Colette (2018)

De film Colette is het fascinerende waargebeurde levensverhaal over Sidonie-Gabrielle Colette Het begint wanneer ze als simpel plattelandsmeisje rond 1900 als jonge bruid van de beroemde, maar berooide schrijver/uitgever Henri 'Willy' Gauthier-Villars haar entree maakt in de Parijse high society. Door haar sexy novelles (soort voorloper van grijze tinten) over Claudine zette zij Frankrijk op zijn kop en werd zo één van de bekendste vrouwelijke auteurs van het land. Natuurlijk gaat het verhaal over hoe moeilijk het was voor vrouwen in die tijd, maar dat je er met veel doorzettingsvermogen wel komt. Maar wat 'Colette' net wat extra's geeft is haar leven van absolute openheid en ongeremdheid. Ze experimenteerde met open relaties, erotiek en travestie. Ze had een verhouding met de transgender markiezin ‘Missy’. Haar leven was gecompliceerd, en door een goed spelende Keira Knightley was het verrukkelijk om naar te kijken. Toch verschilt het niet heel veel van andere kostuum-drama; goed geacteerd en gezellig. En Keira Knightley in prachtige jurken is en blijft natuurlijk nooit verkeerd maar of dat nu ook de bedoeling van de film was?

Keira Knightley is goed gecast als Colette, een plattelandsmeisje dat trouwt met een beroemde schrijver en uitgever die zijn werk uitbrengt onder de naam 'Willy' [Dominic West]. Willy blijkt een rokkenjager te zijn die zijn geld uitgeeft aan hoeren, gokken en andere geneugten des levens en is daarom noodgedwongen steeds te zoeken naar een nieuw succes om zijn dure levensstijl te bekostigen. Wanneer hij ontdekt dat Colette haar eigen ervaringen in een plattelandsdorpje op schrift heeft gesteld, zet hij haar aan om de verhalen te verwerken in een boek dat hij onder zijn eigen naam zal uitbrengen. De Claudine-romans blijken een enorm succes, ook onder jonge vrouwen en Colette geniet volop van het succes. Bovendien besluit ze zelf gebruik te maken van de open relatie die ze heeft met Willy, maar dat maakt het wel moeilijker om die relatie in stand te houden, zowel op zakelijk als persoonlijk gebied.

Een verzorgde productie die duidelijk maakt hoezeer de pikante Claudine-verhalen een weerspiegeling waren van de tijd (rond 1900). Knightley en West zijn uitstekend in de hoofdrollen, maar de film is wat episodisch qua structuur en hoewel het vermakelijk is van begin tot einde zijn er weinig dramatische hoogtepunten.

Bruisend kostuumdrama/biopic over het huwelijk en de emancipatie van de Franse schrijver Sidonie-Gabrielle Colette (1873 - 1954). Colette (mooie rol van Keira Knightley) trouwt op jonge leeftijd met de schrijver en uitgever Henry Gauthier-Villars (bekend als 'Willy', vertolkt door Dominic West), een flamboyante en charismatische man met onhebbelijke trekken, die onder andere tot uiting komen in het voor zijn karretje spannen van Colette door haar te dwingen om zijn 'Claudine' boekenreeks te schrijven. Het koppel Willy-Colette genereert zo succes en is graag gezien in aristocratische kringen, waar vooral Willy wordt bewierookt om 'zijn' geniale boeken. Colette komt in de navolgende jaren in aanraking met een bont arsenaal aan (artistieke) personen en wordt zich , geholpen door Missy, bewust van zichzelf en haar behoeften en talenten.

