Patser (2018)

Gisteren Patser op de eerste publieke screening gezien in aanwezigheid van Adil, Bilall en Matteo. Mijn negatief cijfer is louter smaak gebaseerd. Dus ik kraak hem niet af voor de liefhebbers van een stevige vermakelijke actiefilm. Want dat is hij zeker!

Ik zelf hou niet zo van dit soort films. Het scenario was voor mij veel te onevenwichtig en impulsief geschreven. Teveel willen proppen in 120 minuten zorgt voor een ware overload aan verhaal en actiescenes. Maar dat ik de bedoeling van de regisseurs ook want het was hun carte blanche project.

Ook is het voor mij te veel kopie van andere films, iets wat ze trouwens niet verbergen in de film. De referenties vliegen rond onze oren tijdens het kijken. Soms wel leuk, maar naar mijn mening een beetje storend als ze het blijven doen.

Mijn volgend probleem is Matteo Simoni. Een jongen die wel talent heeft maar het niet goed laat zien. In deze film verkeerd gecast als Antwerpse Italiaanse Marrokaan. Maar Antwerps en Marrokaans liggen ver van zijn bed. Hij doet teveel moeite en overact bijna heel de film door die grote inspanning. Terwijl zijn Marrokaanse tegenspelers hem compleet overklassen. Jammer, want Matteo hoort de film te dragen, maar na een half uur was ik zijn overdreven gangsta taaltje al lang moe gehoord.

Maar er is ook veel positiefs aan de film: het camera werk is geweldig, montage is geniaal en je voelt het enthousiasme afdruipen van de regisseurs. En dat mensen vind ik een heel mooi iets. Het is geen cinema om geld maar cinema om passie. Ze doen hun ding. Misschien niet mijn ding, maar ik weet zeker dat veel mensen hier gaan van genieten.

2*

Bief paf poef.

Ik heb nog nooit echt een Belgische film gezien, dit was zo'n beetje de eerste. Moest eventjes wennen aan het accent, maar er was ondertiteling Maar goed.

De film is eigenlijk aangekleed als een soort videospel. Veel Neonlichten en veel verwijzingen er naar toe, maakt voor mij de film veel interessanter. Kon hem daarom wel makkelijk uitkijken met een lollige rol van Ali B er ook nog bij. Hoewel hij niet echt de uitstraling heeft van een gangster was het wel lollig.

Alhoewel het begin een beetje langdradig is eindigt de film in een lekkere gewelddadige knalboel. Leuke uitkijker

Met de slogan 'shit van het jaar' slaan ze alvast nagels met koppen. De vergelijking met een dampende hoop stront is treffend.

Wie dacht dat Vlaanderens geliefkoosde knuffelmarokkanen voor een cliché doorbrekende, anti-polariserende aanpak kozen heeft het mis. De stereotypering kon niet groter zijn. Corrupte & racistische blanke agenten, drugsdealende immigranten die met dikke bakken rondrijden,... Als je het kan bedenken, zit het in de film.Daarnaast zijn de teksten zijn zo infantiel dat hun 12 jarig nichtje waarschijnlijk nog te oud is om die te bedenken.

Een 2 uur durende modderstroom aan bagger en wanna be troep is alarmerend. Zo alarmerend dat een tenenkrullend slechte cameo van Antwerpens olijkste duo sinds Slisse & Cesar, Like Mieke en Dimitri Vengaboy nog niet het slechtste was van de prent. Iets doet mij vermoeden dat de producers van Bad Boys 3 deze prent NIET gezien hebben.

Aan de andere kant, enkele punten van mijn eindejaarslijstje kunnen nu al ingevuld worden:

- Meest hatelijke sidekick: Volt

- Meest voorspelbare plot: De shoot-out & goedzak die het loodje legt.

- Minst gebruik van potentieel acteertalent: Simoni

- Minst geleerd van de moraal van hun eigen film: El Arbi & Fallah (iets met hoogmoed etc.)

- Minst aantal minuten nodig voor mijn intuïtie mij zegt dat dit een ramp wordt: 2 min

Mijden deze handel, met alles dat je in je hebt!

Een film met een veelbelovende trailer, die het uiteindelijk niet waar maakt. De hoofdstukstructuur maakt het geheel stroperig en sowieso had de tweede helft van de film veelefficienter vertelt kunnen worden. Visueel wordt er genoeg uit de kast getrokken, maar inhoudelijk heb ik geen origineel ontdekt.

Uiteindelijk is de jus zo lekker dat je er pas laat achterkomt dat de gehaktballen eronder bedorven zijn.

