Replicas (2018)

Vanavond in de sneak mogen bewonderen.

Het verhaal is dun en rammelt aan werkelijk alle kanten. Gedurende de film blijf je toch met een verzameling vraagtekens zitten.

Grootste gedeelte van de film is ook te voorspelbaar. Alles verloopt verassend soepel.

Eigenlijk samengevat krijg je er het gevoel dat dit een Disney sci-fi is met daar in een paar PG sterf scenes.

Qua acteren geef ik de hele cast een onvoldoende met uitzondering van Thomas Middleditch als Ed. Weinig tot geen chemistry tussen de castleden en ee spatte ook weinig overtuiging vanaf.

Waarom dan toch een 3*?

De film weet door de hoge tempo en afwisseling in scenes / locaties de aandacht vast te houden en ook meteen veel van de tekortkomingen te verbloemen.

Dit is de meest debiele over de top film ooit. Zou verboden moeten worden zo slecht!

Enorm complexe onderwerpen even simpel behandelen in een garage, even een stukje gedachte wissen, even simpel jezelf in een robot verplaatsen als het uit komt. En die GPS tracker op die oude tablet ontwijken... Man wat slecht, hoe bedenkt iemand zoiets. Dit is nog slechter dan Koefnoen.

Ik hou zo af en toe van een film die lekker wegkijkt, maar een script dat in de kern van alle kanten rammelt is in dit geval zeer ernstig en moeilijk kijkbaar, ik heb mezelf zoveel vragen gesteld gedurende de speelduur qua niet kloppende zaken (tijdslijnen, omgevingsfactoren, complot en wetenschap) dat ik de film niet met een serieuze blik heb kunnen kijken. Daarnaast is het acteerwerk van Keanu Reeves echt zeer slecht. De andere personages doen het wel best goed moet ik zeggen.

Kleine voldoende. Lekker strak tempo, de verveling slaat nergens toe, maar al tijdens het kijken komt je al met een aantal onwaarschijnlijkheden te zitten, waardoor je het verhaal niet helemaal serieus kan nemen. Zo vond ik het frappant dat Reeves emotioneel gezien wel erg vlug klaar was met het plotseling overlijden van zin vrouw en drie kinderen, ze waren nog maar net om het leven gekomen en deze blijkbaar erg berekende man was al plannen aan het maken om hen te klonen...….totaal ongeloofwaardig. En die opeenstapeling van plotgaten gaat vervolgens maar door, dus het is wel zaak om niet met te kritische blik deze thriller te aanschouwen. Reeves heeft wel charisma in de lead, maar had Foster wat meer gevoel, wanhoop of desnoods gekte moeten geven, maar ja een groot acteur zal onze favoriete stijve hark nooit worden. Opvallend dat er anno 2018 weer eens een science fiction over klonen in de bioscoop komt, was met name in de jaren negentig schering en in inslag films over dit onderwerp. Van komedies(Multiplicity) tot actie(the 6th day, later Surrogates) en niet te vergeten de oersaaie Spielberg A.I. Een echt heel goede film hierover heb ik nog nooit gezien, of zullen we de Blade Runner films daarom ook maar hierbij rangschikken?

(Deze post bevat geen spoilers, maar enkel dingen je op basis van de trailer ook al kan raden.)

Replicas reduceert juridisch en ethisch complexe vraagstukken rondom klonen tot een wetenschapper die peperdure gestolen apparatuur in zijn garage stalt om dit klusje even te klaren en dan wat boeven achter zich aan krijgt. Dat was het wel, ongeveer.

Het uitgangspunt dat Keanu Reeves en zijn sidekick de menselijke geest inclusief geheugen kunnen klonen en daarnaast óók nog eens lichamen kunnen reproduceren, is natuurlijk al absurd. Ja, het is sciencefiction, maar desondanks is het wel héél toevallig dat twee wetenschappers, werkzaam op twee verschillende terreinen, binnen 72 uur allebei een doorbraak in hun onderzoek forceren. Maar soit.

