Patser (2018)

Plezant ogende ADHD misdaad trip van het nieuwe revalatieduo uit België. Zij haalden hun inspiratie uit ware gebeurtenissen maar geven ook meteen aan dat ze er hun eigen draai aan geven. Vier kruimelcriminelen uit de cocaïne hoofdstad van Europa: Antwerpen, nemen een grote opdracht aan van een grote Don uit deze stad. Al snel blijkt dat de opdracht hun boven de pet groeit en ze steeds dieper wegzinken in de onderwereld.

Wat meteen opvalt is het hoge tempo (pace) van de film en de grootse spetterende en kleurrijke banners. Dit zie je niet zoveel en lijkt echt een handelsmerk van het Vlaamse duo. Het tempo blijft er twee uur lang inzitten. Ze waren weleens te gast bij DWDD en de film volgt een beetje de typerende turbo-praat en denksnelheid van Adil El Arbi. Wellicht dat zijn collega hem soms een beetje moet afremmen.

De straatcultuur wordt goed neergezet en herken ik nog wel van vroeger. Vooral de praatjes van Marokkaanse en Turkse jongeren/kinderen zijn ook qua woorden, stijl en gedrag herkenbaar. Dat dat meisje zoveel vrijheid krijgt van haar vader lijkt mij weer minder realistisch.

De acteurs zijn wisselend. Je merkt dat ze onervaren zijn. Ali B. overtuigde niet als boef. Hij had veel vuile woorden nodig om zijn knuffelgehalte te compenseren. Het was verder soms wat rommelig (in beeld gebracht), bijvoorbeeld de schietpartij aan het einde.

Maar allez. Het was een erg vermakelijke kijkervaring en een fijne kennismaking met deze twee talenten. Ik kijk uit naar Black (2015).

El Arbi en Fallah spelen stilistisch wat te nadrukkelijk leentjebuur bij de misdaadklassiekers van Coppola. De Palma en Scorces. De stilering is soms zo overweldigend dat het ten koste gaat van het dramatische effect van deze verder overigens puike misdaadthriller. Begint als een misdaadkomedie waarin Adamo [Matteo Simoni] uit de doeken hoe hij met zijn maatjes Volt [Saïd Boumazoughe], Junes [Junes Lazaar] en Badia [Nora Gharib] besluit hun luie bestaan als bankhangende gamers te verruilen voor het grote geld in de Antwerpse drugshandel. Het verhaal is opgedeeld in 7 hoofdstukken die elk vernoemd zijn naar één van de grote zonden en duidelijk maken hoe de zaak geleidelijk uit de hand liep. Een vlotte misdaadthriller met charismatische hoofdrolspelers en een prettig gevoel voor ironische humor, maar het is Ali B die de film in het laatste half uur steelt als de Amsterdamse Marokkaan Hassan in een enerverende, bloederige climax.

Goeie film waarin een paar wannabe crimineeltjes een slag hopen te slaan met een partij cocaine. Het verhaaltje is niet bepaald origineel te noemen. Toch kijkt de film gemakkelijk weg. Een vlot tempo met dito montage/camerawerk en allemaal vrij kleurrijk in beeld gebracht. Het wereldje waarin de film zich afspeelt is goed neergezet.

wat een flutfilm, eerst een minutendurende introductie,van de ene patser naar de andere grote patser.

een puinhoop van heb ik jouw daar.

misschien geschikt voor de nog jeugdige kijker tot een jaar of 25

na een halfuurtje (verloren) tijd er aan besteed te hebben,had ik er de buik vol van

gelukkig die grote irritante clown ali b "gemist"