2,5*

Patser is het filmisch equivalent van een met Cheetos besmeurde joggingbroek. Dat bedoel ik als een compliment. El Arbi & Fallah hebben eindelijk een film gemaakt die trouw blijft aan hun persoonlijkheid, een film die niet gebukt gaat onder door Hans Herbots opgelegde moraallesjes of melodrama. Ze mikken niet meer op Scorsese of Spike Lee, maar huldigen hun echte idool: Michael Bay. Net als Pain & Gain van laatstgenoemde is Patser een hyperkinetische aanslag op de zenuwen, een schaamteloze verering van wansmaak. Maar het is tenminste een oprechte lelijkheid. Je kunt het zowat vergelijken met twee 12-jarigen die net een nachtelijke filmmarathon hielden en bij het ochtendgloren helemaal hyper van adrenaline, Golden Power en slaapdeprivatie elkaar bestoken met half-correcte citaten. Passeren de revue: Kickboxer, Saw, Scarface, Gaston & Leo.. Sommige stilistische keuzes zijn te achterlijk voor woorden (zoals die zwarte balkjes bij het drugskartel - je kunt je zo inbeelden hoe schaapachtig de crew hier in meeging "alez, kei tof idee, gasten"), maar toch is het onterecht om El Arbi & Fallah weg te zetten als twee hersendoden. Ze springen creatief om met couleur locale en vergroten Antwerpse clichés (Homans 'racisme is relatief' uitspraak, 't Zuid dat wordt weergegeven als een soort Park Avenue..), maar halen eveneens hun eigen gemeenschap door de mangel: denk maar aan hoe 'rochelen over de balustrade' als een leitmotif wordt voorgesteld in het leven van de draries of de duidelijke sneer naar die gladde shysters van Antwerps advocatenkantoor Souidi. Teveel eer wil ik het duo ook niet geven, op andere momenten glorificeren ze dan weer een Trumpiaans anti-intellectualisme, een verschraling van onze cultuur eigen aan de tijdsgeest (zoals de bedenkelijke keuze om de zonde 'gramschap' te vervangen door 'woede', want wejoow enkel blanke zemmers gebruiken deze zieke woorden, tfoe). Maar, net als bij Trump, kunnen wij nihilisten hier vrede mee nemen: als we dan toch ten onder gaan, mag het op z'n minst een beetje amusant zijn.

Dé shit van het jaar is Patser nog net niet.

El Arbi en Fallah lijken zelf aan de coke gesnuffeld te hebben bij het maken van deze gehypte film over rivaliserende drugsbendes in het Antwerpse. Met name in de montagekamer moeten een aantal lijntjes gesneuveld zijn. Het regisseursduo snijdt aan flitsend tempo tussen verschillende shots, kleurt de film in als een kitscherige botsautokraam en voorziet dat geflipte geheel met net iets te luide toetermuziek (o.a. Dimitri Vegas & Like Mike, Boef..) Aan jeugdig enthousiasme geen gebrek.

Audiovisueel slaagt Patser er op die manier in een zekere schwung in het verhaal te brengen. Wél hadden een aantal gevoelige momenten misschien net iets meer tijd nodig om door te dringen. Daarbovenop mist de film maturiteit en originaliteit in het scenario. Het meest storende zijn de vlakke, bijzonder clichématige personages. Gelukkig lijkt de film gemaakt te zijn met een gezonde dosis zelfspot.

Patser is het type film die ik kijk wanneer mijn vrouw meegaat naar de bioscoop: gepusht, overroepen & zonder eigenlijke meerwaarde.

Het filmische werk lijkt me best ok. De vermeldingen in neonletters zijn een leuk hebbedingetje, andere vondsten vind ik dan weer minder, zoals de balkjes bij de Colombianen.

Tegelijkertijd valt het verhaal me zwaar tegen. De ene dag zijn de vrienden hangjongeren op het Kiel, de volgende hebben ze ambras met de zwaarste drugcrimineel van Amsterdam. Deze laat zich blijkbaar steekzot maken door een gevechtje in een club en ontketent WO III & IV hiervoor. Ook de aflevering van DWDD vond ik erg onnodig en onrealistisch, zelfs voor deze film.

Wat me het meeste stoort, is de scene waarin Adamo ontdekt dat de coke & het geld weg zijn en plotsklaps magisch weet dat de politie dit gestolen heeft. Dit komt in de rest van de film niet meer aan bod en dus weet je niet wat daar gebeurd is.

