Kathryn Newton, niet alleen een prachtige meid om naar te mogen kijken maar ze acteert in het geval van deze film ook erg naturel en echt. De personages voelen realistisch en dat werkt alleen maar in het voordeel van Ben is Back.

Het verhaal zelf is wel tamelijk voorspelbaar en vrij simpel maar gelukkig wordt hier creatief mee omgesprongen en de nachtelijke scènes zijn erg sfeervol.
Het einde was zoals eerder aangegeven door mrklm nogal abrupt, dat hij weer ging ademen voor dat de aftiteling kwam was natuurlijk wel erg voorspelbaar en bijna veilig te noemen.

Wat mij betreft geen meesterwerk, maar wel een drama film die gezien mag worden en zeker niet zonde van de tijd is.
3,5*

Ik heb deze film recentelijk gezien maar het casten van Lucas Hedges voor deze rol vond/vind ik totaal ongeloofwaardig! Film vond/vind ik ook niet realistisch. En toch ergens ook weer een patronaatsfilm met in dit geval de moeder, Julia Roberts in de hoofdrol, als de vrouwelijke heldin.

De rating mag in mijn optiek naar een 6.3.

Geen actie film , al waren sommige stukjes best spannend. Wel drama van begin tot eind, ik had niets gelezen, geen trailer gezien, dus ik stond voor alles open, zelfs dat Ben eventueel zou sterven. Dus ik heb echt elke minuut genoten en meegeleefd met de moeder , en het gezin. Verslaving is een ziekte die het hele gezin meezuigt, dus dat deel werd goed weergegeven, gebrek aan vertrouwen , hoop, angst , zeer goed drama, wat weer eens heel iets anders was dan wat ik normaal kijk. Dus een 3,5 tot 4 sterren... wie weet kijk ik hem nog eens en stellen bij naar 4 , want je houd ervan of niet, dit genre, en ik vond het zeer overtuigend en nergens goedkoop of onwerkelijk . Wel had ik na een half uur even iets van , duurt de film te lang misschien ? Maar nee, ik bleef kijken en kijken en de tijdsduur was achteraf prima, niet langer gemogen , want je leeft toch mee tijdens een dag en dan val je misschien wel in te langdradige conversaties , en dit was een prima tempo. Top film dus ! - mijn mening

"Ben is back" begint enigszins gewoontjes, een rustig kabelend verhaal om zich na verloop van tijd, explosief te ontwikkelen.

Voor veel kijkers zal dat waarschijnlijk een andere richting zijn dan ze van tevoren hadden ingeschat.

Het kan een confronterende film zijn voor sommigen onder ons die gelijkwaardige situaties hebben meegemaakt. Vaak wordt er een dramatische richting in een film ingeslagen die soms "kant noch wal" raakt. In dit geval kan ik mij voorstellen dat het werkelijk zo zou kunnen gaan als men in deze film voorspiegelt!

Een prima film met uitstekend geacteerde personages, een prachtige setting en voldoende ontwikkeling om de kijker(s) vast te houden tot aan het einde! Lucas Hedges die "de verloren zoon" speelt is een zoon trouwens van de regisseur.

En dan het einde.

Daar ging het in mijn ogen mis!

Het einde is niet zoals ik graag zie als ik afscheid neem van een verhaal!

FOEI regisseur Peter Hedges! U had de schrijver hiermee nog niet naar huis mogen sturen!

Ondanks dat, een 8!

Ben is Back is een uitgevoerde film zoals je op voorhand verwacht. Er is niets mis mee maar het is allemaal zo voorspelbaar en derhalve vrij saai. Het acteerwerk daar heb ik zo ook wel mijn vraagtekens bij. Het was allemaal niet slecht maar het was het eigenlijk allemaal net niet. Toch krijgt de film van mij een voldoende want ik twijfel hierin enorm maar dan rond ik het toch af naar boven.

Goeie film waarin een jongen die nog in de afkickkliniek zit met kerst op de stoep staat bij zijn moeder. De momenten tussen moeder en zoon vormen de sterkste scenes. Verhaaltechnisch soms wat geforceerd, maar dit wordt prima opgevangen door het uitstekende acteerwerk. Veel raakvlakken met het eveneens in 2018 verschenen, maar net wat betere, Beautiful Boy. Net geen 4.0 sterren.

Here's the deal, and it is not negotiable.

You get a day.

Films over verslavingen en de vernietigende uitwerking op het familiale leven en persoonlijk welzijn. Ik blijf het er moeilijk mee hebben. “Beautiful Boy” maakte onlangs al zo’n verpletterende indruk op mij. Een film waarbij ik toch grondig uit het lood werd geslagen. Een emotioneel gevecht van een vader die zijn zoon tracht te redden uit een wereld vol zelfvernietigend chemische rotzooi. Een indrukwekkend schouwspel over hoop en herkansingen. Misschien is “Ben is back” niet over de gehele lijn een gelijkaardige film. Maar desalniettemin keek ik er weeral bedrukt naar en kwamen de niet zo prettige herinnering weeral naar boven. “Ben is back” is zeker geen slechte film maar haalt niet hetzelfde niveau als de eerste film. Spijtig genoeg werd halverwege beslist om van het sociaal drama een druggerelateerde thriller te maken. Het afrekenen met een drugsverslaving werd vervangen door een afrekening in het drugsmilieu. Ben’s wereldje uit het verleden.

