Blood Fest (2018)

Geinige B-film die helaas in de trailer wat leuker om te zien was dan de hele zit. Toen ik zag dat hij klaar was om te kijken heb ik hem gelijk opgezet, een b-film kan soms best verassend uit de kast komen en ik had stiekem gehoopt dat ‘Blood Fest’ dit ook ging doen.

De cast deed het prima, geen grote bekende cast maar ook niet ontzettend slecht geacteerd. Met een paar leuke tieners gaan we de film snel door, en word er niet snel stil gezeten om even rustig te praten, er gebeurd altijd wel iets.

De film had veel weg van ‘The Cabin in the Woods’ en was qua concept dan ook niet héél erg orgineel. We volgen wederom een aantal mensen die met computers horror wezens kan aansturen en mensen zo proberen te vermoorden, zombies, vampieren of een slasher, je hebt ze er allemaal tussen zitten. Dus of ik daar nou bepaald een fan van was, nee dan pas ik. Ik vond ‘The Cabin in the Woods’ namelijk ook niet geweldig en ook ‘Blood Fest’ dringt zo niet goed binnen.

Het verhaal was redelijk. We volgen een groep vrienden en horror fanaten die na het veel besproken ‘Blood Fest’ willen. Ze gaan er heen en het blijkt geen normale avond te worden, ze komen terecht in een heuze bloedbad. Ze moeten zien te overleven tegen verschillende vijanden en raken constant één voor één hun vrienden kwijt. Ze moeten alles op alles zetten om te overleven wat niet al te makkelijk gaat, zeker niet als er op ze gejaagd word maar ook weer niet.. Wisselvallig.

Al om al, over het algemeen een prima film om te kijken. Heerlijke b-niveau horror die nergens echt héél speciaal of succesvol wist te worden. Qua horror kwam de film best goed over, en was de film best strak. Achja, het was prima te doen maar niks spectaculairs.

2.5*

Als je je film "Blood Fest" noemt, schep dat natuurlijk verwachtingen en kan je die ook maar beter waar maken! En dat doet deze door media- en entertainmentbedrijf Rooster Teeth (zend ook via een you-tube-kanaal uit en is vrij populair) geproduceerde film. Op het gebied van bloed is het een waar feestje! Helaas is de rest van de film een stuk wisselvalliger. De naam van de film refereert naar een fictief horrorfestival. Waar fans naar hartenlust zich bang kunnen laten maken door enge clowns, zombies, griezelige poppen, psycho-killers, vampieren, gekken met kettingzagen, donkere kelders, hutje in het bos (inspirator 'Cabin in the Woods’) en al de rest. Natuurlijk is er iets niet in de haak en de personages moeten dan volgens de vaststaande regels van de horror zien te overleven. Gelukkig wordt er niet veel tijd verpruts voor karakterontwikkeling of andere onzinnigheid. Echter zit juist in de verwijzing naar die regels een beetje het probleem, nergens suggereert de film dan ook dat als je de regels overtreed het slecht met je afloop. Het is een Horror-komedie dus zijn er ook grappen. Deze treffen niet altijd doel maar zijn gelukkig van een beter caliber dan wat doorgaans als grappig wordt gezien. En er zaten zeker een paar zeer goede grappen in de film (de grap met Zachary Levi (toekomstige Shazam!) en Tangled was super) De cast bestaat uit het drietal; Dax (Robbie Kay (Hannibal Rising),zijn vriendin Sam (Seychelle Gabriel (The Spirit), en Krill (Jacob Batalon (Avengers: Infinity War Spider-Man: Homecoming) leverde leuk acteerwerk. Echter Vader van Dax, Dr. Conway (Tate Donovan (Manchester by the Sea) en Ashley (Barbara Dunkelman) deden het dan weer veel minder goed. Gelukkig is de film wel vermakelijk, worden er veel horrorfilms (zowel oud als nieuw) genoemd en had ik gedurende 90 minuten absoluut plezier. Door de film heen is er prima humor te vinden en tussen de drie hoofdpersonages is een goede chemie en zijn redelijk charmant. De film bewandelt de bekende paden maar is een prima film!

Wat een heerlijk horrorfeest !

Echt genoten van dit leuk horrorwerkje dat eigenlijk op alle vlakken positief was. Het thema rond een horrorfestival met killers, zombies, clowns, overvloedige kettingzagen, angstaanjagende poppen, vampieren, en tal van verwijzingen naar bekende films zoals Cabin in the Woods, Saw, Scream, ... staat bol van geweldige horrorelementen en leuke grapjes. Het ziet er allemaal ook heel tof uit. Vlot tempo en heel wat kills passeren de revue. Ook het acteerwerk was acceptabel en de onderlinge chemie was zeker aanwezig.