De tussenkomst van de Colombianen is me helemaal te gek voor woorden. Het enige wat ik er kan van maken, is dat zij kanker en hoer in iemands borst durven branden en daarvoor de halve wereld afreizen.

Adil is een leuke kerel op tv met z'n crazy fucked up shit en moet in onze huidige maatschappij uiteraard een beetje geknuffeld worden. Films van hem en z'n kompaan zijn absoluut m'n ding niet, daarvoor focussen ze te hard op camera bling bling en te weinig op het verhaal.

Ben al fan van Matteo Simoni, ben het nu nog meer. Wat voor topacteur is dit. Film is voor mij verrassing van het jaar, nee wat zeg ik, verrassing van de eeuw. Topfilm. Visueel super, acteren top, verhaal top en actie in film om het te verwoorden in genre film: vet cool... Met momenten echt rauw. Visueel veel neon wat bij draagt aan sfeer. Heb ten volle genoten. Meer dan aanrader. Is voor mij een must see. Verdient meer dan 5 sterren... En ben al veel gewoon op filmvlak. Behoort tot mijn persoonlijke top 3. Gewoon kijken en genieten zou ik zeggen... Zal ik zeker aankopen ( wat ik niet vlug doe)

Lekkere wannabe gangsterfilm met leuke typetjes die zichzelf met een ondoordachte levensstijl behoorlijk in de nesten weten te werken en hierdoor op een hoog tempo veel meemaken. Als kijkersvoer uiterst interessant. Ali B zat goed in zijn rol erg grappig hem zo eens te zien.

Wat een heerlijke rauwe film, die het hedendaags onderwereldje bloot legt. Tempo ligt lekker hoog. Het accentje, gedurende de film is eventjes wennen, maar went gelukkig wel vrij snel. De onderbouwing van de plots, door middel van flashbacks, zijn uitstekend uitgevoerd. Het einde is oogstrelend, liquidaties volgen elkaar in rap tempo op. De film brengt een duidelijke boodschap over. ''Blijf van de coke af'' Wel had na mijn inziens het schelden met dat vreselijke woord minder gemogen, op den duur werd het zo vaak gezegd, dat het mij lichtelijk begon te irriteren. Al met al een lekkere actiefilm!

Eindelijk deze ook eens gezien en het was niet mis. Niet m'n favoriete genre, maar de film is wel entertainend genoeg om de volledige speelduur te boeien. De cast deed het ook prima. Visueel was hij ook wel dik in orde en verder was de soundtrack ook wel leuk.

Toch wel eens de moeite om gezien te hebben.

Min of meer gebaseerd op waargebeurde shit

Patser was zo'n project waar erg veel van afhing voor het regisseursduo Adil El Arbi en Bilall Fallah. Na het succes van Black was er sprake van een eventueel Hollywood avontuur maar ze lieten het schieten om een droomproject te realiseren. Weliswaar terug in eigen land en het leek erop dat - mocht Patser niet hetzelfde succes als Black behalen - het Hollywood avontuur voorbij ging zijn vooraleer het nog maar begonnen was.

Ondertussen zijn we al enkele maanden na de initiële release en zijn El Arbi en Fallah onderweg naar Hollywood dus het lijkt erop dat Patser inderdaad het verwachte succes was. En terecht trouwens, want van de drie langspeelfilms die de vrienden tot nu toe hebben gemaakt, is Patser effectief de sterkste. Een erg vlotte visuele stijl met een aantal leuke knipoogjes, veel filmreferenties (Adamo die taxi Driver-gewijs voor de spiegel staat, Volt met zijn continue Scarface geblaar, de idolatie van Jean-Claude Van Damme, ...) maar ook naar eigen werk zoals Adamo die 'Voorzichtig op de baan' (een quote uit Callboys waar Matteo Simoni een hoofdrol in speelde) uitroept. Wat overblijft is een voor de hand liggend plot rond een stel wannabe's die opeens hoge toppen scheren in het misdaadmilieu en het is vooral leuk om te zien hoe El Arbi en Fallah de film compleet van de rails laten gaan. Een grootschalige shoot-out en hoewel die Hollywood knieval met de dood van Yasser niet helemaal geslaagd is, is er verder weinig op te merken aan de film. Natuurlijk zijn er best wel wat ruwe kantjes, maar hier straalt zo'n plezier van af.. Je vergeeft het ze gemakkelijk.

