La Nuit A Dévoré le Monde (2018)

Sommige mensen hebben echt te veel talent. Anders Danielsen Lie is er zo een. Dat het topacteur is wist ik al, zeker sinds Oslo, 31. August (2011) . Hij acteert dan ook al sinds hij een kind is en is zoon van een acteur. Maar daar blijft het niet bij. Danielsen Lie is Noor, maar maakte twee versies van deze film, een in het Frans en een in het Engels (die laatste was op het IFFR te zien). Daarnaast maakt hij muziek in deze film. muziek met alledaagse spullen, maar hij is ook een drummer. En dat doet hij (nogal goed) zelf. Hij blijkt dan ook op het conservatorium te hebben gezeten. Maar daar houdt het nog niet op, want Anders Danielsen Lie beschouwt zowel muziek als acteren als een hobby. Zijn echte beroep is arts......

Maar goed, naar de film. La Nuit a Dévoré le Monde is waarschijnlijk de rustigste zombiefilm tot nu toe. Sam is vergeten in een zombieslachting en sliep er zelfs doorheen. Hij zit een prachtig appartementengebouw in Parijs en is ongeveer zo eenzaam als Ewan McGregor in de opening van 28 weeks later. De film gaat vooral over de overlevingsstrijd van Sam en zijn eenzaamheid. Wat doe je als je alleen bent en zeer waarschijnlijk gaat blijven en de buitenwereld een groot gevaar is waardoor je ook nog eens gevangen zit?

Je kunt daar allerlei maatschappelijke betekenissen aangeven. Ik zag vooral een slimme, vaak spannende en soms ontroerende film. En een hele originele in een overbevolkt subgenre.

Fijne recensie, SB! Mocht je Ce sentiment de l'été ooit nog in een (digitale) winkel tegenkomen op DVD / BR dan raad ik je hem ten zeerste aan. Prachtfilm met een breekbare / hartverscheurende rol van Anders Danielsen Lie. En ik zie nu net per toeval via IMDB dat hij ook in een film zit die ik volgende week ga zien op de Berlinale. Zin in.

Ik heb hier zin in. Lie en Farahani in een film met zombies die jullie allebei 4* geven? sign me up!

En bedankt voor die andere tip Verhoeven, ik ga hem opsnorren.

Klinkt inderdaad te gek.

Grote aanrader inderdaad.

Hoe schat je de kansen in voor een nl release, Verhoeven?

Zou zomaar op het LIFF kunnen verschijnen of op MUBI. Maar een Nederlandse distributeur zie ik niet vlug geld hierin stoppen. Ik blijf erbij dat je gewoon eens de overstap moet maken naar het IFFR.

Eerder Liff dan Mubi zou ik zeggen, maar het kan inderdaad. Liff would be doable

Op Mubi kan alles

Hij is zojuist te pindakazen als je geen gedudld hebt John Milton

Hmmm

Ik weet dat het de bedoeling was dat hij de rol zou spelen in 28 days later, maar dit is er nooit van gekomen.

Volgens mij heeft hij uiteindelijk niets met de films te maken gehad, zeker niet deel 2 toch?

Saaie film, die het meer van het drama gedeelte moet hebben, geen actie en weinig te beleven.

Gezien de hoge score hier had ik best hoge verwachtingen van deze Franse (er wordt overigens wel gewoon Engels gepraat) Horror film, maar na hem gezien te hebben vond ik het eigenlijk niet meer dan de zoveelste (desondanks blijf ik ze steeds kijken) zombiefilm, waarvan het eerste uur inderdaad wat saai is (ondanks de zombie uitbraak, waar overigens geen verklaring voor wordt gegeven, na al circa 10 minuten) en eigenlijk ook wat langdradig is. Wat deze zombiefilm wel enigszins uniek maakt, is dat het hele verhaal draait om maar één overlevende, die zich eenzaam en gevangen voelt en dat laatste natuurlijk letterlijk.

