Ghost Stories (2017)

Laat maar komen die hap.

Haha, ik zag zojuist de trailer op FB voorbij komen en wilde net precies hetzelfde gaan plaatsen.

Ziet er bloedstollend spannend uit. Ik houd wel van die Britse horrors.

Leuke schrikmomenten, spannend verhaal, was de slotfilm van Imagine Filmfestival 2018 met Q&A met de makers. Prima film.

Professor Phillip Goodman (Andy Nyman) staat sceptisch tegenover het bovennatuurlijke. Hij ontmaskert voor zijn beroep dan ook menig oplichter. Op een dag krijg hij van zijn dood-gewaande grote voorbeeld drie zaken om te onderzoeken. Dit is het begin van een film-anthologie maar in plaats van wat erin veel andere anthologieën gebeurd, het tonen van losse filmpjes, worden in deze film de spookverhalen aan elkaar geweven doordat tijdens zijn onderzoek drie personen aan Goodman hun verhaal (in beeld te zien) vertellen. Terwijl de film met name aan het einde vrij interessant is, voelen de individuele verhalen zelf wel een beetje te vertrouwd. Er is de nachtwaker Tony Matthews (Paul Whitehouse) in een verlaten gebouw, een mysterieuze ontmoeting op een verlaten weg met de jonge Simon Rifkind (Alex Lawther) en de rijke Mike Priddle (Martin Freeman) die alleen thuis is wanneer hij last krijg van een poltergeist. Al deze verhalen worden, ondanks het bekende terrein, wel erg mooi en spannend in beeld gebracht. Uiteraard draait het om het doen schrikken van het publiek en deze "schrik" zijn van de old-school variëteit, griezelig en sfeervol, en niet snel gemonteerd. Zoals ik al schreef is vooral het einde apart en daarmee valt of staat de film. Voor mij werkte het goed, maar niet iedereen zal dit einde appreciëren. Verder is het degelijke Engelse cinema, sfeervol, in de beste tradities van horrorverhalen, met een vleugje humor en hoewel misschien niet heel innovatief, het is wel verdomde leuk.

Oh is het eindelijk zover? Dank joolstein

Broodje pindakaas bij de bekende merken.

De Engelse kunnen leuke detectives en docu's maken, maar horror... nee, laat dat maar aan anderen over. Dit was echt nergens spannend en eigenlijk gewoon vrij boring. Heb slechtere 'horrors" gezien, dus vandaar dat ik het geen halve ster geef, Voor goede en spannende horrors moet je toch bij Azie (Audition), Amerika (Exorcist, Conjuring), Spanje (The Orphanage) en Frankrijk (Martyrs, High Tension) zijn.

Heerlijke film zoals alleen Engelsen hem kunnen maken want op The Innocents, Ghost Story en The Others na, hebben Amerikanen geen kaas gegeten van spookfilms. Die houden meer van special effects en kettingzagen.

Dus vergeet de horror dit is een griezelfilm. Je ziet geen smerige dingen maar enge dingen en dat is veel leuker. De film grabs je meteen by the booboo door de vormgeving en verteltrant. Uit alles spreekt een enorme liefde voor product en genre. Langzaam worden we meegenomen is drie klassieke griezelverhalen die in de verte zelfs doen denken aan de moeder alle spookfilms 'Whistle And I'll Come To You' uit 1968.

Wie lekker wil griezelen komt ruimschoots aan zijn trekken.

Haha, misschien moet je o.a. een x the conjuring franchise en de insidious films kijken. Die alleen al bewijzen dat Amerikanen zeker spookfilms kunnen maken. Ik weet niet wat je hier eng aan vond, misschien niet veel gewend . Maar horrorfans kunnen deze beter links laten liggen. Meer leuk om op de achtergrond aan te zetten, terwijl je wat biertjes drinkt met een paar vrienden.

Misschien moet je mijn review beter lezen. Insidious films en conjuring 'franchise' zijn horrorfilms en geen spookfilms. Ze gebruiken het spook hooguit als stijlmiddel en bieden je de gebruikelijke actie en schrikeffecten waarbij ze een deel van de vormgeving ook nog eens uit Azië jatten. Met het klassieke spook heeft het niks te maken. Dat moet niks hebben van monsters, lichten onder deuren, door de lucht vliegende kleuters of gillende vrouwen. Dat hebben die domme Amerikanen ervan gemaakt. Spoken zijn literair, ze houden niet van de openbaarheid maar verbergen zich in psychologische verhaallijnen en inktzwarte liefdes.