Er zitten ook wat verrassende elementen in de film zoals de opzet, het doel van het horrorfestival, diegene die de touwtjes in handen heeft en bepaalde personages die het loodje leggen. Snap het laag gemiddelde hier ook niet zo goed. Zeer vermakelijk filmpje ! 7,5/10

Type horrorkomedie waar we er de laatste jaren steeds meer van te zien krijgen. Zeer zelfbewust, zelfbenoemend en altijd refererend naar de huidige of klassieke meta van het genre. Ik vind het, hoewel goedkoop scoren, vaak wel leuk. Het is humor die je als casual horrorfan voor het merendeel makkelijk meekrijgt, maar het vuurt ze soms ook zo snel en tussen neus en lippen door af, dat je het maar net moet weten (They're not Boyle's and Snyder's, vond ik wat dat betreft wel een geinige). En dat maakt het net iets leuker dan de meeste soortgenoten.

Is verder gelukkig ook niet vies van wat cheesy blood & gore, dus ook op dat vlak weet het wel de belofte in te lossen. De opzet met het grootschalige festival is om duidelijk budgetaire redenen niet altijd even overtuigend (Hell Fest had meer dan 4x het budget), maar soms telt het idee voor twee. Verder wel herkenbaar een product van Roosterteeth. Buiten de bekende koppen, past het qua humor en toegankelijkheid ook wel in hun filosofie.

Een film die eigenlijk maar één ding uitschreeuwt en dat is: gein trappen. De hele film bestaat uit onzinnigheid, waanzin en absurdisme. Een film zonder veel serieuze inhoud dus. Een film die met recht als een splatter komedie betiteld kan worden. Best leuk is ie.

Ergens kort na aanvang hoor je heel even een dun laagje serieuze kritiek. Humoristisch aangezet, dat wel. Maar toch. De kritiek richt zich op het falende griezelgehalte van de moderne horrorfilm. Althans als je de organisator van het filmfestival waar het verhaal zich afspeelt mag geloven, die in zijn openingsrede het gebrek aan shock in moderne horrorfilms aan de kaak stelt. De man wekt met zijn speech enigszins de verwachting dat deze film alle shockerende hoeken van het horrorgenre tot op de bodem gaat uitdiepen en van nieuw elan gaat voorzien. Dat doet de film echter niet.

Integendeel zelfs. De film staat bol van vertrouwde schrikeffecten en put vrolijk uit het reservoir met horrorfilmclichés die juist in de eerdere toespraak nog ter discussie stonden. In plaats van korte metten, worden de clichés gekoesterd. En ach, hoe voorspelbaar het dan allemaal ook is, het gebruik van de clichés heeft absoluut iets eigens en is gewoon erg grappig.

De film is een hommage. Verwijzingen naar bekende horrorfilms zijn er genoeg. Leuk. De verscheidenheid aan horrordreiging die passeert is dientengevolge groot. Zombies, vampiers, monsters, poppen, psycho killers etc. Alle onderdelen en personages uit het genre komen voorbij. Een heel afwisselend filmpalet ontstaat. Veel horroractie gegarandeerd. Veel horroractie geslaagd.

Het is vooral de losse en luchtige insteek die de film leuk maakt. Scherpe en melige oneliners en dialogen, afwisselende vormen van dreiging, fijne effecten en veel vaart. Fast Food horror ten top. Met het accent op humor. Met het accent op entertainment. Met het accent op lol.

En dat is leuk.

Amusante horror komedie met tal van verwijzingen naar klassiekers in het genre.

Luchtige boel die geen seconde verveelde.

Aanrader.

George Romero, if you’re out there, save us

Jammerlijk flauwe film. Hoewel veel minder budget dan het vergelijkbare Hell Fest (2018), oogt het qua productie soms nog best ok en - hoewel het leentjebuur bij Cabin in the Woods speelt - zitten er best wat aardige ideetjes bij, maar de uitwerking schiet overall toch aardig tekort.

Het kijkt een beetje als een meta-versie van een best-of-horror-compilatie. Alle subgenres en engerds hebben hun eigen wijkje. Ze worden achtereenvolgens afgestreept als de hoofdpersonen zich naar het uiteinde van het park moeten banen. Geinig, maar ook wat plichtmatig en stereotype uitgewerkt, want er kan nergens te lang stilgestaan worden.

Humor en personages houden het luchtig, maar nergens is de film echt grappig. Jammer, want een film als deze scoort makkelijker met het comedy- dan met het horrorgedeelte, iets wat een Happy Death Day perfect liet zien. Ook de vele (vele) verwijzingen (eerder name-dropping) geven het de zielloosheid van een verzamelalbum, in plaats dat het op een slimme manier de regels van het genre op de hak neemt.