In dit verhaal draait het om muzikant Sam (Anders Danielsen Lie), een jongeman van ergens in de dertig, woonachtig in Parijs. Op een avond gaat hij naar het appartement van zijn ex-vriendin Fanny (Sigrid Bouaziz), die een groot feest geeft, om daar zijn cassettebandjes op te halen. Daar valt hij door omstandigheden in slaap op een kamertje, waarin hij zich afzondert, en als hij de volgende ochtend wakker wordt en het appartement wilt verlaten, komt hij erachter dat zijn ex-vriendin, de feestgangers en de inwoners van de stad zijn veranderd in naar bloed en hersenen hongerende zombies. Terwijl hij zichzelf zo probeert te organiseren om zijn overleven te verzekeren, komt Sam erachter dat hij niet de enige overlevende is. Zal hij het mysterie achter de epidemie ontdekken en zal hij overleven ?

De sfeer in het verhaal is gewoon goed en hoofdrolspeler Anders Danielsen Lie weet deze film ook min of meer in zijn eentje te dragen, maar helaas weet het verhaal niet echt te boeien en wordt het eigenlijk ook nergens echt spannend. Hoe Sam in het eerste uur van het verhaal alleen probeert te overleven in het appartementencomplex (waar het hele verhaal zich ook in afspeelt) wordt best aardig in beeld gebracht, maar het is ook vooral saai en langdradig en daarin wordt ook nauwelijks gesproken. Dat is eigenlijk ook niet nodig, want de beelden daarbij zeggen meer dan genoeg, maar wat meer actie in het eerste uur zou wel leuk zijn geweest.

De leukste drie scènes in het eerste uur zijn als Sam gaat mee drummen (op een drumtoestel welke hij ergens in het appartementencomplex vindt) op het snelle punknummer "Give Violence A Chance Subtitulada" van hardcore punk "G.L.O.S.S." na circa 30 minuten, als hij met een paintball geweer voor plezier gaat schieten op de zombies na circa 35 minuten en als hij weer gaat drummen, uit frustratie, om de aandacht van de zombies te trekken na circa 60 minuten. Het schieten op zombies uit plezier is natuurlijk wel niet origineel, want dat is al eens gedaan in de zombiefilm "Dawn of the Dead (2004)" en daarin was het ook leuker en ook nog eens met een echt geweer. Het gedoe met de poes is misschien ook nog noemenswaardig en daarbij maakt Sam clichématig natuurlijk ook een grote fout, die hem gelukkig niet fataal wordt.

Na circa een uur, als Sarah (Golshifteh Farahani) voor korte duur haar entree maakt in het verhaal, komt het verhaal wat opgang en gebeurt er ook meer (o.a. meer actie en gepraat) en de laatste 15 minuten van het verhaal (dan is Sarah alweer uit het verhaal) zijn best aardig en zelfs wat spannend, als Sam gaat proberen om het appartementencomplex te verlaten. Gezien het einde kan er eventueel nog een vervolg komen, maar ik weet niet of dat ook de intentie is voor deze film.

Ondanks dat het verhaal zich afspeelt in de huidige tijd (wordt wel niet specifiek aangegeven, maar je ziet o.a. wel een digitale fotocamera en gek genoeg ook cassettebandjes, die nu niet meer gebruikt worden), wordt er in het verhaal geen gebruik gemaakt van smartphones en ook niet van het internet om informatie te proberen te verkrijgen omtrent de gebeurtenissen en dat vond ik eigenlijk best vreemd. De cast in deze film beperkt zich eigenlijk maar tot drie personen, namelijk de goed spelende Anders Danielsen Lie, Golshifteh Farahani en Denis Lavant en de laatste als zombie Alfred, die Sam gevangen houdt in een lift ter vermaak en om iemand te hebben om tegen te praten (niet dat Alfred iets terugzegt). Dat Sam hem op het einde vrijlaat, was best mooi.