Het is altijd hetzelfde liedje: horrorliefhebbers die het spookdrama niet snappen en 'saai' vinden. Dat komt omdat de 2 genres ogenschijnlijk gelijk zijn maar in werkelijkheid mijlenver uit elkaar liggen. Horror is plat en dat vinden de liefhebbers nu juist zo fijn. Bij spookfilms is het precies andersom. Horror gaat over hoe het er aan de buitenkant uitziet en het spookdrama over hoe het er aan de binnenkant uitziet. Daarom skip ik de Conjuring films en jij de Ghost stories.

O ja en de usa producties I Am the Pretty Thing That Lives in the House en Voice from the Stone hebben het klassieke spook ook begrepen. Maar geen horror, nee. Da's andere koek. Meer voor met een biertje erbij.

Je verzint het leuk... parcivalis Insidious zit juist vol met geesten (of spoken zoals jij ze noemt) Het klassieke spook? Je bedoeld iemand met een wit laken om zich heen... "spook"films vallen ook gewoon onder het genre horror hoor. Misschien vind je films als The Conjuring gewoon te eng, want ghost stories was echt een snoozfest. Ik had ook al gezien dat je films zoals Oculus, Let Me In, A Cure for Wellness en nog een paar andere ook echt hebt beoordeeld met een 0,5.... Kijk, dan kan ik je eigenlijk al niet meer serieus nemen

renzoroy Misschien moet je eens een boek lezen?

Iemand een idee wanneer de BD-release is?

Fijn horrortje.

Aparte opzet, die ergens tussen anthologie en langspeel invalt. Dyson en Nyman maken er vlot gebruik van om met verschillende horrorniches aan de slag te gaan. Dat maakt dat de film af en toe wat consistentie mist, anderzijds is er voldoende creativiteit en pakken de twee ook nog eens uit met een verrassend einde.

Naar Britse gewoonte ziet het er stijlvol uit. Beetje grim en bedrukt, maar dat hoort bij de Britse horror. Aan goeie acteurs ook geen gebrek. Freeman zullen de meesten wel kennen, ik vond het vooral leuk om Whitehouse weer eens aan het werk te zien. Geweldige komiek, maar dit gaat hem ook best af.

Misschien dat de drie verhaaltjes in het midden nét wat aan horrorfinesse missen. Ze weten het net niet spannend genoeg te maken. Op zich zorgt de afwisseling en daar wel voor dat het niet vervelend wordt, maar echt dat puntje op de stoel gevoel is er jammer genoeg niet.

Einde maakt nog wel een hoop goed. Daar schakelen de twee regisseurs lekker nog een versnelling of twee hoger. Niet meteen een ongeziene twist natuurlijk, maar wel érg goed uitgevoerd. Maakt dat dit een best fijn en welgekomen horrorfilmpje is.

3.5*

Goede Britse horror film.

Fijn dat de film in drie (eigenlijk vier) verhalen verdeelt was, vind ik altijd wel lekker wegkijken.

Met name het eerste, derde en laatste deel vond ik goed gedaan.

Er zaten een paar goede twists in, met name het derde deel kwam nogal tot een ''abrupt'' en onverwacht einde. Lekker bot! Ik vond dat Martin Freeman het goed deed in deze film.

Al met al vond ik dit een prima horrorfilm die vlot wegkijkt en mij geen moment verveelde, zeker waard om even te bekijken!

Goede Britse horror film.

Al met al vond ik dit een prima horrorfilm die vlot wegkijkt en mij geen moment verveelde, zeker waard om even te bekijken!

wat versta je onder een britse horror dit?

goede twist waren erg onduidelijk,

martin freeman ja doet ze ding.

en helaas verveelde het mij wel ,want het leek wel een soort of comedie opeens.

nee kut film voor mij jammer had wat verwachtingen.

maar wat is dan britse horror volgens jouw want dan heb ik intresse

Leestekens niet vergeten numb nuts, maar jouw analyse van de film kan ik enkel bijtreden want dit was niet al te best. Vond het acteren van veel personages en dan met name de protagonist erg tegenvallen. Er hing een eigenaardige sfeer die me niet beviel en de cliché spookhuis horror was ook al niet fraai.

Aanvankelijk dacht ik dat dit misschien een beetje een soort mockumentary a la The Office zou worden. De rol van Nyman doet aanvankelijk wel een beetje aan die van Ricky Gervais in The Office denken. Maar helaas is dat niet de richting die de film inslaat. Er wordt gekozen voor een horrordrieluik dat verteld wordt in een vrij klassieke stijl, met weliswaar wel de jump scares en veel andere elementen die je in modernere horrorfilms ook ziet, maar de sfeer en het tempo zijn veel kalmer en subtieler. Muziek wordt niet zo zwaar gebruikt en de geluidseffecten die gepaard gaan met een schrikmoment zijn heel bescheiden.