Je zou verwachten dat dit deel van de film snel voorbij is en we beginnen met het verkennen van het "wat als..." vraagstuk.

Toch wordt ruim de helft van de speelduur besteed aan de opbouw, die desondanks de geloofwaardigheid geen stap vooruit helpt. Let hier goed op het verschil tussen "realistisch" en "geloofwaardig". Een volstrekt onrealistische film kan (en moet) nog altijd geloofwaardig zijn. En dat is het hier niet.

Met name omdat de apparatuur om grensverleggende wetenschappelijke trucs mee uit te halen gewoon in een garage functioneert en ja, zelfs op een openbaar toilet.

Als je dan eindelijk toe bent aan het verkennen van de gevolgen van klonen, is dat in een oogwenk voorbij. Keanu Reeves legt, geen grap, in drie seconden aan een kloon uit dat het een kloon is. Het zal je maar overkomen als kloon.

Wachtend op het stukje menselijk drama dat komt na de onvermijdelijke ontdekking, vraag je je de hele tijd af waarom ze in godsnaam houtenklaas Keanu Reeves hebben gecast. Als hij vlak na het ongeluk erg verdrietig is, lijkt zijn gehuil wel nagesynchroniseerd, zo slecht is het. Je houdt je hart vast.
Maar verrassend genoeg blijft menselijk drama geheel uit: na drie seconden uitleg, neemt de film een volstrekt andere wending en wordt het ineens een thriller.

En eerlijk is eerlijk, dat is wel een beetje de redding van de film, want Reeves moet gewoon rennen en springen en niet ècht gaan acteren, lieve help.

Er wordt ook maar weinig gelachen in Replicas. Als Bill gaat rommelen in telefoons en chats van zijn familie en hij erachter komt dat zijn dochter er een vriendje op na houdt, schrijft hij dat ze huisarrest heeft. Op de vraag tot wanneer dat dan is, antwoordt hij namens zijn dochter "Until I'm 18.". Een ietwat uit de toon vallend en uiterst spaarzaam grapje in een film die zichzelf hopeloos serieus neemt.

Tot slot is het mij een raadsel waarom dit zich afspeelt op Puerto Rico. Het is niet relevant voor het plot en met de omgeving wordt ook bijna niks gedaan, dus voegt het eigenlijk niets toe.

Slechte film.

2 sterren.

P.S. het is mij ook een raadsel waarom de sidekick (die krullenbol) niet weer tot leven werd gewekt. Ondertussen wordt de badguy deze mogelijkheid wel geboden, terwijl van hem al helemaal geen dreiging meer uitging.

Aardige film waarin een wetenschapper op de rand van een medische doorbraak staat als hij zijn gezin verliest in een ongeluk. Op zich een prima uitgangspunt, echter wordt de geloofwaardigheid al snel overboord gegooid en is de toon van de film te serieus. Hierdoor zijn de situaties en vooral de dialogen nogal lachwekkend. En om die reden is de film eigenlijk nog best vermakelijk (goed is het alleen niet te noemen). Een nipte 3.0 sterren.

Een goede Drama/SF/Thriller film...

Perfect verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Keanu Reeves speelt goed...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid met Dolby Digital...

Perfect mooi gemaakte SF....

Heerlijk genoten...

Met stip slechtste sciencefiction ooit.

Begrijp niet dat iemand het acteerwerk prachtig kan vinden, Keanu Reeves kan men perfect casten als moordmachine maar het aantal gezichtsuitdrukkingen is te beperkt om geloofwaardig emoties weer te geven.

Het script is totaal van de pot gerukt en weet totaal niet wat het doelpubliek is voor deze lachwekkende onzin die zichzelf veel te serieus neemt.

Het einde is zo voorspelbaar en zou evengoed een melige Spielberg vondst kunnen zijn.

Als je 108 minuten van je leven wil verpesten is dit een aanrader, anders te vermijden als de pest!!!

