Between Worlds (2018)

Deze film begon op zich vrij aardig maar de uitwerking laat toch behoorlijk te wensen na. Het pretentieuze begin valt gauw door de mand en het wordt dan ook snel een onsamenhangend rommelig geheel. Het acteer en camerawerk is van een zodanig zwak niveau dat dit ook zeker niet ten goede komt. Mijns inziens had er meer in gezeten. Iets meer aandacht had de film zeker goed gedaan.

Oei wat is dit slecht zeg! Er wordt niet al te best gespeeld, dit is misschien wel de slechtste rol van Cage die ik gezien heb, en het verhaal is ronduit belachelijk. Je zou haast denken dat grappig bedoeld is maar ik ben bang dat dit niet het geval is, in ieder geval heeft Cage weer een nieuw dieptepunt bereikt met deze film.

Tja, best wel een vermakelijke prent die je totaal niet serieus moet nemen. Het is allemaal ludiek bedoeld en Cage is in zijn sas door een luchtige invulling van een goed gelovig man die de anderen in nood wil helpen en als een hengst met de dames Franka Potente en Penelope Mitchell ( dochter ) in bed duikt. Om die laatste zal hij zeker niet treuren. Naar het einde toe misschien wat teveel onnodige wendingen, maar de film kijkt vlot weg en verveelt niet. 6/10

Wat was dit slecht zeg.. Heb zelfs halverwege gekeken hoe lang het nog duurde omdat ik het niet meer aan kon. Heb Cage nog nooit zo slechte film zien acteren!

Acteerwerk was zo slecht zelfs van Cage. Het verhaal sloeg werkelijk nergens op deze film scoort bij mij dus absoluut niet hoger dan een 0.5

Merkwaardige Cage.

Als acteur kan ik hem best pruimen, maar dan vooral in zijn films van 2018 en daarna. Deze film leek ook nog wel in het straatje te vallen van CageCraze. Dat was het zeker, maar Between Worlds laat eigenlijk zien dat je niet elke film kan redden door Cage als een gek te laten acteren. Bovendien duurt het best lang voordat Cage zich comfortabel lijkt te voelen.

Als iemand zich bij deze productie ongemakkelijk heeft gevoeld kan ik dat zeker begrijpen. Het is dan ook allemaal een best oncomfortabele boel. Allereerst is het moeilijk om een genre aan de film te koppelen. Het lijkt te beginnen als een soort bovennatuurlijke thriller, maar na ongeveer een halfuur klapt dat er volkomen uit en krijgen we een soort erotische dramafilm. Het hoofdconcept wordt naar achteren gedrukt en de relatie tussen Cage en dode-vrouw-in-lichaam-van-dochter naar voren geschoven. Merkwaardige keuze, maar nog merkwaardiger is dat deze onzin vervolgens ook een halfuur door moest gaan.

Het komt allemaal uit op een goedkope finale met veel rare uitgangspunten. De indruk waar Pulera op gehoopt leek te hebben komt er in ieder geval niet uit, het laat allemaal een uitermate vreemde nasmaak na. Cage is een leuke acteur, maar soms mag hij wel op z'n hoede zijn waar hij aan begint, want dit soort films brengen zijn status juist in diskrediet. Meer visuele kracht, strakkere montage en vooral het achterhouden van compleet achterlijke concepten hadden deze film meer dan goed gedaan.

Filmmisbruik uit de onderste la. Dat Cage zich overal voor leent, is bekend, maar dat huiscomponist van wijlen Lynch Badalamenti (ook wijlen) hier de geluidssferen kleurde was ongekend. Voeg de "I put a spell on you" van Manson (uit Lost Highway) er aantoe om er een diep tranendal van te maken. Wel fijn dat ze alles in het verhaal uitleggen. Kortom, zet de fik er maar in.