Hereditary (2018)

Gewoon lekker naar Saw deel 64 kijken volgende keer.

Dank voor je zinnige en duidelijke reactie. Je hebt volkomen gelijk als je zegt dat men soms voor sommige dingen affiniteit moet/kunt ontwikkelen. En soms wil je dat ook wel , echter lukt dat ondanks herhaaldelijke pogingen toch niet. Zo is het eten van olijven , na meerdere malen proeven , aan mij niet besteed. Een goede tapenade sla ik echter weer niet af. Zo is het ook met wijn (gadverdamme) en port ( heerlijk ?). Het blijft een kwestie van smaak en in deze denk ik inderdaad dat de hype mijn verwachting zwaar heeft overtroffen. Een film als Martyrs vind ik beduidend beter in zijn soort. En inderdaad , ik kijk niet alleen maar Amerikaanse meuk ( heerlijk om zonder bij na te denken te kijken hoor) maar kan de “andere” films ook heel erg waarderen. Volver, The Motorcycle Diaries , Biutiful , Y Tu Mama Tambien staan ook vooraan in mijn filmbibliotheek ?. Laten we het erop houden dat ik een brede smaak heb en er moeite mee heb als mensen smaak gaan relateren aan intelligentie. Daar bedoel ik jou overigens niet mee.

[quote]bugels schreef:

Het verschil tussen Ai weiwei en Jeff Kootz is een kwestie van smaak, het verschil tussen Donald Duck en Dostojevski niet. Je moet mij vooral niet verwijten dat je zelf het verschil tussen entertainment en kunst niet kunt duiden.[/quo

Waar verwijt ik jou iets? En je kunt hier wel de semi intellectueel gaan uithangen met je interessant doenerij echter het verschil kunnen duiden tussen entertainment en kunst is ook smaak gerelateerd. Klassiek ballet , Alfons Mucha ,Picasso en Gustav Klimt kan ik als kunst erg waarderen bijvoorbeeld terwijl Expressionisme en modern ballet me helemaal niks doen. Het gaat er mij om dat ik het erg kort door de bocht vindt om smaak te koppelen aan intellect.

Gore hoeft sowieso geen criterium te zijn. De horrorfilmgeschiedenis heeft het lang volgehouden voordat het slachtafval haar intrede deed.

En suspense heeft deze film dus echt wél...

Ja een fijn horrorfilmpje dit, traag en wordt de spanning rustig opgebouwd maar hier werkt het perfect. Het einde vond ik dan een beetje tegenvallen, maar goed, het heeft me toch dik twee uur aan het scherm gehouden.

Aha oke, dan begrijp ik het...

Jij denkt dat ik met mijn opmerking suggereer dat hereditary een film is voor intelligente mensen. Maar zo bedoel ik dat helemaal niet joh. Ik had het over Horrorliefhebbers die op zoek zijn naar jumpscares. Hereditary is een trage film die het moet hebben van sfeer, waarbij je soms moeite moet doen om erin te blijven vanwege de complexe en ongemakkelijke situatie's die het je voorschoteld. Er zitten een aantal zwaarmoedige, diepgravende zeer ontoegankelijke momenten in die, als je het ernstig opvat, horror een hele andere dimensie geeft dan veel bloed, gore of jumpscares. Daarnaast wordt je constant in het ongwisse gehouden over wat er zich nou werkelijk afspeeld.

Als ik een Friday the 13th film kijk kan ik tussendoor snacks pakken, drankjes drinken en even pissen zonder dat ik de draad kwijt ben. En dat is lastig bij deze film, als je ervan wil genieten...

?????. Ik begrijp je nu inderdaad beter ?.

Wat was dit! Op de media werd deze film opgeblazen tot de engste ooit sinds The Exorcist. Wel dat was dit zeker niet. Ik heb me zo'n 2u verveeld. Er zitten een paar goede momenten in maar alles is zo traag en helemaal niet schokkend. Algoed hebben ze de hond niet vermoord anders was dit een 1 geweest.

“You okay, Mom?”

IJzersterke horrorfilm. Een rustige opbouw, een onderhuidse en ijzingwekkende spanning die tot in het diepste van je vezels weet door te dringen, geweldig acteerwerk, gruwelijke scènes, en een climax die ook weet te overtuigen. En dan heb ik de regie van Ari Aster, en de geweldige score, nog niet genoemd.