Aardige film waar meer in had kunnen zitten. Het verhaal is best interessant. Nachmanoff begint ook veelbelovend en speelt ook goed in op het gevoel van de mens. Hij laat de kijker meedenken over de dilemma’s waar Reeves voor komt te staan. Helaas stort de film de tweede helft in. Het gaat allemaal wat snel en de film wordt afgeraffeld. Ook wordt er een blik actiescenes opengetrokken wat totaal misplaatst is ten opzichte van het verzorgde eerste deel. Het acteerwerk is verder goed en de technisch gezien ziet de film er prima uit. Goed begin, maar helaas half werk. 3.0

Keanu Reeves. Niet de acteur die het nou moet hebben van zijn grootse, meeslepende spel, wat mij betreft. En dat laat hij hier weer eens meesterlijk zien (toch nog iets waar hij goed in is). Wat een houterige presentatie en spel, ik vond het niet om aan te gluren, vooral de scenes waarin hij de emotie verdriet moet spelen, sjezus mina, neem me even niet kwalijk, zelfs mijn moeder kan meer emotie naar me overbrengen (en geloof me, dat wil heel wat zeggen). De tegenspeler 'Ed' die toch ook echt niet de sterren van de hemel speelt, speelt hem met gemak van het scherm.

En ben het helemaal met Chaffie eens dat er teveel achter elkaar gebeurt, zonder dat er voldoende wordt uitgewerkt, het komt op mij enorm afgeraffeld over, alsof de regisseur achter de camera een vervelende buikloop had en de acteurs in een moordend tempo de scenes laat afraffelen tussen elke 2 wc bezoeken in.

En er zaten allerlei scenes in die in andere films ook voorkomen, en daar al veel beter zijn gedaan (bijvoorbeeld de bediening van het glazen scherm door Tom Cruise in Minority Report uit 2002, ben geen fan van Tom Cruise maar die acteert (daar) echt veel beter, en de scene lijkt er globaal enorm veel op, maar Cruise is daar behoorlijk geloofwaardig, terwijl bij Reeves' uitvoering het maar een slappe, ongeïnspireerde, hap-snap vertoning is die mij geen moment meesleept, ik zit eerder echt met kromme tenen van de irritatie ernaar te kijken).

Tenslotte nog de vele onlogische sleutelmomenten (dan wel van die 'toevalligheden' waarvan je denkt, 'dat komt wel heel goed uit zeg', of juist 'waar halen ze dat nu ineens vandaan' etc.), maakt het voor mij zeker geen aanrader.

Inderdaad een interessant onderwerp, maar er had veel en veel meer mee kunnen worden gedaan, en het had allemaal veel beter kunnen worden uitgewerkt en veel invoelender moeten worden geacteerd.
Een smakeloze pan waterige soep met 3 kleine gehaktballetjes en 5 sliertjes vermicelli (bestaat dat nog?) erin.

Ik kan hier niet meer dan 1.5* voor geven. Sorry voor de Reeves fans etc.

Als je je verstand op nul zet is dit een vermakelijke film. Versoepel de 'Suspension of disbelief', dan is het best een leuke film.

Als ware het een verfilmd stripboekverhaal met wat simpele personages en dito gedragingen. Over-the-top en inderdaad niet erg geloofwaardig, maar dat mag de pret niet drukken.

It's alive!! It's alive!!

Frankenstein meets Weird Science. Vermakelijke onzin maar desondanks heb ik me er wel mee vermaakt. Niet hoogstaand, niet logisch, hoogst onwaarschijnlijk maar het is dan ook gewoon een simpele sci-fi en dat is per definitie al vaak flauwekul. Je moet er niet te veel van willen verwachten en gewoon als tussendoortje opzetten, dan valt het alleszins mee.

Ik had te hoge verwachtingen van deze film. Veel dingen waren onlogisch. Ondanks dat ik het een slechte film vond heb ik wel in veel momenten kunnen lachen.