Dat bijrolletje van Dimitri Vegas en Like Mike als security agenten had echter gerust geknipt mogen worden. Ik snap dat de twee DJs voor wat naamsbekendheid kunnen zorgen, maar dit was echt wel tenenkrommend slecht. Zonde, want verder is dit qua cast echt wel de moeite. Simoni is de laatste jaren terecht aan een serieuze opmars bezig, maar ook de rest van zijn vriendengroepje blijft gedurende de hele speelduur overeind staan. Ze zijn ze in ieder geval overal gaan zoeken, want Nora Gharib (Badi) bijvoorbeeld is in the picture gekomen na haar K3 zoekt K3 auditie. Van een carrièreswitch gesproken.. Verder nog een aantal standaard namen wanneer je een Vlaamse film draait, maar zo'n Jeroen Perceval, Axel Daeseleire of Gene Bervoets hebben altijd wel een meerwaarde.

Tof! Beste film van het duo tot nu toe en dat zegt op zich al veel aangezien ik Black en Image ook al wel zeker de moeite waard vond. Hier en daar niet altijd even geslaagd (die zwarte balkjes bij de Colombianen oogt wel erg slecht) maar genoeg positieve punten om de negatieve van tafel te vegen. Die Bad Boys 3 zegt me eerlijk gezegd vrij weinig, maar toch ook wel ergens benieuwd wat ze daar weer uit hun mouw gaan schudden.

4*

Vind het de minste van Adil&Bilall. Dat gangsta taaltje is echt vervelend; is het nu nodig om elke twee dialoogzinnen de woorden shit en fuck te vermelden? Patser is redelijk voorspelbaar en erg clichématig en leek mij door al die stoerdoenerij vooral gericht op een jonger publiek. Neem nu bvb een scène waarin Simoni De Niro nadoet in een spiegel... is nogal een uitgemolken gangsterfilm-gimmick. De personages, natuurlijk is het de bedoeling, zijn plat, dom en vulgair. Hun way of life? De zeven hoofdzonden. Mij kregen ze helaas niet mee waardoor ik niet door de film werd gegrepen.

Visueel toont het regisseursduo dat ze wel degelijk wat in hun mars hebben. Dat bleek ook al met Black Flashy stijl met verzadigde kleuren, een game-achtige narratie in levels, zeer gewelddadige "shit" bij momenten. Het laat zich wel smaken, al vond ik het tweede uur overtuigender. Alleen snap ik niet goed waarom de ogen van die Colombianen bedekt werden met een zwarte streep. Ik heb 'm niet.

De film is deels gebaseerd op het welgekende verhaal van de Amsterdamse mocro mafia, die ook in Antwerpen vertakkingen heeft. De inmiddels doorzeefde Gwenette Martha heet hier Orlando Marie

Snap alle negatieve reacties niet. Je moet deze film ook niet willen zien als je 22+ bent haha

Ga je hem wel kijken als je boven die leeftijd bent, dan heb je het helemaal aan jezelf te danken. Als je na het zien van zo'n trailer toch besluit om hem op te zetten en achteraf komt janken dat het niks was, mankeer je echt wat aan je ogen én hersens. Iedereen die eerst de samenvatting leest en daarna de trailer bekijkt, zou moeten weten dat dit een film is die je vooral niet serieus moet nemen. Een film die je kijkt omdat je niks anders te doen hebt. Een film dat geschikt is voor de jeugd en vooral de tieners.

Ik ben 30 en heb deze film vooral gekeken omdat ik geen flikker te doen had. Niet omdat ik op zoek was naar een goede film haha want ik wist dat het bagger zou zijn. Desalniettemin heb ik me vermaakt en gek genoeg schoot die 2u zo voorbij wat ik niet bij veel films kan zeggen. Dus aan spanning geen gebrek. Wat ik al aangaf: heb het vooral niet serieus genomen en vond hem wel lekker wegkijken.

Chapeau voor Adil en Bilall. Wederom leveren ze een uitermate vlotte en entertainende film af. Het ziet er allemaal gers uit en heeft een flow die je zelden ziet bij Europese films. Natuurlijk is er goed naar Goodfellas en Cidade de deus gekeken, maar het talent spat er vanaf.

Ik moest er wel even inkomen, want de Marokaanse wannabee gangsta staat ver van mij af en ik zie ze niet graag in het echte leven. Maar na een half uurtje heb ik de personages toch omarmd en hoewel het drama vaak simpel en de actie soms rommelig is, prefereer ik dit zeer boven de ouderwetse dramastijl waar het gross van de Nederlandse film al decennia in vast zit. Waarom is er nog geen keiharde grauwe en realisctische Nederlandse film over de Mocromaffia? Drama genoeg!

