The Room (2019)

Volckman is er weer.

Toch wel een verrassing, na 13 jaar. En dan krijg je er meteen Kevin Janssen nog bijgegooid. Ook na deze film vind ik hem nog steeds niet de beste acteur, maar ook nu laat hij zien dat hij best z'n filmpjes weet uit te kiezen. Want hoewel niet zo geweldig als Volckman's eerste, is dit toch weer de moeite waard.

Sowieso een concept dat makkelijk aanslaat, want wie wil er zo geen kamertje? En als kijker ga je al snel even voor jezelf bedenken wat je allemaal zou wensen. Je kan ook een hoop richtingen uit met dit gegeven, het is een beetje jammer dat Volckman het zichzelf iets te moeilijk maakt, want in plaats van er een lekker sappig, puur genrefilmpje van te maken, sleept hij er een dikke streep drama bij.

Als keuze op zich niet eens zo verkeerd, maar een Franse regisseur die een Russische actrice en Belgische acteur in een Engelstalige film cast, da's vragen om problemen als er écht geacteerd moet worden natuurlijk. Het is niet zo dat het echt ondermaats is, maar voor een film die toch één been op het drama laat steunen is het gewoon iets te min.

Qua visuals en design valt er gelukkig wel genoeg te genieten. Geweldige setting, wat mooie industriële designs en sterk camerawerk. Het genredeel van deze The Room is feilloos, het drama had ik binnen deze context wat proberen terugschroeven, maar het blijft zeker wel een leuk en uniek filmpje. Maar Volckman's volgende mag gewoon weer in het Frans wat mij betreft.

3.5*

Deze film van Franse regisseur Christian Volckman heb ik in eerste instantie gekeken vanwege het meespelen van de bloedmooie ex-Bondgirl Olga Kurylenko (in de rol van Kate), maar de film (een soort van modern sprookje) zelf is ook gewoon goed (zeker de laatste circa 30 minuten, waarin ook een interessante logica wordt onthuld) en daarin ontdekt het echtpaar Kate en Matt (Kevin Janssens), een koppel uit New York dat graag kinderen wilt hebben, dat hun nieuwe huis op het platteland een verborgen kamer heeft, die hen geeft wat ze maar wensen, maar daar zijn echter een paar regels aan verbonden.

Met "The Room" zet regisseur Christian Volckman een mooie visie neer van een bovennatuurlijke kamer die een volwassenen een kind laat zijn in zijn eigen huis. Verder is het een intelligente thriller met Stephen King-ambities die misschien af en toe iets te cliché uit de hoek komt in het portretteren wat mensen willen in het leven (zoals rijkdom), maar alles behalve cliché uit de hoek komt met zijn concept en wat dat betreft is dit zeker een originele film.

De onderliggende boodschap wordt bovendien mooi in scène gezet door de acteerprestaties van Kevin Janssens (Belgische acteur die in de voetstappen van Matthias Schoenaerts mag stappen, qua Hollywood carrière ) en Olga Kurylenko (dit jaar 40 geworden en ik vind haar nog steeds een prachtige vrouw) die tevens perfect gecast zijn voor de gelegenheid. De rol van Shane (die gewenst wordt door Kate) wordt gespeeld door verschillende personages en daarin vond ik het vooral Joshua Wilson (als kind) het best goed doen en Francis Chapman (als tiener) vond ik best een engerd (zeker m.b.t. wat hij gaat doen met Kate).

De cinematografie, het concept design en de enscenering zijn gewoon top en de film wist me eigenlijk ook van de eerste tot de laatste minuut te vermaken en te boeien (wordt naarmate het verhaal vordert ook steeds spannender) en het einde na de fraaie ontknoping heeft nog een leuke verrassing in petto (daar heeft de filmposter ook betrekking op en dan doel ik vooral op de gelaatsuitdrukking van Olga Kurylenko)

En omdat de film ook maar 90 minuten duurt, laat hij zich ook vlot bekijken. Wat betreft het waarom van de kamer (deed we soms denken aan het "Holodeck" uit de sciencefictionserie "Star Trek: The Next Generation (TV Series 1987–1994)"), daar wordt geen verdere uitleg over gegeven en dat is misschien ook wel verstandig,

Kortom "The Room" is een Intelligente thriller die perfect in het rijtje van Stephen King kan passen en hij is dan zeker ook een aanrader.

"How does it work?"
"What do you want me to say? It's like... I dunno... computer?"
En zo worden er wel meer rare opmerkingen gemaakt in deze film. Wellicht kon het script wat beter uitgewerkt worden, met betere dialogen.

"Are you a reporter?"
"Sure!"
En zonder controle van papieren laat de verpleegster hem een gevaarlijke gek in het psychiatrisch ziekenhuis bezoeken.