Al met al een zombiefilm die het inderdaad vooral moet hebben van het drama (eenzaamheid) i.p.v. de actie, maar mocht je dat juist waarderen of leuk vinden voor de afwisseling in het zombie genre, dan is deze film zeker geschikt voor je. Ikzelf vond deze film zeker niet slecht, maar met wat meer actie en spanning in het verhaal, had ik deze Horrorfilm (die 90 minuten duurt) waarschijnlijk vermakelijker gevonden.

Saai na 45 minuten uitgezet.

Dat je een film uitzet omdat je het helemaal niks vind en dat hier wil vertellen dat kan ik nog wel begrijpen.

Maar een film zo extreem laag waarderen die je eigenlijk niet (helemaal) gezien hebt vind ik maar niks.....

Straks gaan mensen een 0,5 geven aan een film die ze niet gezien hebben omdat ze de poster lelijk vinden.

Ik vond dit ook maar erg matig. Je ziet meteen dat ze met heel weinig geld iets voor elkaar willen krijgen en dat is prima als het niet zo ontzettend opvallend is. Het draait eigenlijk niet om de zombies maar eerder om de eenzaamheid van de hoofdpersonage. Goh goh...

Verlaagd naar 0,5 ik heb hem verder afgekeken en vond de film alleen maar slechter worden.

Wederom een puike film van Franse bodem, deze horror is prima gemaakt en laat op een rauwe en haast ''realistische'' manier zien hoe iemand moet overleven in een appartement omringd met zombies.

Er wordt weinig gesproken en zelfs de zombies maken geen geluid, het is dan ook puur de beklemmende sfeer die deze film goed maakt.

De zombies zagen er ook best creepy uit, aparte film maar ik heb er wel van genoten.

Teleurstellend...en niet dat ik na alle recessies een aktieprent verwachte in het gerne World War Z.
Begon supergoed, maar hoe langer ie duurde hoe slechter het allemaal werd. Het feit is, dat wanneer men er wat spanning in wil brengen, de makers ons hoofdpersonage 'domme' dingen laten doen. Vraag aan jezelf eens af 'wat zouden jullie doen in zo'n situatie?'...De film wil realistisch overkomen, en slaagt daar eerst wel in, maar ging dan echt wel bergaf. Zo'n goede basis, maar uiteindelijk niet inventief genoeg om de kijker op het puntje van zijn stoel te brengen, dit kon véél spannnender...Jammer!
Bovendien dat gedoe met Alfred? En hem vrijlaten? oh nee...dan ging het voor mij helemaal de verkeerde kant op, gewoon mijn mening

Zoveelste leuke zombiefilm dit jaar. Low budget maar realistisch gedaan. Einde trok wel op de ballen.

Trok op de ballen.

Dat maakt mijn innerlijke linguïst wel nieuwsgierig. Wasdaah?

Dat is Vlaams voor "schabouwelijk einde"

Vanavond gezien en vind het echt een aanrader. Spannende en ontroerende film met fantastisch en overtuigend acteerwerk van Danielsen. Gaat dat zien, gaat dat zien!!!

The hardest part is...

not knowing what's happened to them.

Als er één horrorgenre is dat tot vervelens toe weer opduikt, dan is het wel die over zombies. Er gaat geen maand voorbij zonder een release waarin niet-doden zich tegoed doen aan onschuldige niet-geïnfecteerde medemensen. Sinds de cult film “Night of the living Dead” van George A. Romero zijn er al een ontelbaar aantal zombie-flicks uitgekomen. Zo af en toe tracht men er een originele draai aan te geven om het komischer of diepzinniger te maken. Kwestie van eens een keer niet de nadruk te leggen op het bloeddorstige en angstaanjagende. Zoiets als “Attack of the Lederhosen Zombies” of “Warm Bodies” die eerder een glimlach op je aangezicht toveren dan je rillingen bezorgen. Anderen proberen er wat meer melodrama in te steken zoals bij “Maggie”. “The night eats the world” (originele titel “La Nuit a dévoré le Monde”) is ook zo’n film die een alternatief pad tracht te volgen in het zombie-genre. Net zoals in “Dead Within” handelt de film meer over de psychologische geestestoestand van overlevenden dan over het destructieve karakter van de geïnfecteerde.