Anyway, na Black heb ik me weer bijzonder goed vermaakt met dit werkje van onze zuiderburen.

Zelfs Ali B was tof!

Dikke 4 sterren

Edit: 50+ hier, maar young at heart.

Patser is een snoeiharde film over de Nederlands/Belgische Mocro mafia, waarin ook een beetje is afgekeken bij films als Pulp Fiction en Bad Boys, maar wat geeft dat. Regisseurs ken ik eerlijk gezegd niet maar ze mogen best meer van dit soort films maken. Uiteraard kon onze eigen knuffelmarokkaan niet ontbreken als bad boy uit Amsterdam.

Verhaal gaat over 3 gozers en een dame uit Antwerpen die hogerop willen en coke jatten van een top dealer uit Nederland. Dan breekt de hel los tot in Colombia waar de coke vandaan komt.

Wel jammer dat de film hier en daar overkomt als een comedy cq met een grote knipoog. Minpunt was verder die voice over, is niet mijn ding. Wil gewoon een film zien zonder dat er steeds iemand door loopt te ouwehoeren. Verder best vermakelijke film die nergens echt verslapt.

Deze film is oprecht een wirwar van stromingen, muziek, onzin, grove taal, weinig verhaal en weinig ruk aan. Ze hadden deze film wel 45 minuten korter kunnen maken als ze alle onzinnig heden hadden weggelaten. Wat ook tekort schiet is dat de helft van de film vertaald word en de helft niet. Het Nederlands is net zo onduidelijk als het Belgisch dus ik zie hierin geen verschil. Eigenlijk moeten alle NL films compleet vertaald worden. Er is een hoop aandacht geschonken aan deze film in de media maar verdiend nog maar net een halve ster. Links laten liggen zou ik zeggen.

Met een vooraankondiging als 'min of meer gebaseerd op waargebeurde shit' geeft 'Patser' (2018) al aan dat men geen sociaalrealistisch werk over drugstrafiek in de Antwerpse haven hoeft te verwachten. Het regisseursduo El Arbi en Fallah maakte een speelse, energieke misdaadfilm waarin de jaren tachtig en negentig nooit ver weg zijn. Of het directe verwijzingen zijn naar films en videogames uit dat tijdvak, of die hypergewelddadige bendeafrekeningen met een hoge body count. Nog het fijnst zijn visuele vondsten als havencontainers die in een spelletje Tetris veranderen of een komische bijrol die in de duisternis danst met z'n lichtgevende schoenen.'Patser' (2018) is een spektakel van neonlichten, kleurenfilters en gratuit geweld; als een nostalgische mijmering op zowel het groezelige als het gestileerde van genrewerk uit die tijd. Zelfs de opzet van het narratief (de zeven katholieke hoofdzonden als een levelsysteem) is een soort hommage op het geweld waar we als twintigers en dertigers mee opgroeiden. Het is jammer dat het rommelige script niet mee kan komen met de visuele vondsten, met geforceerde wendingen (vooral rond het personage van Ali B.) die te absurd worden uitgewerkt. Het helpt ook niet dat de man 360-graden draait om zijn knuffelbare imago met zoveel stelligheid van zich af te werpen, dat het bijna aandoenlijk wordt. Van knuffelen met de koningin naar scheldtirades over geiten, genitaliën en enge ziektes.

Gij weet toch...

Je kan ervan zeggen wat je wilt; maar de Marokkaans-Vlaamse broertjes hebben met Patser toch wel een mooie doorgang gemaakt naar de toekomstige Bad Boys 3 film.

Ja, Patser (oorspronkelijke betekenis is "Verkoper" en niet "Macho") begint wel heel stereotype. Gelikte beelden en dito beats wanneer grote heren uit de dure vehikels stappen, stoere mannentaal, veel hipheid en gelikte speelse montage. Kortom: bijna een videoclip. Maargoed, je kent de Belgen... die gaan de keiharde realiteit ook zelden uit de weg. Iets wat Nederlanders wel doen door nog meer kinderachtige onderbroekenlol en een hoop gekrijs erin te verwerken.