Film valt goed mee. Is een aanvaardbaar idee. Verhaal zelf is wat dunnetjes opgebouwd en mist wat verdieping. De geheimzinnigheid is net niet mystiek genoeg, de actie net niet spannend genoeg, de actie mist wat doel en de romantische insteek dat als basis dient ontroerde me net niet. Vandaar maar 3*. Blij dat ik hem heb gezien, maar ben niet omver geblazen. Alles wordt wat te snel en te gemakkelijk gebracht. Noem het popcornvermaak voor tijdens de week. Alleen als je houdt van genre SF. Anders best links laten liggen en als je kijkt best niet te kritisch kijken...

Keanu Reeves als geniale wetenschapper. Dat is nog één van de meer geloofwaardige aspecten van deze volledig van de pot gerukte SF-thriller, die over de top begint en dan steeds verder escaleert. De mallotige plotontwikkelingen houden de boel echter wel op de rails. Het is een beetje het gevoel dat je op de snelweg krijgt als je een auto-ongeluk passeert. Je wilt eigenlijk niet kijken, maar doet het vervolgens toch.

Een beetje een film die naar mijn idee onder de radar is verdwenen, maar me er toch eens aan gewaagd. Toch wel een leuk verhaal, waar er genoeg in gebeurde. De film verveelde zeker niet en er zaten geen dooie momenten in. De cast deed het ook niet slecht.

De film zag er ook wel goed uit en kwam wel overtuigend over.

Toch wel aangenaam verrast door deze film, vond hem zeker eens het bekijken waard.

Verrassend leuke film die mij geen moment verveelde. 7/10

Laat ik 't kort houden: deze film nix gut.

He wat een drama film. Gaat over klonen en het overzetten van de data in je hersenen. Nou het klonen ging goed want die leken sprekend op het origineel. Je zou haast denken dat het dezelfde spelers zijn....

Keanu Reeves mocht hopelijk een riante cheque innen voor deze routinematige SF-thriller waarin hij een wetenschapper speelt die probeert zijn robots te laten functioneren met menselijke hersenen. Hoewel hij heel dicht bij een succesvolle transplantatie is gekomen, besluit zijn werkgever [John Ortiz] een einde te maken aan de experimenten. Wanneer Williams vrouw [Alice Eve] en kinderen bij een ongeluk om het leven komen, besluit hij de experimentele technieken stiekem te gebruik om zijn gezin een tweede leven te geven. Zou dat goed gaan? Gefilmd op zonnig Puerto Rico, maar het scenario betreedt de platgetreden paden van deze Robocop-variant die dan ook niets nieuws heeft toe te voegen aan een veelvuldig gebruikte formule.

Gokje niet bepaald ingegeven door de overwegend matige reviews maar omdat de trailer op zijn minst aardig leek met een iets andere rol voor Reeves. Een succes werd het toch bepaald niet en is Replicas een film die snel vergeten zal worden.

Nochtans begint de film vanuit een standpunt die voor Reeves en zijn priveleven bekend moet zijn met zijn in 2000 doodgeboren dochter en het tragisch verongelukken van vriendin Jennifer Syme in 2001. Benieuwd wat een acteur daar mee kan, meer mee kan, meer kan brengen, iets dat in het geval van Reeves niet op gaat want de man moet zwijgzame rollen hebben of de coole kikker spelen, want deze rol, hou matig het script ook, lijkt al vrij snel te hoog gegrepen voor hem.

Dan is er het script zelf dat aan elkaar hangt van discutabele dingen zoals het constant ontbreken op het werk van William en/of Ed, dan het kapitaal aan apparatuur dat geleend wordt en hoe je dat kennelijk langs de beveiliging smokkelt. Tja...

Aardig is dan op zijn minst nog de cover up om zijn vrouw en kinderen niet verdwenen te laten lijken, daar staat weer tegenover dat het kolder is het jongste kind uit het geheugen te wissen. Dubbel maar niet perse slecht, maar ook niet interessant, is dat de film uitmondt in een achtervolging door regering en geheime diensten vehicle terwijl interne problemen binnen de familie of bijvoorbeeld het afstoten van de replica zoals subject 345 eerder in de film deed interessanter had geweest en ook mijn verwachting was. Leuk voor het oog is op zijn minst Alice Eve maar daar is dan ook het meeste mee gezegd.