Daardoor is het ondanks wat leuke onderwerpen en momentjes eigenlijk nooit een enge film helaas. Eigenlijk vond ik het zelfs een onverwacht saaie film, hoe vaardig alles op zich ook gemaakt is. Maar dan slaat de film helemaal op het einde een best knotsgekke richting in, en dat valt bepaald niet tegen. Alles blijkt toch wel op een leuke manier in elkaar te steken. Vrij leuke bijrollen ook van Whitehouse, Lawther en vooral Freeman. Een dikke 3.0*.

Een kutfilm of een goede film....tis niet helemaal duidelijk bij jouw.

Dat maakt het wat duidelijker, of niet?

MovieMind schreef:

(quote)

Als je nou een beetje verder had gekeken dan dat je neus lang was bob, dan had je kunnen zien dat het bovenste gedeelte van zijn bericht eigenlijk een gedeeltelijke quote is van EVIL '84.

Dat maakt het wat duidelijker, of niet?

Nee niet duidelijk man....misschien gewoon quoten volgende keer.

Maakt niet uit...beginnersfoutje

Vernuftig in elkaar stekende horrorfilm, waarin een professioneel scepticus (Andy Nyman) een aantal bovennatuurlijke zaken onderzoekt. Het begin is een beetje doorsnee en voor de hand liggend, maar al snel wint de film aan kracht. Eenmaal op stoom is er geen houden meer aan. Daarnaast is de film behoorlijk eng, met een grote reeks hartkloppingen veroorzakende schrikeffecten. Erg goed gedaan.

Verrassende film met een leuk uitgewerkt verhaal, de film heeft een aantal creapy scenes en er wordt aardig geacteerd.

Soms een tikkeltje langdradig maar de film heeft mijn aandacht toch vast weten te houden.

Ik wordt best wel benieuwd naar dit werkje door de comments.

Twijfelgeval.

Aan de ene kant is het best origineel hoe de 3 verhalen waar de film in is verdeeld uiteindelijk aan elkaar gelinkt worden door het einde, maar aan de andere kant miste ik toch iets. Laat ik zeggen dat ik hem wel geslaagd vond als drama. De horror elementen waren niet al te origineel maar waren wel leuk uitgewerkt, en speelde meer een bijrol. Door de twist op het eind ga je anders denken over waar je anderhalf uur naar hebt zitten kijken, en ik kan me voorstellen dat dit voor de één wel werkt en voor de ander niet, ik zit er ergens tussenin. Misschien is dit zo'n soort film die ik na herziening meer ga waarderen.

Hallo Tattoobob,

Ik heb dit film gevonden door jou, eens in de zoveel tijd kijk ik naar jou recente stemmen om goede horror films te vinden , dit was een topper!!

I was married for 15 years, you get less for murder don't you? (briljant)

Die Britten hebben af en toe van die lekkere rauwe horror films zoals the Descent en 28 days later en ook dit film past zeker in dat rijtje.

Film begint goed en die (dikke) vrouw helemaal in het begin (5min) verdient een oscar voor haar kleine maar zeer overtuigende rol, die Hollywood actrices zien er allemaal mooi uit maar als het om acteren gaat kunnen ze nog wat van haar leren.

Vrij originele horror film met voor mij onbekende acteurs behalve Martin Freeman, maar de acteerprestaties in dit film is van hoog niveau, vooral die Simon Rifkind was buitengewoon eng goed.

Na zo'n drie kwartier had ik een big smile en eindelijk maar dan ook eindelijk was ik weer aan het genieten van een horror film zoals het hoort te zijn....

Helaas heb je tegenwoordig veel regisseurs die anders of slimmer willen overkomen en verpesten ze de hele film, dit is nou de perfecte voorbeeld hoe je een buitengewoon goed film in minder dan 20 minuten compleet kunt verpesten

Zonder die achterlijke einde had ik dit film 4,5/5 gegeven.

Horror liefhebbers, dikke aanrader!

Niet slecht, maar ook weer niet van een niveau dat je hem warm kunt aan aanbevelen. Oogt wat goedkoop, zeker geen big budget, en inhoudelijk in fasen van een net niet gehalte. Bij de eerste twee verhaaltjes toont het duo Dyson/Nyman bijvoorbeeld aan best te weten hoe ze een spannende scène moeten opbouwen, maar beide story's worden bijna onderuit gehaald door het matige acteerwerk, vooral dat irritant overdreven spel van dat joch in de tweede verhaallijn is wel de limit. Bij verhaal nummer drie komt opeens Hobbit Freeman opduiken en zit het qua spel dus weer een stuk beter, maar komt dan weer bovendrijven dat men moeite heeft om van dit alles een samenhangend geheel te maken met als resultaat een voorspelbaar, onbevredigend einde omdat een aantal vragen niet worden beantwoord. Kijken zonder niet te veel na te denken zelf, als dat je ding is dan begin hier maar aan.