Een halve Italiaan/Marokkaan, twee doebers en een bad-ass chick kennen elkaar al vanaf de kindertijd, en zoals er wordt verteld: de ene dag is een kopie van de ander. Dat Adamo's vader zijn Pizzatent als dekmantel gebruikt voor drugszaken lijkt een mooie nieuwe stap in het saaie uitzichtloze leven tussen de betonblokken in Antwerpen. Vaders doet zaken met een paar Nederlandse getthoboys, het meisje Baddia raakt verliefd op een uit de kluit gewassen drugsbaas (die ik nog ken uit de film Wolf) en de drie klunzige vrienden denken ook even een slaatje eruit te kunnen slaan door een drugstransport te rippen in de Antwerpse haven. Alles verloopt op zijn rolletjes en ze zijn zelfs de politie een beetje dankbaar vanwege de corruptie. Maar toch weet je dat dit alles gigantisch tegen gaat werken.

En zo wordt Patser toch wel een feestje, dat alles mooi weet te balanceren en toch een gigantische creatie aan elementen bevat. Van de zwart-komische satirische humor als het zich richt op de corrupte politieagenten en die directeur, tot een steeds benauwendere vicieuze cirkel als we ons richten op de vrienden en het vechtersmeisje. De beelden en de montage waren een lust voor het oog. Ook fijn is de forse Nederlandse inbreng; de Nederlandse acteurs, waaronder Ali B en die hele setting in Amsterdam (met die shoot out in die boksring en de liquidaties) was erg mooi gevonden. Wel jammer dat Ali B hier toch een kleinere rol in kreeg dan ik had gedacht. Ook de dialogen en vele verwijzingen naar filmklassiekers zijn grandioze momenten en de coming of age flashback-scenes maakten het plaatje af. En och... wat was Nora Gharib toch leuk om te zien.

Nee, wat mij betreft was deze film goed gevuld voor een aangename filmavond onder genot van een blow. Iets minder serieus dan Black... Maar aan de andere kant ook weer wel serieus.

4,0*

Tof!

Flashy gefilmd, ondanks zijn behoorlijke speelduur een vlot lopend plot en geloofwaardig acteerwerk. Zelfs Ali B doet het leuk en best verrassend.

In het begin was het even ergeren aan de overdreven straattaal, maar gezien de film met veel humor en een vette knipoog is gemaakt was dat al snel vergeven en vergeten. Toch is realisme nooit ver weg. Zo worden er ook een aantal zaken aan de kaak gesteld die mis zijn met politie en justitie in Antwerpen (cq België).

Aardige soundtrack met voornamelijk redelijk tot goede Nederhop. Vraag me af of er überhaupt een Vlaamse productie in de film te horen was, al is dat is verder niet zo belangrijk. Ben ook niet heel bekend met het genre, maar waar België blijkbaar stukken beter beter is in het voortbrengen van goede films, loopt Nederland schijnbaar voorop met HipHop

Ik ben niet thuis in dit drugswereldje en kan dus geen oordeel vellen of deze film een goed beeld geeft van hoe het er daar aan toe gaat. Gezien de grote sommen geld die op het spel staan, kan ik mij voorstellen dat het allemaal wat minder impulsief en hyperactief is.

Wat daar ook van zij, ik vind dit een onwaarschijnlijk rommelig verhaal met veel spektakel, overbodig extreem geweld en welgeteld één lichtpuntje: de bekoorlijke Nora Gharib.

Behoorlijke film van het olijke duo El Arbi en Falah en wederom in dezelfde lijn van Image en Black. In dat opzicht dus weinig vernieuwend door opnieuw wat straat- en jeugdbendes te volgen in Brussel of Antwerpen. De klemtoon ligt hier eerder op drugshandel en het ‘verpatsen’ ervan, ook de vriendschap staat hier centraal.

Wederom erg flitsend met veel beats, toch wel een zeer knappe montage en camerahantering. Technisch weinig op aan te merken. Mooie verweving ook van de zeven hoofdzonden in het plot. Je weet waar je aan toe bent en leeft naar de climax toe waarvan je weet dat het zal ontploffen. Ontploffen deed het, vooral naar het einde toe gaan de remmen volledig los met buitensporig geweld. De drugsoorlog neemt ongeziene proporties aan en is er wel wat over. Het einde loopt uiteindelijk ook met een sisser af en het viertal is eigenlijk nooit echt in gevaar geweest, beetje jammer toch wel. Het loopt te simpel af met zijn happy end.

Veel slang en gevloek in het taalgebruik, beetje zoals El Arbi zelf, verveelt wel op den duur. Uiteraard moeten ze geen algemeen beschaafd Nederlands praten, maar overdaad schaadt, iets wat de regisseurs wel meer overkomt. Personages ook wat vlak, maar daar ging ik al vanuit. Geen slechte film op zich, zeker technisch gezien niet, had het minder verwacht. Wel een mooie opstap naar Bad boys 3 dat met meer budget minstens even flitsend zal zijn al moet het ook niet te veel richting Bay gaan.