Ook is het gedrag van het koppeltje erg vreemd te noemen, wie gedraagt zich nu zo snel zo losbandig als rijkdom hem in de schoot komt te vallen?

Dit soort minimalistische films met slechts twee of drie acteurs en die zich op bijna één locatie afspelen, kunnen soms verbazend vermakelijk zijn. Met een goed idee dat op een spannende manier wordt uitgewerkt, kom je al ver. Deze film kon mij van begin tot einde blijven boeien.

Dit is de tweede film met de Belg Kevin Janssens die ik gezien heb, na Revenge (2017), en ik kan eerlijk gezegd aan zijn accent niet horen dat hij niet Engelstalig zou zijn. Olga Kurylenko is niet enkel een mooie verschijning, maar ze acteert ook aardig op niveau.

The Room vond ik een zeer originele film. Heb in die zin zeker genoten. De voorspelbaarheid liet wat te wensen na daar had wat meer aandacht aan kunnen worden besteed. Met zo'n verhaal had dat zeker gekund. Het enige minpuntje vond ik toch wel het zeer belabberde acteerwerk van Kevin Janssens. Een willekeurige GTST acteur had dit nog beter gekund dan hij het deed.

Dit soort fantastische spookhuisverhalen is aan mij niet besteed. Wanneer dan ook nog eens het acteer- en camerawerk tegenvallen dan heb ik achteraf toch wel spijt dat ik er überhaupt aan begonnen ben.

Grappig en dom, grappig als je verhuist en een kamer ontdekt waarin alles wordt gegeven wat jouw hartje begeert, dom, omdat "voor wat" altijd " hoort wat" komt en je beter niet bij de 'ander' schuld op kunt bouwen. Al helemaal niet, als die ander "een kamer" is!

Een leuk verhaal wat een beetje de griezelfilm benaderd waar wij zo van houden en die een leuk aantrekkelijk plot bevat, voor velen aantrekkelijk!

Een mooie 7!

Stel je voor, je koop een oud landhuis en daarin vind je een geheime "magische" kamer verstopt. Een kamer waarin al uw wensen voor je neus uitkomen. Een echt cool ontworpen kamer die er zowel interessant als angstaanjagend uitzag. Het leek wel op als iets uit de natuur gecombineerd met technologie. Een intrigerend uitgangspunt en de start was solide. Jammer genoeg laat het scenario hier en daar te wensen over! Er zijn een paar wendingen maar die zijn overduidelijk en voorspelbaar. En in de laatste akte neemt de film een richting, niet noodzakelijk op een slechte manier, maar lichtelijk absurd en een beetje te ambitieus. Het werd daardoor een beetje te rommelig. Daarnaast snapte ik niet waarom ze doen alsof het zich in de VS bevindt, terwijl iedere Europeaan meteen kan zien dat het ergens in onze contreien is opgenomen. Dit hielp de film ook niet. Het is geen geweldige film maar heeft genoeg om te voorkomen dat het een vreselijke filmervaring werd.

Goeie film waarin een koppel een huis koopt waarin zich een kamer bevindt die aan al hun wensen voldoet. Een leuk en ook redelijk origineel gegeven dat ook prima is uitgewerkt aangezien er genoeg ontwikkelingen volgen. Hierdoor verveeld de film geen moment en ook is het hier en daar wel spannend.

Een afgelegen herenhuis dat enigszins in verval is geraakt en door de nieuwe bewoners grondig wordt gerenoveerd. Plezierig kijkwerk. Twee aangename personages met weinig klusvaardigheid leven zich onstuimig en klunzig uit. De opmaat is leuk.

Dan de ontdekking van een verborgen kamertje dat alle wensen werkelijkheid doet worden. Hebberig en egoïstisch leven de in geldgebrek verkerende personages (Olga Kurylenko (altijd fijn) en Kevin Janssens (goed te doen)) zich tomeloos uit en vullen hun dagen met het eten van kaviaar, het dragen van luxe kledij en het baden in stapels geldbiljetten.

Het scenario prikkelde onbewust mijn fantasie. Even hebberig en oppervlakkig begon ik te dromen en vulde ik mijn dagen al op min of meer dezelfde manier. Heel lekker maar moreel zeer verwerpelijk natuurlijk. Toch leuk als een film je dat laat doen.

Maar goed. De mens is van nature ondankbaar. De personages zijn dat ook. Ze willen meer. Het onderste uit de kan. En op dat moment komt de keerzijde van al dat geluk om de hoek kijken. Een fijne twist. Nog meer mysterie en drama volgen.

De mysterieuze kamer is een prima vondst. De gevolgen van de ontdekking zijn bij vlagen spannend maar ook wel oppervlakkig uitgewerkt. De dramatische impact had best diepzinniger gemogen. Het mysterie had best wat indringender verhaallijntjes mogen opleveren.