Hoewel Colette vooral een biopic is, laat de film zich zeker ook bekijken als een coming of age film, gelet op de ontwikkeling en emancipatie van Colette van afhankelijk meisje naar vrijgevochten, zelfbewuste vrouw. In dat proces valt er genoeg te genieten, niet alleen door de diverse (veelzijdige) personages, maar ook door het soms spannende kat en muisspel tussen Colette en Willy. Jammer dat er hier en daar Engels wordt gesproken met een potsierlijk Frans accent, een manco dat meer Amerikaanse/Engelse films die zich afspelen in Frankrijk treft. Bijzonder ook dat Colette een brief schrijft die we haar in het Engels horen voordragen terwijl de camera inzoomt op de betreffende tekst, die dan door haar in het Frans wordt opgeschreven. Kleine dingen weliswaar, maar wees consequent.

Al met al een fijne film om naar te kijken. Een postuum eerbetoon ook aan de schrijfster Colette en een boodschap aan alle (jonge) vrouwen om zelf, onafhankelijk, te kiezen voor dat wat je gelukkig maakt.

Uitstekende film waarin een vrouw succesvolle boeken schrijft onder de naam van haar man. Het plot van deze biopic heeft wel wat weg van The Wife (2017). Twee boeiende hoofdpersonages en ook hun relatie is eveneens boeiend. De positie van man/vrouw destijds wordt uitstekend neergezet. Prima aangekleed en goed acteerwerk. Een kleine 4.0 sterren.

“My name is Gabrielle Colette and the hand that holds the pen writes history.”

Fijne film. Sfeervol, sterke dialogen, fantastisch acteerwerk van Knightley en West, fraaie kostuums en een interessant verhaal. Colette laat zien hoe de man-vrouw verhoudingen waren aan het begin van de vorige eeuw (en hoe er tegen homoseksualiteit werd aangekeken), en het laat vooral zien hoe giftig een relatie kan worden als werk en liefde gecombineerd wordt (hoewel je jezelf kan afvragen hoeveel liefde er in eerste instantie überhaupt was).

Niet alle personages zijn even interessant en sommige subplots voelen wat overbodig, maar daar staat het acteerwerk van Knightley en West tegenover. Beide hebben duidelijk het grootste plezier in het spelen van hun rollen.

Een vrij gezapig kostuumdrama dat me redelijk wist te bekoren over een vrijgevochten vrouw die met haar talenten moest opboksen tegen haar betuttelende patriarchale man en Britse hoge klasse eind 19e en begin 20e eeuw. Vooral Keira Knightley zet een erg puike prestatie neer als de interessante figuur Gabrielle Colette. Sowieso altijd wel fijn om Keira aan het werk te zien (zelfs in Pirates of the Carabbean als het moet).

De relatie met haar man wisselt van een amoureus huwelijk al vrij snel tot een verstandshuwelijk, zeker wanneer blijkt dat de vrijgevochten Colette zich meer en meer bewust wordt van haar talenten. De acteurs staan met plezier te acteren, de mooie kostuums, decor en sfeer uit de tijd van de beau monde werd mooi weergegeven. Ook interessant dat homoseksualiteit even aan bod komt en de taboesfeer dat er rond heerste in die tijd. Leuke biopic om eens gezien te hebben. Geen topper, maar meer dan degelijk. Wel eentje die ik me wellicht na een paar maand niet meer zal herinneren.

Is het in "The Wife" - toch behoorlijk wat gelijkenis vertonend met deze "Colette" - Glenn Close die uitzonderlijk sterk acteert, nu is het Keira Knightly die een knappe, gevarieerde act neerzet.

Een minitieuze film, zeker wat decors en costumering betreft, maar die vooral uitblinkt door de sfeervolle weergave van een hypocritische, snobistische kunstenaarswereldje tijdens la Belle Epoque.

Behoorlijk lang en de naam "Claudine" heb ik nu wel voldoende gehoord...

Waar gebeurd.

Dat is altijd wat gevaarlijk - ik ben nogal oudtestamentisch in het beoordelen van 'waargebeurde' films waarbij in de vertelling een loopje genomen wordt met de werkelijkheid. Geschiedsvervalsing, hoe goed bedoeld misschien ook, daar mag je bij mij niet mee wegkomen. Maar het kan ook goed uitpakken - en zoals in dit geval, een stukje geschiedenis waar ik eigenlijk helemaal niets van wist, dat begint dan altijd al met een voorsprong.