Hereditary is geen bloederige horrorfilm, maar het is meer een psychologische horror met een gezin dat te maken krijgt met bovennatuurlijke krachten, maar ook gewoon met menselijke trauma’s. En dat zijn meestal de beste horrorfilms. Collette is weergaloos en ook Alex Wolff verdient de credits. Een bepaalde scene in het begin, met Wolff en de jonge Milly Shapiro in een auto, snijdt dwars door je ziel. Hereditary vereist zeker een herziening, en ik kan niet wachten om allerlei nieuwe dingen te ontdekken.

mmm,vond het een goede film maar het einde snapte ik niet helemaal?

en ook vond ik het soms langdradig,suspence ok maar dan het einde ?

deze film heeft teveel tijd besteed aan de verkeerde dingen,als ze wat meer verdiept in de ... waren gegaan was het zeker beters geweest vooral wat betreft joanne die zo overduidelijk blij is als ze elkaar ontmoeten word niet goed uitgediept,helaas toch een 3,maar zat zekers meer in.

ps de scene met de vliegen leken wel op een scene uit birds van alfred hitcock,slecht gedaan.

Een vreemde film. Traag en er zijn betere films op dit gebied. 2 uur duurde die, haast in slaap gevallen.

Deze film bracht me een ervaring die ik nog niet kende. Compleet blanco ging ik de zaal in. Ik kende geen trailer, wist niet wat me te wachten stond maar ik had er zin in!

Tijdens het kijken in een (compleet lege) bios, vond ik de film steeds nijgend naar iets dat er niet kwam. Het begon te vervelen op den duur en uiteindelijk liep ik zwaar teleurgesteld naar buiten toen de film afgelopen was.

En toch, toch liet de film me niet los. Er was iets dat ik over het hoofd had gezien, zo had ik het idee.

Dat het einde een beetje over de top was, daar was ik wel over uit. Maar hoe kon ik dit een ‘slechte’ film vinden? Waar zat het ‘m in?

Na enig leeswerk op het net begon ik te merken wat ik gemist had. De hints, de puzzelstukjes.. Het werd duidelijker.

Een tweede kijkbeurt gaf een totaal andere dimensie. Of dat aan mij lag of aan de film? Geen idee eigenlijk.

Eng en schrikken? Zeer zeker niet. Maar de beklemmende sfeer en het gevecht met de emoties van de personages zorgen voor een apart interessant schouwspel.

Boeiende film.

Vreemde, maar echt sterke horrorfilm die het meer moet hebben van de geweldige beklemmende sfeer en het uitmuntende acteerwerk van Toni Collette dan van de schrikmomenten. Ook de sound is opvallend bijzonder en draagt bij tot die nare sfeer. Het verhaal wordt prima opgebouwd naar de climax die wel een steekje laat vallen. Deze rare climax is wat te overdreven en vaag uitgewerkt waarbij je een neutraal gevoel krijgt op het einde van de film ondanks de vele positieve punten tijdens de film. Misschien een tweede kijkbeurt op zijn plaats ? Zonder meer een bijzondere kijkervaring ! 8/10

Damn, creepy filmpje zeg.

De 2de helft begon de film mn interesse wat te verliezen want al dat paranormale geneuzel kennen we nou wel.
Maar het laatste kwartier maakte dat meer dan goed.
Ge-weldige muziek score ook en Toni Collette moet hier eigenlijk een Oscar voor krijgen, al zal dat nooit gebeuren voor zo'n film als dit.

Het eerste uur viel mijn man in slaap, moest hem telkens wakker maken LOL.

Was ook vreselijk saai.

We hebben het toen stop gezet na 1 uur en zijn de volgende dag verder gegaan met het 2de uur.

Die was wel iets beter ja, maar het einde was weer hopeloos.

Alles bij alles begrijpen wij die ophef niet. Het is geen meesterwerk, het is een saaie moeilijke film, waar wij, die toch best een hoge opleiding hebben gehad, niets van begrijpen. Ik had er veel meer van verwacht, jammer hoor.Ik zou heel graag een uitleg over de film zien.