De film biedt prima amusement. Niks mis mee. De film tikt daarenboven lichtjes (morele) vragen en conflicten aan, die vervolgens te gemakkelijk worden beantwoord of simpelweg met een paar onbehouwen en ondoordachte acties uit de weg worden geruimd. Ietwat onbevredigend.

Ik moet niet zeuren. De film deed iets met me. Mijn fantasie sloeg daadwerkelijk even op hol. Dat was een prettige sensatie. Daarnaast heb ik mij gewoon prima vermaakt.

Leuk gegeven waarbij het mysterie boeiend blijft tot het einde, maar uiteindelijk wel geen verklaring hoe of wat niet wordt gegeven. Maar dat hoeft ook niet altijd. Degelijk zonder meer. 6/10

Leuk gegeven, maar in mijn ogen, niet te best uitgewerkt, zat pak meer in. Vond hem op gegeven moment zelfs nogal saai en vond de acteerprestaties ook niet je dat, wat geeft dat er eerder minder positief beeld blijft hangen bij deze film.

Matig. Visueel is de film wel oké met een interessante premisse en de film start wel aardig, maar legt vervolgens de focus op moeilijk drama waarbij er juist heel veel interessante psychologische zijpaden niet genomen worden. De film focust dus op drama, maar heeft twee acteurs die daar niet mee overweg kunnen. Janssens is daarnaast een enorm kleurloos figuur, waardoor de film als geheel me maar matig kon boeien. 1,5*.

"Het enige wat gevaarlijker is dan iemand die niet krijgt wat hij wil, is iemand die alles krijgt wat hij wil."

Originele psychologische horror/thriller/mystery over een geheime kamer in een oud landhuis. Cinematografie: donker en duister binnenshuis, licht en groen buitenshuis, mooie bijna mystieke beelden van het huis en naaldbossen. Scѐnes: binnenscѐnes in de geheime kamer en andere kamers, buitenscѐnes in het bos. Muziek: onheilspellende spannende muziek, maar ook vrolijk klassiek en populair opzwepend tijdens de euforie. Cast: Olga Kurylenko speelt Kate en Kevin Janssens speelt Matt, beiden zijn redelijk goed, Joshua Wilson speelt overtuigend de jonge Shane en Francis Chapman de adolescente Shane, bijrollen van ondergeschikt belang.

Plot: Kate en Matt verlaten New York en kopen een oud landhuis op het platteland. Bij opruimen van oude spullen van de vorige bewoners, ontdekt Matt achter het behang een zware antieke deur van een geheime kamer. Er lijkt kortsluiting te zijn en de opgeroepen elektriciën meldt nog even dat lang geleden de vorige bewoners op een onprettige manier aan hun einde kwamen. Matt ontdekt dat de kamer wensen kan vervullen en de euforie van het stel begint, totdat deze omslaat in een nachtmerrie........

Resumé: best goede film, horror is niet mijn favo-genre, maar ik vind dit meer een psychologische thriller. De kamer is metafoor voor materialisme. Maar zoals altijd hebben goede dingen hun keerzijde: de situatie buiten is metafoor voor de vergankelijkheid van het leven, alles is tijdelijk...... En het open einde vind ik briljant gekozen!

Boodschap: als je gemakkelijk aan geld en bezit komt, waardeer je het minder, oppervlakkig genot wordt afgestraft, karma bestaat...... Film is de moeite waard om te kijken!

ps vandaag gezien via Pathé Thuis!

Slaven van verlangen

Dit psychologische drama, met een flinke scheut sci-fi, is leuk in opzet, maar matig in uitwerking. Dit komt omdat er lang niet alles uit het concept van de wenskamer gehaald wordt wat erin zit, en het verhaal gedragen wordt door matige acteer prestaties van de cast. Deze matigheid valt met name in de eerste akte nog niet zo op, maar wordt steeds schrijnender wanneer de cast met steeds meer emotie moet gaan acteren. Olga Kurylenko doet het daarbij nog aardig, maar Kevin Janssens en Francis Chapman leggen het beide flink tegen haar af.

Met name de opzet trok mij wel echt naar het verhaal toe, en ik ben wel benieuwd wanneer er in een tweede deel opnieuw met het interessante concept gespeeld zou worden. Hier vallen namelijk enorm veel creatieve ideeën uit te halen. En ik doel dan even niet op de slappe pogingen die hier gedaan werden, zoals bijv. in het slot waar Kate zwanger van de kamer blijkt te zijn. Want hoe is dit mogelijk wanneer alles tot stof verdampt wat de kamer verlaat? Of zat hier soms een dieper, duivels plan achter?