Hier is het nu eens niet de vader die dienst doet als rots in de branding. Holly (Julia Roberts) is Ben’s toeverlaat die nog steeds hoop heeft in het herstel van haar zoon Ben (Lucas Hedges). En dan staat Ben met de kerst ineens voor de voordeur. Een complete verrassing daar hij normaalgezien in het afkickcentrum zou verblijven tijdens de feestdagen. Ben is daar al enkele maanden en dankzij zijn sponsor lijkt het hem te lukken om het verslavende spul achter zich te laten. En moeder Holly ziet het positief in. Desondanks worden alle medicijnen en kostbaarheden vliegensvlug verwijderd. Blijkbaar is het vertrouwen nog niet volledig hersteld.

Ook niet bij stiefvader Neal (Courtney B. Vance) die algauw een veto stelt. Ben mag 24 uur bij hun verblijven maar enkel en alleen als moeder Holly hem die hele periode nauwlettend in de gaten houdt. Een veto die voor het boeiendste gedeelte van de film zorgt. De interactie tussen moeder en zoon. Bij momenten vertederend en ontroerend. Op andere momenten redelijk confronterend en pijnlijk. De scène op het kerkhof waar Molly haar zoon wijst op zijn destructief leven en hij een plekje mag uitkiezen als laatste rustplaats. Of de conversatie tussen Molly en de gepensioneerde huisarts die in het verleden pijnstillers voorschreef aan Ben. Twee scenes die doordrenkt zijn met woede en wanhoop. En dit alles dankzij het verslavend spul waar Ben aan verknocht was. Iets waar hij komaf mee wil maken als je zijn monoloog aanhoort tijdens een NA meeting. In mijn ogen het meest emotionele moment.

Vanzelfsprekend zijn de vertolkingen van Julia Roberts en Lucas Hedges die wat het meeste aandacht krijgen. En ook al ben ik niet zo’n Roberts fan, toch vond ik haar acteren hier wel indrukwekkend en overtuigend. Een emotionele achtbaan in één dag samengeperst. En Roberts speelt deze getormenteerde maar soms keiharde moeder op een degelijke en realistische wijze. Ook Lucas Hedges speelt zijn rol als ex-drugsverslaafde op een schitterende manier. Het moment waarop hij in tranen uitbarst tijdens “Stille nacht” in de kerk zal niemand onberoerd laten. Maar ook Courtney B. Vance en Kathryn Newton verdienen de loftrompet.

En toch maakte deze film niet zoveel indruk op me als “Beautiful Boy”. En dit louter en alleen omdat men niet alleen koos om een beklijvend emotioneel familiedrama te maken maar er eveneens een doorsnee drugs-thriller van te maken. Het moment dat het hondje verdween deed me onmiddellijk denken aan “Once upon a time in Venice” waar bendeleider Jason Momoa het hondje van Bruce Willis ontvoerde. De zoektocht van Ben en zijn moeder is een queeste vol trekpleisters uit Ben’s drugsverleden. De hamvraag in het tweede gedeelte is of Ben in staat is om aan de verleiding te weerstaan. En ondanks het teveel aan melodrama op het uiteinde, is het een exquise film die onomstotelijk aantoont hoe vernietigend drugs inslaat op een menselijk leven. Ook deze film zo mogen opgenomen worden in het leerplan van middelbare scholen. Samen met “Beautiful Boy” laat het op een realistische manier zien hoe desastreus je leven kan worden. Geen enkele drugs-campagne die hier aan kan tippen!

3.5*

Een emotioneel beladen film over een gezin, dat letterlijk en figuurlijk ondersteboven wordt gehaald, wanneer daags voor Kerstmis de rehabiliterende zoon onverwachts voor de deur staat, met alle gevolgen van dien. Bepaald geen doorsnee kerstverhaal, maar een bijtend relaas over een verslaafde jongeman die ingehaald wordt door zijn verleden en zijn gezinsgenoten daarbij meesleurt. De zoektocht van de moeder naar haar “verloren” zoon vond ik niet erg geloofwaardig. Los daarvan is het echter een boeiende film die vooral leunt op de acteerprestaties van Julia Roberts (in een van haar betere rollen) en Lucas Hedges (zoon van de regisseur).

Deze film begint wat mij betreft bijzonder boeiend. Erg fijn spel, sterk camerawerk en een onderwerp dat mij direct raakte. Ik moet zeggen dat mijn aandacht wel een beetje afnam naar het einde toe, met de zoektocht e.d., maar aangezien ik het grootste deel van de film onder de indruk was van het verhaal en de uitwerking, geef ik een 7. 3,5*

Kon me minder overtuigen dan "Beautiful Boy" waar ook de bekommernis ouder/aan drugsverslaafde zoon centraal staat, al zitten Julia Roberts en Lucas Hedges wel behoorlijk goed in hun rol en blijft het natuurlijk altijd lovenswaardig om, als waarschuwende vinger, via film de valkuilen en afgronden die dergelijke verslaving veroorzaken te belichten.