El Árbol de la Sangre (2018)

Vreselijke film.

Een heeeeeeel lange zit en ... je ... wordt... er ........ niets .......... wijzer................................. van.

Slaapverwekkend saai...

Medem.

Tja, wat is er met Medem gebeurd. Zo rond de eeuwwisseling vond ik het een boeiend regisseur, maar zonder voldoende vertrouwen om z'n werk te blijven volgen blijkbaar. Toen deze op Netflix kwam toch maar weer eens de sprong gewaagd.

De sterke signatuur van Medem is nog steeds herkenbaar, maar is toch een beetje afgevlakt. Hier en daar komt zijn oog van sterke beelden en intrigerende verhalen nog steeds goed naar voren, maar al te vaak is het ook een beetje melig en zelfs kitscherig.

Maar uiteindelijk is het vooral teveel een vertelling geworden. De structuur - met het boek dat geschreven wordt - lijkt interessant, maar het zorgt ervoor dat er wat teveel verteld wordt en het verhaal te traag verloopt. Het voegt gewoon weinig toe aan de kern van het plot, waardoor het vooral vertraagt en afleidt. Het plot zélf had ook iets simpeler gemogen trouwens, net iets te soapie, zo'n verhaal waar iedereen iedereen kent en één of ander duister verleden heeft met elkaar.

130 minuten is uiteindelijk ook gewoon te lang. 't Is een beetje jammer, want Medem heeft nog steeds een goeie film in de vingers, zoveel is duidelijk. Hij zou zich alleen wat meer moeten focusen op de zaken waar hij echt goed in is.

3.0*

Imbd zit deze keer hoger dan de waardering op MM. En deze keer volg ik Imbd. Het is een ingewikkeld verhaal geworden van deze regisseur, met veel verschillende problematieken, zoals Maffia met Russische invloeden in Spanje, seksuele aantrekkingskracht tussen mensen met een groot leeftijdsverschil, auto-ongelukken, met ziekenhuisopnames en orgaantransplantatie, coming of age en dat maakt het wel wat veel om in één film goed te verwerken. Maar de cast speelt over het algemeen adequaat en het tempo is rustig, anderen zullen zeggen traag. En de beelden van het Spaanse land zijn fraai en de muziek is rustig. Niet verkeerd om een avond zo bij de buis door te brengen. Ik zag trouwens een Netflix film die Engels nagesynchroniseerd was. Had ik maar doorgezocht naar het Spaanse origineel.

Visueel aantrekkelijke film en een aantal scènes zijn pareltjes, uiteraard zeker ook die met koeien en stieren erin.

Het is een barok verhaal, dramatisch als een opera met al die complexe personages. Acteerwerk is in orde en ik vind mevrouw Corberó steeds aantrekkelijker worden. De blonde krullenbol wordt aardig weggespeeld door haar.

De heer Medem blijf ik een fijne regisseur vinden.

De films van regisseur Julio Medem beginnen spaarzaam te worden. Ik vind dat jammer, want Medem heeft een aantal heel mooie films op zijn naam staan, met als absolute uitschieter Los Amantes del Círculo Polar (1998).

Ook deze film over het beetje bij beetje opbouwen van een wederzijdse familiegeschiedenis reken ik tot een van zijn betere werken. Een film met mooie plaatjes en pakkende fragmenten, die aanvankelijk lijken te culmineren in een schier onontwarbare Gordiaanse knoop. Vanwege de vele dwarsverbanden is het daarom zaak om bij de les te blijven.

Een erg mooie film met fraaie rollen van Úrsula Corberó en de altijd betrouwbare Najwa Nimri.

Mooi film waarbij je wel bij de les moet blijven door de vele verhaallijnen.

Een jong koppel dat al schrijvend het verleden overloopt en familiale issues verwerkt. Door de opzet van het koppel in het heden, wordt er op een mooie manier gepingpongd tussen de verschillende periodes. Julio Medem (Sex and Lucia, Room in Rome, Lovers of the Arctic Circle) heeft de film dan wel voor Netflix gemaakt, hij brengt nog steeds vuur in zijn films. Het is een iets te lange film en kan de sfeer niet altijd vast houden. Maar op de juiste momenten zorgt Medem voor mooie beelden en heerlijke muziek. Uiteindelijk werkt de mix van drama en passie wel met de nodige intrige.