Van Colette had ik inderdaad nog nooit gehoord. Nou hoor ik misschien ook niet precies bij de doelgroep, maar haar verhaal is indrukwekkend genoeg om interessant te zijn - en zelfs eens een van die boeken op te willen zoeken. Dat is ook altijd een teken van een prettige film - een die je aanzet tot meer nieuwsgierigheid. Dubbel knap als dat gebeurt in een kostuumfilm - ook al zeker niet mijn genre.

Het acteren is op hoog niveau, en niet alleen de hoofdrollen maar ook alle kleine rollen zijn - zoals wel ietwat gebruikelijk bij dit soort productie - erg goed ingevuld. Maar het is ook wel erg fijn plaatjeskijken in het Parijs van begin vorige eeuw - het ziet er voor mij allemaal heerlijk overtuigend uit.

Nu #kunnenzijnwiejebent door de Belgische nationale omroep tot kerstthema is uitgeroepen, kan ‘Colette’ niet relevanter zijn. Voorvechtster van vrouwenrechten, gendervrijheid, het doorbreken van seksuele conventies en tegelijk (zij het slechts een beetje?) avant-gardiste binnen het kunstenaarsmilieu: een mens vraagt zich af waarom Sidonie-Gabrielle Colette vandaag geen ronkende naam is waar kunsthistorici geen genoeg van kunnen krijgen.

Omdat…Colette een vrouw was, in een tijd toen vrouwen per definitie in de schaduw van mannen moesten opereren? Zo bleef haar gevecht op velerlei fronten een guerrilla, een schermutseling in de achterhoede, een langzaam gevoerde strijd die tot op vandaag voortduurt…doch waar zij wel degelijk het fundament voor heeft gelegd!

Keira Knightley zet het titelpersonage neer zoals ze moet geweest zijn: tegendraads en uitdagend, maar ook kwetsbaar en hoogst intelligent. Per ongeluk voegt Knightley er haar onweerstaanbare uiterlijk aan toe. Et voilà, ziedaar het recept voor een prachtige historische film. Hoewel Wash Westmoreland (wie?) netjes binnen de lijntjes van de traditionele genrefilm kleurt, is de cinematografie geraffineerd, de muziek intrigerend (Thomas Adès horen flirten met Ravel, Satie en bij uitbreiding het fin de siècle als smeltkroes van romantiek en impressionisme...heerlijk!) en het tempo nagenoeg perfect. Kraaknet vakwerk dus, evenwel verlevendigd dankzij acteurs, regie en compositie.

Kijken, kortom!

3,5*

Degelijke biografische film over een schrijfster wiens naam ik wel kende, maar waar ik eigenlijk niet veel meer van wist. Eén van de thema's, een vrouw die werk produceert onder de naam van haar echtgenoot (geen spoiler, want al in de omschrijving op deze site) is iets dat ook voorkomt in de film Big Eyes.

Het personage Colette is in ieder geval interessant, en goed neergezet door Knightley, van wie ik over het algemeen niet echt een groot fan van ben. Ook prima acteerwerk van tegenspeler West, overigens, die een rol met behoorlijk wat charisma neer weet te zetten. Het is alleen jammer dat deze film niet in het Frans is, net zoals Girl with a Pearl Earring eigenlijk in het Nederlands had gemoeten en Amadeus in het Duits. Helaas onvermijdelijk, want sterren zoals Knightley spreken waarschijnlijk niet voldoende over de grens, waardoor je op minder bekende acteurs uitkomt en voor een filmstudio zijn bekende sterren waarschijnlijk commercieel gesproken een mist. Audiovisueel verder redelijk, waardoor ik op 2,5* uitkom.

Deze biografie eens bekeken en het was niet mis. Ik had nog nooit over deze vrouw gehoord, maar het was toch eens interessant om gezien te hebben. Cast het prima en de film zag er goed uit. De speelduur was lang, maar vervelen deed het niet.