Desalniettemin was dit een redelijke weg kijker, waarbij mijn grootste frustratie bleef liggen in het feit dat hier zoveel meer uitgehaald had kunnen worden.

2,5*

Stiekem kan ik een originele film als dit wel waarderen. Een film waarin je geconfronteerd wordt met een moreel dilemma. Eerdere films als the Box hebben iets soortgelijks, maar nooit hebben die volledig weten te overtuigen. Wat als je geluk en voorspoed kan wensen, maar dat het altijd tegen koste gaat van iets?

Dit is een interessant vraagstuk dat wat mij betreft verrassend goed uitgewerkt wordt in the Room. Niet dat de film bijzonder goed is, want er scheelt wel wat aan. Maar mijn verwachtingen waren zo laag door alle gemiddeldes dat het mij echt meeviel.

Het mystieke gedeelte van de het hele gegeven werkt gewoon erg goed. De nieuwsgierigheid wordt continu geprikkeld en de twee in de hoofdrol doen gewoon logische dingen die ik ook zou doen op het moment dat ik in zo'n situatie terecht zou komen.

Halverwege begint de film toch wat in te zakken. Het mystieke verdwijnt en het eindigt vooral in een soort van persoonlijk drama met af en toe een thriller element erin. Ik had dit toch wat spannender uitgewerkt willen zien worden en ik denk dat de film als (psychologische) horror toch beter tot zijn recht had kunnen komen. Je wilt die onderhuidse spanning voelen en het komt telkens maar net niet. Dat is toch ietwat teleurstellend, terwijl de film gelukkig wel onderhoudend blijft en binnen de context toch tot een mooi einde weet te komen.

3,0*

Dit was een hele goede film, maar je merkt dat het idee/verhaal niet helemaal goed word uitgewerkt. Wellicht komt dit door het vlakke spel van de twee hoofdrolspeler. Er wordt heel weinig aandacht aan de relatie gegeven tussen deze drie dat is jammer maar goed.

Als resultaat van deze keuze om het licht niet zo op de personages te leggen, blijft de focus vooral op het mysterie van de kamer maar daar komen eigenlijk te weinig antwoorden uit om te blijven boeien. En dan maakt de film zijn grootste fouten, namelijk teveel twists op het einde. Waardoor het tot dan toe best onderhoudende en interessante werk de plank misslaat.

Deze film is een gewaagde en ambitieuze poging maar mist en raakt waardoor het resultaat net boven gemiddeld is zou ik zeggen. Maar ik kan me ook voorstellen dat je door het einde zo teleurgesteld raakt dat je eindigt met een vieze smaak in de mond en een soort leegte. Andermaal toont het weer hoe belangrijk het toch is om een goed einde aan je film te draaien en als je dit forceert dat het verschil kan maken tussen een goede en een middelmatig werk.

Het idee van dit verhaal is best leuk. Wat zou je doen als je alles kunt wensen wat je wilt wensen.

Jammer is alleen dat de personages ontzettend irritant doorslaan.

Daardoor krijg je geen sympathie voor wat er verder met hen gaat gebeuren.

Je voelt al aan dat het natuurlijk fout gaat en dat ze een prijs moeten betalen voor al het wensgedrag.

Dit wordt soms wel aardig uitgewerkt, maar vaak helemaal niet.

De film duurt gelukkig niet te lang, dus je haakt net nog niet af.

De Belgische acteur Kevin speelt goed en heeft een mooie uitstraling. Fijn om naar te kijken. De actrice is zeer vervelend om naar te kijken.

Niet slecht, maar ik ben ook niet erg onder de indruk van deze film. Het boeide mij genoeg en het keek vrij vlot weg, maar het voelde nogal oppervlakkig en en het is sowieso niet mijn favoriete genre. Het acteerwerk vind ik oké. Duurt niet te lang. Een 6. 3*

Dit was nog een leuke film. Een tof idee en verhaal die wist te boeien van begin tot einde. De cast deed het niet slecht en verder zag de film er prima uit. Vond het de moeite om gezien te hebben.

Doorsnee filmpje met op zich een interessant concept. Toch blijkt het lastig om echt interessant te blijven. Het is nergens echt een uitgesproken drama of thriller. Het heeft op elk gebied wel iets te bieden maar wordt daardoor nergens meesterlijk. Een echt sterke twist kent de film ook niet. Olga Kurylenko en Kevin Janssens zijn beide erg degelijk maar het filmscript is niet sterk genoeg en de speelduur wellicht een beetje te lang.

best goede film met allerlei theorieën gegeven in de div recensies.

verschillende dingen kloppen inderdaad niet .

heel leuk idee, had zeker dieper uitgebreid kunnen worden.

maar ach 90 min is lang genoeg voor deze goede mysterieuze film .

ik heb er geen spijt van.