Hier is het Sam (Anders Danielsen Lie) die tijdens een feestje van zijn ex-vriendin indommelt in een apart kamertje en de volgende dag ontwaakt in een verlaten flat waar schijnbaar een chaos is uitgebroken. Alles ligt in puin en de muren zijn besmeurd met bloedsporen en spetters. Algauw ontdekt hij dat de straten van Parijs ingepalmd worden door een meute zombies. Hij komt tot het besef dat hij eenzaam en alleen achtergebleven is in het gebouw en dat hij alles in het werk moet stellen om deze holocaust te overleven. En dat is wat je voorgeschoteld krijgt in deze film. Een portret van een solitaire overlevende wiens dagelijkse routine langzaam verandert in een sleur. Het isolement en de eenzaamheid eisen hun tol.

Voor diegenen die een zombiefilm associëren met bloederige taferelen en zenuwslopende toestanden zal het eerder een teleurstellende film zijn. Ik ben er zeker van dat de woorden “saai “en “vervelend” de meest gebruikte termen zullen zijn bij de doorgewinterde zombie-fans. Maar geef toe. Als je in zo’n situatie zou terechtkomen, zal je ook een beperkt dagelijkse leven hebben wat dan resulteert in een vervelende saaiheid. Een wandelingske in het park om de hoek, even voor een krantje gaan of op je gemak een tasje koffie drinken in het establishment tegenover zijn allemaal opties die vanaf dat moment tot het verleden behoren. Want bij het minste geluid stormt er een hele horde gemutileerde zombies op je af die je als vieruurtje verorberen. Op zich zien de zombies hier niet angstaanjagend uit maar eerder debiel en stupide. Alleen het ontbreken van enig gegrom en geschreeuw maakt het nogal schrikwekkend. Dus verwacht geen onheilspellende geluiden, dierlijk gegrom of dreigend tandengeklepper.

Als je echt geen liefhebber bent van zombie-films en je remsporen achterlaat in je ondergoed telkens je opschrikt als zo’n hologig schepsel om de hoek verschijnt, kan ik je garanderen dat je gerust “The night eats the World” kan kijken. Je zal geen huivermoment meemaken. Het enige dat je zal voelen is medelijden. Medelijden hoe Sam langzaam wegkwijnt en zich stilaan bij zijn lot neerlegt dat hij nergens naartoe kan. Zijn enige probleem is zijn voedselvoorraad en het gebrek aan gezelschap. Daarom dat hij een getransformeerde oude man die gevangen zit in een geblokkeerde lift als gesprekspartner gebruikt. En om de tijd te doden (hoe toepasselijk) gebruikt hij de apathisch rondkijkende zombies in het straatbeeld als schietschijf om zijn schutterskwaliteiten met een paintball geweer te verbeteren.

Ook al is zijn rol niet bepaald gevuld met entertainende dialogen of boeiende conversaties, toch slaagt Anders Danielsen Lie erin om een hele reeks emoties op een overtuigende manier te brengen. De sluw toegevoegde wending vond ik redelijk vanzelfsprekend. Je zou voor minder waanbeelden krijgen dankzij het isolement en de voortdurende angst voor een aankomende bestorming. Het gedrag van bepaalde niet-doden kan je zelfs hilarisch noemen bij momenten. En de relatie tussen Sam en zijn klemzittende buurman is op zijn minst verrassend te noemen. Al bij al is “The night eats the World” een originele film met een unieke kijk op het zombie-genre.