Flitsende film met een strak tempo rond drugshandel in Antwerpen waarbij de zeven hoofdzonden een leuke draad vormen in het verhaal. Verveling zal hier niet aan de orde zijn want er is veel te zien en te beleven. Knappe montage en camerawerk. Geen verrassing gezien de heren Adil El Arbi en Bilall Fallah, bekend van Image en Black. Die laatste had wel een hoger niveau qua verhaal. Ook hier kan het taalgebruik ook weer tellen en zijn de racistische bedenkingen en uitingen vaak aanwezig. Niks nieuws van de regisseurs. Het slot is te simpel uitgewerkt waarbij de 4 kameraden er weel heel goed van af komen.
6/10

Adil en Bilal gooien weer met hun shit. Het is niet helemaal mijn shit maar ondanks dit verheven taalgebruik geraak je er na een tijdje wat minder gevoelig voor. Ik had ook de indruk dat het scheldgehalte iets afnam naarmate de film vorderde. Na een halfuur begin je tot de conclusie te komen dat Patser ook nog een verhaal heeft.

De film past nog steeds in hun straatje betreffende racisme en bendes. Black ging daar ook over maar had een heel andere sfeer. Veel donkerder gefilmd terwijl het bij Patser flitsend en neonisch is (is dat zelfs een woord). Ik vind wel dat ze wat overdadig veel gebruik maken van timelapses. Ook die filmreferenties zijn steeds hipper aan het worden. Taxi Driver, Scarface, Kickboxer, Breaking Bad en ga zo maar door passeren allemaal de revue in Patser. Dat is leuk tot op een bepaald punt - overdaad schaadt zeggen ze wel eens in de volksmond. Natuurlijk is dit persoonlijk.

Ik wens ze in ieder geval veel succes met hun avonturen in Hollywood. Bad Boys lijkt me na Patser wel een logische keuze.

Blij dat ik deze gezien heb. Wat een prestatie. Patser heeft een prima scenario met vaart, spanning en humor. Prachtig gefilmd met uiteraard de duidelijke verwijzingen naar de game-wereld, alsook talrijke expliciete referenties naar film: Scarface, Taxidriver, Paniekzaaiers, Seven komen langs.

Op vlak van taalgebruik in de film liep het aantal ‘f**kings’ en ‘motherf**kers’ dan weer zodanig hoog op dat ik spontaan moest denken aan Trainspotting, ook al omwille van het drugsthema en de choose life experience die duidelijk naar voren wordt gebracht. Ik begrijp de kritiek van sommigen hier op het forum die zich de vraag stellen of de continue schuttingtaal nodig is, maar wanneer dit anderzijds de ervaring is van de makers van de film, wie zijn wij dan om het anders te willen?

Het is een heftige film, maar toch ook weer tongue in cheek ondanks het drama dat zich afspeelt. Het script bevat ook nog eens maatschappijkritiek die op een subtiel hilarische manier - ja dat is mogelijk - gebracht wordt. Chapeau! En waarbij niets of niemand ontzien wordt, iedereen krijgt ervan langs in alle lagen van de samenleving, zowel de dealers als diegenen die graag hun lijntje snuiven.

De hoofdrollen worden heel overtuigend ingevuld door Matteo Simoni, Nora Gharib, Saïd Boumagzoughe, Junes Lazaar, Nabil Mallat en Werner Kolf.

Antwerpen wordt gebracht zoals je het nog niet gauw gezien hebt. In mijn ogen toch een moedige film, want geen makkelijk onderwerp, waarbij El Arbi en Fallah schitterend werk afleveren.

Redelijk.

Adil El Arbi en zijn kompaan Billal Fallah (of omgekeerd) vliegen er van de eerste seconde in: hippe filters, felle neonkleuren, (irritante) personages met larger-than-life dromen, ... Patser is over-the-top en El Arbi en Fallah doen hun uiterste best om dit in al z'n aspecten te tonen.

Ook aangenaam om zien dat dit qua aanpak totaal anders is dan het serieuzere Black; het toont aan dat er wel wat potentieel in die twee zit.

Niettemin is Patser voor mij slechts een luidruchtige en gemakkelijke tussendoor. Het acteerwerk is niet over de ganse lijn even secuur - Matteo Simoni doet z'n best maar ik geloofde het toch niet echt - en bepaalde zijsprongetjes in het plot zijn mij niet boeiend genoeg.

