The Willoughbys (2020)

Deze animatie gaat zo snel dat je sommige grappen bijna niet kan volgen.

De scenes gaan hysterisch snel, de grap is alweer voorbij voordat je kan lachen en de film zit al bij de volgende scene.

De grapjes hadden wat langer/ langzamer uitgebeeld kunnen worden .

Zo ging het eigenlijk met de gehele film, alsof het snel in elkaar was gezet.

De idee van het verhaal rond barslechte ouders stond me wel aan en keek ik wel naar uit hoe men het ging aanpakken. Uiteindelijk viel het toch wat tegen. Toen de ouders uit beeld verdwenen ontstond er een soort nieuw plot dat minder leuk en sterk was. De animatiefilm en personages waren bovendien erg druk, chaotisch en lawaaierig. Alles verliep te gehaast en er was weinig overzicht.

Visueel nog redelijk ok, ook het huis werd mooi gestalte gegeven. De humor zelf misschien net te flauw om aan te slaan. Het einde nogal melig en voorspelbaar, maar toen had ik al een kwartier de aandacht wat verloren. Jammer, niet slecht, maar alles behalve een topper.

The Willoughbys is een film waarbij de naam al moeilijk valt te spellen. Dat verklapt de rest van deze shit. Animatiefilm gekeken met mijn drie jonge kinderen maar zowel jong als oud was blij dat het voorbij was. Knap dat iemand überhaupt de moeite steekt om dit soort pulp te genereren. Jammer van de energie echt bizar.

Geestig.

Erg verwend ben ik de laatste tijd niet met Amerikaanse animatie, maar dit was alleraardigst. Misschien om dat het Canadees is? Het stijltje vond ik wel leuk, het had wat stop-motion invloeden en het verhaaltje heeft duidelijk Roald Dahl invloeden. Mag ik beide erg leuk vinden dus dat werkte wel. Ook een Gervais werkt toch altijd wel. Het verhaaltje heeft wat probleempjes in het midden, maar ik waardeerde de ouders heel erg. Die bleven lekker onaardig tot het einde. Ik hou er wel van dat het scenario daar geen concessies in doet.

Het is geen game changer in animatie land maar stiekem veel leuker dan Pixar op dit moment.

3.5 sterren.

Vreselijk film. Het misantropische uitgangspunt van twee egocentrische ouders die hun kinderen compleet negeren en verwaarlozen is tot daar aan toe, maar de film gaat vanaf daar enkel nog bergafwaarts. In plaats van een dialoog aan te gaan of hulp te zoeken wordt een uiterst wrede oplossing ons uiteindelijk verkocht als de juiste.

Daarnaast heb ik mijn twijfels over de leeftijd van '6 jaar'. Er zit ergens halverwege een scéne in dat de kinderen worden geconfronteerd met een duivel uit de hel, wat uiteindelijk een vermomming blijkt uiteraard, maar dat kregen mijn kinderen niet meer mee die achter de bank lagen te gillen van angst.

Daarbij ook nog een uiterst lelijk getekend met van die rare spillepoten. Beetje in de stijl van Fiep Westendorp. Dus heel erg kut. Sorry Fiep.

1 ster

Een matige animatiefilm en ook niet zo zeer mijn smaak qua animatie. Zo heb ik ook niets met Toy Story, Cars ect. Maar toch nog een 2.5

Gewoon niet goed, niet leuk en niet pakkend.

Gelukkig valt de speelduur mee, maar je kunt je beter die anderhalf uitsparen en een degelijke animatie bekijken van Pixar/Disney.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik van deze film genoten heb.
De animatie is vlot, ik vond het ook leuk dat hun haar eigenlijk uit een stuk wol bestaat, dat was wel creatief vond ik.
Maar bij alles zijn er problemen, dit is geen uitblinker ten opzichte van verhaal.
Het verhaal is al meerdere keren verteld in films maar dan in een ander jasje.
Op de één of andere manier doet het me nu denken aan Charlie and the Chocolate Factory, dat zal komen omdat er namelijk ook een snoepfabriek in de film komt met een fabrikant die net zoals Willy Wonka erg koppig is maar later beseft wat hij wilt.
Er zaten leuke stukken in maar ook mindere, vooral mindere.
De locatie waar het zich in het begin afspeelt is nogal een donkere plek om een kinderfilm te starten en ja, ik weet dat het gaat over kinderen die niet geliefd zijn door hun ouders maar toch vind ik het raar omdat de rest van de film zo kleurrijk is.
Ik ben benieuwd of er ooit nog een tweede film komt, daar kijk ik wel naar uit.

viel hier direct in de smaak. Ik heb kinderen van 3, 5 en 10 en alledrie vinden ze deze hilarisch. een beetje chaotisch is hij wel, maar dat zijn zij ook :'-)
Ik vind het origineel, zowel de vormgeving als het verhaal. De ouders vond ik erg grappig jammer dat daar niet meer van werd laten zien. ook erg fijn dat ze die ook niet ineens bij lieten draaien later in de film, gewoon lekker kil tot het bittere eind. Het enige nadeel vond ik de snoep fabriek, beetje misplaatst en de hectiek en bombastische aanpak van de film in het algemeen deed mijn hoofd soms tollen maar dan kan ik dan ook wel weer om lachen. Lekker hysterisch, snap dat het je moet liggen maar een dikke voldoende verdiend deze absoluut.

Een beetje van The Addams Family en een heleboel van Lemony Snicket. Op een gegeven moment passeert zelfs Roald Dahl de revue met een weinig subtiele rip-off van Charlie and the Chocolate Factory. Het maakt 'The Willoughbys' (2020) tot een samenraapsel van elementen die al eens eerder gewerkt hebben in jeugdproducties Maar is dat erg? Ergens is 't ook een warm bad van herkenning om zoveel herkenbare jeugdfilmclichés op een rijtje te hebben. Zeker omdat de Willoughby kids zelf ontzettend sympathiek zijn, met hun uitgesproken persoonlijkheden en die ballast van crimineel slechte ouders. 'The Willoughbys' (2020) heeft een hoge grapdichtheid vol zwartkomische vondsten en oogt appetijtelijk door een animatiestijl met een kleipop-feel. Maar misschien hebben ze dat dan weer gewoon afgekeken van de Aardman-films!?