3.5*

Anders Danielsen Lie. Wat een held. Lees zijn 'introductie' door starbright boy maar eens, al je me niet geloofd. Maar losstaand van de niet helemaal eerlijk verdeelde talenten, vind ik het een uiterst fijne acteur om naar te kijken. En dat scheelt een hoop, want hij is een hoop in beeld in La Nuit A Dévoré le Monde, of in mijn geval The Night Eats the World, aangezien ik de Engels gesproken versie heb gezien (hij is in twee talen opgenomen ipv nagesynchroniseerd voor de Franse markt).

De film bevat weinig dat de doorgewinterde horrorfan niet al eerder heeft gezien. Doorsnee man Sam overleefd door dom toeval de zombie-apocalyps, en moet daarna zien te overleven, terwijl hij de kans niet ziet om het appartement waar hij is te verlaten. Op zoektocht naar eten natuurlijk, door de andere appartementen, maar ook een gevecht tegen verveling en eenzaamheid. Want hoe voorkom je dat je niet een beetje doordraait, wanneer je maand in maand uit in je eentje bent? Sam heeft weliswaar geen volleybal bevriend, maar zombie Alfred (Denis Lavant uit Holy Motors) die klem zit in de lift, geeft nauwelijks meer weerwoord.

De film werd wat wisselend ontvangen, waarbij met name de New York en LA Times erg kritisch waren. Ik kan me zelf meer in Indiewire’s Eric Kohns waardering vinden, misschien ook omdat ik juist dit gedeelte van apocalyptische vertellingen altijd het interessantst heb gevonden. Hoe het begint, de psychologische strijd, het opeens puur op jezelf aangewezen zijn. Waar denk je aan en hoe vul je je dagen? In die zin is Dominique Rochers film wellicht eerder een introspectief drama met horrorelementen. Wie hoopt op 28 days later of Dawn of the Dead komt bedrogen uit, al zijn de zombie’s hier ook van het snellere soort. Het draait niet primair om actie en suspense, al zit er heus hier een daar een spannende scène. Ik vond de film er uitstekend uitzien trouwens, fijne make-up ook. En wanneer als kers op de taart ook Golshifteh Farahani een klein rolletje heeft, is dat alleen maar bonus.

4*

Best aardig, maar qua plot eerder het standaard gedoe wat je zou verwachten van een film als deze. Dit soort films worden ook altijd een beetje beperkt door hun eigen concept heb ik het gevoel, vooral als ze toch voor een zekere mate van realisme gaan. Gelukkig zitten er wat leuke insteken in en is Lavant als zombie buitengewoon vermakelijk. Verder is het voornamelijk Danielsen Lie die dit vehikel nog wat boven de middelmaat doet uitstijgen. 3*.

Tergend saaie zombiefilm waarin, net als bij de Walking Dead, de zombies eigenlijk slechts bijzaak zijn en het er vooral om gaat hoe iemand in zo'n situatie probeert te overleven. Maar waar de Walking Dead tenminste nog spannend is en een poging tot uitdieping van de personages doet, is daar hier in het geheel geen sprake van: er gebeurt eigenlijk gewoon geen hol gedurende de hele film. Amper actie (behalve tegen het einde), geen dreiging, geen spanning. En ook geen uitdieping van het personage Sam dat al in de eerste plaats niet bepaald een interessant karakter is. Mijn vermoeden is dat deze film het vooral goed doet bij een bepaald soort arthouse publiek dat zweert bij alternatieve, pretentieuze films waarin niks gebeurt, maar voor mij was dit de saaiste zombiefilm die ik ooit gezien heb.

Ik ga er niet tegenin.

behalve het stukje dat er 'geen hol gebeurt en geen dreiging is'. Het lichamelijk en geestelijk welzijn van de hoofdpersoon is vanaf de eerste tot de laatste scène in het geding. Maar dat wordt inderdaad niet met sensationele spanning verbeeld.

Er gebeurt trouwens altijd een hol. Zelfs in Empire (1964) gebeurt een hol. Ok, een heel klein hol, maar het gebeurt. Misschien ben je vooral gewend aan iets prominenter aanwezige holen?