3

Vlot geregisseerd filmpje dat duidelijk meer op de stijl zit -veel fijn neonlicht en geinige visuele vondsten, op dat vlak is het soms echt genieten- dan dat het op een zwaar drama zit. Heel anders dan hun film Black die ik op dat vlak wel sterk vond (om andere redenen dan weer totaal niet). Dit is een film die puur teert op locaties en sfeer en het visuele maar met de luchtige sfeer nog best aardig wegkijkt. En veelal zijn de actiescènes goed geschoten en lekker hard en bloederig, prima gedaan.

Maar het is niet per se een geweldige film. Soms wat rommelig verteld, maar vooral slecht geacteerd. Dat meisje en die oom doen het nog wel goed, maar de rest speelt te duidelijk rol en is geen moment geloofwaardig. Hoewel werkelijk elke acteur relatief gezien van Oscar-niveau is als je dat vergelijkt met wat Ali B in deze film doet. Dat was niet alleen zeldzaam slecht maar ook volstrekt lachwekkend. Geen idee wie dacht dat dit een goed idee was, maar die persoon zou nooit meer in de filmindustrie mogen werken. 3,0*.

Groot dromen

Het zal de droom van veel regisseurs in Europa zijn: gevraagd worden voor een regisseursklus in Hollywood. Het overkomt het Belgische regisseursduo Adil El Arbi en Bilall Fallah en na het bekijken van Patser, begrijp ik wel waarom. Want of het genre nu je ding is of niet, het talent van het duo is wel duidelijk zichtbaar. En hoewel een aantal filmclichés beter vermeden had kunnen worden, het acteerwerk van de cast niet bepaald Oscar waardig te noemen is, en het verhaal wat minder rommelig verteld had mogen worden, is het eindresultaat een vermakelijke no-brainer geworden.

De regisseurs hebben nog een lange weg te gaan, maar voor een Vlaams/Nederlands gesproken misdaad/actie titel is dit bovengemiddeld goed. Zeker omdat je met de taal al één-nul achter staat. Want laten we eerlijk zijn: een stel gangsters die in het Vlaams en Nederlands communiceren nemen de meeste mensen op voorhand toch al een stuk minder serieus dan een, qua verhaal vergelijkbare, Hollywoodproductie. De over de top acterende Ali B even daargelaten. Hoewel hij het voor mij beter doet dan verwacht na het lezen van de alles vernietigende kritieken, doet hij het wel minder dan de rest van de cast. Zijn acteerspel had met name een stuk subtieler en meer ingetogen gemogen.

Wat met name positief opvalt is de vlotte montage en een aantal leuke, creatieve en visuele vondsten, zoals het terugdraaien van de aftiteling en de balken voor de ogen van de Colombiaanse Kartels. Daarnaast vond ik ook het gebruik van veel felle, old school video game achtige kleuren leuk gedaan. Een kritiekpunt zou nog kunnen zijn dat de film het leven van een drugsdealer verheerlijkt. Wat dat betreft is dit net een Hollywood productie. Het is dan ook niet heel vreemd dat het regisseursduo later gevraagd werd om Bad Boys 3 te regisseren.

3,0*

Deels herkenbare film omdat ikzelf van Antwerpen ben, maar tegelijk heerlijk overdreven. Het echte drugsleven zal er ook wat tussen zitten. Adil El Arbi en Bilall Fallah maken een moderne film en wijken wat af van de standaard Belgische film. Dat zorgt alvast voor een creatieve originaliteit. Al zien we het qua verhaal wel meer terug in series en buitenlandse films. Alleen blijf ik wat hangen in het 'voor een Belgische film', omdat het zeker goed is voor een film van hier, maar internationaal wat in het niets valt.

Een flitsende film waarin genoeg gebeurd en ik denk dat dit mee gespeeld heeft om na het sterke Black in Hollywood blockbusters te kunnen opnemen. Patser is op zich geen hele goeie film, maar het doet wel benieuwen naar hun volgende film. Ze tonen alvast dingen die we niet al te veel tegenkomen in de Belgische filmwereld.

Toch wel een geinige film die er gelikt uitziet. Weleens eerder aan begonnen toen afgezet omdat ik de stijl destijds te hyper vond.

Het verhaal lijkt gebaseerd op de verwikkelingen in het criminele milieu van enige tijd geleden met de heer Martha, hier Marie genaamd in een hoofdrol.

De personages zijn veelal karikaturen maar de flitsende stijl maakt een hoop goed.

Aardig.