Replicas is eigenlijk niet een superslechte film, het voegt alleen bar weinig toe en is vooral erg clichematig. Afijn, zoals ik al zei dit ga ik snel weer vergeten.

Het gegeven van klonen is onderhand al bijna old-skool, maar dat het hier met Reeves' eigen gezin moet gebeuren geeft de film wel een aparte insteek. Bovendien bleef ik tot het einde toe benieuwd naar de afloop, en van hoeveel moderne actiefilms of thrillers kan ik dat tegenwoordig nog zeggen? Ik zou bijvoorbeeld ook niet raar hebben opgekeken wanneer de filmmakers het zo hadden geregeld dat Reeves zichzelf op de één of andere manier had moeten opofferen, verhaaltechnisch om zijn gezin uit de handen van de bad guys te redden maar thematisch als sanctie voor zijn hubris. Uiteindelijk wordt het probleem vrij simpel maar niet onelegant en eigenlijk best bevredigend afgewikkeld, zodat ik hier toch een ruime voldoende aan kwijt kan. En ik heb niet eens naar de fast-forward-knop geloerd. (Wel naar Alice Eve trouwens – wie zou haar nou níét willen klonen?)

Opmerkelijke film met Keanu Reeves als in zichzelf gekeerde neurowetenschapper, dat doet hij zo goed dat een toeschouwer verre van associatie blijft. Gedrevenheid gekoppeld aan verlies, zonder tijd voor rouw om zo tot een alles voorzienende oplossing te komen in combinatie met zijn werkveld.

Dialogen matig en Ed beweegt wel heel makkelijk mee. De eindoplossing gekoppeld aan het eindshot blijkt eens te meer "follow the money" te zijn. Hypothese wat als de zeer rijken op deze planeet dit zouden kunnen gebruiken in de toekomst....of wereldleiders..

Replicas was voor mij een zeer aangename kijkervaring. De film had eigenlijk alles wat het in dit genre succesvol maakt. Verhaal, setting, techniek en degelijk acteerwerk. Om te beginnen bij Reeves: Velen zijn kritisch over zijn acteertalent maar hier was de rol voor hem zeer geschikt. Het verhaal had genoeg te bieden en werd in een prima setting netjes uitgevoerd. Qua emoties vond ik dat daar zeker wel bij stil werd gestaan maar gelukkig niet teveel. Dat had de vaart er onnodig uitgehaald en het genre onnodig ontkracht. Prima film, kostelijk mee vermaakt.

Keanu Reeves vertolkt niet alleen de hoofdrol maar stond ook in voor de productie van de film, die onder handen werd genomen door regisseur Jeffrey Nachmanoff. Wie echter hoopt dat dit vervolgens een degelijke acteerprestatie zal opleveren komt van een koude kermis thuis. Reeves is namelijk uitgesproken matig en hetzelfde geldt voor Alice Eve. Kleurloze, compleet oninteressante personages die het moeilijk maken om enigszins geïnteresseerd te raken in het verhaal. Gelukkig bouwt de film zichzelf redelijk op met het sciencefictionconcept, dat vooral genoeg gewicht kent om een film van 107 minuten moeiteloos mee te vullen. De introductie van de technologie evenals de visuele uitwerking zijn allebei voldoende, maar uiteindelijk wordt de kijker nergens uitgenodigd om mee te denken met het filosofische vraagstuk en schuiven de scenaristen de morele discussie relatief snel van de kaart. In plaats daarvan de zoveelste strijd die moet worden gevoerd tegen een of ander elitair bedrijf, een element dat (zoals verwacht) totaal niet uit de verf komt. Hierdoor is Replicas gedoemd te blijven hangen in de middelmaatsectie van sciencefiction.