Nou komt dat even goed uit. Er zijn hier namelijk 17 pagina's vol geschreven met bevindingen en interpretaties van de film.

Na het zien van de trailer en de goede recensies stond dit film lange tijd op mijn verlanglijst.

Toni Collette mag wat mij betreft een award winnen, wat staat ze hier geweldig goed te acteren.

Die kleine meisje was doodeng, ik kreeg soms kippenvel van dat gedrocht, ook Alex Wolff en Gabriel Byrne deden het goed.

Film begint traag, ik had soms het gevoel waar gaan we heen tot één shocking punt.

De trailer doet vermoeden dat we naar een type the Conjuring of Insidious film gaan kijken wat ook wel klein beetje klopt maar zonder al die jumpscares. Dit film laat zien dat je een goede horror film kunt maken zonder gore of vele jumpscares.

De spanning, verhaal, uitstekende acteurs en de laatste 20/30 minuten maken van Hereditary voor mij één van de beste films van 2018.

De laatste 5 minuten hadden ze trouwens beter kunnen skippen wat dat sloeg echt helemaal nergens op.

Al met al goede film en ik verheug me op meer films van dit beginnende regisseur.

Een goede uitleg dan hehe

Daar staat het hier ook vol mee. En anders lees je dit: Hereditary ending explained - digitalspy.com

Hij? Weet je zeker dat je weet wie Toni Collette is?

Je weet dat Toni Collette een vrouw is?

Edit: spuit 11

Weet niet of ik je de film zou kunnen aanraden. Het is een trage film die leunt op een heel erg nare sfeer. Het heeft op momenten meer weg van een familiedrama dan een (doorsnee) horrorfilm.

[quote]Goldie63 schreef:

""Smaak"" is het gevolg van veel factoren: Opleiding, milieu, familie, vooral vrienden en kennissen vaak, persoonlijke ontwikkeling", "Open willen staan voor."....nieuwsgierigheid,historisch besef, met name bij sommige films,(kennis dus...) als een Tabula Rasa iets proberen...en noem maar op. Een Universitair opgeleide heeft geen "betere"" smaak dan een pompbediende...maar "anders". En mogelijk heeft de pompbediende een Universitaire opleiding...Lol. "Die Geschmeksache lasst sich niet reden"" zeggen ze een paar kilometer verder. ( mogelijk in beter Duits)...Discussie over smaak is zinloos. De 1 is gek van de gereformeerde Driekusman en de ander de zwoele salsa... Doe mij maar de Twist...

Bedoelde Byrne....oeps ..de man met de BRIL....of heet ie ook geen Byrne...??

Maar bedankt voor je omschrijving van de film..."Nare sfeer "" kan ik wat mee.En langdradig...vaak vervallen dit soort films in langdradigheid...ga hem toch kopen...Tnx

Wist Zijn naam niet...oeps...Byrne vermoed ik. Excuses voor de blunder. Naderende dementie??

jaar is nog niet om. maar vond em beste tot nu toe. goeie horror/drama film man.MUST SEE

Haha, eindelijk weer eens een USA horror die niet van plastic is (Aan elkaar hangt van jumpscares, paukenslagen en toeters en bellen). Nachtmerrie vermomd als bijna-real-time drama. Toni Collette speelt de sterren van de hemel. Sehr unheimlich.

Een vrij aparte horrorfilm die het weer eens over een andere boeg gooit qua verhaal. De film bouwt rustig op en door middel van een paar goede twists halverwege en op het laatst wordt je op het verkeerde been gezet, Het einde van de film was totaal anders dan ik verwacht had. De film weet een fijne creepy sfeer neer te zetten en bevat allerlei verschillende horrorelementen (demonen, geestverschijningen, bezeten door demonen, cultleden, duistere rituelen, onthoofdingen enz.) Zeker een film die ik nog eens ga kijken, ik denk dat je na één keer kijken toch bepaalde details mist die het verhaal alleen maar beter maken. Zeker aan te bevelen deze titel als je eens wat anders wil kijken dan de standaard horrorfilms van de laatste tijd!

Je hebt hier echt geen hoge opleiding voor nodig hoor.. Je bent een filmkenner of niet