Het feit dat je Hereditary 4* geeft, ondergraaft die theorie van mij alleen een beetje. Bepaald geen film voor het popcornmultiplexpubliek.

Je moet er van houden, ‘The Night eats The World’ is een film die zichzelf weer eens is, niet te veel gedoe en niet al te veel actie maar onderhouden, leuk en goed gebracht en vooral vermakelijk. Men zet wederom goed je eigen fantasy aan het werk hoe jij in degelijke situaties zou handelen en maakt wederom enige fouten wat de hoofdacteur uitvreet. Deze film heb ik eigenlijk dankzij John Milton leren ontdekken en was toen vrijwel meteen nieuwsgierig naar deze film, persoonlijk ben ik groot fan van zombie films in alle categorieën. Deze film stond eigenlijk gepland voor vorige maand tijdens de horror challenge maar er was helaas wat meer tussen gekomen dan verwacht, achja dan kijk je hem toch wat later ?.

Het verhaal is prima, niet héél bijzonder geziene de locatie die niet veranderd maar er gebeurd nog best een hoop. Het is eigenlijk een wiel van allemaal verschillende gebeurtenissen met wat achterliggende gedachten. Ga er vooral niet op uit dat de ene na de andere zombie geslacht gaat worden met een groot mes en dat het bloed je om de oren vliegt, de film is meer achterliggend bezig: het overleven op een beperkt aantal voedsel en daarmee precieze verhoudingen afmeten om de eerst komende tijden niet uit je appartement te hoeven.

Maar er zit nog wel meer verscholen. Watervoorziening werd leuk bedacht door potten en pannen op het dak te zetten en deze te laten vullen door regenwater, zet genoeg potten en pannen neer (wat wel kon op het dak van zijn appartementencomplex) en je hebt een voorziening voor je eentje voor de rest van de maand. En voor de rest kan je het niet mooier krijgen dan het appartement van Sam, de ramen zijn voorzien van dergelijke tralies en de deur is zo massief dat er weinig echt kon gebeuren, tenminste voor een langere tijd. En dan heb je eigenlijk de omgeving wel gehad, hij had zicht over verschillende punten en gebouwen en kon alles eigenlijk constant in de gaten houden, volgens mij sliep hij ook nog achter een vergrendelde deur dus wat kon er eigenlijk nog mis gaan, niet veel in ieder geval.

Tot hij waanzin ideeën begon te krijgen, hallucinaties en meer. Hij begon stemmen te horen en dingen te zien, wat uiteraard gebeurd als je in zo’n stilte verder zal moeten leven waarbij je geen enkel geluid meer hoort, geen sirenes meer en nooit echt meer iemand te spreken krijgt. Vooral in een stad als Parijs zul je nooit zulke totale stilte horen normaal gesproken. Dit vond ik wel iets wat de film goed vertelde, de eenzaamheid die naar binnen knalde en je dan weer tot realiteit kwam. Zo vond ik het ge-ni-aal hoe de rol van ‘Alfred’ is vertolkt. Gewoon een geweldige personage die de eenzaamheid van Sam zo af en toe weg kon nemen, en natuurlijk Sarah die wat later in de film kwam aanlopen.

Zoals ik al zei, speelt de film meer op je eigen fantasy in dan dat de film daadwerkelijk bombastisch binnen zou willen dringen. De film ziet er erg onderhoudend uit en dat terwijl het begin wat b-matig overkwam. Vooral de zombies zagen er perfect uit, de zombie die bij de tralies stond of Alfred, prachtig! Uiteraard kan de film niet op tegen de grote jongens maar, dat doel willen ze ook niet bereiken. Je moet voor deze film gewoon lekker even anderhalve uur tijd voor vrij maken en gaan genieten, hoe zou jij situaties oppakken en hoe groot is de overleving kans? Maak één fout, en je hangt ?!

4.0*