Weinig spanning, weinig humor. Hier en daar fraai aangekleed en een aardige premisse, al wordt die door slappe uitwerking en een abominabel einde (met die vader) compleet om zeep geholpen. Hell Fest had irritantere personages en een wat goedkopere look, maar die heb ik toch duizend keer liever dan deze. 2,5*

Iets te makkelijk.

De horror liefhebber die zelf in een horror scenario komt te zitten, en met z'n kennis moet zien te overleven. Het is een concept dat ik al meermaals gezien heb, het voelt ook altijd een beetje als "zie mij eens horrorkenner zijn" aan, ook hier vond ik het niet zo boeiend.

Dan vond ik de setting van de film leuker. Beetje jammer voor deze film dat Hell Fest wat duurder en bekender was, daardoor voelt het hier meteen wat minder origineel aan. Maar na een matige intro komt de film toch goed los tijdens het openingsoptreden. Meteen ook wel zo'n beetje de leukste scene van de film, maar daarna valt het toch ook niet echt meer stil.

Een paar leuke kills, een aardig grapje links en recht. Het is wel een vermakelijk filmpje geworden, maar echt memorabel is het niet. En jammer dat de humor niet wat beter uit de verf komt, ik kan de combinatie doorgaans best goed smaken, maar dan mag het toch wat grappiger zijn.

3.0*

Leuk!

Blood Fest stond al sinds vorig jaar op mijn lijst nadat het genomineerd werd tijdens de Horror K.O. editie 2019/2020. Daar was het destijds al een titel die me opviel, maar door een grote berg andere horrorfilms die ook nog gezien moesten worden is het er destijds niet meer van gekomen.

Wel jammer, want Blood Fest blijkt een erg frisse en vooral leuke take te zijn op het genre. Een horrorpretpark is sowieso een thema dat me erg leuk lijkt, en eenmaal het fris en grappig genoeg uitgewerkt wordt kan het ook nog eens op een toppertje uitdraaien. Heel briljant is Blood Fest niet, maar wel erg geestig.

In het begin denk je vooral tegen een wat flauwe Amerikaanse komedie aan te kijken. Flauw is het ook wel, maar dat is hier soms ook nodig. Het is namelijk een soort parodie, maar dan geen goedkope in zijn soort zoals er wel meerdere zijn. De film vindt namelijk een strakke balans tussen parodie en horror. Dat betekent dat er zowel genoeg te lachen als te gruwelen valt.

Heel spannend is het niet, daar mikt de film ook niet op, maar qua het vloeien van bloed is er genoeg te aanschouwen. Verrassend zelfs als er al kettingzagen in de eerste 20 minuten te vinden zijn. De kills zijn opvallend bloederig, het spat soms alle kanten op. Budget was beperkt maar wel erg leuk gebruikt. Het park is heerlijk ingericht.

Acteerwerk is ook zeker niet slecht, met ook nog een aantal korte cameo's. Kay is misschien niet de sterkste hoofdrol, maar Batalon, Gabriel en Dunkelman doen het wel erg leuk. Het is fijn als ze ook eens echt goed acterende tieners kiezen die weten wat ze met de rol moeten aanvangen.

De horror is erg leuk en altijd met veel plezier gebracht. Er wordt ruimte gegeven aan allerlei onderwerpen en vaak zijn ze erg leuk uitgewerkt. Enkel de clowns waren een misser. De film duurt bovendien enkel 90 minuten en zit vol met horror en andere elementen. Het tempo schiet daardoor in een lekkere stroomversnelling zonder onderweg afgeraffeld aan te voelen.

Leuke film dit, heb erg genoten, maar het zit de film dan ook mee dat ik de gehele omgeving geweldig vind. Over-the-top en flauw is het zeker, maar met zo veel overgave en plezier uitgevoerd dat je het regisseur Egerton, die zelf ook een rol heeft, maar moeilijk kwalijk kan nemen. Ik vind dit ook stukken beter dan Hell Fest.

Deze film faalde op heel veel vlakken. De special effects zijn bij vlagen goedkoop, de dialogen zijn verschrikkelijk en het acteerwerk niet veel beter. De komedie en dialoog voelen aan als iets dat je zou vinden in een nikkelodeon-show voor tieners uit de late jaren 90, maar het geweld is behoorlijk extreem en de twee vullen elkaar helemaal niet aan.

Met een beetje tweaken had dit iets speciaals kunnen zijn, maar helaas is het een vreselijke puinhoop met een belachelijke verhaallijn. De zombie- en vampierverklaringen zijn het ergst.